Η ΤΑΦΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ 1943

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Μία από τις συγκλονιστικότερες σκηνές της ομηρικής «Ιλιάδας» είναι οι στίχοι 59-92 της Ψ Ραψωδίας. Σε αυτούς, περιγράφεται το όνειρο που είδε ο Αχιλλέας, μετά τον θάνατο του Πατρόκλου. Ο Αχιλλέας, καθόταν μαζί με τους συντρόφους του θλιμμένος σε ένα ακρογιάλι και, αποκαμωμένος καθώς ήταν από την κούραση της μάχης, αποκοιμιέται. Στον ύπνο του, εμφανίζεται η ψυχή του νεκρού φίλου του Πατρόκλου, που διαμαρτύρεται πως τον είχε λησμονήσει. Το σώμα του, αρκετές μέρες ύστερα από τον θάνατό του, παρέμενε ακόμα άταφο και χωρίς καμιά φροντίδα. Για τον λόγο αυτό απηύθυνε έκκληση στον Αχιλλέα να φροντίσει σχετικά.

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Πριν από λίγες μέρες, για μία ακόμη φορά, τιμήθηκε η εκτέλεση την Πρωτομαγιά του 1944 διακοσίων πατριωτών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής.

Η θυσία των διακοσίων αγωνιστών καταγράφτηκε από πολύ νωρίς στη συλλογική συνείδηση και τιμήθηκε με τον δέοντα σεβασμό από τις νεότερες γενιές. Επανειλημμένα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη λογοτεχνία. Σημαντικοί ποιητές, όπως ο Κώστας Βάρναλης, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Φώτης Αγγουλές και η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, έγραψαν συγκινητικά ποιήματα. Το ίδιο συνέβη και με την τέχνη. Γνωστότατη είναι η ξυλογραφία του χαράκτη Τάσσου (Αλεβίζου), «Πρωτομαγιά του 1944».