Πρώτη κυβέρνηση Ενώσεως Κέντρου… 3 Νοεμβρίου 1963

• 1963 – Ήττα της Ε.Ρ.Ε. στις εκλογές με 39,37%. Νικητής αναδεικνύεται η Ένωσις Times NewsΚέντρου με 42,04%, με την Ε.Δ.Α. τρίτο κόμμα με 14,34%. Το Κόμμα Προοδευτικών πήρε 3,73%.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ!!!!

• Την 1 Νοεμβρίου 1968 πέθανε ο Γεώργιος Παπανδρέου (γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1888)…
• Η κηδεία του από τη Μητρόπολη της Αθήνας αποτέλεσε ορόσημο στον αντιδικτατορικό αγώνα, καθώς συγκέντρωσε πλήθος λαού και έγινε αφορμή για την πρώτη μαζική λαϊκή διαμαρτυρία κατά της δικτατορίας. [Ήμουν κι εγώ εκεί!!!!!!!!!] 
• Δεν χρειάζονται πολλά για τον «Γέρο της Δημοκρατίας». Υπήρξε μία από τις πιο επιφανείς προσωπικότητες της νεότερης πολιτικής ιστορίας της χώρας μας και άφησε έντονο το αποτύπωμά του στους αγώνες του ελληνικού λαού για δημοκρατικές ελευθερίες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ:
Ο Γεώργιος Παπανδρέου των Ανενδότων και της Δημοκρατίας
https://www.timesnews.gr/%CE%BF-%CE%B3%CE%B5%CF%8E%CF%81%C…/

Παπανδρέου - Ενωση Κέντρου, Παπανδρέου - ΠΑΣΟΚ... Παπανδρέου - και τώρα;;;

Από το 1952 με τον Παπάγο και από το 1955 με την ΕΡΕ του Καραμανλή, υπήρξε μια περίοδος με τρομακτικά γεγονότα που δηλητηρίασαν την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. 

Επιβίωνε το εμφυλιοπολεμικό κλίμα, τα κυνηγητά δεν είχαν σταματήσει, τα έκτακτα μέτρα, οι πολιτικοί κρατούμενοι, η Ασφάλεια που καραδοκούσε και είχε μάτια παντού, οι χαφιέδες, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, ο αποκλεισμός των δημοκρατικών πολιτών από το δημόσιο, η μετανάστευση στο εξωτερικό όπου οδηγήθηκαν τα νιάτα του τόπου, τα απίστευτα οικονομικά σκάνδαλα τα οποία ποτέ δεν διαλευκάνθηκαν και κανείς ποτέ δεν πλήρωσε, οι εκλογές της βίας και νοθείας του 1961, η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη (22 Μαΐου 1963, στη Θεσσαλονίκη), η φυγή του Καραμανλή στο Παρίσι με ψεύτικο όνομα...

«H Eνωσις Kέντρου καταγγέλλει και ενώπιον του έθνους και ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης τον αρχηγόν της EPE κ. Kαραμανλή ως ηθικόν αυτουργόν της πολιτικής δολοφονίας του βουλευτού Γρ. Λαμπράκη», δηλώνει ο Γ. Παπανδρέου προκαλώντας πολιτική θύελλα.

• Κι έρχεται μετά από πενήντα χρόνια η Αλέκα Παπαρήγα να "αθωώσει" τον Καραμανλή από το βήμα της Βουλής, χωρίς ίχνος ντροπής!!!
  

Η εμφάνιση της Ένωσης Κέντρου, με επικεφαλής τον ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, που κατήγαγε μια περιφανή νίκη στις 3 Νοεμβρίου του 1963, έδινε μια ανάσα στον δημοκρατικό λαό, που έβαζε τέλος στην παντοκρατορία της Δεξιάς. Ήταν πράγματι η αφετηρία για τη δημοκρατική αναγέννηση του τόπου, για μια Ελλάδα απελευθερωμένη απ' όλα όσα την κρατούσαν εγκλωβισμένη στα δεσμά μιας παρανοϊκής και καθυστερημένης Δεξιάς.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου με τον ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ έδωσε ώθηση στην προσπάθεια του λαού να πάρει τα ηνία της εξουσίας στα χέρια του. Ακολούθησαν θλιβερά γεγονότα, με τις ανακτορικές παρεμβάσεις, με την Αποστασία, την τρισάθλια τακτική του μισητού Μητσοτάκη που θεωρήθηκε εκείνος που εκτέλεσε τα σχέδια της αποστασίας. Ο Γ. Παπανδρέου είχε χαρακτηρίσει εγκέφαλο της αυλικής συνωμοσίας που ανέτρεψε την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου (στην οποία ο Μητσοτάκης μετείχε ως υπουργός των Οικονομικών). 

Ήταν και η δολοφονία του φοιτητή Σωτήρη Πέτρουλα  (21 Iουλίου 1965)... «H κυβέρνησις [του αποστάτη Νόβα] δεν ηρκέσθη να είναι κυβέρνησις προδοτών. Eγινεν, επίσης και κυβέρνησις του αίματος. Πρέπει να εξαφανισθή από προσώπου γης και να λογοδοτήσει διά τα εγκλήματά της», δήλωσε τότε ο Γ. Παπανδρέου.

Η ελληνική κοινωνία έγινε η αρένα με αλλεπάλληλες πολιτικές αναμετρήσεις, με αποτέλεσμα να διαλυθεί το κράτος, να διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός και ν' ακολουθήσει η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967. Ωστόσο, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε βάλει φωτιά και ο λαός δεν κρατιόταν. Μπορεί η χούντα να άνοιξε πάλι τις φυλακές και τα ξερονήσια, όμως υπήρξε η ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν η λευτεριά και η δημοκρατία.

Και ήρθε η μεταπολίτευση και ξαναγύρισε εκείνος που είχε απλώσει τις φτερούγες του στο παρακράτος της προδικτατορικής Δεξιάς για να κυριαρχεί. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που ακόμη τον ευλογούν και οι κομμουνιστές διότι τάχα τους νομιμοποίησε (ανόητοι, η νομιμοποίηση ήταν απαίτηση της ΕΟΚ για την είσοδο της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια), δεν ζήτησε ποτέ ούτε με μια απλή λέξη ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον ελληνικό λαό για όσα τράβηξε με δική του ευθύνη στη διάρκεια της καραμανλικής οκταετίας.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου έφυγε (3 Nοεμβρίου 1968) πικραμένος στη διάρκεια της δικτατορίας και οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού τον κατευόδωσαν καταπώς του άξιζε, αλλά εκείνο το κατευόδιο αποτέλεσε ουσιαστικά και την πρώτη μεγάλη λαϊκή αντίδραση στη δικτατορία.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που είχε συνδέσει την πολιτική του δράση με τα όνειρα του ελληνικού λαού για τη δημοκρατία και την απαλλαγή από εξαρτήσεις, θα ιδρύσει το ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας στις σελίδες της ιστορίας την Ένωση Κέντρου. Την προσφορά και του Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ την γνωρίζει ο ελληνικός λαός, παρά την συνεχιζόμενη και σήμερα επιχείρηση απαξίωσης. Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ πέρασε κι αυτό με τη σειρά από τα Καυδιανά δίκρανα κι έπεσε στα χέρια κάποιου Βενιζέλου, που με τη συνεργασία κάποιων ολιγόψυχων, παραμέρισαν τον Γιώργο Παπανδρέου, και οδήγησαν το Κίνημα  στην αγκαλιά της Δεξιάς και στα σκουπίδια.

• Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει μια ευκαιρία τώρα. Θα την αρπάξει ή θα συνεχίσει να σιωπά;;;

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ, ΤΗ ΛΕΝΕ ΒΑΓΓΕΛΗ, ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ!

ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ μετά από πολύ καιρό στην περίπτωση Ευάγγελου Βενιζέλου. Πήγε και μίλησε στο "επιστημονικό συμπόσιο" του ιδρύματος του ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Και μας έκανε την καρδιά... περιβόλι! Ο ακατονόμαστος φροντίζει την υστεροφημία του. Δικαίωμά του. Το γεγονός ότι έχει βάλει λυτούς και δεμένους να ξαναγράψουν την ιστορία για χάρη του, δεν είναι κάτι που του περιποιεί τιμή.

Η ιστορία δεν ξαναγράφεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του καθένα. Το διατεταγμένο γράψιμο μπορεί να παρασύρει σε πλάνες θλιβερές. Οι δημοκρατικοί πολίτες που έζησαν την ταραγμένη περίοδο των Ιουλιανών του 1965 και της τρισάθλιας επιχείρησης της Αποστασίας, στην οποία ιερούργησε ο αρχι-αποστάτης ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ, δεν ξεχνούν. Ούτε κι εγώ ξεχνώ, που ως μαθητής τότε έτρεχα με τον πατέρα μου στις διαδηλώσεις.

Το "ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΘΑΡΜΑ" είναι ένα σύνθημα και συνάμα χαρακτηρισμός της στάσης και της όλης πολιτικής συμπεριφοράς του ανθρώπου που δεν διστάζει ακόμη και τώρα να χλευάζει τον Γεώργιο και τον Ανδρέα Παπανδρέου, να λέει ψέματα χωρίς δισταγμό. Μίλησε στο "συμπόσιό" του για πολλούς και απόντες και είπε ό,τι του κατέβαινε στο κεφάλι. Δεν υπάρχουν για να τον αντικρούσουν - κι αυτό είναι το αίσχος!

Για να επανέλθω στον Ευάγγελο Βενιζέλο: μίλησε και αναφέρθηκε στην "κρίση του 1965"! Βαγγέλη, έχει μείνει στην ιστορία ως ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ. Κι εφόσον είσαι κυρίως πολιτικός, καλό είναι να εκφράζεσαι πολιτικά. Η επιστήμη μπορεί να μην έχει χρώματα, όμως η πολιτική έχει χρώματα. Λοιπόν, ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ δεν χρειάζεται νομιμοποίηση.

Ο μητσοτακισμός είναι το δηλητήριο που μπήκε στην πολιτική της εποχής μας και μεταχειρίζεται χίλια τεχνάσματα και αμέτρητες μεταμφιέσεις για να εξαπατά. Ντύθηκε προστάτης και σωτήρας, πατριώτης και αντιστασιακός, προφήτης και Κιγκινάτος. Ποτέ όμως δεν έπαψε να είναι ο άνθρωπος που πρόδωσε την παράταξή του, που εκμαύλισε συνειδήσεις, που βυσσοδομούσε επί χρόνια (κι ακόμα βυσσοδομεί), που η πολιτική ιστορία τον έχει τοποθετήσει στο περιθώριό της. Δεν μπορούμε πλέον να παίρνουμε τοις μετρητοίς αυτά που λέει σήμερα. Η πολιτική του δράση στο μάκρος τόσων χρόνων μας έσπρωξε στην οργισμένη καχυποψία και τη δυσπιστία. Δεν θεωρήσαμε ότι η πολιτική του Μητσοτάκη είχε ποτέ ιδεολογικό περιεχόμενο. Η δράση του μάλλον τον έκανε έναν δικολάβο που μια ζωή διεκπεραίωνε προσωπικές μικροϋποθέσεις. Κι αυτό το λέω διότι ο Μητσοτάκης πάντοτε εργάστηκε για τον εαυτό του - όχι για το συμφέρον του τόπου. Θα έπρεπε κάποτε να καταλάβει ότι οι αρτηρίες μας δεν έχουν αδειάσει από αίμα. Είμαστε ζωντανοί κι έχουμε μνήμη και πάθος για μια καλύτερη και δημοκρατική ζωή.

ΚΥΡΙΕ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ!

Στο Αμφιθέατρο του Μεγάρου Καρατζά, κατά την έναρξη του τριήμερου επιστημονικού Συμποσίου του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης», με θέμα «Από τον Ανένδοτο στη δικτατορία», ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ άνοιξε τον φάκελο «Αποστασία», 33 χρόνια μετά τα δραματικά γεγονότα του Ιουλίου του 1965, όταν αντισυνταγματικά ανετράπη η νόμιμη κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου.

O κ. Κ. Μητσοτάκης έθεσε στο στόχαστρο πολλές φορές τον επί δεκαετίες βασικό πολιτικό αντίπαλό του Ανδρέα Παπανδρέου. «Ο ίδιος ο Γεώργιος Παπανδρέου μου εξομολογήθηκε και εμένα άλλωστε όταν βρεθήκαμε και οι δύο κρατούμενοι στο Κέντρο των τεθωρακισμένων αμέσως μετά το ξέσπασμα της δικτατορίας ότι “ο Ανδρέας τα έκανε όλα”». Σύμφωνα με την εκδοχή του ο «Γέρος της Δημοκρατίας» του είπε: «Μου εζήτησε ο Βασιλεύς να τον διαγράψω και θα τον διέγραφα (τον Ανδρέα)». Οσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό αυτό που τον συγκλόνισε δεν ήταν ότι ο πατέρας θα διέγραφε τον υιό, αλλά όπως τόνισε «από το ένα μπαλκόνι θα έπεφτα εγώ και από το άλλο ο Ανδρέας». Για τις αρνήσεις του Γεωργίου Παπανδρέου να αποδεχθεί τις λύσεις που του πρότειναν την εποχή εκείνη για να αντιμετωπισθεί η κρίση προέβαλε τις πιέσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και χαρακτήρισε τον ΑΣΠΙΔΑ υπαρκτή παράνομη οργάνωση, η ύπαρξη της οποίας έδωσε επιχειρήματα στο Παλάτι. Βέβαια δεν χαρίστηκε και στον Γεώργιο Παπανδρέου στον οποίο επέρριψε ευθύνες για τη ρήξη με το Παλάτι, ενώ αργότερα τον «αποδυνάμωσε» με τη φράση: «Χωρίς τη βοήθεια του τότε Βασιλέα ούτε ο Γεώργιος Παπανδρέου θα γινόταν πρωθυπουργός». [Το Βήμα, 7/5/2008].

Ο Γεώργιος Παπανδρέου έχει προ πολλού πεθάνει, ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει κι αυτός πεθάνει, ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ μπορεί να λέει ό,τι θέλει! Είναι δυνατό να ακούς τον βρικόλακα και να μην ανατριχιάζεις; Ο φάκελος της Αποστασίας έχει από χρόνια πριν ανοιχτεί και ο Λαός έχει αποφανθεί. Το ζήτημα είναι ότι ο αρχι-αποστάτης γέρασε και μυαλό δεν έβαλε. Θέλει να "χτίσει" μια εικόνα για να τον ευλογάνε και μετά θάνατον. Δυστυχώς γι' αυτόν, δεν πρόκειται η Ιστορία να διαγράψει κάποιες σελίδες της κι ούτε βέβαια να ξαναγράψει κάποιες άλλες. Τελεσίδικα ο άνθρωπος, που αναστάτωσε την Ελλάδα και που είναι υπεύθυνος για πολλά δεινά, είναι καταδικασμένος στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Το αίσχος γι' αυτόν είναι ότι επικαλείται "λόγους" του Γέρου της Δημοκρατίας που δήθεν του είπε κάποια στιγμή για τον Ανδρέα. Πάντα έτσι έκανε. Ο Εφιάλτης...