Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Το γεγονός συνέβη πριν από λίγες μέρες και δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστο. Κι αυτό γιατί έχουν πληθύνει το τελευταίο χρονικό διάστημα τα φαινόμενα διαστρέβλωσης της ιστορικής πραγματικότητας με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια εντελώς λανθασμένη εικόνα στις νεότερες γενιές.

«ΕΞΕΣΤΙ ΚΛΑΖΟΜΕΝΙΟΙΣ ΑΣΧΗΜΟΝΕΙΝ»

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Τον πρωτογνωρίσαμε το 1990, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Τρομοκρατία, θεωρία και πράξη». Σε αυτό, υποστήριζε τη συμμετοχή προσώπων από τον χώρο του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος στην τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη». Άφηνε μάλιστα να εννοηθεί πως επικεφαλής της ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Οι ισχυρισμοί του, αποδείχτηκαν ψέματα, ύστερα από την εξάρθρωση της οργάνωσης το 2002.

ΕΚΛΟΓΙΚΑ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Η εκλογική αναμέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει και οι εξελίξεις, για τα όσα πρόκειται να συμβούν, δεν προδιαγράφονται ευοίωνες. Όπως όλα δείχνουν επαναλαμβάνεται το σκηνικό που κυριάρχησε το 2009. Αυτήν την εντύπωση αποκομίζει κάθε σκεπτόμενος πολίτης.

Στις αρχές φθινοπώρου, εκείνου του έτους, ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής παραιτήθηκε αιφνιδιαστικά και προκηρύχτηκαν πρόωρες εκλογές. Είχε προηγηθεί μια καταστροφική πενταετία άσκησης της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία κατά την οποία διπλασιάστηκε το δημοσιονομικό έλλειμμα. Ανίκανος να διαχειριστεί την επερχόμενη κρίση επέλεξε την απόδραση αντί την προώθηση μεταρρυθμίσεων. Όλες οι κινήσεις του κατά την, ατυχέστατη από όλες τις απόψεις  προεκλογική περίοδο, φανέρωναν με τον χαρακτηριστικότερο τρόπο τις προθέσεις του.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Οι μέρες, στο νησί που γεννήθηκες και μεγάλωσες, περνούσαν χωρίς να το καταλαβαίνεις. Καμία σχέση με τη ζωή σου στη μεγάλη πόλη, όπου οι μέρες κυλούν αργά και, ορισμένες φορές, βασανιστικά.

Με αφετηρία το πατρικό σπίτι σου εξορμούσες κάθε πρωί με την οικογένειά σου σε κοντινές παραλίες και απολάμβανες τη θάλασσα. Το απόγευμα, προσπαθούσες να τιθασέψεις την αγριάδα, άγκρουστο στην κρητική διάλεκτο, που απειλούσε τα δέντρα και τα λουλούδια της αυλής. Παρότι τα χέρια σου είχαν ξεμάθει, επέμενες να δώσεις λύση. Ήξερες όμως πως θα ήταν προσωρινή. Ύστερα από λίγες εβδομάδες να επανεμφανιζόταν το πρόβλημα.

ΜΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Η συντροφιά, που έχει δημιουργηθεί με επίκεντρο την Αίγινα, έχει διάρκεια. Αποτελείται από κρατικοδίαιτους πολιτικούς μηχανικούς, άεργους πολιτικούς, φιλόδοξους δημοσιογράφους και δημιουργικούς, μέσα στην ασάφειά τους, οικονομολόγους.

Όλοι τους, γνωρίζονται από χρόνια. Στο νησί διατηρούν πολυτελείς εξοχικές κατοικίες, στις οποίες φιλοξενούν τους κατά καιρούς επισκέπτες τους, ορισμένοι από τους οποίους δεν έχουν καταφέρει ακόμη να αποκτήσουν μόνιμη στέγη.

Στον προορισμό τους, καταφθάνουν σταδιακά όλοι, με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Ύστερα από την ολοήμερη περιπλάνησή τους σε γνωστά μέρη του νησιού και την απόλαυση των γευστικών φαγητών του, κανονίζουν τη συνάθροισή τους, αργά το απόγευμα, σε ένα σπίτι. Συνήθως, επιλέγουν εκείνο του ηλικιωμένου πολιτικού μηχανικού.

Η ΚΙΡΚΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Τα τελευταία χρόνια, με κάποια αμηχανία, παρακολουθούσαμε τον καταγγελτικό λόγο τους. Αυτοί μόνο, ισχυρίζονταν, είχαν αισθήματα αλληλεγγύης και νοιάζονταν ειλικρινά για την πατρίδα και τους κατοίκους της. Οι άλλοι, οι ανάλγητοι, ήταν ουσιαστικά προδότες και όργανα ξένων δυνάμεων.

Στόλιζαν με χυδαίες εκφράσεις, που θύμιζαν τις χειρότερες εποχές μίσους προηγούμενων δεκαετιών, όσους αντιδρούσαν στην τακτική τους. Επανειλημμένα μάλιστα κινήθηκαν και απειλητικά εναντίον τους, αφήνοντας υπονοούμενα, σχετικά με το πώς θα τους αντιμετώπιζαν ύστερα από τη διαγραφόμενη περιφανή νίκη του Κόμματός τους.

ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΕΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Του αρέσει να σκαρώνει μαντινάδες και να τις εκφωνεί, χειρονομώντας θεατρικά, σ’ όποιο μέρος κι αν βρεθεί: από το μικρότερο χωριό της περιοχής των Σφακιών, τόπο καταγωγής του, ώς τη Βουλή των Ελλήνων, όπου κινείται τους τελευταίους μήνες καθώς εκλέχθηκε βουλευτής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Με τους προκλητικούς στίχους τους έχει ως στόχο του να πλήξει τους πολιτικούς αντιπάλους του, τους οποίους κατακεραυνώνει με κάθε είδους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Η δήλωση του Γιάννη Δραγασάκη, μέσα στον καταιγισμό των εξελίξεων που συντελούνται τις τελευταίες μέρες, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Έχει, ωστόσο, ιστορική σημασία. Αποτελεί, και τυπικά, το τέλος μιας εποχής.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στις 15 Ιουλίου στον Ραδιοφωνικό Σταθμό «Στο Κόκκινο» ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και ηγετικό στέλεχος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής αποκαλυπτικά: «Πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια την αμερικανική κυβέρνηση και τον κύριο Ομπάμα, καθώς, χωρίς τη δική τους βοήθεια και την επιμονή ότι η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει το ζήτημα του χρέους, ίσως να μην είχαμε πετύχει».

ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΑΟΥΛ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Ήλθε, επιτέλους, η ώρα του έντιμου συμβιβασμού!

Χρειάστηκαν πέντε μήνες ανούσιων συζητήσεων για να βρεθούμε σε χειρότερη θέση από εκείνη που ξεκινήσαμε. Οι τόσο δυσφημισθείσες προτάσεις του Γκίκα Χαρδούβελη, κατά γενική ομολογία αποτελούν παρωνυχίδα, μπροστά στα όσα δυσβάστακτα θα υποστούμε τα επόμενα χρόνια. Το μόνο αποτέλεσμα, που είχε τελικά η περήφανη διαπραγμάτευση. ήταν να αυξήσει δραματικά το κόστος διάσωσης της χώρας.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Τα αποτελέσματα του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 φαίνεται πως θα μας απασχολούν για καιρό. Όσο περνούν οι μέρες τόσο περισσότερο αυξάνονται τα ερωτηματικά για τη σκοπιμότητα διεξαγωγής του. Σε τι ακριβώς απέβλεπαν οι εμπνευστές του παραμένει ομιχλώδες. Βέβαιο είναι, πάντως, πως με τις βεβιασμένες κινήσεις τους επιβάρυναν δραματικά την ήδη δύσκολη θέση της χώρας, οδηγώντας την ουσιαστικά στο χείλος του γκρεμού.

ΠΡΟΣΜΕΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Δεν μας άξιζε τέτοια τύχη.

Όλα πλέον, στην κυριολεξία, κρέμονται από μία κλωστή.

Τα κόκαλα των γονέων μας θα τρίζουν από όσα τραγικά λάθη διαπράξαμε τους τελευταίους μήνες. Τι φταίνε τα παιδιά μας, όμως, τα οποία φιλοδοξούσαμε να ζήσουν σε ένα κόσμο, καλύτερο από τον δικό μας;

Η δήλωση του Υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά έξω από το Μέγαρο Μαξίμου τα ξημερώματα του προηγούμενου Σαββάτου, πως «είναι μια πολύ καλή νύχτα και θα ξημερώσει μια πολύ όμορφη μέρα», αποτελεί μνημείο πολιτικής πρόβλεψης. Το πώς εισέπραξε ο πληθυσμός της χώρας τη δήλωση φάνηκε από τη στάση του λίγα λεπτά αργότερα.

ΤΑ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από τα κακομαθημένα παιδιά. Οι γονείς τους, από τότε που έκαναν τα πρώτα βήματά τους ώσπου να μεγαλώσουν, τους έκαναν πάντοτε όλα τα χατίρια τους. Ακόμα και τα πιο παράλογα. «Παιδιά είναι, τι να κάνουμε;», σκέφτονταν. Έτσι, αυτά, ποτέ δεν άκουσαν και δεν συναισθάνθηκαν τι θα πει «όχι». Αυτή η πρακτική, τους διαμόρφωσε μια ιδιότυπη ψυχοσύνθεση, που γίνεται αμέσως αντιληπτή από όσους τα συναναστρέφονται.

ΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ;

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Με τα πνευματώδη σκίτσα του, που ξεκίνησαν να δημοσιεύονται σε αντισυμβατικά περιοδικά της μεταπολιτευτικής περιόδου, μεγαλώσαμε. Από την πρώτη στιγμή εντυπωσιαστήκαμε ξεφυλλίζοντας τη «Βαβέλ» και τον «Σχολιαστή». Κι όταν κυκλοφορούσαν τα κόμικς του σε αυτοτελείς τόμους, σπεύδαμε να τους αγοράσουμε, για να τα ξαναθυμηθούμε. Πολλοί διάλογοι των κατά καιρούς ηρώων του έχουν πλέον εισαχθεί στην καθημερινότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αρκάς αποτελεί τον αγαπημένο σκιτσογράφο της νέας γενιάς.

ΑΤΑΚΤΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να εξακριβώσεις την πορεία, την οποία ακολουθεί κάποιος πολιτικός χώρος, από το να παρακολουθήσεις τον τρόπο δράσης και σκέψης των περιφερειακών στελεχών της. Η τόσο απλή αυτή διαπίστωση επιβεβαιώθηκε και στην περίπτωση του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Όσοι είχαν την ευκαιρία να συνομιλούν με μέλη του ΣΥΡΙΖΑ στην επαρχία κατά τους τελευταίους μήνες γνώριζαν το κλίμα που τους μετέφεραν τα κεντρικά στελέχη του κόμματος. Η σχεδιαζόμενη πορεία, όπως προέκυπτε, ήταν απλή στη σύλληψή της. Απηχούσε, ομολογουμένως παραστατικά, τις αντιλήψεις των εμπνευστών της.