Έως πότε, ω Έλληνες, να πλανώμεθα τόσον αστοχάστως;;;

Βρυζάκης Θεόδωρος-Δύο πολεμιστές ή Καραούλι, 1855

Προφανώς και δεν είναι δική μου η παραπάνω φράση στον τίτλο. Είναι του Ανωνύμου συγγραφέα της "Ελληνικής Νομαρχίας", γραμμένη το 1806!!! Θα έλεγα ότι είναι επίκαιρη σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Πώς καταφέραμε μετά από τόσους αγώνες να λευτερώσουμε τον τόπο από τον τουρκικό ζυγό και σήμερα να τον έχουμε προσδέσει πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά σε άλλους ζυγούς, "ευρωπαϊκούς";;;
Άκουσα χτες έναν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι ο αρχηγός τους ταξιδεύει σε Ευρώπη και Αμερική, διότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΚΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ!!!! Όπως το διαβάζετε - ακριβώς... Αυτό δηλοί ότι μπορεί να γίναμε ανεξάρτητοι ως πολιτεία, αλλά δεν πάψαμε να είμαστε εξαρτημένοι. Και οι συνεχείς διαβουλεύσεις του πρωθυπουργού με ξένους [τελικά χωρίς αποτέλεσμα, όπως έχει διαπιστωθεί], μπορεί να γίνονται υποτίθεται στο πλαίσιο των επαφών σχετικά με τις οικονομικές μας υποχρεώσεις, κατά βάθος υπογραμμίζουν τη στενή εξάρτηση. 

Σέβομαι και εκτιμώ τους εξαιρετικούς εκείνους Φιλέλληνες που έδωσαν και τη ζωή τους για την ελληνική υπόθεση, αλλά δεν σέβομαι τον δήθεν φιλελληνισμό των Μεγάλων ευρωπαϊκών Δυνάμεων, που σήμερα δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά μια φενάκη. Άντε να παραβγούν οι Έλληνες πολιτικοί στις υψηλές διπλωματικές πανουργίες των Γερμανών και των συμμάχων τους στο φαγοπότι!!!

Γι' αυτό και επικαλούμαι τη φράση που διατύπωσε ο Ανώνυμος: 

• Έως πότε, ω Έλληνες, να πλανώμεθα τόσον αστοχάστως;;;

Και αργότερα ο ποιητής μας, ο Ανδρέας Κάλβος, πιο πικρός, έδινε το μέτρο του ελληνικού δράματος:

Ωδή έκτη

ΑΙ ΕΥΧΑΙ

    Της θαλάσσης καλήτερα
φουσκωμένα τα κύματα
'να πνίξουν την πατρίδα μου
ωσάν απελπισμένην,
                έρημον βάρκαν·

    'Σ την στεριάν, 'ς τα νησία
καλήτερα μίαν φλόγα
'να ιδώ παντού χυμένην,
τρώγουσαν πόλεις, δάση,
                λαούς και ελπίδας·

    Καλήτερα, καλήτερα
διασκορπισμένοι οι Έλληνες
'να τρέχωσι τον κόσμον,
με εξαπλωμένην χείρα
                ψωμοζητούντες·

    Παρά προστάτας 'νάχωμεν.
Με ποτέ δεν εθάμβωσαν
πλούτη ή μεγάλα ονόματα,
με ποτέ δεν εθάμβωσαν
                σκήπτρων ακτίνες.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις εξακολουθούν να μας γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους!!!

• Η απάντηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε μ' έχει ελαφρώς σοκάρει, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν αναμενόμενη.
• Ο Σόιμπλε, λοιπόν, είπε να ξεχάσουμε τις (γερμανικές) πολεμικές αποζημιώσεις! 
• Βέβαια, η Ελλάδα θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο και θα παλέψει και καλά θα κάνει και μακάρι να δικαιωθεί.

ΕΔΩ όμως φαίνεται ξεκάθαρα η αλαζονεία της Μεγάλης Δύναμης και η επηρμένη απάντηση απλώς αποτυπώνει την ουσία της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Μια απλή ανάγνωση της ιστορίας θα μας δείξει ότι, λόγου χάρη, στην Αγγλία του 19ου αιώνα, ο ιμπεριαλισμός θεωρούνταν απαραίτητος για την ευημερία της βρετανικής κοινωνίας γενικώς και της μητρότητας ειδικώς (Michael Rosenthal, The character factory, Baden-Powel’s boy scouts and the imperatives of empire, 1986) και, όπως αποκαλύπτει μια προσεκτική εξέταση της σταδιοδρομίας του Baden-Powel, το κίνημα του προσκοπισμού μπορεί να εντοπισθεί απευθείας στη σχέση που εδραιώθηκε ανάμεσα στην αυτοκρατορία και την υγεία του έθνους (φόβος αυνανισμού εκφυλισμός, ευγονική (Anna Davin, “Imperialism and Motherhood”, στο Patriotism).

Ο Edward W. Said που κάνει αυτές τις αναφορές στο υπέροχο βιβλίο του «Κουλτούρα και Ιμπεριαλισμός», που είναι μια συστηματική και συνάμα γοητευτική ανίχνευση των ριζών του ιμπεριαλισμού στον πολιτισμό της Δύσης, λέει:

Οι εικόνες της δυτικής αυτοκρατορικής εξουσίας παραμένουν βασανιστικές, παράξενα σαγηνευτικές, συγκλονιστικές. Είναι ο Gordon στο Χαρτούμ, που κοιτάζει αφ’ υψηλού τους Σουδανούς δερβίσηδες στον περίφημο πίνακα του G.W.Joy “ General Gordon’s Last Stand, 1885”, οπλισμένος μόνο με ένα ρεβόλβερ κι ένα σπαθί στη θήκη του. Είναι ο Κουρτζ του Κόνραντ στην καρδιά της Αφρικής, ιδιοφυής, τρελαμένος, καταραμένος, γενναίος, άπληστος, ευφραδής… 

Προσπαθώ, λοιπόν, να διακρίνω τους ακριβείς λόγους πίσω από τους οποίους «κρύβεται» η εν γένει στάση της σημερινής Γερμανίας, αντιπαρερχόμενος την περίοδο του Ναζισμού και της χιτλερικής θηριωδίας για την υπεροχή της Αρίας φυλής κ.λπ.

• Τι είναι αυτό που επικαλούνται οι Γερμανοί;
• Γιατί πιστεύουν ότι αυτό που υποστηρίζουν στην πολιτική τους είναι και το σωστό;
• Και γιατί πολιτεύονται με τόση «αυτοπεποίθηση»; 
• Είναι μονάχα η αριθμητική και οικονομική υπεροχή τους;

Αν σήμερα η γερμανική οικονομία είναι σταθερή και σε καλή κατάσταση, αν η γερμανική κοινωνία περνάει καλά κι έχει όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να μην έχει προβλήματα, τότε γιατί δεν μας αφήνει στην ησυχία μας;

Θα πει κανείς ότι η «ενωμένη» Ευρώπη απαιτεί κάποιους κανόνες συμβίωσης.

Καμιά αντίρρηση. Αλλά είναι ξεκάθαρο για μας και για όλους υποθέτω, ότι αυτοί οι κανόνες ερμηνεύονται κατά το δοκούν από τα διάφορα κράτη-μέλη.

• Ο Σόιμπλε δεν κρατάει ρεβόλβερ ή σπαθί, αλλά δυστυχώς έχει τον τελευταίο λόγο σε ό,τι αφορά τις σχέσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα μου πείτε πως εάν δεν ήταν ο Σόιμπλε, θα ήταν κάποιος άλλος. Αυτό είναι σωστό, κι έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι η Γερμανία πάντα «γεννάει» εκείνον που θα την οδηγεί ως «ηγέτιδα δύναμη» στην Ευρώπη. Και σήμερα υπάρχει μια «συμφωνία κυρίων», μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Γερμανίας για τη μοιρασιά στον ευρωπαϊκό χώρο, και γενικότερα στον περίγυρο (Ασία και Αφρική). Οι πολιτικές εξελίξεις το δείχνουν κι εμείς βρισκόμαστε στη μέγγενη αυτών των δυνάμεων που ενδιαφέρονται μονάχα για το δικό τους συμφέρον.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;

Θα δούμε…

Ποιοι γράφουν την ιστορία;;;

Ο Σόιμπλε (κατευθείαν απόγονος του Χίτλερ ή η μετεμψύχωσή του;;;) και η Μέρκελ επιζητούν μανιωδώς να αλλάξουν αυτό που κάποτε οι ΗΠΑ επιδίωκαν, δηλαδή τον εξαμερικανισμό της Ευρώπης. Εκείνοι θέλουν τον "εκ-γερμανισμό" της Ευρώπης και σ' αυτό έχω την αμυδρή εντύπωση ότι δεν είναι αντίθετοι οι Αμερικανοί και πολύ περισσότερο οι Ρώσοι.

• Το δυστύχημα είναι πως ενώ οι Αμερικανοί πλασάρανε τον "αμερικανικό τρόπο ζωής" που ήταν θελκτικός, οι Γερμανοί δεν έχουν τι να πλασάρουν και γι' αυτό είναι δύσκολο να πετύχουν στο στόχο τους.

Πρέπει να καταλάβουμε τώρα πλέον ότι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος αντί να τερματίσει την αποικιοκρατία (σε διάφορες μορφές) την αναζωπύρωσε κι έτσι επινόησε καινούργιες μορφές, συγκαλυμμένες, ύπουλες, σατανικές. Και μετέφερε την "αποικιοκρατία" από τις μακρινές και εξωτικές χώρες της Αφρικής ή της Ασίας ή της νότιας Αμερικής, στις κοντινές της, έξω από την αυλή της, στον ευρωπαϊκό χώρο.

• Η pax germania (κάπως έτσι...) που πάνε να επιβάλουν προς όφελος φυσικά της μεγάλης γερμανικής ιδέας, είναι σε αγαστή συνεργασία με την αμερικανική υπερδύναμη.
• Αυτό που επιζητούν τώρα είναι η συνύπαρξη των μεγάλων δυνάμεων και σε καμιά περίπτωση δεν ενδιαφέρονται να περισωθούν οι αρχές και οι αξίες για τις οποίες υποτίθεται πως πολεμήθηκαν ο ναζισμός και ο φασισμός.

Ξαφνικά νιώσαμε όλοι οι λαοί, κυρίως της νότιας Ευρώπης, ότι το άγχος μας πλέον δεν είναι το κυνηγητό ενός κάποιου τρόπου ζωής αλλά το τρέξιμο με φορτίο στο πόδι μια βαριά αλυσίδα.

Είναι πικρό αλλά αληθινό, σαν μικρή χώρα που είμαστε, να τρέχουμε λαχανιασμένοι για να προλάβουμε διασκελισμούς που είναι ξένοι στα δικά μας μέτρα.

Το περίεργο είναι ότι οι "ηγέτες" της Γερμανίας κι εκείνοι που δυστυχώς τους ακολουθούν (βλέπε και Γαλλία) δεν μπορούν να καταλάβουν πως τα μέτρα τους, οι τρόποι τους, οι αμαρτίες τους, είναι όλα παλιωμένα, αναχρονιστικά.

Να πιστέψουμε για άλλη μια φορά ότι η Ιστορία γράφεται από τους [πρόσκαιρα] νικητές;;;

Η υποκρισία των αιώνιων ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ!!!

Όσο σκέφτομαι τι ρόλο έπαιξαν και οι ξένες δυνάμεις μέσω των μονοπωλιακών τους επιχειρήσεων με πιάνει τρέλα. Πόσες φορές δεν "φιλοδώρησαν" κόσμο και κοσμάκη σε όλη την υφήλιο για να κάνουν τις βρομοδουλειές τους. Και τώρα το γράφω γιατί διάβαζα για τα έργα και τις ημέρες της αμερικανικής αεροδιαστημικής βιομηχανίας «Λόκχιντ», που όταν ξέσπασε το σκάνδαλο, γράφτηκε τότε ότι είχε διαθέσει τουλάχιστον 22 εκατομμύρια δολάρια, για δωροδοκίες υψηλά ισταμένων προσώπων σε κράτη στα οποία προωθούσε τα προϊόντα της.

• ..................................... 

Μετά σκέφτομαι και τα πολλαπλά σκάνδαλα με την «Ζίμενς», που σκόρπαγε αφειδώς εκατομμύρια ευρώ για να παίρνει δουλειές από το ελληνικό Δημόσιο, και την ανακατωσούρα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν θα παραβλέψω τις τεράστιες ευθύνες αυτών που ήσαν ευεπίφοροι στις μίζες και παραδόθηκαν στο χρήμα, αλλά είναι να μην μας τη "δίνει" η υποκρισία των Μεγάλων Δυνάμεων που μας κατηγορούν συνεχώς για διαφθορά και μας κάνουν μαθήματα πώς να ξεπεράσουμε την κρίση ή μας βάζουν τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι (μέσω ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ κ.λπ.);;;

• ..................................... 

Διέβρωσαν ενσυνείδητα τις κοινωνίες ώστε να μπορούν ευκολότερα να κάνουν τις βρομοδουλειές τους και να αποκομίζουν κέρδη και σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι αδύνατο να επιβιώσουν αυτές οι κοινωνίες (σε όλο τον κόσμο) χωρίς αυτού του είδους τις διεφθαρμένες συναλλαγές. Όλα τα σκάνδαλα έχουν άμεση σχέση με τα διάφορα οπλικά συστήματα.

• ..................................... 

Πώς μπορεί να εξηγήσει κανείς αυτή την περίεργη σχέση που δημιουργείται από τη στιγμή που, λόγου χάρη, μια γαλλική εταιρία που μας πουλάει όπλα, βρίσκει αμέσως και τον πολιτικό που θα διαφθείρει και θα τον λαδώσει;;; Φυσικά πεινασμένοι πολιτικοί πάντα θα υπάρχουν και τα τελευταία χρόνια μας έδωσαν ένα τράνταγμα για ν' αντιληφθούμε την ποιότητα των ανθρώπων που καταγίνονται με την πολιτική.

• ..................................... 

Τι απομένει;;; Δεν έχουμε και πολλά περιθώρια. Εμείς οι Έλληνες ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις ήσαν απέναντί μας πάντοτε σχεδόν εχθρικές. Και στη διάρκεια του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα και στην υπόθεση της Μικράς Ασίας και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Δεν ξεχνάμε τις μεμονωμένες περιπτώσεις πολλών ξένων που έδειξαν τον φιλελληνισμό τους και τους τιμήσαμε δεόντως. Ωστόσο, η γενική στάση των ξένων απέναντί μας δεν ήταν πάντα αυτή που συνέφερε στα εθνικά δίκαια. Γιατί αν ήταν δεν θα είχαμε σήμερα τριχοτομημένη λόγου χάρη τη Θράκη: η δυτική στην Ελλάδα, η ανατολική στην Τουρκία, η βόρεια στη Βουλγαρία. Κι αν κάποια στιγμή φάνηκε ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις στήριζαν τη χώρα μας σ’ ένα συγκεκριμένο θέμα, αυτό είχε πάντοτε άμεση σχέση με τα δικά τους συμφέροντα.

• Κι αφού τα ξέρουμε αυτά, τι πρέπει να κάνουμε;;; ΕΝΟΤΗΤΑ!!! Αυτό είναι που μας απομένει. Να είμαστε ενωμένοι για να μπορέσουμε να τους αντιμετωπίσουμε όλους αυτούς.