Ο κόσμος των πόλεων...

ΣΕΡΑΓΕΒΟ, ΓΥΡΩ ΣΤΟ 1906. Πόλη όπου διασταυρώνονται οι επιρροές, ανακατεύονται οι πολιτισμοί και συγκρούονται οι διαφορετικές αντιλήψεις και οι τρόποι ζωής. Οι ανθρωποι όμως από τις διάφορες εθνότητες, τις πίστεις, τις επαγγελματικές τάξεις και τις κοινωνικές ομάδες έχουν ένα κοινό γνώρισμα: όλοι θέλουν λεφτά κι όλοι πάλι επιθυμούν περισσότερα απ' όσα έχουν. Βέβαια, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος φτωχών ανθρώπων, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα κι η ζωή τους δεν είναι άλλο από μάταιες ελπίδες κι αδάκοπη αναζήτηση χρημάτων. Αλλά κι από κείνους που κάτι έχουν, ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται, ο καθένας τους επιθυμεί περισσότερα πράγματα και καλύτερα απ' αυτά που έχει.

Μέσα στα βιβλία… το σύμπαν!

Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ δεν προχώρησε προς τα μπρος με πολέμους, καταστροφές, ερείπια και σφαγές. Προχώρησε για αιώνες  διαβάζοντας και γράφοντας, πρώτα πάνω σε πέτρες, έπειτα πάνε σε κηρωμένες πλάκες, έπειτα πάνω σε περγαμηνές παπύρου. Αλλά όμως αυτό – λέει ο Umberto Eco  – ήταν υπερβολικός μόχθος. Οταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να δένουν μεταξύ τους τα φύλλα, έστω και αν ήσαν ακόμη χειρόγραφα, έβγαλαν ένα αναστεναγμό ανακούφισης. Και ποτέ πια δεν θα μπορέσουν να απαρνηθούν αυτό το θαυμαστό εργαλείο… Και βέβαια, το βιβλίο είναι ένα «θαυμαστό εργαλείο» που, αν χρησιμοποιείται, ίσως καταφέρει ο άνθρωπος να υπερβεί το τείχος του «μηδενός», που παριστάνει την άρνηση απέναντι σε μια θέση.