.jpg)
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ
Αγαπημένο βιβλίο, από τότε που μου το αγόρασε ο παππούς μου,
όταν ήμουν μαθητής στην τελευταία τάξη του Δημοτικού Σχολείου, είναι το «Αισώπου Μύθοι». Βρίσκεται σε περίοπτη
θέση στη βιβλιοθήκη και, σε αυτό καταφεύγω συχνά, όταν νιώθω εξαντλημένος από
την ένταση και την κούραση της ημέρας. Τα αναγνώσματα της παιδικής ηλικίας, το
έχετε προσέξει φαντάζομαι όλοι, δημιουργούν ευφρόσυνα συναισθήματα. Πάντα σε
γαληνεύουν καθώς σε γυρίζουν αργά και νοσταλγικά στο παρελθόν. Φαντάζεσαι τον
εαυτό σου παιδί, χωρίς να σου πολιορκούν το μυαλό σκοτούρες και διάφορα προβλήματα,
απέναντι στα οποία συχνά σηκώνεις με απελπισία τα χέρια.
Σε μια τέτοια στιγμή, προ ημερών, έκανα τη συνηθισμένη
κίνηση. Κατευθύνθηκα στο γνωστό σημείο και τράβηξα από το ράφι το αγαπημένο
βιβλίο. Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του τόμου με τη φθαρμένη ράχη, αποτέλεσμα την
πολύχρονης χρήσης του, στάθηκα στην ιστορία του «Αθηναίου χρεωφειλέτη».
