Η ακρίβεια σε έναν αλληλεξαρτώμενο κόσμο

 Οι πόλεμοι, η ενέργεια και οι διεθνείς αγορές επηρεάζουν το κόστος ζωής σε ολόκληρη την Ευρώπη. Όμως η εξωτερική προέλευση μιας κρίσης δεν καταργεί την ευθύνη των κυβερνήσεων - όπως και η πολιτική βούληση δεν αρκεί για να εξαφανίσει τις αιτίες της.

Η ακρίβεια αποτελεί πανευρωπαϊκό πρόβλημα, αλλά δεν έχει παντού την ίδια ένταση ούτε προκαλεί τις ίδιες κοινωνικές συνέπειες. Συνδέεται με τις διεθνείς εξελίξεις, την ενεργειακή εξάρτηση, τις παραγωγικές δυνατότητες κάθε οικονομίας, τη λειτουργία των αγορών και, κυρίως, τη σχέση ανάμεσα στις τιμές και τα εισοδήματα. Γι’ αυτό και οι πολιτικές υποσχέσεις για την αντιμετώπισή της χρειάζονται προσεκτική εξέταση: άλλο η δυνατότητα μιας κυβέρνησης να περιορίσει τις επιπτώσεις της και άλλο η δυνατότητά της να ελέγξει όλους τους παράγοντες που τη δημιουργούν.

Τα ευρωπαϊκά στοιχεία επιβεβαιώνουν τόσο την κοινή πίεση όσο και τις εθνικές διαφορές. Σύμφωνα με τη Eurostat, τον Αύγουστο του 2026 ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 3,2% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη, ενώ στην Ελλάδα έφτανε το 3,7%. Οι αποκλίσεις μεταξύ κρατών ήταν μεγάλες: από 0,3% στη Σουηδία έως 6,3% στη Ρουμανία. Επομένως, υπάρχει ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον ανατιμήσεων, μέσα στο οποίο κάθε χώρα αντιμετωπίζει διαφορετικές πιέσεις.

Ακρίβεια και πληθωρισμός: μια ουσιαστική διαφορά

Για να γίνει σοβαρή συζήτηση, πρέπει πρώτα να διευκρινιστεί κάτι που συχνά χάνεται στην πολιτική αντιπαράθεση: η υποχώρηση του πληθωρισμού δεν σημαίνει υποχώρηση των τιμών.

Ο πληθωρισμός μετρά τον ρυθμό με τον οποίο αυξάνονται οι τιμές. Αν ένα προϊόν από 100 ευρώ φτάσει στα 110 και τον επόμενο χρόνο ακριβύνει κατά 2%, θα κοστίζει 112,20 ευρώ. Ο ρυθμός ανατίμησης έχει επιβραδυνθεί, αλλά ο καταναλωτής εξακολουθεί να πληρώνει περισσότερο.

Η ακρίβεια, όπως τη βιώνει το νοικοκυριό, αφορά το ήδη διαμορφωμένο κόστος ζωής σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα. Μια οικογένεια μπορεί να ακούει ότι «ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται» και ταυτόχρονα να δυσκολεύεται περισσότερο να πληρώσει τρόφιμα, ενοίκιο και ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν υπάρχει αντίφαση: οι προηγούμενες αυξήσεις παραμένουν ενσωματωμένες στις τιμές, ενώ το εισόδημά της μπορεί να μην έχει ανακτήσει την αγοραστική του δύναμη.

Αυτό εξηγεί γιατί η επίκληση ενός βελτιωμένου οικονομικού δείκτη δεν αρκεί για να καθησυχάσει τους πολίτες. Το ζητούμενο είναι τι μπορούν να αγοράσουν με όσα κερδίζουν.

Πώς ένας πόλεμος φτάνει στο οικογενειακό τραπέζι

Οι πόλεμοι επηρεάζουν τις τιμές μέσα από συγκεκριμένους μηχανισμούς. Καταστρέφουν παραγωγικές υποδομές, περιορίζουν εξαγωγές, διαταράσσουν μεταφορές και αυξάνουν την αβεβαιότητα. Οι κυρώσεις, οι εμπορικοί περιορισμοί και η αναζήτηση εναλλακτικών προμηθευτών μπορούν επίσης να προσθέσουν κόστος.

Η ενέργεια έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή συμμετέχει σχεδόν σε κάθε στάδιο της οικονομικής δραστηριότητας. Η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου ή του πετρελαίου δεν αφορά μόνο τη θέρμανση και το αυτοκίνητο. Επηρεάζει την παραγωγή λιπασμάτων, τη λειτουργία εργοστασίων, τα θερμοκήπια, την ψύξη τροφίμων και τη μεταφορά εμπορευμάτων. Έτσι, ένα ενεργειακό σοκ μπορεί σταδιακά να περάσει σε μεγάλο μέρος του καταναλωτικού καλαθιού.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μετάδοσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το σοκ στις πρώτες ύλες μετά την έναρξη του πολέμου επιτάχυνε τον πληθωρισμό το 2022. Ωστόσο, επισημαίνει επίσης ότι η εξέλιξη των τιμών στα επόμενα χρόνια δεν εξηγείται αποκλειστικά από τις εισαγωγές ενέργειας: καθοριστικό ρόλο έχουν και οι εγχώριες αμοιβές και τα κέρδη.

Αντίστοιχα, η ανασφάλεια σε σημαντικές θαλάσσιες διαδρομές μπορεί να αναγκάσει τα πλοία να ακολουθούν μεγαλύτερες αποστάσεις, να αυξήσει τα ασφάλιστρα και να καθυστερήσει παραδόσεις. Μια γεωπολιτική σύγκρουση δεν χρειάζεται να βρίσκεται κοντά στην Ελλάδα για να επηρεάσει την ελληνική αγορά.

Η αλληλεξάρτηση σημαίνει ακριβώς αυτό: η γεωγραφική απόσταση δεν εξασφαλίζει οικονομική προστασία.

Η παγκοσμιοποίηση μειώνει το κόστος, αλλά μεταδίδει τις κρίσεις

Θα ήταν, ωστόσο, ανακριβές να θεωρήσουμε ότι η παγκοσμιοποίηση προκαλεί από μόνη της την ακρίβεια. Το διεθνές εμπόριο διεύρυνε την προσφορά, επέτρεψε μεγαλύτερη εξειδίκευση και ενίσχυσε τον ανταγωνισμό, συμβάλλοντας στη μείωση του κόστους πολλών προϊόντων.

Ταυτόχρονα, δημιούργησε αλυσίδες παραγωγής που εξαρτώνται από πολλούς προμηθευτές, χώρες και μεταφορικούς κόμβους. Μια επιχείρηση μπορεί να λειτουργεί στην Ελλάδα, αλλά να χρειάζεται εισαγόμενα καύσιμα, μηχανήματα, ζωοτροφές, συσκευασίες ή εξαρτήματα. Συνεπώς, ακόμη και η εγχώρια παραγωγή δεν είναι απαραίτητα απομονωμένη από τις διεθνείς ανατιμήσεις.

Η απόλυτη αυτάρκεια θα ήταν εξαιρετικά δαπανηρή και, σε πολλές περιπτώσεις, ανέφικτη. Η επιδίωξη πρέπει να είναι πιο συγκεκριμένη: διαφοροποίηση προμηθευτών, περιορισμός κρίσιμων εξαρτήσεων, επαρκείς υποδομές και ενίσχυση της παραγωγής εκεί όπου υπάρχουν πραγματικές δυνατότητες.

Μια οικονομία γίνεται ανθεκτικότερη όταν μπορεί να προσαρμόζεται χωρίς κάθε διεθνής αναταραχή να μετατρέπεται σε εσωτερική κρίση.

Γιατί η ίδια ανατίμηση δεν πλήττει όλους το ίδιο

Η κοινή ευρωπαϊκή πίεση δεν δημιουργεί ομοιόμορφο κοινωνικό αποτέλεσμα. Η επιβάρυνση εξαρτάται από το ύψος των μισθών, τη φορολογία, το κόστος στέγασης, τις δημόσιες υπηρεσίες και τη σύνθεση των δαπανών κάθε νοικοκυριού.

Τα χαμηλότερα εισοδήματα διαθέτουν μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους σε βασικές ανάγκες. Δεν μπορούν εύκολα να μειώσουν την κατανάλωση τροφίμων, τη θέρμανση ή τις μετακινήσεις προς την εργασία. Έχουν επίσης μικρότερο περιθώριο αποταμίευσης, ώστε να απορροφήσουν μια έκτακτη επιβάρυνση.

Γι’ αυτό ο μέσος πληθωρισμός δεν αποτυπώνει πλήρως την εμπειρία κάθε κοινωνικής ομάδας. Ένα νοικοκυριό με υψηλό ενοίκιο και χαμηλό μισθό μπορεί να πιέζεται πολύ περισσότερο από ένα άλλο που διαθέτει ιδιόκτητη κατοικία και μεγαλύτερο εισόδημα, ακόμη κι αν ζουν στην ίδια χώρα.

Οι συγκρίσεις τιμών μεταξύ χωρών χρειάζονται επίσης προσοχή. Δεν αρκεί να γνωρίζουμε πόσο κοστίζει ένα προϊόν. Χρειάζεται να γνωρίζουμε πόση εργασία απαιτείται για να αγοραστεί.

Οι διεθνείς αιτίες δεν απαλλάσσουν την εγχώρια αγορά από τον έλεγχο

Η διεθνής προέλευση μιας ανατίμησης δεν αποδεικνύει ότι κάθε αύξηση στην τελική τιμή είναι δικαιολογημένη. Μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή μεσολαβούν προμηθευτές, μεταφορείς, χονδρέμποροι και λιανέμποροι. Σε κάθε στάδιο διαμορφώνονται κόστη και περιθώρια κέρδους.

Όταν ο ανταγωνισμός είναι περιορισμένος, μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα μετακύλισης των αυξήσεων στον καταναλωτή ή καθυστέρησης της μείωσης των τιμών όταν υποχωρούν τα κόστη. Όμως η διαπίστωση υψηλών τιμών δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη καρτέλ ή παράνομης πρακτικής. Χρειάζονται στοιχεία για το κόστος, τις συμβάσεις, τα περιθώρια και τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων.

Η ΕΚΤ έχει εξετάσει τη συμβολή των κερδών στις πληθωριστικές πιέσεις και έχει επισημάνει ότι, σε περιβάλλον γενικευμένων ανατιμήσεων, ο καταναλωτής δυσκολεύεται να διακρίνει αν μια αύξηση προέρχεται από μεγαλύτερο κόστος ή από μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους. Αυτό ενισχύει την ανάγκη ελέγχου, χωρίς να δικαιολογεί συλλήβδην κατηγορίες κατά όλων των επιχειρήσεων.

Η σοβαρή πολιτική οφείλει επομένως να εντοπίζει συγκεκριμένες στρεβλώσεις και να παρεμβαίνει αποτελεσματικά.

Τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση – και ποιο είναι το κόστος

Μια κυβέρνηση δεν μπορεί να καθορίσει τη διεθνή τιμή του πετρελαίου ούτε να τερματίσει μόνη της έναν πόλεμο. Μπορεί, όμως, να επηρεάσει τη φορολογία, τον ανταγωνισμό, την κοινωνική προστασία, τις υποδομές και τις συνθήκες παραγωγής.

Τα μέτρα αυτά έχουν διαφορετικά αποτελέσματα και διαφορετικό χρονικό ορίζοντα.

Η μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά μπορεί να προσφέρει ανακούφιση, εφόσον μεταφερθεί στην τελική τιμή. Αυτό δεν είναι αυτόματο. Απαιτεί παρακολούθηση και επαρκή ανταγωνισμό, ενώ συνεπάγεται απώλεια δημόσιων εσόδων που πρέπει να καλυφθεί.

Τα επιδόματα μπορούν να προστατεύσουν άμεσα τα ευάλωτα νοικοκυριά. Δεν διορθώνουν, όμως, από μόνα τους τις αιτίες της ακρίβειας. Οι γενικευμένες επιδοτήσεις είναι ακριβότερες, ωφελούν και όσους δεν έχουν ανάγκη και ενδέχεται να διατηρούν τη ζήτηση σε αγορές όπου η προσφορά παραμένει περιορισμένη. Η ΕΚΤ υποστηρίζει γι’ αυτό ότι η στήριξη απέναντι στα ενεργειακά σοκ πρέπει να είναι προσωρινή, στοχευμένη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες.

Τα πλαφόν μπορούν, σε ορισμένες έκτακτες συνθήκες, να περιορίσουν επιβαρύνσεις. Αν όμως οριστούν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πραγματικό κόστος προμήθειας και παραγωγής, υπάρχει κίνδυνος ελλείψεων, απόσυρσης προϊόντων ή μεταφοράς του κόστους στον προϋπολογισμό.

Η αύξηση των εισοδημάτων είναι απαραίτητη για την ανάκτηση της αγοραστικής δύναμης. Δεν αποτελεί αυτομάτως πληθωριστική απειλή. Η επίδρασή της εξαρτάται από την παραγωγικότητα, τη ζήτηση και το κατά πόσο οι επιχειρήσεις μπορούν να απορροφήσουν μέρος του κόστους. Χρειάζεται επομένως εξέταση και των μισθών και των κερδών, αντί να αντιμετωπίζεται κάθε μισθολογική διεκδίκηση ως αιτία ανατιμήσεων.

Οι πιο μόνιμες παρεμβάσεις –ενεργειακή εξοικονόμηση, δίκτυα, αποθήκευση, παραγωγικές επενδύσεις, καλύτερες μεταφορές και στεγαστική πολιτική– χρειάζονται χρόνο. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να ξεκινούν πριν από την επόμενη κρίση.

Τα όρια της νομισματικής πολιτικής

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να περιορίσει τον πληθωρισμό μέσω των επιτοκίων, επηρεάζοντας τον δανεισμό, την κατανάλωση και τις επενδύσεις. Δεν μπορεί, όμως, να παράγει περισσότερο φυσικό αέριο ή να αποκαταστήσει μια κατεστραμμένη σοδειά.

Όταν οι ανατιμήσεις προέρχονται από περιορισμό της προσφοράς, εμφανίζεται ένα δύσκολο δίλημμα. Η αύξηση των επιτοκίων μπορεί να εμποδίσει τη διάχυση του πληθωρισμού, αλλά ταυτόχρονα επιβαρύνει δανειολήπτες και επιχειρήσεις και μπορεί να αποδυναμώσει την οικονομική δραστηριότητα.

Η αντιμετώπιση της ακρίβειας απαιτεί συνεπώς συντονισμό. Αν η νομισματική πολιτική περιορίζει τη ζήτηση και η δημοσιονομική πολιτική την ενισχύει αδιακρίτως, οι δύο παρεμβάσεις μπορεί να λειτουργούν η μία εναντίον της άλλης.

Πώς κρίνονται οι πολιτικές υποσχέσεις

Δεν έχουν όλοι οι πολιτικοί τις ίδιες προτάσεις ούτε όλες οι προτάσεις την ίδια αξία. Ωστόσο, η παρουσίαση της ακρίβειας ως προβλήματος που λύνεται άμεσα με μία απόφαση συσκοτίζει τις πραγματικές επιλογές.

Κάθε υπόσχεση πρέπει να απαντά σε συγκεκριμένα ερωτήματα: Ποια αιτία αντιμετωπίζει; Ποιους ωφελεί; Πόσο κοστίζει και πώς χρηματοδοτείται; Πότε θα αποδώσει; Με ποιον τρόπο θα ελεγχθεί το αποτέλεσμά της;

Το «θα μειώσουμε τις τιμές» δεν είναι ολοκληρωμένο σχέδιο. Το ίδιο ισχύει για το «όλα οφείλονται στο εξωτερικό». Η πρώτη διατύπωση υπερεκτιμά τις δυνατότητες της εθνικής πολιτικής. Η δεύτερη υποτιμά τις ευθύνες της.

Η ακρίβεια είναι τελικά και ζήτημα κατανομής του βάρους

Όταν μια οικονομία πληρώνει ακριβότερα την εισαγόμενη ενέργεια, ένα μέρος του εισοδήματός της μεταφέρεται προς τους προμηθευτές του εξωτερικού. Το κράτος μπορεί να ανακατανείμει την επιβάρυνση, να την απορροφήσει προσωρινά μέσω του προϋπολογισμού και να περιορίσει μελλοντικές εξαρτήσεις. Δεν μπορεί να εξαφανίσει με μια διοικητική απόφαση το πραγματικό κόστος.

Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της πολιτικής ευθύνης: ποιος θα επωμιστεί περισσότερο αυτή την απώλεια; Ο χαμηλόμισθος, ο συνταξιούχος, η μικρή επιχείρηση, ο φορολογούμενος ή εκείνοι που διαθέτουν μεγαλύτερη οικονομική αντοχή;

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης η αντιμετώπιση της ακρίβειας είναι σύνθετη, αλλά η πολυπλοκότητα δεν δικαιολογεί την αδράνεια. Μια σοβαρή πολιτική χρειάζεται άμεση προστασία όσων πιέζονται, τεκμηριωμένο έλεγχο των αγορών και μακροπρόθεσμη μείωση των εξαρτήσεων. Κ

αι χρειάζεται ειλικρίνεια: σαφή αναγνώριση όσων μπορεί να επιτύχει, του χρόνου που απαιτείται και του κόστους που συνεπάγεται.

https://www.timesnews.gr/i-akriveia-se-enan-allilexartomeno-kosmo/

ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΥΡΙΕ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ;

Το τι υιοθέτησαν οι 27 ηγέτες της Ε.Ε., στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, μόνο ένας Θεός ξέρει. Η ειδησεογραφία, πάντως, αναφέρει ότι υιοθέτησαν τρόπους αντιμετώπισης της ακρίβειας, αλλά και τρόπους διεξόδου από τη θεσμική κρίση μετά το ιρλανδικό "όχι" στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Σε ό,τι αφορά την αύξηση των τιμών στα τρόφιμα και στο πετρέλαιο, οι "27" τονίζουν την ανάγκη λήψης μέτρων, σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να μετριαστούν οι επιπτώσεις στις οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλεί τα κράτη-μέλη να θεσπίσουν "βραχυπρόθεσμα και στοχευμένα μέτρα", προκειμένου να μετριάσουν την επίπτωση των υψηλών τιμών στα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Ωστόσο, τονίζει ότι τα μέτρα αυτά δεν θα πρέπει να προκαλέσουν έμμεσες επιπτώσεις στους μισθούς και τις τιμές.

Σε ό,τι αφορά το γεωργικό τομέα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημειώνει ότι θα πρέπει να γίνουν ενέργειες για να μετριαστεί η πίεση επί των τιμών των τροφίμων, όπως πωλήσεις από τα παρεμβατικά αποθέματα, μείωση των επιστροφών κατά την εξαγωγή και αναστολή της παύσης καλλιέργειας για το 2008.

Στη συνέχεια, οι "27" εκφράζουν την ανησυχία τους για τη συνεχιζόμενη και αλματώδη αύξηση των τιμών του πετρελαίου και τις επιπτώσεις τους στον κοινωνικό και οικονομικό τομέα και τονίζουν ότι θα πρέπει να προβλεφθούν βραχυπρόθεσμα μέτρα για τη στήριξη των φτωχότερων τμημάτων του πληθυσμού. Ωστόσο, σημειώνουν ότι θα πρέπει "να αποφεύγονται στρεβλωτικές φορολογικές και άλλες πολιτικές παρεμβάσεις, επειδή εμποδίζουν την απαραίτητη προσαρμογή των οικονομικών παραγόντων". Στο σημείο αυτό, οι "27" καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει τη δυνατότητα θέσπισης φορολογικών μέτρων προκειμένου να απαλύνει τον αντίκτυπο των απότομων αυξήσεων της τιμής του πετρελαίου και να υποβάλει σχετική έκθεση πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου.

Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κρίνει απαραίτητη τη λήψη πρόσθετων μέτρων για την ενέργεια, προτείνοντας την προώθηση του ανταγωνισμού στις ενεργειακές αγορές, την προαγωγή του εκσυγχρονισμού των συστημάτων μεταφορών και την αύξηση της διαφάνειας στις αγορές πετρελαίου. Στο σημείο αυτό, οι "27" καλούν την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να στηρίξουν μέτρα με στόχο τη διευκόλυνση των επενδύσεων, από τα νοικοκυριά και τη βιομηχανία, στην ενεργειακή απόδοση και τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

ΔΗΛΑΔΗ, ήταν ουσιαστικά ένα ευχολόγιο. Αποδείχτηκε ότι οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν ηγέτες. Κάποιοι περίμεναν με αγωνία τις αποφάσεις της Συνόδου. Τελικά, πολύ κακό για το ΤΙΠΟΤΑ! Η προσπάθεια του Καραμανλή να μας φέρει στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς στο θέμα της ακρίβειας, πήγε στράφι. Μπορεί να υπάρχει ακρίβεια και στις άλλες χώρες της Ε.Ε., ωστόσο όλοι γνωρίζουν ότι το βιοτικό επίπεδο είναι διαφορετικό, οι μισθοί είναι μεγαλύτεροι και, εν πάση περιπτώσει, είναι τραγικό λάθος να συμμετέχουμε σε συζητήσεις που μας λένε να μη στενοχωριόμαστε γιατί όλοι οι Ευρωπαίοι περνάνε τα ίδια!

Λοιπόν, νομίζω ότι πλησιάζει η ώρα του Καραμανλή, να δείξει ότι ορθά τον ψήφισε ο ελληνικός λαός. Η κατάσταση έχει φτάσει στο μη περαιτέρω, όσον αφορά στο πρόβλημα της ακρίβειας που γιγαντώνεται καθημερινά. Ν' αφήσει τα ευχολόγια και ο Καραμανλής και να μας πει τι θα κάνει για να διορθώσει τα πράγματα! Δεν μπορεί πλέον να κρύβεται. Να αντιμετωπίσει κατάματα όλα τα προβλήματα...

ΓΙΑΤΙ Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΑΡΩΝΕΙ ΤΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ...

Ξεδιάντροπα η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί μετά από 4-5 χρόνια να επικαλείται το άλλοθι ενός "κακού" ΠΑΣΟΚ! Για όλα φταίει τα κακά το ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και για τις παρανομίες του Μαγγίνα και του Σουφλιά, για τις παράνομες προσλήψεις, για τις παράνομες τηλεφωνικές υποκλοπές, για τη φασιστική συμπεριφορά της Αστυνομίας, για την ακρίβεια, για την καθήλωση των μισθών... Μα η Νέα Δημοκρατία του "καταλληλότερου" Καραμανλή είναι κυβέρνηση τέσσερα ολόκληρα χρόνια και, όπως γράφει ο οικονομικός αναλυτής της "Καθημερινής" (11/5/08) Νίκος Νικολάου «δεν έχει συνεπώς καμιά αξιοπιστία το επιχείρημα ότι δεν παρέλαβε ελεγκτικούς μηχανισμούς, διότι απλούστατα το διάστημα που είναι στην εξουσία ήταν υπερεπαρκές για να δημιουργήσει αυτούς τους μηχανισμούς. Δεν το έκανε γιατί δεν είχε την πολιτική βούληση να συγκρουσθεί με τα ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα και τα αδιαφανή κυκλώματα των μεσαζόντων που καταδυναστεύουν την αγορά και λεηλατούν το εισόδημα των νοικοκυριών...»

Ο Ν. Νικολάου, που κάποτε εργάστηκε στο "Βήμα", την περίοδο της πρωθυπουργίας Σημίτη, και σε γενικές γραμμές στήριξε την πολιτική του, αφότου ξαναγύρισε στην "Καθημερινή, υπερασπίστηκε την πολιτική της "νέας διακυβέρνησης" του Καραμανλή, με άμεσες αιχμές κατά του ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η ανάλυσή του για την ακρίβεια που σαρώνει τα νοικοκυριά, τη στιγμή που τα κέρδη των πλουσίων και των μεγάλων επιχειρήσεων αυξάνονται με ρυθμό τετραπλάσιο των αποδοχών των εργαζομένων. Σημειώνει, λοιπόν, ότι ο πρώτος υπουργός Ανάπτυξης ο Δημ. Σιούφας και ο δεύτερος, ο Χρ. Φώλιας, σνόμπαραν συστηματικά τον τομέα του εμπορίου, δηλαδή, την παρακολούθηση της αγοράς και όλη τους τη δραστηριότητα την κατανάλωσαν στα θέματα ενέργειας. Και στα τελευταία όμως δεν απασχολήθηκαν με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς και την προώθηση ιδιωτικών, αλλά και της ΔΕΗ, επενδύσεων παραγωγής ρεύματος, αλλά μεγαλοπιάστηκαν με τις διεθνείς συναντήσεις για τους αγωγούς, που τους επέτρεπαν μια ανέξοδη προβολή στα ΜΜΕ. Ετσι οι βασικοί στόχοι του υπουργείου Ανάπτυξης, που θα έπρεπε να ήταν η καταπολέμηση του πληθωρισμού, η εξάλειψη της γραφειοκρατίας και η ενίσχυση της βιομηχανίας και κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εγκατελείφθησαν προς μεγάλη ζημία της εθνικής οικονομίας, αλλά και των καταναλωτών.

Ο Ν. Νικολάου, συνεχίζει: Σήμερα, όμως, που ο πληθωρισμός, όπως βεβαίωσαν την Πέμπτη στην Αθήνα, ο Ζ. Κ. Τρισέ και οι άλλοι κεντρικοί τραπεζίτες της Ευρωζώνης, είναι η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια οικονομία, ενώ στην Ελλάδα η ακρίβεια κυριολεκτικά σαρώνει τα μικρομεσαία εισοδήματα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα προστασίας των καταναλωτών. Βεβαίως, η ακρίβεια είναι διεθνές φαινόμενο και οι τιμές βασικών αγαθών (ενέργεια, τρόφιμα) έχουν όντως αυξηθεί περισσότερο από 40% το τελευταίο έτος, και συνεπώς θα αποτελούσε ουτοπία η αξίωση να σταματήσει η κυβέρνηση τον εισαγόμενο πληθωρισμό στα ελληνικά σύνορα. Ομως, τα στοιχεία για την Ελλάδα (παραμονή του πληθωρισμού για τέσσερις συνεχείς μήνες πάνω από το 4%) μαρτυρούν ότι πέραν των διεθνών πιέσεων ο υψηλότερος κατά μία ποσοστιαία μονάδα πληθωρισμός στη χώρα μας (4,3% έναντι 3,3% στην Ευρωζώνη), οφείλεται στις στρεβλώσεις της ελληνικής αγοράς.

Οπως γράφει και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Ν. Γκαργκάνας, στην τελευταία έκθεσή του, καλά τα μέτρα εποπτείας της αγοράς για την αποτροπή της αισχροκέρδειας που λαμβάνονται από το υπουργείο Ανάπτυξης «όμως, τα μέτρα αυτά αφορούν τα συμπτώματα και όχι τα αίτια του προβλήματος που συνδέονται με τη διάρθρωση των αγορών. Πράγματι, στις όχι λίγες αγορές όπου ορισμένες επιχειρήσεις κατέχουν δεσπόζουσα θέση, η επιτάχυνση του πληθωρισμού είναι μεγαλύτερη από ό,τι σε εκείνες που λειτουργούν ανταγωνιστικά».

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Ούτε ο Σιούφας ούτε ο Φώλιας αποτολμούν να συγκρουσθούν με τις επιχειρήσεις που κατέχουν δεσπόζουσα θέση και ηγούνται με την εφαρμογή εναρμονισμένων πρακτικών καρτέλ, που ληστεύουν τους καταναλωτές. Ετσι, λοιπόν, κυνηγούν τους συνοικιακούς μανάβηδες και μπακάληδες και κλείνουν τα μάτια σε προκλητικές περιπτώσεις, όπως αυτές π.χ. της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Βασιλόπουλος, που ανακοίνωσε προχθές αύξηση πωλήσεων 15% και κερδών 58,6%! Αλλωστε, και η χθεσινή έρευνα της ICAP απέδειξε ότι τα κέρδη 2.177 Α.Ε. και ΕΠΕ αυξήθηκαν το 2007 κατά 20,56% έναντι αυξήσεως των αποδοχών των εργαζομένων κατά 6%.

Δηλαδή, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα λειτουργεί ως δύναμη κρούσης για μια βίαιη ανακατανομή εισοδήματος υπέρ των πλουσίων και σε βάρος των φτωχών και το υπουργείο Ανάπτυξης και η απαξιωμένη Επιτροπή Ανταγωνισμού θεώνται εκ του μακρόθεν τις αδικίες αυτές. Δεν ξέρω αν ο Κ. Καραμανλής αποτολμήσει ανασχηματισμό της ράθυμης κυβέρνησής του, αλλά αν το κάνει, ας διαλύσει αυτό το φανταχτερό υπουργείο Ανάπτυξης και ας δημιουργήσει μια ισχυρή διεύθυνση Τιμών και Εισοδημάτων στο υπουργείο Οικονομίας.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΔΙΑΦΘΟΡΑ, ΑΛΛΑ Η ΝΔ… ΠΡΩΤΗ!

ΜΠΟΡΕΙ να είναι ανεπαίσθητες οι μεταβολές στη δύναμη των κομμάτων, έτσι όπως καταγράφονται στη νέα δημοσκόπηση (της εταιρείας «Marc» για το «Εθνος») που δημοσιοποιήθηκε, όμως εκείνο που παρατηρεί κανείς είναι η έκρηξη δυσαρέσκειας για τα προβλήματα της καθημερινότητας, στα οποία η κυβέρνηση παίρνει πολύ αρνητικό βαθμό

Στη δημοσκόπηση αυτή η Ν.Δ. προηγείται με 31,6% (έναντι 31% στη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας τον Φεβρουάριο) και το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 29% (28,3%). Ο Συνασπισμός είναι στο 15,6% παρουσιάζοντας πτώση 0,6%, ενώ το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ παραμένουν στα ίδια: 7,2% και 3,6% αντίστοιχα.

Οι ερωτηθέντες εκφράζουν δυσαρέσκεια για την κυβερνητική πολιτική στο θέμα της ακρίβειας (91%), της ανεργίας (86%), της διαφθοράς (85%) κ.ά. Πάντως, το 83,6% εκφράζει δυσαρέσκεια και για τη δραστηριότητα του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα το 53,4% θεωρεί ότι αν αυτό ήταν στην κυβέρνηση, τα πράγματα θα ήταν ίδια και το 24,2% ότι θα ήταν χειρότερα. Το μοναδικό ενθαρρυντικό είναι ότι το 42,4% εκφράζει την επιθυμία να βγει το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές έναντι 37,1% που προτιμά να βγει η Ν.Δ.

Το 48,9% θέλει να ενισχυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Σχεδόν μοιρασμένες μεταξύ κυβέρνησης συνεργασίας (50,3%) και αυτοδύναμης κυβέρνησης (48,3%) είναι οι απαντήσεις των ερωτηθέντων.

"ΕΙΔΗΣΕΙΣ" ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΣ!

Παραιτήθηκε ο Ν. Γκαργκάνας. «Μετά από 33 χρόνια θητείας στην Τράπεζα της Ελλάδας, ήρθε η ώρα να αποσυρθώ στις 14 Ιουνίου», δήλωσε σήμερα ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος...

Πανωλεθρία Εργατικών στη Βρετανία. Το Κόμμα των Εργατικών τού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν υπέστη τη δεινότερη ήττα σε τοπικές εκλογές για τα 40 τελευταία έτη - από τα τέλη της δεκαετίας του '60 - τόσο στην Αγγλία, όσο και στην Ουαλία, καταγράφοντας συνολικώς απώλεια 331 εδρών στα δημοτικά συμβούλια...

Η διαδρομή των «μιζών» Siemens. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα του Μονάχου, διετέθησαν 1,4 εκατ. ευρώ την περίοδο των εκλογών 2004. Του Τασου Τελλογλου. «Χορός» εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ αποκαλύπτεται στον λογαριασμό της εταιρείας Placid Blue Corp. την περίοδο των βουλευτικών εκλογών του 2004 στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στοιχεία που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο του εισαγγελέα του Μονάχου στην υπόθεση κατά του στελέχους της Siemens AG Ράινχαρτ Σίκατσεκ, την περίοδο πέριξ της 8ης Μαρτίου 2004 εισρέουν στον λογαριασμό της Placid Blue Corp. περίπου 1,4 εκατ. ευρώ...

Μεταξύ σφύρας και άκμονος οι διανομείς. Τρέχουν σαν δαιμονισμένοι. Περνούν σαν σφήνα ανάμεσα στα αυτοκίνητα, εκτοξεύονται σαν πύραυλοι όταν ανάβει το κόκκινο και, ναι, αν χρειαστεί σκαρφαλώνουν στα πεζοδρόμια για να προσπεράσουν την κίνηση και κόβουν δρόμο από πεζοδρόμους. Και δουλεύουν για εμάς. Για τα «παιδιά με τα παπιά» ο λόγος, τους κούριερ και τους διανομείς φαγητού, που φθάνουν τους 25.000 μόνο στην Αθήνα και δέχονται το μεγαλύτερο κομμάτι της κριτικής για την άναρχη εικόνα των δρόμων, τις παραβάσεις και τα ατυχήματα. «Εμείς όμως είμαστε οι... δύο τελευταίοι τροχοί της αμάξης», απαντούν εκείνοι…

Παγκόσμιες διαδηλώσεις για ένα καρβέλι ψωμί. Της Λήδας Παπαδοπούλου. Οι καλύτερες συνθήκες εργασίας, η αύξηση των μισθών και η καταπολέμηση της ακρίβειας αποτέλεσαν τον πυρήνα των διεκδικήσεων της φετινής Πρωτομαγιάς, που εορτάστηκε διεθνώς, μεσούσης μιας πρωτοφανούς επισιτιστικής κρίσης, με κύρια χαρακτηριστικά την άνοδο των τιμών και την ανασφάλεια για το αύριο…

Ευρωεξορία για τους διαδηλωτές. Καταγραφή σε ηλεκτρονικό αρχείο, που θα αποτελεί τμήμα της ΣΕΝΓΚΕΝ. Του Χρήστου Ζέρβα. Θέμα, ελάχιστου, χρόνου είναι, όπως όλα δείχνουν, το φακέλωμα, οι συλλήψεις και οι απελάσεις όσων επιχειρούν να διαδηλώσουν σε μεγάλα διεθνή γεγονότα (π.χ. κατά της παγκοσμιοποίησης, σε συνόδους της Ε.Ε., των G8 και του ΝΑΤΟ). Σύμφωνα με το επικρατούν αστυνομικό «σενάριο», οι διωκτικές Αρχές θα καταγράφουν τους «βίαιους και ταραξίες διαδηλωτές», αλλά και όσους άλλους απλώς θεωρούν «υπόπτους» για πρόκληση βίαιων επεισοδίων, σε ειδικές βάσεις δεδομένων…

Την Τρίτη η λυπητερή για Κιότο... Βρυξέλλες. Του Κώστα Μοσχονά. Την ερχόμενη Τρίτη θα σταλεί τελικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατόπιν σχετικής εισήγησης του αρμοδίου για το περιβάλλον επιτρόπου, Σταύρου Δήμα, η προειδοποιητική επιστολή (πρώτο προδικαστικό στάδιο) προς την κυβέρνηση, για παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας περί εμπορίου ρύπων με βάση το Πρωτόκολλο του Κιότο…

Προβλήματα...

Κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή με εισόδημα λιγότερο από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος, ζουν 2,2 εκατ. Ελληνες, το 21% του συνολικού πληθυσμού. Τα αποκαλυπτικά στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των πολιτών, έδωσε στη δημοσιότητα η Κομισιόν με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για της Εξάλειψη της Φτώχειας...

Τεράστια προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της αγοράς αναμένεται να προκαλέσει η απεργία διαρκείας που ανακοίνωσαν αργά οι ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων. Οι ιδιοκτήτες κατέφυγαν στην απεργία διαμαρτυρόμενοι επειδή οι εταιρείες πετρελαίου δεν απέσυραν την προσφυγή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση για το άνοιγμα της αγοράς. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα δοθούν χιλιάδες άδειες με αποτέλεσμα να ενταθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των ιδιοκτητών φορτηγών. Η απεργία χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη αφού θα προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα στην αγορά, ειδικά την περίοδο αυτή που διανέμεται το πετρέλαιο θέρμανσης.

Εν τω μεταξύ, κύμα αυξήσεων τόσο στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών όσο και στα κόμιστρα του ευρύτερου κλάδου μεταφορών αναμένονται τους επόμενους μήνες. Οι συνεχιζόμενες αυξήσεις στην τιμή του πετρελαίου έχει οδηγήσει τους κλάδους και τους Οργανισμούς να ζητούν αυξήσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζουν και το 20%...

Ανεβαίνει το «θερμόμετρο» στο χώρο της Παιδείας. Οι μαθητές ξεκινούν τις καταλήψεις με αφορμή τα κτιριακά προβλήματα των σχολείων, ενώ οι φοιτητές προχωρούν σε συλλαλητήρια ζητώντας την απόσυρση του νόμου και τη μη αναγνώριση των κολεγίων. Οι πρώτες μαθητικές καταλήψεις παρουσιάστηκαν χθες σε λύκεια της χώρας.

ΣΧΟΛΙΑ: Δηλαδή, γίνεται της κακομοίρας στην ελληνική κοινωνία. Και δεν είναι μόνον αυτά που προαναφέραμε. Ο κοσμάκης δεν καταφέρνει να τα φέρει βόλτα. Υποφέρει. Δεν βλέπετε πώς η κατάθλιψη σαρώνει; Γέμισε ο τόπς καταθλιπτικούς. Εκατοντάδες αλλόφρονες κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Η πολιτική και οι πολιτικοί δεν είναι πλέον σε θέση να λύσουν στοιχειώδη προβλήματα της καθημερινότητας. Τα τηλεοπτικά κανάλια δυναμιτίζουν τα ψυχικά αποθέματα των πολιτών και δείχνουν πώς μπορεί κανείς να ζει με ψευδαισθήσεις. ΜΕ ΤΗ ΒΙΛΑ ΤΟΥ ΣΟΥΦΛΙΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ - θα μάθουμε ποτέ ή πάει, κουκουλώθηκε;