Το διαβάζω και το απολαμβάνω γιατί μιλάει για μια Ελλάδα που δεν υπάρχει, για μια Αττική που δεν υπάρχει, για μια Αθήνα που δεν έχει σχέση με αυτήν που ζούμε σήμερα. Με τα μάτια κι όλες τις αισθήσεις του ο γάλλος Γκ. Ντεσάν [Gaston Deschamps] ήρθε το 1885 στην Αθήνα για ν' απολαύσει το κλασικό κάλλος. Η Ελλάδα τον είχε κατακτήσει και της έμεινε πιστός σ' όλη του τη ζωή, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ζορζ Ραντέ στην Ιστορία και το έργο της Γαλλικής Σχολής των Αθηνών: "Ήταν από εκείνους τους παραδοσιακούς φιλέλληνες που δεν μπορούν να λησμονήσουν τι οφείλει η γαλλική παιδεία στον ελληνικό πολιτισμό. Ο ανθρωπισμός του είχε γερή ποιότητα..."
