ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ
ΛΙΘΙΝΟΣ
Τα τελευταία
χρόνια, με κάποια αμηχανία, παρακολουθούσαμε τον καταγγελτικό λόγο τους. Αυτοί
μόνο, ισχυρίζονταν, είχαν αισθήματα αλληλεγγύης και νοιάζονταν ειλικρινά για
την πατρίδα και τους κατοίκους της. Οι άλλοι, οι ανάλγητοι, ήταν ουσιαστικά προδότες
και όργανα ξένων δυνάμεων.
Στόλιζαν με
χυδαίες εκφράσεις, που θύμιζαν τις χειρότερες εποχές μίσους προηγούμενων
δεκαετιών, όσους αντιδρούσαν στην τακτική τους. Επανειλημμένα μάλιστα κινήθηκαν
και απειλητικά εναντίον τους, αφήνοντας υπονοούμενα, σχετικά με το πώς θα τους αντιμετώπιζαν
ύστερα από τη διαγραφόμενη περιφανή νίκη του Κόμματός τους.
