Ο «ηγέτης» Μητσοτάκης, ο παραδοξολόγος Ανδρουλάκης και ο καθηγητής που βιογραφεί τον βρικόλακα!!!

ΤΕΛΙΚΑ, το βιβλίο που έγραψε και κυκλοφόρησε ο καθηγητής του Παντείου Θανάσης Διαμαντόπουλος με τίτλο «Το πορτρέτο ενός ηγέτη. Από την ιστορία του Μητσοτάκη στον Μητσοτάκη της Ιστορίας» (πρόλογος Μίμης Ανδρουλάκης, εκδ. Πατάκη), εγκρίνεται ή όχι από τον Μητσοτάκη;;;

Αφού πρόκειται για «βιογραφία» έχει την άδειά του για να κυκλοφορεί ή όχι; Πρόκειται για μια αποκαλυπτική βιογραφία, όπου εν πολλοίς μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο και πολιτικό που έχει κάτσει στο λαιμό του ελληνικού τις τελευταίες δεκαετίες. Διάβασα σχετικά δημοσιεύματα και απόρησα πώς ο συγγραφέας παρέθεσε αυτά που φαντάζουν αρνητικά για τον Μητσοτάκη. Έτσι, λοιπόν, διάβασα και μια ανακοίνωση από το «ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ», όπου παρατίθεται η δήλωση του Μητσοτάκη:

«Το βιβλίο προφανώς και απηχεί τις απόψεις του συγγραφέα και, ως υπέρμαχος της ελευθερίας της έκφρασης, θα ήμουν ο τελευταίος που θα το σχολίαζε. Θέλω όμως να κάνω δυο επισημάνσεις: Πρώτον, είναι τουλάχιστον αντιδεοντολογικό να χρησιμοποιούνται αποσπάσματα από ιδιωτικές συνομιλίες χωρίς καν τη δική μου γνώση. Δεύτερον, αρκετά από αυτά που μου αποδίδει ο συγγραφέας, είτε δεν έχουν αποδοθεί σωστά, είτε δεν τα έχω πει καθόλου. Φοβάμαι ότι ο συγγραφέας πέφτει στη παγίδα να αποδώσει τα «λεγόμενά» μου με τέτοιο τρόπο ώστε να υποστηρίξει την ήδη διαμορφωμένη άποψη που έχει για το πρόσωπό μου».

ΟΛΑ αυτά ποσώς μ’ ενδιαφέρουν. Είναι φανερό ότι ο άνθρωπος που έχει κατ’ επανάληψη κάνει άνω-κάτω την ελληνική πολιτική ζωή επιδιώκει να ξαναγράψει την ιστορία και να παραδώσει αμόλυντο, άχραντο και φυσικά «μεγάλο» τον εαυτό του στους μελλοντικούς ιστορικούς. Ίσως να έκανε λάθος στην περίπτωση του Διαμαντόπουλου, ο οποίος όμως ακόμα δεν εδέησε ν’ απαντήσει στον Μητσοτάκη και πάντως θα έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τη συνέχεια.

Για την ιστορία να σημειώσω ότι ο Διαμαντόπουλος έχει γράψει και το βιβλίο «Κώστας Μητσοτάκης, Πολιτική βιογραφία: 1961-1974: Από τον ανένδοτο στη δικτατορία» που κυκλοφόρησε το 1990, τη χρονιά δηλαδή που ο Μητσοτάκης είχε κερδίσει τις εκλογές, σχηματίζοντας κυβέρνηση, με τη στήριξη του τότε αποστάτη (βουλευτή της ΔΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου), του Θόδωρου Κατσίκη.

Το άλλο χαρακτηριστικό του καινούργιου βιβλίου του Διαμαντόπουλου είναι ότι τον πρόλογο τον γράφει ο γυρολόγος της πολιτικής Μίμης Ανδρουλάκης, του οποίου η πολιτική συμπεριφορά χρήζει ψυχαναλυτικής μελέτης. Όπου γάμος και χαρά...

Κι εδώ που τα λέμε, Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης κάπου φαίνεται να μοιάζουν, πέρα από την κρητική καταγωγή τους. Επιζητούν μανιωδώς την προβολή και «γράφουν ιστορία» με τον δικό τους τρόπο. Χωρίς να κάνουν κάτι, καταφέρνουν πάντοτε να μιλάνε γι’ αυτούς. Βούδας της πολιτικής ο ένας, [πληρωμένος από τον ελληνικό λαό] παραδοξολόγος και γυρολόγος ο άλλος, κάθε τόσο φροντίζουν να γεμίζουν τις εκπομπές τηλε-δημοσιογράφων που με τη σειρά τους επιζητούν την καταξίωση…

Mega: Η ώρα του καφενείου με τον Μίμη Ανδρουλάκη!!!

Ο Μίμης Ανδρουλάκης μιλάει στο Mega [είναι η ώρα του καφενείου εκεί...] για εργατικότητα, επιχειρηματικοτητα και τώρα κάνει ιστορικές αναδρομές. Ο Χασαπόπουλος έχει μείνει εκστατικός... Θα μας πει κάποτε ο Ανδρουλάκης πότε δούλεψε στη ζωή του;;; Διότι μπορεί κάποιος να μιλάει για εργασία, εργατικότητα και τέτοια, όταν έχει ιδρώσει ο κώλος του, έχουν σκληρύνει οι παλάμες του κι έχει πατήσει καρφιά σε γιαπιά και οικοδομές ή ηλιοκάηκε στο χωράφι. Τι απ' όλα έχει συμβεί στον σοφιστή Ανδρουλάκη, που κατάφερε επί χρόνια να πληρώνεται από τον ελληνικό λαό χωρίς να δουλεύει;;;

• Πότε στο ΚΚΕ, πότε στον Συνασπισμό, πότε στο ΠΑΣΟΚ, πάντα κατάφερνε να "γοητεύει" τους αριστερούς ψηφοφόρους, φιλοσοφώντας όπως οι συνταξιούχοι στα καφενεία.

Ποτέ δεν κατάλαβα ποια είναι η προσφορά του... Επειδή είναι αλεπού, έφυγε και από το ΠΑΣΟΚ και τώρα το παίζει γενικώς ανεξάρτητος και λέει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι. 

Κάποτε εξεθείαζε [για να μην πω... έγλειφε] τον Γιώργο Παπανδρέου κι όταν  είδε ότι αυτός εκπαραθυρώθηκε, το βούλωσε και κάθισε στη γωνιά του σαν βρεγμένη γάτα. 

Μετά άρχισε τους ύμνους στον Βαγγέλη Βενιζέλο κι όταν διαπίστωσε ότι κι αυτός απαξιώθηκε, ο Ανδρουλάκης τοποθετήθηκε ως ανεξάρτητος αρχηγός του εαυτού του. Μα μήπως έτσι δεν ήταν πάντα; Απλώς κατάφερνε να εξαπατά... Ήταν και οι συγκυρίες τέτοιες που τον βοηθούσαν και τις εκμεταλλευόταν δεόντως.

• Scripta manent, φίλε Ανδρουλάκη.

Κάποια στιγμή πρέπει να βγάλω εγώ ένα βιβλίο με τα δικά σου κείμενα για να διαπιστώσεις [σιγά μην και δεν το ξέρεις...] πόσο αλλοπρόσαλλα πορεύτηκες στην πολιτική ζωή του τόπου.

Επανέρχομαι στον καφενόβιο ΜΙΜΗ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ, επειδή μ' αρέσει ν' ασχολούμαι με την ιστορία!!!

Έχω πει κατ' επανάληψη ότι ο άνθρωπος είναι (τουλάχιστον) ανυπόφορος. Η εμφάνισή του στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ουδέποτε έχει να κάνει γι' αυτό που τον ψήφισαν οι πολίτες. Εμφανίζεται (όπως καλή ώρα σήμερα στο Mega, στους Χασαπόπουλο και Αναγνωστάκη) πάντα όταν έχει γράψει ένα βιβλίο και θέλει να το διαφημίσει και να το προωθήσει. Απορώ και ερωτώ να μάθω, ποια είναι η συνεισφορά του στο κόμμα κάτω από τη σημαία του οποίου εξελέγη βουλευτής;;;; Με ποιο τρόπο εργάζεται υπέρ του κόμματος και του λαού; Δεν πιστεύω ότι ο ίδιος θα μου απαντήσει... Δεν καταδέχεται. Mόνο με τα ΜΕΓΑΛΑ ΜΜΕ ασχολείται - μ' εκείνα δηλαδή που θα του προσπορίσουν ψήφους. Άλλωστε, όσες φορές κατά το παρελθόν έγραψα σχόλια για την αφεντιά του, δεν εδέησε ν' απαντήσει. [Να δείτε που αύριο, μεθαύριο, θα πάει στην  εκπομπή των Καμπουράκη - Οικονομέα, στους οποίους είναι επίσης μόνιμος θαμώνας].

• .............................

Μιλάει λοιπόν για το βιβλίο του και, παρεμπιπτόντως, λέει και κάποια ανέκδοτα για την πολιτική, την ιστορία και το ΠΑΣΟΚ. Πληρώνεται από τον ελληνικό λαό για να είναι "συγγραφέας" κάποιων βιβλίων, τα οποία αμφιβάλλω αν ο μελλοντικός γραμματολόγος θα τα συμπεριλάβει στην ιστορία της λογοτεχνίας! ΑΛΛΑ, θα το πω κι ας στεναχωρήσω κάποιους φίλους... Κι αυτόν, τον Ανδρουλάκη ποιος τον έμπασε στο ΠΑΣΟΚ; Ο Γιώργος Παπανδρέου! Κι αυτό το λάθος δεν θα του το συγχωρήσω. Γιατί η πονηριά του Ανδρουλάκη δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη σοφία για να την διακρίνει κανείς. 

• .............................

Στην κατάλληλη χρονική συγκυρία ο Ανδρουλάκης είδε ότι θα μπορούσε να επιβιώσει πολιτικά μονάχα στο ΠΑΣΟΚ. Και επιβίωσε και ο ελληνικός λαός τον πληρώνει κανονικότατα. Κι ανάμεσα σε τόσες μπαρούφες, αν πει και κάποιες "αλήθειες", αυτό δεν τον σώζει. Όλος ο κόσμος λέει αλήθειες και χωρίς να είναι στη Βουλή. Φυσικά δεν θα ξεχάσω και την προϊστορία του στη διάρκεια του "βρόμικου '89". Εγώ είμαι ελέφαντας και δεν ξεχνώ. Επαναλαμβάνω ότι όλο το τότε σκυλολόι της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς, όταν είχε πέσει με νύχια και με δόντια να ξεπαστρέψει το ΠΑΣΟΚ και κυρίως τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, όλοι εμείς βρισκόμασταν στη... γωνία και οι διάφοροι Ανδρουλάκηδες και λοιποί "αριστεροί" του γλυκού νερού πυροβολούσαν αδιακρίτως. Τι κλέφτες μας ανέβαζαν, τι λωποδύτες μας κατέβαζαν, τι κρεμάλες έστηναν και εκτελεστικά αποσπάσματα! 

• .............................

Κι εδώ πρέπει να πω ότι ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και δεν ξεχνώ επιλεκτικά, όπως θέλουν όλοι όσοι είναι βουτηγμένοι στη λάσπη. Η μνήμη είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας και φυσικά ένας λαός που ξεχνά, είναι βέβαιο ότι θα χαθεί κάποια στιγμή. Αυτό δηλαδή, που συμβαίνει σήμερα με το ΠΑΣΟΚ. Όσοι το κουλαντρίζουν, έχουν ξεχάσει την ιστορία του ΠΑΣΟΚ, τις αρχές του, τους λόγους για τους οποίους ιδρύθηκε και φυσικά έχουν ξεχάσει τους αγώνες των απλών οπαδών, φίλων και μελών του. Ο Ανδρουλάκης δεν έχει σχέση με όλα αυτά που αναφέρω για το ΠΑΣΟΚ. Ουδέποτε ήταν ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ απλώς ήταν γι' αυτόν ένα αποκούμπι, ώστε να συνεχίσει να ψωμίζεται από τον κρατικό κορβανά.