Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Το γεγονός συνέβη πριν από λίγες μέρες και δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστο. Κι αυτό γιατί έχουν πληθύνει το τελευταίο χρονικό διάστημα τα φαινόμενα διαστρέβλωσης της ιστορικής πραγματικότητας με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια εντελώς λανθασμένη εικόνα στις νεότερες γενιές.

ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ!!!!

Σκέφτομαι ότι ίσως να μην έχουν άδικο εκείνοι οι πολίτες που μας φόρτωσαν αυτούς τους τενεκέδες για κυβερνήτες. Είχαν και έχουν ψευδαισθήσεις ότι μπορεί ν’ αλλάξουν τη ζωή μας. Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η συστηματική απαξίωση των πολιτικών και της πολιτικής τους από τους «ερασιτέχνες» του ΣΥΡΙΖΑ, γέμισε το κενό της ζωής αυτών των πολιτών με φρούδες ελπίδες και με ακάλυπτες επιταγές. Αυτό το λέμε εμείς, οι κάπως πιο έμπειροι. Αλλά σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι μήπως έχουν δίκιο και τούτο διότι η ψευδαίσθηση είναι αυτή που σε ξαλαφρώνει από το υλικό βάρος της ζωής. Με τούτα και μ’ εκείνα οι Συριζαίοι μετέφεραν τους ψηφοφόρους στην άλλη όχθη, υπνωτισμένους, χωρίς καν να νιώσουν τον αυτόματο αν και αυτοματοποιημένο πόνο της ροής της φθοράς… Στο μεταξύ αυτοί οι ψηφοφόροι έχασαν το αίσθημα ότι τους έγινε μια χειρουργική επέμβαση…

Ο ΛΑΛΙΩΤΗΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΦΩΦΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ;;;;;;

Όπου υπάρχει καπνός, εκεί υπάρχει και φωτιά!!!!! Αυτό είναι βέβαιο. Κι επειδή τον τελευταίο καιρό ακούγεται όλο και πιο έντονα και ΔΕΝ διαψεύδεται, διάβασα λοιπόν [στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ του Λιβάνη, που ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές] ότι ο Λαλιώτης ετοιμάζει το "προξενιό" της Φώφης με τον Τσίπρα!!! Γνωστό επίσης είναι τοις πάσι ότι ο Λαλιώτης πάντοτε υποστήριζε ότι «χωρίς το ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να υπάρξει η κεντροαριστερά!!!!

Δηλαδή, εντελώς κουφά πράγματα και τούτο διότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας δεν έχουν σχέση με την κεντροαριστερά, αφού οι σταλινικές καταβολές τους δεν τους επιτρέπουν ν' ανοίξουν το μυαλό τους και να πολιτευτούν σύμφωνα με τις επιταγές των καιρών.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ! 1974-2004. Το χρονικό μιας πορείας…

ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ

ΦΕΤΟΣ έκλεισαν σαράντα χρόνια από την μεταπολίτευση. Αλλά εδώ θα με απασχολήσει η περίοδος μέχρι το 2004, όταν έκλεισαν τριάντα χρόνια από τη μεταπολίτευση, η οποία υπήρξε ένας σημαντικός σταθμός στη νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου. Τριάντα χρόνια συμπλήρωσε το ΠΑΣΟΚ στην πολιτική ζωή της χώρας. Από το 1974 μέχρι το 1981 έκανε υπεραισθητή την παρουσία του, είτε με τα «μαξιμαλιστικά» του συνθήματα («Στις 18 Σοσιαλισμός»), είτε με τον αριστερό του ριζοσπαστισμό και τη δυναμική του αντιπολίτευση, αλλάζοντας τα μέχρι τότε πολιτικά δεδομένα, και κατάφερε να κινητοποιήσει το λαό, δημιουργώντας ώριμες πολιτικές συνθήκες για τη μεγάλη αλλαγή του 1981. Το ΠΑΣΟΚ, αφότου ανέλαβε κυβερνητικές ευθύνες, με τον ηγέτη του Ανδρέα Παπανδρέου, εμπέδωσε στη διάρκεια της πρώτης οκταετίας 1981-1989 το αίσθημα της αλλαγής και στη διάρκεια της διακυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη προώθησε δυναμικά τον εκσυγχρονισμό της χώρας.

Τα κείμενα τούτα φιλοδοξούν να αποτελέσουν μια κατάθεση για τα χρόνια εκείνα που εγώ τα αφιέρωσα στην υπηρεσία των πολιτικών αρχών, οι οποίες πίστευα πως έπρεπε να γίνουν κτήμα της πλειοψηφίας. Αναφέρεται κυρίως στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ – από το 1974 μέχρι το 1997, οπότε και εξεμέτρησε το βίο της η εφημερίδα Εξόρμηση, που ήταν η εφημερίδα αρχών του ΠΑΣΟΚ. Παρακολουθεί επίσης την πορεία των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ με τον Κώστα Σημίτη επικεφαλής, μέχρι το 2004.

ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ: συνεργασία - έτσι θέλει ο Σκανδαλίδης;;;

Διαβάζω από δω κι από κει ότι ο Κώστας Σκανδαλίδης εμφανίζεται ως προνομιακός συνομιλητής με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση μετεκλογικής συνεργασίας των δύο κομμάτων.
Δηλαδή, είναι φανερό πλέον ότι όλοι αυτοί οι χορτασμένοι πολιτικοί είναι.. αχόρταγοι!!! Τώρα αυτό το βενιζελικό ΠΑΣΟΚ συνεργάζεται με τη Δεξιά και αύριο το [ας πούμε] σκανδαλιδικό ΠΑΣΟΚ θα συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ!!!
Μέχρι τώρα η συνεργασία με τη Δεξιά ήταν το άλλοθι για τη σωτηρία της πατρίδας.
Από αύριο η συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το άλλοθι για τη σωτηρία της αριστερής μας συνείδησης!!!!

• ΝΑ ΓΕΛΑΣΩ ή ΝΑ ΚΛΑΨΩ;;;

Καταντήσανε το ΠΑΣΟΚ ένα παράδοξο μόρφωμα που θα στηρίζει πότε τον ένα και πότε τον άλλον;;;
Και μόνη η σκέψη αυτή δεν είναι απλώς παράδοξη αλλά παράλογη. Δεν έχουν καταλάβει τόσα χρόνια ότι η σκληρή βάση του ΠΑΣΟΚ είχε ιδεολογία και πολιτικές αρχές κι έναν ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ που σε καμιά περίπτωση δεν θ' ανεχόταν αυτά τα παλαντζαρίσματα. Τι είδους συνομιλία μπορεί να γίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ;;;; Αυτοί οι Συριζαίοι έχουν το ΠΑΣΟΚ... του κλότσου και του μπάτσου, και κάποιοι Πασόκοι σκέφτονται να συνομιλήσουν μαζί τους;;;

• ΝΑ ΓΕΛΑΣΩ ή ΝΑ ΚΛΑΨΩ;;;

Και μόνη η σκέψη αυτή έχει καταδικάσει και το εναπομείναν ΠΑΣΟΚ σε πλήρη αποσύνθεση. Εγώ μια ζωή θυμάμαι ότι οι Συριζαίοι έλεγαν πάντοτε "ΤΙ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΙ ΠΑΣΟΚ"!!!! Κατά το "Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος"...

• Δεν είναι θέμα κομματικού εγωισμού αλλά πολιτικής συνείδησης.

Η καταστροφολογία του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει τα ψέματα του Κωστάκη Καραμανλή. Είναι κι από πάνω ο άνευ όρων και ορίων λαϊκισμός που έχει δώσει κάποια νούμερα και νομίζει κανείς ότι η Ελλάδα άλλαξε κιόλας κομματικό στρατόπεδο. Πώς άλλαξε - με το 20-22% που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις;;; Αν είναι δυνατόν!!!!

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχουν σκέψεις μελλοντικής συνεργασίας με αυτούς που σε όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια έχουν κατασυκοφαντήσει το ΠΑΣΟΚ και τους Παπανδρέου, έχουν απαξιώσει το κυβερνητικό έργο του ΠΑΣΟΚ, έχουν μηδενίσει όλες τις προσπάθειες που έγιναν για να βγει η χώρα από το οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο... 

Ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν θα επιθυμούσε συνεργασία με το οποιοδήποτε ΠΑΣΟΚ, αλλά στο βωμό της ανάληψης της κυβερνητικής εξουσίας θα κάνει - όπως έχει κάνει μέχρι τώρα - άπειρες κωλοτούμπες και παλινδρομήσεις και ανακλήσεις και παρασπονδίες και εκτροπές και παρεκτροπές.

ΩΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΠΕΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;;;

Ερρίκος Ίψεν: Ο κάθε πνευματικός άνθρωπος είναι ατομικά υπεύθυνος  για τον ξεπεσμό της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει και κινείται.

Λυπάμαι με την ευκολία που κάποιοι φίλοι συνυπογράφουν αρλούμπες που καταδικάζουν τον  Ανδρέα Παπανδρέου ως "προδότη"!!! Αυτοί που τώρα καταδικάζουν τον Ανδρέα ζουν και θα πεθάνουν χωρίς να γνωρίσουν την ευτυχία της κραυγής και θα καταγραφούν σ' ένα τεφτέρι που θα λησμονήσει να το ανοίξει και η ίδια η Ιστορία.

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ όμως έχει ήδη πάρει τη θέση του στην Ιστορία, ως ο πολιτικός που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες για να περάσει ο Λαός στο προσκήνιο και να ζήσει καλύτερες μέρες.

Σήμερα όμως δεν θα περίμενε κανείς μια διαφορετική κατάσταση από αυτήν όπου ο καθένας ρίχνει μες στην κατσαρόλα το δικό του βότανο κι έτσι το μείγμα γίνεται πιο ενδιαφέρον. Η εποχή μας είναι γεμάτη από καυτερά ενδιαφέροντα και είναι ιδεολογικά αλλοπρόσαλλη και πλέον το έχω πάρει απόφαση ότι ζω κι εγώ  σε καιρούς σύγχυσης και αστάθειας πολιτικών και αισθητικών προσανατολισμών.

Στεναχωριέμαι μονάχα που 'κάποιοι φίλοι' έχουν γίνει πιστοί και πειθαρχικοί υπήκοοι των στηλών κάποιων εφημερίδων και του σμήνους των συνήθως μικρών γραφιδοφόρων ντελάληδων που κυριαρχούν [και στο διαδίκτυο] και κατά κάποιο τρόπο επιχειρούν να κατευθύνουν την κοινή γνώμη.

Και είναι μια θλίψη σήμερα να μένει κανείς απαθής μπροστά σ' αυτόν τον κατακλυσμό της αυθάδειας που έχει θρονιαστεί στα μέσα ενημέρωσης με τον αλαλαγμό της θρασύτητας και της ασυδοσίας. Έχω την εντύπωση ότι άλλοτε ο δημοσιογράφος ή εκείνος που είχε μια πένα και μια θέση σ' ένα έντυπο έδινε καθημερινά εξετάσεις με καρδιοχτύπι. Σήμερα, αδιαφορεί και ξερνάει ό,τι έχει η κοιλιά του. Η πολιτική σύγχυση και η οικονομική κρίση έχουν δημιουργήσει τιμητές των πάντων, που μωρολογούν, μπεχλιβανίζουν, χωρίς σκέψη και με ελαφρότητα...ελαφρόπετρας!!!

ΩΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΠΕΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;;; 

Προδότης ο Ανδρέας επειδή υπήρξε ο μπροστάρης με τον Λαό στην μεγάλη Αλλαγή που αρκετό θα ήταν το γεγονός ότι υποστασιοποιήθηκε σε ένα μεγάλο λαϊκό πανηγύρι συμβολικών ανατροπών και αντιστροφών. Στο βάθος ήταν οι μεγάλες ανατροπές των κοινωνικών ιεραρχιών και η άνοδος των μεσοστρωμάτων που συνέβη παντού στον δυτικό κόσμο μεταπολεμικά. Συνέβη καθυστερημένα στην Ελλάδα, φορτίστηκε συμβολικά με τον ριζοσπαστισμό της δεκαετίας του '70 και απέκτησε τοπικό χρώμα. H πολιτική συμμετοχή διευρύνθηκε γεωμετρικά, το πολιτικό παιχνίδι έγινε πιο σύνθετο, απέκτησαν φωνή πολύ περισσότεροι - ό,τι κι αν έλεγαν -, το οικογενειακό δίκαιο και οι σχέσεις των δύο φύλων μεταβλήθηκαν θεαματικά, τα πανεπιστήμια και η εκπαίδευση άνοιξαν και μαζικοποιήθηκαν (Αντ. Λιάκος).

H αλλαγή της κυβέρνησης το 1981 απελευθέρωσε κοινωνικές δυνάμεις που ασφυκτιούσαν και έδωσε ώθηση σε πολλές σημαντικές τομές στην περιοχή των θεσμών. Ιδιαίτερα επιθυμώ να αναφέρω την ενίσχυση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων, την ανάδυση του κοινωνικού κράτους, την ενδυνάμωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, την προώθηση πρωτοβουλιών για την ανανέωση των θεσμών και του πολιτικού συστήματος και, τέλος, τη θεματικά περιορισμένη αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986. Με αυτήν ο Καταστατικός μας Χάρτης εκκαθαρίστηκε από ρυθμίσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τριβές και εντάσεις στον σκληρό πυρήνα της λειτουργίας του πολιτεύματος, δηλαδή στις σχέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, της κυβέρνησης και της Βουλής (Γιώργος Παπαδημητρίου).

ΥΓ. Αγαπητέ φίλε Βασίλη,  εσύ που γράφεις στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ αυτό που συνυπογράφουν και κάποιοι δικοί μου φίλοι για την "προδοσία" του Ανδρέα, μήπως ήσουν "κομματόσκυλο" όταν δούλευες ως σύμβουλος δίπλα στον υπουργό Πολιτισμού Θάνο Μικρούτσικο όταν ήταν ακόμη πρωθυπουργός ο Ανδρέας Παπανδρέου;;;;

Η σημερινή μέρα, η 3η του Σεπτέμβρη, επιτάσσει τη νοσταλγία!!!

...Και φυσικά για τη νιότη ξέρω καλά ότι η νοσταλγία είναι ταυτόσημη με την άρνηση. Όμως εμείς οι παλιότεροι που ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΠΙΛΕΚΤΟ ΣΩΜΑ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ που δεν χάνει τη λάμψη και το πάθος της για τη ζωή, δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Το ίδιο εκφράζονται οι άνθρωποι στους αιώνες. Απλώς αλλάζει κατά καιρούς ο τρόπος των εκδηλώσεων. Εμείς λοιπόν έχουμε τη μακρόθυμη πείρα του βιωμένου χρόνου, σε αντίθεση με τα νιάτα που πάντα -και καλά κάνουν- οργίζονται και σφάζουν με την ειλικρίνειά τους.

Δεν θέλω να στηρίξω στα δεκανίκια των γλυκασμών τη νοσταλγία μου. Σκέφτομαι ότι κάποιες φορές η απάτη της αισθηματολογίας αποκοιμίζει ή και γελοιοποιεί. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η διαχυτική ευαισθησία μας που πλημμύριζε τα χρόνια της δικής μας νιότης έχει εκφυλιστεί. Ακόμα υπάρχει η ζέστα της ψυχής που δεν θυσιάστηκε στη φτήνεια. Κι ούτε θα θυσιαστεί.

Σαράντα τόσα χρόνια το όμμα ήταν στραμμένο σε μια Αλλαγή  που για να την ζήσουμε και να την αναπνεύσουμε, περπατήσαμε νύχτες ολάκερες, γίναμε αφισοκολλητές, πλακωθήκαμε με την αστυνομία, μπλέξαμε σε άπειρα επεισόδια, τραγουδήσαμε την αγωνία και τους αγώνες μας, όχι στις ταβέρνες, αλλά στους δρόμους και στις πλατείες.

Τώρα προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε τους ίσκιους στο απόβραδο εκεί στις μικρογειτονιές, να ξαναστήσουμε αλλοτινές ζωές, χωρίς να προσφύγουμε στην ωραιοπάθεια κι έτσι όπως νιώθει κανείς τη μυρουδιά του λουλουδιού, να γευτούμε το πάθος εκείνων των ημερών που μας λαμπάδιαζαν, που μας ζάλιζαν αλλά δεν θόλωναν τη ματιά μας.

Ξαναφέρω σήμερα στο νου την εποχή που αλαφιασμένοι τρέχαμε, χωρίς να νιώθουμε τον ίλιγγο του κινδύνου, παρά μόνο τη σκοτεινή γοητεία του, που μας συνέπαιρνε και μας έδινε δύναμη.

Και σήμερα παλεύουμε να σταθούμε σε μια πατρίδα που διαλύθηκε από τη θεομηνία, τη μεγάλη και εξοντωτική οικονομική κρίση, που σάρωσε τις κατακτήσεις μας, τα όνειρα και τις ελπίδες μας, που θέρισε σαν τα στάχια όσους καρπούς μπορέσαμε να συλλέξουμε τότε που δουλεύαμε σαν τα σκυλιά για να χτίσουμε μια νέα ζωή απαλλαγμένη από το φόβο. Τελικά, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβουμε, προσφέρθηκαν ΟΛΑ βορά στους κερδοσκόπους και στην κερδοσκοπία, σ' εκείνους που εμπιστευτήκαμε και μας εξαπάτησαν.

Τι έχει απομείνει;;; Μια πανάθλια χώρα κάτω από τον ωραιότερο ουρανό του κόσμου. Και μη νομίσετε ότι με νοιάζουν οι εκδηλώσεις που κάποιοι οργάνωσαν για να συμβολίσουν βιώματα ανερμήνευτα!!! Νιώθω ότι όλοι αυτοί αναζητούν άλλοθι για τα λάθη και τις απάτες τους, για τα αμαρτήματά τους. Οι άνθρωποι που σήμερα κουλαντρίζουν το ΠΑΣΟΚ έχουν φτιάξει ένα σύστημα ομοιογενές, κλειστό, εξαρτημένο με μακάρια αυτάρκεια από τους όρους της προσωπικής λογικής του Ευάγγελου Βενιζέλου, που βρίσκεται αναγκασμένος να συσχετιστεί με μια άλλη, οργανικά διαφορετική πραγματικότητα.

Ζούμε σε μια εποχή που τρέφει μια προσήλωση ΚΑΙ στη λυτρωτική αρετή των ιδεών. Αλλά έχω ξαναπεί ότι μας ενδιαφέρουν πρώτα οι άνθρωποι και μετά οι ιδέες.

Συμπόσιο για το ΠΑΣΟΚ, χωρίς τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ γίνεται;;;;

Ολοι αυτοί που θα μαζευτούν εκεί για να αποτελέσουν το άλλοθι της προεδρίας του Ευάγγελου Βενιζέλου προφανώς δεν έχουν καταλάβει ότι το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε με [και από] τον ΑΝΔΡΕΑ.
Διαβάστε τους τίτλους των ομιλιών από τους διαφόρους πανεπιστημιακούς και τους συνταξιούχους της πολιτικής, αλλά και τους νεότερους, για να καταλάβετε ότι είναι σε άλλο μήκος κύματος.
Το αν θα γίνει αναφορά στο όνομα του Ανδρέα σε κάποια από τις ομιλίες, μου είναι αδιάφορο.
Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος αυτού του μεγάλου οικοδομήματος του ΠΑΣΟΚ, ήταν η κινητήρια δύναμη που ήρθε στη ζωή της ελληνικής κοινωνίας και την τράνταξε συνθέμελα.

• Ο Ανδρέας και ο σοσιαλισμός
• Ο Ανδρέας και η κεντροαριστερά
• Ο Ανδρέας και η συμβολή του στην Αλλαγή
• Ο Ανδρέας και η Ευρώπη
• Ο Ανδρέας δεν ήταν λαϊκιστής
• Ο Ανδρέας και η σχέση του με την παραδοσιακή αριστερά
• Ο Ανδρέας και η συμβολή του στην παγκόσμια ειρήνη
• Ο Ανδρέας και ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας, της οικονομίας και των θεσμών

Άπειρα τα θέματα...
Κι έρχονται όλοι αυτοί οι σκερβελέδες να μιλήσουν περί ανέμων και υδάτων!!
Ή θα μας πουν ότι μπορούσε να γίνει οτιδήποτε χωρίς τον Ανδρέα!!!
ΠΑΣΟΚ και ΑΝΔΡΕΑΣ είναι δυο λέξεις αξεδιάλυτα δεμένες με τον ιστορία του τόπου. Δεν μπορείς να μιλάς για ΠΑΣΟΚ χωρίς να αναφέρεις τον Ανδρέα.

Στο συμπόσιο θα καταλάβει κανείς ότι τελικά ο Ανδρέας είναι στις δικές μας καρδιές και όχι κρεμασμένος στους τοίχους της Χαρ. Τρικούπη για να κοκορεύεται ο Βενιζέλος ότι πήρε τη θέση του στην προεδρία του Κινήματος.

Διότι αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση με εκείνο που έφτιαξε ο Ανδρέας, όσο κι αν κάποια απομεινάρια μιας άλλης εποχής θα επιχειρήσουν να προκαλέσουν συναισθηματικές εκρήξεις.
Ο Ανδρέας είναι στις καρδιές εκείνων που τον πίστεψαν και ήταν οι συνοδοιπόροι στον αγώνα για την ΑΛΛΑΓΗ, δηλαδή τα εκατομμύρια των Ελλήνων και όχι εκείνοι που προσκολλήθηκαν δίπλα του για να γίνουν υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι, πρόεδροι και διευθυντές οργανισμών κ.λπ.
Λυπάμαι για τον ΓΑΠ που θα συμμετέχει μαζί με τους εχθρούς του Ανδρέα σ' αυτό το μνημόσυνο. Συνηθίζεται όμως σε τέτοιες εκδηλώσεις να πηγαίνουν εχθροί και φίλοι...

Σε αποσύνθεση το ΠΑΣΟΚ - Μνημόσυνο το μεθαυριανό συμπόσιο

Είδα και τη νέα δημοσκόπηση της εφημερίδας ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, όπου πλέον φαίνεται ότι το "ΠΑΣΟΚ" δεν πρόκειται ν' ανακάμψει με όσα συνέδρια κι αν κάνει ο Βενιζέλος. Σύμφωνα λοιπόν με τη δημοσκόπηση, στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 29,1%, ο ΣΥΡΙΖΑ ποσοστό 29,0%. Τρίτο κόμμα εμφανίζεται η Χρυσή Αυγή με ποσοστό 11,7% και ακολουθούν, το ΚΚΕ με 6,9%, το ΠΑΣΟΚ με 6,8%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 5,1%, η ΔΗΜΑΡ με 3,1%  και οι Οικολόγοι Πράσινοι με 2,4%.

Το δυστύχημα είναι ότι αυτοί που υποτίθεται είναι καθ' ύλην αρμόδιοι να πολιτεύονται και να το κουλαντρίζουν, ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ότι το όχημα οδηγείται στο γκρεμό. Με τον Βενιζέλο το υπάρχον ΠΑΣΟΚ είναι σε πλήρη αποσύνθεση και σε αδυναμία να ξανασηκώσει κεφάλι... Το συνέδριο που οργάνωσαν και θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο δεν είναι παρά ένα μνημόσυνο και τίποτε περισσότερο. Λυπάμαι, ωστόσο, γιατί οι δυο πρώην πρωθυπουργοί, ο Σημίτης και ο ΓΑΠ θα συμμετάσχουν σε ένα πανηγυράκι του ανθρώπου που είχε φιλοδοξίες οι οποίες ξεπερνούσαν τις αντοχές του. Αυτή η διήμερη εκδήλωση δεν είναι συμπόσιο αλλά ένα μνημόσυνο. Συμμετέχουν άνθρωποι που έφαγαν την εξουσία με το κουτάλι και τώρα βαριούνται που ζουν, πανεπιστημιακοί που είναι εκτός τόπου και χρόνου, νεαροί που σχεδιάζουν επί χάρτου κι ο Βενιζέλος που νομίζει ότι θα επικυρώσει την πρωτοκαθεδρία του αλλά και το νέο ξεκίνημα...

Το θέμα του συμποσίου «Από την μεταπολίτευση στην κρίση | Από την κρίση στην ανασυγκρότηση. Το ΠΑΣΟΚ και η ελληνική πραγματικότητα 1974- 2014» πιστεύουν ότι μπορεί να προσδιορίσει το στίγμα της πολιτικής του Κινήματος το επόμενο διάστημα. Δυστυχώς δεν πρόκειται να προσδιορίσει τίποτε, αφού οι περισσότερες των εισηγήσεων κινούνται σε άλλα πελάγη. Να σκεφτεί κανείς ότι πουθενά δεν αναφέρεται το όνομα ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, δηλαδή το όνομα εκείνου που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ και για το οποίο θα μιλήσουν διάφοροι άσχετοι. Και το αξιοσημείωτο είναι ότι θα μιλήσουν και πανεπιστημιακοί που έχουν αναφερθεί απαξιωτικά για τον Ανδρέα.

Πέρα απ' όλα αυτά δεν μπορώ να μη σημειώσω ότι λυπάμαι γι' αυτή την κατάντια και για την πλήρη αδυναμία των πολιτικών στελεχών που συμμετέχουν, να δουν ότι το ΠΑΣΟΚ υπάρχει μονάχα στις σελίδες της Ιστορίας. Ακόμα και για τη σιωπή του ΓΑΠ, που προφανώς εκεί θα κάνει αποτίμηση της δικής του πορείας ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργού της χώρας, αλλά δυστυχώς θα είναι η μοναδική φωνή που θα υπερασπίζεται το έργο του. Και απορώ πώς δεν βλέπει το αδιέξοδο!!!!

Η επιχείρηση αποκαθήλωσης του Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ καλά κρατεί!!!

"Λαϊκισμός και δημοκρατία... Μια συγκριτική μελέτη για τα λαϊκιστικά κόμματα και κινήματα της Ευρώπης και της Αμερικής. Η περίπτωση της Ελλάδας, το ΠαΣοΚ του Ανδρέα Παπανδρέου..." Αυτά στο ΒΗΜΑ (4/8), με αφορμή το βιβλίο "Λαϊκισμός στην Ευρώπη και την Αμερική. Απειλή ή διόρθωση για τη Δημοκρατία;" Και για το "γέμισμα" του σχετικού άρθρου/παρουσίασης του βιβλίου, μια φωτογραφία του Παπανδρέου και τη λεζάντα: "Ο Ανδρέας Παπανδρέου μιλάει σε περονικού τύπου προεκλογική συγκέντρωση στο Ηράκλειο Κρήτης". Στο μεταξύ διάβασα κι ένα μακροσκελές αφήγημα του Αθ. Παπανδρόπουλου και κόντεψα να ξεράσω...

Είναι φανερό ότι τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει μια συστηματική προσπάθεια αποκαθήλωσης του ΑΝΔΡΕΑ και διαγραφής της πολιτικής του, που άλλαξε τον ρου της νεότερης πολιτικής ιστορίας. Όσο κι αν προσπαθούν να συνδέσουν την σημερινή κακή οικονομική κατάσταση με την πολιτική που άσκησε ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα την πρώτη τετραετία της Αλλαγής, δεν θα μπορέσουν να κάνουν το άσπρο... μαύρο. Και το δυστύχημα είναι ότι σ' αυτή την άθλια επιχείρηση συμμετέχουν μεγαλοεκδότες, δημοσιογράφοι, αδιάβαστοι και ανεγκέφαλοι πανεπιστημιακοί "καθηγητές" και διάφοροι άλλοι πολιτικολογούντες.

Το αστείο του πράγματος είναι ότι επικαλούνται κάποιες συζητήσεις, αναμνήσεις, στιχομυθίες, μου είπαν, άκουσα και διάφορες άλλες παρόμοιες σαχλαμάρες που φυσικά δεν είναι δυνατό να τις επικαλεστεί ο ιστορικός του μέλλοντος, αφού δεν είναι τεκμηριωμένες. Ο κουτσομπόλης του μέλλοντος μπορεί να τις επικαλεστεί. Αλλά η Ιστορία δεν γράφεται με κουτσομπολιά, με προσωπικά παράπονα και συναισθηματικές απολήξεις κάποιας γνωριμίας με τον Παπανδρέου ή με την γραμματέα του ή με τον καφετζή του.     

Αλλά εάν δούμε καλύτερα όλο αυτό που στήνεται τα τελευταία χρόνια από τις λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις, θα καταλάβουμε ότι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που αυτοί επικαλούνται και υπέρ της οποίας ασκούν πολιτική και δήθεν αγωνίζονται, δεν είναι παρά μια νόθα δημοκρατία. Είναι αυτό το μοντέλο που θέλουν και τους εξυπηρετεί και το ονοματίζουν δημοκρατία. Δείτε λόγου χάρη αυτό που συνέβη στο Ιράκ με την διάλυση ενός κράτους με μόνη τη δικαιολογία ότι ο δικτάτορας Σαντάμ είχε χημικά όπλα ή κάτι τέτοιο. Αποδείχτηκε ότι ΔΕΝ ΕΙΧΕ. Και από την ημέρα που ξεμπέρδεψαν με τον Σαντάμ το Ιράκ είναι ένα κράτος εν διαλύσει και όχι μόνον αυτό, αλλά έχουν σκοτωθεί χιλιάδες άνθρωποι και σκοτώνονται καθημερινά. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε επί Σαντάμ. 

Δείτε την Λιβύη. Δείτε την Συρία και όλες τις άλλες αραβικές χώρες για τις οποίες λένε ότι η κατάσταση αλλάζει για ν' αποκτήσουν... δημοκρατία!!!! Ποια δημοκρατία;;; Δημοκρατία της καταστροφής, των δολοφονιών και της διάλυσης των κοινωνιών. Κι επιπλέον, της έξαρσης του θρησκευτικού φανατισμού. Είναι δυνατόν να υπάρξει ομαλή μετάβαση σε μια κάποια δημοκρατία στο Ιράκ; Αποκλείεται... Κανείς δεν ζήλεψε το πολίτευμα των αραβικών χωρών, αλλά είναι φανερό ότι οι Μεγάλοι εξακολουθούν να επιμένουν στη χειραγώγηση των εκεί εξελίξεων.

Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Ανδρέας Παπανδρέου στην πρώτη δήλωσή του υπογράμμισε πως "το ΠΑΣΟΚ είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, και ζητά από τον λαό μας συμφιλίωση, λήθη στο παρελθόν... Αυτό και μόνον ήταν αρκετό για να νιώσουν όλοι οι Έλληνες ότι τερματιζόταν το μονοκομματικό κράτος της Δεξιάς και άνοιηε ο δρόμος για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και τον εφοδιασμό της χώρας με θεσμούς βασικούς για το μέλλον της δημοκρατίας.

Και πρώτο μέλημα της κυβέρνησης της Αλλαγής ήταν να αποκαταστήσει την αγοραστική δύναμη των χαμηλών εισοδηματικών τάξεων για να υπάρξει δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος των εργαζομένων, να υπάρξουν πιστωτικές διευκολύνσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ρυθμίσεις οφειλών του δημοσίου και των επιχειρήσεων, αναπροσαρμογή των τιμολογίων ορισμένων δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών κ.ά. Ο Ανδρέας είχε πει άλλωστε ότι τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης θα απέβλεπαν στην έξοδο της χώρας από το οικονομικό τέλμα του στασιμοπληθωρισμού, ενώ ταυτόχρονα θα έβαζαν στον δρόμο της υλοποίησης τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τον μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας. 

Ωστόσο, δεν ήταν εύκολο να γίνουν όλα όσα εξαγγέλλονταν, διότι οι αντιστάσεις ήσαν μεγάλες από την πλευρά των κομμάτων της αντιπολίτευσης και της Δεξιάς αλλά και των κομμάτων της παραδοσιακής αριστεράς που δεν μπορούσαν να χωνέψουν ότι η χώρα περνούσε στο δρόμο της ομαλότητας. Αυτές οι ανοησίες περί λαϊκισμού είναι φληναφήματα των δημοσιολόγων που πρέπει να κωδικοποιήσουν ορισμένες πλευρές της πολιτικής συμπεριφοράς του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. Και φυσικά παραβλέπουν τη δίψα που είχε στη συγκεκριμένη περίοδο ο ελληνικός λαός να νιώσει ελεύθερος και να μπορεί να έχει λόγο στη διακυβέρνησή του. Και τις αυξήσεις των μισθών και των συντάξεων τις ήθελαν όλοι και προς αυτή την κατεύθυνση έσπρωχναν όλοι!

ΑΝΔΡΕΑΣ: Κατηγορούμεθα ότι κομματικοποιούμε το κράτος. Έχουμε απαντήσει: είναι αδύνατο να ασκήσουμε πολιτική, μια νέα πολιτική, ένα νέο προσανατολισμό, χωρίς να έχουμε στις θέσεις-κλειδιά σε ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό ανθρώπους που όχι μόνο θα είναι ικανοί τεχνοκρατικά, αλλά ταυτόχρονα πιστεύουν στους στόχους, στο πρόγραμμα, στο όραμα του ΠΑΣΟΚ. […] Δεν έχουμε λόγο να έρθουμε ως εκδικητές. Το μπορούμε, γιατί πράγματι η παράταξή μας και ο λαός μας έχουν ταλαιπωρηθεί αρκετά τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά δεν πρέπει να θεμελιώσουμε τη νέα Ελλάδα με βάση το κυνηγητό όλων εκείνων οι οποίοι δεν συμφωνούν μαζί μας ή κατά το παρελθόν έδρασαν με τρόπο που δεν θεωρούμε σαν δημοκρατικό (11 Φεβρ. 1982).

Την εποχή εκείνη η Δεξιά θα μετέλθει την μέθοδο της κινδυνολογίας, της διαστροφής της πραγματικότητας, της διασποράς ψεύτικων ειδήσεων ή ακόμη και των ψιθύρων στα παρασκήνια. Η κινδυνολογία ήταν στην ημερήσια διάταξη. Ο Αβέρωφ διαλαλούσε ότι «το ΠΑΣΟΚ σημείωσε παντού πλήρη αποτυχία», ότι «το αστικό καθεστώς καταρρέει», ενώ «διακυβεύονται τα ιερά και τα όσια του έθνους»! 

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι στο δύσκολο έργο της αλλαγής υπήρξαν καθυστερήσεις, αντικειμενικά δικαιολογημένες γιατί οφείλονταν κυρίως στο οικονομικό και κοινωνικό χάος που το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε και στο μονοκομματικό κράτος της δεξιάς που για δεκαετίες είχε οικοδομηθεί. Υπήρξαν και πρόσωπα που πρόδωσαν τις εντολές του λαού. Αλλά όλα αυτά είναι θεμιτά σε μια κοινωνία που είχε θεμελιωθεί σ' εποχές δίσεκτες. Δεν ήσαν νόμιμα. Αλλά το ΠΑΣΟΚ είχε ν' αντιπαλέψει με μύριους εχθρούς - και με τον ίδιο του τον εαυτό.

Τα μέτρα που έπαιρνε η κυβέρνηση αποσκοπούσαν στη δημιουργία του σωστού και αναγκαίου πλαισίου για την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και την προώθηση της λαϊκής συμμετοχής σε όλα τα επίπεδα. Αυτό ήταν εκείνο που πάντοτε ενοχλούσε: Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!!! Και σήμερα οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι που επιχειρούν να αποδομήσουν την προσωπικότητα του Ανδρέα και να ελεεινολογήσουν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, δημιουργούν κλίμα τέτοιο που κι αυτοί ακόμα οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που στήριξαν την Αλλαγή να νιώθουν τώρα ενοχές!!! Αλλά η Ιστορία έχει πει τον δικό της λόγο κι έχει τοποθετήσει τον Ανδρέα εκεί που του πρέπει στη συνείδηση του ελληνικού λαού, σαν τον πολιτικό που γκρέμισε το κράτος της Δεξιάς και άνοιξε τις πόρτες για να βγει ο λαός στο προσκήνιο.

 

Κυβέρνηση πολιτικών μεταπρατών

ΠΡΕΠΕΙ ν' αποκρουστεί η κοινωνική αντεπανάσταση που επιχειρείται από την δικομματική κυβέρνηση, η οποία έχει υιοθετήσει την αδιαλλαξία και τον αυταρχισμό και εκείνο που διακρίνει και καθορίζει την φυσιογνωμία και τις «επιλογές» της νεο-φιλελεύθερης αυτής κυβέρνησης είναι ότι αποτελεί μια κυβέρνηση πολιτικών μεταπρατών. Μια κυβέρνηση που δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της για την εθνική και οικονομική πορεία της χώρας, παρά τις περί του αντιθέτου κραυγές της, αλλά μια κυβέρνηση που αναθέτει, που εκχωρεί, που ξεπουλάει. Μια κυβέρνηση που δεν δεσμεύεται για τίποτα, αλλά που εναποθέτει την προοπτική της πορείας της χώρας στους ξένους παράγοντες, στην οικονομική ολιγαρχία, στα μεταπρατικά κυκλώματα.

Υπό κηδεμονία βρίσκεται και ολόκληρη η οικονομική πορεία του τόπου, αφού πλέον τον έλεγχό της ασκούν η Τρόικα, οι κοινοτικοί οικονομικοί μηχανισμοί, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε και όχι η κυβέρνηση της Ελλάδας. Ξεπουλιέται ολόκληρος σχεδόν ο δημόσιος και ο κοινωνικός τομέας στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Και «μετατοπίζεται» ένα μεγάλο τμήμα του δημόσιου πλούτου και των κοινωνικών πόρων προς τον ιδιωτικό τομέα, ώστε οι εργαζόμενοι [όσοι πλέον είναι εργαζόμενοι] να γίνουν δέσμιοι, για τα στοιχειώδη κοινωνικά τους δικαιώματα, των πιο απάνθρωπων μηχανισμών της κερδοσκοπίας

Αυτή η κυβέρνηση έχει διασπάσει τις εργασιακές σχέσεις και εισάγει νέους θεσμούς (μερική απασχόληση, κινητικότητα, απασχολήσιμοι και διάφορες άλλες ανοησίες) που θα οδηγήσουν υπ’ αυτές τις συνθήκες στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στην καταπίεση των εργαζομένων και στην κονιορτοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από το ΠΑΣΟΚ να δώσει αγώνες. Στις δυο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις αποδοκιμάστηκε το ΠΑΣΟΚ της κρίσης, της μνημονιακής πολιτικής, της εγκατάλειψης των κοινωνικών αγώνων και πλέον η πολιτική του παρουσία και λειτουργία αποτυπώνει με τον πιο αντιαλϊκό τρόπο την αναντιστοιχία θεωρίας και πράξης. Είναι φανερό ότι η χώρα έχει μπει σε επικίνδυνο μονοπάτι, σε πολύ επικίνδυνο δρόμο.

Εδώ πρέπει να πω σε όσους επιμένουν να έχουν ψευδαισθήσεις, ότι το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε πάντοτε όταν αποκτούσε μια αυθεντική σχέση με την αλήθεια και την συγκυρία, όταν είχε στα χέρια του την πρωτοβουλία των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων. Σήμερα δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ είναι αποκομμένο από τον λαό. Δεν είναι -όπως θα θέλαμε- ένα κίνημα δημοκρατικής πράξης και σοσιαλιστικής επαγγελίας, δεν εμπνέει τους πολίτες και φυσικά με ηγέτη τον Βενιζέλο δεν πρόκειται να υπάρξει ενότητα, συλλογική θέληση και προοπτική. Με τον Βενιζέλο και όλους όσοι έχουν απομείνει το υπάρχον ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπερασπιστεί την λαϊκότητα, την ιστορικότητα, την αναγκαιότητα και την προοπτική του στην ελληνική κοινωνία και στην Ευρώπη.

Δυστυχώς κανείς δεν είναι σε θέση ν' αναστήσει το ΠΑΣΟΚ, διότι έχουν επικρατήσει ένας πολιτικός αποπροσανατολισμός και νόθες ταξινομήσεις των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, ταξινομήσεις τέτοιες που έχουν αναγορεύσει έναν στείρο και χυδαίο αντιΠΑΣΟΚισμό σε νέα κλίμακα αξιών, σε αντικατάσταση μιας κλίμακας αξιών που καταρρέει. Αλλά πάλι, πώς να σωθεί το ΠΑΣΟΚ όταν και το ίδιο συμμετέχει σε μια πολιτική φορομπηχτική, μια πολιτική παρανομιών, ακρίβειας, διώξεων, απολύσεων, υπονόμευσης των κοινωνικών κατακτήσεων του λαού μας στις οποίες [κι εδώ είναι το τραγελαφικό] αυτό το ίδιο είχε πρωτοστατήσει.

Το ζητούμενο είναι να δοθεί επιτέλους μια απάντηση στον αναχρονισμό. Και το ερώτημα είναι πώς και από ποιον ή με ποιους;;; Το θλιβερό είναι ότι πάντοτε η δημοκρατική παράταξη σπαρασσόταν από εσωτερικές έριδες. Ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά και τίποτε δεν είναι αδύνατο.

Παπανδρέου - Ενωση Κέντρου, Παπανδρέου - ΠΑΣΟΚ... Παπανδρέου - και τώρα;;;

Από το 1952 με τον Παπάγο και από το 1955 με την ΕΡΕ του Καραμανλή, υπήρξε μια περίοδος με τρομακτικά γεγονότα που δηλητηρίασαν την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. 

Επιβίωνε το εμφυλιοπολεμικό κλίμα, τα κυνηγητά δεν είχαν σταματήσει, τα έκτακτα μέτρα, οι πολιτικοί κρατούμενοι, η Ασφάλεια που καραδοκούσε και είχε μάτια παντού, οι χαφιέδες, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, ο αποκλεισμός των δημοκρατικών πολιτών από το δημόσιο, η μετανάστευση στο εξωτερικό όπου οδηγήθηκαν τα νιάτα του τόπου, τα απίστευτα οικονομικά σκάνδαλα τα οποία ποτέ δεν διαλευκάνθηκαν και κανείς ποτέ δεν πλήρωσε, οι εκλογές της βίας και νοθείας του 1961, η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη (22 Μαΐου 1963, στη Θεσσαλονίκη), η φυγή του Καραμανλή στο Παρίσι με ψεύτικο όνομα...

«H Eνωσις Kέντρου καταγγέλλει και ενώπιον του έθνους και ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης τον αρχηγόν της EPE κ. Kαραμανλή ως ηθικόν αυτουργόν της πολιτικής δολοφονίας του βουλευτού Γρ. Λαμπράκη», δηλώνει ο Γ. Παπανδρέου προκαλώντας πολιτική θύελλα.

• Κι έρχεται μετά από πενήντα χρόνια η Αλέκα Παπαρήγα να "αθωώσει" τον Καραμανλή από το βήμα της Βουλής, χωρίς ίχνος ντροπής!!!
  

Η εμφάνιση της Ένωσης Κέντρου, με επικεφαλής τον ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, που κατήγαγε μια περιφανή νίκη στις 3 Νοεμβρίου του 1963, έδινε μια ανάσα στον δημοκρατικό λαό, που έβαζε τέλος στην παντοκρατορία της Δεξιάς. Ήταν πράγματι η αφετηρία για τη δημοκρατική αναγέννηση του τόπου, για μια Ελλάδα απελευθερωμένη απ' όλα όσα την κρατούσαν εγκλωβισμένη στα δεσμά μιας παρανοϊκής και καθυστερημένης Δεξιάς.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου με τον ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ έδωσε ώθηση στην προσπάθεια του λαού να πάρει τα ηνία της εξουσίας στα χέρια του. Ακολούθησαν θλιβερά γεγονότα, με τις ανακτορικές παρεμβάσεις, με την Αποστασία, την τρισάθλια τακτική του μισητού Μητσοτάκη που θεωρήθηκε εκείνος που εκτέλεσε τα σχέδια της αποστασίας. Ο Γ. Παπανδρέου είχε χαρακτηρίσει εγκέφαλο της αυλικής συνωμοσίας που ανέτρεψε την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου (στην οποία ο Μητσοτάκης μετείχε ως υπουργός των Οικονομικών). 

Ήταν και η δολοφονία του φοιτητή Σωτήρη Πέτρουλα  (21 Iουλίου 1965)... «H κυβέρνησις [του αποστάτη Νόβα] δεν ηρκέσθη να είναι κυβέρνησις προδοτών. Eγινεν, επίσης και κυβέρνησις του αίματος. Πρέπει να εξαφανισθή από προσώπου γης και να λογοδοτήσει διά τα εγκλήματά της», δήλωσε τότε ο Γ. Παπανδρέου.

Η ελληνική κοινωνία έγινε η αρένα με αλλεπάλληλες πολιτικές αναμετρήσεις, με αποτέλεσμα να διαλυθεί το κράτος, να διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός και ν' ακολουθήσει η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967. Ωστόσο, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε βάλει φωτιά και ο λαός δεν κρατιόταν. Μπορεί η χούντα να άνοιξε πάλι τις φυλακές και τα ξερονήσια, όμως υπήρξε η ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν η λευτεριά και η δημοκρατία.

Και ήρθε η μεταπολίτευση και ξαναγύρισε εκείνος που είχε απλώσει τις φτερούγες του στο παρακράτος της προδικτατορικής Δεξιάς για να κυριαρχεί. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που ακόμη τον ευλογούν και οι κομμουνιστές διότι τάχα τους νομιμοποίησε (ανόητοι, η νομιμοποίηση ήταν απαίτηση της ΕΟΚ για την είσοδο της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια), δεν ζήτησε ποτέ ούτε με μια απλή λέξη ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον ελληνικό λαό για όσα τράβηξε με δική του ευθύνη στη διάρκεια της καραμανλικής οκταετίας.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου έφυγε (3 Nοεμβρίου 1968) πικραμένος στη διάρκεια της δικτατορίας και οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού τον κατευόδωσαν καταπώς του άξιζε, αλλά εκείνο το κατευόδιο αποτέλεσε ουσιαστικά και την πρώτη μεγάλη λαϊκή αντίδραση στη δικτατορία.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που είχε συνδέσει την πολιτική του δράση με τα όνειρα του ελληνικού λαού για τη δημοκρατία και την απαλλαγή από εξαρτήσεις, θα ιδρύσει το ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας στις σελίδες της ιστορίας την Ένωση Κέντρου. Την προσφορά και του Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ την γνωρίζει ο ελληνικός λαός, παρά την συνεχιζόμενη και σήμερα επιχείρηση απαξίωσης. Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ πέρασε κι αυτό με τη σειρά από τα Καυδιανά δίκρανα κι έπεσε στα χέρια κάποιου Βενιζέλου, που με τη συνεργασία κάποιων ολιγόψυχων, παραμέρισαν τον Γιώργο Παπανδρέου, και οδήγησαν το Κίνημα  στην αγκαλιά της Δεξιάς και στα σκουπίδια.

• Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει μια ευκαιρία τώρα. Θα την αρπάξει ή θα συνεχίσει να σιωπά;;;

Τα παραπολιτικά και οι ψευδαισθήσεις κάποιων δεν μπορούν ν' αναστήσουν τις νεκρές ψυχές που παραμένουν στο ΠΑΣΟΚ!!!

• ΤΟ ΕΧΩ ΞΑΝΑΠΕΙ ΟΤΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΜΟΝΑΧΑ ΝΕΚΡΕΣ ΨΥΧΕΣ!!!

Υπάρχουν και κάποιες ψυχές που φαίνεται να είναι παγιδευμένες σ' έναν αναποτελεσμαστικό λεκτικό ακτιβισμό [βλέπε Καρχιμάκης που καταγγέλλει την τακτική κάποιων δικαστικών, καταγγέλλει τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, την πολιτική της κυβέρνησης συνεργασίας -χωρίς να υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα-, κι όμως είναι κάτω από τη στέγη του βενιζελικού μορφώματος που καπηλεύτηκε τον τίτλο και την ιστορία του ΠΑΣΟΚ], που παρασέρνουν και κάποιους άλλους σε μια ατελέσφορη πολιτική πρακτική και σε αδιέξοδα.

Παρακολουθώ την αρθρογραφία αλλά και τις δηλώσεις των στελεχών που παραμένουν στο βενιζελικό ΠΑΣΟΚ και αφού βλέπουν ότι ο Βενιζέλος προσκολλάται όλο και περισσότερο στη Δεξιά και στον αρχηγό της, εντούτοις επιμένουν να κρατάνε το φανάρι στον Βενιζέλο, προφανώς διότι πιστεύουν ότι κάποια στιγμή θα τον εκπαραθυρώσουν!!!

Δυστυχώς, αυταπατώνται και την οικτρή αυτή πλάνη την έχουν κρεμάσει στο λαιμό τους για να κάνουν συντροφιά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που δεν τον θέλουν κι όμως τον στηρίζουν. Αλλά δεν έχουν καταλάβει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει τελειώσει και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν τόσο καλύτερα θα είναι για να ξαναζωντανέψει η δημοκρατική παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ έχει άρρηκτα συνδεθεί με ό,τι χειρότερο είχε να επιδείξει η πολιτική τα τελευταία χρόνια. Ή τουλάχιστον το επιχειρηματικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να το αμαυρώσει. Κανείς μας δεν το ήθελε αυτό, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Κι αυτό έχει εντυπωθεί βαθιά στη συνείδηση του κόσμου. 

Με τις σποραδικές δηλώσεις και την σχεδόν παραπολιτική πρακτική κάποιων άλλοτε αξιωματούχων του ΠΑΣΟΚ δεν πέφτουν κάστρα και πολύ περισσότερο δεν βγαίνουμε από τη σύγχυση. 

Με τον ανορθόδοξο πόλεμο κατά του Βενιζέλου, δεν αλλάζει η κατάσταση. Απλώς κάποιοι φίλοι στομώνουν την αγωνία τους για την αλλαγή και ικανοποιούν πρόσκαιρα συναισθήματα ευχαρίστησης επειδή με κάποια αστειάκια και λογοπαίγνια ή και φωτογραφίες ρετουσαρισμένες δήθεν θίγουμε τον Βενιζέλο. Αυτή η τακτική είναι παρελκυστική και οδηγεί σε πολιτική νωθρότητα και δημιουργεί κίνηση αντίστροφη προς την επιθυμητή. Έτσι θα πείσουμε τον κόσμο που απογοητεύτηκε, πολεμώντας τον Βενιζέλο;; Αυτός είναι ένα πολιτικό πτώμα και με τα πτώματα δεν ασχολείται κανείς... Τον χτυπήσαμε, τον βρίσαμε, τον φτύσαμε, τον γελοιοποιήσαμε, αλλά αυτός είναι στο προσκήνιο...

Διαβάζω κατά καιρούς κάποια σχόλια ορισμένων φίλων που πραγματικά ανησυχούν και αγωνιούν για το μέλλον και δεν υπάρχει κάποιο σημείο που να δείχνει προοπτική, κανείς δεν νιώθει να φυσάει αεράκι αισιοδοξίας. Αλλά βλέπετε ότι η λεξιμαγεία κρατάει τον κόσμο σε εγρήγορση όσο για να βάλει τον ύπνο στα βλέφαρά του.

Τα γράφω όλα αυτά παίρνοντας αφορμή και από τα αποτελέσματα των εκλογών στην ΕΣΗΕΑ, όπου η [ας πούμε] παπανδρεϊκή Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων εξέλεξε μονάχα έναν, τον Δημήτρη Τσαλαπάτη. Αυτό είναι και συνέπεια της σύγχυσης που επικρατεί στο χώρο και για την οποία σύγχυση κάποιοι έχουν ευθύνες. Δεν είναι εδώ ο χώρος για να κάνω σχετική ανάλυση.

Είμαι περήφανος που κάποτε ήμουν... Πρασινοφρουρός!!!

Δεν μπορώ να διαγράψω την πορεία μου στην κοινωνία, ούτε την πολιτική ούτε την επαγγελματική. Όμως αυτά που διαβάζω καθημερινά από διάφορους πληρωμένους κονδυλοφόρους, με κάνουν έξω φρενών. Και λέω "πληρωμένους" διότι γράφουν κατόπιν εντολής των αφεντικών τους και πληρώνονται. Εγώ δεν έχω κανένα αφεντικό και γράφω ό,τι γουστάρω και ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΜΑΙ!!!  Αυτή είναι η διαφορά μας.

Θα αναφερθώ για λίγο στην κυρία Πόπη Διαμαντάκου, δημοσιογράφο και τηλεκριτικό, που στη διάρκεια της επαγγελματικής θητείας της γράφει εισπράττοντας υψηλούς μισθούς πότε από το συγκρότημα Λαμπράκη (και τώρα Ψυχάρη) και πότε από το συγκρότημα του Αλαφούζου, που όλοι καταλαβαίνουμε τι ρόλο διαδραματίζει στη σημερινή πολιτική συγκυρία. Κι αν γράψει κάτι που δεν γουστάρει ο Αλαφούζος φοβάμαι πως θα γίνει της... Πόπης! Γράφω έτσι για να καταλαβαινόμαστε.

Έγραψε η κυρία Διαμαντάκου ένα σεντονοειδές άρθρο σήμερα στην "Καθημερινή" με τίτλο "Το σαραντάχρονο ψυχόδραμα της ΕΡΤ", όπου και ο ενδιάμεσος τίτλος (μεσότιτλος) ΟΙ "ΠΡΑΣΙΝΟΦΡΟΥΡΟΙ" ΚΑΙ Η ΠΑΝΙΣΧΥΡΗ ΠΟΣΠΕΡΤ. 

Για την ΠΟΣΠΕΡΤ, δεν μου πέφτει λόγος. Για τους "Πρασινοφρουρούς", όμως, μου πέφτει λόγος. Και το λέω διότι οι εφημερίδες της εποχής (και κυρίως η Ακρόπολις, η Βραδυνή και η Απογευματινή) είχαν αναφέρει ουκ ολίγες φορές το όνομά μου ως πρασινοφρουρού με επικριτικά σχόλια και κρατώ ακόμη τα δημοσιεύματα της εποχής. 

Η κυρία Διαμαντάκου, λοιπόν, γράφει ένα "αφήγημα" ιστορικό για την πολύπαθη ΕΡΤ, εν πολλοίς περιγραφικό, με σωστές ιστορικές αναφορές, αλλά και αρκετές ελλείψεις , ενδεχομένως ηθελημένες.

Οι αναφορές της φυσικά στα πεπραγμένα της περιόδου που το ΠΑΣΟΚ ήταν στην εξουσία είναι περιφρονητικές, αλλά αυτό δεν το παρεξηγώ, διότι ο καθένας και η καθεμιά έχουν τις απόψεις τους και η Διαμαντάκου τις δικές της, τις οποίες και δεν συμμερίζομαι.

Γράφει: 

Πρώτος πολιτικός προϊστάμενος ο Μένιος Κουτσόγιωργας, υφυπουργός Τύπου ο Δημήτρης Μαρούδας, των ισχυρών αντιστάσεων κατά της ιδιωτικής τηλεόρασης και της αλήστου μνήμης ρήσης «θα καταρρίψουμε τους δορυφόρους» (μέσω των οποίων θα γινόταν αναμετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων). Γενικός διευθυντής της ΕΡΤ ο Γιώργος Ρωμαίος, αναπληρωτής γενικός ο Βασίλης Βασιλικός και διευθυντής τηλεόρασης ο Νίκος Αλευράς. Τότε εμφανίζεται στην ΕΡΤ και η φυλή των περιβόητων «πρασινοφρουρών» – μέλη του κυβερνώντος κόμματος με απροσδιόριστες αρμοδιότητες, που όμως αναδείχθηκαν σε ένα είδος «ρυθμιστών» της λειτουργίας της. Βέβαια, μπορεί να ακυρώνονται αναθέσεις της προηγούμενης διοίκησης, γιατί δεν είχαν τη δέουσα «σοσιαλιστική» αντίληψη, αλλά καθιερώνονται και ζώνες προγράμματος όπως η Κινηματογραφική Λέσχη, που έγραψαν ιστορία στην εγχώρια σινεφιλική κουλτούρα...

Είναι ανόητοι οι υπαινιγμοί για τον Μαρούδα που είχε πει, κάνοντας πλάκα, ότι εάν εκπέμψει ιδιωτικό κανάλι «θα καταρρίψουμε τους δορυφόρους»!!! Μπράβο στην κυρία Διαμαντάκου που βρήκε το μέγιστο ιστορικό ντοκουμέντο κι έτσι θα το λάβει υπόψη του ο ιστορικός του μέλλοντος... Αλλά η αναφορά των ονομάτων είναι πολύ χρήσιμη για να καταλάβει και ο σημερινός αναγνώστης πόσο σπουδαίοι άνθρωποι είχαν αναλάβει καίρια πόστα στην ΕΡΤ για να την βγάλουν από την ανυποληψία που βρισκόταν σε όλη τη διάρκεια των προηγούμενων χρόνων όταν κυβερνούσε ο Καραμανλής.

Η "φυλή των περιβόητων πρασινοφρουρών, με απροσδιόριστες αρμοδιότητες" δεν υπήρξε ποτέ!!! Εάν έχει υπόψη της η κυρία Διαμαντάκου, μπορεί και σήμερα να τους κατονομάσει όλους εκείνους που είχαν απροσδιόριστες αρμοδιότητες και να πάει στον ειαγγελέα, διότι όπως βλέπει ο "αναμορφωτής" πρωθυπουργός όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει. 

Εγώ ήμουν δημοσιογράφος της ΕΡΤ (και όλοι οι συνάδελφοι που συνεργάστηκα μαζί τους, μπορούν να βεβαιώσουν και την υψηλή επαγγελματική μου κατάρτιση, αλλά κυρίως την επαγγελματική μου ευσυνειδησία και υπευθυνότητα) και στέλεχος του ΠΑΣΟΚκαι είμαι περήφανος γι' αυτό. Και δεν είμαι γυρολόγος, όπως συνηθίζεται στους κύκλους του άλλοτε Συνασπισμού, ΚΚΕεσωτ., ΕΑΡ, τώρα ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι και σήμερα βρίσκονται στην ΕΡΤ και για να μιλήσει κανείς πρέπει να πάρει την άδειά τους. 

Πόσοι Συριζαίοι προσλήφθηκαν επί ΠΑΣΟΚ συγκριτικά με δημοσιογράφους που στήριζαν το ΠΑΣΟΚ;;; Σας πληροφορώ ότι ήσαν ελάχιστοι. Η πλειοψηφία ήσαν πάντα, κουκουέδες, Δεξιοί και Συριζαίοι. Ας πάει και τώρα, όποιος θέλει, να μετρήσει από όλους αυτούς που βρίσκονται στην ΕΡΤ, πόσοι είναι Πασόκοι και πόσοι ανήκουν σε άλλους χώρους. Και το λέω για να καταρριφθεί επιτέλους ο μύθος ότι το ΠΑΣΟΚ είχε οργανώσει κομματικό κράτος στην ΕΡΤ. 

• ΕΔΩ, όμως πρέπει να διευκρινίσω ότι ΔΙΑΦΩΝΩ με το κλείσμο της ΕΡΤ και συμμερίζομαι απολύτως τη στάση των συναδέλφων και όλων των εργαζομένων και τάσσομαι στο πλευρό τους σε οποιοδήποτε χώρο κι αν ανήκουν - γιατί δεν είμαι ούτε Νέα Δημοκρατία ούτε ΣΥΡΙΖΑ ούτε τίποτα, για να έχω απωθημένα.

Θα μου επιτρέψει να σημειώσω ότι γράφει σαχλαμάρες όταν αναφέρεται σε ακύρωση αναθέσεων της προηγούμενης διοίκησης γιατί -λέει- δεν είχαν τη δέουσα «σοσιαλιστική» αντίληψη!!!! Δεν θα το σχολιάσω αυτό γιατί, δόξα τω Θεώ, ο Γιώργος Ρωμαίος είναι εν ζωή ο άνθρωπος και αρθρογραφεί και παρακολουθεί την πολιτική κατάσταση και καλό θα είναι να της πει δυο φωνήεντα... 

Υπάρχουν κι άλλα που θα σχολίαζα, αλλά είναι απογευματάκι και κουράστηκα. Πρέπει να φτιάξω να πιω κι έναν καφέ με τη γυναίκα μου στη βεράντα του σπιτιού μας που έχει ένα δροσερό αεράκι.

Ο Λαοκόων, ο Σταύρος Ψυχάρης και η "μεγάλη δημοκρατική παράταξη"!!!

Στην Αινειάδα, ο Βιργίλιος βάζει τον Λαοκόοντα να λέει: Equo ne credite, Teucri / Quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentes, δηλαδή «Μην εμπιστεύεστε το άλογο, Τρώες. / Οτιδήποτε κι αν είναι, φοβάμαι τους Έλληνες ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα». Από αυτούς τους στίχους έχει γίνει διάσημη και παροιμιώδης η φράση "timeo Danaos et dona ferentes", και στα ελληνικά: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας». 

ΘΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΡΕΘΕΣΑ ΑΥΤΌ;;;

Απλώς γιατί διαβάζοντας χτες το κύριο άρθρο του "Βήματος", παραξενεύτηκα και το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στον Λαοκόοντα, ένα πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Και να πώς.... Ο γνωστός τοις πάσι Σταύρος Π.Ψυχάρης ανένηψε, δείχνοντας ενδιαφέρον για το ΠΑΣΟΚ και την "ΜΕΓΑΛΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ";;;

ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙ: Οσοι νοµίζουν ότι το ΠαΣοΚ διαλύεται βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος. Διότι το ΠαΣοΚ δεν είναι ούτε οι γνωστοί απατεώνες ούτε οι πασίγνωστοι «κηπουροί». Ο τίτλος ΠαΣοΚ, συναισθηματικά φορτισμένος ακόμη σήμερα, έχει τη θέση του ανάμεσα στα ιερά και στα όσια της δημοκρατικής παρατάξεως...

Αυτά και άλλα, νομίζοντας ότι έτσι μπορεί να κερδίσει αναγνώστες που κάθε Κυριακή βλέπει να φυλλορροούν και την εφημερίδα του να "τιμωρείται" για τον βρόμικο ρόλο της στην πολιτική ζωή του τόπου. Διάβασα, λοιπόν, το άρθρο του Ψυχάρη και γέλασα με το θράσος του μεγαλοεκδότη, που νομίζει ότι ο κόσμος τρώει ακόμα κουτόχορτο.

Ο Φώτης Κουβέλης, δάσκαλος της μικροπολιτικής...

Είναι φανερό πλέον ότι ο Φώτης Κουβέλης δεν έχει σχέση με την Κεντροαριστερά, και δεν μπορεί ν' αποβάλει την πολιτική του καταγωγή. 

• Πάντοτε πολεμούσε με αγριότητα (παρά το μειλίχιο ύφος του) το ΠΑΣΟΚ και τους Παπανδρέου. 

Τώρα περιμένει τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ και μαζεύοντας διάφορους, γενικώς δυσαρεστημένους Πασόκους αλλά και πολιτικά αλλοπρόσαλλους, φιλοδοξεί να δημιουργήσει ΑΥΤΟΣ την μεγάλη Κεντροαριστερά!!! Παρά τις κατ' επανάληψη προσκλήσεις του δυστυχισμένου, απογοητευμένου και αναξιοπαθούντα Βενιζέλου, δεν απάντησε ποτέ θετικά, αρνούμενος οποιαδήποτε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Αλλά κι εδώ που έχει φτάσει το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί ο κύριος Κουβέλης να σφυρίζει αδιάφορα. Και φαίνεται έως γελοία η συμμετοχή του στην τρικομματική κυβέρνηση όπου αλωνίζει ο Σαμαράς κι αυτός ο Κουβέλης παρά τις διαφωνίες του επιμένει να τον στηρίζει "για εθνικούς λόγους"...

• Η αλαζονεία του είδους αυτού των ανθρώπων της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς δεν έχει όρια. 

Έχω την εντύπωση ότι περισσότερο νοιάζεται για την οριστική διάλυση του ΠΑΣΟΚ παρά για το μεγάλωμα του δικού του κόμματος. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Τσίπρα. Αυτό που κάνουν και οι δυο και τα κόμματά τους, δηλαδή να μαζεύουν παλαιοπασόκους, μωροφιλόδοξους που δεν χόρτασαν προβολή και αξιώματα και κάποιους άλλους που ποτέ δεν είχαν καταλάβει γιατί βρέθηκαν κάποτε στο ΠΑΣΟΚ, είναι για πανηγύρια.

• Η πολιτική και οι πολιτικοί στην Ελλάδα των μνημονίων είναι για τα μπάζα.
• Στη χωματερή, στη χωματερή...

ΠΑΣΟΚ: Υπήρχαν επίσης πολυτελείς τουαλέτες, προσβάσιμες και σε άτομα με ειδικές ανάγκες!!!!

Μία από τις ["πολυτελείς"] αίθουσες συσκέψεων.

Κάποιος δημοσιογράφος στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ έγραφε στο φύλλο της περασμένης Κυριακής για τα "HI-TECH ΓΡΑΦΕΙΑ" του ΠΑΣΟΚ και αράδιαζε ένα σωρό ανοησίες και ψέματα που γράφονται σε φτηνοφυλλάδες. Δεν έχω καμιά υποχρέωση ούτε εντολή να δικαιολογήσω και πολύ περισσότερο να απορρίψω την ισχύ των γραφομένων του εν λόγω δημοσιογράφου, ο οποίος προφανώς θα ζει σε... τρώγλη!!! Αλλά θα γράψω δυο κουβέντες από πρώτο χέρι, διότι έχω γνωρίσει τους χώρους στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και φυσικά πόρρω απέχουν τα γραφτά του από την αλήθεια.  Όμως, σήμερα ο καθένας γράφει ό,τι θέλει και όπου πιάσουν αυτά που γράφει. Οι ανοησίες, λοιπόν, πάνε σύννεφο...

Γράφει, μεταξύ άλλων:

Στους 6 ορόφους του κτιρίου η πολυτέλεια ήταν το κύριο χαρακτηριστικό. Μαρμάρινες σκάλες με inox κουπαστές, πλακάκια παντού ή ξύλινα δάπεδα. Υπάρχουν αίθουσες συσκέψεων με χωρητικότητα από 50 έως 300 άτομα, αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, υπερσύγχρονη αίθουσα Τύπου, αίθουσες συνεδριάσεων, ακόμη και στούντιο ενώ αίσθηση έκαναν και τα πανάκριβα χαλιά Μπουχάρα. Τα γραφεία των κομματικών στελεχών φτιαγμένα με μια λιτή αλλά σύγχρονη αισθητική και εξοπλισμένα με όλα τα τεχνολογικά «καλούδια». Δύο πολυτελή ασανσέρ των 9 ατόμων το καθένα, πλήρες δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών, ταχύτατες γραμμές ίντερνετ, φωτοαντιγραφικά κέντρα, σταθμοί ανακύκλωσης χαρτιού κι ένα υπερσύγχρονο τηλεφωνικό κέντρο που φέρεται να κόστιζε στο κόμμα 350.000 ευρώ ετησίως. Υπήρχαν επίσης πολυτελείς τουαλέτες, προσβάσιμες και σε άτομα με ειδικές ανάγκες, δύο κυλικεία με όμορφες πολυθρόνες, κ.λπ. κ.λπ.

Προφανώς ο δημοσιογράφος θα ζει σε καμιά τρώγλη γι' αυτό μόλις αντίκρισε τους χώρους του κτιρίου έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Και η παλιά πολυκατοικία όπου κατοικώ, μαρμάρινες σκάλες έχει και κουπαστές...Δεν ξέρω πού είδε τα χαλιά... Μπουχάρα και αν αυτά είχαν στην ούγια την επιγραφή ότι είναι "μπουχάρα"! Τα ασανσέρ είναι δυο απλά, ασφαλή ασανσέρ. Τίποτε περισσότερο.  Δηλαδή, ποια είναι τα χαρακτηριστικά της πολυτέλειας; Σ' ένα ασανσέρ;;; Γράφει ο δυστυχής για τις "πολυτελείς" τουαλέτες! Απλώς πρόκειται για καθαρές τουαλέτες για πολιτισμένους ανθρώπους και άκουσον-άκουσον: "προσβάσιμες και σε άτομα με ειδικές ανάγκες"!!! Δηλαδή είναι επιλήψιμο αυτό;;;

Όταν γράφει για τεχνολογικά «καλούδια», είναι προφανής ο σκοπός του να δώσει ακόμη περισσότερη έμφαση σε πολυτέλεια και σπατάλη... ακόμη κι όταν γράφει για υπερσύγχρονη αίθουσα Τύπου. Τέλος πάντων, έκανε αρκετή προσπάθεια για να παρουσιάσει την εικόνα γραφείων που έμοιαζαν με εκείνα του Σαντάμ Χουσεΐν και τα οποία η αμερικανική προπαγάνδα φόρτιζε όσο περισσότερο μπορούσε για να δικαιολογήσει την βαρβαρική της επίθεση και καταστροφή του Ιράκ. Το ίδιο όπως συνέβη και σε άλλες χώρες. Μπορεί να είναι ατυχή τα παραδείγματα, αλλά δυστυχώς προπαγανδιστικός είναι ο τρόπος που παρουσιάζουν τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ που ήταν ένα μεγάλο κόμμα και είχε φροντίσει -και καλά έκανε- τους χώρους του. 

Είναι αστείο να γράψω και για τις αίθουσες συσκέψεων ή για τα "φωτοαντιγραφικά κέντρα" όπως τα λέει. Γελάω. Τι να πω;;; Απλώς μεγάλες ή μικρές αίθουσες με καρέκλες. Τίποτε άλλο!!!

Οι εξελίξεις έδωσαν άλλη τροπή στα πράγματα και φυσικά δεν έφταιγε το γεγονός ότι ήσαν γραφεία με σύγχρονες εγκαταστάσεις οι οποίες όμως δεν ήσαν εγκαταστάσεις που τις χαρακτήριζε η πολυτέλεια, αλλά απλώς η φροντίδα, η καθαριότητα και η λειτουργικότητα. 

Κρίτων: Παραιτούμαι! ΠΑΣΟΚ: Φέρε την έδρα... πίσω!! Κρίτων: Δεν την δίνω...

Ο Κρίτων Αρσένης, παραιτήθηκε από την ευρωομάδα του ΠΑΣΟΚ, αλλά συνεχίζει να... κρατάει γερά την έδρα, στο όνομα -λέει- της κοινωνίας των πολιτών! Δεν μ' ενδιαφέρει αυτό το ΠΑΣΟΚ, αλλά μ' ενδιαφέρει το γεγονός ότι ένας νέος άνθρωπος θα έπρεπε τουλάχιστον να έχει την τιμιότητα να τους μουντζώσει και να τους γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Διότι αυτό που κάνει δεν τον τιμά. 

• Η ηθική επιβάλλει μια πιο καθαρή "αποχώρηση". 

Εάν είχε εκλεγεί λόγου χάρη από τον λαό της Κατερίνης ή της Θεσσαλονίκης, θα έλεγα ότι σ' αυτούς θα πρέπει να δώσει λογαριασμό. Τώρα όμως, με 20.000 ευρώ τον μήνα [τόσα λένε ότι παίρνουν οι ευρωβουλευτές], είναι λιγάκι δύσκολο ν' απαρνηθεί την έδρα του στην Ευρωβουλή. Εάν μας τα μοίραζε, θα έδινα και μια εντολή να σταματήσουν και οι έρευνες για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο για να πάψουν να ενοχλούνται τα δελφίνια στη Μεσόγειο θάλασσα και το Αιγαίο Πέλαγος...

Ο Ανδρέας, ο Γιώργος, ο Βενιζέλος και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι αντιφάσεις του Παρασκευά Αυγερινού!!!

• ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟ ΔΙΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑ… 

Αλλά πλέον έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα της ευπρέπειας και επιτίθεται ευθέως κατά των ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και του ΠΑΣΟΚ που ήταν –είτε το θέλει είτε όχι– δημιούργημα του ΑΝΔΡΕΑ. Κι έχει δικαίωμα ο κ. Αυγερινός να τα λέει αυτά που λέει κι έχει γράψει διότι ήταν στα ηγετικά κλιμάκια του Κινήματος. Αλλά κι εγώ όμως ήμουν ιδρυτικό στέλεχος του Κινήματος και είχα ενεργό δράση και βέβαια, όπως έχω ξαναγράψει ήμουν και είμαι «γέννημα-θρέμμα» της κεντροαριστεράς που τη συμβόλιζε η πολιτική του Παπανδρέου, από την προδικτατορική εποχή.

Λοιπόν ο φίλτατος κ. Αυγερινός πέρα από την έκδοση του γνωστού βιβλίου του, συνεχίζει να δίνει συνεντεύξεις απαξιώνοντας και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, αλλά και τον ΓΙΩΡΓΟ.

Για τον οποίο λέει ότι αν δεν ήταν γιος του Ανδρέα, δεν θα γινόταν πρόεδρος του κόμματος και μετέπειτα πρωθυπουργός. Επίσης δηλώνει σχετικά με τον «παπανδρεϊκό» χαρακτήρα του κόμματος πως μπορεί το ΠΑΣΟΚ να «είχε δημοκρατική δομή κόμματος, αλλά ήταν αρχηγικό, ήταν ταυτισμένο με τον ιδρυτή του». Και συμπληρώνει: «για το αν θα παραμείνει παπανδρεϊκό δεν το νομίζω και δεν το εύχομαι»... 

Είναι εντελώς αντιφατικός και αυτό φαίνεται σε όλα τα σημεία της συνέντευξής του στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, όπου μεταξύ άλλων λέει πως το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει τίποτα από το παλιό κόμμα και κρίνει πως το γεγονός αυτό είναι και καλό και κακό και προσθέτει πως αυτήν την ώρα κρίνεται η συνέχειά του: «Αυτή την ώρα ο Βαγγέλης Βενιζέλος είναι ανάγκη να υπάρχει για να μη διαλυθεί, δεν υπάρχει τίποτα άλλο».

• Μα αφού το ΠΑΣΟΚ ήταν σύμφωνα με την άποψή του αρχηγικό και ανδρεϊκό γιατί είναι ανάγκη να υπάρχει ο Βενιζέλος για να μη διαλυθεί αυτό που κατακρίνει;;; 

Σε ό,τι αφορά στην προοπτική δημιουργίας κομματικού συνασπισμού τύπου Ελιάς, δηλώνει πως «Ελιά στην Ελλάδα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν νοείται, αν και δεν έχω καταλάβει ακόμα τι θέλει και τι υπόσχεται για το αύριο». Εδώ γελάω χωρίς να το θέλω. 

• ΓΙΑΤΙ δεν γίνεται κάτι χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ τη στιγμή που δεν έχει καταλάβει τι θέλει και τι υπόσχεται για το αύριο;;; Γουρούνι στο σακί;;;

Ο κ. Αυγερινός λέει κι αυτό: «Σήμερα βέβαια επιχειρείται συστηματικά να φορτωθεί στο ΠΑΣΟΚ ό,τι στραβό υπάρχει. Θα μου πεις όμως ποιος κάτω των 50 χρόνων ξέρει τι υπήρχε το 1981 για να εκτιμήσει αυτό που έγινε μετά».

Αν καταλάβατε τι υποστηρίζει τελικά, να μου το πείτε… Εγώ πάντως, περίμενα μια αποτίμηση σοβαρή των περασμένων και της πορείας του ΠΑΣΟΚ για να μπορεί ο ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του. Αυτές οι ανόητες αναφορές για τον Γιώργο Παπανδρέου μου ανακατώνουν το στομάχι. Αν δεν είχε τη μάνα του, αν δεν ήταν γιος του Ανδρέα, αν τούτο, αν εκείνο...

Και η γιαγιά μου αν είχε τέτοια, θα ήταν ένας άλλος ... παππούς!!!!

Ακόμα δεν κατάλαβε ο Βενιζέλος ότι κρατάει... φανάρι στον Σαμαρά;;;

Ο Βενιζέλος είπε για τον Σαμαρά ότι δημιουργείται η εικόνα του «πανίσχυρου πρωθυπουργού που καθαρίζει τα πάντα στο πέρασμά του, ενώ πριν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά».

Για τον Κουβέλη, είπε, η εικόνα που δημιουργείται είναι εκείνη του «συμπαθούς εταίρου που απολαμβάνει γενική ασυλία», ενώ χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ «ιστορικό θύμα που κουβαλάει όλο το βάρος».  

Είναι αλήθεια ότι μπορεί να το έχει καταλάβει πως κρατάει... φανάρι στον Σαμαρά και στη Δεξιά, αλλά έτσι όπως τα έχει κάνει σκατά, δεν μπορεί να πολιτευτεί διαφορετικά... Όμως αυτό που πρέπει να χωνέχει είναι η έγκαιρη αποχώρησή του για να δοθεί επιτέλους μια λύση σε μια μεγάλη εκκρεμότητα, στην οποία έχουν εγκλωβιστεί κάποιοι άνθρωποι που πολιτεύονται. 

Είναι μια τραγική περίπτωση αυτή η τρικομματική κυβέρνηση που δημιουργήθηκε επειδή οι αρχηγοί των κομμάτων που την απαρτίζουν έχουν προσωπικές πολιτικές βλέψεις και το μόνο που τους απασχολούσε ήταν πώς θα βρίσκονται συνεχώς στο προσκήνιο. Και βρίσκονται στο προσκήνιο και λένε, λένε, λένε, του κόσμου τις μπούρδες, αλλά εκείνος που βγαίνει, κατά κάποιο τρόπο, κερδισμένος είναι ο ανίκανος Σαμαράς, που τον πάνε σπρώχνοντας!!!

• Και το πιο ηλίθιο είναι ότι αυτά που έχει να πει στον Σαμαρά ή στον Κουβέλη δεν τα λέει στα ίσια εκεί που συναντώνται, αλλά πάει και τα λέει στους Πασόκους. Αυτό κι αν είναι ΔΕΙΛΙΑ!!!