Η ΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ…

ΟΣΑ ΜΑΘΑΙΝΩ για τις εφημερίδες και τα περιοδικά δεν είναι ευχάριστα. Παραδοσιακές εφημερίδες πάνε για κλείσιμο, δημοσιογράφοι βρίσκονται στην ανεργία, περιοδικά εξαφανίζονται… Όλα έχουν πάρει την κατηφόρα και το δημοσιογραφικό επάγγελμα έχει χάσει πλέον τον ορθό δρόμο κι αντιμετωπίζει το φάσμα της εξαφάνισης.

Η οχλαγωγία του καθημερινού δημοσιογραφικού και πολιτικού παζαριού...

ΑΥΤΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ μ' έχει προβληματίσει κι έχω αποφανθεί ότι πέρα από τις σχέσεις διαπλοκής [ΜΜΕ και πολιτικής], υπάρχει και το άλλο που εξηγεί αυτή την κατάσταση.
Δηλαδή, η πολιτική έχει καταντήσει επάγγελμα.
Και το κάθε επάγγελμα, όπως το κάθε μαγαζί, για να ζει, χρειάζεται διαφήμιση!!!
Και φυσικά η διαφήμιση δεν είναι μονάχα συνέπεια της ανάγκης να γνωριστούν σε ευρύτερο κοινό οι επιδόσεις του επαγγελματία ή η ποιότητα των προϊόντων του μαγαζιού, αλλά είναι και μια άμυνα κατά του ομοιοεπαγγελματία και μια διάθεση για την υπερτέρηση στην κοινή αγορά.
Πρόκειται ξεκάθαρα για ανταγωνισμό.
Κι ο ανταγωνισμός αυτός τροφοδοτείται από τη λαιμαργία των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που τα υπηρετούν, που παρέχουν όλα τα μέσα και όλα τα όπλα στον αυτοδιαφημιζόμενο για να κάνει τη δουλειά του.
Καταλαβαίνει κανείς πλέον πόσο η επαγγελματοποίηση της πολιτικής έχει νοθεύσει την αξιοπρέπεια, το ήθος αλλά και το ίδιο το λειτούργημα της πολιτικής.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη δημοσιογραφία.
Από την άλλη, σκέφτομαι ότι το κοινό μάλλον έχει εθιστεί στο θόρυβο που εκπέμπεται ιδιαίτερα από τα τηλεοπτικά κανάλια.
Το θέμα είναι κατά πόσο προσέχουν όλους αυτούς τους θορυβοποιούς και κατά πόσο επηρεάζονται!!!!
Υπάρχουν και οι πολίτες της κόσμιας σιωπής -από χαρακτήρα και ήθος αλεξιθόρυβοι- και είναι δυστυχώς πολύ λίγοι για να γίνει το παράδειγμά τους ανασχετικός φραγμός στην οχλαγωγία του καθημερινού δημοσιογραφικού και πολιτικού παζαριού...

ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΜΜΕ και ΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ...

Στο διαδίκτυο υπάρχει κάποια ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, σε αντίθεση με τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης - είτε ραδιόφωνο και τηλεόραση είναι, είτε εφημερίδες και περιοδικά - που φοράνε λιβρέα και έχουν μεταβληθεί σε όργανα πλύσης εγκεφάλων... Το έγραψα αυτό σε προηγούμενο σημείωμά μου. Ωστόσο, πάνε όλοι σαν τα πρόβατα να διαβάσουν τις φυλλάδες τους, ν' ακούσουν τα ραδιόφωνά τους, να δουν τα τηλεοπτικά κανάλια τους. 

• Μπλα-μπλα-μπλα-μπλα-μπλα από τα ραδιόφωνα...
• Μπλα-μπλα-μπλα-μπλα-μπλα από τις τηλεοπτικές εκπομπές...

Το αστείο είναι ότι πολλοί από τους δημοσιογράφους που υπηρετούν σ' αυτά τα ΜΜΕ παριστάνουν τους αδέσμευτους, ενώ δεν είναι παρά υπηρέτες των αφεντικών κι αυτό το πιστεύω ακράδαντα. Γράφω ένα κείμενο που ενδεχομένως προκαλεί σκέψεις και χαίρω διότι έμαθα καλά ελληνικά και εκφράζομαι σωστά. Επισκέπτονται τη σελίδα μου 10, 15, 20 άνθρωποι κι αυτό φυσικά με ικανοποιεί. 

• Για μένα κι ο ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ή η ΜΙΑ ΦΙΛΗ είναι μεγάλη υπόθεση και το εννοώ.

Έκανα μια περιδιάβαση ενημερωτική και διαπίστωσα τρελά πράγματα. Μου κάνει εντύπωση πως πάνε σαν τις μύγες στο γάλα δεκάδες διαδικτυακοί περιπατητές για να τσεκάρουν μια βλακεία που είπε κάποιος, αλλά που είναι η αποδοχή του ευρύτερη λόγω του μέσου στο οποίο δουλεύει. Είναι η σύγχυση που κυκλοφορεί και όλοι μπολιασμένοι με το φάρμακο της δημοσιότητας "κολλάνε", μπας και εισπράξουν κανένα ξεροκόμματο ή κανένα κουρελάκι... Μετά, όλοι διεκδικούν επαναστατικότητα, ριζοσπαστισμό στις ιδέες, αλλά τελικά είναι μια από τα ίδια με τους... άλλους!!! Και τελικά η μεγαλαυχία όλων δεν είναι παρά μια ασυνειδητοποίητη αυτομείωση.

• Κερδίζει... το σύνθημα, η εξυπνάδα, η σαχλαμάρα, το τέχνασμα. 

Λίγη σκέψη παραπάνω μήπως θα ήταν προτιμότερη;;; Αλλά λίγοι, ελάχιστοι αποδέχονται αυτή τη βάσανο. Να σκεφτούν, να επιμερίσουν ευθύνες και να τοποθετηθούν αναλόγως. Η πλειοψηφία μπαίνει στο μηχάνημα και γίνεται πολτός, μάζα εύπλαστη, υποχείριο των ΜΜΕ που υποτίθεται ότι πολεμάμε!!! Σταθεροί οι αναγνώστες των γνωστών εφημερίδων που διαμορφώνουν απόψεις και κατευθύνουν τους πολίτες, όπως επίσης και των ραδιοφώνων και των τηλεοπτικών καναλιών. Πόσοι είναι εκείνοι που παρακολουθούν για ενημέρωση;; Και τα ΜΜΕ αυτά, τα γνωστά, παλεύουν απεγνωσμένα και βρίσκουν χίλιους τρόπους με πυροτεχνήματα κι ένα ορυμαγδό "προσφορών" για να εκμαυλίσουν, να προσελκύσουν, να συγκρατήσουν και να εγκλωβίσουν το κοινό.

Ενα θέμα υψίστης σημασίας για τη Δημοσιογραφία!!!

Το τραγικό λάθος [;;;] των περισσότερων δημοσιογράφων, που μοσχοπληρώνονται από τους μεγαλοεκδότες για να γράφουν στις εφημερίδες τους και να παπαρολογούν στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια τους, είναι ότι δεν προειδοποιούν τους αναγνώστες και τους τηλεθεατές ή ακροατές ότι γράφουν και λένε τη δική τους αλήθεια!!!! Διότι αυτό είναι το σωστό, αυτή είναι η σωστή δημοσιογραφική λειτουργία.

• Όλοι αυτοί δεν λένε τη μία και μοναδική αλήθεια, αλλά αποκλειστικά τη δική τους.

Ωστόσο έχουν καταφέρει να γίνονται πιστευτοί, ενώ η δημοσιογραφική λειτουργία τους ανήκει στην κατηγορία των χαλκείων ή απλούστερα της διατεταγμένης υπηρεσίας. Δεν ξέρω και δεν μ' ενδιαφέρει ποια συμφέροντα υπηρετούν. Προφανέστατα των αφεντικών τους. Μεγαλοεκδότες, μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοκαναλάρχες... Αυτοί λοιπόν οι δημοσιογράφοι που τη δική τους αλήθεια την έχουν αναγάγει σε ύψιστο κανόνα, λατρεύουν το δίκαιο του αφεντικού τους και την αλήθεια τη δική τους που είναι η αλήθεια του αφεντικού τους.

• Μάχονται για την πρόοδο που εξυπηρετεί την επιχείρηση του αφεντικού τους και την δική τους!

Είναι έτοιμοι όλοι αυτοί οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι να κάνουν κάθε θυσία για χάρη των αφεντικών τους, υποτάσσοντας την αλήθεια στη σκοπιμότητα, παρουσιάζοντας τη νομιμότητα για παρανομία και φυσικά δηλώνουν έτοιμοι να πέσουν επί των επάλξεων του τείχους, φτάνει να είναι στρωμένες με... μπαμπάκια!!! Εμείς οι «απέξω», είμαστε οι μη κατεστημένοι, οι ασυνθηκολόγητοι και το μόνο που μπορούμε είναι να μιλάμε με όλη τη δύναμη της φωνής μας.

• Αλλά θέλουμε ν’ ακουστεί περισσότερο από κάθε άλλη φορά ο σκληρός λόγος του Samuel Johnson, ότι «ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων…»!! [Patriotism is the last refuge of the scoundrel...]

Και το επικαλούμαι διότι όλοι αυτοί υπεραμύνονται των εθνικών συμφερόντων, και των λαϊκών δικαίων, φωνάζουν για την πατρίδα που «χάνεται», και καθημερινά ξεδιπλώνουν τις ιερεμιάδες τους, φυτεύοντας στη συνείδηση του Κοινού την αμφιβολία και το μίσος. 

Προς τιμήν του "εθνικού κήνσορα"!!!!

ΓΙΑΤΙ μια απλή παρουσίαση ενός δημοσιογραφικού βιβλίου παρουσιάστηκε ως πολιτικό γεγονός;;; Και φυσικά αναφέρομαι στην παρουσίαση ενός βιβλίου του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη, ο οποίος από μόνος του έχει αναγορευθεί σε  μόνιμο και μοναδικό κήνσορα της κοινωνικο-πολιτικής ζωής της χώρας.

ΚΙ ΑΥΤΟ το ξέρει ο πάσα ένας γιατί ο Πρετεντέρης έχει "βήμα" (τις εφημερίδες του ψυχαρικού συγκροτήματος και το Mega) και λέει και γράφει ό,τι θέλει αλλά και ό,τι μας βάζει σε υποψίες πως μπορεί να είναι όχι η δική του αλήθεια, αλλά μια "αλήθεια" κατασκευασμένη που πρέπει να ανατρέψει κατεστημένες αντιλήψεις, προσφέροντας στο πλήθος, που χειροκροτεί στην ανθρωποφαγική αρένα, βορά τα πρόσωπα εκείνα που πρέπει να φύγουν από τη μέση!!!

• Ποτέ άλλοτε δεν έχω δει τέτοια σύναξη, όπου συγχρωτίσθηκαν πολιτικοί, μεγαλοεκδότες, μεγαλοδημοσιογράφοι, τραπεζίτες, επιχειρηματίες... Υπήρξαν φυσικά και μερικοί... άσχετοι!

ΔΕΝ χρειάζεται και πολλή σκέψη για να πάει ο νους του απλού πολίτη που όλοι αυτοί που συναντήθηκαν στην παρουσίαση ενός απλού δημοσιογραφικού βιβλίου, βρέθηκαν εκεί... τυχαία!!! Δηλαδή, είδαν φως και μπήκαν. Ή έλαβαν τυχαία μια ειδοποίηση/πρόσκληση από τον εκδότη.

Είδαμε στην τηλεόραση τον διαχυτικό εναγκαλισμό του Πρετεντέρη με την Ντόρα Μπακογιάννη-Μητσοτάκη-Κούβελου, την θερμή υποδοχή του Μητσοτάκη, του τραπεζίτη Σάλλα, είδαμε να κάθεται πελιδνός στην πρώτη σειρά ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης.

Για το βιβλίο μίλησαν ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, η Επίτροπος Αλιείας και Θαλασσίων Υποθέσεων στην ΕΕ Μαρία Δαμανάκη και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ηλίας Νικολακόπουλος, γνωστότερος περισσότερο ως ο εκλογολόγος του Mega.

Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης με τη σύζυγό του Δάφνη και, μεταξύ άλλων, οι υπουργοί  Κωστής Χατζηδάκης, Νίκος Δένδιας, Θανάσης Τσαυτάρης, Γιάννης Βαρβιτσιώτης, οι βουλευτές Ανδρέας Λοβέρδος, Μίμης Ανδρουλάκης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μάκης Βορίδης, Φίλιππος Σαχινίδης, Ανδρέας Ψυχάρης, Δημήτρης Σταμάτης, Χρύσανθος Λαζαρίδης, Πάρις Κουκουλόπουλος, Αλέκος Ακριβάκης, Μαρία Ρεπούση, Γρηγόρης Ψαριανός, Σπύρος Λυκούδης, Ζέττα Μακρή, Σοφία Βούλτεψη, Ακης Γεροντόπουλος, η ευρωβουλευτής Ρόδη Κράτσα και ο Απόστολος Κράτσας, ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού Σταύρος Παπασταύρου και ο διευθυντής του γραφείου της Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μπίτσιος.

Ήταν εκεί οι Αλέκος Παπαδόπουλος, Βάσω Παπανδρέου, Γιάννης Παπαθανασίου, Κώστας Λαλιώτης, Φώφη Γεννηματά, Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, Χρήστος Πρωτόπαπας, Γιώργος Φλωρίδης, Δημήτρης Καρύδης, Εύα Καϊλή, Ανδρέας Παπαδόπουλος, Αννα Νταλάρα, Θόδωρος Μαργαρίτης, Αθηνά Δρέττα, Αννα Ροκοφύλλου.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν επίσης ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας με τη σύζυγό του Σοφία, ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank Νίκος Νανόπουλος, ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Eurobank, καθηγητής Νίκος Καραμούζης, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Ιnternational Θανάσης Λαβίδας, ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ Σάκης Καλλιτζάτζης.

Παρόντες, μεταξύ άλλων δημοσιογράφων, οι Στάθης Ευσταθιάδης, Ιάσων Μοσχοβίτης, Γιάννης Καρτάλης, Γιάννης Μαρίνος, Παντελής Καψής, Παναγιώτης Παναγιώτου, Μπήλιω Τσουκαλά, Πέπη Ραγκούση, Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Γιώργος Πανταγιάς, ο πολιτικός επιστήμων Λευτέρης Κουσούλης, ο πρόεδρος της GPO Τάκης Θεοδωρικάκος. Παρευρέθησαν επίσης ο διευθύνων σύμβουλος του Mega Ηλίας Τσίγκας, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αλέξανδρος Σαμαράς, ο ποινικολόγος Αλέξανδρος Λυκουρέζος, οι Πέτρος Κουναλάκης και Βασίλης Πουλαντζάς, ο καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Θανάσης Διαμαντόπουλος και ο Χάρης Βλαβιανός. [Τα ονόματα αυτά τα περισυνέλεξα από το ρεπορτάζ του "Βήμαστος"]

• ΟΛΟΙ οι παραπάνω γιατί πήγαν στην εκδήλωση;
• Ήταν πνευματικό γεγονός; ΟΧΙ, δεν ήταν.
• Ήθελαν όλοι αυτοί να τιμήσουν τον ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΝΣΟΡΑ;;;
• ΓΙΑΤΙ;;;

Ήταν πολιτικό γεγονός και ο καθένας πήγε εκεί, γρατσουνίζοντας τις χορδές μιας αμφίστομης σχέσης; Είδαμε εκεί στην εκδήλωση να συνωθείται η πολιτική "ιντελιγκέντσια" που έχει αναδειχτεί τα τελευταία χρόνια στα θερμοκήπια του κοσμικού [κυρίως] τηλεοπτικού κουτσομπολιού, προσπαθώντας ν' αντλήσει κύρος από την ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΝΣΟΡΑ, ο οποίος έχει κατορθώσει να εμπνεύσει την εντύπωση ότι στα χέρια του κρατάει πολλά κλειδιά.

• Έτσι χθες βράδυ οι περισσότεροι, μάχιμοι ή μη, πολιτικοί προσήλθαν στο κάλεσμα του Πρετεντέρη που κάθε βράδυ από το κανάλι της διαπλοκής επιδιώκει να ποδηγετήσει το κοινό, ασκώντας ψυχολογική βία.

Το γεγονός ότι μίλησαν για το βιβλίο του ένας εν ενεργεία υπουργός που από τα χείλη του κρεμόμαστε καθημερινά, και η Δαμανάκη, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο Πρετεντέρης ασκεί, ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ, κριτική σκοπιμότητας στα πολιτικά πράγματα του τόπου, επιδιώκοντας να διαμορφώσει συνειδήσεις, να προκαλέσει δυσπιστία προς ορισμένες πλευρές και να κατευθύνει την ενεργό δράση των πολιτών, αξιοποιώντας κάθε μέσο που του προσφέρει η επικοινωνιακή τεχνολογία (δες στημένες δημοσκοπικές έρευνες).

• ΔΕΝ το διάβασα το βιβλίο και δεν πρόκειται να το διαβάσω, παρά το γεγονός ότι ο Στουρνάρας το χαρακτήρισε  «συναρπαστικό αφήγημα»!!!

Διότι η κριτική του Πρετεντέρη είναι κατεξοχήν καιροσκοπική, τυχοδιωκτική και πνευματικώς αλήτις!

Και συνεπώς είναι το ευτελέστερο είδος "πνευματικής" προσφοράς. Είναι σαφές ότι η κριτική της σκοπιμότητας (είτε εναντίον προσώπων είτε εναντίον θεσμών) αυτοπροδίδεται κι έτσι αποστερείται του στοιχείου της πειθούς. Όση σοβαροφάνεια και να επιστρατεύει ο Πρετεντέρης, δεν είναι παρά ένας παραχαράκτης της αλήθειας.

Πόσες αλήθειες υπάρχουν - μία ή πολλές;;

Ο Ουμπέρτο Εκο είχε γράψει κάποτε ότι το καθήκον του δημοσιογράφου δεν είναι να πείσει τον αναγνώστη ότι αυτός λέει την αλήθεια, αλλά να τον προειδοποιήσει ότι αυτός λέει τη "δική-του" αλήθεια. Ότι υπάρχουν όμως κι άλλες. Βέβαια εγώ δεν αναφέρομαι μονάχα στον δημοσιογράφο της εφημερίδας αλλά κυρίως στον δημοσιογράφο των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, ο οποίος δυστυχώς δεν σέβεται το κοινό του και δεν του αφήνει περιθώρια  εξέτασης άλλων απόψεων. Κανονικά, δηλαδή, θα έπρεπε να τον προειδοποιεί κι αυτό θα μπορούσε να το κάνει με χίλιους τρόπους. Να προκαλέσει συζήτηση γύρω από μια είδηση, αναφέροντας όλες τις ερμηνείες και τις ανακοινώσεις των άλλων, τονίζοντας  κυρίως την προσωπική γνώμη όταν είναι προσωπική ώστε να το αντιλαμβάνονται όλοι.

• .........................

Αυτό που παρακολουθούμε στη χώρα μας είναι τον δημοσιογράφο να προβάλλει τη δική του άποψη ως την μόνη αληθινή και χρησιμοποιώντας προκρούστεια λογική να οικτίρει ή να ελεεινολογεί ή και πολλές φορές να μαλώνει τον καλεσμένο του για τη δική του άποψη που δεν ταιριάζει μ' εκείνην που εκφέρει ο ίδιος!!! Φαντάζομαι οι φίλοι αναγνώστες να γνωρίζουν την πιραντελική "λογική", που μιλάει για τη σχετικότητα της αλήθειας! Η αλήθεια είναι μία κι εκατό χιλιάδες! Αυτό όμως οι τηλε-εισαγγελείς μας δεν το ασπάζονται, υποστηρίζοντας ότι η αλήθεια είναι μονάχα - η δική τους!!!!!!!!

Δημοσιογραφική και τηλεοπτική πτωχαλαζονεία

Καλά, αυτός ο Σκάι τι δημοσιογραφικό δυναμικό έχει μαζέψει;;;; Έχει κάποιους σοβαρούς δημοσιογράφους αλλά έχει και κάτι νούμερα που σου έρχεται να ξεράσεις! Αυτιάς, Ευαγγελάτος και κάποιοι άλλοι. Και το γράφω γιατί είμαι οργισμένος. Προσπάθησα να παρακολουθήσω τη συνέντευξη του Κωνσταντίνου Μπογδάνου με τον καθηγητή Χρήστο Γιανναρά κι εξοργίστηκα πολλές φορές διότι ο νεαρός Μπογδάνος είναι πολύ ΕΠΗΡΜΕΝΟΣ και απορώ πώς ο Σκάι του έχει δώσει τόση δύναμη για να κάνει πασαρέλα!!!

• ....................................

Διακόπτει, προσπαθεί απεγνωσμένα να συντάξει (υποτίθεται μεγαλόσχημες, πολιτικο-φιλοσοφικού περιεχομένου) εκφράσεις, παίρνει ύφος, κινεί τα χέρια του σα να είναι ο ΚΑΠΟΙΟΣ... Βέβαια, μπορεί κανείς να τον δει και στην εκπομπή με το (πολυβόλο που λέγεται...) Αντωνοπούλου. Εκεί δεν καταλαβαίνει κανείς τίποτε απ' όσα λέγονται διότι οι καλεσμένοι συνήθως διακόπτονται και δεν τους επιτρέπεται να ολοκληρώσουν και επειδή η Αντωνοπούλου μιλάει τόσο γρήγορα που είναι αδύνατο να συγκρατήσεις κάτι !!!

• ....................................

Και στο Mega τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Εκεί είναι ο Καμπουράκης και δεν γλιτώνει κανείς από τον λεκτικό του οδοστρωτήρα. Ο "ενικός" για τον Καμπουράκη είναι ψωμοτύρι και προφανώς αυτόν τον "ενικό" θέλει και η διεύθυνση του σταθμού - διότι εάν ο σταθμός δεν τον ήθελε θα τον είχε απαγορεύσει! Η συμπεριφορά λοιπόν του Καμπουράκη απέναντι στον οποιονδήποτε καλεσμένο είναι αποκρουστική. Υποτίθεται ότι φέρνει τον άλλον στο ύψος του, στο επίπεδό του και τον κάνει να νιώθει φίλος. Όμως αυτό είναι αποκρουστικό.

• ....................................

Δεν πάω τώρα στον Παπαδάκη του Αντέννα, διότι εκεί αυτός ο παρουσιαστής έχει το μονοπώλιο της κουβέντας και δεν αφήνει κανέναν να σταυρώσει κουβέντα. Και όλοι τελικά, αντί να εκμαιεύουν από τους καλεσμένους θέσεις, απόψεις κ.λπ. αρχίζουν έναν μονόλογο με τις δικές τους θέσεις. Τελικά έχει και την πλάκα της η τηλεόραση. Το θέμα είναι πώς την αντιμετωπίζει κανείς... Αν την πάρει στα σοβαρά, πάει, χάθηκε. Το λέω για να το ακούσω κι εγώ. 

• Τόσα χρόνια που δούλευα στην ΕΡΤ είχαμε μια διαφορετική συμπεριφορά. Σήμερα η εξέλιξη και η λειτουργία τόσων ιδιωτικών καναλιών έχει δημιουργήσει κι έναν  τρόπο συμπεριφοράς που έχει σχέση με την καλώς νοούμενη δημοσιογραφία, τους καλούς τρόπους, την ενημέρωση.

Θα έχετε όλοι παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό να διαφημίζεται σε όλα τα κανάλια ένα προϊόν της γυναικείας ένδυσης. Μιλώ για τον στηθόδεσμο. Είναι τόσο μεγάλης διάρκειας αυτή η διαφήμιση που καταλαβαίνει κανείς ότι υπάρχει ένδεια διαφημιστική και τα κανάλια έχουν πέσει στη λογική των διαφημιστικών "πακέτων". Παρακολουθούμε τώρα τόσο καιρό τη διαφήμιση αυτού του προϊόντος που αμφιβάλλω πια αν λειτουργεί!! Πιθανόν οι έμποροι αυτού του προϊόντος να ενστερνίζονται την γκεμπελική μέθοδο: Πες-πες, ξεκούφανέ τους και στο τέλος θα έχεις αποτέλεσμα, θα τους κάνεις να σε αγοράσουν!!!

Εχω κάτι αγροτεμάχια στις ραχούλες...

Ακούω τον φίλο Πάσχο Μανδραβέλη και τον νεαρό Νεκτάριο (;;;) στο Σκάι και απορώ αν έχουν καταλάβει τι σημαίνει αγροτιά. Θα έλεγα ότι είναι πολύ απλό να πάρουν το δρόμο για την επαρχία και να βουτήξουν καμιά τσάπα για να σκάψουν. Εχω κάτι αγροτεμάχια στις ραχούλες της Λακωνίας και της Αρκαδίας και ευχαρίστως τις παραχωρώ... Επίσης απευθύνομαι και στην Τσαπανίδου, η οποία κάνει την έξυπνη αλλά δεν ξέρει να χωρίσει δυο γαϊδουριών άχυρα για τα ζητήματα της αγροτιάς. ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ να κάνουμε όλοι τους τιμητές και τους έξυπνους ή να κρίνουμε κατόπιν εορτής.

• Δεν κατάλαβαν όλοι τους ότι έχουν κουράσει με τις αφελείς ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ;;;
• Φτάνουν πια οι διαπιστώσεις!!!
• Αυτό που χρειάζεται τώρα η χώρα είναι προτάσεις ρεαλιστικές για το πώς θα βγει από την κρίση.

ΥΓ. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι επικροτώ αυτά που συμβαίνουν με τους οπλαρχηγούς του κάμπου που κάθε τόσο κλείνουν με τα τρακτέρ τις εθνικές οδούς και κομματιάζουν τη χώρα. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Και γι' αυτό θα μιλήσω αλλού.

Η κρίση της δημοκρατικής συνείδησης

Η χώρα μας και η δημοκρατία μας περνάει μια πολύ σοβαρή κρίση. Βέβαια ως πολιτικός θεσμός είναι αλήθεια ότι η δημοκρατία μας έχει αρκετή δύναμη για να παρακάμπτει όλες τις δυσκολίες, άλλοτε με περισσότερη και άλλοτε με λιγότερη επιτυχία. Τώρα θα μου πείτε, πού βρισκόμαστε;;; Θα έλεγα με πολλήν ευκολία ότι η κρίση που περνάει η χώρα μας και η δημοκρατία, έχει φυσικά άμεση συνάφεια με την οικονομία αλλά θα έλεγα ότι το πρόβλημα έγκειται αλλού κι αυτή είναι η κρίση της δημοκρατικής συνείδησης, που είναι και πιο επικίνδυνη και από την οικονομική.

• ...............................

Είναι θλιβερά τα όσα συμβαίνουν στο κοινοβούλιο, όπως επίσης κι αυτά που παρακολουθεί σχεδόν έντρομος ο κόσμος στα τηλεοπτικά παράθυρα, όπου αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο η παρακμή της πολιτικής και της δημοσιογραφίας. Εδώ ασφαλώς δεν πρέπει να παρασυρθούμε, ισοπεδώνοντας τα πάντα και τους πάντες. Διότι αναμφιβόλως υπάρχουν και εξαιρετικές περιπτώσεις πολιτικών και δημοσιογράφων που έχουν πλήρη συναίσθηση της αποστολής τους.  Βέβαια η δημοκρατική συνείδηση δεν δοκιμάζεται μονάχα σ’ αυτούς τους δυο χώρους, της πολιτικής και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά και στην καθημερινότητα των πολιτών. Δοκιμάζεται στις σχέσεις του πολίτη με το κράτος, δοκιμάζεται στη σχέση των γειτόνων, δοκιμάζεται στη συμπεριφορά όλων εκείνων που συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

• ...............................

Ποιοι είναι επαναστάτες σήμερα;; Είναι οι επαναστάτες από εσωτερική ταλαιπωρία ή είναι βουβοί ερημίτες ή είναι απεγνωσμένοι μάρτυρες. Και μένουν άραγε στην ιστορία; Τους καταγράφει στις σελίδες της; Δεν το ξέρω. Μάλλον όχι! Πάντως επαναστάτες δεν είναι εκείνοι που γαβγίζουν καθημερινά είτε στη Βουλή και τις επιτροπές της, είτε στα τηλεοπτικά παράθυρα, είτε οπουδήποτε αλλού υπάρχει ακροατήριο. Θα προσθέσω εδώ ότι όλοι παίρνουν μέρος σε τηλεοπτικές συζητήσεις, σε διάφορα «πάνελ», απαγγέλλουν τον μονόλογό τους, όσο τους επιτρέπεται από την «οικονομία» της εκπομπής ή του αχόρταγου για προβολή τηλεπαρουσιαστή.

• Είναι φανερό ότι ορισμένες βασικές αξίες που είχαν άλλοτε τα πρωτεία, σήμερα έχουν παραπέσει στην ιεράρχηση. Γι’ αυτό όλοι αυτοί οι δημοσιολογούντες, που συνεχώς επικαλούνται το δημοκρατικό δικαίωμα της γνώμης, μόλις τους δοθεί ο λόγος μωρολογούν, μπεχλιβανίζουν και εν πολλοίς εναποθέτουν σκύβαλα στα πρόθυμα αυτιά του χειμαζόμενου κόσμου.

Κάποια γελοία, ανάγωγα και θρασύδειλα υποκείμενα!!!

Τυχαία διάβασα στο newsbomb.gr (που δεν το θεωρώ και σοβαρό) ότι σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία», ο Γιώργος Παπανδρέου εθεάθη έξω από το πολυώροφο φημισμένο ζαχαροπλαστείο Σαράι με τα πολίτικα γλυκά. Τη στιγμή εκείνη περνούσαν από την περιοχή και κάποιοι Έλληνες τουρίστες που φυσικά μίλησαν στον κ. Παπανδρέου. «Ρε συυυ, εδώ κρύβεσαι;», φώναξε ο Έλληνας τουρίστας [η εφημερίδα δεν αναφέρει το όνομά του και ο άθλιος -αν υπήρξε πραγματικά- είναι ένας θρασύδειλος, ανάγωγος και ακοινώνητος], όταν είδε τον Γιώργο Παπανδρέου να βολτάρει, συνοδευόμενος από τον Γιώργο Πεταλωτή. Ο Γ. Παπανδρέου φυσικά τον αγνόησε και απομακρύνθηκε με γρήγορο προς την πλατεία Ταξίμ...

• ............................

Αυτό να το θεωρήσουμε "είδηση" που φρόντισε η "Ελευθεροτυπία" να μην την χάσουμε;;; Αμφισβητώ αν το ειπώθηκε κάτι τέτοιο, αλλά κι αν ειπώθηκε, αυτός που το είπε θα ήταν κάποιο γελοίο υποκείμενο!!! Και γελοία υποκείμενα υπάρχουν αρκετά που βρήκαν την ευκαιρία με την οικονομική κρίση να τα ρίξουν όλα στον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος πρόλαβε μέσα σε δυο χρόνια να καταστρέψει την Ελλάδα!!!!!

• ............................

Κι όταν αυτά τα γελοία υποκείμενα έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν και τουρισμό, από κι έως πού του βασάνισε ή τους ταλαιπώρησε ο Παπανδρέου;;; Αλλά οι κωλοφυλλάδες γράφουν ό,τι θέλουν και τα διάφορα λαϊκίστικα sites κάνουν αναπαραγωγή ή και το αντίστροφο. Δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι ψάχνουν και ερευνούν με το μικροσκόπιο τις κινήσεις του Παπανδρέου, αλλά για τον χοντρόπετσο τον Καραμανλή... τσιμουδιά! Έχει πέσει άκρα του τάφου σιωπή. Ωστόσο αυτό δηλοί ότι κυνηγάνε εκείνον που φοβούνται.

• ............................

Ο Τσίπρας έχει κάνει ένα σωρό μαλακίες, με πισωγυρίσματα και κωλοτούμπες και δεν του μιλάνε, αλλά απλώς δίνουν τον χαρακτηρισμού της προόδου, της βελτίωσης των θέσεων, της ωρίμασης κ.λπ. Μιλάει αγγλικά σαν τον σκύλο μου και δεν βλέπω κανένα σχόλιο. Γυρίζει από δω κι από κει σαν την άδικη κατάρα, σαν φτωχοπρόδρομοι αυτός και οι παρέα του και δεν σχολιάζεται από τους κατ' επάγγελμα συκοφάντες και σχολιογράφους του Παπανδρέου.

• Δυστυχώς ακόμη δεν κατάλαβαν ότι ο Τσίπρας ΔΕΝ ΤΡΑΒΑΕΙ!!! Λίγα είναι τα [πολιτικά] ψωμιά του. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει να γίνεται ορατή και σ΄εκείνους που είχαν επενδύσει στον ΣΥΡΙΖΑ και σ΄αυτόν ως νέο "ΑΝΔΡΕΑ"!!!

Υπάρχει πραγματικό πρόβλημα λογοκρισίας στη χώρα μας;;;

• ΚΥΡΙΕ ΒΑΞΕΒΑΝΗ, ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ;;;

"Η απόφαση αυτή απελευθέρωσε τη δημοσιογραφία. Είναι μια απόφαση που δίνει τη δυνατότητα στους συναδέλφους να κάνουν τη δουλειά τους, να πούνε την αλήθεια χωρίς ομηρία, χωρίς δεσμεύσεις και νοητικές χειροπέδες". Μ' αυτά τα λόγια ο δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού "Hot Doc" Κώστας Βαξεβάνης υποδέχτηκε την απόφαση του δικαστηρίου που τον έκρινε αθώο από την κατηγορία της παράβασης του νόμου περί προσωπικών δεδομένων με αφορμή τη δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ.

Επειδή διαβάζω στην σημερινή "Αυγή" αφιερώματα στην "ελευθεροτυπία", στην "ελευθερία του λόγου", στη "λογοκρισία" και άλλα συναφή, διαπιστώνω με πόση ευκολία οι "αριστεροί" δημιουργούν επαναστατικά "γεγονότα"!!! Ο Βαξεβάνης λέει ότι η απόφαση του δικαστηρίου απελευθέρωσε τους συναδέλφους του να πουν την αλήθεια!!! Και ψάχνω να βρω ποιοι είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι που βρίσκονται σε ομηρία και ποιοι είναι εκείνοι στους οποίους έχουν περάσει χειροπέδες!!

• Οι δημοσιογράφοι του Mega, του Star, του Αντέννα, των εφημερίδων του συγκροτήματος Λαμπράκη, των εφημερίδων του Μπόμπολα, της "Αυγής", του "Ριζοσπάστη", της εφημερίδας "Espresso"... 
• Ποιοι τέλος πάντων είναι εκείνοι που δεν είναι σε θέση να μιλήσουν ελεύθερα;;;
• Μήπως οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, επειδή τώρα έχουμε το "παράδειγμα" του Αρβανίτη, ο οποίος έχει πάρει φόρα και ανεμίζει την παντιέρα του κυνηγημένου;;; Πάντως, δεν θα επιχειρηματολογήσω περισσότερο γιατί θεωρώ αστεία την περίπτωση Αρβανίτη.

Αυτοί είναι οι δημοσιογράφοι της "νέας γενιάς", που πραγματικά δεν τους μέμφομαι, διότι έχουν αγωνίες, αλλά κάπου χάνουν τον προσανατολισμό τους. Ο Βαξεβάνης, αν δεν κάνω λάθος, περιμένει ν' αρχίσει η εκπομπή του από την ΕΡΤ. Του έκαναν ποτέ λογοκρισία για το τι θα παρουσίαζε;;;

Πολιτική και δημοσιογραφία, μια σχέση δουλική!!!

ΠΟΤΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ-ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ;;;

Τώρα, σιγά-σιγά και κάποιοι πολιτικοί καταλαβαίνουν τι ρόλο παίζουν στη δημόσια ζωή όχι η μεγάλη μάζα των δημοσιογράφων που κάνουν καλά τη δουλειά τους, αλλά μια κάστα βολεμένων δημοσιογράφων που έχουν τακτοποιήσει τις σχέσεις τους με τα αφεντικά, είτε είναι μεγαλοεκδότες, είτε είναι καναλάρχες είτε εφοπλιστές γενικώς που διακινούν χρήμα και αναθέτουν την διεκπεραίωση υπηρεσιών. Είναι αλήθεια ότι αυτή η κάστα των βολεμένων φοράει συνήθως το μανδύα του λαϊκισμού και μιλάει στη γλώσσα της μάζας που θέλει ν' ακούσει τον αντίλαλο της αγωνίας της!

• ............................. 

Υπήρξε μια μακρά περίοδος που λέγαμε ότι το δράμα μας είναι ότι είμαστε προκαταβολικά νικημένοι από αυτούς που έχουν το καρπούζι και το μαχαίρι.  Τώρα όμως, αργά αλλά σταθερά, πιστεύω ότι μπορούμε να καθορίσουμε τις συνθήκες της ενημέρωσης. Βλέπουμε καθημερινά ότι οι παραδοσιακές εφημερίδες χάνουν αναγνωστικό κοινό που τις συντηρούσε.  Όπως επίσης παρακολουθούμε και τη βαθμιαία φθορά της απήχησης που κάποτε είχαν τα λεγόμενα "μεγάλα" τηλεοπτικά ή ραδιοφωνικά κανάλια. Και φυσικά κάνουν απεγνωσμένες προσπάθειες να κρατήσουν το κοινό.  Αλλά αυτές οι προσπάθειες συνθλίβονται στην απαιδευσία των υπευθύνων, στην έλλειψη αισθητικής, ακόμα και στην απουσία ιδεολογίας. Φυσικά η αγάπη στο κοινό είναι ανύπαρκτη. Η καθημερινή πείρα  μας προσφέρει βασικά δεδομένα.

• .............................  

Οι ανθρώπινες πράξεις και ιδιαίτερα οι επιχειρηματικές, έχουν ως κίνητρο το ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Διαπιστώνουμε τελευταία ότι το συμφέρον αυτό είναι τόσο ξέβαθο όσο μας φαίνεται όποτε το επικρίνουμε, γιατί απλούστατα υπηρετεί την αυτοσυντήρηση και τη διαιώνιση.  Δηλαδή μιλάμε για δυο βασικούς παράγοντες  που ξεπερνούν κατά πολύ την προσωπική μας πρωτοβουλία.  Οι ιδέες δεν κάνουν τους ανθρώπους, αλλά οι άνθρωποι τις ιδέες.  Και είναι θεώρημα να λέει κανείς ότι αυτή η ιδέα είναι ωραία, ότι αυτή η θεωρία έχει εξυψωτικό χαρακτήρα, ότι αυτός ο άνθρωπος έχει εξυψωτικούς σκοπούς, ότι αυτός ο δημοσιογράφος νοιάζεται για το καλό του λαού!

• .............................  

Έχετε παρατηρήσει πώς οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τους δημοσιογράφους;;; Μια συμπεριφορά κυριολεκτικά δουλική!!! Βρείτε μια εκπομπή καθημερινή στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια χωρίς πολιτικούς! Δεν υπάρχει… Τους βλέπουμε παραταγμένους στα τηλεπαράθυρα, σιωπηλούς, περιμένοντας τις εντολές του παρουσιαστή, του κάθε παρουσιαστή που εάν τον βγάλεις από το γυαλί στην κοινωνία είναι ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό! Και βυθισμένοι στη σιωπή που τους επιβάλλεται, παρακαλούν τον Θεό να τους λυπηθεί, αλλά ο λαός κάποια στιγμή δεν θα τους λυπηθεί. Κι αυτοί, εκεί στον «δημοσιογραφικό» ντορβά καθημερινά, για να πουν δυο κουβέντες μπας και κρατήσουν ζωντανή την εικόνα τους στους ψηφοφόρους. Δεν θα πω ονόματα διότι είναι γνωστοί οι θαμώνες των τηλεπαραθύρων, που λένε τα ίδια και τα ίδια και γαβγίζουν και ουρλιάζουν και δείχνουν με τον πλέον ευκρινή τρόπο ότι είναι μακριά από τα προβλήματα του λαού….

• .............................  

Μακριά όμως είναι και οι δημοσιογράφοι που βγάζουν κραυγές για τη φτώχεια και τη δυστυχία, για την ανεργία… Κυρίως για την ανεργία. Εάν παραθέσω τα ονόματα των δημοσιογράφων που εμφανίζονται ως οι υπερασπιστές των λαϊκών δικαίων και που δεν έχουν οικονομικό πρόβλημα θα πάθετε πλάκα. Και μια δουλειά και δυο δουλειές, μπορεί και τρεις…. Θα μου πείτε, τώρα;;; Ναι, τώρα! Δεν έχουν ανάγκη αυτοί που κάθε βράδυ και κάθε πρωί βγάζουν στεντόρειες φωνές για να υποστηρίξουν τους πολίτες που πλήττονται από τα οικονομικά μέτρα. Πιστεύω στην αληθινή δημοσιογραφία και στις αρχές της που όμως σήμερα θεωρώ ότι καταστρατηγούνται. Αυτή που βλέπουμε δεν είναι δημοσιογραφία. 

• .............................  

Καλά, λοιπόν, θα ήταν όσα λέει ο Γιάννης Ραγκούσης για τους μεγαλοδημοσιογράφους και ειδικά για τον Γιάννη Πρετεντέρη, αλλά θα του πω το απλό: Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα! Γιατί δεν ξεχνώ ότι είχα νευριάσει όταν τον είδα να συμμετέχει στη γιορτή του κυρίου Χατζηνικολάου που (άκουσον, άκουσον) βάφτιζε το παιδί του και είχε καλέσει διάφορους λιμοκοντόρους της υψηλής κοινωνίας και πολιτικούς!!!! Και ήταν τότε ο Ραγκούσης φρεσκότατος υπουργός της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ! Τώρα τι θέλει ο Ραγκούσης και τα βάζει με τους μεγαλοδημοσιογράφους που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Τώρα το θυμήθηκε ή το κατάλαβε ότι αυτοί διαμορφώνουν την κοινή γνώμη;;; Όχι πως έχει άδικο, αλλά δεν κάνει για πολιτικός. Κάλλιο πρώτος στο χωριό παρά δευτερότριτος στην πόλη! Καλύτερα στην Πάρο, στο νησί του…

Με αφορμή τον Αρβανίτη, την ΕΣΗΕΑ και την ΕΡΤ!!!

Είναι κάποιοι που πέρασαν τη ζωή τους χωρίς να "βραχούν" και παλεύουν απεγνωσμένα να φτιάξουν συνθήκες ή να δημιουργήσουν ένα άλλοθι για να μπορούν να μιλούν για "ηρωική" εποχή! Συνήθως αυτοί που το κάνουν, διακινούν το σαρκίο τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης: εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση. Θυμάμαι παλιότερα όταν το περιοδικό "ΕΝΑ" είχε κάνει ένα αφιέρωμα στον ΜΑΗ '68, είχαν μιλήσει διάφοροι που είτε βρίσκονταν στο Παρίσι εκείνη την εποχή είτε βρίσκονταν στην Ελλάδα και μιλούσαν πια για τον απόηχο εκείνων των γεγονότων που είχαν συγκλονίσει τη Γαλλία αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. 

• Μεταξύ αυτών που είχαν μιλήσει ήταν και κάποιοι φερέλπιδες των ΜΜΕ, όπως ο Χατζηνικολάου!!! Απορούσα τότε κι έλεγα τι δουλειά μπορεί να είχε ο Χατζηνικολάου, του οποίου ο πατέρας ήταν υπουργός του Καραμανλή, με γεγονότα όπως εκείνα του γαλλικού Μάη!!! 

Το ίδιο έχει γίνει κι άλλες φορές με τα γεγονότα του ελληνικού Πολυτεχνείου, με την εξέγερση ή τα γεγονότα της Νομικής... Και το αστείο είναι ότι πολλοί βγήκαν στην πορεία να μιλάνε για όλα αυτά που δεν τα γνώρισαν παρά από τις εφημερίδες και τις διάφορες συζητήσεις από δω κι από κει. Αυτό που διαπίστωσα στη συνέχεια ήταν το γεγονός ότι η μονοπώληση της εξουσίας γινόταν από τη δυναμικότερη δημοσιογραφική και πολιτική κλίκα που υπέταξε τα πάντα στη δική της σκοπιμότητα, η οποία μεταβλήθηκε σε βάναυση δεσποτεία, επιβάλλοντας την υποτέλεια σ' εκείνους που δεν διαθέτουν δικά τους "μέσα" για να προβάλουν το δικό τους λόγο, τη δικιά τους άποψη.

Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα μέσα από τις απέραντες λεωφόρους του κυβερνοχώρου να πούμε ό,τι θέλουμε. Ωστόσο, κι εδώ εμφιλοχωρεί πάντα ο κίνδυνος της αδιαφορίας ενός μεγάλου μέρους του κοινού, γιατί π.χ. εγώ που γράφω δεν έχω τη δυνατότητα των "προσφορών" στις οποίες στηρίζονται όλοι αυτοί μεγαλοκαρχαρίες των μέσων ενημέρωσης. 

Στις μέρες μας παρακολουθούμε όλα όσα συμβαίνουν στο χώρο με "λογοκρισίες", κυνηγητά δημοσιογράφων κ.λπ. Δεν ξέρω αν πρόκειται για κρίση της δημοκρατικής συνείδησης ή για επικράτηση της Δεξιάς σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, η οποία Δεξιά αναμφισβήτητα επιχειρεί να ξαναχτίσει το κράτος που της γουστάρει. Υπάρχει πάντως και μια ένσταση που σχετίζεται μ' εκείνους στους οποίους αναφερόμουν στην αρχή του κειμένου και οι οποίοι παλεύουν με νύχια και με δόντια να μας πείσουν ότι είναι αγωνιστές, ότι εργάζονται για το καλό του λαού, ότι είναι υπέρ της ελευθεροτυπίας...

Σε μια ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ αναφέρεται ότι "η ελεύθερη έκφραση γνώμης αποτελεί προϋπόθεση της άσκησης της δημοσιογραφίας και θεμέλιο της Δημοκρατίας". Φυσικά και συμφωνώ. Κι ακόμη: "Ο δημοσιογράφος όχι μόνο δικαιούται αλλά και οφείλει να καταγγέλλει κάθε προσπάθεια χειραγώγησης του φρονήματος των πολιτών και της ακραίας συμπεριφοράς της Πολιτείας και των οργάνων της". 

Από δω όμως, μέχρι να γίνονται απεργίες στην κρατική τηλεόραση επειδή σταμάτησε μια εκπομπή με τον δημοσιογράφο Κώστα Αρβανίτη, υπάρχει μεγάλη απόσταση και δεν μπορώ να καταλάβω πώς όλοι αυτοί οι υπερασπιστές της δημοσιογραφικής ελευθερίας δημιούργησαν έναν ήρωα χωρίς τα στοιχεία εκείνα που χαρακτηρίζουν ως τέτοιον έναν πραγματικό ήρωα. Αλλά οι πραγματικοί ήρωες... δεν ζουν!!! 

Αν είναι να κατεβαίνει ο κλάδος των δημοσιογράφων σε απεργία επειδή κόπηκε η εκπομπή κάποιου (χωρίς να απολυθεί, παρακαλώ), ζήτω που καήκαμε! ΔΙΑΦΩΝΩ με μια τέτοια ανεύθυνη τακτική. Και θα πρέπει να σημειώσω ότι αμφιβάλλω αν ποτέ κανείς τους παρακολούθησε τη "δημοσιογραφική" δουλειά του περί ου ο λόγος δημοσιογράφου, για χάρη του οποίου θα έπρεπε κι εγώ να κατέβω στους δρόμους! 

Δημοσιογραφία κυριολεκτικά για τα πανηγύρια, την οποία εμείς οι πολίτες θα πρέπει να πληρώνουμε!!!! Δηλαδή, δεν πρέπει να μιλάμε για το είδος της δουλειάς του κυρίου Αρβανίτη, τον οποίο πληρώνουμε;;; Αυτό πώς λέγεται; Θα πρέπει να φάει πολλά καρβέλια ο κύριος Αρβανίτης για να διεκδικεί ηρωικές δάφνες.

Κι αν δεν κάνω λάθος, δεν έχει άλλη μια εκπομπή στην τηλεόραση όπου αναφέρεται στα οικογενειακά ονόματα, επώνυμα ή κάτι τέτοιο;;; Την εκπομπή έκοψαν - δεν τον έδιωξαν!!! Αν και καλά θα έκαναν... Χώρια που κάνει και ραδιόφωνο... Το να λέει ό,τι θέλει σε ένα ιδιωτικό μέσο, είναι δικαίωμά του και θέση του ιδιοκτήτη του "μέσου"...

Δημοσιογραφία, τηλε-εισαγγελείς, πανηγύρια και τηλεοπτικός αχταρμάς!!!

Προϊόντος του χρόνου, διαπιστώνω ότι η δημοσιογραφία εν πολλοίς έχει χάσει αρκετά από τα χαρακτηριστικά. Και κυρίως αναφέρομαι στην "τηλεοπτική" δημοσιογραφία, έτσι όπως ασκείται με τις καθημερινές εκπομπές, όπου δεκάδες πολιτικοί δίνουν ένα χεράκι βοήθειας στους παρουσιαστές. Δεν υπάρχει εκπομπή στην τηλεόραση, στην οποία να μην συμμετέχουν πολιτικοί! Κάθονται οι εκπρόσωποι των κομμάτων -και είναι κάμποσα- και περιμένουν σαν μαθητούδια να τους δώσουν το λόγο για να καταφέρουν να αρθρώσουν μερικές κουβέντες. Δεν έχει σημασία αν θα εκφραστούν όπως θέλουν, αλλά αυτοί υπομένουν καρτερικά τη σειρά τους. 

• ...............................

Πρωί, μεσημέρι, βράδυ, μεσάνυχτα... Οι πολιτικοί εκεί πιστά, ανταποκρινόμενοι στις προσκλήσεις των καναλιών και στις προκλήσεις των καιρών! Πού τον βρίσκουν τόσο χρόνο και κυριολεκτικά κωλοβαράνε στα στασίδια των τηλεοπτικών εκπομπών, περιμένοντας πότε θα τους  δώσει το λόγο ο Οικονομέας ή πότε θα τους επιτιμήσει ο Καμπουράκης ή πότε θα σταματήσει τον πανηγυρικό της ημέρας ο Παπαδάκης, ή πότε ο Ευαγγελάτος θα αποδείξει τη γνησιότητα μιας είδησης κ.ο.κ. Έχει αναρωτηθεί κανείς πόσο χρόνο αναλώνουν οι πολιτικοί, τους οποίους πληρώνει ο ελληνικός λαός, για να συμπαραστέκονται σ' αυτούς τους δημοσιογράφους; Ουσιαστικά το "ενημερωτικό" πρόγραμμα των τηλεοπτικών καναλιών γίνεται με τη συμμετοχή των πολιτικών. Κι αυτό είναι το παράδοξο. Βέβαια, η απάντηση και των μεν και των δε, θα είναι απλή, ότι δηλαδή πρέπει να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό!!!

• ...............................

Ωστόσο προκύπτει κι ένα άλλο ζήτημα κι αυτό έχει σχέση με το είδος της δημοσιογραφίας που ασκείται. Ποιος είπε ότι αυτή είναι δημοσιογραφία. Κάποτε λέγαμε ότι η δημοσιογραφία είναι η ΕΙΔΗΣΗ, η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Τώρα δημοσιογραφία είναι η δημιουργία του μπάχαλου. Ποιος πολιτικός προκαλεί και δημιουργεί χαβαλέ σε μια εκπομπή; Ε, τότε τα μηχανάκια "χτυπάνε" κορυφή! Λέει πολλές φορές ο Χατζηνικολάου "από το ρεπορτάζ που έκανα..."!!! Και τρελαίνομαι στα γέλια. Ποιο ρεπορτάζ και από πού το έκανες; Από το σπίτι σου ή από το γραφείο σου;; Δεν έχει καταλάβει ότι ρεπορτάζ σημαίνει ξεποδάριασμα!!! Τα ίδια λέει και ο Παπαδάκης κι άλλοι παρουσιαστές και σε κάνουν θεατή και ακροατή σε πανηγύρια. 

• ...............................

Κι αναφέρω τα ονόματα, ενώ υπάρχουν κι άλλα, για να πω ότι αυτοί οι οι δημοσιογράφοι με τη στήριξη της ιδιοκτησίας έχουν αλλάξει τον ρου της δημοσιογραφίας. Την έχουν κάνει θέαμα και ακρόαμα. Μερικές φορές έχω την εντύπωση, σε άσχετες ώρες, ότι ακούω τις φωνές του Παπαδάκη στον Αντέννα. Οποιαδήποτε στιγμή ανοίξετε την τηλεόραση θα τον ακούσετε να φωνάζει κι ενώ γύρω του θα είναι 4-5 καλεσμένοι, συνήθως πολιτικοί που υπομένουν τους μακροσκελείς και εξυπνακίστικους μονολόγους του για να έχουν τη δυνατότητα κι αυτοί να πουν δυο κουβέντες... Σκέφτομαι ότι αν δεν ήσαν και λιγάκι ηθοποιοί δεν θα μπορούσαν να κάνουν εκπομπές. Μπορούν μόνοι τους, χωρίς να έχουν τους πολιτικούς στο στούντιο;;; Αλλά καθιέρωσαν το μπούγιο κι έτσι, εις μάτην, περιμένει ο τηλεθεατής ν' ακούσει το "συμπέρασμα" της συζήτησης - ας την πούμε συζήτηση, γιατί κάθε άλλο παρά συζήτηση είναι. Είναι οχλοβοή, είναι οι αλαλαγμοί όλων ή κάποιων, είναι η προσπάθεια εκείνου που φωνάζει δυνατότερα για να υπερκεράσει τους άλλους κ.λπ.

• ...............................

Ποτέ, μα ποτέ, δεν έχει βγει κάποιο συμπέρασμα από τις τηλεοπτικές συζητήσεις και σ' αυτό έχουν μερίδιο ευθύνης όλοι! Και οι καλεσμένοι που δεν είναι σε θέση να διατυπώσουν πέντε απόψεις με ευκρίνεια, αλλά και οι παρουσιαστές που αδυνατούν να το βουλώσουν και δεν αφήνουν τους καλεσμένους τους να ολοκληρώσουν τις σκέψεις τους. Ο καθένας θέλει να καναλιζάρει την συζήτηση στο δικό του σκεπτικό και να βγάλει για τον εαυτό του κάποιο "συμπέρασμα". Όσο για τον τηλεθεατή; Ποιος τον λογαριάζει;;; Πολλές φορές έκανα προσπάθεια να παραμείνω μπροστά στο χαζοκούτι για να δω πού θα μπορούσε να βγάλει μια συζήτηση (ο Θεός να την κάνει συζήτηση...). Ουδέποτε έμεινα ικανοποιημένος. Μπορεί οι παρουσιαστές να θέλουν να βάλουν τίτλους στις εκπομπές τους, αποδεικνύεται όμως τελικά ότι δεν έχουν αρχή, μέση και τέλος. Είναι εκπομπές της εξυπνάδας και μερικές φορές είναι εκπομπές όπου το υβρεολόγιο έχει την πρωτοκαθεδρία και πέφτει ξύλο!

Η ΕΡΤ, ο Μανδραβέλης, η ΕΣΗΕΑ και η ελευθερία του λόγου

«Κι αν αυτός είναι μια φορά οπαδός της γνωστής ρήσης του Βολταίρου, εγώ είμαι δέκα…», είπε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δημ. Τρίμης, που κατέθεσε ως μάρτυρας και των εγκαλούντων και του εγκαλούμενου. Αλλά ο Βολταίρος (φωτο) όταν έλεγε την περίφημη ρήση του «Μπορεί να μην συμφωνώ με ό,τι υποστηρίζεις, αλλά θα υπερασπίσω μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να διατυπώνεις ελεύθερα τις απόψεις σου», δεν έβαζε υποσημειώσεις!

Η πολιτική και δημοσιογραφική «φαιά πανούκλα»

Μου κάνει βαθιά εντύπωση η επιλεκτική ευαισθησία ορισμένων δημοσιογράφων. Όταν θίγονται οι ίδιοι, τότε επιχειρούν να δώσουν τη διάσταση που οι ίδιοι επιθυμούν και να μας «παρασύρουν» στον προσωπικό τους μεγαλοϊδεατισμό. Καθημερινά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ιδιαίτερα στα ραδιοτηλεοπτικά, οι «επιφανείς» δημοσιογράφοι αλωνίζουν τον «αέρα» και θέτουν τη δική τους ημερήσια διάταξη, την οποία οπωσδήποτε πρέπει να δεχτούμε και να την κουβεντιάσουμε.

• ........................................

Από τη στιγμή που νιώθουν ότι κινδυνεύει η μονοκρατορία τους, και πλέον υπάρχουν άλλοι τρόποι ενημέρωσης, εξανίστανται, κραυγάζουν, οργανώνονται και επιτίθενται. Έχουν πλέον διαπιστώσει ότι τα social media δεν μπορούν να τα ελέγξουν, και σπάνε το κεφάλι τους για να βρουν τρόπους να κλείσουν στόματα, να υποδείξουν νόμους, να βάλουν φραγή για να εξακολουθήσουν να είναι αυτοί οι κυρίαρχοι των αιθέρων!

• ........................................

Προσέξτε: Η λεγόμενη «δημοσιογραφική δεοντολογία» είναι στα χέρια τους ένα λάστιχο που το τεντώνουν ανάλογα με την όρεξη που έχουν, τις εντολές που παίρνουν, τις δεσμεύσεις που έχουν υπογράψει και τα όνειρα που είδαν στον ύπνο τους! Κι αυτοί οι κυρίαρχοι των αιθέρων, έχουν δημιουργήσει κλίκες, που γεννήθηκαν από την ανάγκη προσωπικής επιβίωσης, αλλά και από τη δημιουργία στενών σχέσεων με την πολιτική και τους πολιτικούς. Οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι αυτοί που έχουν καταλάβει τις θέσεις και δεν λένε να ξεκολλήσουν απ’ αυτές, πορεύονται σε αγαστή συνεργασία και κάνουν ό,τι τους περνάει από το χέρι να δημιουργήσουν «γεγονότα», να αποσπάσουν την προσοχή του κόσμου, για να τους χειροκροτήσει με πάταγο.

• ........................................

Εμείς, κατσουφιασμένοι, σωπαίνουμε. Η φωνή μας δεν ακούγεται. Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε τα social media, γιατί αυτά μόνον μας προσφέρονται εντελώς δωρεάν. Θεωρούμε ότι η τεχνολογία έχει τη δύναμη να πολλαπλασιάσει τη φωνή μας, να την μεταδώσει σε περισσότερους συμπολίτες, στη νεολαία για να μην την προλάβουν και την αιχμαλωτίσουν ή της καπακώσουν το κεφάλι.

• ........................................

Η δημοσιογραφική «φαιά πανούκλα» απλώνεται σιγά-σιγά και κολλάει πάνω μας κι εμείς αν δεν αντιδράσουμε, θα γίνουμε νερουλιασμένες και παθητικές υπάρξεις στη δική τους «δεοντολογία». Όλη αυτή η παρέα των αρχόντων του ραδιοτηλεοπτικού αέρα, με το ύφος του εισαγγελέα, γαλβανίζει το μυαλό του δύστυχου κοινού, φορτώνοντάς το με ειδήσεις κατασκευασμένες, με πληροφορίες άχρηστες, με απόψεις και θέσεις που δεν τις ζήτησε ποτέ, με σενάρια που δημιουργούν «κλίμα» και σταλάζουν στις ψυχές των ανθρώπων το αίσθημα της αμφιβολίας και της απόγνωσης.

• ........................................

Κανείς δεν είναι σε θέση να πει με βεβαιότητα εάν και με ποιο ηθικό γνώμονα αντικρίζουμε πλέον το φαινόμενο του βίου που έχει γίνει… αβίωτος! Γιατί θα πρέπει να υπογραμμιστεί αυτό που έχει γίνει κοινός τόπος. Η ηθική συνείδηση του καιρού μας δεν είναι ενιαία. Οι ιδεολογικές και ψυχικές αντιδράσεις από το φαινόμενο της ζωής δεν ταυτίζονται. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά αισθάνομαι την ανάγκη να ξεχωρίσω από αυτή συνομοταξία των φυλάκων της δημόσιας ενημέρωσης! Όπως θα πρέπει να ξεχωρίσω και από τους «αγανακτισμένους», τους κάθε λογής «αγανακτισμένους», που μόλις ακουστεί η πρώτη ντουφεκιά παίρνουν τα μπογαλάκια τους και αράζουν στα κράσπεδα της Βουλής ή στην πλατεία Συντάγματος, οργανώνοντας χάπενινγκ για να γεμίσουν τις ανταποκρίσεις τους τα ξένα μέσα ενημέρωσης, για να διαπιστώσουν οι τηλε-εισαγγελείς ενδεχομένως την απουσία κράτους, για να καλέσουν κάποιους πολιτικούς και ν’ αρχίσουν ατέρμονες συζητήσεις, όπου θα κυριαρχούν η ασυδοσία του λόγου και η αδυναμία ιδεολογικού και πολιτικού προσανατολισμού τόσο των πολιτικών όσο και των δημοσιογράφων.  

• ........................................

Δείτε, επί παραδείγματι, κάποια από τις εκπομπές των ιδιωτικών μέσων μαζικής ενημέρωσης για να καταλάβετε. Η δημοσιογραφική λειτουργία έχει διαβρωθεί από την πολιτική και καλό είναι να αναθεματίζει κανείς και τις δυο και τη δημοσιογραφία και την πολιτική. Τουλάχιστον στο μέτρο που ασκούνται από συγκεκριμένο σημερινό «προσωπικό». Άλλωστε μιλάμε με αφορμή αυτά που βλέπουμε και γνωρίζουμε.

• ........................................

Αυτό που επιχειρούν σήμερα τα μέσα ενημέρωσης και πολύ περισσότερο οι τηλε-εισαγγελείς είναι να ποδηγετήσουν το κοινό τους. Υποτίθεται ότι έχουν αναλάβει υψηλή αποστολή, δηλαδή να μορφώσουν, να ενημερώσουν, να διαφωτίσουν τη μάζα, τον λαό, δείχνοντάς του τον σωστό δρόμο.

• ........................................

Αλλά, ουδέποτε άλλοτε στην ιστορία μας έχει σημειωθεί τέτοια έκπτωση της κριτικής ευθύνης. Υπάρχει κυρίαρχη η αυθάδεια της σκοπιμότητας. Η ανιδιοτέλεια της κρίσης, μέσα στον συμφυρμό των ποικίλων υπολογισμών, παθών, μοχθηριών, εμφανίζεται σαν αρετή παρωχημένου καιρού κι όταν παρουσιαστεί, εμπαίζεται ή παραμερίζεται από τον αλαλαγμό των ανίδεων και καταντά να δίνει την εντύπωση αφελούς αναχρονισμού.

• ........................................

Αναρωτιέμαι αν η εποχή μας είναι ικανή ή έχει τη δύναμη  ν’ αντιδράσει σ’ αυτόν τον ηθικό εκτραχηλισμό, που ενώ εθίζει τον λαό μας σε μια απαράδεκτη σύμβαση μεταξύ του γνησίου και του νόθου, σε μια συνδιαλλαγή του καλού με το κακό και του καθαρού με το ακάθαρτο, κινδυνεύει να εγκαταστήσει μια επικίνδυνη σύγχυση κριτηρίων, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον εθνικό πολιτισμό μας. Δεν αντέχει κανείς να βλέπει άξεστους δημοσιογράφους ή σαλτιμπάγκους πολιτικούς να κυριαρχούν στο προσκήνιο όταν η μόνη τους επίδοση είναι τα άλματα σε διάφορα ύψη αναίδειας…

...Και ο Ψυχάρης ξεσκόνιζε τη Χούντα των Απριλιανών!!!

Δεν μ' αρέσει να παρελθοντολογώ, αλλά βλέπετε ότι δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε... Γι' αυτό όσοι θέλετε να έχετε μνήμη, που είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας, διαβάστε τα ονόματα κάποιων δημοσιογράφων, οι οποίοι τον Ιανουάριο του 1968 θέλησαν  να εκφράσουν "τας ευγνωμόνους  ευχαριστίας τους προς την Εθνικήν Κυβέρνησιν", για λογαριασμό "του συνόλου του δημοσιογραφικού κόσμου", λες και τους είχε εξουσιοδοτήσει ο δημοσιογραφικός κόσμος!!! Ήταν ουσιαστικά ο πρώτος χρόνος της δικτατορίας της 21ης Απριλίου και οι φυλακές και τα ξερονήσια ήσαν φορτωμένα με αγωνιστές (μεταξύ αυτών και δημοσιογράφους). Το ευχαριστήριο κείμενο: 

"Πιστεύομεν ότι απηχούμεν τα αισθήματα του συνόλου του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας, εκφράζοντας τας ευγνωμόνους  ευχαριστίας μας προς την Εθνικήν Κυβέρνησιν και ιδιαιτέρως προς τον Πρωθυπουργόν κ. Γερώργιον Παπαδόπουλον, τον υφυπουργόν Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Μ. Σιδεράτον και τον Γενικόν Διευθυντήν Τύπου Συνταγματάρχην κ. Κωνστ. Καρύδαν, δια την εμπράκτως εκδηλωθείσαν αμέριστον συμπαράστασίν των και ουσιαστικήν μέριμναν δια την ικανοποίησιν  ζωτικών ζητημάτων του κλάδου..." 

Ακολουθούν οι υπογραφές των δημοσιογράφων. Όσοι είμαστε δημοσιογράφοι, τους γνωρίζουμε ή τους γνωρίσαμε. Θα δείτε ονόματα ζώντων και τεθνεώτων. Μεταξύ αυτών φιγουράρει και το όνομα του σημερινού αφέντη του συγκροτήματος Λαμπράκη, του Σταύρου Ψυχάρη. Αλλά ο Ψυχάρης ήταν και μεταξύ εκείνων που υπέγραψαν το συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Παπαδόπουλο για τη διάσωσή του από την απόπειρα του Αλέξανδρου Παναγούλη. Θέλω να πω ότι ο εν λόγω δημοσιογράφος δεν υπέγραψε μια φορά, που μπορεί να ήταν και από... σπόντα ή λάθος, αλλά και δεύτερη, και φυσικά είχε και φιλικότατες σχέσεις με κάποιους από τους πραξικοπηματίες. Αλλά, η ζωή είναι ένα φουσκωμένο ποτάμι που παρσέρνει τα πάντα στοδιάβα του. Πέρασαν τα χρόνια, πέρασαν κι όσα μας στεναχωρούσαν. Βέβαια, ο λαός λέει και το άλλο. Μακρύναν οι ποδιές και σκεπαστήκαν οι πομπές. Μπορεί όμως να προχωρήσει κανείς χωρίς μνήμη; Οχι, βέβαια. Αυτός, λοιπόν ο άνθρωπος έγραφε χθες στην εφημερίδα του, "Το Βήμα", ένα άρθρο υπερασπιζόμενος το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, "όπου δεκάδες λαλούν και περισσότεροι χορεύουν"! Αλλά επειδή  είναι δημοκράτης καταλήγει στο άρθρο του, λέγοντας ότι "η δημοκρατική παράταξη θα βρει τον δρόμο της"!!! Έμεινε τίποτε ξεκάρφωτο;;;

Το σχετικό υλικό το άντλησα από το περιοδικό ΑΝΤΙ (περίοδος Β΄τεύχος 1, Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 1974)

Πολιτική και δημοσιογραφία, μια άσκοπη αντιδικία!

• Το είπε ο Διονύσης Σαββόπουλος σε μια συνέντευξή του στην "Ελευθεροτυπία": Τι είδους εξεταστικές επιτροπές είναι αυτές; Το πρωί ανακρίνουν και το βράδυ βολτάρουν στα παράθυρα των ειδήσεων... 

• Το έχω κι εγώ πολλές φορές, το βλέπει κι κόσμος, αλλά κανείς δεν ακούει ή κάνει πως δεν ακούει! Αλλά, μην προτρέξει κανείς να ελεεινολογήσει τους πολιτικούς. Ανθρωποι είναι κι αυτοί όπως και οι δημοσιογράφοι. Εννοώ, μην περιμένετε θαύματα από τους πολιτικούς. Τα ίδια σκατά είναι όπως και μερικοί δημοσιογράφοι που θέλουν να βγάζουν απέξω την ουρά τους, ενώ είναι βουτηγμένοι στη βρομιά. Δηλαδή, δεν φταίνε οι δημοσιογράφοι αλλά φταίνει οι πολιτικοί! Το πράγμα είναι απλό: Φταίνε και οι μεν και οι δε. 

• Τις περισσότερες φορές ντρέπομαι που βλέπω πολιτικούς περιδεείς να στέκονται προσοχή μπροστά σε δημοσιογράφους - κυρίως στα τηλεοπτικά κανάλια. Τους έχουν πιάσει από το λαιμό οι τηλε-εισαγγελείς μεγαλοδημοσιογράφοι και, αναλόγως, σφίγγουν ή ξεσφίγγουν... Δεν είναι δυνατό ένας πολιτικός να περιμένει πότε θα του δώσει το λόγο ο Χατζηνικολάου, ο οποίος αρέσκεται σε σχοινοτενείς ερωτήσεις που θυμίζουν δημόσια τοποθέτηση, λες και του τη ζήτησε κανείς! Ή να του απαγορεύει να μιλήσει ή να απαντήσει στο ερώτημα, αφού εκείνος δεν ολοκλήρωσε! 

• "Πάμε για διαφημίσεις..."Είναι η γνωστή επωδός των τηλεδημοσιογράφων και είναι μια θλίψη να βλέπεις τους πολιτικούς να μαζεύουν την ουρά τους και να περιμένουν πότε θα τελειώσουν οι διαφημίσεις για να ξαναπάρουν το λόγο... 

• Θέλω νω πω ότι υπόλογοι δεν είναι μόνο οι πολιτικοί αλλά κιαι οι δημοσιογράφοι που έχουν δημιουργήσει ένα πλέγμα σχέσεων με τους πολιτικούς και είναι φανερό ότι ουδέποτε θα μάθουμε την αλήθεια ή ολόκληρη την αλήθεια λόγου χάρη για την Siemens! Ολοι μιλάνε μέχρις εκείνου του σημείου που δεν πρόκειται να βλάψουν! Δεν είναι, λοιπόν, σοβαρή κοινωνία να βλέπεις το έργο των Εξεταστικών Επιτροπών μετά τη Βουλή να συνεχίζεται στις τηλεοράσεις τα βράδια. 

• Κάποτε πρέπει να σταματήσει κι αυτό το τροπάριο των μέσων ενημέρωσης ότι δήθεν "ενημερώνουν" τον λαό! Να μη σώσουν να μας ενημερώσουν! Δηλαδή έχουν την εντύπωση ότι αυτός ο τζερτζελές που βλέπουμε κάθε βράδυ στο Alter με διευθυντή ορχήστρας τον Χατζηνικολάου είναι δημοσιογραφία ή ενημέρωση ή "δελτίο ειδήσεων";;;;  Τοι ίδιο ισχύει και για το Mega! Το να είναι κανείς τιμητής των πάντων είναι η πιο εύκολη δουλειά. Αρνείσαι συνεχώς τους άλλους, τις σκέψεις τους, τις αποφάσεις τους, τις εκτιμήσεις τους... Αλλά κανένας νόμος δεν γράφει ότι ο πολιτικός είναι υποχρεωμένος να δίνει λογαριασμό στον Πρετεντέρη ή στον Ακη Παυλόπουλο ή στον Χατζηνικολάου ή στον Τσίμα ή στον Αυτιά ή στον οποιονδήποτε έχει την εντύπωση ότι τον έχει εξουσιοδοτήσει ο Λαός! Ο Λαός εξουσιοδοτεί εκείνους που ψηφίζει... 

• Εχει κανείς την εντύπωση, σύμφωνα με τα λεγόμενα των δημοσιογράφων της τηλεόρασης, ότι οι πολιτικοί πλέον κλέβουν συχνά, οι πολιτικοί κλέβουν άγρια, οι πολιτικοί κλέβουν για το τίποτε, ότι είναι ψέυτες, είναι απατεώνες, ότι είναι ανέντιμοι, ότι... ότι... ότι... 

• Το ίδιο όμως θα μπορούσε να πει κανείς και για τους τηλεδημοσιογράφους, ότι λένε ψέματα, ότι κατασκευάζουν ειδήσεις, ότι συκοφαντούν τους πάντες, ότι δεν μπορείς να τους αντιμετωπίσεις επειδή έχουν τον τελευταίο λόγο, αφού αυτοί έχουν στη διάθεσή τους το μικρόφωνο και το "παράθυρο"! Το ζήτημα είναι ότι οι μεγαλοδημοσιογράφοι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τη συνάφεια με τους πολιτικούς τους οποίους κατηγορούν. Ακούς τον Χατζηνικολάου να λέει ότι τηλεφώνησε στον τάδε υπουργό και του είπε αυτό κι εκείνο...  

• Διάβασα προσφάτως  [στο "Βήμα"] ότι στο νοσοκομείο- και ειδικότερα στο ψυχιατρείο- στέλνουν τους Ελληνες η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια της εργασίας. Στο Δρομοκαΐτειο έχουν διπλασιαστεί το τελευταίο τετράμηνο τόσο οι εισαγωγές ψυχικά πασχόντων όσο και οι επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία ατόμων που θέλουν να τους δει γιατρός και να τους γράψει έστω και ένα φάρμακο... Αυτό φυσικά δεν είναι καλό. 

• Και βέβαια φταίει η οικονομική κρίση και οι πολιτικοί που οδήγησαν τη χώρα στην άκρη του γκρεμού. Αλλά γιατί να εξαιρούνται οι τηλε-εισαγγελείς μεγαλοδημοσιογράφοι που με καταιγιστικό ρυθμό βομβαρδίζουν τον κόσμο με δήθεν "ειδήσεις" που ανακοινώνονται πομπωδώς μετά μουσικής και απαξιώνουν τους πάντες και τα πάντα; Εχασε ο κόσμος την εμπιστοσύνη του σε όλους. Μην κάνουν τους αγίους οι διάφοροι τηλε-εισαγγελείς. Είναι χωμένοι μαζί με τους πολιτικούς στις αντιφάσεις ενός κόσμου που δεν έχει σχέση με τον κόσμο της καθημερινότητας. Ίσως να μην έχουν καταλάβει ακόμη ότι ο κόσμος βλέπει με τον ίδιο σκεπτικισμό πλέον και τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους. Αμφιβάλλει για την ηθική βάση και της πολιτικής και της δημοσιογραφίας...
  
  
  
  
  

Περί δημοσιογράφων συνέχεια...

Η δημοσιογραφική φιλολογία για τον απόηχο της χθεσινής τηλεοπτικής αναμέτρησης των δυο αρχηγών, δηλαδή του Παπανδρέου και του Καραμανλή, δεν έχει τέλος. Από χθες βράδυ, αμέσως μετά τη λήξη της αναμέτρησης, άρχισε το τροπάριο. Σήμερα, όλη τη μέρα και σε όλα τα δελτία βαρεθήκαμε ν' ακούμε ποιος κέρδισε και ποιος έχασε, ποιος έβαλε γκολ και ποιος απέκρουσε ή δεν απέκρουσε. Χαρακτηριστικό είναι ότι εκεί στο "Μέγκα" αναφέρθηκαν στην απάτη του Καραμανλή για την υπόθεση της Ανθούσας κι ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος είπε απλώς ότι στην Ιπποκράτους θεωρούν ότι ο Καραμανλής ψεύστηκε! Και τέλειωσε το ρεπορτάζ. Κανείς δεν είπε ότι τα πράγματα είναι πολύ απλά κι έχουν σχέση με την επιχείρηση εξαπάτησης από την πλευρά του Καραμανλή, αφού οι αναδασωτέες εκτάσεις για τις οποίες δήθεν ο Παπανδρέου είχε υπογράψει δεν είναι παρά η κοινότητα της Ανθούσας. Και επρόκειτο για μια τυπική επανόρθωση.

Στο μεταξύ παρακολούθησα απόψε τον Πολύδωρα να καταφέρεται εναντίον του Παπανδρέου για τα ελληνικά του και φυσικά υμνούσε τον Καραμανλή και μίλαγε και μίλαγε... Δίπλα, ο Τζουμάκας άκουγε σιωπηλός, περιμένοντας καρτερικά να τελειώσει ο Πολύδωρας για να έρθει η σειρά του να μλήσει. Του δίνει το λόγο ο Χατζηνικολάου κι ο Στέφανος αρχίζει να μιλάει. Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει μια φράση κι αρχίζει ο Πολύδωρας τις παρεμβάσεις, όπως συνηθίζουν όλα τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Με διακριτικό τρόπο ο Στέφανος του λέει ότι εκείνος δεν τον διέκοψε και καλό είναι να τον αφήσει να τοποθετηθεί. Ο Πολύδωρας άκουγε μόνον τον εαυτό του κι εξακολούθησε να παρεμβαίνει. Οπότε ο Στέφανος του λέει ότι θα συνεχίσει, μόλις ολοκληρώσει το παραλήρημά του. Πετάγεται ο Χατζηνικολάου και απευθυνόμενος στον Τζουμάκα του λέει να σταματήσει τους χαρακτηρισμούς! Ποιους χαρακτηρισμούς βρε αθεόφοβε; Αντί να απευθυνθεί στον Πολύδωρα και να του συστήσει να σιωπήσει, έδειξε για άλλη μια φορά ότι τον ενδιαφέρει ο τζερτζελές και φυσικά το αίμα... νερό δεν γίνεται!

Θέλω μ' αυτά να πω ότι δεν χρειάζεται να κάνουν τους άγιους οι τηλεδημοσιογράφοι και να μη θεωρούν ότι τα κανάλια τους είναι ναοί της Δημοσιογραφίας. Έχει γίνει αντιληπτό πλέον το σύστημα των ΜΜΕ. Δεν μπορώ, ωστόσο, να μην παρατηρήσω ότι αυτή η ρευστότητα στο χώρο των ΜΜΕ θα συνεχιστεί για πολύ ακόμα, αφού είναι φανερό ότι αδυνατεί ο δημοσιογραφικός χώρος να αυτονομηθεί ιδεολογικά, ώστε να είναι σε θέση να προσδιορίζει την καθημερινή ατζέντα. Η μορφολογία της σημερινής ειδησεογραφίας δεν είμαι βέβαιος ότι αποτελεί και έκφραση της δημοσιογραφικής ελευθερίας. Αυτά...

Δημοσιογράφοι... παπαγαλάκια και δημοσιογράφοι παντογνώστες και κήνσορες!

• Τα τελευταία χρόνια έχει επισήμως αναπτυχθεί ένα νέο είδος δημοσιογραφίας που έχει βρει περίοπτη θέση στα δελτία ειδήσεων των ραδιοτηλεοπτικών καναλιών. Χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι αυτής της δημοσιογραφίας είναι ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος, η Σπυράκη και μερικοί άλλοι. "Λένε στη Ρηγίλλης...", "Μου είπανε στην Ιπποκράτους...", "Λένε κάποια στελέχη στην Ιπποκράτους...", "Μου είπε ένας πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ..." και πάει λέγοντας!

• Στο μεταξύ υπάρχει και η ατάκα του τηλεπαρουσιαστή "τι λένε στην Ιπποκράτους ή στη Ρηγίλλης..." κι έτσι αφεύκτως οι κύριοι δημοσιογράφοι καθίστανται... "παπαγαλάκια" κάποιων! Βεβαίως οι ίδιοι νομίζουν ότι μεταφέρουν ειδήσεις-βόμβες, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Και ο ίδιος ο Χατζηνικολάου, λόγου χάρη, λέει στο "δελτίο" του: "Πριν μπω στο στούντιο για τις ειδήσεις επικοινώνησα με κορυφαίο υπουργό της κυβέρνησης ή με κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μου είπε αυτό ή εκείνο..." Φυσικά αυτό δεν είναι δημοσιογραφία, αλλά σιγά-σιγά έχει εμπεδωθεί και στο κοινό ότι είναι... Η δημοσιογραφική δεοντολογία και η υπευθυνότητα έχουν πάει περίπατο.

• Είναι και το άλλο: μερικοί [μεγαλο]δημοσιογράφοι, που η εν γένει στάση τους είναι απόλυτη και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Όπως π.χ. ο Πρετεντέρης που συνηθίζει να λέει ή να γράφει ότι:

• "δεν νομίζω να υπάρχει άλλη πολιτισμένη χώρα στον κόσμο, η οποία να κάνει εκλογές με τον τρόπο που κάνει η Ελλάδα..."
• "δεν θα μπω στον κόπο να αναζητήσω παρόμοια παραδείγματα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχουν...",
• "για ποιον λόγο η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα, η οποία αντιμετωπίζει πρόβλημα τρομοκρατίας επί τριάντα πέντε συνεχή χρόνια...",
• "Εγκλωβισμένοι στον επαρχιακό μικρόκοσμό μας, ακόμη δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι συνέβη στην υπόλοιπη Ευρώπη..."
• "Υπάρχει καμία άλλη πολιτισμένη χώρα στον κόσμο όπου εν όψει ευρωεκλογών διοργανώνεται συζήτηση πέντε πολιτικών αρχηγών σε έξι θεματικές ενότητες με επτά δημοσιογράφους; Απάντηση. Καμία! Τέτοιες πατέντες μόνο στην Ελλάδα κυκλοφορούν..."
• "Αποκρύπτουν από τον κόσμο την πραγματική εικόνα της κατάστασης. Η απόκρυψη είναι σκόπιμη. Οι μεν επειδή θέλουν να καλύψουν τις ευθύνες τους που είναι τεράστιες. Οι δε επειδή θέλουν να υποσχεθούν ένα ρόδινο μέλλον..."
• "Ετσι, τίποτε απ΄ όσα κουβεντιάζουμε σήμερα δεν πρόκειται να εφαρμοστεί αύριο. Και αυτά που θα προκύψουν αύριο, δεν έχουν καμία σχέση με όσα συζητούμε σήμερα..."!!!

• Ποιος είναι ο Πρετεντέρης;Από πού ορμώμενος είναι τόσο απόλυτος στα γραφτά του; Δεν με νοιάζει πλέον αν δεν γουστάρει το ΠΑΣΟΚ ή τον Παπανδρέου. Λίγη σημασία έχει βέβαια κι ο ίδιος θα έχει καταλάβει ότι οι [δημοσιογραφικές] δημόσιες παρεμβάσεις του δεν αντέχουν αντίκρουσης αλλά και δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Η ενημέρωση ενός δημοσιογράφου είναι επιβεβλημένη, αλλά είναι αδύνατο των αδυνάτων να είναι κανείς ενημερωμένος για τα πάντα, για το τι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο που είναι... μεγάλος και δυστυχώς ακόμη ανεξερεύνητος! Κι εγώ που τώρα γράφω δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν ο Πρετεντέρης είναι πολυταξιδεμένος ή πολυδιαβασμένος ή καθημερινά ξεφυλλίζει όλες τις εφημερίδες της υφηλίου και όλες τις ιστοσελίδες των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης. Όλα τα διυλίζει μέσα από την προσωπική και εμπαθή "ματιά" του. Προειδοποιεί, κρίνει, προφητεύει, προϊδεάζει, σαρκάζει, υπαινίσσεται κάποιες φορές... Γράφει φερ' ειπείν ότι "σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο οι πολιτικοί αρχηγοί επιλέγουν δύο- τρεις δημοσιογράφους και απαντούν στις ερωτήσεις τους..."! Πού το ξέρεις κύριε Πρετεντέρη ότι έτσι γίνεται σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο; Κι ακόμα πού ξέρεις ότι "τίποτε απ΄ όσα κουβεντιάζουμε σήμερα δεν πρόκειται να εφαρμοστεί αύριο";

• Κάποτε θα πρέπει και το [τηλεοπτικό ή αναγνωστικό] κοινό να πάρει αποφάσεις για να υπερασπιστεί αυτά που έχει κατακτήσει. Δεν είναι δυνατόν να ποδηγετείται από δημοσιογράφους που έχουν αναλάβει [χωρίς να τους το έχει ζητήσει κανείς] το ρόλο του υπερασπιστή του και των δικαιωμάτων του.