Ελευθερία και μεγάλοι πολιτικοί....

Η απλή λογική δεν δείχνει ότι η οικονομική ελευθερία είναι απραγματοποίητη. Δείχνει μονάχα πως έχει τους νόμους της και τα όριά της. Δείχνει και κάτι άλλο ακόμα: πως μόνο από τη στιγμή που θα κατορθώσω ν' ανακαλύψω το σύστημα των νόμων της ζωής θα μπορώ ν' αρχίσω να μιλάω θετικά και για ελευθερία.

Η έννοια αυτή  "περιγράφεται", υπόκειται δηλαδή σε κάποιο σχήμα, διαφορετικά απομένει άμορφη, ανεύθυνη, και τότε αντί να καθηλωθεί, εξανεμίζεται. Είναι ο κινδυνος κάθε ρητορείας απλοϊκής ή ύποπτης γύρω από την ελευθερία. Κανένα κοινωνικό σύστημα δεν την περιόρισε όσο ο εφαρμοσμένος σοσιαλισμός.

Δεν είχα πρόθεση να πάω στο συλλαλητήριο, αλλά τελικά θα πάω γιατί απλούστατα είμαι με τον λαό…

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Δεν ξέρω κι ούτε είμαι σε θέση πλέον να καταλάβω τους πολιτικούς μας, με ποιο γνώμονα αντικρίζουν το φαινόμενο του εθνικού βίου. Το ζήτημα είναι ότι με αυτόν το γνώμονα που δεν τον ξέρω και δεν τον καταλαβαίνω προσπαθούν να του δώσουν αποφασίζουσα ρυθμιστική δύναμη και σύμφωνα με τη λογική του εμείς, ο λαός, θα πρέπει ν’ αφηνόμαστε στο ρεύμα άβουλοι, ανήμποροι κι ανυπεράσπιστοι, θύματα ενός πλέγματος ενοχής για την «συμπόρευση» μας με τα στοιχεία εκείνα που λειτουργούν ως μπαμπούλες στην κοινωνία μας. Το μέγα ερώτημα των ημερών μας είναι αν πρέπει να συμμετέχουμε στα συλλαλητήρια για να διατρανώσουμε τη βούλησή μας να υπερασπιστούμε ό,τι κληρονομήσαμε. Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!!! Όμως το πολιτικό προσωπικό της χώρας, σχεδόν στο σύνολό του φοβάται να εκφραστεί ευθέως, και να συμπλεύσει με τον λαό στην έκρηξη του συναισθηματισμού αλλά και της λογικής του.

Ζούμε σε μια εποχή μεγάλου συνωστισμού!!!

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Κάνω μια προσπάθεια να μελετήσω συμπεριφορές, ανθρώπους, πολιτικές, πολιτικούς, κόμματα κι αυτό που διαπιστώνω είναι ότι ζούμε σε μια εποχή μεγάλου συνωστισμού και εξαπολυμένης σε μεγάλη και πρωτοφανή κλίμακα αυθαιρεσίας. Κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες και οργανωμένα συμφέροντα  πιέζουν, οι βλέψεις έχουν γιγαντωθεί, οι βουλιμίες, οι δυνατότητες, αλλά συγχρόνως έχουν αναπτυχθεί σε ύψιστο βαθμό και οι μέθοδοι εξαπάτησης, ενώ η ψευδολογία και η υποκρισία εξοντώνουν κατά μάζες χιλιάδες ανθρώπους.

Ποια ιδεολογία και ποια πολιτική;;;

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Ακούστηκε πολύ τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ότι έχουμε το τέλος των ιδεολογιών και όλοι όσοι δεν είχαν ποτέ σχέση με το μαρξισμό και την πολιτική σκέψη, βρήκαν την ευκαιρία να πλιατσικολογήσουν σ’ ένα κόσμο που κοιτάει κατάπληκτος τις ραγδαίες αλλαγές που συμβαίνουν γύρω του. Υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα που σχετίζεται με τη διάσταση ιδεολογίας και πολιτικής. Είναι αλήθεια ότι στον αιώνα μας είδαμε να συντρίβονται όνειρα και προσδοκίες, αλλά είδαμε και νιώσαμε την πολιτική πρακτική με το πρόσχημα της ιδεολογίας να οικοδομεί μια κοινωνία υποταγμένη στις επιθυμίες των λογιστών του μεγάλου κεφαλαίου.

Από τους υπερφίαλους και κατ’ όνομα «αριστερούς» φτάσαμε σε μια ανώμαλη ακροδεξιοκρατία

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Αυτά που γίνονται καθημερινά στην Ελλάδα, μόνο σε ευνομούμενη χώρα δεν μπορεί να συμβαίνουν. Τα επεισόδια και οι καταστροφές που σημειώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας, στη διάρκεια πορείας από οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου, με αφορμή την απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση της Ηριάννας. Η εισβολή του Ρουβίκωνα στην Τράπεζα της Ελλάδος και η επίθεση των μελών με βαριοπούλες και μπογιές στο Δημαρχείο Ζωγράφου. Οι καταστροφές και οι φωτιές στην περιοχή των Εξαρχείων και κυρίως γύρω από το Πολυτεχνείο που έχει γίνει άντρο παρανόμων. Οι  βανδαλισμοί στο μετρό της Αθήνας. Η εισβολή αντιεξουσιαστών και τα έκτροπα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας…

Ο ταξιδιωτικός ακτιβισμός του Αλέξη Τσίπρα!!!!

https://www.timesnews.gr

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Είναι άραγε αρκετή η ΚΡΑΥΓΗ του Έντβαρντ Μουνκ για να εκτονώσει την αγωνία μας για το μέλλον της χώρας;;; Η πραγματικότητα την οποία βιώνουν η Ελλάδα και οι Έλληνες είναι πέρα από κάθε φαντασία. Οι εξελίξεις κάθε άλλο παρά ευχάριστες είναι για τη χώρα μας. Το συμπέρασμα είναι απλό: Η Ελλάδα βρίσκεται στο έλεος ενός ανίκανου πρωθυπουργού και της άχρηστης κυβέρνησής του! Προσπαθούμε να καταλάβουμε εδώ και δυο χρόνια τι είδους διαπραγμάτευση κάνει ο κ. Τσίπρας, αν καταλαβαίνει αυτά που του λένε, αν έχει στοιχειώδεις γνώσεις οικονομικών, αν συνειδητοποιεί αυτά που λέει στη βουλή και στον ελληνικό λαό, αν απολαμβάνει τις κυβιστήσεις του…

Anything goes!!!

https://www.timesnews.gr

The following two tabs change content below.

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Είναι η απόλυτη ελευθερία! Ο καθένας να κάνει ό,τι του κατέβει!!! Αλλά όταν ζούμε σ’ ένα καθεστώς απολυταρχίας, θα έπρεπε να μαζευτεί το σκορποχώρι κι ο καθένας να μην κάνει ό,τι του έρθει στο κεφάλι. Κάπου χρειάζεται να συμμαζευτούμε, να συνεννοηθούμε, να κάνουμε μικρές υποχωρήσεις, να περιμαζέψουμε τους εγωισμούς μας, ν’ ακούσουμε τους άλλους, και να μην θεωρούμε ότι εμείς έχουμε την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος. Έχω υποχωρήσει από τις θέσεις μου πολλές φορές, για να υπάρξει κοινό πεδίο και να μην τραβάω το σχοινί γιατί είναι βέβαιο πως όσο και γερό να είναι, κάποια στιγμή θα σπάσει κι άντε μετά να τα ξαναβρούμε…

Ανακαλύψτε μας!!!

https://www.timesnews.gr

Ένα ανεξάρτητο ειδησεογραφικό

πλουραλιστικό μέσο!!!

Χωρίς φανατισμούς, και προκαταλήψεις

αλλά με επιμονή στον πολιτισμό…

Για την Ελλάδα, τον κόσμο, την οικονομία, την κοινωνία, το περιβάλλον, την υγεία, την ιστορία, τον αθλητισμό, με ειδήσεις, άρθρα, αναλύσεις, συνεντεύξεις, αναδρομές

Χωρίς φανατισμούς, και προκαταλήψεις

www.timesnews.gr

ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ!!!!

Έχω αρχίσει να πείθομαι πως τούτη η πόλη, η πόλη μας, έχει μια δική της ψυχή, σχεδόν απόκρυφη, που μένει πάντα ξένη στη θέληση και στις πολυπραγμοσύνες των ανθρώπων. Αυτό το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες πόλεις, ανά την ελληνική επικράτεια. Δεν είναι εύκολο να την μαντέψει κανείς και γι’ αυτό περνάμε, οι περισσότεροι, φεύγουμε αδειανοί, δίχως καν να την υπονοιαστούμε. 

ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΟ 1965

• ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Η φωτογραφία, έπεσε στην αντίληψή μου τυχαία, πριν από λίγες μέρες. Έχει τραβηχτεί από τον περίφημο ιταλό φωτογράφο Giulio Corinaldi (1905-1973), γύρω στα 1965, σε ένα από τα ταξίδια του στην Ελλάδα. Η ακριβής τοποθεσία παραμένει άγνωστη. Είναι βέβαιο, όμως, πως σχετίζεται με κάποια περιοχή της υπαίθρου.

Σε αυτήν, εικονίζονται δύο αγόρια με κοντά παντελόνια να επιστρέφουν από το σχολείο. Δεν ξέρουμε αν είχαν να διανύσουν μεγάλη απόσταση ώς το σπίτι τους. Ο δρόμος είναι χωμάτινος. Πρέπει να είναι αρχές της άνοιξης. Λίγο μετά το μεσημέρι. Ο ήλιος δείχνει εκτυφλωτικός. Στο βάθος του ορίζοντα διακρίνεται η γαλάζια θάλασσα.

Το πρώτο αγόρι, φορά κοντομάνικη μπλούζα. Στο δεξί του χέρι κρατά με τρυφερότητα το μαύρο μολύβι του ενώ στην αριστερή μασχάλη του έχει τα βιβλία του. Διακρίνεται το εξώφυλλο του «Αναγνωστικού Β΄ Δημοτικού». Εκείνο, στο οποίο ένα αγόρι και ένα κορίτσι εμφανίζονται να περιποιούνται την αμυγδαλιά του κήπου τους. Στα λιλιπούτεια πόδια του, τα χειμωνιάτικα παπούτσια, δείχνουν παράταιρα. Το δεύτερο αγόρι, φορά μακρυμάνικο πουκάμισο. Μόλις διακρίνεται, κρεμασμένη σταυρωτά στον ώμο, η σχολική τσάντα του. Στα πόδια του, φορά κλειστά, ταιριαστά σανδάλια.

Οι δύο φίλοι των πρώτων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου κοιτούν με άνεση τον φωτογραφικό φακό. Τα πρόσωπά τους απλώνεται ικανοποίηση. Δεν ήταν και λίγα όσα είχαν συμβεί τις προηγούμενες ώρες. Την πρωινή διδασκαλία, από δασκάλες και δασκάλους που ασκούσαν με ευσυνειδησία το λειτούργημά τους και τους μάθαιναν πολλά και χρήσιμα, διαδέχθηκε το παιχνίδι στις αλάνες. Ποδόσφαιρο, κυρίως. Το μαρτυρούν, άλλωστε, τα σκονισμένα πόδια τους και τα μαυρισμένα γόνατά τους.

Όταν, ύστερα από λίγη ώρα επέστρεφαν στο σπίτι, είχαν να ακούσουν κατσάδες. Μουρμουρίζοντας οι μανάδες τους, θα ανέβαζαν με τον κουβά νερό από το πηγάδι. Για αρκετή ώρα, τρίβοντας με κεραμίδι και σαπούνι τα γόνατά τους, θα προσπαθούσαν να τους τα καθαρίσουν. Οι πατεράδες τους, παρακολουθούσαν συνήθως από μακριά τη σκηνή, κρυφογελώντας. Μόλις επιτυγχανόταν ο στόχος, στο μεσημεριανό τραπέζι, θα ακολουθούσαν οι σχετικές συμβουλές.

Μάταιος κόπος…

Την επομένη, τα δύο αγόρια, θα επαναλάμβαναν τις ίδιες ακριβώς κινήσεις.

Μια φωτογραφία της ελληνικής υπαίθρου…

Εντελώς διαφορετική εποχή, σε σχέση με τη σημερινή…

Πέρασαν κιόλας πενήντα χρόνια…

Σαν χθες φαίνονται όλα…

Ανταλλάσσοντας σιωπές και βλέμματα...

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι μέσα μας λαγοκοιμάται μια λατρεία προς το εξαιρετικό, το ωραίο, προς εκείνο που διεγείρει τις αισθήσεις, το μυαλό μας και μας κρατά σε εγρήγορση! Εγώ τουλάχιστον όταν θέλω να το εκφράσω αυτό, πάω στη λογοτεχνία να βρω μια δευτέρου βαθμού ζωή. Μια φωτογραφία μπορεί να με συναρπάσει, ένα πρόσωπο, ένα χαμόγελο, μια ανάμνηση, ακόμη κι ένα όνομα που όμως συνδέεται με παραστάσεις που έχουν καταγραφεί στο ημερολόγιο της ζωής μου. Έτσι και σήμερα είδα τη φωτογραφία της κι άρχισα μια λυρική αιθεροβασία, μια εξερεύνηση σε περιοχές που ήταν ξεχασμένες… 

Ο,ΤΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!!!!!

Μεσημέρι 3 Σεπτεμβρίου 1904, άφιξη στην Αθήνα. Η είσοδος στο λιμάνι υπέροχη. Επιτέλους στην Αθήνα! Υπέροχα, Υπέροχα! Το ξενοδοχείο πολύ ωραίο. Αμέσως στη πόλη, πολύ σκόνη, επίσκεψη στο Θησείο, η θέα αξέχαστη. Ο καφές είναι απίθανος, πραγματικός καφές. Οι αδελφοί Φρόιντ διανυκτερεύουν στο ξενοδοχείο «Αθηνά», πρώτος όροφος, δωμάτιο 31. Στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου παραμονή στην Αθήνα. Ο Φρόιντ γράφει στη σύζυγό του Mάρθα: «Φόρεσα το καλύτερο πουκάμισο και ανέβηκα στο λόφο της Ακροπόλεως, για δύο ώρες στις 3 Σεπτεμβρίου, για ολόκληρη την ημέρα στις 4 Σεπτεμβρίου.» Διηγείται ότι η Ακρόπολη υπερβαίνει κάθε τι που έχει δει μέχρι τότε, ή που μπορεί να φανταστεί κανείς. Για τον Φρόιντ οι ΄Ελληνες ήταν ένας πνευματικά προικισμένος και πολιτισμικά ανώτερος λαός. Στα μαθητικά του χρόνια έγραφε το ημερολόγιό του στα Αρχαία Ελληνικά.

ΜΟΝΟ ΜΙΑ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ!!!

Ήθελα να γράψω αυτό… αλλά σκέφτομαι ότι κάποιοι θα το συσχέτιζαν με την αυριανή «γιορτή» του αγίου Βαλεντίνου, την οποία ειρήσθω εν παρόδω, την απεχθάνομαι, στη διάσταση που παίρνει τουλάχιστον εν Ελλάδι... Ο άγιος αυτός όμως είναι για μας ανύπαρκτος. Είναι μια μυθοπλασία δυτικής προέλευσης… Τώρα, ποιο είναι αυτό; Κάτι που διάβαζα στο Ημερολόγιο ενός διαφθορέα… Είμαι βέβαια ερωτευμένος, αλλά όχι με τη συνηθισμένη έννοια και γι’ αυτό πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός κανείς, γιατί αυτό έχει επικίνδυνες συνέπειες – και συμβαίνει μόνο μια φορά. Αλλά ο θεός του έρωτα είναι τυφλός.. Όταν είναι κανείς πανούργος, μπορεί να τον ξεγελάσει.

Laudatio temporis acti…

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Ο ΝΟΥΣ πάντα γυρίζει στα παλιά, κι εγώ, σαν καλός γραμματικός, κάνω την laudatio temporis acti, την εξύμνηση παλαιών καιρών, και χάνομαι σε δρόμους και δρομάκια, σε πρόσωπα και καταστάσεις, σε σχέσεις φιλικές, ερωτικές, πολιτικές, επαγγελματικές, αποκαλύπτοντας ό,τι με σημάδεψε. Τώρα ένας χαιρετισμός, είναι αρκετός. Αλλά υπάρχουν κάποιες σχέσεις που δεν πρέπει να τις αφήσει κανείς ξεκρέμαστες, για να χαθούν στο διυλιστήριο του χρόνου. Και είναι αλήθεια ότι κάποιες σχέσεις ήταν βιώματα, γεγονότα ψυχικά. Δεν ξέρω αν όλοι οι άνθρωποι είναι ικανοί να έχουν βιώματα τέτοιου είδους! Αναρωτιέμαι ποια θα μπορούσε να είναι η αξία των περιεχομένων τους…

ΤΣΙΠΡΙΣΜΟΣ, ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥ

• ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Όταν εμφανίστηκε στο προσκήνιο, πριν από πολλά χρόνια, όλοι αντιμετώπισαν με συγκατάβαση την περίπτωσή του. Ποιος μπορούσε άλλωστε να προσάψει κάτι σε ένα παιδί, έστω και καλομαθημένο, που εκδήλωνε με ασυγκράτητο πάθος τα συναισθήματά του;

Ήταν η περίοδος των καταλήψεων για ανύπαρκτους λόγους και των καταστροφών σχολικών κτιρίων. Οι δράστες, κατά ένα περίεργο τρόπο, ποτέ δεν αποκαλύπτονταν. Όσοι εμπλέκονταν στις καταλήψεις, απεκδυόμενοι των ευθυνών τους, υποδείκνυαν ως ενόχους «εξωσχολικά στοιχεία». Τις καταστροφές, που επιβάρυναν ολοένα και περισσότερο τον δημόσιο προϋπολογισμό, καλούνταν βέβαια να πληρώσουν οι φορολογούμενοι.

Φωνή μουσκεμένη από μια βαριά ηδυπάθεια

https://www.timesnews.gr

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

ΝΙΩΘΩ προνομιούχος επιβάτης του εικοστού πρώτου αιώνα, αφού δεν περιορίζομαι να γίνομαι άθυρμα μιας καθημερινότητας που ισοπεδώνει, εκμαυλίζει και αποτελειώνει τις ευαισθησίες μας. Μακριά από το αγριεμένο πλήθος ακούω τις κοντινές και απόμακρες φωνές μέσα από τα βάθη του μικρού κουτιού μου όπου είναι κλεισμένες μνήμες, φωτεινά πρόσωπα, χαρμόσυνες στιγμές.

Έτσι, αφήνομαι ν’ αποθαυμάζω την ποικιλία που εκφράζουν οι διάφορες φωνές, άλλες κρύες, άλλες μεταλλικές, απρόσωπες… 

Κοινή γνώμη, λαϊκισμός και η ρομποτοποίηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

https://www.timesnews.gr

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

ΔΙΑΒΑΖΑ μια τελευταία δημοσκόπηση και για πολλοστή φορά ξανασκέφτομαι τον «κοινή γνώμη», που πάντα είναι καθοριστικός παράγοντας των πολιτικών εξελίξεων. Παρατηρώ ότι σε γενικές γραμμές έχει διαμορφώσει ένα πολιτικό τοπίο, που δείχνει τον καταποντισμό μιας μεγάλης παράταξης και την ανάδυση στην επιφάνεια κάποιων πολιτικών σχημάτων ή εμβρυωδών πολιτικών οργανισμών στους οποίους εγώ τουλάχιστον δεν διανοούμαι να αναγνωρίσω την πίστωση της κοινής γνώμης. Και τούτο διότι η κοινή γνώμη είναι ένα μέγεθος ακαθόριστο, και κατεξοχήν ασταθές, αστάθμητο και κυμαινόμενο. Αυτό συμβαίνει όταν ελαύνον κίνητρο δεν είναι ο ορθολογισμός αλλά το συναίσθημα.

ΝΟΣΤΑΛΓΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ!!!

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Είναι παλιόκαιρος. Θα ήθελα να κάθομαι στη ζεστασιά του σπιτιού κι από το παράθυρο να βλέπω τη θάλασσα ή έναν κήπο με δέντρα πυκνόφυλλα και λουλουδένια πυροτεχνήματα.

Ένα σωρό πρακτικά θέματα είναι επείγοντα και ενώ η ζωή περνάει, σε μαραίνουν χωρίς να γευτείς το άρωμά της. Γι’ αυτό υπάρχει κι αυτή η λύσσα της εποχής για το εφήμερο.

Ο σταλινισμός αποκαταστάθηκε στην Ελλάδα!!!

The following two tabs change content below.

• Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Μην πάει ο νου σας στην περίπτωση του άλλοτε γενικού γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (1953-1964) Χρουστσόφ, ο οποίος διακήρυξε την αποσταλινοποίηση της τότε ΕΣΣΔ, αλλά μετά από μερικά χρόνια αναλάμβανε ν’ αποκαταστήσει τη μνήμη του μακαρίτη Στάλιν! Μάλιστα είχε παραδεχτεί πως έκλαψε  την ημέρα του θανάτου του, σε αντίθεση με τον Μπέρια που δεν έκρυβε τη χαρά του. Άρχισε να λέγεται πως υπήρξαν μεν «υπερβάσεις» από την πλευρά του Στάλιν, αλλά στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ο Χρουστσόφ έλεγε πως ακόμη και στην κομμουνιστική κοινωνία [όπως αυτός την οραματιζόταν] δεν θα μπορούσε να υπάρξει απόλυτη ελευθερία!!! Επιπλέον, δεν δίστασε να φωνάξει πως η σοβιετική λογοτεχνία, λόγου χάρη, θα έπρεπε να πορευτεί κάτω από την άμεση καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος!!! Πολλά είπε κι έκανε, αλλά φαίνεται πως δεν ήταν αρκετά ως προς την αποκατάσταση του Στάλιν κι έτσι απομακρύνθηκε από την ηγεσία της χώρας το 1964 και αντικαταστάθηκε από τον [χειρότερο] Μπρέζνιεφ.

Κυνηγοί αγρίων ζώων…

• ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Έχετε γνωρίσει από κοντά κυνηγούς αγρίων ζώων;

Εγώ, πάντως, όχι!

Δεν είχα αυτό το σπάνιο προνόμιο ούτε θα το επιδιώξω.

Όσοι είχαν την ευκαιρία να τους συναναστραφούν μιλούν με τα χειρότερα λόγια γι’ αυτούς. Τα συνήθη επίθετα, με τα οποία τους κοσμούν, είναι: αλαζόνες και μικρόψυχοι. Κάποιοι, μάλιστα, διατείνονται απερίφραστα ότι πρόκειται για συμπλεγματικά άτομα.