Ιστορίες πίσω από τα κάγκελα...

Eκβιαστής, προστάτης, φοροφυγάς, οικοπεδοφάγοι, αυθαίρετος, παράνομοι διορισμοί, δωρολήπτης, μαύρη εργασία, βαποράκια τοξικών ομολόγων… Είναι πολύ εύκολο δίπλα στους παραπάνω χαρακτηρισμούς να προσθέσω ονόματα στελεχών (υπουργών κ.λπ.) της Νέας Δημοκρατίας, αλλά όπως είχε γράψει παλιότερα ένας φίλος, η ιστορία της κυβέρνησης Καραμανλή πρέπει να γραφεί από έναν άλλο Τσιφόρο: “Ιστορίες πίσω από τα κάγκελα”… Μέσα σε 54 μήνες η Νέα Δημοκρατία που επιχείρησε να κυβερνήσει τη χώρα, το μόνο που κατάφερε ήταν να την αλώσει και να την διαφθείρει. Σκάνδαλα αμέτρητα. Και είμαι αναγκασμένος να τα επαναφέρω στη μνήμη γιατί φαίνεται ότι αυτός ο λαός ο μαραζιάρης εύκολα ξεχνάει.

Η στρατηγική της σύγχυσης και του σαματά

Βρισκόμαστε σήμερα σε μια φάση της κοινωνικο-πολιτικής ζωής μας που έχουμε ανάγκη τον διάλογο, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά. Αλλά η παραδοσιακή ανορθογραφία του Ελληνα και ο αδάμαστος ατομικισμός της ράτσας δεν επιτρέπει τίποτε περισσότερο από την προβολή εκείνων που επιζητούν να είναι οι "αντικονφορμιστές" για να ξεχωρίζουν και να κουλαντρίζουν το πλήθος. Θα δεχόμουν τον οποιονδήποτε αντικονφορμιστή, εφόσον είχε θέσεις γιατί όπως καλά γνωρίζουν κι εκείνοι που κάποτε μάχονταν με όπλο τον μαρξισμό, μόνο με θέσεις και μέσα από τον διάλογο βγαίνει η αλήθεια. Δυστυχώς στις μέρες της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης χρησιμοποιούν τα πιο ευτελή και απαράδεκτα μέσα για να αντιπαρατεθούν στην κυβερνητική πολιτική, σε σημείο που η νοσηρότητα των θέσεών τους να άεχει απλωθεί σ' όλη την κοινωνία και να την απειλεί με πλήρη διάλυση. Οι διαφωνούντες θα πουν ότι την κοινωνία την έχει διαλύσει το "Μνημόνιο" και οι διατάξεις του. Είναι αστείο όμως να ξεχνάμε τα εγκλήματα της περιόδου που η Νέα Δημοκρατία του Κωστάκη Καραμανλή κυβέρνησε την χώρα και την κατακερμάτισε, διαλύοντας τα πάντα.

Ολοι είμαστε Δον Κιχότες!

Πιστοί στο ραντεβού τους οι «Αγανακτισμένοι», αν και λιγότεροι, συγκεντρώθηκαν και σήμερα στην πλατεία Συντάγματος, παρά την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και του Εφαρμοστικού Νόμου. Η λεωφόρος Αμαλίας μπροστά από την Βουλή και η Βασ. Σοφίας από την Βουλή μέχρι το Hilton είναι κλειστές, ενώ συνεχίζονται οι ανοιχτές συνελεύσεις και οι «Αγανακτισμένοι» προετοιμάζονται για το αυριανό έκτο πανευρωπαϊκό συλλαλητήριο...

Κάπως έτσι γίνεται η αναφορά από τα μέσα ενημέρωσης (Τύπος και ραδιοτηλεόραση) σ' αυτούς που διακηρύσσουν ότι είναι α"αγανακτισμένοι" με τους πολιτικούς, την πολιτική και γενικώς με... όλα! Μοθ έλεγε χθες ο γιος μου ότι ντρέπεται πλέον να χρησιμοποιεί τη λέξη "αγανακτισμένος". Διότι αυτό που έχει δει στην περιοχή της πλατείας Συντάγματος του έχει δημιουργήσει απέχθεια για κάποιους που έχουν στήσει τσαντήρια και μπεκρουλιάζουν οποιαδήποτε ώρα της μέρας και όταν θεωρήσουν ότι ήρθε η κατάλληλη ώρα αρχίζουν να διαμαρτύρονται! 

Ο εύκολος δρόμος της δημοσιογραφικής τακτικής είναι ο "λαϊκισμός". Κι ακολουθούν κάποιοι διανοούμενοι - καθηγητές, συγγραφείς και γενικώς πολιτικολογούντες. Όλοι θέλουν να είναι κοντά στους "αγανακτισμένους", και υποτίθεται ότι αφουγκράζονται την ανάσα της νέας εποχής που έρχεται. Εχουν "ανακαλύψει" τον καταγγελτικό λόγο και αραδιάζουν επιχειρηματολογία που αμφιβάλλω αν ταιριάζει στην κοινωνικο-πολιτική συγκυρία.

Διαβάστε τι λέει, μεταξύ άλλων, το προχθεσινό ψήφισμα μιας κάποιας "συνέλευσης":

Δε θα φύγουμε, αν δεν φύγουν μνημόνια, μεσοπρόθεσμο και κάθε κυβέρνηση με οποιαδήποτε μεταμφίεση τα υπηρετεί, ξεπουλώντας το μέλλον του λαού. Θα ανατρέψουμε το μεσοπρόθεσμο και όλα τα σχέδιά τους στην πράξη. Το πνεύμα της πλατείας δεν ηττήθηκε ποτέ. Υπάρχει παντού στην Ελλάδα και στο τέλος θα νικήσει, ανεξάρτητα από το όνομα της πλατείας. Θα μείνουμε στις πλατείες. Δε θα φύγουμε, αν δεν φύγουν όσοι μας οδήγησαν εδώ και όσοι μας εκμεταλλεύονται. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Είναι μερικές δεκάδες, είμαστε εκατομμύρια. Μετά το μεσοπρόθεσμο και την όλη τακτική της κυβέρνησης έχουμε μπροστά μας μια οικονομική χούντα και έτσι πρέπει να δρομολογήσουμε την πολιτική μας και τη δράση μας.

Όλοι αυτοί (άραγε πόσοι είναι;;;) έχουν την εντύπωση ότι πολιτεύονται; Αν διαβάσετε όλο το ψήφισμα θα φρίξετε. Οι άνθρωποι ζουν σε άλλο πλανήτη. Το γεγονός ότι ζητούν την απομάκρυνση της κυβέρν ησης και όλων -συλλήβδην- των πολιτικών, συνιστά την πιο επικίνδυνη αυταπάτη, η οποία παρακίνησε σε μια δουλική μίμηση των ξένων προτύπων (το έκαναν οι Ισπανοί, ας το κάνουμε κι εμείς) και είχε ως μοιραίο επακόλουθο ένανάλλοτε κωμικό, άλλοτε απεχθή, αλλά πάντοτε στείρο μαϊμουδισμό, που ψαλίδισε τα φτερά της δημιουργικής έμπνευσης. 

Το "Μεσοπρόθεσμο" πέρασε στη Βουλή, η κυβέρνηση συνεχίζει να κυβερνά (όπως κυβερνά, τέλος πάντων), τις καταστροφές θα κληθούμε όπως πάντα να τις πληρώσουμε εμείς οι πολίτες, η αξιωματική αντιπολίτευση συνεχίζει την ανόητη αντιπολιτευτική που χάραξε ο Σαμαράς που πίστεψε ότι θα γίνει πρωθυπουργός, ο ΣΥΡΙΖΑ παραδέρνει στα πελάγη των διαφόρων πολιτκών που προσπαθούν να "περάσουν" στην ηγεσία οι συνιστώσες του, το ΚΚΕ πλιατσικολογεί στην ίδια, μονότονη και στείρα πολιτική δράση και οι υπόλοιποι απλώς "ψαρεύουν" σε θολά νερά. 

Πού πάμε; Δεν ξέρω...

Διανοούμενοι, "αγανακτισμένοι", πανεπιστημιακοί και η δημοκρατία μας

Διαβάζω  τις ενδιαφέρουσες σκέψεις του Δημητρη Ρηγοπουλου για τις "Προτεραιότητες πρύτανη", στην εφημερίδα "Η Καθημερινή", όπου αναφέρεται κυρίως στον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδόση Πελεγρίνη, ο οποίος...

διεκδικεί σήμερα μια θέση στην Ιστορία. Δεν θυμόμαστε προηγούμενο, στο πρόσφατο, τουλάχιστον, παρελθόν, κατά το οποίο ο πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών να οργανώνει ανοιχτή συγκέντρωση στα Προπύλαια με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο. Την πρωτοβουλία συνυπογράφουν ο Μίκης Θεοδωράκης και οι καθηγητές Γιώργος Κασιμάτης, Γιώργος Κατρούγκαλος, Νότης Μαριάς, Κώστας Μπέης και Κώστας Χρυσόγονος. Το ύφος του κ. Πελεγρίνη ανταγωνίζεται πρωτοσέλιδα αριστερίστικων εφημερίδων. «Εδώ και μήνες η ελληνική κοινωνία έχει βουλιάξει όχι μόνο στο χάος της οικονομικής εξαθλίωσης, αλλά και στο σκοτάδι της άγνοιας για το τι συμβαίνει πράγματι στους κόλπους της, καθώς και για το τι απεργάζονται εκείνοι που είτε με την ψήφο του ελληνικού λαού είτε ύστερα από πρόσκληση της ελληνικής πολιτείας εμφανίζονται ως σωτήρες της». Και καταλήγει: «Ο πνευματικός κόσμος της χώρας έχει χρέος να αναλάβει την πρωτοβουλία να οδηγήσει την κοινωνία έξω από το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται, αν δεν έχει ήδη καταλήξει σε αυτό». Ο κύριος Πελεγρίνης έχει κάθε δικαίωμα να πιστεύει ότι με αυτόν τον τρόπο πραγματώνει τον θεσμικό του ρόλο. Πριν, όμως, υπερασπιστεί τη χώρα και το μέλλον της (όπως ο ίδιος τουλάχιστον το εννοεί) θα ήταν περισσότερο χρήσιμος αν μας εξηγούσε πώς υπερασπίζεται σήμερα την περιουσία και το κύρος του Πανεπιστημίου Αθηνών... 

Για όλα αυτά που σημειώνει ο Δ.Ρηγόπουλος και τα οποία προσυπογράφω, τι έχει να πει ο κύριος Πελεγρίνης; Δεν έχω διάθεση να δικαιολογήσω το κράτος και τους πολιτικούς, αλλά λυπάμαι που και οι κατά τεκμήριον "διανοούμενοι" έχουν βρει την εύκολη οδό της απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών. Είναι εύκολη δουλειά να χαρακτηρίζουμε τους πολιτικούς ως τους μοναδικούς ελλειμματίες στην κοινωνία μας. Βέβαια, δεν θα ήταν πρέπον οι διανοούμενοι να στιλβώνουν τις μπότες της εκάστοτε εξουσίας. 

Τι προσπάθειες καταβάλλουν οι διανοούμενοι ώστε η πολιτική να εξακολουθήσει να είναι συναρτημένη με την ελευθερία του ανταγωνισμού των ιδεών και των κοινωνικο-οικονομικών προγραμμάτων, πάντοτε ασφαλώς μέσα στην ελευθερία της δημοκρατίας; Δόξα τω Θεώ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  έχουμε και όπως όλοι ξέρουν, στις δημοκρατίες η πολιτική  ψηφίζεται και καταψηφίζεται. Αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό. Τούτη η κυβέρνηση ψηφίστηκε. Ε, λοιπόν, αν απέτυχε, ή αν είπε ψέματα ή τέλος πάντων αν αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων, στις επόμενες εκλογές θα καταψηφιστεί! 

Όση πίκρα και να έχει συσωρευτεί στις καρδιές των πολιτών, δεν είναι δυνατό να βλέπει κανείς την εικόνα που παρουσιάζει αυτές τις μέρες η πλατεία Συντάγματος, όπου εκατοντάδες πολίτες με υψωμένα τα χέρια, μουντζώνουν προς το κτίριο της Βουλής, τον ναό της Δημοκρατίας. Τι εννοεί το πανό με το σύνθημα "ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ"; Πριν δηλαδή είχαν πέσει σε βαθύ ύπνο; Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. Η πολιτική είναι μια διαδικασία που επιτρέπει στους πολίτες να κάνουν αλλαγές στη ζωή τους. Είναι η γέφυρα για να "περάσουν" τα συμφέροντα του συνόλου από την περιοχή του πόθου στο χώρο της πραγματοποίησής τους. 

Είναι αλήθεια ότι κάποιοι πολιτικοί ξεγυμνώθηκαν στα μάτια του κόσμου. Αυτό δεν σημαίνει ισοπέδωση των πολιτικών και γενική απαξίωση της πολιτικής. Σαφώς και θέλουμε πολιτικούς ταγμένους στην υπηρεσία του συνόλου, πολιτικούς που θα απαρνηθούν την προσωπική τους ζωή και που οι επιδιώξεις τους θα είναι επιδιώξεις του εθνικού συνόλου. Θέλουμε πολιτικούς που θα βγουν από την ενεργό πολιτική ζωή... φτωχότεροι και όχι πλουσιότεροι! 

Αλλά δεν θα φτάσουμε σ' αυτό που θέλουμε όταν ακόμη και σήμερα οι κομματικοί σχηματισμοί ενδιαφέρονται για την πάρτη τους, όταν οι πολίτες ακόμη ψάχνουν να χώρουν τα παιδιά τους στο Δημόσιο, ενώ ακούνε, και διαβάζουν και ξέρουν ότι πλέον το Δημόσιο δεν χωρά, αλλά τουναντίον συρρικνώνεται, ότι φτώχυνε, ότι θα πρέπει όλοι να βάλουμε ένα χεράκι για να γυρίσουν τα πράγματα. Αυτό που βλέπω σήμερα είναι πως ουκ ολίγοι σπρώχνουν την κατάσταση... στα άκρα! Πού πάμε;;; Το ερώτημα απευθύνεται και στο κόμμα που κυβερνάει, αφού δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να βάλει ένα χρονοδιάγραμμα για να ξέρουμε κι εμείς ότι πριν μας φάει το μαύρο σκοτάδι, θα προλάβουμε να δούμε άσπρη μέρα...

ΥΓ. Άκουσα τον δημοσιογράφο Στέφανο Χίο να κλασαυχενίζεται για το γεγονός ότι ΔΕΝ ψήφισε ποτέ στη ζωή του! Και με τις εκπομπές του έχει εξαπολύσει μια θλιβερή εκστρατεία κατά των πολιτικών και της πολιτικής, βρίζοντας με σκαιό τρόπο τους πάντες. Γιατί να έχει απαιτήσεις; Ποια ήταν η δική του συνεισφορά για να έχουμε ηθική πολιτική; Σαν τον Χίο είναι κι άλλοι δημοσιογράφοι που υπεραμύνονται της δήθεν αντικειμενικής δημοσιογραφικής λειτουργίας τους, αλλά που στην πραγματικότητα σκορπίζουν σύγχυση και θολώνουν τα νερά. Και ο Χίος έχει αρκετό χιούμορ, αφού σχεδόν παρακαλάει να τον μηνύσει κάποιος από αυτούς που βρίζει για να πάνε στα δικαστήρια και να γίνει ο σχετικός χαβαλές...

Οι «αγανακτισμένοι» κι εγώ...

Είμαι αρκετά μεγάλος 

για να αγανακτώ καθ' υπαγόρευση. 

ΑΓΑΝΑΚΤΩ όποτε γουστάρω εγώ... 

Το καπίστρι το έχω βγάλει 

εδώ και πολύ καιρό!

Χατζηνικολάου: "Στο όνομα 700 συναδέλφων..."!!!

Real.gr: Σαν να μην βολεύεται με το νέο στήθος της φαίνεται η Jessica Wright που προσπαθεί να βρει τη σωστή θέση για να κάνει ηλιοθεραπεία κάτω από τον καυτό ήλιο της Ισπανίας. Στο τέλος του άρθρου, δείτε και τις άλλες πόζες της Jessica. Τι να κάνουμε; Για χάρη του κυρίου Χατζηνικολάου! 

"Στο όνομα επτακοσίων (700) συναδέλφων και των οικογενειών τους..."! Ετσι είπε ο κύριος Νίκος Χατζηνικολάου, σε τηλεφωνική επικοινωνία του με τον άλλον κύριο Γιάννη Παπαγιάννη στην τηλεόραση του περιθωριακού Extra. Μια πρώτη "ανάγνωση" λέει ότι στο κανάλι αυτό δούλευαν επτακόσιοι (700) επιχειρηματίες! Διότι όταν αναφερόμαστε στον κύριο Χατζηνικολάου, εννοούμε τον επιχειρηματία-εκδότη, αφού έχει στην ιδιοκτησία του εφημερίδα και ραδιοφωνικό σταθμό. 

Και μην μας πει τώρα για μετοχές και τα τοιαύτα, όπως ο Παπαγιάννης που ενώ διαχειρίζεται το μπλογκ fimotro, λέει ότι δεν έχει σχέση! Και από κάτι συμφραζόμενα, περιμένει πώς και πώς να τελειώσει η υπόθεση με τον Alter ώστε να προχωρήσει σε δικό του... τηλεοπτικό εγχείρημα! Τώρα, σε ό,τι έχει σχέση με την "φωνή" του Alter, δεν έχουμε και μεγάλο πρόβλημα. Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν τόσες "φωνές" ενημέρωσης που ΔΕΝ μας έλειψε η "φωνή" του κυρίου Χατζηνικολάου... Αυτό που θα του λείψει (του ίδιου του Χατζηνικολάου) είναι η δική του προσωπική τηλεοπτική παρουσία και η διαφήμιση της εφημερίδας του! Οσο υπάρχει ο Alter η εφημερίδα του έχει διαφήμιση... Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.

Λιάνα Κανέλλη: Η συμπεριφορά της, το ήθος της...

Νομίζει ότι είναι έξυπνη, ότι είναι επαναστάτρια, ότι αυτή μονάχα λέει την αλήθεια,, και μιλάει με ρυθμό καταιγιστικό, δεν αφήνει κανέναν άλλον να μιλήσει, δείχνει συνεχώς οργισμένη, και καπνίζει στην τηλεόραση! Μπορεί να είναι ή να νομίζει ό,τι θέλει. Δικαίωμά της. Κάποτε ήταν "κολλητή" της Δεξιάς. Έδωσε μια και βρέθηκε στην "Αριστερά". Πρόβλημά της... Ο καθένας και η καθεμιά έχουν δικαίωμα να τραμπαλίζονται...

Πόσους αστυνομικούς πληρώνουμε για να φυλάνε τον κύριο Χατζηνικολάου;

Πριν λίγες μέρες γυρνώντας με ταξί στο σπίτι μου έμαθα ενδιαφέροντα πράγματα. Ο ταξιτζής, όταν του είπα ότι είμαι δημοσιογράφος, μου έπιασε την κουβέντα και, οργισμένος, μου διηγήθηκε ότι ένα βραδάκι πήρε "κούρσα" μια πελάτισσα, η οποία του είπε ότι θέλει να πάει στην Νέα Ερυθραία. Πράγματι, πήγαν εκεί που αυτή ζήτησε και κάποια στιγμή, όπως μου έλεγε ο ταξιτζής, "διαπίστωσα ότι με οδηγούσε προς το βουνό και ξάφνου βρεθήκαμε σ' ένα αδιέξοδο, απ' όπου πετάχτηκαν  πλήρως οπλισμένοι τρεις αστυνομικοί"!

Τη ρώτησε τι είναι εκεί κι αυτή του απάντησε ότι είναι το σπίτι του Νίκου Χατζηνικολάου κι ότι πήγαινε επίσκεψη. Και μου λέει τότε ο ταξιτζής: Η ώρα ήταν περίπου 7.30 το βραδάκι και ο Χατζηνικολάου εκείνη την ώρα θα έπρεπε να βρισκόταν στο κανάλι που δουλεύει. Εμ, δεν θα τον συνόδευαν και κανά δυο-τρεις άλλοι αστυνομικοί;;;

ΓΙΑΤΙ κάποιοι δημοσιογράφοι θεωρούν "ασήμαντο θέμα" το έγκλημα του Ψωμιάδη;;;

• Ενοχος ο Παν. Ψωμιάδης για παράβαση καθήκοντος

Σε ποινή φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή καταδικάστηκε από το Εφετείο Θεσσαλονίκης ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Παν. Ψωμιάδης, ο οποίος κρίθηκε και στο δεύτερο βαθμό ένοχος για την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος. Η υπόθεση, που ανοίγει το δρόμο για την απομάκρυνση του Π. Ψωμιάδη από τη θέση του περιφερειάρχη, αφορά στη μείωση προστίμου που είχε επιβληθεί σε πρατήριο υγρών καυσίμων της Θεσαλονίκης για νοθεία καυσίμων. Το αρχικό πρόστιμο μειώθηκε μετά από απόφαση του τότε νομάρχη Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδη. Ο ίδιος σε δήλωσή του επικαλείται ανθρωπιστικούς λόγους για την επίμαχη απόφαση, σημειώνοντας πως ο ιδιοκτήτης του πρατηρίου ήταν καρκινοπαθής. Προσθέτει ότι δεν είχε κανένα όφελος από την υπόθεση και προαναγγέλλει την προσφυγή του στον Αρειο Πάγο...

Εγώ δεν λέω "καληνύχτα..." γιατί θέλω να είμαι -πλέον- απέναντί τους!

• http://aratepylas.blogspot.com/

Κυρίες και κύριοι, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ σας! 'Η αλλιώς: αποχαιρετισμός στα όπλα...

Το μπλογκ αυτό ξεκίνησε σε μία εποχή που η πολιτική είχε αρχίσει να με απογοητεύει. Η εκλογή του Γιώργου στην ηγεσία του Πασόκ τότε, οι ιδέες που ο ίδιος πρέσβευε και ο αγώνας που δώσαμε όλοι μαζί κατά των ενορχηστρωμένων ΜΜΕ, μου δημιούργησαν μία αίσθηση νέας μεταπολίτευσης.

Πίστευα ότι η εκλογή της νέας κυβέρνησης του Πασόκ, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, ήταν η τελευταία ελπίδα της πολιτικής να επιβιώσει... Δυστυχώς, διαψεύσθηκα ΟΙΚΤΡΑ. Η μάχη με το οικονομικό χάος, που μας κληροδότησε ο τεμπέλαρος πρώην πρωθυπουργός, μας οδήγησε στο βάλτο: ο Γιώργος ασχολήθηκε (ίσως δικαιολογημένα, ίσως αδικαιολόγητα) ΜΟΝΟΝ με τα οικονομικά και ξέχασε ή αναγκάστηκε να ξεχάσει τα θεσμικά ζητήματα και τις αλλαγές, οι οποίες ... περιορίστηκαν στο να σταματήσω πλέον εγώ, ως δικηγόρος, να αποτελώ "κλειστό επάγγελμα" (!) και να με αναγκάσουν να ασχολούμαι όλη μέρα με το να συλλέγω ΦΠΑ (!!) για τα ταμεία του κράτους αντί να με απασχολεί το επιστημονικό μου έργο. Τέτοια αλλαγή! Την ίδια στιγμή, το εμπόριο μαραζώνει και η ανάπτυξη είναι μηδενική.

ΟΛΟΙ θέλουν τον διάλογο αλλά ΟΛΟΙ... μονολογούν!

Είναι απορίας άξιον, πώς σε μια εποχή σαν τη δική μας που είναι τόσο παθιασμένη για διάλογο, να συνεννοούνται τόσο λίγο οι άνθρωποι μεταξύ τους - ή να μην συνεννοούνται καθόλου! Δεν μπορώ να αποσιωπήσω τη γνωστή, αλλά πασίδηλη διπροσωπία; Όποιος διατυμπανίζει την προθυμία του για διάλογο, δεν θα πει και πως τον επιθυμεί. Απλώς μεταμφιέζει την εγωλατρική του προσήλωση στον μονόλογο.

Τι μπορεί να σημαίνει μια πρόταση για διάλογο; Σημαίνει ότι αυτός που την κάνει, με πρόσχημα τη συνδιάλεξη γυρεύει ακροατές. Εχει πεποίθηση στη ρητορική του δεινότητα (κι αν δεν έχει, δεν χάλασε κι ο κόσμος - παίρνει ένα χαρτί και διαβάζει αυτά που του έχουν γράψει) ή στη δικολαβική του ευελιξία και δεν του κακοφαίνεται να εξασφαλίσει μια εύκολη νίκη. Αποκαλεί τον άλλον συνομιλητή του, αλλά τον κρατάει κάτω από την απειλή της εξουσίας του."Αν σου βαστάει, πες ό,τι πιστεύεις"!!! Και ξέρετε γιατί ο σύγχρονος κόσμος δεν μπορεί να συνεννοηθεί; Γιατί είναι ένας κακόπιστος κόσμος...

Ο κύριος Νίκος Χατζηνικολάου θα μιλήσει για "Κρίση και Διανόηση" στην ΕΣΗΕΑ!!!

Η Εύα Λάσκαρη επανήλθε στο προσκήνιο αλλά αυτή τη φορά σε ρόλο DJ!

Συνήθως όταν κάποιος πάει σε ένα νυχτερινό μαγαζί που ξέρει ότι θα ακούσει λαϊκά τραγούδια δεν περιμένει σε καμία περίπτωση να δει... την Εύα Λάσκαρη με σέξι εμφάνιση σε ρόλο DJ!

Ο Θωμάς Μπακαλάκος!

Αφιερωμένο στον φίλο μου Θωμά Μπακαλάκο

Φίλος ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, αλλά φιλτάτη η ΑΛΗΘΕΙΑ!

Δεν θα μπω στη διαδικασία ιδεολογικής ανάλυσης όσων ο συγγραφέας/δημοσιογράφος και πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου Τάκης Θεοδωρόπουλος αναφέρει στο κείμενό του που δημοσίευσαν ΤΑ ΝΕΑ (28/3/2011) με τίτλο «Άσμα ηρωικόν». Γιατί απλώς τα όσα γράφει ο φίλτατος Θεοδωρόπουλος δεν αντέχουν σε κριτική. Το ειρωνικό πνεύμα που διαπνέει το κείμενό του είναι βέβαιο ότι δεν θίγει τον μουσικοσυνθέτη Θωμά Μπακαλάκο. Ο καλλιτέχνης έκανε αυτό που πίστεψε ότι θα ήταν η δική του συνεισφορά στους πολιτικούς αγώνες.

Σιωπή! Πέθανε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης...

Ησυχία, μη κάνετε θόρυβο, σιωπή!!! 

ΕΦΥΓΕ ένας μεγάλος Έλληνας...

Πέθανε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης!

Ο σπουδαίος άνθρωπος, ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας, σμιλεύοντας στο θεατρικό του λόγο αυτό που του έλεγε η ψυχή του, μας έδωσε πίνακες αυθεντικής ελληνικής ζωής, όπου τα πρόσωπα προβάλλοντας την ατομική τους περίπτωση, απεικονίζουν  - και με εκπληκτική πλαστικότητα - την αγνότητά τους, αλλά και την ανάσα της δικής τους ψυχής. Κι ενώ μέχρι λίγο μετά τον εμφύλιο, το ελληνικό θέατρο ήταν πνιγμένο στη χνωτίλα του αστικού καθωσπρεπισμού και δουλικά αναμασούσε καθιερωμένα σχήματα, ήρθε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης κι άνοιξε τις πόρτες, τις κλειδωμένες και σκεβρωμένες απ' τα χρόνια και στον θεατρικό σκηνικό χώρο ξαφνικά μπήκε αέρας καθαρός, δραματικά αναγκαίες χειρονομίες κι ένα σύστημα αναφοράς. Το ασυγκράτητο ξεχείλισμα της ψυχής του δεν έπαψε εδώ και δεκαετίες να αφομοιώνει και να μετουσιώνει τα παράγωγα της ιστορίας. Και κατάφερε να μας μπάσει στο θέατρο, αυτός ο προικισμένος με το αισθητήριο του θεάτρου. ("Δρώμενα", τεύχος 14, 1995).

Το κενό που αφήνει είναι δυσαναπλήρωτο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΑΥΤΑ:
Η Ελλάδα θρηνεί: "ΕΦΥΓΕ" ο Ιάκωβος Καμπανέλλης!

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για την Κοινωνική Οικονομία

Εκτιμώ ως θετική την πρωτοβουλία του υπουργείου Εργασίας να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο για την θεσμοθέτηση της κοινωνικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας. Δεν σχολιάζω το γεγονός της ελαχίστης συμμετοχής στην διαδικτυακή διαβούλευση, αφού ουσιαστικά 2-3 πολίτες συνεισέφεραν με τις απόψεις τους. Αυτό σχετίζεται με την άγνοια των πολλών και την έλλειψη ενημέρωσης. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση θεωρεί πως όλοι οι πολίτες της χώρας κοιμούνται και ξυπνάνε μ’ έναν υπολογιστή στο χέρι!

25η Μαρτίου 1821... Οι θρύλοι, η αλήθεια και ο "παραδόπιστος" Κολοκοτρώνης...

• Ακουσα χθες βράδυ σε εκπομπή της ΕΡΤ ["Το κουτί της Πανδώρας"] τον φίλο Πέτρο Τατσόπουλο, μεταξύ άλλων, να λέει για τον Θόδωρο Κολοκοτρώνη ότι ήταν ένας "παραδόπιστος" κ.λπ. Μπράβο ρε Πέτρο, τα κατάφερες! Τους τελείωσες όλους. Ετσι πια θα πορευτούμε στο μέλλον, γνωρίζοντας την "αλήθεια" τη δική σου και των ιστορικών.

• Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί δεν είχαμε καταλάβει τόσα χρόνια ότι βρισκόμασταν στο σκοτάδι. Αλλά, βέβαια, διαπίστωσα ότι μετά το "Σκάι" έρχεται και η ΕΡΤ με τον δημοσιογράφο Μπαξεβάνη (που παραδέρνει δημοσιογραφικά όπου χτυπάνε καμπανάκια, όπως αρκετοί από τους τηλε-αστέρες της εποχής μας) ν' ασχοληθεί με την Ιστορία μας και να μας διαφωτίσει τόσο ώστε να ξαναδούμε με άλλα μάτια αυτά που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ανέγγιχτα. 

Μέσα μαζικής ενημέρωσης: Ελευθερία ή ασυδοσία;

Διάβασα στην "Ελευθεροτυπία" ότι το πρόστιμο των 150.000 ευρώ που επέβαλε το ΕΣΡ στο «Κόντρα TV» μπορεί να θεωρηθεί από υπερβολικό έως και εξοντωτικό καθώς, από τη μια, πρόκειται για κανάλι περιφερειακής εμβέλειας και, από την άλλη, για παραβιάσεις της πολιτικής πολυφωνίας από τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας δεν έχουν επιβληθεί τόσο υψηλές ποινές. Πρόκειται μάλιστα για το δεύτερο τέτοιου τύπου πρόστιμο, σε μικρό χρονικό διάστημα, καθώς είχε προηγηθεί αυτό εναντίον του Extra για την προτροπή σε διαδήλωση έξω από το σπίτι του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη.

Αγνοήστε τους, γελειοποιήστε τους

• Λυκούργος Λιαρόπουλος

• ΤΟ ΒΗΜΑ:  03/03/2011 

Τη Δευτέρα το βράδυ παρακολούθησα την ενδιαφέρουσα εκδήλωση του ΙΣΤΑΜΕ με θέμα την επιστροφή της οικονομίας στην ανάπτυξη. Ο Μ. Χρυσοχοϊδης, ο Α. Ταμβακάκης, ο Γ. Στουρνάρας, ο Η. Μόσιαλος και ο Πρόεδρος των Νέων Επιχειρηματιών αναφέρθηκαν στην πορεία της χώρας προς την ανάπτυξη. Γυρνώντας στο σπίτι, σε βραδυνή τηλεοπτική εκπομπή ήταν καλεσμένοι ο κ. Σαχινίδης, ο κ. Παπαθανασίου και ο κ. Αλαβάνος. Όλοι, εκτός Αλαβάνου, έκαναν μία σοβαρή εκτίμηση της κατάστασης και πρόσφεραν ιδέες. Αυτός απλώς μας έδωσε ραντεβού για τις 26 Μαρτίου στο Σύνταγμα που θέλει να το κάνει Πλατεία Ταχρίρ, όπου, κατά δήλωση του, θα … διανυκτερεύει «μέχρι να φύγει η άθλια κυβέρνηση Παπανδρέου».

Επιλεκτική [δημοσιογραφική] ευαισθησία!

Δημοκρατία των μειονοτήτων;;;