Η ανοησία έχει μεταναστεύσει στο στρατόπεδο του Βενιζέλου!!!!

• ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: «Αν με ρωτούσε ο Παπανδρέου τι να κάνει με την προανακριτική επιτροπή θα του έλεγα να πάει. Ετσι δίνονται οι μάχες. Ετσι θα αποδειχτεί η σκευωρία του ΣΥΡΙΖΑ και η συμπόρευσή του με τη Χρυσή Αυγή»

Δεν κοιτάει εκεί που έχει διαλύσει στην κυριολεξία του κόμμα που παρέλαβε και πάει για... Β΄εθνική, δίνει και εκ των υστέρων συμβουλές!!! Κανείς τους (από την παρέα του) δεν έχει καταλάβει ότι αποκλείεται να ανακάμψει το υπάρχον ΠΑΣΟΚ";;;; Το έχω πει πολλές φορές, αλλά δεν θέλουν να το καταλάβουν.  Η δύναμη που τώρα έχει το ΠΑΣΟΚ είναι εκείνοι οι "αμετανόητοι" (με την καλή έννοια), που δεν θέλουν να το βάλουν κάτω, παρότι αρχηγεύει ο Βενιζέλος που δεν έχουν καμιά απολύτως διάθεση να τον βλέπουν! 

• Και τα μεγαλοστελέχη που κάποια στιγμή επανέκαμψαν, πού βόσκουν τώρα;; Τσιμουδιά! 

Κανείς τους δεν μιλάει. Είναι για γέλια ή για κλάματα; Είναι και για γέλια και για κλάματα. Ωστόσο λυπάμαι γιατί ένας τεράστιος ιδεολογικοπολιτικός χώρος στραπατσάρεται και χάνεται επειδή κάποιοι νομίζουν ότι μπορεί να είναι δια βίου σωτήρες του έθνους... Κάπου-κάπου βγαίνει κάποιος, λέει δυο κουβέντες καταγγελτικές της κατάστασης, αναφέρει αορίστως το ένα ή το άλλο και ξαναμαζεύεται στο καβούκι του, τρώγοντας από τα έτοιμα! 

• ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ περνάμε μια δύσκολη καμπή της νεότερης ιστορίας μας. Και είναι κρίσιμη γιατί δικαζόμαστε ΟΛΟΙ!!!!Δεν ξέρω ποιοι είναι οι αθώοι και ποιοι οι ένοχοι... Και δεν μπορώ να ξέρω αν αυτά που γίνονται σήμερα είναι τα σωστά.  Άλλωστε μια ματιά στις πίσω σελίδες της ιστορίας θα μας πείσει ότι ποτέ δεν έγινε εκείνο που θα έπρεπε να είχε γίνει!!!!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Τσίπρας και τα στελέχη του είναι πολιτικά διεστραμμένοι!!!

• ΤΣΙΠΡΑΣ: «Άμεση αναστολή του μνημονίου και κατάργηση της καταστροφικής πολιτικής της λιτότητας...»
• ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: «Δεν υπάρχει καμία αναστολή. Τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι θα ακυρωθούν, θα καταργηθούν, θα πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων»

Μια απλή ανάγνωση του Τύπου για όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και φτάνει για να πάθει κανείς... κοκομπλόκο! Πέρασε απαρατήρητο, αλλά ο «Βηματοδότης» το επισημαίνει: ο Τσίπρας στην τηλεοπτική του συνέντευξη το βράδυ της Τρίτης έκανε ένα μεγάλο «φάουλ», που υπερβαίνει τα ζητήματα του ευρώ, της αντιπαράθεσής του με τον Λαφαζάνη και όλα τα άλλα. «Εάν είστε πρωθυπουργός και ένα τουρκικό σκάφος βγει κοντά στο Καστελόριζο να κάνει έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές, εσείς με ποιον θα μιλούσατε, ποιον θα σηκώνατε το τηλέφωνο να καλέσετε;» ρωτήθηκε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Και εκείνος απάντησε: «Με τον Ερντογάν, αυτός δεν θα έφερνε το σκάφος να κάνει έρευνες;». Η «λεπτομέρεια» αυτή καθιστά τον Τσίπρα τον πρώτο έλληνα πολιτικό της Μεταπολίτευσης (τουλάχιστον) που εμφανίζεται διατεθειμένος να παίξει το παιχνίδι με τους όρους της Τουρκίας, δηλαδή να υποβαθμίσει τα ζητήματα στο Αιγαίο σε διμερή διαφορά. Μπορεί πάντως να πρόκειται απλώς για μία βιαστική απάντηση και όχι για δραματική άγνοια των διπλωματικών πρακτικών…

• Πάντως αυτό και μόνον φτάνει για να παρακαλάει ακόμη και ο Ερντογάν την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας στην Ελλάδα από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, τον οποίο όπως φαίνεται θα τον έχει στο τσεπάκι του!

"Νέα μετατόπιση από Τσίπρα με πιο ρεαλιστικό πρόσωπο στον Economist"  [Η Καθημερινή]

Μετά την αριστερή στροφή που ακολούθησε τα γεγονότα της Κύπρου, με ένα πιο ρεαλιστικό πρόσωπο επιχείρησε να εμφανιστεί ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, στο συνέδριο του Economist, όπου δήλωσε έτοιμος να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Για πρώτη φορά, μάλιστα, συνόδευσε τη δέσμευση ότι θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα επίπεδα της 31ης Δεκεμβρίου του 2011 με την επισήμανση ότι αυτή «δεν ενέχει δημοσιονομικό κόστος, παρά μόνο σε ό,τι αφορά τις κατώτατες συντάξεις και τα επιδόματα της ανεργίας», ενώ πρόσθεσε ότι «το κόστος σε ό,τι αφορά τις συντάξεις» θα ισοσκελιστεί από «την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών». Όπως το συνηθίζει όταν μιλάει σε τέτοιου είδους ακροατήρια, ο Τσίπρας χρησιμοποίησε πιο μετριοπαθή γλώσσα, επαναλαμβάνοντας π.χ. ότι επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ είναι «να σώσει την Ελλάδα στο ευρώ», αλλά παραλείποντας το «και όχι το ευρώ στην Ελλάδα», που ακολουθούσε σε όλες τις τελευταίες ομιλίες του. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησε τη λέξη «αναστολή» και όχι «ακύρωση» του Μνημονίου, αν και υποσχέθηκε στην ίδια φράση «κατάργηση της πολιτικής της λιτότητας». Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αποστροφή της ομιλίας του, πάντως, να ήταν το τρίτο συμπέρασμα που εξήγαγε από την κυπριακή κρίση, όπου εμμέσως πλην σαφώς παραδέχτηκε ότι το Μνημόνιο διασφάλιζε τη χώρα από τη χρεοκοπία: «Το δόγμα μένουμε στο Μνημόνιο για να μην έχουμε ρίσκο, δεν ισχύει πια. Μέχρι την Κύπρο, γνωρίζαμε ότι το Μνημόνιο δεν εξασφάλιζε το βιοτικό επίπεδο, αλλά εξασφάλιζε τουλάχιστον τις τραπεζικές καταθέσεις και την οικονομία από την άτακτη χρεοκοπία. Μετά την Κύπρο, το δίλημμα Μνημόνιο ή χρεοκοπία γίνεται συνώνυμο».

• Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΦΑΝΕΙ ΤΟΥ ΛΩΛΟΣΤΕΦΑΝΗ!!! 
• Ανάλογα με το ακροατήριο μιλάει ο Τσίπρας. 
• Άλλα λέει τη μια μέρα κι άλλα την άλλη και είτε δεν καταλαβαίνει τι λέει είτε ηλιθίως προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, λέγοντας δήθεν ότι διαστρεβλώθηκαν τα όσα είπε!!!!
• Θέλω να τον πιστέψω τη μια, αλλά την άλλη δεν μπορώ!!!
• Παλεύω και δεν βρίσκω να βρω ένα θέμα στο οποίο να μην έχουν δημοσιοποιηθεί διαφορετικές απόψεις των στελεχών του...

Τι είπε ο Λαφαζάνης;;; 

«Δεν υπάρχει καμία αναστολή. Τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι θα ακυρωθούν, θα καταργηθούν, θα πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων. [...] Τα μνημόνια με νόμους τα περάσανε και μάλιστα πραξικοπηματικά μέσα σε μια νύχτα. Νόμους που δεν τους είχε διαβάσει κανένας φυσικά γιατί ήταν τεράστιοι τόμοι. Ακόμη ψάχνουμε να δούμε τι περιέχουν τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι. [...] Δεν πρόκειται για νέα θέση. Ακύρωση είναι, κατάργηση των μνημονίων, των εφαρμοστικών νόμων και το λέμε όλοι απαξάπαντες, το λέει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η κατεύθυνσή μας, είναι ο θεμελιακός όρος μιας νέας διακυβέρνησης».

• Τελικά ποιος είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Ο κ. Τσίπρας ή ο κ. Λαφαζάνης;

Πείτε μου ποιος εχέφρων πολίτης μπορεί να παρακολουθήσει τις παλινωδίες (μετατοπίσεις, κωλοτούμπες) του Τσίπρα και γενικώς των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ;;; Κι όμως κάποιοι στηρίζουν αυτό το άθλιο συνονθύλευμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ...

Η καταγγελτική μιζέρια του Τσίπρα που έχει κάνει σημαία του την πιο ακραία κινδυνολογία!!!

Και να συμπαθούσα τον ΣΥΡΙΖΑ, θα είχα κουραστεί από την καταγγελτική μιζέρια του αρχηγού του, του Τσίπρα και των μεγαλοστελεχών του!

• Η μόνιμη επωδός στις δηλώσεις και τις συνεντεύξεις, είναι καταστροφολογία και οι ιερεμιάδες για μια Ελλάδα που είναι στο γκρεμό!

Ε, δεν μπορώ άλλο.

Όλοι τα βλέπουμε πώς έχουν τα πράγματα και κανείς δεν είναι ευχαριστημένος, παρά μονάχα οι μεγαλοκαρχαρίες [Βαρδινογιάννης, Κόκκαλης, Μπόμπολας, Λάτσης, Νιάρχος κ.ά.) που δεν μιλάνε καθόλου διότι απλώς δεν θίγονται τα συμφέροντά τους.

Ο Τσίπρας μιλάει αορίστως για το εκδοτικό κατεστημένο, αλλά δεν ονοματίζει γιατί την περασμένη εβδομάδα τους έκανε επισκέψεις και τα είπανε (ήταν επισκέψεις αβροφροσύνης;;;)

• Αν αγαπάς την πατρίδα και τον λαό, πρότεινε ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση κι εμείς θ’ αποφανθούμε!

Είτε τον Τσίπρα ακούσετε είτε τον Στρατούλη είτε τον Σκουρλέτη είτε οποιονδήποτε από αυτούς που ξαφνικά «ψήλωσαν» μόλις τα νούμερα μεγάλωσαν, τα ίδια πάνω-κάτω θα λένε ή διαφορετικά, αλλά αυτό δεν τους νοιάζει.

 Το Μνημόνιο είναι κλινικά νεκρό…

 Η κυβέρνηση ακολουθεί μια άκρως παράλογη, βάρβαρη και αδιέξοδη πολιτική…

 Οι πολιτικές της κυβέρνησης εξαναγκάζουν τον αγροτικό κόσμο στην ανέχεια, διαλύουν τον παραγωγικό ιστό και οδηγούν τη χώρα σε επισιτιστική και εντέλει σε ανθρωπιστική κρίση…

 Βρισκόμαστε σ’ έναν καταστροφικό φαύλο κύκλο. Σε ένα κοινωνικό κραχ, σε μια κοινωνική κόλαση στην Ελλάδα…

 Υλοποιείτε μια πολιτική που κατεδαφίζει την κοινωνία…

 Η Ελλάδα καταστρέφεται…

 Έχει γεμίσει αιθαλομίχλη η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, οι μεγάλες πόλεις και κινδυνεύει η υγεία μας, διότι ο κόσμος, για να ζεσταθεί, ψάχνει να βρει να κάψει ό,τι βρει μπροστά του… 

 Μας έχετε οδηγήσει σ’ έναν χειμώνα που μοιάζει με τους χειμώνες της δεκαετίας του ΄50, που δεν τους ζήσαμε εμείς, είμαστε μικρότεροι, ευτυχώς…

 Έχουμε πάνω από 5 χιλιάδες αυτοκτονίες σ’ αυτό τον τόπο…

 Οι συνταξιούχοι δεν έχουν να πάρουν τα φάρμακά τους…

 Έχουμε έλλειψη φαρμάκων στα δημόσια νοσοκομεία…

 Μια συμμορία διαπλοκής και διαφθοράς… 

 Το καθεστώς της κλεπτοκρατίας που μας κυβερνά…

 Το τρίγωνο της αμαρτίας του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της τραπεζοκρατίας και της μιντιοκρατίας…

 Η ομερτά με όρους μαφίας…

 Αυτή η έρμη χώρα και αυτός ο έρημος λαός έφθασε σε αυτή την κατάντια της λεηλασίας…

 Βυθίζετε τη χώρα στη δυστυχία, στην καταστροφή…

 Είναι η ΔΗΜΑΡ της ευθύνης που αναλαμβάνει κι αυτή ακέραια την ευθύνη της συγκάλυψης, του ξεπλύματος του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, που οδήγησε την Ελλάδα στα βράχια και σήμερα καταρρέει…

 Παραπλανήσατε τον ελληνικό λαό…

 Είστε αντιμέτωποι με την ανθρωπιστική κρίση…

 Με το νέο ανατριχιαστικό φαινόμενο των καθημερινών αυτοκτονιών…

 Είχαμε τη χαρά και την τιμή να είμαστε οι μόνοι που βρεθήκαμε απέναντι σε έναν αξιωματούχο της γερμανικής κυβέρνησης και του είπαμε ότι εκκρεμότητες δεν έχει μονάχα η Ελλάδα προς την Γερμανία αλλά και η Γερμανία προς την Ελλάδα σε σχέση με το κατοχικό δάνειο. [Όμως, κύριε Τσίπρα, ξέχασες να μας πεις, τότε, ο Σόιμπλε τι σου απάντησε;;;]

 Αναστολή του Μνημονίου… [Τι είναι πάλι τούτο;]

Εν πολλοίς, θα έλεγα ότι αυτά είναι και δικές μας διαπιστώσεις, αλλά από έναν υπεύθυνο πολιτικό αρχηγό και το κόμμα του θα περιμέναμε να έχει προτάσεις ρεαλιστικές και να μην περιμένει τις καθημερινές εκρήξεις του λαϊκού συναισθηματισμού για να αποφασίσει την πολιτική του. 

Άκουσα νωρίτερα σε κάποιο κανάλι τον Στρατούλη να καταγγέλλει για μυριοστή φορά το ΠΑΣΟΚ ότι γέμισε με κόσμο το δημόσιο! 

Ας πούμε ότι ήταν έτσι. 

Τώρα αυτός και το κόμμα του γιατί υποστηρίζει εκείνους που έφερε του ΠΑΣΟΚ; 

Και για να έχουμε καλό ρώτημα: 

Ο Στρατούλης, λόγου χάρη, πώς προσλήφθηκε στον ΟΤΕ (που δεν δούλεψε ποτέ του γιατί ήταν επαγγελματίας συνδικαλιστής);;; 

Η Δούρου πώς δούλευε στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας επί εποχής Τσοχατζόπουλου;;;

Τι νόημα έχει τώρα ν’ αραδιάσω κι άλλα ονόματα;

• ΔΕΝ τους κάνω κέφι, γιατί είναι υποκριτές και ψευτονταήδες…
• ΕΙΝΑΙ πλέον φανερό ότι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ μας θέλουν απογοητευμένους, διαλυμένους, καταπτοημένους, ψυχοπλακωμένους και όλα τα συναφή... Και για ποιο λόγο; Ρωτήστε τους!!!

Μην χάνετε την ψυχραιμία σας!!!!

Κάποτε παρακολουθούσα τις εξελίξεις στο χώρο της τέχνης και τίποτε δεν μου ξέφευγε. Ήξερα τα πάντα για το θέατρο, τις εικαστικές τέχνες, τον κινηματογράφο, τα βιβλία, τα πάντα! Άλλωστε ήταν η δουλειά μου και δεν έπρεπε να υστερώ και η ενημέρωση ήταν και είναι προϋπόθεση ενός καλού δημοσιογράφου. Τέλος πάντων, αυτά δεν τα γράφω για να «διακοσμήσω» τον εαυτό μου, γιατί πίστευα ότι και άλλοι συνάδελφοι το ίδιο έκαναν. Υπήρχε κατά κάποιο τρόπο ένας [σχεδόν] υγιής ανταγωνισμός. Εντάξει, μη νομίσετε ότι πάντοτε υπήρχαν αγγελούδια! Και για να μην περιοριστώ στο χώρο της δημοσιογραφίας, θα έλεγα ότι το ίδιο συμβαίνει σε όλους τους χώρους των τεχνών, των γραμμάτων , της πολιτικής…

• ...............................

Σήμερα, δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται. Εν πολλοίς θα έλεγα ότι επικρατεί άγριος ανταγωνισμός σε αρρωστημένες βάσεις. Ο ένας κοιτάει να φάει τον άλλον και η γενική κρίση στην κοινωνία έχει συνηγορήσει στην επικράτηση του νόμου της ζούγκλας. Και δυστυχώς βλέπουμε πολλούς νεαρούς αυθάδεις και αναιδείς ν’ αφήνουν την αναίδειά τους ανεπιτήρητη γιατί επωφελούνται από το γενικό κλίμα. Και εκδηλώνονται με τρόπο ανάγωγο κι αυτό επειδή απλώς δεν έλαβαν ποτέ τους καμιάν αγωγή ή έλαβαν εκείνη την διφορούμενη μεγαλοαστική αγωγή που είναι αναίδεια σχηματοποιημένη. Εκδηλώνονται πρόστυχα γιατί είναι πρόστυχοι και το γενικό κλίμα της «αμφισβήτησης» των πάντων ευνοεί τις κάθε λογής καταχρήσεις.

• ...............................

Είμαστε, λοιπόν, αντιμέτωποι με μια αρρωστημένη πραγματικότητα και δεν ξέρουμε πώς να την διαχειριστούμε κι αυτό που μας μένει είναι να φροντίσουμε να διαχειριστούμε τον εαυτό μας. Δεν είναι βέβαια και τόσο εύκολο, μέσα σ’ αυτό το αχνιστό σιντριβάνι των ανθρωποθυσιών στο οποίο έχει μεταβληθεί η κοινωνία μας. Και να σας πω ένα απλό: Δεν χρειάζεται να πάτε στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στην Παλαιστίνη ή σε κάποιο πολεμικό μέτωπο για να καταλάβετε τι σημαίνει ανθρώπινη φύση! Σε οποιοδήποτε κοινωνικό χώρο, στο λεωφορείο, στις ουρές της εφορίας, στη βουλή, στα δικαστήρια… Αν προσπαθήσετε να μελετήσετε με το μάτι διάφορες περιπτώσεις, συμπεριφορές, φυσιογνωμίες κ.λπ. θα καταλάβετε πόσο σοφός θα γίνετε σε πολύ σύντομο χρόνο. Θα βρεθείτε αντιμέτωποι με την ευκολία ή προπαντός την αναίδεια με την οποία οι άνθρωποι λένε ψέματα, παλεύουν με νύχια και με δόντια να εξαπατήσουν ο ένας τον άλλον ή τη Δικαιοσύνη και να πιούν ο ένας το αίμα του άλλου για απλά πράγματα…

• Πώς έγινε η κοινωνία μας τόσο αδυσώπητη, ωμή στους νόμους της!!!

Γι’ αυτό μάλλον παίρνουμε βαθιές ανάσες με μια ωραία εικόνα, με ένα μπουκέτο λουλούδια, με λίγες γλυκές κουβέντες, μ’ ένα χάδι έστω φανταστικό, με την de profundis ΚΑΛΗΜΕΡΑ της φίλης ή του φίλου.

• Πάντως, μην χάνετε την ψυχραιμία σας, γιατί αν τη χάνετε είναι σαν να απαρνιέστε τον εαυτό σας!!!!

Κάτι δεν πάει καλά στην Ευρώπη που... εκ-γερμανίζεται!!!!

19 Απριλίου 1943: Εβραίοι του γκέτο της Βαρσοβίας υπό την απειλή των γερμανικών όπλων   (Φωτογραφία:  Associated Press)

• ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!!!!
• Στην Ευρώπη που γερμανοκρατείται και... εκ-γερμανίζεται!!!
• Το ένα φέρνει το άλλο. Μετά την γερμανική επικράτηση στο πολιτικό επίπεδο, αρχίζει να εξασθενεί η μνήμη και ν' αποτελεί μακρινή ανάμνηση ο ναζισμός που έπνιξε την Ευρώπη στο αίμα και στις αναθυμιάσεις των κρεματορίων!!!!

Μια δημοσκόπηση που παραγγέλθηκε από τη εβραϊκή κοινότητα της Βαρσοβίας και δημοσιεύουν τα πολωνικά μέσα ενημέρωσης, δείχνει μιαν αποτρόπαια εικόνα: Ένα μεγάλο μέρος των νέων στη Βαρσοβία δεν θα ήθελε να έχει εβραίο γείτονα ή εβραίο συμμαθητή!!! Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε τον Μάρτιο σε δείγμα 1.250 μαθητών σε 20 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην πρωτεύουσα από το ινστιτούτο Homo Homini έδειξε ότι το 44,1% δεν θα ήθελε να έχει εβραίο γείτονα και το 40,1% δεν θα ήθελε να έχει εβραίους συμμαθητές. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι ποσοστό 60,7% των νέων που ρωτήθηκαν δεν θα ήθελαν εβραίο σύντροφο.

• Το εξωφρενικό είναι πως σύμφωνα με το 54,6% των ερωτηθέντων νέων, ηλικίας 17-18 ετών, η βοήθεια των Πολωνών στους εβραίους στη διάρκεια του Ολοκαυτώματος ήταν «αρκετή». Μόλις το 4,9% πιστεύει το αντίθετο και το 11,2% θεωρεί πιστεύει ότι ήταν «υπερβολική».

Ο πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας της Βαρσοβίας Πιοτρ Κάντλτσικ δήλωσε, από την πλευρά του, στον ιστότοπο Interia ότι «αυτές αντισημιτικές σκέψεις προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη, καθώς σχεδόν δεν υπάρχουν πλέον εβραίοι στην Πολωνία». Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία είχε σχεδόν 3,3 εκατομμύρια εβραίους, εκ των οποίων οι 400.000 ζούσαν στη Βαρσοβία. Αντιπροσώπευαν το 10% του πληθυσμού της χώρας και το ένα τρίτο των κατοίκων της πρωτεύουσας. Οι ναζί έκλεισαν τους εβραίους της Βαρσοβίας σε γκέτο προκαλώντας δεκάδες χιλιάδες θανάτους ενώ έστειλαν εκατοντάδες χιλιάδες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό]

Καταρχήν, ο Λοβέρδος είναι ανέμπνευστος!

Η επωνυμία του κόμματός του με παραπέμπει στα τουρκικά κόμματα, όπως ας πούμε το κόμμα του Ορθού Δρόμου ή κάτι τέτοιο.  Αλλά η λέξη "Συμφωνία" είναι ήδη καπαρωμένη από την Λούκα Κατσέλη με την "Κοινωνική Συμφωνία" και τελικά μάλλον είναι γρουσούζικη, αφού στις εκλογές οι άνθρωποι της Κατσέλη έψαχναν να βρουν τις ψήφους τους, κάτι δηλαδή που θα κάνει και ο Λοβέρδος και οι 1.200 οπαδοί του. 

• Αλλά και "Νέα Ελλάδα" ήταν ο τίτλος εφημερίδων που δεν επιβίωσαν στο χρόνο...

Φαίνεται ότι ο Λοβέρδος δεν ενδιαφέρεται για τέτοιες λεπτομέρειες. 

Μήπως όμως και οι λεπτομέρειες έχουν κάποια σημασία;;;

Βλέποντας και τη φωτογραφία που ανάρτησα, σκέφτομαι την Ντόρα Μπακογιάννη-Κούβελου-Μητσοτάκη που έκανε ακριβώς τον ίδιο χαιρετισμό όταν ίδρυσε το κόμμα της που πήγε... άπατο!

Πρωινός ρεμβασμός...

Ολονυχτίς έβρεχε κι όταν στις 5 βγήκα βόλτα με τον Μάο, είχε σταματήσει.

Ο ουρανός μοιάζει και τώρα, στο λυκαυγές, με κάτι τεράστιες μουντζούρες, σαν πίνακας κι εγώ προσπαθώ να καταλάβω το νόημά του.

Αραιά και πού, υπάρχει κανένα φωτεινό ξέφωτο.

Σκέφτομαι την σημερινή κατάσταση στη χώρα μας και με πιάνει απελπισία.

Αλλά, λέω ότι οι νέοι άνθρωποι κάτι θα σκαρφιστούν για να βγούμε από το αδιέξοδο.

Τελικά, δεν βλέπω!

• Και τη Γαλλική και την Ελληνική Επανάσταση τις διαδέχτηκαν, σαν ειρωνεία, η τάξη των καλοκαθισμένων εισοδηματιών.

Δηλαδή, θα ήταν υπερβολή αν έλεγα πως κάθε έπος [βλέπε και το "έπος του Πολυτεχνείου"] δεν αποβλέπει παρά στο πώς θα φέρει στον κόσμο για κληρονόμο του έναν ή περισσότερους κηφήνες ή κάποιους ηλίθιους!

Τι σου είναι η οικονομία της ζωής!!!

Ξημερώνει... 

Ξημέρωσε...

Κι εγώ κάθομαι στο παρατηρητήριό μου και ρεμβάζω...

• Στο τέλος κάνω το πιο απλό: αφήνω τον συρμό να περάσει κι εγώ περιμένω υπομονετικά να περισυλλέξω ό,τι θετικό θ' απομείνει στην αποβάθρα!!

Τα βιβλία που διαβάσαμε...

Η αναδιάταξη της αρχικής σελίδας του face book περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και κάποια βιβλία που έχω διαβάσει. Είναι αυτονόητο ότι αυτά που σημείωσα, τα έχω διαβάσει (κατά περιόδους), αλλά ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ και όχι στ' αγγλικά. Απλώς τα έβαλα γιατί δημιουργούν με τα εξώφυλλά τους μια ωραία εικόνα... Εάν κάποια στιγμή τα βαρεθώ θα τα "κρύψω". Ωστόσο, θα ήθελα με την ευκαιρία να επισημάνω τον εκδοτικό πληθωρισμό, παρά την οικονομική κρίση. Πάω στο σούπερ-μάρκετ και βλέπω στις προθήκες βιβλία αγνώστων συγγραφέων, πολυσέλιδα, τα οποία ιστορούν ερωτικές σχέσεις βλακώδεις και τα οποία μπορεί να γράφτηκαν στο διάστημα μιας εβδομάδας. Είμαι βέβαιος ότι τα περισσότερα τα πληρώνουν οι συγγραφείς τους, γιατί αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η εκδοτική κραιπάλη με συνεχώς καινούργιους τίτλους στην αγορά.

• Υπάρχει και το σχετικό διαφημιστικό πανδαιμόνιο κι επειδή τελικά ο χώρος του βιβλίου, και γενικότερα ο αισθητικός χώρος, είναι ξέφραγο αμπέλι, διαπιστώνει κανείς ότι επικρατεί σύγχυση αξιών και κριτηρίων.
• Κι αυτά τα βιβλία που συνήθως έχουν την πρώτη θέση στις περιώνυμες λίστες των "μπεστ-σέλερ", δεν είναι παρά ένα κλινικό σύμπτωμα κάποιων που βγάζουν στη λαϊκή αγορά τα σπλάχνα τους για να τ' αερίσουν!
• Αλλά η σύγχυση που επικρατεί δεν είναι μονάχα στα γράμματα, αλλά και στις τέχνες, όπως είναι και στην πολιτική!

Σε όλους αυτούς τους χώρους, οι "δημιουργοί", με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επιχειρούν να ξιπάσουν, να θορυβήσουν, να καινοτομήσουν, προβάλλοντας την προσωρινότητά τους! Βάλαμε, λοιπόν, παραδίπλα, τα βιβλία που διαβάσαμε... Όπως επίσης και τους τίτλους των ταινιών που είδαμε και τα τραγούδια με τους καλλιτέχνες που μας αρέσουν...

Και λοιπόν;

Εντάξει μωρέ... Κουβέντα να γίνεται!

Στον τραγικό κόσμο του εφήμερου!!!

• Η πατρίδα, αγάπη μου, είναι γεωγραφικά προσδιορισμένη, έχει σώμα από χώμα ζεστό, βράχους και θάλασσα, σάρκα χειροπιαστή.

Όσο και να θέλεις να πετάξεις, στην αγκαλιά της θα ξαναπέσεις, κι αυτή θα σε κρατάει για πάντα.

Κι αν όλα τ’ απορρίπτεις, κι αν γύρω σου δεν βλέπεις τίποτε σταθερό, κι αν όλα γίνονται ρευστά και βουλιάζουν, έχει σημασία ότι υπάρχεις, αγέρωχη, ωραία, πεισματάρα και αλύγιστη, με μια φλόγα μυστική.

• Μην κυνηγάς τον ίσκιο σου στο χώρο του ακατοίκητου!

Το ξέρω ότι πολλές φορές ματώνουμε για την φθορά του εαυτού μας, και των αγαπημένων μας, αλλά και για τη φυγή εκείνων που αγαπήσαμε και θαυμάσαμε και χαρήκαμε. Ωστόσο πρέπει ν’ αναγνωρίσουμε πως δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά και πως το παροδικό είναι υψηλή σοφία μέσα στην οικονομία της ζωής. Εξάλλου, όλοι έχουν καταλάβει ότι η ομορφιά είναι άμεσα συνδεδεμένη με το εφήμερο.

• Εδώ, λοιπόν, τα μάτια σου, στον τραγικό κόσμο του εφήμερου, στον κόσμο του φωτός!

ΥΓ. Αφιερωμένο στον ΧΑΝΟ, το ψαράκι!

Η Ελλάδα είναι δυστυχισμένη γιατί έχει ένα ηλίθιο κοινοβούλιο που θεσμοθετεί τη διαφθορά!!!!

Στη διάταξη της παρ. 3 του άρθρ. 68 του ν. 4139 (ΦΕΚ 74, τχ Α/19.3.2013, «Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις») αν και αυστηροποιήθηκε με το ίδιο άρθρο η ποινική μεταχείριση της «δωροληψίας» “παθητικής δωροδοκίας”) των υπαλλήλων (γιατρών του δημοσίου, εφοριακών, υπαλλήλων πολεοδομίας κ.λπ.) το «δώρο» ή «φακελάκι» ή «λαδωτικό» ή «μίζα» μετονομάζονται σε «απλή υλική παροχή» που δόθηκε «προς έκφραση ευγνωμοσύνης...» (!!!).  Αυτό τι σημαίνει;;; Δεν χρειάζεται και μεγάλη φιλοσοφία, διότι η πράξη αυτή για την  οποία έχουν γραφτεί άπειρα σχόλια, έχουν γίνει ρεπορτάζ, έρευνες, καταγγελίες κ.λπ. παύει να αποτελεί δωροδοκία! 

• Διαβάστε τι έγραψε ο νομικός εγκέφαλος: «... δεν συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης...».
• Δηλαδή, θεσμοθετούν την εγκληματικότητα. 
• Μπράβο σας, ρε κάφροι του κοινοβουλίου.

Καλά, δεν υπήρξε ένας να φωνάξει;;;

Ο χρόνος, τα βιβλία, η ιστορία και το νόημα της ζωής…

Από τα παιδικά μου χρόνια είχα μια αντιπαράθεση με τον χρόνο! Ένας από τους λόγους που κοιμάμαι λίγο είναι ακριβώς ο χρόνος – ότι δηλαδή τον θέλω δικό μου, να τον διαχειρίζομαι εγώ, όπως νομίζω επωφελέστερα! Ο ύπνος μου ήταν πάντοτε ελάχιστος. Ακόμη και με τους γονείς, όταν ήμασταν όλη η οικογένεια μαζί, κοιμόμουν σχεδόν τελευταίος. Δηλαδή, περίμενα να πέσουν όλα τα παιδιά για ύπνο και μετά εγώ καθόμουν στην κουζίνα, δήθεν διαβάζοντας, οπότε η μάνα μου που έκανε τις δουλειές, μ’ έβλεπε ότι κάτι περίμενα ή σαν παραπονεμένο, και μου έφτιαχνε μια φέτα με βούτυρο και μαρμελάδα ή μου έδινε ένα γλυκό κι εγώ ευχαριστημένος πια, πήγαινα για ύπνο.Το πρωί ξυπνούσα λες και χτυπούσε μέσα μου κάποιο ρολόι, πάντα την ίδια ώρα.

• ...............................

Τώρα αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι αυτού του είδους η εγρήγορση είχε κάποια αιτία και για κάποιο λόγο εγώ επιδίωκα να σταματήσω ή να καθυστερήσω τον οδοστρωτήρα που λέγεται χρόνος, παλεύοντας να είμαι περισσότερες ώρες ξύπνιος για να περισώσω την επώνυμη ύπαρξή μου. Προσπαθούσα, λοιπόν, να μάθω όσα πράγματα μπορούσα, διαβάζοντας  ολοένα και περισσότερο, χωρίς σταματημό.

• Ωσότου έπιασε το μάτι μου κάτι που είχε πει ο Νίτσε: «Μαθαίνουμε πολλά, αλλά πολύ λίγο στοχαζόμαστε…»!

Έτσι κι εγώ πάλευα να βρω αφορμές για στοχασμό… Εδώ όμως θα πω ότι δεν έπαψα να πιστεύω στα βιβλία και πάντα να θεωρώ ότι είναι αυτό που έγραψε κάποια στιγμή ο Ουμπέρτο Έκο, δηλαδή τα βιβλία είναι «οι γέροι μας» που τους θέλουμε! Διότι πρέπει να πω ότι δεν νιώθω αυτάρκης χωρίς τα βιβλία μου. Δεν ανήκω στους αυτάρκεις που είναι οι πρωτόγονοι και οι ματαιόδοξοι. Και δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στους άλλους!

• Δεν είμαι σαν εκείνους που με τη μέθοδο του ταύρου δίνουν κουτουλιές για να προχωρήσει η ιστορία.

Αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαι και σαν εκείνους που αποτελούν το Χορό, που σχολιάζει, θρηνεί και στηθοδέρνεται, και συμβουλεύει τους ήρωες χωρίς ποτέ να γίνεται ακουστός. Νιώθω, ωστόσο, ότι είμαι αρκετά ευαίσθητος και συγχρόνως οικτίρω γι’ αυτό τον εαυτό μου, αφού ξέρω ότι Ιστορία δεν παράγει η ευαισθησία, αλλά το πάθος. Η ευαισθησία και πολύ περισσότερο τα μέτρα του ορθολογισμού είναι δυο χαρακτηριστικά στοιχεία που δεν έχουν σχέση με την «κίνηση» της Ιστορίας, διότι τελικά πέρα από το πάθος που προείπα, υπάρχουν κάποιες άλλες δυνάμεις που ανέκαθεν την κινούσαν και την κινούν και τώρα.

• Ξέρει κανείς να μου πει ποιο είναι το νόημα της ζωής, που ασφαλώς είναι πάντοτε βραχυπρόθεσμο και εμπεριέχεται σ’ έναν αγώνα, σε μια πλάνη ή σε μια ματαιοδοξία;;;

Ο πρωτόγονος που έλεγα παραπάνω μπορεί ίσως να βρίσκει νόημα στη ζωή και ξέρετε γιατί;

Απλούστατα διότι δεν το γυρεύει!!!

Καλημέρα!

Τι ωραία που είναι να ζει κανείς... εντατικά (αλλά όχι στην εντατική)!!!

Διαβάζω το μυθιστόρημα του Μίλαν Κούντερα "Η ταυτότητα" στη μετάφραση του Γιάννη Χάρη (εκδόσεις Εστία). Εξαιρετικό βιβλίο, πολύ καλή η μετάφραση. Ωστόσο, κοντοστάθηκα στη σελίδα 55, διαβάζοντας αυτά που θ' ακολουθήσουν:

«Το να θυμόμαστε το παρελθόν μας, το να το κουβαλάμε πάντοτε μαζί μας, είναι ίσως ο αναγκαίος όρος για να διαφυλάξουμε, όπως λέμε την ακεραιότητα του εγώ μας. Για να μη συρρικνωθεί το εγώ μας, για να διατηρήσουμε τον όγκο του, πρέπει να ποτίζουμε τις αναμνήσεις σαν τα λουλούδια στην γλάστρα, κι αυτό το πότισμα απαιτεί τακτική επαφή με τους μάρτυρες του παρελθόντος, δηλαδή με τους φίλους. Οι φίλοι είναι ο καθρέφτης μας, η μνήμη μας. Το μόνο που απαιτούμε από αυτούς είναι να γυαλίζουν κάπου-κάπου τον καθρέφτη για να μπορούμε να κοιταζόμαστε μέσα...»

Παρακάτω συνεχίζει κάπως διαφορετικά, αλλά εμένα μ' άρεσε αυτό που παρέθεσα, κι έτσι μπορώ να δικαιολογήσω το γεγονός ότι καθημερινά αλλάζω τις φωτογραφίες του "εξωφύλλου" της σελίδας μου.

• Μου δίνεται η ευκαιρία να κοιταχτώ ξανά στον καθρέφτη.
• Φυσικά, μη νομίσει κανείς ότι όλα βλέπω πως ήταν ρόδινα! Κάθε άλλο.

Εκείνο που θέλω να υπογραμμίσω είναι ότι ξαναδιαβάζοντας τα έργα των φίλων μου, οι οποίοι μπορεί να ήταν και δικοί σας φίλοι, νιώθω εκείνο ακριβώς που έγραφε ο Ροζέ Μαρτέν ντι Γκαρ σε μια επιστολή του προς τον Αντρέ Ζιντ. Ήταν μια επιστολή το θέμα της οποίας περιστρεφόταν γύρω από τον Ντοστογιέφσκι, αλλά στο συγκεκριμένο σημείο που θα παραθέσω υπερασπιζόταν με πάθος έναν άλλο Ρώσο συγγραφέα έναντι του Ντοστογιέφσκι:

• «Όταν διαβάζεις Τολστόι, ζεις εντατικά, αποκτάς στο ελάχιστο μόριο του χρόνου την πείρα που θα χρειαζόταν δέκα χρόνια ανθρώπινες επαφές και ταξίδια και χαμένος καιρός για να την αποκτήσεις»!!!

Έτσι λοιπόν κι εγώ χρωστάω πολλά στους φίλους που συνάντησα στα χρόνια της δημοσιογραφικής μου δραστηριότητας και οι φωτογραφίες είναι μια μικρή υπόμνηση του χρέους μου προς αυτούς.

Οι κατασκευασμένες δημοσκοπήσεις και οι κατασκευασμένοι δημοσιογράφοι!!!

Υπάρχει το ερώτημα γιατί άραγε να γίνονται κάθε τόσο δημοσκοπικές έρευνες, οι περισσότερες από τις οποίες ξέρουμε ότι είναι κατασκευασμένες; Σε τι μπορούν να βοηθήσουν και ποιον; Για να ενημερωθούν οι άλλοι, εκείνοι δηλαδή που δεν πήραν μέρος στην έρευνα; Πάντα ξέρουμε ότι οι έρευνες, είτε κατασκευασμένες είτε αληθινές, αποτυπώνουν την διάθεση των ψηφοφόρων μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και πάντα μετά από κάποιο «καταλυτικό» γεγονός. Αλλά και τα «καταλυτικά» γεγονότα πάλι κατασκευάζονται!

• Σχεδόν ζούμε σε μια κοινωνία που ζει μια κατασκευασμένη, δηλαδή ψεύτικη ζωή.
• Και είναι μερικές φορές που οδηγούμαστε από κατασκευασμένα συμπεράσματα σε μια ζωή που ποτέ δεν επιδιώξαμε και πολύ περισσότερο δεν την θέλαμε.
• Άραγε, μπορεί κανείς να έχει πίστη σ’ ένα μέλλον καλύτερο από το σήμερα;

Στη μέτρηση της Pulse RC για την εφημερίδα «6 μέρες», ο ΣΥΡΙΖΑ αποσπά ποσοστό 20%, η ΝΔ 19,5%, το ΠΑΣΟΚ 7%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 5%, η Χρυσή Αυγή 12%, η ΔΗΜΑΡ 3,5%, το ΚΚΕ 5%, ενώ «άλλο» κόμμα επιλέγει το 5,5% των ερωτηθέντων.

Στη δημοσκόπηση της εταιρείας Metrisi για την εφημερίδα «Παραπολιτικά», στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ αποσπά ποσοστό 21,5%, η ΝΔ 21,1%, το ΠΑΣΟΚ 6,2%, η Χρυσή Αυγή 9,2%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 5,5%, το ΚΚΕ 5,4% και η ΔΗΜΑΡ 5,6%.

• ................................

Δεν μου λένε κάτι τα νούμερα που δημοσιεύονται… Την προηγούμενη εβδομάδα είχαν δημοσιοποιηθεί τα αποτελέσματα άλλων δημοσκοπήσεων, την επομένη ή την μεθεπομένη θα δημοσιοποιηθούν κ.ο.κ.Τα αποτελέσματα είναι λίγο-πολύ παρόμοια. Μπροστά θα είναι πότε η Νέα Δημοκρατία πότε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό προφανώς αρέσει σε κάποια κέντρα είτε επιχειρηματικά είτε ξένα που πιθανολογούν την επιβίωση σχέσεων επωφελών για τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό το αποτέλεσμα δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, με την έννοια ότι δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να πιστεύει πραγματικά ότι και τα δυο αυτά κόμματα μπορούν ή είναι σε θέση να βγάλουν τη χώρα σε ήρεμα νερά. Ότι και να μου δείξουν, εγώ είμαι πεπεισμένος ότι δεν υπάρχει προγραμματικός λόγος και εφόσον δεν υπάρχει προγραμματικός λόγος, κανείς από τους δυο δεν θα μας γλιτώσουν!

• Είναι δύσκολο ή σχεδόν αδύνατο η βραχυπρόθεσμη ματιά του ΣΥΡΙΖΑ και του προέδρου να αποτελεί εγγύηση για τη χώρα. 
• Ο Τσίπρας, δηλαδή, συνεχώς κινείται και πολιτεύεται ανάλογα με την συναισθηματική αντίδραση του κόσμου.

Ε, λοιπόν, δεν μπορεί κανείς να βασιστεί στην κρίση ενός πολιτικού που δρα κατά τέτοιο τρόπο. Βραχυπρόθεσμη ματιά και αποσπασματικότητα!!!

• Για τον Σαμαρά τι να πω;;;
• Να μην σπαταλιέμαι...

Ο άνθρωπος δεν είναι αλλά... γίνεται!!!

Αυτή ωραία φράση δεν είναι δική μου, αλλά δεν θυμάμαι που την είχα διαβάσει. Εντάξει τώρα την οικειοποιούμαι. Ο καθένας που σκέφτεται μπορεί να πει το ίδιο.

• Γιατί λοιπόν ο άνθρωπος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;;;
• Φυσικά αναφέρομαι για τον άνθρωπο του παράλογου κόσμου που βιώνουμε καθημερινά.
• Πόσοι νομίζετε ότι έχουν επίγνωση της ανθρώπινης ευθύνης;

Αν αρχίσετε να το ψάχνετε από έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων που ας πούμε ότι γνωρίζετε, και χρησιμοποιήσετε ένα μέτρο, σιγά-σιγά θα διαπιστώσετε ότι ο κύκλος στενεύει επικίνδυνα, σε σημείο που θ' αρχίσετε ν' αναρωτιέστε πού ζείτε!!! Και βέβαια το ερώτημα που μονίμως αιωρείται είναι αν ο καθένας ξέρει γιατί ζει. Εάν δεν ξέρει τότε όλα είναι δίχως νόημα! Αλλά έχει διαπιστωθεί ότι μια ισχυρή μερίδα του σημερινού κόσμου κρύβεται πίσω από καταστάσεις απροσδόκητες και γι’ αυτό βρισκόμαστε, κάποιοι, αντιμέτωποι με τον τυχοδιωκτισμό των ώριμων και την κερδοσκοπική βουλιμία τους και νιώθουμε ότι δεν υπάρχει κύρωση!

• Δεν υπάρχει κύρωση όταν καταπατούν τους νόμους, και δεν υπάρχει δικαιοσύνη γιατί τελικά αυτή λειτουργεί με τους δικούς της ρυθμούς.

Εγώ που υποτίθεται ότι έχω λίγη πείρα και μ’ έχει διδάξει κάτι παραπάνω, συντηρώ κάποια ελπίδα γενικώς για το μέλλον, αλλά αυτή η ελπίδα είναι… ζαλισμένη! Υπάρχει όμως και κάτι που δεν πρέπει να παραβλέπουμε.

Το γεγονός ότι ακόμη σήμερα εγώ, εσείς, κάποιοι τέλος πάντων, μιλάμε για κάποια μέτρα και σταθμά, για κάποιες έννοιες που πρέπει να διέπουν τη ζωή μας, πάει να πει ότι αυτές οι έννοιες, οι μεγάλες έννοιες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης κ.λπ., που είναι θεμέλια ηθικών αξιών, έχουν αντέξει επί χιλιάδες χρόνια, παρά τις επιθέσεις που υπέστησαν στη διάρκεια της ιστορίας από φιλοσόφους, σοφιστές, τυχοδιώκτες, απατεώνες κ.ά.

• Θέλω να πω ότι πρέπει να συνεχίσουμε!!
• Πέφτουμε; 
• Να σηκωθούμε ξανά και να προχωρήσουμε!
• Δεχόμαστε χτυπήματα;
• Βάζουμε τη δύναμη της ψυχής και συνεχίζουμε!

ΥΓ. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΧΑΝΟ, ΤΟ ΨΑΡΑΚΙ!!!

Το μάθατε, στον Πειραιά!!!!

Πώς μου ήρθε αυτό το τραγούδι; Είναι οι συνειρμοί. Διαβάζοντας το ρεπορτάζ της Μαρίας Θερμού στο "Βήμα": Αρχαίο μνημείο που καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς του Πειραιά το 1944 πρόκειται επιτέλους να αποκατασταθεί. Πρόκειται για τον ένα από τους δύο πύργους των Ηετιώνειων Πυλών, κατασκευής 4ου π.Χ. αιώνα, ο οποίος μπορεί να... περίμενε λίγο παραπάνω, τώρα όμως και ύστερα από απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου θα αναστηλωθεί. Επιπλέον θα δημιουργηθεί δίπλα του και επάνω από την αρχαία γέφυρα, μία πεζογέφυρα ελαφράς κατασκευής ώστε ο επισκέπτης να έχει την αίσθηση ότι χρησιμοποιεί την αρχαία είσοδο των πυλών. Να σημειωθεί ότι ο πύργος, διαστάσεων 7,2 επί 9,24 μέτρων παρουσιάζει σήμερα ρηγματώσεις, θραύσεις και απώλεια του υλικού του.

Το θέμα είναι ότι σπανιώς γίνεται αναφορά σ' αυτούς τους βομβαρδισμούς που έγιναν από ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ αεροπλάνα, όταν πλέον οι Γερμανοί εγκατέλειπαν την Ελλάδα. Ήταν μια ενέργεια εντελώς άσκοπη, αψυχολόγητη, άχρηστη, αλλά καταστροφική για τον πειραιά που τον τσάκισαν κυριολεκτικά. Ιδού μερικά από τα φρικιαστικά αποτελέσματα εκείνων των βομβαρδισμών, όπως τα βρήκα στο http://pireorama.blogspot.gr/: 

• Δεν έμεινε σχολείο, νοσοκομείο, εκκλησία, καταφύγιο και γενικά χώρος που συγκεντρώνονταν κόσμος που να μην επλήγηκε. 
• Η καταστροφή σε κόστος υπολογίστηκε περί τα 325 εκατομ. προπολεμικές δραχμές. 
• Ο Πειραιάς από την μεγαλοπρέπεια του μεσοπολέμου βυθίστηκε ολοκληρωτικά στο χάος και έκανε χρόνια για να ορθοποδίσει. 
• Κανένα διεθνές δικαστήριο δεν δίκασε αυτό το έγκλημα πολέμου, ουδείς τιμωρήθηκε. 
• Κανείς εκπρόσωπος δημοτικής ή άλλης αρχής εζήτησε αποζημίωση και ουδείς αποζημιώθηκε. 
• Καμμία πόλη που δεν ανήκε εντός της γερμανικής επικράτειας, δεν βομβαρδίστηκε τρεις φορές την ίδια μέρα από δύο διαφορετικές υπερδυνάμεις της εποχής. 
• Καμία συμμαχική πόλη δεν βομβαρδίστηκε από τους ίδιους τους συμμάχους.
• Δεν έγινε ποτέ γνωστός αν υπήρχε διαταγή σύμφωνα με την οποία σφυροκόπησαν αλύπητα τον πληθυσμό και όχι τους στρατιωτικούς στόχους ή εαν αυτό συνέβη λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν.

Οι άνθρωποι της ελληνικής τηλεόρασης χρειάζονται ψυχίατρο!!!

Αλλιώς δεν εξηγείται πώς βγαίνουν κάθε βράδυ στα λεγόμενα "δελτία ειδήσεων" και λένε του κόσμου τις μαλακίες, αναλύοντας υποτίθεται τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις. Δεν αφήνουν τον κόσμο σε ησυχία. Ποιος έχει όρεξη κάθε βράδυ, κάθε απόγευμα, κάθε μεσημέρι, κάθε πρωί και τελικά σε όλες τις εκπομπές ν' ακούει τις μπουρδολογίες όλων αυτών των τηλε-δημοσιογράφων, που βγαίνουν λάβροι κατά των πολιτικών, οργισμένοι κατά της κυβέρνησης, συντηρητικοί κατά των ξένων, υπεραμυνόμενοι των λαϊκών δικαίων, λες και τους έχουμε εξουσιοδοτήσει...

• Επιζητούν τελικά μετά μανίας να οδηγήσουν και τον κόσμο στα ψυχιατρεία. Η απάντησή τους βεβαίως είναι ότι η πολιτική που ακολουθείται οδηγεί εκεί τον κόσμο. 
• Ναι, αλλά αυτοί από τα μέσα ενημέρωσης ανακατώνουν την κατσαρόλα. 
• Ή για να το πω πιο απλά, αυτοί ρίχνουν νερό στο μύλο της σύγχυσης και του σαματά.

Αφού μεταδώσουν κατασκευασμένα ρεπορτάζ, δημιουργούν κλίμα ταραχής, αμφισβήτησης, και πανικού, έρχονται μετά από κάποιες επίσημες ανακοινώσεις να πουν ότι η κυβέρνηση λόγου χάρη "αναδιπλώθηκε" ή μετά την κατακραυγή, άλλαξε τακτική κ.λπ.

• ΟΜΩΣ, συνεργοί σ' αυτό είναι και κάποιοι πολιτικοί που έχουν γίνει καθημερινοί θαμώνες των καναλιών και είναι για λύπηση διότι κάθονται σαν μαθητούδια περιμένοντας πότε θα τους δώσει το λόγο, η Τρέμη, ο Παπαδάκης, ο Πρετεντέρης, ο Ευαγγελάτος, ο Αυτιάς, και διάφοροι άλλοι εκπομπάρχες που δυναστεύουν την καθημερινότητά μας.

Αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τους πολιτικού και τους δημοσιογράφους είναι μια απόδειξη ότι χωρίς τους πολιτικούς οι τηλεοράσεις και οι εκπομπάρχες δεν μπορούν να ζήσουν και άρα ποιος λογικός άνθρωπος δεν θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι η λεγόμενη ΔΙΑΠΛΟΚΗ είναι στην ημερήσια διάταξη;

• Σχεδόν καθημερινοί πελάτες στα τηλεοπτικά παράθυρα ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο Οικονόμου [πρώην Πασόκος και νυν ΔΗΜΑΡ], ο Τσουκαλάς [πρώην Πασόκος και νυν ΣΥΡΙΖΑ], ο Μαργαρίτης και ο Λυκούδης της ΔΗΜΑΡ, η Χριστοφιλοπούλου, ο Σκουρλέτης, ο Στρατούλης, ο Παπαδημούλης, ο Βορίδης, ο Πάγκαλος, ο Βούτσης, η Κανέλλη και ο Σοφιανός, ο Δένδιας κι άλλοι κι άλλοι…

Μπαίνουν καθημερινά στο σπίτι του κοσμάκη απρόσκλητοι και τσακώνονται και εξυπνακίζουν και φανατίζονται, αλλά υποκύπτουν στα κελεύσματα των τηλεπαρουσιαστών.

• Έγινε η τηλεόραση ένα δεύτερο «κοινοβούλιο» κι έγινε θεσμός, με μόνη την δικαιολογία ότι έτσι ενημερώνεται ο κόσμος!!!
• Αλλά αυτό είναι μια ψευδαίσθηση ότι, δηλαδή, ενημερώνεται ο κόσμος.

Αντιθέτως ο κόσμος μπερδεύεται, οδηγείται σε λάθος μονοπάτια, βγάζει λάθος συμπεράσματα κι έτσι έχουν όλοι λάθος εικόνα για την πολιτική κατάσταση.

Παλικαρισμοί εκ του ασφαλούς!!!

Είναι μέγιστο εθνικό ζήτημα η διεκδίκηση των αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου από τη Γερμανία, είπε ο Τσίπρας, κι ότι «οφείλουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις να έχουν ξεκάθαρη τοποθέτηση απέναντι σε αυτό το μέγα εθνικό θέμα». Και ποιος αρνείται ότι δεν είναι εθνικό θέμα;; Καλύτερα ν’ ασχολείται με τη δική του πολιτική σχετικά με το θέμα αυτό, ο Τσίπρας, αφού δεν μας είχε πει όταν ο ίδιος, από τον περασμένο Ιανουάριο, είχε θέσει το ζήτημα αυτό στον Σόιμπλε τι του απάντησε… 

• Με καθυστέρηση πολλών μηνών μαθαίνουμε από τον ίδιο τον Σόιμπλε ότι πρέπει… να ξεχάσουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις!!!

Προφανώς αυτό του είχε πει ο Σόιμπλε τότε του Τσίπρα αλλά ο καημένος Τσίπρας δεν τόλμησε να δημοσιοποιήσει την αντίδραση του Γερμανού, περιοριζόμενος μονάχα να δηλώσει ότι του έθεσε το ζήτημα!!! Και λοιπόν; Κι αν το έθεσε; Αυτές οι εξυπνάδες και οι παλικαρισμοί εκ του ασφαλούς αποκαλύπτουν έναν πολιτικό που μαζεύει την ουρά του όταν βρίσκεται σε προσωπικό αδιέξοδο.

Το αίσχος της ελληνικής δημοσιογραφίας λέγεται και... "Αυγή"!!!

• ΔΙΑΒΑΣΑ το άρθρο του Θανάση Καρτερού στην εφημερίδα "Η ΑΥΓΗ" και μόνον εμετό δεν έκανα!
• Τίτλος του άρθρου: "Προσοχή, δαγκώνει!" Τα βάζει με τον Βενιζέλο με τον πιο χυδαίο τρόπο (έχει ξαναγράψει παλιότερα...) 

Μετά την "άνοδο" του ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την συνεχή παρουσία σε "καλή" θέση στις δημοσκοπικές έρευνες, η εφημερίδα "ΑΥΓΗ" έχει εκτροχιαστεί και δυστυχώς γι' αυτούς αποκαλύπτει καθημερινά το αληθινό πρόσωπο και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της φασιστικής και φανατικά αντικοινωνικής νοοτροπίας που τους διέπει. 

• Δεν μ' ενδιαφέρει ο Βενιζέλος, αλλά με νοιάζει ο τρόπος που θέλουν ν' ασκήσουν πολιτική κριτική!!! 
• Ο τρόπος του Θανάση Καρτερού με ξενίζει. 

Έδειχνε κάτι διαφορετικό, αλλά δυστυχώς απατήθηκα. 

ΟΛΟΙ εκεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ίδιοι!! 

Κι αυτό το πολιτικό μόρφωμα είναι ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ελληνική πολιτική ζωή. 

• Ο φανατισμός, το ψέμα, η αλαζονεία, η υποκρισία, ο εξυπνακισμός και το μίσος κατά των αντιπάλων είναι τα χαρακτηριστικά τους. 

Γι' αυτό και είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ!!!

Οι Μεγάλες Δυνάμεις εξακολουθούν να μας γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους!!!

• Η απάντηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε μ' έχει ελαφρώς σοκάρει, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν αναμενόμενη.
• Ο Σόιμπλε, λοιπόν, είπε να ξεχάσουμε τις (γερμανικές) πολεμικές αποζημιώσεις! 
• Βέβαια, η Ελλάδα θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο και θα παλέψει και καλά θα κάνει και μακάρι να δικαιωθεί.

ΕΔΩ όμως φαίνεται ξεκάθαρα η αλαζονεία της Μεγάλης Δύναμης και η επηρμένη απάντηση απλώς αποτυπώνει την ουσία της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Μια απλή ανάγνωση της ιστορίας θα μας δείξει ότι, λόγου χάρη, στην Αγγλία του 19ου αιώνα, ο ιμπεριαλισμός θεωρούνταν απαραίτητος για την ευημερία της βρετανικής κοινωνίας γενικώς και της μητρότητας ειδικώς (Michael Rosenthal, The character factory, Baden-Powel’s boy scouts and the imperatives of empire, 1986) και, όπως αποκαλύπτει μια προσεκτική εξέταση της σταδιοδρομίας του Baden-Powel, το κίνημα του προσκοπισμού μπορεί να εντοπισθεί απευθείας στη σχέση που εδραιώθηκε ανάμεσα στην αυτοκρατορία και την υγεία του έθνους (φόβος αυνανισμού εκφυλισμός, ευγονική (Anna Davin, “Imperialism and Motherhood”, στο Patriotism).

Ο Edward W. Said που κάνει αυτές τις αναφορές στο υπέροχο βιβλίο του «Κουλτούρα και Ιμπεριαλισμός», που είναι μια συστηματική και συνάμα γοητευτική ανίχνευση των ριζών του ιμπεριαλισμού στον πολιτισμό της Δύσης, λέει:

Οι εικόνες της δυτικής αυτοκρατορικής εξουσίας παραμένουν βασανιστικές, παράξενα σαγηνευτικές, συγκλονιστικές. Είναι ο Gordon στο Χαρτούμ, που κοιτάζει αφ’ υψηλού τους Σουδανούς δερβίσηδες στον περίφημο πίνακα του G.W.Joy “ General Gordon’s Last Stand, 1885”, οπλισμένος μόνο με ένα ρεβόλβερ κι ένα σπαθί στη θήκη του. Είναι ο Κουρτζ του Κόνραντ στην καρδιά της Αφρικής, ιδιοφυής, τρελαμένος, καταραμένος, γενναίος, άπληστος, ευφραδής… 

Προσπαθώ, λοιπόν, να διακρίνω τους ακριβείς λόγους πίσω από τους οποίους «κρύβεται» η εν γένει στάση της σημερινής Γερμανίας, αντιπαρερχόμενος την περίοδο του Ναζισμού και της χιτλερικής θηριωδίας για την υπεροχή της Αρίας φυλής κ.λπ.

• Τι είναι αυτό που επικαλούνται οι Γερμανοί;
• Γιατί πιστεύουν ότι αυτό που υποστηρίζουν στην πολιτική τους είναι και το σωστό;
• Και γιατί πολιτεύονται με τόση «αυτοπεποίθηση»; 
• Είναι μονάχα η αριθμητική και οικονομική υπεροχή τους;

Αν σήμερα η γερμανική οικονομία είναι σταθερή και σε καλή κατάσταση, αν η γερμανική κοινωνία περνάει καλά κι έχει όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να μην έχει προβλήματα, τότε γιατί δεν μας αφήνει στην ησυχία μας;

Θα πει κανείς ότι η «ενωμένη» Ευρώπη απαιτεί κάποιους κανόνες συμβίωσης.

Καμιά αντίρρηση. Αλλά είναι ξεκάθαρο για μας και για όλους υποθέτω, ότι αυτοί οι κανόνες ερμηνεύονται κατά το δοκούν από τα διάφορα κράτη-μέλη.

• Ο Σόιμπλε δεν κρατάει ρεβόλβερ ή σπαθί, αλλά δυστυχώς έχει τον τελευταίο λόγο σε ό,τι αφορά τις σχέσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα μου πείτε πως εάν δεν ήταν ο Σόιμπλε, θα ήταν κάποιος άλλος. Αυτό είναι σωστό, κι έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι η Γερμανία πάντα «γεννάει» εκείνον που θα την οδηγεί ως «ηγέτιδα δύναμη» στην Ευρώπη. Και σήμερα υπάρχει μια «συμφωνία κυρίων», μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Γερμανίας για τη μοιρασιά στον ευρωπαϊκό χώρο, και γενικότερα στον περίγυρο (Ασία και Αφρική). Οι πολιτικές εξελίξεις το δείχνουν κι εμείς βρισκόμαστε στη μέγγενη αυτών των δυνάμεων που ενδιαφέρονται μονάχα για το δικό τους συμφέρον.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;

Θα δούμε…

Πώς φτάσαμε έως εδώ;

• ΟΤΑΝ κοπτόμεθα για τη δημοκρατία και τα συμφέροντα του λαού και της χώρας, πιστεύουμε άραγε σ' αυτά που λέμε ή μεγαληγορούμε ανεύθυνα και φτηνά;;;
• Αναρωτιέμαι, λοιπόν, όλοι αυτοί οι "πολιτικοί" που έχουν βγει στην αγορά και κραυγάζουν και συνθηματολογούν και δημαγωγούν, για ποιο λόγο το κάνουν; 
• Όλοι έγιναν δημοκράτες, πατριώτες, αγάπησαν τον λαό;;;
• Τι διάολο ρε!!!
• Είχαμε τόσους πολλούς σπουδαίους πολιτικούς και φτάσαμε εδώ που είμαστε τώρα;;;

Θεωρώ πλέον τον εαυτό μου ένα Ροβινσώνα…

Αλλά το θέμα είναι ότι δεν είμαι μόνος μου. 

Υπάρχουν γύρω μου πολλοί Ροβινσώνες, που μπορεί να έχουν ατομικά προβλήματα, αλλά ξέρω ότι η αγωνία τους όλη είναι αν θα γίνει ορατή η σημαία της απόγνωσης που εκλιπαρεί βοήθεια από τους διαβάτες του ωκεανού από μέρους της απελπισμένης μοναξιάς! 

Κι όταν λέω Ροβινσώνας ή άτομο, ουσιαστικά εννοώ ένα άθροισμα, μια ομάδα, ένα σύνολο.

Και στέκομαι απέναντι στη νοσηρότητα της σημερινής πολιτικής που ενώ φαίνεται ότι έχει λίκνο και τάφο την κάλπη, εντούτοις θεωρώ ότι είναι ένα μέγεθος κυμαινόμενο ανάλογα με τα μέσα επιβολής. Συνήθως ξέρουμε ότι η δημαγωγία είναι κυρίαρχη στην πολιτική και η νοσηρότητα δυστυχώς προσδιορίζεται από τους εκάστοτε συμβιβασμούς ιδεών, προγραμμάτων, κοινωνικών θεωριών κ.λπ., αλλά και από το γεγονός ότι τα σαλταρίσματα κάποιων που πολιτεύονται με το ένα ή το άλλο κόμμα μόνον και μόνον για ν' αποκτήσουν τη βουλευτική ιδιότητα. 

• ................................

Δείτε τους βουλευτές κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ ή των Ανεξάρτητων Ελλήνων...  Ξαφνικά βρέθηκαν στο κοινοβούλιο κι εκεί μετέφεραν την ασπόνδυλη ηθική του καφενείου. Είναι λογικό ο ψηφοφόρος να δίνει δύναμη και υπόσταση στον πολιτικό, κι εκείνος με τη σειρά του να κάνει τον ψηφοφόρο συνειδητό και τίμιο πολίτη. Αλλά τώρα εγώ ψάχνω ψύλλους στ' άχυρα. Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στη μέση ενός φαύλου κύκλου. 

Η εξυγίανση της πολιτικής ζωής και η ανανέωση του πολιτικού κόσμου δεν μπορεί να γίνει, αντικαθιστώντας τον Παπανδρέου με τον Τσίπρα ή τον Καμμένο και τον Σαμαρά, ή βάζοντας στο κοινοβούλιο άτομα σαν την Κωνσταντοπούλου και τον Κασιδιάρη, την Δούρου και τον Στρατούλη, τον Τατσόπουλο και την Κουντουρά, τον Πάντζα και τον Βαρεμένο...

• Χτες άκουσα τον Τσίπρα να λέει: "Υποσχόμαστε..."!!!!

Και υποσχέθηκε για πολλοστή φορά ότι θα προχωρήσει σε αύξηση του κατώτατου μισθού αλλά ποτέ δεν εξήγησε πού θα βρει τα χρήματα!!! Εδώ δεν θ' ασχοληθώ με τη συνέντευξη στον Παπαχελά, διότι πρόκειται για μια συνέντευξη αποκαλυπτική της ασχετοσύνης του Τσίπρα και του πολιτικού παιδισμού που τον διακατέχει.  Και δεν είναι τόσο απλό να λέει κανείς ότι «τον Τσίπρα δεν τον δοκιμάσαμε»!!!  Τι να δοκιμάσουμε;;; 

• Είναι για παιχνίδια το μέλλον του τόπου, ώστε να το αφήσουμε στα χέρια ενός τυχάρπαστου που υποδύεται τον πολιτικό και μάλιστα τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενός ανθρώπου που πουλάει… φρέσκο και κοπανιστό αέρα και υπογράφει συναλλαγματικές χωρίς αντίκρισμα;;;

Ο Τσίπρας καμουφλάρει την άγνοιά του και την έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων της ιστορίας μας, παλαιότερης και πρόσφατης, όπως επίσης και των κανόνων της διεθνούς πολιτικής. Πίστεψε ότι οι επαφές του με τη Γερμανία, τους Αμερικανούς, τους Βραζιλιάνους, τους Βολιβιανούς και όποιους άλλους θα του δώσουν το διαβατήριο για την κυβερνητική εξουσία… Κι επειδή ο διεθνής πολιτικός στίβος είναι ζούγκλα, νομίζει ο Τσίπρας ότι επειδή έκανε μια επίσκεψη φιλοφρόνησης στον παλιό πρόεδρο της Βραζιλίας, τον Λούλα, ότι κέρδισε το παιχνίδι;;

Κούνια που τον κούναγε…

• Αυτή τη στιγμή ο Τσίπρας παίζει παρέα με τον Καμμένο! Και οι δυο τους είναι δυστυχώς πολιτικά απαίδευτοι κι επειδή είναι υποχρεωμένοι να δίνουν καθημερινά τη μάχη της [και προσωπικής] πολιτικής αυτοσυντήρησης, χρησιμοποιούν όπλα θεμιτά και αθέμιτα... Αυτό που μας ζητάνε ο Τσίπρας με τον Καμμένο, είναι… ένα πήδημα στο κενό! Καλύτερα να το κάνουν μόνοι τους…

ΥΓ. Το κείμενο γράφτηκε μετά από μια πολύωρη τηλεφωνική συνομιλία με τον φίλο μου τον Κωστή Στρατιδάκη. Ομως δεν έχω τελειώσει Θα υπάρξει και συνέχεια

Τουφεκιές στον... αέρα!!!!

Εγώ, εδώ, μπορεί να τουφεκάω στον αέρα, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο φίλτατος Μιχάλης Καρχιμάκης κάνει το ίδιο κι αυτός;;; Εκτιμώ τον αγώνα που κάνει τόσα χρόνια (μην προτρέξει κανείς να με επιτιμήσει, γιατί όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος). Δεν θα επικαλεστώ το γεγονός ότι κάποτε που ήταν το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση κι αυτός Γραμματέας, του είχα στείλει δυο φορές μηνύματα και με είχε αγνοήσει…

• Θα αναφερθώ στο ότι έχει ξεκινήσει έναν αγώνα κατά του Προβόπουλου.

Πώς θα πείσει τους οικονομικούς εισαγγελείς κι εμάς ακόμη ότι υπάρχει κάποιο ζήτημα με τον Προβόπουλο, τον κεντρικό τραπεζίτη, όταν δεν μπορεί να πείσει κανέναν βουλευτή του σημερινού ΠΑΣΟΚ, για να πει κανείς ότι ξεκινάει μια συγκροτημένη κίνηση για να «αποκαλυφθεί» ο ρόλος του.

Αυτό που κάνει ο Καρχιμάκης είναι να τουφεκάει στον αέρα!!! Παρακολουθώ εδώ και καιρό τα σχόλιά του, την κριτική του, αλλά αποτέλεσμα… μηδέν!!

• Κι εγώ τουφεκάω τον  ΣΥΡΙΖΑ. Και λοιπόν;

Εγώ περίμενα πάντα μια οργανωμένη προσπάθεια σε διάφορα θέματα, που όμως δεν έγινε ποτέ. Μόνος του ο φίλος Μιχάλης δεν πρόκειται να πετύχει. Έχω την αίσθηση ότι θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερη σοβαρότητα. Τέλος πάντων. Ο λεκτικός ακτιβισμός καλός είναι για μας που είμαστε στο περιθώριο, απλοί θεατές των τεκταινομένων, ενώ γι’ αυτούς χρειάζεται δράση, συγκροτημένη και αποτελεσματική. Γιατί εάν δώσω διάσταση στην κουβέντα και αναφερθώ στο «συντακτικό συνέδριο» του ΠΑΣΟΚ, θα γελάσω επειδή θυμάμαι ότι υπήρξε μια κάποια δραστηριότητα με κάτι κείμενα «διαφωνούντων» με τον Βενιζέλο και η συνέχεια είναι τοις πάση γνωστή. Ο Βενιζέλος εξακολουθεί να κανοναρχεί στο Κίνημα και το ΠΑΣΟΚ να ψάχνει θέση στους… επιζώντες!!!

Εεεεεεε, ΕΣΥ, γιατί δεν μου μιλάς;;;;

• Μακριά, λοιπόν, από το αγριεμένο πλήθος;;;

Είναι αλήθεια ότι εάν κάποιος θέλει ν’ αποφύγει την κοινωνία που έχει γίνει εφιάλτης, ή τ’ αδιέξοδα που σαν βρόχος σφίγγουν το λαιμό, τότε δραπετεύει όπως μπορεί!

• Όμως η φυγή είναι λύση;

Μήπως θα ήταν πιο σωστό να μη δραπετεύσει και να παραμείνει, προσπαθώντας να κοιτάξει βαθύτερα στα μάτια των διπλανών του, πέρα από την πόζα; Το ξέρω ότι είναι δύσκολο και αμφίβολη η ανταπόκριση.

Αλλά ξέρω ότι βρισκόμαστε σε μια καμπή της ιστορίας μας – η ιστορία μας εξάλλου όλο καμπές είναι!

Και νιώθουμε ότι όλες οι αξίες έχουν καθαιρεθεί γιατί απλούστατα έχει κλονιστεί η πίστη στη βαθύτερη υπόσταση αυτών των αξιών.

• Έρχεται μια στιγμή που οι συνθήκες μας κάνουν να πιστέψουμε ότι το σύμπαν υπάρχει συμπτωματικά και συνεπώς μην αναζητούμε κλίμακες και μέτρα αξιών…

Υπάρχουν και οι εσωτερικά ευαίσθητοι που νιώθουν βαθιά τη αδυσώπητη αλληλουχία των αντιφάσεων που συνθέτουν την υφή της καθημερινότητάς μας και την παρουσιάζουν κλειστή και αδιέξοδη.

Δεν δέχομαι ημερήσια διάταξη με θέματα καθ' υπαγόρευση...

• ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΣΚΑΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!
• Η ημερήσια διάταξη της καθημερινότητάς μου δεν δέχεται θέματα καθ' υπαγόρευση...

Αυτοί που έχουν δημιουργήσει μια δημοσιογραφική κοινότητα με πατρικίους και πληβείους και τώρα πια που νιώθουν ότι τους αγγίζουν τα χνώτα των νεοναζί, μας ζητούν συμπαράσταση.
Έτρεξαν και διάφοροι καλοθελητές και πραγματικά ευαίσθητοι να καταδικάσουν. Καλώς. Κι εγώ καταδικάζω χωρίς υποσημειώσεις.

• Αλλά τη μια τσακώνεται η Κανέλλη και ξαφνικά όλοι να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία κ.λπ.
• Την άλλη βγαίνει ο Στρατούλης και φωνάζει ότι κάποιοι Χρυσαυγίτες επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν!!! Άντε πάλι να καταδικάσουμε...
• Μετά οι Χρυσαυγίτες κατουράνε μπροστά στην είσοδο του κτιρίου που στεγάζεται το Mega. Ξανά να καταδικάσουμε...

Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε;; Θα ζούμε στο ρυθμό που μας υπαγορεύουν τα μέσα ενημέρωσης που επιζητούν μετά μανίας τηλεθέαση και ακροαματικότητα;
Επιπλέον δεν θέλω να με αναγκάσουν να σχηματίσω την εντύπωση πως εγώ είμαι το θύμα, ο αποσυνάγωγος.
Διότι τα μέσα ενημέρωσης για «θύματα» ψάχνουν, που έχουν αποθηκευμένα στις βιβλιοθήκες τους τα ίδια τραγούδια (cd), τις ίδιες κινηματογραφικές ταινίες (dvd), τα ίδια βιβλία, τα ίδια περιοδικά… Όλα ίδια, πανομοιότυπα, που αποτυπώνουν ακριβώς μια νέα κατάσταση που έχει πια καθιερώσει τον καινούργιο τύπο πολίτη.

Αλλά για να τελειώσω, θα ρωτήσω όλους αυτούς τους ευαίσθητους, τους βραδυφλεγείς βάκχους του «δημοκρατικού» παροξυσμού, πού βρίσκονταν τα χρόνια που ο Γιώργος Παπανδρέου (με όλα τα λάθη και τις παραλείψεις του) πάλευε μονάχος να ανοίξει δρόμο για να μη βυθιστεί η χώρα;
Ξέρουν πότε να είναι φλύαροι!!!