"Μην ανησυχείς, μπαμπά μου..."

[Φωτο 1]

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι χάνω τον καιρό μου όταν κάθομαι και γράφω για τον ένα και τον άλλο μαλάκα. Άει στο διάολο... Περνάει ο καιρός κι εγώ μαγαρίζω τη σκέψη μου, καταναλώνοντας και φαιά ουσία για το τι θα κατεβάσει η κούτρα μου για τον έναν και τον άλλο, τις μπούρδες τους, και σφίγγεται η ψυχή μου για τα βάσανα που φορτώνεται καθημερινά η γενιά μου. Τα νιάτα δεν τα φοβάμαι. Έχουν αποθέματα ψυχικά να κοντραριστούν με όλες τις δυσκολίες που θα συναντήσουν.

[Φωτο 2]

Προηγουμένως, η κόρη μου ετοιμάστηκε, πήρε τα βιβλία της κι ό,τι άλλο χρήσιμο, πήρε και το σπιτάκι με το γατάκι της και πάει στον φίλο της. "Πού θα πας παιδί μου, με τέτοιο καιρό;", της είπα. "Μην ανησυχείς, μπαμπά μου, δεν θα τρέχω... κι όταν φτάσω θα τηλεφωνήσω...". Και βγήκε. "Πρόσεχε μη γλιστρήσεις στη σκάλες..."! Έξω, το χιόνι πέφτει ασταμάτητα, τα δέντρα γίνανε κιόλας κάτασπρα, τα αυτοκίνητα... Ψυχή δεν υπάρχει στο δρόμο. Στέκομαι στην πόρτα του σαλονιού και χαζεύω αυτή την καταπληκτική εικόνα όπου πρωταγωνιστεί το χιόνι!

[Φωτο 3]

Οι συνειρμοί αναπόφευκτοι. Μια αγαλλίαση ψυχική, μου δημιουργεί ευχάριστη διάθεση. Θα ήθελα να ήμουνα κάπου αλλού. Στο χωριό, ίσως. Στο βουνό. Δίχως έγνοιες. Να νιώθω αυτό το άγγιγμα της φύσης που έρχεται έτσι σαγηνευτικά να θυμίσει ότι η ψυχική μας ηρεμία και ισορροπία έχει άμεση συνάφεια με την ανενόχλητη παρουσία της φύσης που ζει στους δικούς της ρυθμούς και που έχω την εντύπωση ότι μέσα της, βαθιά, μας νιώθει, μας περιλαμβάνει κι εμάς τους ανθρώπους που βαλθήκαμε να την καταστρέψουμε.

[Φωτο 4]

Και μια ρεαλιστική καταγραφή των εικόνων που βλέπετε. Φωτογραφίες από το χιόνι που είχε πέσει στην Αθήνα το 2004 κι έπαθε τραμπάκουλο. Τότε που βγαίνανε διάφοροι κάφροι στην τηλεόραση και παραπονιόντουσαν ότι δεν έστειλε ο δήμος ή το κράτος να καθαρίσουν το χιόνι και τους πάγους από το πεζοδρόμιό τους! Πάνω, η Μαρία [Φωτο 1] με την ομπρέλα της στην οδό Ζαν Μωρεάς [Φωτο 2 και 3], ο δρόμος που βρίσκεται το σπίτι μας [Φωτο4] και που το βλέπετε (δεξιά)...

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!

Μέσα σ' ένα τριήμερο περίπου παίχτηκε στο δικτυακό χώρο ένα μικρό δράμα. Μπήκε το βιβλίο μου "Καλύτερα τύψεις παρά απωθημένα" στη λίστα που οργάνωσε στο blog του το Katoikidio και αμέσως άρχισε να παίρνει ψήφους. Ωστόσο, κάποιος ή κάποια αναστατώθηκε και μεταχειρίστηκε κάποια μέθοδο την οποία δεν γνωρίζω για να δημιουργήσει πρόβλημα - και το δημιούργησε.

"Κακοποιήθηκε" το poll host, χρησιμοποιώντας διάφορους συνδυασμούς για να "κοροϊδέψει" τη γραμμή και να ψηφίζει διαρκώς με πολλαπλά isp's, όπως χαρακτηριστικά μου σημείωσε το Katoikidio. Όταν με ειδοποίησε γι' αυτή την "αταξία" δεν ήξερα τι να υποθέσω. Αυθωρεί εγώ ο ίδιος πρότεινα να εξαιρεθεί το βιβλίο μου από τη λίστα διότι ένιωθα ότι έτσι αλλοιώνεται το αποτέλεσμα της σχετικής ψηφοφορίας, η οποία είμαι βέβαιος ότι οργανώθηκε με αντικειμενικά και ηθικά κριτήρια. Εν πάση περιπτώσει, ηττήθηκα! Δεν μπόρεσα να ελέγξω την κατάσταση, αφού δεν ήταν στο χέρι μου και αγνοούσα εκείνους που επενέβησαν στην ψηφοφορία με αυτό τον αναίσχυντο τρόπο. Σε καμιά περίπτωση δεν θα επιδίωκα την προβολή μου με την αθλιότητα που τους κρατάει στη ζωή. Μόνο που λυπήθηκα για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε και δεν έφταιγε το Katoikidio.

Νιώθω περισσότερο από κάθε άλλη φορά ότι οι κάθε είδους πειρατές, τσαρλατάνοι, αγύρτες (δεν ξέρω πώς αλλιώς να τους χαρακτηρίσω) περιπλανώνται στο διαδίκτυο για να μουτζουρώνουν ό,τι δεν τους αρέσει. Υποψιάζομαι, αλλά δυστυχώς δεν έχω αποδείξεις. Εγώ δεν θεωρώ κάποιους ως εχθρούς. Κάποιοι όμως με θεωρούν εχθρό τους! Αισθάνομαι ή ακούω τις ιαχές κάποιων κλακαδόρων και κάποιων στηλών εφημερίδων και άλλων εντύπων που εκφράζουν την ψυχολογία των «περιπτώσεων» και της οργανωμένης παρεξήγησης – στοιχεία, δηλαδή, που υποσκάπτουν, διαβρώνουν και ανατρέπουν την οποιαδήποτε διάθεση αποδοχής ή μη του έργου τέχνης, ή μιας ηθικής που δεν είναι στην ημερήσια διάταξη της δικής τους ζωής. Η βάναυση συμπεριφορά τους απέναντι σε όποιον δεν τους αρέσει, μόνο θλίψη προκαλεί. Αυτά, προς το παρόν.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: Ωστόσο, θα έλεγα πως το καλύτερο που θα είχε να κάνει η εταιρεία που οργάνωσε τη φόρμα της έρευνας στο Kritikohroma, θα ήταν να μη βγάλει το βιβλίο από τη λίστα αλλά να αφαιρεί τις ψήφους από μια συγκεκριμένη πηγή. Γιατί, ας πούμε, στις εκλογές όταν βρίσκουν μια ψήφο άκυρη ή δεν ξέρω πώς αλλιώς, την αφαιρούν και δεν βγάζουν το όνομα του υποψήφιου ή ολόκληρο το ψηφοδέλτιο! Και διερωτώμαι, δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αυτό; Αφού εντόπισαν επιπλέον ψήφους από την ίδια πηγή, γιατί δεν τις ακυρώνουν. Δηλαδή, ένας έβαλε πέντε, να διαγραφούν και οι πέντε! Στην προκειμένη περίπτωση, πώς αντιμετωπίζονται οι προβοκάτορες, που τελικά βρήκαν τον τρόπο να ξεπαστρεύουν τον αντίπαλο; Θα ήθελα να μάθω. Ίσως η εταιρεία θα μπορούσε να δώσει μια απάντηση.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2: Παραθέτω ένα υστερόγραφο που έγραψε στο blog του το Katoikidio, σαν απάντηση στις απορίες μου:

Αγαπητέ Νίκο, Επικοινώνησα με την εταιρεία των δημοσκοπήσεων। Δυστυχώς δεν έχουν το χρόνο ούτε τη θέληση να μπούν στη διαδικασία απόρριψης των χαλκευμένων ψήφων. Η αποχή σου απο την ψηφοφορία ας γίνει μια επώνυμη καταγγελία για τις πλεκτάνες που στήνουν κάποιοι καταστροφικοί και εμπαθείς άνθρωποι της μπλογκόσφαιρας.

Κι εγώ, με τη σειρά μου, δεν έχω παρά να ευχαριστήσω το Katoikidio για την πρωτοβουλία του, ευχόμενος επιτυχία στην προσπάθεια που έχει αναλάβει. Ας ξαναγυρίσω στα δικά μου, τοποθετώντας και μια φωτογραφία μου για τους... κακούς, να με βλέπουν και να τους ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι! Ο μικρόκοσμός τους θα τους... σκάσει. Πρέπει να χωνέψουν ότι ο κόσμος μας είναι πράγματι μεγάλος και μας χωρά όλους. Προς τι ο αλληλοσπαραγμός;

Δεν πρόκειται να ασχοληθώ άλλο με την υπόθεση... Όμως σύντομα, θα "χτυπήσω" με άλλο βιβλίο. Και τα ξαναλέμε!