ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Όχι! Δεν πρόκειται να σχολιάσω εδώ τις μετακινήσεις που βλέπουμε να πραγματοποιούνται καθημερινά στο Αιγαίο. Αυτό θα γίνει αλλού. Οι εικόνες των ανθρώπων, που συνωστίζονται κατά χιλιάδες στις ακτές, αναζητώντας μία σανίδα σωτηρίας για να ταξιδέψουν αλλού, είναι άλλωστε τόσο εύγλωττες. Η οδύνη διακρίνεται στα μάτια τους. Ικετεύουν, με κάθε δύναμη της ψυχής τους, τη βοήθειά μας. Απέναντι σε αυτόν τον μεγάλο πόνο η αντίδρασή μας πρέπει να είναι ομόθυμη. Χρειάζονται την άμεση και με κάθε τρόπους συμπαράστασή μας ώσπου να ορθοποδήσουν και να νιώσουν καλύτερα.

ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Όσοι είχαν εκφράσει τις αμφιβολίες τους για τα αποτελέσματά του νιώθουν δικαιωμένοι. Στην πολλά διαφημιζόμενη αντιπαράθεση των πολιτικών αρχηγών του δημοκρατικού τόξου ενώπιον δημοσιογράφων, προχθές το βράδυ, αναφέρομαι. Οι υπερβολικές ελπίδες που καλλιεργήθηκαν, μέσα σε λίγες ώρες, φυλλορρόησαν. Όπως τα φύλλα των δέντρων στην αρχή του φθινοπώρου.

Υποτίθεται, πως ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για κάθε πολιτικό αρχηγό να προτάξει τις ιδέες του, να αναπτύξει με σοβαρότητα τις απόψεις του, να εξηγήσει τις επόμενες κινήσεις του και να ανταλλάξει σοβαρά επιχειρήματα με τον αντίπαλό του. Τίποτε, από όλα τα παραπάνω, δεν συνέβη. Και αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.

Η ΑΣΥΔΟΤΗ ΦΛΥΑΡΙΑ ΤΩΝ [μικρο]ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ!!!!!!

Πού ζούμε;;; Σε τι καιρούς βρεθήκαμε άοπλοι και συνεχώς σε απορία;; Τι μας συμβαίνει και βρισκόμαστε σε παραλήρημα;;; Ο καθένας κομίζει στην καθημερινή ατζέντα τις δικές του αγκυλώσεις. Έχουμε πληθωρισμό σοφών αναλυτών και σωτήρων που διαβιούν στο παλκοσένικο της πιο ασύδοτης πολιτικολογίας. Όλοι διαφημίζουν την ηθική καθαρότητά τους, αλλά όλοι είναι βουτηγμένοι στη λάσπη. Σαλταδόροι είναι, που καρπώνονται αγώνες, οι οποίοι δεν τους ανήκουν. Κολακεύουν τον λαό όλοι αυτοί οι δερβίσηδες της δημοκρατίας.

ΒΟΥΒΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ...

Την είδα εκεί, στη γωνία που συναντιούνται δυο πλακόστρωτοι δρόμοι, με ένα βιβλίο στα γόνατά της. Στεκόμουν πίσω από ένα δέντρο και αρκετά μέτρα μακρύτερα, για αρκετά λεπτά της ώρας, απολαμβάνοντας αυτή την υπέροχη εικόνα που κινητοποιούσε τη μνήμη και σκεφτόμουν ποιο βιβλίο άραγε να διαβάζει… Κι άρχισαν να τρέχουν στο νου μου τίτλοι βιβλίων που εγώ είχα διαβάσει. Μήπως τη Στενή Πύλη του Αντρέ Ζιντ, ή το Μύθο του Σίσυφου, ή μήπως  κάποιο από τα βιβλία του Μπαλζάκ, του Σταντάλ ή του Φόκνερ;; Αλλά έτσι όπως παρατηρώ το σχήμα του βιβλίου δεν μου φαίνεται παρά σαν κάτι ανάλαφρο και με εικόνες μέσα… Δε βαριέσαι. Βιβλίο να ‘ναι. Φτάνει που είναι ένα βιβλίο. Ας είναι ένα βιβλίο με φωτογραφίες ή πίνακες ζωγραφικής, ας είναι ένα βιβλίο με ταξιδιωτικές εντυπώσεις, ας είναι ένα παραμύθι…

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ή ΤΕΧΝΗ;;;;;;

Μου είναι πλέον αδιάφορη η πολιτική που δεν παράγει – αυτό που παράγει είναι το… τίποτε!!!! Δεν θα παραθέσω τις γνωστές σε όλους αιτιάσεις ότι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, ψεύτες, αστοιχείωτοι, υποκριτές και τα παρόμοια. Με κούρασαν. Συγκλονιστικές ανακοινώσεις μπορεί να περιμένω μονάχα από την Τέχνη. Και τούτο διότι απλώς η αισθητική εμπειρία έχει μέσα της κάτι το αλλόκοτο και το μυστηριακό. Είναι δύσκολη η υπόθεση της μύησης στην Τέχνη και γι' αυτό η μάζα είναι πολύ μακριά... Λοιπόν, η μάζα ας ασχολείται με τα γήινα...

ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΜΗΧΑΝΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Κάθεσαι στο γραφείο σου και θέλεις να γράψεις για όσα απίθανα παρακολουθείς να διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες. Είναι όμως τόσα πολλά ώστε κινδυνεύεις να αποσιωπήσεις ορισμένα. «Τι να πρωτοσχολιάσω», συλλογίζεσαι, «μέσα σε μια ατμόσφαιρα σύγχυσης και εκφυλιστικών φαινομένων;» Ο λόγος για τα Κόμματα του δημοκρατικού τόξου που κατέρχονται στον εκλογικό στίβο με τη φιλοδοξία να προσανατολίσουν τη χώρα σε μια ομαλή πορεία. Το Κόμμα της μισαλλοδοξίας είναι πλέον καιρός να καταδικαστεί αμετάκλητα στις συνειδήσεις όλων.

ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΕ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ;;;;;

Δεν μπορώ πλέον να καταλάβω γιατί η εποχή μας κουρέλιασε κυριολεκτικά τις ιδεολογίες, που γεννήθηκαν τον προπερασμένο αιώνα σε συνθήκες άλλοτε δραματικές και επικές και άλλοτε πολεμικές. Σήμερα είδαμε τα πάντα να γίνονται θυσία στο βωμό ενός αδυσώπητου πραγματισμού.

Οι περισσότεροι πολιτευόμενοι σήμερα μας ζητούν να ξεχάσουμε ό,τι ξέραμε και πρεσβεύαμε χάριν της... σωτηρίας της πατρίδας!!!! Θα μου πείτε ότι υπήρξαν διαψεύσεις, αλλά το ζήτημα είναι ότι δεν διαψεύστηκαν οι ιδεολογίες αλλά εγκλημάτισαν εκείνοι που τις "διαχειρίστηκαν".

ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΠΟΥ ΕΞΟΥΘΕΝΩΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!!!!

Andreas Reading, 1882-83, Edvard Munch

 

Από μόνος μου είμαι μια... συνιστώσα, στον χώρο γενικώς!!!

Υπάρχει κανένα κόμμα που να με θέλει;;;

Θέλω κι εγώ να μπω στον συνεταιρισμό, ν' αποκτήσω μερίδιο στα κέρδη [ξέρετε πόση είναι η βουλευτική αποζημίωση και κάποια άλλα προνόμια;;;;]...

Άργησα να καταλάβω τη μεταβολή της πολιτικής σε... αγορά!!

Κι όπως γνωρίζετε, στην αγορά, στο παζάρι, οι ηθικές αξίες δεν έχουν θέση.

Οι προθήκες χρειάζονται εμπορεύσιμα είδη...

ΕΚΛΟΓΙΚΑ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Η εκλογική αναμέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει και οι εξελίξεις, για τα όσα πρόκειται να συμβούν, δεν προδιαγράφονται ευοίωνες. Όπως όλα δείχνουν επαναλαμβάνεται το σκηνικό που κυριάρχησε το 2009. Αυτήν την εντύπωση αποκομίζει κάθε σκεπτόμενος πολίτης.

Στις αρχές φθινοπώρου, εκείνου του έτους, ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής παραιτήθηκε αιφνιδιαστικά και προκηρύχτηκαν πρόωρες εκλογές. Είχε προηγηθεί μια καταστροφική πενταετία άσκησης της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία κατά την οποία διπλασιάστηκε το δημοσιονομικό έλλειμμα. Ανίκανος να διαχειριστεί την επερχόμενη κρίση επέλεξε την απόδραση αντί την προώθηση μεταρρυθμίσεων. Όλες οι κινήσεις του κατά την, ατυχέστατη από όλες τις απόψεις  προεκλογική περίοδο, φανέρωναν με τον χαρακτηριστικότερο τρόπο τις προθέσεις του.

ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΣΙΣΥΦΟΥ;;;;

Τελικά αναρωτιέμαι αν αξίζει ν’ ασχολείται κανείς με την πολιτική! Ακόμη δεν έχω καταλάβει… Είναι σαν το ερώτημα του Σαίξπηρ, δια στόματος του Άμλετ: Να ζει κανείς ή να μην ζει… Είναι ερωτήματα που απασχολούν συνήθως κάποιους φιλοσοφούντες. Όπως, ας πούμε, ποιος έχει όρεξη ν’ απαντήσει στο ερώτημα αν η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο ή ο ήλιος γύρω από τη γη;; Για μας, τους πολλούς, δεν έχουν σημασία, όπως έχει για τους επιστήμονες ή τους φιλοσόφους. Η καθημερινότητά μας έχει άλλα προβλήματα.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ;;;

Το ζήτημα είναι ότι πολλοί από μας στεκόμαστε στην επιφάνεια των πραγμάτων.

Και τις περισσότερες φορές εκείνο που νιώθω είναι ότι σαν ξερά φύλλα και ανήμποροι στροβιλιζόμαστε στον αέρα.

Άλλοτε σα να είμαστε καθηλωμένοι σε αναπηρικές καρέκλες και παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα γύρω  μας ή σαν στήλες άλατος και δεν καταλαβαίνουμε τίποτε!!!

Παρότι πολλοί διαφωνείτε με αυτά που γράφω, έχω να σας πω ότι κοροϊδεύετε τον εαυτό σας.

Μπορεί να είστε υπέροχοι άνθρωποι, όλοι σας, όμως μάλλον είναι κάπως άσχημο ν’ ανακαλύπτετε κάποια στιγμή ότι δεν μπορείτε να κάνετε τα όνειρά σας αληθινά!!!

Έχω την εντύπωση ότι μια μεγάλη επιδημία σαρώνει την κοινωνία μας, την οποία όμως δεν μπορώ να προσδιορίσω και ονοματίσω.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Οι μέρες, στο νησί που γεννήθηκες και μεγάλωσες, περνούσαν χωρίς να το καταλαβαίνεις. Καμία σχέση με τη ζωή σου στη μεγάλη πόλη, όπου οι μέρες κυλούν αργά και, ορισμένες φορές, βασανιστικά.

Με αφετηρία το πατρικό σπίτι σου εξορμούσες κάθε πρωί με την οικογένειά σου σε κοντινές παραλίες και απολάμβανες τη θάλασσα. Το απόγευμα, προσπαθούσες να τιθασέψεις την αγριάδα, άγκρουστο στην κρητική διάλεκτο, που απειλούσε τα δέντρα και τα λουλούδια της αυλής. Παρότι τα χέρια σου είχαν ξεμάθει, επέμενες να δώσεις λύση. Ήξερες όμως πως θα ήταν προσωρινή. Ύστερα από λίγες εβδομάδες να επανεμφανιζόταν το πρόβλημα.

ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1586

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Για όσους θέλουν να αποφύγουν τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, συνηθισμένο φαινόμενο τους καλοκαιρινούς μήνες στις νότιες ακτές της Κρήτης, οι Καλοί Λιμένες αποτελούν ιδανικό προορισμό. Οι δυσκολίες προσέγγισής τους, καθώς χρειάζεται μέσα από στενούς δρόμους να διασχίσεις απόκρημνα βουνά, γρήγορα ξεχνιούνται. Βυθίζεσαι στο κρύο νερό και αναζωογονείσαι. Μέσα σε ένα ιδανικό περιβάλλον, που κινδυνεύει ωστόσο να καταστραφεί από τις αστοχίες ορισμένων ντόπιων, οι οποίοι συνηθίζουν να εγκαθιστούν πρόχειρες σκηνές πάνω σχεδόν στην αμμουδιά, απολαμβάνεις όλα τα θέλγητρα της θάλασσας. Όταν πια δύει ο ήλιος, αποχωρείς από την περιοχή με δυσθυμία.

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ... ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!

Αυτό που με τρομάζει, είναι πως το κοινοβουλευτικό μας σύστημα, που για να ικανοποιήσω και κάποιους οργισμένους είναι το κατά πολύ λιγότερο κακό απ’ όσα υπάρχουν στον κόσμο, κινδυνεύει να μην επιζήσει μέσα στην δική μας κοινωνία που είναι ελεγχόμενη από τους επηρμένους ανθρώπους της ερμαφρόδιτης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Η λογική αυτών των δυο κομματικών φορέων οδηγεί τη χώρα και τους Έλληνες σε πράγματα τερατώδη – ακόμη πιο τερατώδη απ’ όσα έχουμε δει και υποστεί. Και φυσικά δεν είμαι ο μόνος που ανησυχεί για τον «θρίαμβο» του Τσίπρα που μαζί με το επιτελείο του νυχθημερόν σκαρφίζονται προεκλογικά και μετεκλογικά κόλπα.

ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΛΕΙΦΑΔΙΑ ΜΙΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ!!!!

Δεν ησυχάζω, παρά το γεγονός ότι αύριο αναχωρώ για την επαρχία να ηρεμήσει λίγο το μυαλό, αφού εφημερίδες και γενικώς ΜΜΕ δεν θα παρακολουθώ. Αν κηρυχτεί πόλεμος, θα μαθευτεί. Όσο για τ’ άλλα, αδυνατώ να παρακολουθήσω τις εμμονές της λεγόμενης «αριστεράς», που ολοένα και περισσότερο με παραπέμπει στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Όμως γιατί να ησυχάσω;;; Αυτό περιμένουν οι Συριζαίοι που δουλεύουν πυρετωδώς προετοιμάζοντας καινούργιες καταστροφές για τη χώρα. Περιμένουν να ησυχάσουμε όλοι κι έτσι καθώς είμαστε μπαϊλντισμένοι από τα κάθε λογής βασανιστήρια που μας έχουν υποβάλει και όσα θα επακολουθήσουν μετά το οριστικό κλείσιμο της συμφωνίας, να κάνουν τις εκλογές και να μας δέσουν για την επόμενη τετραετία χειροπόδαρα.

Ο ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Η ραστώνη του Αυγούστου σου δίνει τη δυνατότητα για αναγνώσεις βιβλίων που κυκλοφόρησαν πρόσφατα. Τα αγόρασες με αδημονία ελπίζοντας πως θα ανακαλύψεις τις νέες τάσεις της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.

Γρήγορα, ωστόσο, απογοητεύεσαι. Ύστερα από την ανάγνωση των πρώτων σελίδων τους, τα κλείνεις απογοητευμένος. Οι ίδιες κοινοτυπίες....

Σκέφτεσαι τις διθυραμβικές βιβλιοκριτικές που είχες διαβάσει για αυτά σε εφημερίδες και περιοδικά και εκνευρίζεσαι. Όλες έγραφαν πως αποτελούσαν σημαντικές συμβολές στη λογοτεχνία.

ΤΟ ΠΕΝΘΙΜΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

• [Με αφορμή κάτι που έγραψε ο φίλος Μ.Ξ.]

Είναι βέβαιο ότι η λεγόμενη ΑΡΙΣΤΕΡΑ του κυβερνώντος κόμματος περνάει κρίση ή πιο σωστά θα έλεγα ότι βρίσκεται σ' ένα λυκόφως πένθιμο, δραματικό!!! Μια ΑΡΙΣΤΕΡΑ που διχάζει δεν έχει μέλλον. Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζουν έναν εσωτερικό κλονισμό, κάτι σαν τρόμο ανεπίγνωστο για την κατάρρευση του κόσμου που είχαν ονειρευτεί ή δημιουργήσει στη φαντασία τους. Υπάρχει έλλειψη σημείων προσανατολισμού και οι οπαδοί του Τσίπρα δεν θ' αργήσουν ν' απομείνουν ορφανοί δίχως ερείσματα, αφού ο ίδιος τους οδήγησε σε μια ζωή δίχως αντίκρισμα, δίχως κύρος. Οι περισσότεροι από αυτούς; είναι αλήθεια ότι χρόνια τώρα περιφέρονται εδώ κι εκεί, ψάχνοντας[;;;] παραζαλισμένοι για κάποια πίστη. Έπεσαν στην αγκαλιά του Τσίπρα που κουβαλάει δοξασίες εξωτικές,, παράδοξες, μυστικισμούς αδιακρίβωτους κι ακαταστάλαχτους, που έχει το ψέμα στην κωλότσεπη και είναι ανεξάντλητος σε γλωσσικές κουταμάρες.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ;;;;

Το θέμα είναι τώρα τι λες
Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε
Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ως εδώ
Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας

Το θέμα είναι τώρα τι λες.          

[Μανόλης Αναγνωστάκης]

               

Τι γίνεται τώρα;;; Το ερώτημα αυτό επανέρχεται διαρκώς. Και προσπαθούμε να βρούμε απαντήσεις και απαντήσεις δεν βρίσκουμε. Έχω την  αίσθηση ότι καμιά άλλη εποχή  δεν στάθηκε τόσο ανόητα φουσκωμένη από τον εαυτό της, τόσο στενοκέφαλα «αυτάρκης»,, καμιά δεν σνομπάρισε τόσο πολύ τις προηγούμενες, όσο η δική μας. Η εμφάνιση στο προσκήνιο μιας ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ αλαζονικής, υπέρμετρα εγωπαθούς, νεοπλουτικής, επηρμένης, ναρκισσευόμενης, ξύπνησε εμφυλιακές μνήμες, κι έσπειρε ένα λόγο διχαστικό και είδαμε ότι η κουφότητά της, και η στενοκεφαλιά της προξένησαν ζημιά στην ελληνική κοινωνία. Φυσικά δεν το παραδέχεται και δεν υπάρχει περίπτωση να το παραδεχτεί, αλλά θα συνεχίσει να επαίρεται για τις «αξίες» της [όπως άκουσα και χθες να λέει ο πρωθυπουργός].

ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Είναι ακόμα πρωί όταν καταφθάνεις με την οικογένειά σου στη γνωστή παραλία της νότιας Κρήτης. Η θάλασσα, κατά περίεργο τρόπο, είναι σήμερα γαλήνια. Σπάνια συμβαίνει κάτι τέτοιο τις μέρες του Αυγούστου. Τεράστια κύματα έρχονται συνήθως από μακριά και πέφτουν με δύναμη στην ακτή, ανακατεύοντας τα φύκια.

Η ατμόσφαιρα είναι διάφανη. Στο βάθος του ορίζοντα ξεχωρίζουν με ευκρίνεια τα Παξιμάδια. Ιδανικές συνθήκες για ένα απολαυστικό μπάνιο.

Μετά την τακτοποίηση των πραγμάτων στη σκιά κάποιου αρμυρικιού, βγάζεις γρήγορα τα ρούχα σου. Σου περνά κάποια από το μυαλό ότι πρέπει να βάλεις αντηλιακό αλλά είναι νωρίς ακόμη. Τρέχεις γρήγορα προς τη θάλασσα. Ξέρεις μια συγκεκριμένη δίοδο, από την οποία αποφεύγεις τη βραχώδη ακτή, και βουτάς στη θάλασσα.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ...

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Κάθε καλοκαίρι, όταν προγραμματίζω την πρώτη έξοδό μου στο Αιγαίο, το μυαλό μου αμέσως στρέφεται στον Ζήσιμο Λορεντζάτο. Ορισμένα κείμενά του, που τα πρωτοδιάβασα στα γυμνασιακά μου χρόνια, με έχουν σημαδέψει.

Ξεχωριστή θέση, ανάμεσά τους, κατέχει το βιβλίο του «Στου τιμονιού το αυλάκι».

Είναι από το ωραιότερα ταξιδιωτικά κείμενα που έχω διαβάσει. Όλος ο κόσμος του Αιγαίου, τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, μέσα από τη ματιά ενός μεγάλου τεχνίτη της γραφής. Η ανάγνωσή του συνιστά ανεξάντλητη πηγή συγκινήσεων. Συνεχώς ανακαλύπτω καινούργια πράγματα. Κάποιες λεπτομέρειες, στις οποίες, άλλοτε, δεν είχα δώσει σημασία.