Η επιχείρηση "αποκαθήλωσης" των Παπανδρέου συνεχίζεται - όμως, μέχρι πότε;;;

Ενα πλήθος κόσμου, κυρίως νέων ανθρώπων, περίμενε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ξενοδοχείο «Κινγκ Παλλάς» το μεσημέρι της 3ης Σεπτεμβρίου 1974. Ο 55χρονος γιος του Γέρου της Δημοκρατίας θα εξήγγελλε την ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα, 18 ημέρες από την επιστροφή του στην Ελλάδα και 41 από την κατάρρευση της δικτατορίας. 

• ΤΟ "ΒΗΜΑ" ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ν' ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΑΞΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ...

Ποτέ δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι θα έπεφτε τόσο χαμηλά ο Π.Α. που γράφει για τον ΑΝΔΡΕΑ ότι «Τον τυραννούσε η κατάθλιψη, δεν πίστευε στον εαυτό του, την είχε ανάγκη και τη ζητούσε την επιβεβαίωση. [...] Ενας ηγέτης με πυγμή, με ακαδημαϊκή αναγνώριση στο εξωτερικό, και ταυτόχρονα άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο μάγκας που με πάθος χόρευε ζεϊμπέκικο, που ερωτευόταν νέες και όμορφες γυναίκες, που ήθελε να ζήσει και να χαρεί. [...] Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις του είχε πολλά στερητικά πλέγματα από την εφηβεία του κι αυτά τα κενά δεν τον βοηθούσαν καθόλου να δημιουργήσει ανθεκτικές και αυθεντικές σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω του και ίσως με τα ίδια τα παιδιά του».

Η αποκαθήλωση μέσω των εντύπων τους συνεχίζεται... Νομίζουν δηλαδή ότι μπορούν να το κάνουν και το λυπηρό είναι ότι σ' αυτού του είδους την επιχείρηση συμμετέχουν, ηθελημένα ή αθέλητα, άνθρωποι τους οποίους πιστέψαμε και σεβαστήκαμε, αλλά από τους οποίους τελικά... προδοθήκαμε!

Ο Ανδρέας, ο Γιώργος, ο Βενιζέλος και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι αντιφάσεις του Παρασκευά Αυγερινού!!!

• ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟ ΔΙΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑ… 

Αλλά πλέον έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα της ευπρέπειας και επιτίθεται ευθέως κατά των ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και του ΠΑΣΟΚ που ήταν –είτε το θέλει είτε όχι– δημιούργημα του ΑΝΔΡΕΑ. Κι έχει δικαίωμα ο κ. Αυγερινός να τα λέει αυτά που λέει κι έχει γράψει διότι ήταν στα ηγετικά κλιμάκια του Κινήματος. Αλλά κι εγώ όμως ήμουν ιδρυτικό στέλεχος του Κινήματος και είχα ενεργό δράση και βέβαια, όπως έχω ξαναγράψει ήμουν και είμαι «γέννημα-θρέμμα» της κεντροαριστεράς που τη συμβόλιζε η πολιτική του Παπανδρέου, από την προδικτατορική εποχή.

Λοιπόν ο φίλτατος κ. Αυγερινός πέρα από την έκδοση του γνωστού βιβλίου του, συνεχίζει να δίνει συνεντεύξεις απαξιώνοντας και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, αλλά και τον ΓΙΩΡΓΟ.

Για τον οποίο λέει ότι αν δεν ήταν γιος του Ανδρέα, δεν θα γινόταν πρόεδρος του κόμματος και μετέπειτα πρωθυπουργός. Επίσης δηλώνει σχετικά με τον «παπανδρεϊκό» χαρακτήρα του κόμματος πως μπορεί το ΠΑΣΟΚ να «είχε δημοκρατική δομή κόμματος, αλλά ήταν αρχηγικό, ήταν ταυτισμένο με τον ιδρυτή του». Και συμπληρώνει: «για το αν θα παραμείνει παπανδρεϊκό δεν το νομίζω και δεν το εύχομαι»... 

Είναι εντελώς αντιφατικός και αυτό φαίνεται σε όλα τα σημεία της συνέντευξής του στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, όπου μεταξύ άλλων λέει πως το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει τίποτα από το παλιό κόμμα και κρίνει πως το γεγονός αυτό είναι και καλό και κακό και προσθέτει πως αυτήν την ώρα κρίνεται η συνέχειά του: «Αυτή την ώρα ο Βαγγέλης Βενιζέλος είναι ανάγκη να υπάρχει για να μη διαλυθεί, δεν υπάρχει τίποτα άλλο».

• Μα αφού το ΠΑΣΟΚ ήταν σύμφωνα με την άποψή του αρχηγικό και ανδρεϊκό γιατί είναι ανάγκη να υπάρχει ο Βενιζέλος για να μη διαλυθεί αυτό που κατακρίνει;;; 

Σε ό,τι αφορά στην προοπτική δημιουργίας κομματικού συνασπισμού τύπου Ελιάς, δηλώνει πως «Ελιά στην Ελλάδα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν νοείται, αν και δεν έχω καταλάβει ακόμα τι θέλει και τι υπόσχεται για το αύριο». Εδώ γελάω χωρίς να το θέλω. 

• ΓΙΑΤΙ δεν γίνεται κάτι χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ τη στιγμή που δεν έχει καταλάβει τι θέλει και τι υπόσχεται για το αύριο;;; Γουρούνι στο σακί;;;

Ο κ. Αυγερινός λέει κι αυτό: «Σήμερα βέβαια επιχειρείται συστηματικά να φορτωθεί στο ΠΑΣΟΚ ό,τι στραβό υπάρχει. Θα μου πεις όμως ποιος κάτω των 50 χρόνων ξέρει τι υπήρχε το 1981 για να εκτιμήσει αυτό που έγινε μετά».

Αν καταλάβατε τι υποστηρίζει τελικά, να μου το πείτε… Εγώ πάντως, περίμενα μια αποτίμηση σοβαρή των περασμένων και της πορείας του ΠΑΣΟΚ για να μπορεί ο ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του. Αυτές οι ανόητες αναφορές για τον Γιώργο Παπανδρέου μου ανακατώνουν το στομάχι. Αν δεν είχε τη μάνα του, αν δεν ήταν γιος του Ανδρέα, αν τούτο, αν εκείνο...

Και η γιαγιά μου αν είχε τέτοια, θα ήταν ένας άλλος ... παππούς!!!!

Τελικά, ποιοι υπονόμευσαν τον Ανδρέα και χαντάκωσαν την "Αλλαγή";;;

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, παρουσιάζοντας το βιβλίο "Η αλλαγή τελείωσε νωρίς" του Παρασκευά Αυγερινού, είπε ότι σήμερα έχουν εξαφανιστεί λέξεις όπως  πολιτική αρετή. Στην ομιλία του συμφώνησε με τον Παρασκευά Αυγερινό ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν γεμάτο αντιφάσεις. Εξέφρασε τους δραπέτες από την φτώχεια που αστικοποιήθηκαν και ήθελαν συμμετοχή στην εξουσία. Αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν μπόρεσε να τα βάλει όλα αυτά σε ένα σωστό δρόμο, ήθελε να εξισορροπήσει αντίθετες δυνάμεις ή όπως χαρακτηριστικά ανέφερε να δώσει  «και στον κλέφτη ψωμί και στον χωροφύλακα χαμπέρι»...

Και τον Παρασκευά Αυγερινό γνωρίζω προσωπικά και τον Αλέκο Παπαδόπουλο και μπορώ να πω ότι κάποτε έτρεφα κάποια εκτίμηση για το πρόσωπό τους. Κι ούτε φυσικά μ' ενόχλησε ποτέ το γεγονός ότι και οι δυο είχαν κομματικά, κυβερνητικά και κρατικά αξιώματα. Εγώ είχα μια συμμετοχή μέσα στο Κίνημα, σε διάφορες επιτροπές, από την ημέρα της ίδρυσής του και πίστευα ότι κυρίως με τη δημοσιογραφική μου δραστηριότητα θα το στήριζα. Εν πάση περιπτώσει έφυγα όταν ο Τσουκάτος με τον Σημίτη έκλεισαν την εφημερίδα "Εξόρμηση", στην οποία ήμουν διευθυντής και δούλευα σ' αυτήν από την ημέρα της έκδοσής της.

Τον Ανδρέα Παπανδρέου τον γνώριζα πριν τη δικτατορία όταν ήμουν μέλος της ΕΔΗΝ στα Πατήσια. Κι όταν επέστρεψε, μετά τη δικτατορία, θεώρησα ότι αυτός ήταν ο φυσικός μας ηγέτης. Και ήταν ο ηγέτης που μας έδειξε το δρόμο της Αλλαγής. Κοντά του και κάτω από τη δική του καθοδήγηση ανδρωθήκαμε,  πολιτικοποιηθήκαμε, αποκτήσαμε πολιτική ταυτότητα, μάθαμε τι είναι σοσιαλισμός, τι είναι σοσιαλδημοκρατία, τι είναι και πού μας χρησιμεύει ο μαρξισμός και προσπαθήσαμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας να κάνουμε πράξη τις επαγγελίες του ΠΑΣΟΚ. Είναι αλήθεια ότι μέσα στο ΠΑΣΟΚ μπήκαν πολλοί και διάφοροι, αγαθοί και πονηροί, πολιτικά άστεγοι, που πίστεψαν ορισμένοι από αυτούς ότι θα σταδιοδρομήσουν. 

Εδώ δεν θα κάνω ανατομία της πολιτικής ιστορίας του ΠΑΣΟΚ, αλλά κάνω κάποιες νύξεις για να φτάσω και στον Παρασκευά Αυγερινό και στον Αλέκο Παπαδόπουλο, οι οποίοι μιλούν πλέον  λες και δεν συμμετείχαν στα όργανα του Κινήματος ή στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Η αναφορά τους γίνεται αορίστως ότι "το ΠΑΣΟΚ έκανε, ή δεν έκανε ή δεν ήθελε..." κ.λπ. Ενδεχομένως να θεωρούν ότι έτσι κάνουν την αυτοκριτική τους, αλλά δεν είναι έτσι. Διότι σήμερα οι πάντες καιροφυλακτούν για να εξαφανίσουν ό,τι έγινε στα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ και να απαξιώσουν και στα μάτια του μελλοντικού ιστορικού την προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Και όχι μονάχα τον Παπανδρέου αλλά και άλλους που υπήρξαν συνεργάτες του. Όπως, λόγου χάρη, τον Κουτσόγιωργα, ο οποίος κατά μία έννοια έβαλε τον Αλέκο Παπαδόπουλο στην πολιτική. Δεν φαντάζομαι να ξέχασε ο Αλέκος ότι εργάστηκε ως σύμβουλος του Κουτσόγιωργα στο υπουργείο Προεδρίας ή Εσωτερικών [δεν θυμάμαι καλά]. Στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του "Άρματος Θέσπιδος", γραμματέας του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου, πρόεδρος του Δ.Σ. στην ΕΤ-2 και μετά εκλέγεται βουλευτής από το 1989 μέχρι το 2004 στη Θεσπρωτία, οπότε και "μετακόμισε" στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών. Το 1993 ορκίστηκε υφυπουργός Οικονομικών, το 1994 υπουργός Οικονομικών, και υπουργός Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης από το 1996 μέχρι το 1999. Και το 2000 υπουργός Υγείας και Πρόνοιας.  

Ο Παρασκευάς Αυγερινός υπήρξε ευρωβουλευτής (1984, 1989 και 1994), βουλευτής Επικρατείας (2000). Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1994). Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επανεξελέγη Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ.λπ. Διετέλεσε υπουργός Κοινωνικών υπηρεσιών (1981-1982), Yγείας- Πρόνοιας (1982 - 17.1.1984), άνευ Χαρτοφυλακίου (17.1.1984 έως 17.7.1984). Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου για πολλά χρόνια.

• Και τα αναφέρω αυτα τα βιογραφικά στοιχεία τους για να καταλάβει κανείς ότι συμμετείχαν μέχρι τα μπούνια και στο κόμμα και στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που τώρα το απαξιώνουν.

Θεώρησαν ότι με την τωρινή στάση τους θα προσφέρουν στοιχεία στον μελλοντικό ιστορικό. Αυτό είναι κάτι που ελέγχεται. Διότι αυτά που λένε, πέρα από κάποιες εντελώς προσωπικές καταθέσεις, δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι δυνατό μετά από τέτοια κομματική και κυβερνητική δραστηριότητα και οι δυο τους, να βλέπουν πλέον ότι η αλλαγή που επαγγέλθηκε το ΠΑΣΟΚ [προς Θεού δεν αναφέρομαι σ’ αυτό το έκτρωμα του Βενιζέλου] τελείωσε νωρίς, δηλαδή το 1981!! Αιωρείται ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ τότε συμμετείχαν έχοντας διάφορα αξιώματα;;;

Είπε ο κ. Αυγερινός ότι όλα αυτά τα χρόνια κράταγε σημειώσεις! Και ποιες ήσαν αυτές οι σημειώσεις; Ότι του τηλεφώνησε ένα βράδυ η Μαργαρίτα και του είπε ότι ο Ανδρέας δεν ήταν καλά και τελικά τον πήγε ο ίδιος στον ψυχίατρο ή ότι αργότερα πήγαινε κάθε μέρα ο καθηγητής Στεφανής στο Καστρί για να του χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή;;;; Αυτά είναι παιδαριώδεις σημειώσεις. Είναι ανοησίες. Και τώρα ντρέπομαι που το αναφέρω, όπως επίσης και τους υπαινιγμούς για την Μαργαρίτα και τον Γιώργο Παπανδρέου.

Για τις αλλαγές που επαγγέλθηκε το ΠΑΣΟΚ, όπως π.χ. το ΕΣΥ ο συγγραφέας τόνισε ότι «καταφέραμε να μην ολοκληρωθούν. Βέβαια οι αλλαγές φοβίζουν αλλά αυτοί που τις πολέμησαν ήταν μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Απέναντι από το ΕΣΥ ήταν το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Γίναμε τελικά, πολέμιοι των μεταρρυθμίσεων που υποσχεθήκαμε».

• Κι εμείς οι απέξω νομίζαμε ότι για το ΕΣΥ φταίνε οι μεγαλογιατροί, οι κλινικάρχες, οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες, κι όλο εκείνο το σκυλολόι που είχε συμφέροντα.

Στην παρουσίαση του βιβλίου ο Παπαδόπουλος είπε το εξωφρενικό ότι το ΠΑΣΟΚ «εξέφρασε τους δραπέτες από την φτώχεια που αστικοποιήθηκαν και ήθελαν συμμετοχή στην εξουσία»!!! Ο τρόπος που το είπε μπορεί να ερμηνευτεί πολλαπλώς, αλλά για μένα έχει μια και μόνη σημασία κι αυτή είναι ότι ο φίλτατος Αλέκος σα να οικτίρει τους ανθρώπους του λαού που ήθελαν να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Και βέβαια ήθελαν να ξεφύγουν από τη φτώχεια και βέβαια ήθελαν συμμετοχή στην εξουσία!!! Δεν κατάλαβα καλά… Δηλαδή ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να είναι στην εξουσία;;; Υπάρχει μια ιδιαίτερη ομάδα, υπάρχουν κάποιοι προνομιούχοι που πρέπει να κυβερνάνε κι από κάτω η πλέμπα να το βουλώνει;;; 

• Μα το ΠΑΣΟΚ γι’ αυτό ακριβώς ήρθε στην εξουσία, για να φέρει στο προσκήνιο της πολιτικής τον λαό, διότι από αυτόν πηγάζουν τα πάντα και γι’ αυτόν γίνονται όλα!

Αν το ΠΑΣΟΚ «δεν μπόρεσε να τα βάλει όλα αυτά σε ένα σωστό δρόμο», φταίει το ΠΑΣΟΚ στα ηγετικά κλιμάκια του οποίου συμμετείχαν και οι δυο αγαπητοί σύντροφοι;;; Τι έπραξαν ώστε να τα βάλει … σε σωστό δρόμο;;; Κατόπιν εορτής;;; Είναι κρίμα πάντως που μετά από τόσα χρόνια η κατάθεση του αγαπητού Παρασκευά μιλάει κυρίως για την «κατάθλιψη» του ΑΝΔΡΕΑ και το λέω αυτό διότι όλα τα παλιοτόμαρα της παραδημοσιογραφίας σ’ αυτό το σημείο θα σταθούν… 

Ο Παρασκευάς Αυγερινός και η "καταθλιπτική" του κατάθεση για τον Ανδρέα Παπανδρέου

• ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΟΜΟΥΝ ΠΟΤΕ ΟΤΙ Ο [πάντα σεβαστός μου] ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΘΑ ΕΠΕΦΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ!!!!

Θα τολμήσω να πω ότι... ου γαρ έρχεται μόνο! [Μου θυμίζει κάτι από Μητσοτάκη...] Αυτά που γράφει στο βιβλίο του και διάβασα στη χθεσινή παρουσίαση που έκανε ο Κ. Ζούλας στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, είναι τουλάχιστον πολιτικό ολίσθημα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, γιατί και ο Αυγερινός είναι γιατρός και λέει τέτοιες κουταμάρες για τον ΑΝΔΡΕΑ Παπανδρέου. Τον όρκο του Ιπποκράτη γιατί τον έδωσε; Το ιατρικό απόρρητο το έχει ακουστά;; Φαντάζεστε να βγαίνουν όλοι οι γιατροί και να ανακοινώνουν τα προσωπικά μας ιατρικά δεδομένα;

• ΔΕΝ φανταζόμουν ποτέ ότι ο Αυγερινός θα ήταν τόσο προσβλητικός για τον Ανδρέα και γενικώς για όλη την οικογένεια Παπανδρέου. 

Έστω ότι όλα αυτά που επικαλείται στο βιβλίο του και αναφέρονται στην "κατάθλιψη" του Ανδρέα είναι αλήθεια. Έστω ότι αυτός τον συνόδεψε στον ψυχίατρο και η διάγνωση ήταν "βαριάς μορφής κατάθλιψη", τι νομίζει ο πάλαι ποτέ σεβαστός Παρασκευάς ότι προσφέρει σήμερα στον κόσμο που κάποτε πίστεψε στον ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και στην ιστορία;;; 

• Αλλά το θέμα είναι ότι ο Ανδρέας έχει αποδειχτεί ένας μεγάλος πολιτικός κι αυτές οι μπούρδες που τώρα καταθέτει ο Παρασκευάς είναι για τα σκουπίδια. 

Θα τολμούσα να παρατηρήσω ότι σαν γιατρός που είναι θα πρέπει να ξέρει ότι καλό είναι να μη βγάζει κανείς τα προσωπικά δεδομένα κανενός στη μπερλίνα και πολύ περισσότερο ενός ανθρώπου, πολιτικού που άλλαξε με την πολιτική του την ελληνική κοινωνία κι εγώ θέλω να πιστεύω ακόμη ότι η ΑΛΛΑΓΗ ήταν το άνοιγμα μιας τεράστιας πόρτας για τον λαό προς την πρόοδο κι επιπλέον βγήκαμε από την προϊστορία και μπήκαμε στις σελίδες της ιστορίας.

• Αλλά προχώρησε και παραπέρα προσβάλλοντας και την Μαργαρίτα Παπανδρέου [ξέχασε όμως ότι  τις μανάδες του κόσμου τις σέβονται] και τον Γιώργο Παπανδρέου.

Με αυτό το συγγραφικό πόνημα ο Παρασκευάς αποδείχτηκε πολύ μικρός και έκανε μεγάλο λάθος. Πίστεψα ότι με το βιβλίο του θα εξηγούσε την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, τη δική του συμμετοχή με τις πολιτικές θέσεις και απόψεις του, αλλά όχι όμως να λέει ότι το περιβάλλον του στο Καστρί προσπαθούσε επί μήνες να αποκρύψει ότι έχρηζε βοηθείας. «Τον έβαζαν να παίζει μαζί τους χαρτιά για να τον απαλλάξουν από τη στενοχώρια του», γράφει, ενώ αποκάλυψε ότι για τουλάχιστον έξι μήνες πήγαινε κάθε μέρα στο Καστρί για να του χορηγεί τη φαρμακευτική αγωγή και ο Κώστας Στεφανής για ψυχιατρική υποστήριξη.

• [Κύριε Ζούλα, σας προτείνω η επόμενη συνέντευξη να είναι με τον καθηγητή Στεφανή για να σας εξηγήσει τι είδους φαρμακευτική αγωγή χορηγούσε στον αείμνηστο Ανδρέα.. Οχι πως είναι ανοσιούργημα η κατάθλιψη, αλλά ο τρόπος που αναφέρεται και στην προκειμένη περίπτωση αξιοποιείται πολιτικά]

Δεν πρόκειται να διαβάσω το βιβλίο αν και είχα κατά νου να πάω να το αγοράσω διότι πάντα εκτιμούσα τον Παρασκευά. Και είμαι βέβαιος ότι θα αναφέρει κι άλλες «γαργαλιστικές» λεπτομέρειες για να δουλεύουν κάθε βράδυ οι εκπομπές της κίτρινης δημοσιογραφίας και το βιβλίο να ... πουλήσει και να πάει προσκεκλημένος σε διάφορες ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές του κώλου που περιμένουν να κατασπαράξουν και νεκρό τον Παπανδρέου.

Το ζήτημα είναι ότι κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει γι' αυτά όσο ζούσε ο Ανδρέας. Βέβαια είναι γνωστή η στάση του Παρασκευά στη σύνοδο του Πεντελικού. Δεν είναι της ώρας. Όλοι όμως πολιτεύτηκαν και γίνανε νοματαίοι κάτω από τη σκιά του μεγάλου Ανδρέα. Και είναι κρίμα και ντροπή μετά θάνατον να τον πετροβολάνε... Άλλωστε ΚΑΙ ο Παρασκευάς Αυγερινός "περιβάλλον" του Ανδρέα υπήρξε...