ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

 

Όλοι πλέον, καταπώς λέγεται, έχουμε κατηγοριοποιηθεί. Από τη μία πλευρά θα είναι οι Έλληνες και από την άλλη οι Ανθέλληνες. Τον επικίνδυνο αυτό διαχωρισμό ξεκίνησε να πραγματοποιεί ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς αμέσως μόλις ανήλθε στην εξουσία. Οι συνέπειες της κίνησής του, που φαίνεται πως βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση στις τάξεις του, είναι βέβαιο ότι θα έχουν τραγικά αποτελέσματα για τη χώρα μας.

Για όσους το έχουν λησμονήσει, ηθελημένα ή όχι δεν έχει σημασία, θυμίζω πότε ανακινήθηκε το ζήτημα.

Ήταν τέλη Φεβρουαρίου του 2012. Λίγες ώρες μετά τη λήξη του Eurogroup, κατά την οποία είχε επικυρωθεί η νέα δανειακή σύμβαση της χώρας και το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων, ο Αλέξης Τσίπρας προέβη στην εξής ανατριχιαστική δήλωση: «Μπορεί οι Ευρωπαίοι να λένε ότι “είμαστε όλοι Έλληνες”, αλλά κάποιοι Έλληνες δεν είναι και τόσο Έλληνες: αυτοί που μας κυβερνούν».

Η δήλωση, του τότε Προέδρου του Συνασπισμού και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., προκάλεσε αλγεινή εντύπωση. Στο μυαλό όλων, ήλθαν, συνειρμικά, άλλες εποχές, με τους διαχωρισμούς που επιχειρήθηκαν τότε. Τις πρακτικές αυτού του είδους είχαν πληρώσει πολύ ακριβά η Αριστερά και οι συνοδοιπόροι της. Το μόνο από τα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που αντέδρασε, προς τιμήν του, ήταν ο βουλευτής Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος χαρακτήρισε τη δήλωση «ατυχή».

Υπήρξαν όμως και ορισμένοι διανοούμενοι που κινητοποιήθηκαν και έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για το πού οδηγούσαν τέτοιες επικίνδυνες απόψεις. Ανάμεσά τους ήταν ο παλαίμαχος κομουνιστής και ιστορικό στέλεχος της Ανανεωτικής Αριστεράς Πάνος Δημητρίου, ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης, η κοινωνιολόγος Άννα Φραγκουδάκη και ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος.

 

Κοινή συνισταμένη των δηλώσεών τους ήταν πως, ο διαχωρισμός που επιχειρήθηκε, αποτελούσε αντιδραστική θέση. Συνιστούσε όνειδος για την Αριστερά, η οποία είχε γνωρίσει τις συνέπειές του. Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος, μάλιστα, καταδικάζοντας απερίφραστα τα όσα εκστόμισε ο Αλέξης Τσίπρας, δεν δίστασε να τα χαρακτηρίσει ως «εθνικιστικό πισωγύρισμα».

Το εθνικιστικό παραλήρημα του ηγέτη ενός αριστερού κόμματος εκτιμήθηκε όμως δεόντως από το εκλογικό σώμα, που είχε ενστερνιστεί απολύτως τις άναρθρες ιδέες τις οποίες εξέπεμπαν οι συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων στις πλατείες όλης της χώρας.

 

Έτσι, στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις που επακολούθησαν, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αύξησε θεαματικά τη δύναμή του και κατέλαβε τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Κι ενώ θα περίμενε κανείς ότι, με αφετηρία τα νέα καθήκοντά του, θα εκπονούσε νηφάλια ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, με στόχο την ταχύτερη έξοδο της χώρας από τη δύσκολη κατάσταση, στην οποία βρισκόταν, εκείνος έπραξε το ακριβώς αντίθετο. Όξυνε, ακόμη περισσότερο, την πολιτική κατάσταση.

 

Οι φραστικές ακρότητες, στις οποίες επιδόθηκε ο Αλέξης Τσίπρας κατά το διάστημα αυτό εναντίον πολιτικών αντιπάλων του, δεν έχουν προηγούμενο στη σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία.

Για να αποκρούσει όσους εξέφραζαν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την πολιτική του, χώρισε τους Έλληνες, απλουστευτικά, σε δύο κατηγορίες. Οι χαρακτηρισμοί ποίκιλλαν. Άλλες φορές συνοψίζονταν στο δίλημμα Μνημονιακοί – Αντιμνημονιακοί. Άλλοτε, στο Μερκελιστές – Αντιμερκελιστές. Περιστασιακά, αλλά με προσεκτικό τρόπο, επανέφερε το δίλημμα Μη Έλληνες – Έλληνες. Στη δεύτερη κατηγορία όλων των παραπάνω διλημμάτων, αυτάρεσκα, κατέτασσε πάντα τον εαυτό του και το Κόμμα του. Εκείνοι, συμπερασματικά, ήταν οι πραγματικοί Έλληνες.

 

Στηριζόμενος στα πλαστά αυτά διλήμματα, που μας οδηγούσαν σε επικίνδυνους ατραπούς, άρχισε να προετοιμάζει το εκλογικό κοινό για τη μεγάλη δήθεν σύγκρουση που ερχόταν. Επρόκειτο για μια συντηρητική και βαθιά αντιδραστική τακτική. Καλοσχεδιασμένη όμως καθώς ήταν, άγγιζε το θυμικό του εκλογικού σώματος, γεγονός που αποδείχτηκε από τις μετέπειτα εξελίξεις, Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου δόθηκε ευρεία πλειοψηφία στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο οποίος και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας συνεργαζόμενος με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ένα ακροδεξιό πολιτικό μόρφωμα.

Το διάστημα που ακολούθησε, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., από την κυβερνητική θέση πλέον, συγκεκριμενοποίησε ακόμη περισσότερο την πολιτική του ως προς το ζήτημα. Για τον εαυτό του, συνέχισε να κρατά, ναρκισσευόμενος, τον τίτλο του μόνου υπερασπιστή των ελληνικών υποθέσεων. Όσοι τον εμπιστεύονται και τον ακολουθούν είναι οι Έλληνες. Εκείνοι που κάνουν το λάθος να διαφωνούν με την τακτική του θεωρούνται αυτόματα Ανθέλληνες.

 

Ο παροξυσμός, εναντίον κάθε διαφορετικής άποψης, έχει καταλάβει για τα καλά όλα τα ανώτατα κλιμάκια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Το κυνήγι μαγισσών, στο οποίο έχουν επιδοθεί, θυμίζει τις προπολεμικές σταλινικές εκκαθαρίσεις, εποχή στην οποία φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα εντρυφήσει και τους γοητεύει.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό όμως είναι ότι, το τελευταίο χρονικό διάστημα, η σκυτάλη έχει περάσει πλέον στα μέλη και τους φίλους του. Το φαινόμενο γνωρίζει έξαρση. Όποιος διατηρεί αμφιβολίες, δεν έχει παρά να ξεφυλλίσει τον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο ή να περιδιαβεί στο διαδίκτυο, για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Οι προπηλακισμοί σε βάρος των διαφωνούντων από παλιά και όψιμα μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, δεν έχουν τελειωμό.

 

Το φαινόμενο έχει την εξήγησή του. Τα μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είχαν συνηθίσει τόσες δεκαετίες τη διοργάνωση πορειών και την ανέξοδη κριτική για την ανάλγητη, υποτίθεται πολιτική, είτε του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος είτε της Νέας Δημοκρατίας. Τώρα, με την άνοδο του Κόμματός τους στην εξουσία, διαπιστώνουν πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, όσο εμφανίζονταν. Χρειάζονται ρήξεις με κατεστημένες αντιλήψεις και πρακτικές. Όποιος τις επιχειρεί αναλαμβάνει και το πολιτικό κόστος. Αυτό, όμως, δεν είναι διατεθειμένοι να το δεχτούν οι επαγγελματίες ιδεολόγοι.

Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται να γίνει όμως για τους όψιμους φίλους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ανήλθαν καθυστερημένα σε ένα πολιτικό όχημα, εποφθαλμιώντας κάθε είδους οφέλη, και τώρα διαπιστώνουν ότι οι ελπίδες τους αποδείχτηκαν φρούδες. Μην έχοντας τη δυνατότητα επαναπροσδιορισμού, καθώς θα κατηγορηθούν για καιροσκοπισμό, ανέλαβαν το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με όσους έχουν ενστάσεις για την ακολουθούμενη πολιτική. Ο πιο εύκολος τρόπος, προκειμένου να τους στοχοποιήσουν, είναι να τους προσάψουν την κατηγορία των Ανθελλήνων. Η περίπτωσή τους, σε σχέση με εκείνη των παλιών μελών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., είναι αποκρουστικότερη. Όσοι επιδίδονται σε τέτοιου είδους λεκτικές επιθέσεις αξίζουν τη βαθιά περιφρόνησή μας.

 

Η ιδεολογία, που εκπέμπει η Κυβέρνηση, μας μεταφέρει αργά αλλά σταθερά σε δύστηνους καιρούς. Αν δεν αποκρουστεί ομόθυμα θα δημιουργήσει μεγάλες εθνικές περιπέτειες.

Κωστής Λίθινος

 

ΑΛΛΟ ΜΕΙΓΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΜΕΡΚΕΛ!!!!!!

Μια ψύχραιμη θεώρηση των πεπραγμένων της επίσκεψης του Τσίπρα στο Βερολίνο θα προσγειώσει όλους εκείνους που βιάστηκαν να ζητωκραυγάσουν για την τεράστια επιτυχία του.

Συμφωνήθηκε ότι «οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στο επίπεδο του Eurogroup»!!!!! Δηλαδή, τι περίμενε ο Τσίπρας – να του παραδοθεί η Μέρκελ;;;

Κυβερνητικοί παράγοντες σχολίαζαν πως δεν είμαστε στο σημείο όπου βρισκόμασταν πριν, καθώς και ότι η χθεσινή συνάντηση αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για την αποσυμφόρηση της έντασης που είχε δημιουργηθεί στις ελληνογερμανικές σχέσεις. Ποιος δημιούργησε αυτή την ένταση. Μα οι ίδιοι για να πανηγυρίζουν τώρα ότι λύθηκαν οι παρεξηγήσεις.

Συζητήθηκαν το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, αλλά και το θέμα της Siemens ενώ, όπως λένε κυβερνητικές πηγές, έγινε μια προσπάθεια να γεφυρωθούν οι διαφορές σε σχέση με τα μέτρα που θα ξεκλειδώσουν βραχυπρόθεσμα τη χρηματοδότηση της χώρας. Μα η Μέρκελ ήταν κάθετη και ξεκαθάρισε ότι οι αποφάσεις παίρνονται αλλού και για τον πρόσθετο λόγο ν’ αποφύγει την «πίεση» της συναισθηματικής φόρτισης των καλών στιγμών με τον φιλοξενούμενό της.

Δεν είναι παράξενο που ο Τσίπρας ίσως κατάλαβε ότι ο ανέξοδος λαϊκισμός δεν του προσπορίζει κέρδη και επιπλέον η ακατάσχετη υποσχεσιολογία και οι επιταγές χωρίς αντίκρισμα που πλημμύρισαν τη χώρα από τη μιαν άκρη στην άλλη ανήκουν στο βασίλειο της απάτης.

Τα 3-4 τελευταία χρόνια είχε εμπλουτίσει το νεοελληνικό λεξιλόγιο με χαρακτηρισμούς τους οποίους πρέπει τώρα να λουστεί ο ίδιος. «Μερκελιστές» έλεγε τους αντιπάλους του κι από κοντά «γερμανοτσολιάδες» ο Καμμένος, συνέταιρός του στην κυβέρνηση. Προφανώς, θα κατάλαβε ότι ο πιο μερκελιστής απ’ όλους είναι ο ίδιος ο Τσίπρας. Δείτε την υποδοχή που του επιφύλαξε η Μέρκελ. Οι φωτογραφίες και τα τηλεοπτικά πλάνα είναι αψευδείς  μάρτυρες.

Το ζήτημα όμως είναι τι κέρδισε από αυτό το ταξίδι ο πρωθυπουργός;;; Απλώς αναγνώρισε το ηγετικό προβάδισμα της Μέρκελ και της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρώτα σφράγισε την ύπαρξη διευθυντηρίου στην ΕΕ και τώρα έδωσε γη και ύδωρ στην γερμανίδα καγκελάριο. Για τον Τσίπρα οι παλινωδίες και οι κυβιστήσεις είναι πλέον παιχνιδάκια. Δεν του κοστίζει απολύτως τίποτε ν’ αλλάζει εμφάνιση σαν τον μυθικό Πρωτέα και να γλείφει εκεί που προηγουμένως έφτυνε.

Μιλώντας για το θέμα του κατοχικού δανείου είπε πως δεν πρόκειται για υλική διεκδίκηση, αλλά για ένα ηθικό θέμα. «Δεν πρέπει να παίζουμε ούτε για αστείο με την Ιστορία. Το αίτημα των γερμανικών αποζημιώσεων στοχεύει στο να αφήσουμε πίσω το παρελθόν», είπε χαρακτηριστικά. Εμείς δεν παίζουμε. Ο Τσίπρας είναι αυτός που έπαιζε εδώ και πολύ καιρό.

Για το Ινστιτούτο Γκαίτε είναι νωπές οι δηλώσεις του υπουργού Παρασκευόπουλου από το βήμα της Βουλής ότι είναι έτοιμος να υπογράψει την κατάσχεση της γερμανικής περιουσίας. Και ο Τσίπρας χθες ακύρωσε την κοινοβουλευτική δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης ότι είναι έτοιμος να χορηγήσει την άδεια αναγκαστικής εκτέλεσης κατά περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημόσιο στην Ελλάδα.

Δηλαδή, για να είμαστε καλοί θα πρέπει να πούμε ότι διαπιστώνουμε μια σαφή στροφή στον ρεαλισμό ή το πιο σωστό ότι τόσες κωλοτούμπες είναι πρωτοφανείς για πολιτικό ηγέτη και μάλιστα πρωθυπουργό;;;;;

Ο ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ...

Επειδή διαβάζω τα σχόλια κάποιων φίλων στο διαδίκτυο σχετικά με την υπόθεση του υπουργού Κατρούγκαλου [και τις αποκαλύψεις του ΒΗΜΑΤΟΣ], θα ήθελα να πω ακόμη δυο κουβέντες που δεν έχουν σχέση με την ενοχή ή όχι του ανθρώπου που ήθελε να υπηρετήσει τον λαό.
Δεν είμαι δικαστής αλλά είμαι... λαός και ως λαός θέλω ο πολιτικός να φαίνεται και να είναι τίμιος. Απ' ό,τι φαίνεται, εξετάζοντας όσα διακινούνται στο φως, δεν υπάρχει κάποια παρανομία. Υπάρχει όμως αυτό που λέγεται ΗΘΙΚΗ. Κι εδώ δεν μιλάω παρά την ηθική της πολιτικής, που σήμερα απουσιάζει. 

Η ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ!!!!!!

Εγώ θα σας πω ότι πάντοτε αν η πολιτική και οι πολιτικοί υπήρξαν οι ουσιώδεις παράγοντες και οι κινητήριοι μοχλοί της εθνικής ζωής, υπήρξαν και η ενδημούσα νοσηρότητά της. Και λέω πάντοτε, διότι αρκεί να γυρίσουμε μερικές χιλιάδες χρόνια πίσω και να φτάσουμε σ’ εκείνο το άδικο όστρακο που έδιωξε τον δίκαιο Αριστείδη από την Αθήνα. 

Σήμερα, δυστυχώς, οι άνθρωποι δεν πολυενδιαφέρονται για την ποιότητα και την ηθική αντοχή κάποιων πολιτικών των περασμένων γενεών, αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει είναι το παρόν και οι άνθρωποι που αυτοδιορίζονται και ζητούν την έγκρισή τους για να γίνουν οδηγοί τους. Και για να μη χαθούμε σε θεωρητικολογίες, η σημερινή πολιτική στην πρακτική της έχει καταντήσει να είναι κατεξοχήν η τέχνη της καιροσκοπίας, των ψευδών, της υποκρισίας, με βοηθό τη νάρκη της μνήμης.

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

Η πολιτική ζωή στην πατρίδα μας έχει εισέλθει σε επικίνδυνα μονοπάτια. Κανείς δεν γνωρίζει πού καταλήγουν αυτά και τι είδους κίνδυνοι θα ορθωθούν ξαφνικά μπροστά μας. Μέσα σε ένα τεταμένο κλίμα, όπου τον τόνο δίνουν κάθε είδους διχαστικές κραυγές, οι λίγες φωνές που συνιστούν μετριοπάθεια αποκρύβονται. Θεωρούνται παράταιρες. Φαίνεται ότι δεν τις έχουν ανάγκη οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης.

Κι ενώ διαδραματίζονται όλα τα παραπάνω η ζωή συνεχίζεται. Διανύουμε, πλέον, τον Μάρτιο. Η ελληνική άνοιξη, όπως πάντα, αρχίζει να ξυπνά αισθήματα και κουρασμένα μέλη.

Μία απόλυτα υγιής αντίδραση, απέναντι στην πεζότητα των ημερών, είναι η καταφυγή στη λογοτεχνία. Από τους λίγους χώρους, όπου μπορεί να αισθανθεί κανείς ελεύθερος.

Πλησιάζεις στη βιβλιοθήκη σου. Από τα ράφια τραβάς και ξεφυλλίζεις αγαπημένα σου βιβλία. Χάνεσαι στον κόσμο τους. Ξαναδιαβάζεις κείμενα, που σε είχαν συγκινήσει, και επιβεβαιώνεις ότι διατηρούν την ίδια πάντα γοητεία. Ανακαλύπτεις άλλα, στα οποία δεν είχες δώσει την απαιτούμενη προσοχή, και αναρωτιέσαι γιατί τα είχες προσπεράσει. Ίσως, οφειλόταν στις τότε αντιλήψεις σου.

Το ποίημα «Ρόδου μοσκοβόλημα» του Κωστή Παλαμά, πρωτοδημοσιευμένο το 1903, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο. Είναι από τα ωραιότερα της νεοελληνικής ποίησης. Μέσα σε δύο μόνο στροφές παρουσιάζεται υπαινικτικά η αναγέννηση που, τούτες τις μέρες, συντελείται στη φύση αλλά και μέσα μας.

ΡΟΔΟΥ ΜΟΣΚΟΒΟΛΗΜΑ

Εφέτος άγρια μ’ έδειρεν η βαρυχειμωνιά

που μ’ έπιασε χωρίς φωτιά και μ’ ηύρε χωρίς νιάτα,

κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά

στην χιονισμένη στράτα.

Μα χθες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Μαρτιού

και τράβηξα να ξαναβρώ τ’ αρχαία τα μονοπάτια,

στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού

μου δάκρυσαν τα μάτια.

Το ποίημα αφιερώνεται, σε όσους και όσες απηύδησαν από τις πολιτικές συζητήσεις των ημερών, τις περισσότερες φορές ανούσιου περιεχομένου. Σε όσες και όσους διαπιστώνουν με μελαγχολία πως ο χρόνος κυλά αναπόδραστα. Πίσω –αλίμονο!– δεν γυρνάει.

Σε τέτοιες στιγμές, η ανασκίρτηση και μόνο από τη μυρωδιά ενός ανοιξιάτικου λουλουδιού, έχει τη σημασία της. Ανατρέπει την κακή διάθεση. Αναπτερώνει τις ελπίδες πως κάτι απρόσμενο θα επακολουθήσει. Δίνει ουσιαστικό νόημα στη ζωή μας, που κινδυνεύει να χαθεί στον λαβύρινθο υποσχέσεων, οι οποίες προκλητικά δεν τηρούνται.

Κωστής Λίθινος

ΘΛΙΜΜΕΝΟ ΒΛΕΜΜΑ

Από τις πρώτες κιόλας μέρες, που έγινε γνωστή η εξαφάνισή του, το πρόσωπό του εντυπώθηκε αμέσως στο μυαλό μου. Το θλιμμένο βλέμμα, με τον οποίο κοίταζε το φωτογραφικό φακό, πρόδιδε άτομο μεγάλης ευαισθησίας. Αντί να ατενίζει με αισιοδοξία τη ζωή, με την ορμή των είκοσι χρόνων του, διατηρούσε έντονες επιφυλάξεις. Την ίδια άποψη, όπως διαπίστωνα καθημερινά, συμμερίζονταν πολλοί άλλοι. Γι’ αυτό και η περίπτωσή του κινητοποίησε τόσο κόσμο. Όλοι αγωνιούσαμε για την έκβαση της υπόθεσης λες και ήταν δικό μας παιδί.

Η «ΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΠΑΡΟΠΛΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ Η «ΗΘΙΚΗ» ΤΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΙΤΑΙ!!!!!

Με όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό από την πλευρά των κυβερνητικών στελεχών και την εν γένει κυβερνητική πρακτική, το μόνο που μπορεί κανείς να παρατηρήσει είναι η εσωτερική απογύμνωση και η ηθική καθαίρεση της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς που με το ψέμα, την υποκρισία και την μεθοδευμένη απαξίωση των πολιτικών αντιπάλων της ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας με τη στήριξη του ακροδεξιού, εθνικιστικού και λαϊκιστικού κόμματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου. Και το άκρον άωτον της υποκρισίας του Τσίπρα περικλειόταν στο 'μήνυμά' του προς τους Ευρωπαίους ηγέτες:

«Αν οι ηγέτες της ΕΕ δεν σεβαστούν τη Δημοκρατία παίρνουν το ρίσκο της ανόδου ακροδεξιών»!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ή ΥΠΟΖΥΓΙΟ ΤΗΣ;;;;

Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προβλέπει ή εξασφαλίζει για τον καθένα ελευθερία γνώμης και έκφρασης και τη δυνατότητα διάδοσης ιδεών και πληροφοριών με  οποιοδήποτε μέσο… Το ζήτημα είναι ποιος έχει το «μέσο» ή τα «μέσα», που θ’ αποτελέσουν το όχημα ώστε να μπορεί ο καθένας ελεύθερα να κοινοποιεί τις ιδέες και τις πληροφορίες. Γνωρίζουμε ότι τα «μέσα» σήμερα είναι πεδικλωμένα και διανύουν συνειδητά μια περίοδο χορτασμού των αισθήσεων! Εννοούμε, πως επιζητούν να υπηρετούν το κοινό, γαργαλώντας το υπογάστριο. Έτσι, το κοινό σιγά-σιγά από φορέας της ιστορίας μετατρέπεται σε υποζύγιό της.

ΘΟΛΟ ΤΟΠΙΟ!!!!!

Ο φίλος μου ο Κωστής Λίθινος έχει πάρει 'ανάποδες' με τη συμπεριφορά όλων αυτών που ανέλαβαν να σώσουν την Ελλάδα:

Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, παρά τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του, φαίνεται ότι σε ορισμένα ζητήματα παραμένει αγκυλωμένος σε ιδεοληψίες. Έτσι, συνεχίζει να αντιμετωπίζει με εκδικητικό τρόπο τους πολιτικούς αντιπάλους του, γεγονός που δεν συμβαδίζει με το νέο ήθος που επαγγέλλεται. Οι λόγοι της συγκεκριμένης τακτικής είναι ευεξήγητοι. Με τη μετάθεση των ευθυνών σε εκείνους, προσπαθεί να καλύψει δικά του λάθη και ολιγωρίες.

Οι συμπεριφορές αυτού του είδους, πυκνώνουν το τελευταίο χρονικό διάστημα, και αρχίζουν να δημιουργούν μεγάλες ανησυχίες. Σε μια περίοδο, κατά την οποία είναι απαραίτητη όσο ποτέ άλλοτε η εθνική συνεννόηση, ορθώνονται τείχη και ενοχοποιούνται, χωρίς καμία τεκμηρίωση, πρόσωπα.

Πριν από λίγες μέρες ηγετικοί κύκλοι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επανέφεραν στον σχεδιασμό τους την πρόθεσή τους για τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής που θα διερευνήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οδηγήθηκε η χώρα στο Μνημόνιο και να καταλογίσει τυχόν ευθύνες σε όσους άσκησαν την εξουσία την περίοδο 2010-2014. Με την άποψή τους συντάχθηκαν αμέσως ο ακροδεξιοί συνεργάτες τους στη διακυβέρνηση της χώρας, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Δεν θα μπορούσαν να απουσιάσουν εκείνοι που έχουν αναγορεύσει την συνωμοσιολογία σε κύρια δύναμή τους. Μάρτυρες του υπερθεάματος, που σχεδιάζεται να προβληθεί τους επόμενους μήνες, θα γίνουμε όλοι μας.

• Είναι, όμως, τα πράγματα έτσι; 

Σε συνεντεύξεις τους, τόσο ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών Γιώργος Παπανδρέου όσο και ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος Ευάγγελος Βενιζέλος, έχουν αναφερθεί επανειλημμένα στο ζήτημα. Όπως έχουν δηλώσει μια τέτοια εξέλιξη δεν τους φοβίζει καθώς θεωρούν ότι επιτέλεσαν με τον καλύτερο τρόπο το καθήκον τους. Σε περίπτωση όμως, που ψηφιστεί από τη Βουλή των Ελλήνων η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών, υποστηρίζουν, πως αυτή θα έπρεπε να ξεκινήσει την έρευνά της από τη χρονική περίοδο 2004-2009. Κι αυτό γιατί τότε οξύνθηκαν τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σταδιακά στις επώδυνες αποφάσεις του 2010.

Η άποψη των δύο πολιτικών αρχηγών, που χρεώθηκαν δύσκολα ομολογουμένως μέτρα, είναι απολύτως ορθή. Τα χρόνια 2004-2009, κατά γενική ομολογία, επιβαρύνθηκαν όλοι οι οικονομικοί δείκτες. 

• Η κρίση οδήγησε στο Μνημόνιο και όχι το αντίθετο.

Και αν μεν για ορισμένα από τα τότε μέλη της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας απεφάνθη ο ελληνικός λαός, θέτοντάς τα με την ψήφο του στο περιθώριο, κάποια άλλα επανεξελέγησαν. Αντί όμως να σιωπήσουν, αποδεχόμενα την ευθύνη τους, τα χρόνια που ακολούθησαν, εγκαλούσαν με θράσος την Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την πολιτική του.

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο Προκόπης Παυλόπουλος. Το χρονικό διάστημα 2004-2009 υπηρέτησε από κρίσιμες θέσεις την τότε Κυβέρνηση. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (2004-2007) καθώς επίσης Υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης (2007-2009). Η θητεία του αποτελεί από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Από διάφορα Κόμματα, ακόμα και από το δικό του, κατηγορήθηκε ότι προχώρησε σε αθρόους διορισμούς φιλικών προς την τότε Κυβέρνηση ατόμων. Για να παρακάμψει τον ΑΣΕΠ, μάλιστα, θέσπισε την προφορική συνέντευξη. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν σε έγκυρη αθηναϊκή εφημερίδα φέρει την ευθύνη για τον διορισμό 865.000 ατόμων στο Δημόσιο (μόνιμων και συμβασιούχων). Τα 170.000 ήταν μόνιμοι και αορίστου χρόνου. Στην ανεύθυνη στάση που τήρησε οφείλεται, κατά ένα σημαντικό βαθμό, ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός της ελληνικής οικονομίας στις αρχές του 21ου αιώνα.

Κι όμως. Η κριτική που άσκησε όλα τα προηγούμενα χρόνια ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τα πεπραγμένα της θητείας του Προκόπη Παυλόπουλου, κατά περίεργο τρόπο, ήταν προσεκτική. Επισήμαινε μεν κάποιες ολιγωρίες του αλλά δεν υπεισερχόταν στην ουσία της πολιτικής του ούτε, βέβαια, στον καταλογισμό ευθυνών. Για την επιβάρυνση των οικονομικών δεικτών της χώρας, ισχυριζόταν, η ευθύνη ανήκε αποκλειστικά στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κανένα άλλο πολιτικό κόμμα. Λες και η χώρα έφθασε σε τόσο δεινή θέση μέσα σε λίγους μόνο μήνες!

Η τακτική του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήταν δυσεξήγητη. Όπως όλα δείχνουν αποτελούσε προϊόν συνεχών παρασκηνιακών επαφών μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Κώστα Καραμανλή, με στόχο την άλωση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., στο πλαίσιο δημιουργίας των νέων πόλων του δικομματισμού. Το σχέδιο του μακρινού 1989 δεν είχε εγκαταλειφθεί ποτέ. Μία πρώτη εφαρμογή του ξεκίνησε ήδη και την επιβεβαιώνουν τα τελευταία γεγονότα. Από τον Πρωθυπουργό πλέον Αλέξη Τσίπρα ο Προκόπης Παυλόπουλος προτάθηκε στις 17 Φεβρουαρίου για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Την επομένη, με τη σύμφωνη γνώμη των ΑΝ.ΕΛ. και τη στήριξη της Ν.Δ. εξελέγη Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η πρόσφατη απόφαση της Συγκυβέρνησης για τη διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες η χώρα μπήκε στο Μνημόνιο δεν επιλύει κανένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Δημιουργεί, αντίθετα, πολλά καινούργια. Αν ωστόσο κριθεί ότι πρέπει να αναλάβει δράση η Εξεταστική Επιτροπή είναι ανήκουστο να μην συμπεριλάβει στην έρευνά της την περίοδο 2004-2009. Διαφορετικά, φαίνεται σαν πράξη αντεκδίκησης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και εκκαθάρισης των πολιτικών αντιπάλων της.

Σε μια τέτοια περίπτωση, πάντως, θα δημιουργηθούν τραγελαφικές καταστάσεις. Είναι επιβεβλημένο, από την Εξεταστική Επιτροπή, να κληθούν να καταθέσουν πρόσωπα, που πρωτοστάτησαν στις τότε εξελίξεις και συνεχίζουν να ασκούν σήμερα εξουσία. Ανάμεσά τους, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, η Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας Λούκα Κατσέλη κ.ά. Μπορεί να φανταστεί κανείς τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Για όλες τις πλευρές του πολιτικού σκηνικού θα επικρατεί δυσπιστία. Ένας νέος, Μεγάλος Διχασμός θα απλωθεί στη χώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ήδη εύθραυστο κοινωνικό ιστό της.

Ο κυοφορούμενος σχεδιασμός μόνο σε αδιέξοδα οδηγεί. Η αριστεροδεξιά κυβέρνηση πρέπει άμεσα να λάβει θέση στο ζήτημα. Επωμίζεται, πλέον, μεγάλες ευθύνες για το μέλλον της χώρας. Δεν χρειάζεται να οξύνει ακόμη περισσότερο το πολιτικό κλίμα στην κρίσιμη χρονική συγκυρία που διανύουμε. Ας δώσει, επιτέλους, λύσεις στα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού λαού, από τον οποίο ζήτησε και έλαβε την ψήφο του, κι ας μην σκιαμαχεί με ανεμόμυλους.

Κωστής Λίθινος

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΑΡΙΔΗ, τον δημοσιογράφο που δουλεύει ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ [ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ]!!!!!!

[Σας προτείνω και το εργαλείο εξόντωσής μου...]

Το παρακάτω κείμενο, μου ήρθε στο inbox του face book, από κάποιον Panos Sofianos και το παραθέτω όπως μου εστάλη, χωρίς διορθώσεις.

«Κε Λαγκαδινέ, ο κος Ψαρρίδης επειδή τον έχετε μπλοκάρει και δεν μπορεί να σας απαντήσει ενώ συνεχίζετε να τον υβρίζετε, (και το δικό μου σχόλιο σβήσατε.. συγχαρητήρια για την δημοκρατικότητα σας) με παρακάλεσε να σας απευθυνθώ για τελευταία φορά και να κατεβάσετε αμέσως την ανάρτηση με τις φωτογραφίες του και το προσβλητικό περιεχόμενο σε βάρος του.. έχει ήδη κάνει αναφορά -καταγγελία στο φέις για κατάχρηση προσωπικών δεδομένων και υβριστική παρενόχληση και προφανώς θα κινήσει κάθε νομική διαδικασία και εδώ για την προστασία του από την απαράδεκτη και κακόβουλη συμπεριφορά σας.. ελπίζω να κατανοήσετε τι κάνετε και να συγκρατήσετε τον φανατισμό σας.. Σας ενημέρωσα η ευθύνη δική σας... Την καλημέρα μου..

Να κατεβασετε αμέσως τις φωτογραφίες και τα υβριστικά σχόλια για τον κο Ψαρρίδη..  εγινε αναφορά στο φέις και φυσικά κινούνται όλλες οι νομικές διαδικασίες προς την δικαιοσύνη...»

Η ΤΡΟΪΚΑ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ!!!!!!

• ΕΘΝΟ-ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΠΑΝΙΚΟΣ!!!!

Ένα δεν έχουμε καταλάβει ακόμη, ότι δηλαδή έχουμε να παλέψουμε προς τους εαυτούς μας τους ίδιους, προς τις λιποψυχίες και τις ταλαντεύσεις μας, ακόμη και προς τις ίδιες τις πεποιθήσεις μας που τις βλέπουμε – τις περισσότερες – να γκρεμίζονται σαν σωρός από άχρηστα χαλίκια. Και είναι απολύτως βέβαιο ότι ο καιρός της οικοδομής και της σύνθεσης ασφαλώς θ’ αργήσει πολύ. Διότι ως κοινωνία μπλέξαμε με ερασιτέχνες και κομπογιαννίτες. Είμαι πεπεισμένος ότι οι γενιά η δική μας, όση απομείνει, δεν θα χωράει το θαύμα, αν θαύμα θα γίνει!!!!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ....

Δεν ήταν μονάχα η ρώσικη ψυχή αλλά και η ρώσικη φύση που αποτελούσαν στοιχεία απαραίτητα στα λογοτεχνικά έργα των μεγάλων Ρώσων συγγραφέων. Αναφέρομαι στους πασίγνωστους Ντοστογιέφσκι, Τουργκένιεφ, Τολστόι, Γκόρκι κ.ά. Αυτό φυσικά δεν τους εμπόδισε να απευθύνονται στο παγκόσμιο κοινό… Οι απέραντες στέπες, η χιονισμένη Σιβηρία, η σκοτεινιά του Αρχάγγελου, ο σκληρός χειμώνας, οι πάγοι, ο ατελείωτος ουρανός, ο ορίζοντας δίχως τέλος, ο βυσσινόκηπος [βλέπε Τσέχοφ], οι μουζίκοι, οι αριστοκράτες, οι αξιωματικοί… Άλλωστε ο Tολστόι είχε γράψει ότι το έργο του είναι αδιανόητο έξω από τη ρωσική φύση.

ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ...

Είναι όντως εντυπωσιακά, όσα συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες στην ελληνική πολιτική σκηνή, μετά τη νίκη στις βουλευτικές εκλογές του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Παρά τη θορυβώδη αντιπολιτευτική τακτική που είχε υιοθετήσει αυτός τα τρία τελευταία χρόνια, εγκαλώντας, συχνά με χυδαίο τρόπο, όσους είχαν διαφορετική άποψη, αμέσως μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ξεκίνησε τις θεαματικές εκπτώσεις.

Και τι εκπτώσεις!

ΟΙ 'ΑΟΡΑΤΟΙ' ΕΛΕΓΚΤΕΣ, Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!!!!!!

Με όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην πολύπαθη χώρα μας, φτάνω στο σημείο ν’ αναρωτιέμαι για τον… άνθρωπο!!! Διαβάζω πολλά σημειώματα, φίλων τε και εχθρών ή αντιπάλων, και αναρωτιέμαι για το μυαλό που κουβαλάνε. Έχουν ουκ ολίγοι το πάθος για να διαστρέφουν τα πάντα και φοβάμαι πως αυτό πλέον, δηλαδή, η διαστροφή, έχει γίνει δεύτερη φύση, κι εγώ έχω προσκολληθεί σε άλλες εποχές… 

Αποφαίνομαι τελικά ότι ο άνθρωπος είναι ζώο ατελές και δεν έχει περιθώρια περισσότερης εξέλιξης. Και είναι ζώο ατελές διότι δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσει τους υψηλότερους στόχους του [αν έχει], για τον απλούστατο λόγο πως κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του, ή το μυαλό του, για να τους διαψεύδει… Ίσως μιλώ αφοριστικά αλλά δεν μου μένουν περιθώρια πιο γόνιμου προβληματισμού διότι η αληθινή ζωή χτυπάει αλύπητα και δεν μπορώ να εξηγήσω με τα συνήθη όπλα/επιχειρήματα αυτό που βιώνουμε καθημερινά. 

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ!!!!

Ενώ σε πολλά σχόλιά μου μιλώ για τους ανθρώπους που δύσκολα αλλάζουν, εντούτοις μια ψύχραιμη παρατήρηση θα μ’ έκανε να βγάλω άλλο συμπέρασμα. Ο κόσμος αλλάζει, κι όλοι βάζουν το χεράκι τους και γράφουν. Τώρα, τι γράφει ο καθένας, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Είναι βέβαιο πως οι περισσότεροι γράφουν για να πάρουν απόκριση, αφού δεν μπορούν τη μοναξιά. Αλλά για να πάρει κανείς απόκριση θα πρέπει να «γράφει» κάτι που να υποδηλώνει την έγνοια του για τον κόσμο που ζούμε, για το παρόν που είναι ελαφρώς μαύρο, για το μέλλον που προοιωνίζεται όχι και τόσο ευοίωνο.

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ!!!!!

Πέρα από την κατάργηση ή το σκίσιμο του Μνημονίου που φώναζαν κάθε μέρα από τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια και το διώξιμο της Τρόικας, οι Συριζαίοι πιπίλιζαν καθημερινά την ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ!!! Αυτά ήσαν τρία βασικά "όπλα" στην αντιπολιτευτική τους φαρέτρα. Και στα τρία έπεσαν έξω ή συμπεριφέρθηκαν με τρόπο που συνάδει μονάχα σε απατεώνες!!!!

Κανείς, μα απολύτως κανείς δεν περιέγραψε τι είναι αυτή η ανθρωπιστική κρίση, τι εννοούν όταν αναφέρονται σ’ αυτήν, ποιοι πολίτες εντάσσονται σ’ αυτή την κατηγορία και το κυριότερο με ποιο τρόπο θα την αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Και προχτές που μίλησε ο πρωθυπουργίσκος, αναφέρθηκε στην αντιμετώπισή της. Δεν μας είπε όμως ποια νοείται ως ανθρωπιστική κρίση.

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΕΓΙΝΕ ΠΑΝΤΙΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ!!!!!!

Το έχω ξαναπεί ότι τις περισσότερες φορές εδώ που έχουμε φτάσει, οι δεοντολογίες δεν ωφελούν.
Κι αν είναι πρωθυπουργός ο άλλος ή υπουργός Οικονομικών ή οτιδήποτε άλλο;;;;
Αυτό το κακό που κάνουν στην ελληνική κοινωνία δεν θεραπεύεται.
Έχουν διασπείρει ιερεμιάδες, καταστροφολογίες και ανεύθυνη αισιοδοξία.
Βλέπει κανείς στον ορίζοντα κάτι καλό;;;
Ή μήπως βλέπει τις ανοησίες περί... αξιοπρέπειας;;;;

• Κι όταν ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ γίνεται παντιέρα κομματικού καιροσκοπισμού, πώς θα πρέπει να νιώθουμε;;;

Οι μαθητευόμενοι μάγοι έχουν απελευθερώσει τα δαιμόνια...

ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ!!!!!

ΕΤΣΙ όπως λειτουργεί η κυβερνητική προπαγάνδα, σε αγαστή συνεργασία με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης [μέσα μαζικής αποβλάκωσης], με την μονταζιέρα του Μαξίμου να δουλεύει στο ρελαντί, με τους προπαγανδιστές να κάνουν το μαύρο... άσπρο...
σ' εμένα και σε όσους έχουν αντίθετη άποψη έχει αρχίσει να δημιουργείται ένα αίσθημα απόλυτης ανθρώπινης μοναξιάς.
Ουσιαστικά εμφανιζόμαστε ξένοι στο ΣΥΡΙΖΟ-ΑΝΕΛ σύμπαν, παρείσακτοι.
Κι αυτό το σύμπαν, που παρουσιάζεται κλειστό και αύταρκες, "ανέχεται" καθημερινά παραβιάσεις αναιρετικές της συνέπειάς του.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑΣ… ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΚΤΕΙ ΕΝΑΣ ΗΛΙΟΣ!!!!

Αγέλαστη φεύγει και τούτη η μέρα. Ένας ουρανός μουρτζούφλης, δεν θέλησε ν’ ανοίξει και να δει περισσότερο φως η γη μας. Βροχή παντού. Έτσι χάθηκαν τα σχέδια των παιδιών να στείλουν στους αιθέρες τα όνειρά τους με τους χαρταετούς.  Ο ήλιος σήμερα κρύφτηκε για τα καλά. Αλλά πού θα πάει;;; Ξέρουμε πολύ καλά ότι στην άκρη κάθε νύχτας και κάθε μαύρης μέρας καιροφυλακτεί ένας ήλιος!!!

ΓΡΟΘΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΘΝΟΚΑΠΗΛΕΙΑ...

Κάποιοι νομίζουν ότι ξύπνησε ο κόσμος επειδή οι γενικώς ή ειδικώς "αγανακτισμένοι" βγήκαν στις πλατείες για να διακηρύξουν τον πατριωτισμό τους. Δεν παρασύρομαι διότι αυτοί που βγήκαν να διαδηλώσουν είναι ελάχιστοι μπροστά σ' εκείνους που ΔΕΝ ΒΓΗΚΑΝ!!!! Αλλά το συνονθύλευμα που μας κυβερνάει νόμισε ότι βρέθηκε μπροστά σ' ένα κοσμοϊστορικό γεγονός, όπου μια μεγάλη, πλατιά συλλογική συνείδηση άρχισε να ξυπνάει!!!!! Απλώς σκόρπιες φωνές και στριγγλιές... Εμένα όμως μ' ανησυχεί τόσο η βουή όσο και η εκκωφαντική σιωπή. Και οι δυο προκαλούν ανησυχίες για το παρόν και το μέλλον του τόπου. Αυτοί που κυβερνούν δυστυχώς δεν είναι σε θέση ν' αφουγκραστούν τους παλμούς της καρδιάς του ελληνικού λαού. Και δεν έχουν καταλάβει ότι η διαδικασία της ανθρώπινης λογικής πολύ εύκολα ανατρέπεται.

ΠΕΡΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ!!!!

«Δεν απορρίπτω τον Θεό –λέει ο Ιβάν Καραμάζοφ,– τον κόσμο που έπλασε απορρίπτω». Και στο ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ έχουμε τούτη τη στιγμή του Ρασκόλνικοφ με τη Σόνια:

 « - Όχι! Όχι! Δε μπορεί. Όχι!» Φώναξε δυνατά σαν απελπισμένη η Σόνια, λες και την πλήγωσαν ξαφνικά μ’ ένα μαχαίρι.

« - Ο Θεός, ο Θεός δε θ’ αφήσει ποτέ να γίνει ένα τόσο φριχτό πράμα!...»

« - Άλλους αφήνει ωστόσο…»

« - Όχι, όχι! Θα την προστατέψει ο Θεός!..» έλεγε και ξανάλεγε σα να μην ήξερε πια τι της γίνεται.

« - Μα μπορεί να μην υπάρχει καθόλου Θεός», αποκρίθηκε με κάποια μάλιστα χαιρεκακία ο Ρασκόλνικοφ, γέλασε και την κοίταξε…. [Μετάφραση Αθηνάς Σαραντίδη]

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΠΕΧΛΙΒΑΝΗΔΩΝ!!!!

Εισέβαλαν κυριολεκτικά στη δημόσια ζωή του τόπου ερασιτέχνες, μπεχλιβάνηδες και με μια λέξη… βάρβαροι!!!!! Με περιορισμένο μυαλό και παιδεία και με ανώριμο ακόμη πολιτισμό. Είναι αλήθεια ότι έλειψε ο άμεσος έλεγχος και η αντίδραση του κόσμου.

Παρέλαβαν τη σκυτάλη της διακυβέρνησης αυτοί ακριβώς που αντί στα χέρια τους να κρατάνε πένα με σκέψη και ήθος, κρατάνε καλαμάκι για ακάθαρτες φυσαλίδες. Και είμαστε θεατές σ’ ένα έργο, όπου παρακολουθούμε αμαθείς, ημιμαθείς, αυθάδεις να έχουν θρονιαστεί με τον αλαλαγμό της θρασύτητας και της ασυδοσίας εκεί όπου άλλοτε είχε τη θέση της η ευθύνη. Διότι δεν μπορώ να δεχτώ, επ’ ουδενί, την ισοπεδωτική λογική τους που έχει διαγράψει τους πάντες και εμφανίζει εαυτούς ως ηθικούς, τίμιους, πατριώτες και Ελλαδοσώστες!!!!

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ… ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ!!!!

Πραγματικά είμαι λυπημένους με ορισμένους ανθρώπους που στην πορεία των  χρόνων δημιουργήσαμε μια φιλική σχέση. Όμως διαπιστώνω ότι έχω κάνει φοβερά λάθη στην εκτίμηση του χαρακτήρα τους, του ήθους και εν γένει της προσωπικότητάς τους. Ήταν αρκετή η πολιτική μεταβολή για να βγουν στην επιφάνεια κάποιες μωρίες, εξάρσεις, αθλιότητες και κάτι κουρελιασμένα λάβαρα που δεν είναι σε θέση ούτε ν’ ανεμίσουν στον αέρα. Και σκέφτομαι ότι το ζήτημα είναι καλύτερα ν’ αποχωρώ από τέτοιες σχέσεις παρά να συνεχίζω  τον άγονο αγώνα να πείσω τους άλλους για τις λαθεμένες απόψεις τους ή για την ορθότητα των δικών μου.

ΒΡΑΔΙΑΣΕ ΚΙ ΕΓΩ ΖΥΓΊΖΩ ΤΙΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ!!!!!

·         Στον Χάνο, το ψαράκι

Τι είναι εκείνο που θα κάνει τον σημερινό άνθρωπο να νιώθει λιγότερο μετέωρος και λιγότερο ταπεινωμένος, μέσα σ’ έναν κόσμο που είναι τόσο αινιγματικός όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία;;; Διαβάζω τα νέα στο διαδίκτυο και δεν ξέρω πώς να τοποθετηθώ!!!! Πήγα να πληρώσω στην τράπεζα το λογαριασμό της ΔΕΗ και όταν μου είπε ότι κρατάνε για κάθε λογαριασμό 1,20 ευρώ, λέω στην υπάλληλο «όχι ευχαριστώ, θα πάω στην ίδια τη ΔΕΗ…», κι έφυγα νευριασμένος. Έκοψα τη σύνδεση του κινητού μου και πλέον λειτουργεί με τηλεκάρτα. Αγοράζω δυο φορές τηλεκάρτα και μετά από δυο τρεις μέρες είδα ότι το υπόλοιπό μου είναι κάτω από ένα ευρώ. Τι διάολο; Τόσο γρήγορα τελειώνει, αναρωτήθηκα. Πήγα, ρώτησα και μου είπαν ότι μόλις αγοράσω μια τηλεκάρτα με δέκα ευρώ, τα δυόμισι πάνε στην εταιρία και… Και τ’ άλλα εφτάμισι ευρώ πού πάνε;;; «Καλά, καλά», είπα και χωρίς να περιμένω απάντηση, έφυγα. Τελικά μας αρμέγουν όλοι.

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ…

Κάπου διάβαζα για τους δρόμους του μυαλού, αλλά δεν στάθηκα και πολύ για να καταλάβω το νόημα της πρότασης. Μου άρεσε όμως η έκφραση. Οι δρόμοι του μυαλού, τους οποίους ανοίγουμε είτε με τη φαντασία μας, είτε με τον πόθο μας είτε ακόμα και με την δειλία μας. Τουλάχιστον αυτό μπορώ να το επικαλεστώ για μένα, για τους δρόμους τους δικού μου μυαλού. Δεν μιλώ για τίποτε λεωφόρους, αλλά για δρομάκια, που νομίζω ότι μπορώ να κρύβομαι ή να χάνομαι και πολλές φορές ν’ απολαμβάνω τη μοναξιά και την αξία μιας διαδρομής. Είναι ακόμη και η όρεξη που έρχεται ν’ ανοίγω δρόμους καινούργιους. Κόλλησα σ’ αυτό. Κι από εκεί ορμώμενος έλεγα πάντα:

«Και τώρα πάρε δρόμο…»                                      

ΑΣΠΟΝΔΥΛΟΣ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!!!!

«Ας είμαστε αληθινοί μέσα μας και συμβατοί με την συνείδηση και τα συναισθήματά μας…» [HSA]

• -          Τελικά είναι σχολή;
• -          Τι;
• -          Είναι σχολή να λέει κανείς ψέματα;;;
• -          Πού αναφέρεσαι;;;
• -          Στους πολιτικούς!!!
• -          Α, στους πολιτικούς…
• -          Μα, αυτοί δεν λένε ψέματα;
• -          Και αυτοί!!! Μάλλον αυτοί λένε τα περισσότερα ψέματα…
• -          Λοιπόν, συμφωνείς;
• -          Θα έλεγα ότι δεν είναι σχολή αλλά είναι κοσμοθεωρία!!! Ναι, ναι… κοσμοθεωρία!!!
• -          Το ζήτημα είναι ότι προσπαθούν με κάθε μέσο να την επιβάλουν.
• -          Έχεις δίκιο. Από εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να την αποδεχτούμε;; Όχι βέβαια…