ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ
Παραμονή του Αγίου Κωνσταντίνου σήμερα. Η άνοιξη δείχνει να οδεύει
προς το τέλος της. Ο ήλιος, ορισμένες φορές ιδιαίτερα ζεστός, σου επιτρέπει την
έξοδο για μέρη που αγαπάς και σε συγκινούν. Πάντα διατηρείς την κρυφή ελπίδα
ότι θα ανακαλύψεις κάτι καινούργιο. Συχνά συμβαίνει αυτό, γεγονός που σε
γεμίζει με μεγάλη χαρά.
Οι επισκέψεις σε αρχαία μνημεία καταλαμβάνουν την πρώτη
θέση. Κάτω από το λαμπρό φως, βλέπεις ορισμένες λεπτομέρειες, που δεν είχες
προσέξει την προηγούμενη φορά. Πιθανότατα, συμπεραίνεις, οφειλόταν στην
ψυχολογία της στιγμής.
Το ερώτημα, κάποια στιγμή, φάνηκε εύλογο.
Πώς περνούσαν, άραγε, οι πρόγονοί μας τέτοιες μέρες;
