Γαλλία–Τουρκία: τα όρια της συμμαχίας και η ελληνική ασφάλεια

 Η προσέγγιση Παρισιού και Άγκυρας απαιτεί επαγρύπνηση και σαφείς απαντήσεις, χωρίς να αποδεικνύει από μόνη της εγκατάλειψη της Ελλάδας.

Η ανησυχία που προκαλεί η γαλλοτουρκική αμυντική προσέγγιση είναι εύλογη (“Γαλλία και Τουρκία ενισχύουν την αμυντική τους συνεργασία”). Όταν μια χώρα με την οποία η Ελλάδα έχει αναπτύξει ιδιαίτερα στενή στρατηγική σχέση ενισχύει τη συνεργασία της με την Τουρκία, η εξέλιξη χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση. Ωστόσο, από τη συνεργασία Παρισιού–Άγκυρας δεν προκύπτει αυτομάτως ότι η Γαλλία ακυρώνει τις δεσμεύσεις της προς την Ελλάδα. Προκύπτει, όμως, ότι οι ελληνικές προσδοκίες πρέπει να στηρίζονται σε συγκεκριμένες συμφωνίες, επιχειρησιακή προετοιμασία και διαρκή διπλωματική εργασία.

Πρώτα χρειάζεται μια ουσιαστική διευκρίνιση για την ίδια την είδηση. Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανακοινώθηκε για το Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026, από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας και μεταδόθηκε από το Anadolu. Πρόκειται για εξέλιξη που αφορά την ενίσχυση του αμυντικού διαλόγου και της συνεργασίας. Η δημοσιοποιημένη περιγραφή, όμως, δεν τεκμηριώνει από μόνη της συγκεκριμένη σύμβαση αγοράς του SAMP/T.

Επίσης, το δημοσίευμα του Reuters που επικαλείται πέντε πηγές είναι της 6ης Ιουλίου 2026 ("Exclusive-France softens stance on Turkey SAMP/T air defence sale, sources say") Αφορούσε μεγαλύτερη γαλλική προθυμία να συζητηθεί μια πιθανή πώληση, με τις διαπραγματεύσεις ακόμη σε αρχικό στάδιο. Στις 8 Ιουλίου, ο Μακρόν επιβεβαίωσε ότι συνεχιζόταν τεχνική εργασία με την Ιταλία και την Τουρκία για ενδεχόμενη εξαγωγή. Συνεπώς, τα στοιχεία που ελέγχθηκαν δείχνουν πρόοδο στην προσέγγιση, αλλά δεν αρκούν για να παρουσιάσουμε την πώληση ως ολοκληρωμένη.

Η διάκριση έχει σημασία: άλλο ο πολιτικός διάλογος, άλλο η έγκριση εξαγωγής, άλλο η υπογεγραμμένη σύμβαση και άλλο η παράδοση ενός συστήματος σε επιχειρησιακή λειτουργία.

Η θέση ότι «τα κράτη έχουν συμφέροντα και όχι φιλίες» περιέχει μια βασική αλήθεια, αλλά χρειάζεται συμπλήρωση. Οι σταθερές συμμαχίες είναι και αυτές συμφέρον. Η αξιοπιστία, η τήρηση των δεσμεύσεων και η εμπιστοσύνη των εταίρων έχουν στρατηγική αξία. Μια χώρα που εγκαταλείπει εύκολα τις υποχρεώσεις της δυσκολεύεται να οικοδομήσει συνεργασίες στο μέλλον.

Επομένως, το γαλλικό συμφέρον δεν εξαντλείται στην πώληση οπλικών συστημάτων. Περιλαμβάνει και τη διατήρηση της αξιοπιστίας της Γαλλίας ως ευρωπαϊκής δύναμης, την ασφάλεια της Μεσογείου και τη σχέση της με την Ελλάδα. Τα συμφέροντα αυτά μπορούν, ωστόσο, να συνυπάρχουν με την επιδίωξη συνεργασίας με την Τουρκία.

Η πιθανότερη στρατηγική ερμηνεία –και εδώ μιλάμε για εκτίμηση– είναι ότι το Παρίσι επιδιώκει να διατηρεί επιρροή και στις δύο πλευρές. Η Τουρκία έχει βάρος στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή και στο ΝΑΤΟ, ενώ μια αμυντική συνεργασία δημιουργεί οικονομικούς και τεχνολογικούς δεσμούς. Από τη γαλλική οπτική, η προσέγγιση μπορεί να θεωρείται τρόπος επηρεασμού της Άγκυρας. Από την ελληνική οπτική, όμως, μπορεί να ενισχύει έναν δυνητικό αντίπαλο. Αυτή η διαφορά οπτικής είναι πραγματική και δεν λύνεται με διαβεβαιώσεις περί φιλίας.

Παράλληλα, δεν πρέπει να παραβλέπουμε τα αντίθετα στοιχεία. Στις 25 Απριλίου 2026, το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε την υπογραφή ανανέωσης της ελληνογαλλικής στρατηγικής συμφωνίας. Αυτό αποτελεί συγκεκριμένη ένδειξη συνέχισης της συνεργασίας και πρέπει να συνεκτιμηθεί μαζί με τη γαλλοτουρκική προσέγγιση.

Το δημοσιευμένο κείμενο της συμφωνίας του 2021 προβλέπει στο άρθρο 2 αμοιβαία βοήθεια με όλα τα κατάλληλα διαθέσιμα μέσα, ακόμη και με ένοπλη δύναμη εφόσον χρειαστεί, όταν οι δύο πλευρές διαπιστώσουν από κοινού ένοπλη επίθεση εναντίον του εδάφους της μίας. Πρόκειται για σοβαρή δέσμευση. Η διατύπωση δεν εξαιρεί επιτιθέμενο λόγω συμμετοχής του στο ΝΑΤΟ. Περιλαμβάνει, όμως, προϋποθέσεις: ένοπλη επίθεση, εδαφικό πεδίο εφαρμογής και κοινή διαπίστωση.

Γι’ αυτό η γενική φράση «η Γαλλία θα είναι κοντά μας σε μια σύρραξη» χρειάζεται ακρίβεια. Μια επίθεση κατά ελληνικού νησιού, μια σύγκρουση πλοίων και μια κρίση γύρω από έρευνες σε θαλάσσια περιοχή δεν αποτελούν ταυτόσημα περιστατικά. Η ΑΟΖ αφορά κυριαρχικά δικαιώματα και δεν ταυτίζεται με κρατικό έδαφος. Δεν μπορούμε, επομένως, να θεωρούμε ότι κάθε ελληνοτουρκική ένταση ενεργοποιεί αυτομάτως την ίδια στρατιωτική αντίδραση.

Αυτό δεν καθιστά τη συμφωνία άνευ αξίας. Δείχνει γιατί απαιτούνται εκ των προτέρων συνεννοήσεις για συγκεκριμένα σενάρια. Η αξία μιας ρήτρας ενισχύεται όταν συνοδεύεται από κοινό σχεδιασμό, ασκήσεις, διαύλους επικοινωνίας και δυνατότητα γρήγορης εφαρμογής.

Εξίσου προσεκτικά πρέπει να αξιολογηθεί το SAMP/T. Είναι σύστημα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας. Η κατασκευάστρια κοινοπραξία παρουσιάζει τη νέα γενιά του ως μέσο προστασίας δυνάμεων και κρίσιμων εγκαταστάσεων, με δυνατότητες αντιμετώπισης αεροσκαφών και πυραυλικών απειλών.

Ο αμυντικός χαρακτήρας του δεν σημαίνει ότι είναι στρατηγικά αδιάφορο για την Ελλάδα. Η αποτελεσματικότερη προστασία στρατιωτικών εγκαταστάσεων μπορεί να αυξήσει την ελευθερία δράσης μιας χώρας και σε μια επιθετική επιχείρηση. Αυτή είναι επιχειρησιακή εκτίμηση, όχι απόδειξη τουρκικού σχεδιασμού. Αν υπάρξει προμήθεια, η επίδρασή της θα εξαρτηθεί από την έκδοση, τις ποσότητες, την ανάπτυξη, τη δικτύωση, την εκπαίδευση και ενδεχόμενη μεταφορά τεχνολογίας. Ο τίτλος μιας συμφωνίας δεν αρκεί για να υπολογιστεί η μεταβολή του στρατιωτικού συσχετισμού.

Για την Αθήνα, η ψύχραιμη αντίδραση έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο:

• Να ζητήσει ενημέρωση για το εύρος του Οδικού Χάρτη και την πραγματική πορεία των συζητήσεων για το SAMP/T.
• Να θέσει στο Παρίσι τις επιπτώσεις που θα είχε μια προμήθεια ή συμπαραγωγή στην ελληνική ασφάλεια.
• Να επιδιώξει σαφέστερη επιχειρησιακή εφαρμογή της ελληνογαλλικής συνεργασίας σε ενδεχόμενη κρίση.
• Να ενισχύει τη δική της αποτρεπτική ικανότητα, τη συντήρηση, τα αποθέματα και την αμυντική παραγωγή, χωρίς κάθε νέα εξέλιξη να μεταφράζεται μηχανικά σε πρόσθετες αγορές.
• Να διατηρεί πολλαπλές συνεργασίες και τον διάλογο με την Τουρκία, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος λανθασμένου υπολογισμού.

Πού πηγαίνουμε, λοιπόν; Τα μέχρι στιγμής στοιχεία παραπέμπουν σε ένα περιβάλλον όπου οι συμμαχίες γίνονται περισσότερο σύνθετες: ένας στενός εταίρος της Ελλάδας μπορεί ταυτόχρονα να συνεργάζεται με την Τουρκία. Δεν έχει τεκμηριωθεί ελληνική εγκατάλειψη, αλλά ούτε δικαιολογείται η βεβαιότητα ότι η γαλλική πολιτική θα συμπίπτει πάντοτε με τις ελληνικές επιδιώξεις.

Η Ελλάδα δικαιούται να απαιτεί συνέπεια στις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί. Χρειάζεται επίσης να φροντίζει ώστε η υπεράσπιση της ασφάλειάς της να αποτελεί σταθερό συμφέρον των εταίρων της. Η συμμαχία με τη Γαλλία παραμένει πολύτιμη· η αποτελεσματικότητά της θα κριθεί από τις συγκεκριμένες αποφάσεις, την προετοιμασία και τη συμπεριφορά των δύο χωρών όταν εμφανιστεί πραγματική δοκιμασία.

 https://www.timesnews.gr/gallia-toyrkia-ta-oria-tis-symmachias-kai-i-elliniki-asfaleia/

Οι Τούρκοι, οι Γερμανοί κι εμείς!!!

Κάποτε λέγαμε ότι δεν πρέπει να μεταφέρουμε στους νεότερους τα δικά μας ψυχικά τραύματα κι αναφέρομαι στα «εθνικά τραύματα». Σέβομαι την άποψη που λέει ότι πρέπει επιτέλους να αποτινάξουμε μίση, πάθη κ.λπ.  Τελικά και οι νεότεροι υφίστανται την πίεση που ασκεί η γερμανική πολιτική τακτική σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. 

• Αλλά είναι δυνατό να αγνοεί κάποιος την ιστορία του τόπου του; 
• Χωρίς τη μνήμη χανόμαστε! 

Και σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, νιώθουμε απειλητική την ανάσα και των Τούρκων και των Γερμανών. 

Μην προτρέξετε, δεν κινδυνολογώ. Αυτά τα περί αλληλεγγύης των λαών λίγο τα ενστερνίζομαι. Τον Ερντογάν δεν τον ψηφίζουμε εμείς, αλλά ο τουρκικός λαός. Το ίδιο και με τους Γερμανούς ηγέτες. Προχτές διάβασα ότι κάποιος Τούρκος κυβερνητικός αξιωματούχος είπε ότι θ’ αναγκαστούν να προχωρήσουν στη διχοτόμηση της Κύπρου, εάν και εφόσον κ.λπ. Ο Ερντογάν έχει πει ότι θα προχωρήσουν στο άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης εάν επιτραπεί να ορίζουν αυτοί τον Μουφτή της Θράκης . Μας δουλεύουν ψιλό γαζί. Αμ, δεν απαίτησαν ποτέ οι Έλληνες να ξαναγίνει η Αγία Σοφία αυτή που ήταν, δηλαδή η εκκλησία της Χριστιανοσύνης!!!

• Οι Τούρκοι ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ!!
• Τούρκος… τούρκαρος, έλεγε ο παππούς…

Όσο για τους Γερμανούς είμαι βέβαιος ότι είναι πολύ δύσκολο, για να μην πω αδύνατο, να αποβάλουν την ιδέα του εθνικισμού τους για να προσχωρήσουν σε μιαν υπερεθνική κοινότητα, όπως είναι η ευρωπαϊκή. Μη μας ξεγελάει το γεγονός ότι συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου συμμετέχουμε, υποτίθεται ισότιμα κι εμείς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κι αυτό πλέον είναι φανερό με την πολιτική που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια που κυβερνούν τη Γερμανία οι Χριστιανοδημοκράτες. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς βρεθήκαμε όλοι έτσι στριμωγμένοι και κρεμόμαστε από τις αποφάσεις της Μέρκελ και του Σόιμπλε!

• Θέλω να πω ότι ο σκεπτικισμός μου δεν έχει στόχο μονάχα τις ηγεσίες των δυο αυτών χωρών.

Δυσπιστώ για την ειλικρίνεια των προθέσεων των ηγετών τους αλλά θα ρωτούσα αν υπάρχει ένας Έλληνας που να μη φοβάται τους Τούρκους που θέλουν το μισό Αιγαίο, που απαιτούν τη Σαντορίνη, που θέλουν να διχοτομήσουν την Κύπρο, που δεν μας αφήνουν να προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στη θάλασσά μας…

Και οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν τη γερμανική επικυριαρχία στην Ευρώπη που τη βλέπουν σαν αντίβαρο στη ρωσική αρκούδα, και από την άλλη χαϊδολογάνε μια ζωή τους Τούρκους κι εμείς κάπου χαμένοι στο διάδρομο, παλεύουμε να πάρουμε ανάσες!

• Δεν πιστεύω πια στα λόγια του… αέρα!
• Και πολύ περισσότερο στην ευρωπαϊκή ενοποίηση…

Εμείς, οι νότιοι είμαστε σαφώς πιο πολιτισμένοι από τους βόρειους και λειτουργούμε όπως οι θερμές μάζες του αέρα που όμως όσο γίνονται πιο αβαρείς, τόσο προκαλούν τη συρροή και τον εκτοπισμό τους από τα ψυχρά αλλά και πιο δυνατά ρεύματα του βορρά.

Τουρκία, ο χωροφύλακας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού!

Οι ειδήσεις τελευταία που σχετίζονται με τις πολεμικές εξελίξεις στη Συρία περισσότερο έχουν να κάνουν με τη δράση της Τουρκίας, παρά με το μέλλον της χώρας που βρίσκεται βουτηγμένη στον εμφύλιο πόλεμο. Διαβάζω τις ειδήσεις: "Ελέγχθηκε και αναχώρησε για τη Συρία. Η Τουρκία υποχρέωσε σε προσγείωση αρμενικό αεροπλάνο...". Πριν λίγες μέρες είχε συμβεί ένα παρόμοιο περιστατικό με ρωσικό αεροπλάνο, το οποίο οι Τούρκοι υποχρέωσαν επίσης να προσγειωθεί, με τη δικαιολογία ότι μετέφερε οπλισμό. Ήταν ένα συριακό επιβατικό αεροπλάνο που πετούσε από τη Μόσχα αφού το κατηγόρησε ότι μεταφέρει ρωσικά πυρομαχικά για το στρατό του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ.

• ..............................

Οι τουρκικές Αρχές υποχρέωσαν σε προσγείωση το αρμενικό αεροπλάνο στο Ερζερούμ, προκειμένου να ελεγχθεί, όπως έγινε γνωστό από πηγές της υπηρεσίας που ελέγχει τα κρατικά αεροδρόμια της Τουρκίας. Το αρμενικό φορτηγό αεροπλάνο πετούσε προς το Χαλέπι της Συρίας και μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια και η προσγείωσή του στην Τουρκία είχε προγραμματιστεί, όπως γνωστοποίησε προς το Γαλλικό Πρακτορείο το αρμενικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Τουρκία επέτρεψε στο αρμενικό αεροπλάνο να συνεχίσει την πτήση του προς το Χαλέπι της Συρίας αφού προηγουμένως του είχε δώσει εντολή να προσγειωθεί στο Ερζερούμ (ανατολική Τουρκία) ώστε να ερευνηθεί το φορτίο του που αποτελούνταν από ανθρωπιστική βοήθεια, δήλωσε σήμερα ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς. Η Άγκυρα έχει εντείνει τις προσπάθειές της να εμποδίσει τη χρησιμοποίηση του εναερίου χώρου της για τον ανεφοδιασμό των συριακών ενόπλων δυνάμεων. 

• ..............................

Αυτή είναι προφανώς μια φτηνή δικαιολογία για το τουρκικό καθεστώς που επιζητεί να κερδίσει το έδαφος εκείνο που τελικά ΔΕΝ κέρδισε μετά τις δραματικές εξελίξεις στα αραβικά κράτη και το ξέσπασμα της λεγόμενης "αραβικής άνοιξης", η οποία κάθε άλλο παρά πραγματική άνοιξη ήταν! Έτσι, λοιπόν, η Τουρκία επιχειρεί αυτή τη φορά να διαδραματίσει ενεργότερο ρόλο στην περιοχή, εκμεταλλευόμενη τη γειτνίασή της με την πολύπαθη Συρία. Ωστόσο, εκείνο που φαίνεται ξεκάθαρα είναι ότι η Τουρκία θέλει να παίξει το ρόλο του ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ, ένα ρόλο που σχεδόν πάντα είχε, μετά από "ανάθεση"! Η αμερικανική πολιτική βασίζεται στην τουρκική στάση και φυσικά προσδοκά μια πιο δυναμική παρέμβαση για να υπάρξει η κατ' αυτούς ποθούμενη ανατροπή του Άσαντ.

H Tουρκία θέλει τον Aγιο Nικόλαο!!!

Διάβασα (στο "Εθνος") ότι οι Τούρκοι θέλουν τον Αγιο Νικόλαο! Και το Βατικανό απαντά ότι η Aγκυρα θέλει να εκμεταλλευθεί τον Aγιο Nικόλαο για τουριστικούς λόγους, όχι ως θρησκευτικό πρόσωπο αλλά ως εμπνευστή του Aγιου Bασίλη! H εφημερίδα «Λα Στάμπα» του Tορίνου δημοσιεύει χθες ολοσέλιδο άρθρο για το αίτημα που θα θέσει η Tουρκία στην Iταλία ως προς την επιστροφή των λειψάνων του αγίου από εκκλησία του Mπάρι.

Tο Bατικανό στηρίζει την άποψη αυτή στο ότι ο δήμαρχος της τουρκικής πόλης Nτέμρε (παλαιά Mύρα) έχει στήσει ένα τεράστιο άγαλμα του Aϊ- Bασίλη σε κεντρική πλατεία. Oπως αναφέρει το δημοσίευμα, υπάρχει δήλωση του Tούρκου υπουργού Πολιτισμού Eρτουγρούλ Γκιουνάι, σύμφωνα με την οποία τα λείψανα πρέπει να εκτεθούν στη χώρα «και όχι σε μια πόλη πειρατών»!

Mε τη δήλωση αυτή ο Tούρκος αξιωματούχος κάνει αναφορά στην ιστορική παράδοση, σύμφωνα με την οποία 62 ναυτικοί από το Mπάρι μετέφεραν τα οστά του αγίου από τη Mικρά Aσία στη νότιο Iταλία κατά τον 11ο αιώνα, εποχή της πρώτης σταυροφορίας.

H ιταλική εφημερίδα προσθέτει πως η Tουρκία είναι έτοιμη να ζητήσει την ενεργοποίηση της διαδικασίας που επέτρεψε σε πολλές χώρες να αποκτήσουν και πάλι πολιτιστικά αγαθά τα οποία είχαν αφαιρεθεί παράνομα. O πατέρας Nταμιάνο Mπόβα, ο ιερέας της εκκλησίας του αγίου Nικολάου στο Mπάρι, υπογραμμίζει ότι ως τώρα η Tουρκία δεν έχει ζητήσει τα λείψανα από το Bατικανό, που αυτή τη στιγμή είναι νόμιμος κάτοχός τους. Στο Mπάρι έχει ήδη συσταθεί επιτροπή προς υπεράσπιση του πολιούχου.

O πρόεδρός της Mατέο Σιτσιλιάνο σημειώνει πως πρόκειται για σημαντικότατη περιουσία, «αφού συρρέουν στην πόλη μας προσκυνητές από όλο τον κόσμο. Για τους χριστιανούς τα λείψανα είναι σημαντικότατα, ενώ οι μουσουλμάνοι δεν τιμούν τους αγίους. Aρα, πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και με τους ορθοδόξους ώστε να μείνουν στο Mπάρι».

Ε, όχι και οι Τούρκοι! Δεν φτάνει που έχουν στρογγυλοκαθήσει στην Ανατολική Θράκη και στη Μικρασία και κάνουν τους Ευρωπαίους, θέλουν να διαχειριστούν κι αυτά που δεν τους ανήκουν; Υπάρχουν δεκάδες αρχαιολογικά κυρίως στοιχεία, τα οποία δεν έχουν σχέση με τους Τούρκους, αλλά αυτοί κάνουν τους... άξιους απογόνους. Είμαστε μια κοινωνία που βρίσκεται σε μια εξελικτική πορεία προς την παγκοσμιοποίηση αλλά δεν πιστεύω, τουλάχιστον όσο βρισκόμαστε στη ζωή, ότι θα επέλθει άμβλυνση των σχέσεων με τους Τούρκους. Μην πεταχτεί κανείς και μου γράψει διάφορες παπαριές...

Εγώ ΔΕΝ θέλω την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, γιατί άμα πλακώσουν τα εκατομμύρια ανέργων και άλλων λιμοκοντόρων Τούρκων και στην Ελλάδα, τότε θα δείτε τι ωραία που θα είναι. Βέβαια, είμαι σε πλήρη αντίθεση με την επίσημη θέση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, αλλά έχω δικαίωμα να πιστεύω ό,τι θεωρώ πως είναι σωστό. Ε, λοιπόν, θα πρέπει να καταλάβει και η κυβέρνηση ότι οι Τούρκοι συνεχώς μας εμπαίζουν. Αφού ο πονηρός Ερντογάν επιχειρεί να ισοφαρίσει το αίτημα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με τα ζητήματα της "τουρκικής μειονότητας" στη Δυτική Θράκη!!!

Και η ελληνική πλευρά κάνει την κουφή ή κρύβεται πίσω από τυπικότητες ότι τάχα μου δεν υπάρχει "τουρκική μειονότητα", ότι δεν καταπιέζονται οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης και άλλα τέτοια. Θα ήθελα να ήξερα, όταν ο Παπανδρέου, αμέσως μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, που πήγε στην Τουρκία, ποιο ήταν το μείζον θέμα που τον απασχολούσε και έπρεπε να πάει για να το λύσει; ΓΙΑΤΙ πήγε; Μήπως κάποτε θα έπρεπε να μας πει τι έγινε μ' εκείνη τη συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του;

Νιώθω πως έχω μέσα μου αρκετό απόθεμα πνευματικής ανιδιοτέλειας και ανεξαρτησίας γνώμης της αποξένωσης από τους άκριτους και γι' αυτό παροδικούς "ιδεολογικούς" ενθουσιασμούς. Σήμερα, ο διάλογος με λέξεις που εκφράζουν [τελικά] αφηρημένες έννοιες, είναι σχεδόν αδύνατος. Τόσο μεταξύ των εθνών, όσο και μεταξύ των ατόμων.

Εν πάση περιπτώσει οι Τούρκοι είναι Τούρκοι και δεν πρόκειται ν' αλλάξουν. Και γιατί ν' αλλάξουν; Ο λαός μας, όταν θέλει να υπογραμμίσει την αντιδραστικότητα κάποιου, λέει το γνωστό "Τούρκος... τούρκαρος"!