Παγκοσμιοποίηση χωρίς αφομοιωμένες εθνικές ιδέες, εθνικές
παραδόσεις, εθνικές συνήθειες, είναι σκέτη καταστροφή. Πρέπει να υπάρχει
γηγενής σφριγηλότητα για να μπορεί ένας λαός, από το περίσσευμα της δύναμής
του, ν’ αγκαλιάσει την ευρωπαϊκή ή την παγκοσμιοποιημένη ιδεολογία και
ψυχολογία, τον ευρωπαϊκό ή τον παγκοσμιοποιημένο άνθρωπο ή τον πολίτη,
διατηρώντας εκ παραλλήλου τις εθνικές του ιδιοτυπίες.
Το θέμα είναι ότι ξαφνικά και με το ζόρι μας έβαλαν σε μια
κατσαρόλα και μας ανακατώνουν… Δεν είναι εύκολη η θεώρηση του κόσμου από μια
υπερεθνική σκοπιά και νομίζω ότι σφάλλουν όσοι το υποστηρίζουν αυτό. Η
παγκοσμιοποίηση δημιουργεί ένα ανθρώπινο
κράμα που απιστεί στις εθνικές αξίες.
