Βιβλία, συγγραφείς, κριτικοί και κοινό…

The following two tabs change content below.

Οι κριτικοί έχουν τη δυνατότητα να αναγκάσουν τον κόσμο να δώσει προσοχή σ’ έναν εντελώς ήσσονος σημασίας συγγραφέα, κι ο κόσμος να ξετρελαθεί με κάποιον που δεν έχει καμιά αξία, αλλά ο αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις διαρκεί ελάχιστα. Και δεν μπορώ να σκεφτώ ότι κάποιος συγγραφέας μπορεί να κρατάει το ενδιαφέρον του κοινού για μεγάλο χρονικό διάστημα  χωρίς να έχει σπουδαία χαρίσματα!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ή ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΤΗΤΑΣ.

Το κοινό του συγγραφέα: «Γελάω», «κλαίω», «χαχαχαχα…», «είσαι Θεός», «είσαι αστέρι», «απίστευτος», «μα πόσες φορές να σε προσκυνήσω πια….».

Αυτές τις μέρες δόθηκαν πολλά λογοτεχνικά βραβεία σε διαφόρους συγγραφείς, τα περισσότερα από τα οποία βασίστηκαν στις ψήφους αναγνωστών. Πάντα λέγαμε ότι το κοινό κανονίζει... Κανονίζει τα πάντα - δυστυχώς και το επίπεδο της πολιτιστικής μας ζωής. Το κοινό του θεάτρου, της λογοτεχνίας, της μουσικής, του κινηματογράφου κ.λπ.

Αυτό όμως που με απασχολεί είναι ότι ουδέποτε πλέον στο μέλλον θα μπορέσει ο γραμματολόγος να γράψει την αληθινή ιστορία της λογοτεχνίας μας, διότι δεν είναι δυνατόν να έχει πλήρη εικόνα. Επιπλέον οι περισσότεροι από τους προβεβλημένους συγγραφείς καταφέρνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να είναι στο προσκήνιο - είτε το αξίζουν είτε δεν το αξίζουν.