Μήπως θα πρέπει ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΩΡΑ από το υπουργείο Εξωτερικών η Ντόρα Μπακογιάννη;

Ως τιμή στην Ελλάδα και όχι απλώς στο πρόσωπό της χαρακτήρισε η Ντόρα Μπακογιάννη την αναγόρευσή της ως μέλους της Ακαδημίας Ανθρωπιστικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας. Η σχετική τελετή πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα (9/3) στο Ινστιτούτο της Γαλλίας στο Παρίσι, παρουσία επιφανών προσωπικοτήτων της γαλλικής πνευματικής και πολιτικής ζωής... [από την προσωπική της ιστοσελίδα]

Δεν κατάλαβα ακόμη για ποιο λόγο αναγορεύτηκε ως μέλος της Ακαδημίας αυτής!

• Αυτά που τελευταία συμβαίνουν με την Τουρκία, την Αμερική, τα Σκόπια, είναι ανησυχητικά. Θα περίμενε κανείς να παίρνει πρωτοβουλίες, αφού έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες - να γίνει αρχηγός κόμματος και πρωθυπουργός. Όμως αποδεικνύεται ότι δεν έχει τα προσόντα του διπλωμάτη και πολύ περισσότερο του πολιτικού που μπορεί να διακρίνει τις αλεπουδιές του εχθρού. Αναμφίβολα αν τη ρωτούσαμε δεν θα είχε να μας πει για επιτυχίες της ελληνικής διπλωματίας, αλλά θα μιλούσε γενικώς για προσπάθειες και συζητήσεις και μπλα-μπλα-μπλα. Οι δραστηριότητες της κυρίας Ντόρας εντάσσονται στο σχέδιό της του εμπλουτισμού των φωτογραφικών λευκωμάτων της και των βιντεολήψεων για το αρχείο της, καθώς και των σχετικών ρεπορτάζ που θα μιλάνε για τη συνάντησή της με την υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ που εδέησε να τη δεχτεί πριν καλά-καλά αναλάβει του υπουργείο της!

• Και τι ανακοίνωσε η Χίλαρι Κλίντον; Ότι ο πρόεδρός της Μπαράκ Ομπάμα θα επισκεφθεί την Τουρκία! Πάρτε μια χυλόπιτα κυρία Ντόρα. Μήπως θα μπορούσε να μας πει το αντικείμενο των συνομιλιών της με την Κλίντον για να καταλάβουμε τα αποτελέσματα του υπερατλαντικού ταξιδιού της; Οι Σκοπιανοί πανηγυρίζουν, οι Τούρκοι ετοιμάζονται να δεχτούν τον Αμερικανό πρόεδρο κι εμείς... ποιοι εμείς, δηλαδή η Ντόρα δίνει συνεντεύξεις και λέει ότι είναι "κεντρώα" πολιτικός: Είμαι βασικά κεντρώα πολιτικός και ανήκω στη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη, για την οποία έχω δώσει δύσκολους και σκληρούς αγώνες... [συνέντευξη στον Μανώλη Κοττάκη, Ελεύθερος Τύπος, 08/03/09]. Κι όταν λέει ότι προτιμά να λειτουργεί "με όρους μέλλοντος", μπορεί να μας πει τι προβλέπει στις σχέσεις μας με τα Σκόπια, αφού εργάζεται αόκνως, στις σχέσεις μας με τις ΗΠΑ, αφού τη δέχτηκε από τους πρώτους η Κλίντον, στις σχέσεις μας με την Τουρκία; Και ποιος θα την πιστέψει ότι έχει "φιλικές" σχέσεις με την Κλίντον, όταν και οι πέτρες ακόμη γνωρίζουν τις φιλικότατες σχέσεις της οικογένειας Μητσοτάκη με την οικογένεια Μπους; Ξέρουμε όλοι, άλλωστε, αν αυτές οι φιλικές σχέσεις Μητσοτάκη - Μπους βοήθησαν τη χώρα.

• Αντί, λοιπόν, να δίνει συνεντεύξεις και να μιλάει περί ανέμων και υδάτων, για τις προτιμήσεις της και για το κόμμα της και τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες της, καλό θα ήταν να κάνει μερικές προσπάθειες να μας κάνει κοινωνούς των χειρισμών της στα μεγάλα εθνικά θέματα. Θέλουμε να ξέρουμε, γιατί εμείς στο τέλος πληρώνουμε τη νύφη. Τι είπε η υπουργός Εξωτερικών μετά τη συνάντησή της με την Χίλαρι Κλίντον;

• Είχα την ευκαιρία να συζητήσω μια πολύ ευρεία γκάμα θεμάτων, τα οποία ξεκινούν από τα θέματα ιδιαίτερου ελληνικού ενδιαφέροντος, όπως είναι τα ελληνοτουρκικά, τα ευρω-τουρκικά, το Κυπριακό και θέματα αφετέρου ευρύτερου ενδιαφέροντος, όπως είναι η Μέση Ανατολή, και όπως αντιλαμβάνεστε, έχοντας την προεδρία του ΟΑΣΕ, θέματα τα οποία αφορούν στον Καύκασο και στις συνομιλίες τις οποίες επιδιώκουμε να ζητήσουμε με τη Ρωσία, μέσα στο πλαίσιο του ΟΑΣΕ και των λοιπών εταίρων για την ευρωπαϊκή στρατηγική του μέλλοντος. Οι συνομιλίες ήταν θετικές, σε ιδιαίτερα καλό κλίμα, εποικοδομητικές, και δεν το λέω με τη διπλωματική διάλεκτο αλλά επί της ουσίας, και πιστεύω ότι είναι η αρχή μιας καλής συνεργασίας, την οποία θα προχωρήσουμε τους μήνες που έρχονται.

• Όλα ρόδινα!!! Θα έπρεπε όμως στη συνέχεια να βρει χώρο για να κρυφτεί. Αυτά που δήλωσε ήσαν για εσωτερική κατανάλωση, διότι οι εξελίξεις μας έδωσαν και καταλάβαμε... Γράφει σ' ένα άρθρο του σήμερα στην εφημερίδα του City Press ο Γιώργος Κύρτσος ότι η κ. Μπακογιάννη έχει μετατρέψει το υπουργείο Εξωτερικών σε μια καθαρά οικογενειακή υπόθεση. Έχει σαν βασικούς της συμβούλους το γιο της, τον πρώην γαμπρό της και άλλους δύο... κουμπάρους. Έχει μετατρέψει το υπουργείο σε μηχανισμό αυτοπροβολής της για εσωκομματικούς λόγους, που δεν έχει καμία ουσιαστική συμβολή στην αναζήτηση μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Ουάσινγκτον, η κ. Μπακογιάννη δημιούργησε -με τις κατάλληλες διαρροές στα ελληνικά ΜΜΕ- την ψευδή, όπως αποδείχθηκε, εντύπωση ότι είχε εξασφαλίσει τη συμπαράσταση της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Κλίντον σε ζητήματα που αφορούν την τουρκική αδιαλλαξία στο Αιγαίο και την Κύπρο.

• Και συνεχίζει ο Γ. Κύρτσος: Σε αντίθεση με όσα διέρρεε η κ. Μπακογιάννη, η κ. Κλίντον, κατά την επίσκεψή της στην Άγκυρα, δεν έθεσε κανένα θέμα για την πολιτική της Άγκυρας στο Αιγαίο, ενώ επιβράβευσε την πολιτική της Άγκυρας έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, ζητώντας -στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος με τον Τούρκο ομόλογό της- την άρση της «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων. Ως γνωστόν, η επίσημη θέση της Λευκωσίας, που πρέπει να υποστηρίζεται και από την Αθήνα, είναι ότι δεν υπάρχει απομόνωση Τουρκοκυπρίων, αλλά συνέπειες της παράνομης κατοχής του βόρειου τμήματος ενός ανεξάρτητου κράτους από τα τουρκικά στρατεύματα. Η κ. Κλίντον πήγε στην Άγκυρα χωρίς να περάσει από την Αθήνα, όπως τουλάχιστον έκανε η προκάτοχός της κ. Ράις, ανακοίνωσε την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Τουρκία, αναβάθμισε στρατηγικά τη γειτονική χώρα και στήριξε τις απαράδεκτες επιλογές της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως κανείς αντιλαμβάνεται, η υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας ζει σε άλλο πλανήτη. Πλέει φυσικά σε πελάγη ευτυχίας, αφού έχει την ευκαιρία να συναντάται με τόσους ξένους διπλωμάτες και ανώτατους κρατικούς αξιωματούχους στο εξωτερικό... Αστείο, αλλά αληθινό!

Λώρη Κέζα: "Οι Aλεξανδρινοί ένοιωθαν βέβαια που ήσαν λόγια αυτά και θεατρικά..."

• ΓΙΑΤΙ άραγε οι επιχειρηματίες-εκδότες να θέλουν να κουλαντρίζουν την πολιτική ζωή του τόπου; Αφελές ερώτημα. Υπάρχει βεβαίως η απάντηση, αλλά όλοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Κανείς ποτέ δεν θα παραδεχτεί κάτι τέτοιο δημοσίως. Οι πολιτικοί φοβούνται, οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι που έχουν θέσεις κλειδιά επίσης φοβούνται ή είναι εγκλωβισμένοι στο πλέγμα σχέσεων που έχουν δημιουργήσει με τους εργοδότες τους κι έτσι πορευόμαστε, κουνώντας το κεφάλι και ψάχνοντας να βρούμε την πολιτική και επιχειρηματική [!] ηθική ανάμεσα στ' απόνερα της καθημερινότητας.

• Κι έρχεται το φυσιολογικό ερώτημα: Πού πάμε; Η χώρα μας, οι πολίτες της στην πλειοψηφία τους είτε από ιδιοτροπία, πλάνη ή διαστροφή, έχουν αποδυθεί σ' ένα ξέφρενο αγώνα δρόμου, ένα έξαλλο κυνηγητό, μιας ουτοπίας. Όλοι συμμετέχουν στην επιχείρηση αποδιοργάνωσης των πάντων. Ωστόσο, αυτό που κυνηγούν, αυτό που αγωνίζονται να πιάσουν είναι ο ίδιος ο εαυτός τους. Πολλές φορές οι δεοντολογίες δεν ωφελούν. Κι όταν οι δεοντολογίες παραμεριστούν, απομένουν δυο μονάχα ενδεχόμενα: η ανεύθυνη αισιοδοξία και οι ιερεμιάδες. Η ανεύθυνη αισιοδοξία κολακεύει για να γίνεται αρεστή, με πρόσχημα πως εμψυχώνει. Στην πράξη όμως ελάχιστα παραλλάζει από τη δημοκοπία. Οι ιερεμιάδες πάλι, αυτονόητο πως είναι αρνητικές.

• Κάποιος μου έλεγε προσφάτως για τις πνευματικές ηγεσίες ότι μάλλον μπορούν να έχουν μια παρεμβατική δυνατότητα με το λόγο τους. Αλλά δυστυχώς έχει διαπιστωθεί ότι πνευματική ηγεσία στον καιρό μας είναι σχεδόν αδιανόητη, γιατί της έχει προκαταβολικά αφαιρεθεί ο κατευθυντήριος ρόλος. Δεν βλέπετε ότι όσοι διανοούμενοι κατά τεκμήριο έχουν δυνατότητες να δείξουν καινούργιους δρόμους, είναι εγκλωβισμένοι σε "συνεργασίες" με τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα; Έχει χαθεί η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Συνεπώς, τι να περιμένει κανείς από δαύτους;

• Αν προσέξετε καλά, θα παρατηρήσετε ότι έχουμε οδηγηθεί αργά-αργά και δίχως να το καταλάβουμε προς μια συγκριμένη κατεύθυνση. Βαδίζουμε όλοι προς μια μοίρα μαζική. Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα. Είμαστε "αναγκασμένοι" να διαβάζουμε τα ίδια βιβλία [αν τα διαβάζουμε...], ν' ακούμε τις ίδιες μουσικές [αν τις ακούμε...], να βλέπουμε τις ίδιες κινηματογραφικές ταινίες [αν τις βλέπουμε...], να γινόμαστε, δηλαδή, αποδέκτες των ίδιων προσφορών που μας φορτώνουν καθημερινά και κυρίως τις Κυριακές οι εφημερίδες ή τα περιοδικά ποικίλης ύλης.

• Έχουν πλημμυρίσει οι γωνιές των σπιτιών μας τα ίδια cd, τα ίδια dvd, τα ίδια βιβλία, που με ελάχιστο τίμημα ή "δωρεάν" προσφέρουν όλες οι εφημερίδες. Και βλέπουμε το τραγικό, να διαφημίζονται στην τηλεόραση οι εφημερίδες για τις προσφορές τους και όχι για τις μεγάλες έρευνες ή τα μεγάλα θέματα ή τις [ενδεχομένως αποκαλυπτικές] συνεντεύξεις! Επιζητούν να κατασκευάσουν πολίτες των οποίων η επίδραση στο πεδίο της οικονομικής, της ανθρώπινης και της πολιτικής επιλογής θα είναι εύπλαστη.

• Κι έρχεται η στιγμή που κάποια κυρία Λώρη Κέζα θα γράψει ένα τρισάθλιο κείμενο με τίτλο "Πόσο ανεπιτήδευτος είναι ο Γιώργος;" Τι ήταν αυτό το κείμενο τελικά; Θεωρώ ότι ήταν [είναι] μια ακόμη προειδοποίηση! Σ' αυτό το επονείδιστο άρθρο της Κέζα, που προφανώς έχει γραφτεί κατά παραγγελία για να μην πω και καθ' υπαγόρευση, ξεσπάζουν αδιάλλακτα βλάσφημοι φθόγγοι που καταλήγουν στην αμφισβήτηση και γελοιοποίηση της ηθικής, ανθρώπινης και πολιτικής προσωπικότητας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου. Ο μηχανισμός του γραψίματος της Λ.Κέζα δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τη διαλεκτική λογική, η οποία προϋποθέτει μια ορθολογική σκέψη που να παραδέχεται την αντίθεση, τις αντιμαχόμενες δυνάμεις. Το αντικείμενο του στοχασμού της Κέζα έχει εκείνο που ο Έγελος ονοματίζει ως "εσωτερική αρνητικότητα". Δεν περίμενα, δηλαδή, ένα κείμενο που να υμνεί τις όποιες αρετές του Παπανδρέου, διότι το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσεται ο στοχασμός της Κέζα και οι δυνάμεις που τον υπαγορεύουν είναι αντίρροπες. Τον Παπανδρέου τον έχουν απέναντί τους και τον σημαδεύουν, και τον πυροβολούν.
  

• Είναι φανερό ότι ζούμε σε μια εποχή παρακμής και φυσικά δεν το έχουμε καταλάβει. Μας ξεγελάει ο σαματάς, η φωτοχυσία, η ακμή ενός ειδικού τομέα, που είναι η παραγωγή σπατάλης και το πανηγυριώτικο θέαμα. Εδώ, αρκεί να φέρετε στο μυαλό σας τα άπειρα τηλεοπτικά κανάλια που φτυαρίζουν την ατμόσφαιρα με σκουπίδια. Δεν μπορώ να ξέρω κατά πόσο θ' ασχοληθεί κανείς -πέρα από τα παλικάρια της μπλογκόσφαιρας- με αυτά που οργανώνουν οι επιχειρηματίες εκδότες που κοιμούνται και ξυπνάνε με την έγνοια της ποδηγέτησης της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου.

• Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να κατανοήσει ο πολύς κόσμος τους μηχανισμούς λειτουργίας του κράτους και της κοινωνίας. Τι σημαίνει, δηλαδή, ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ", Γ. Μπόμπολας από τη μια να αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κι από την άλλη αυτή η ίδια η κυβέρνηση να του αναθέτει εργολαβίες για δημόσια έργα! Τα ίδια θα έλεγα και για το συγκρότημα με τις εκδοτικές επιχειρήσεις που παίρνει εργολαβίες [αν δεν κάνω λάθος] την έκδοση εκπαιδευτικών βιβλίων κ.ο.κ. Υπάρχουν, ωστόσο, και περιπτώσεις τριβών που δεν κατανοούνται, όπως ας πούμε το άσβεστο μίσος του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη κατά του Παπανδρέου. Εάν είναι πολιτικοϊδεολογικό, πάω...πάσο! Γιατί, είναι αλήθεια, ότι δεν μπορεί να είναι ίδιοι οι άνθρωποι. Ο καθένας έχει τις απόψεις του, τις ιδέες του...
  

• Το μένος του Πρετεντέρη κατά του Παπανδρέου είναι πρωτοφανές και φαίνεται να έχει χάσει το μπούσουλα. Πιστεύει ότι τα ξέρει όλα και κρίνει τους πάντες - και τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ [και το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ και τον ΛΑ.Ο.Σ]. Η συμπεριφορά του με παραπέμπει, δυστυχώς, στη συμπεριφορά της γνωστής αοιδού Έφης Θώδη, η οποία μετά από μια μακρά προβολή στα τηλεοπτικά μέσα, έχει αρχίσει πλέον να κινείται σε άλλα πελάγη. Την άκουσα χθες να λέει ότι θεραπεύει τον... καρκίνο, ότι είναι απεσταλμένη του Θεού, ότι μια μέρα είδε στο δρόμο μια άμαξα με άλογα που την πήραν και την πήγαν στον ουρανό, στο σπίτι του Θεού και τέτοια!

• Για την Λώρη Κέζα που είναι νέα, δεν έχω να πω και πολλά πράγματα. Λυπάμαι πραγματικά που μπλέχτηκε και οδηγήθηκε σε ατραπούς που δεν είναι για το μπόι της. Δεν είμαι υποχρεωμένος να τη συμβουλεύσω. Εξάλλου μπορεί να νιώθει και υπερήφανη που έκανε το χρέος της σήμερα γράφοντας κατά του Παπανδρέου. Τώρα, εάν περνάει δοκιμασία η κοινωνία μας ή ορισμένοι άνθρωποι, θα δείξει το μέλλον. Καλά να είμαστε...
  

Ο Καραμανλής ψάχνει την αφορμή για προκήρυξη "δίδυμων" εκλογών!

• Είναι αλήθεια ότι πρέπει κανείς να είναι προσεκτικός και ν΄ακούει ή να διαβάζει τις δηλώσεις των πολιτικών με πολλή προσοχή. Ιδιαίτερα ό,τι λέει ο Καραμανλής. Διότι ο άνθρωπος επειδή είναι στριμωγμένος, λέει [σκοπίμως] άλλα αντ' άλλων. Αυτή η υπόθεση της λεγόμενης "συναίνεσης" κάτι μου μυρίζει. Βέβαια είναι τουλάχιστον ανήθικο να βρίζεις τ' άλλα κόμματα και τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης και μετά να κάνεις πρόσκληση για να "συναινέσουν" στις ανομίες σου και την ανόητη πολιτική σου.

• Ο Καραμανλής πιθανόν να περιμένει αυτό που όλοι ξέρουμε. Οι αρχηγοί θα πάνε στο Μέγαρο Μαξίμου, θα πει ο καθένας τα δικά του, θ' αρνηθούν να "συναινέσουν", εκτός ίσως από τον Καρατζαφέρη και μετά θα βγει ο Καραμανλής να εξηγήσει στο λαό ότι επειδή τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν "συναινούν" στη χάραξη μιας νέας πολιτικής που επιβάλλεται από τις Βρυξέλλες, είναι αναγκασμένος να προσφύγει στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού για να πάρει το "οκέι"! Μάλλον αύριο αναμένεται η συνάντηση... Κοντός ψαλμός, αλληλούια!

Δημοσιογράφοι "πράσινοι" και το ΠΑΣΟΚ στο τούνελ!

• Θυμάμαι πως όταν πήγα στην ΕΡΤ, τις πρώτες μέρες της Αλλαγής του 1981, συνάντησα αρκετούς δημοσιογράφους που ήσαν με το ΠΑΣΟΚ. Τους περισσότερους δεν τους γνώριζα - τους έμαθα στην πορεία. Κι αναρωτιόμουνα πώς ήταν δυνατό να υπάρχουν τόσοι πολλοί δημοσιογράφοι Πασόκοι! Αυτό το σημειώνω διότι στα πριν την Αλλαγή χρόνια ήμασταν ελάχιστοι εκείνοι που είχαμε την ταμπέλα του Πασόκου. Μάλιστα δε από τα χρόνια της μεταπολίτευσης όταν είχαμε κάποια είδηση, ένα δελτίο τύπου ή κάτι τέλος παντων που θα θέλαμε να δημοσιευτεί σε κάποια εφημερίδα, ψάχναμε με τα κυάλια να βρούμε "φιλικούς" δημοσιογράφους, μπας και μας "περάσουν" κάποιο μονόστηλο είτε για τη δράση της νεολαίας είτε της ΠΑΣΠ.

• Γι' αυτή την πλευρά των πραγμάτων έχω πολλά να πω. Αρκεί να αναφέρω ένα τρανταχτό -δίχως όνομα- περιστατικό τις παραμονές της μεγάλης Αλλαγής, με δημοσιογράφο που ανήκε και στην κλαδική του ΠΑΣΟΚ και του τότε ΚΚΕεσωτ., διότι έβλεπε πού πήγαιναν τα πράγματα και είχε φροντίσει να έχει δυο πόρτες!Έτσι, λοιπόν, απόρησα πώς όταν έγινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ βρέθηκαν τόσοι πολλοί "πράσινοι" δημοσιογράφοι στην κρατική ΕΡΤ... Αργότερα, ένας [δεξιός] φίλος, σκηνοθέτης της ΕΡΤ, μου έλεγε: Άλλαξαν, Νίκο μου, εν μια νυκτί! Και μου έλεγε χαρακτηριστικά ονόματα δημοσιογράφων που τους θεωρούσε τότε "αβερωφικούς" και που πρασίνισαν σε μερικές ώρες...

• Θ' αναρωτηθείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά! Φοβάμαι πως το ΠΑΣΟΚ, εφόσον κερδίσει τις εκλογές, δεν θα έχει κάνει κανένα απολύτως βήμα προς το ξεκαθάρισμα... Τι εννοώ; Πόσοι δημοσιογράφοι εργάζονται σε δεκαπέντε δουλειές και εισπράττουν παχυλούς μισθούς και αρκετοί βάζουν στην τσέπη "μαύρα"! Θα ήθελα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να έχει αναθέσει σε μια ομάδα ανεπίληπτων ανθρώπων να κάνουν σχετική έρευνα για ορισμένους μεγαλοσχήμονες δημοσιογράφους και τις πηγές χρηματοδότησής τους - εννοώ από δουλειές του δημοσίου.

• Μου έλεγε προσφάτως ένας συνάδελφος για μια δημοσιογράφο ιδιωτικού καναλιού που γράφει και σε εφημερίδα, πως ήταν [είναι ακόμη;] σύμβουλος [ξένου] Τύπου με παχυλό μισθό στον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού [ΟΠΕΠ]. Αυτός ο οργανισμός σήμερα είναι ανύπαρκτος και όμως απασχολεί και πληρώνει κόσμο και κοσμάκη [με την ευκαιρία, θα ήθελα να μου πει η καθ' ύλην αρμόδια για τα πολιτιστικά του ΠΑΣΟΚ κυρία Δαμανάκη, τι ακριβώς ξέρει κι αν μου απαντήσει εγώ θα γίνω αρχιεπίσκοπος].

• Εάν είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι η συγκεκριμένη δημοσιογράφος έχει σύμβαση με τον οργανισμό αυτό, τότε έχουμε ένα τρανταχτό σκανδαλάκι, που όμως θα δείχνει προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να ερευνήσουμε. Διότι σαν κι αυτή, θα υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις δημοσιογράφων που τρώνε από τον κρατικό κορβανά και γι' αυτό φυσικά δεν μιλάνε ή τα "μασάνε" γενικώς τα λόγια τους στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο ή στις εφημερίδες όπου δουλεύουν!

• Όταν διάφοροι μιλούσαν για το σύστημα Ρουσόπουλου, τι νομίζετε ότι εννοούσαν; Ακριβώς αυτό! Όπως επίσης μια άλλη δημοσιογράφος που εργάζεται σε μεγάλη απογευματινή εφημερίδα και την προσέλαβαν στην ΝΕΤ - δίχως να έχω καταλάβει εγώ ο αφελής για ποιο λόγο. Τελικά κι αυτή η ΕΡΤ έχει χιλιάδες στόματα που τρέφει... Μπορεί να πλάτιασα το θέμα, αλλά δεν φταίω εγώ. Μες στο κεφάλι μου έρχονται σαν χείμαρρος διάφορα τέτοια ζητήματα που είμαι βέβαιος ότι δεν πρόκειται να λυθούν στον αιώνα τον άπαντα.

• Μόλις κερδίσει το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές, θα πλακώσουν διάφοροι που θα δηλώσουν ότι ήσαν "πράσινοι" πάντοτε και πάλευαν εναντίον θεών και δαιμόνων στη διάρκεια της επάρατης πενταετίας της Νέας Δημοκρατίας. Αυτός ο φίλος δημοσιογράφος που σας έλεγα, μου ανέφερε ένα περιστατικό. Λοιπόν, κάποια στιγμή βγήκε ανακοίνωση για όλους όσοι, από τους εργαζομένους στην ΕΡΤ, ανήκουν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ [δημοσιογράφοι, τεχνικοί κ.λπ.] να πάνε σε μια κομματική συνάντηση στα γραφεία της οδού Σολωμού. "Το ξέρεις", μου λέει ο φίλος και συνάδελφος, "ότι από δημοσιογράφους ήμουνα μόνον εγώ; Οι άλλοι ήσαν τεχνικοί, σκηνοθέτες, ηλεκτρονικοί κ.λπ.".

Πρόωρες και δίδυμες εκλογές - ποιοι θα κλαίνε και ποιοι θα γελάνε...

Πηγή: Του Κώστα Μητρόπουλου

Δίνουν και παίρνουν οι αναφορές στο ενδεχόμενο και πρόωρων αλλά και δίδυμων εκλογών, κι αυτό έχει σχέση, όπως αναφέρεται στα σχετικά ρεπορτάζ, με εισηγήσεις στον πρωθυπουργό, ώστε να εκτονωθεί και ν' απορροφηθεί η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων στην ευρωκάλπη! Δείχνει να έχει μια "λογική" που βασίζεται σε "προηγούμενα", αλλά όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνεται η ιστορία... Διότι όσοι πιστεύουν ότι οι σελίδες της ιστορίας επαναλαμβάνονται με καρμπόν κάνουν μεγάλο λάθος.

Αν ο Καραμανλής εξετάζει αυτό το σενάριο της διεξαγωγής δηλαδή πρόωρων και δίδυμων εκλογών τον Ιούνιο, αυτό πάει να πει ότι έχει χάσει τον μπούσουλα και κάνει σκέψεις για πειράματα. Η φορά των πραγμάτων δείχνει ΠΑΣΟΚ, μολονότι είναι ισχυρές οι προσπάθειες του Καραμανλή να κερδίσει το χαμένο έδαφος, βασιζόμενος κυρίως στη διεθνή οικονομική κρίση την οποία εκμεταλλεύεται ασύδοτα. Στη συνέντευξη που έδωσε χθες με την ευκαιρία της έκτακτης συνόδου κορυφής, τόνισε σε υπερθετικό βαθμό ότι δεν πρόκειται να γίνουν εκλογές και δεν είναι στην ατζέντα του.

Αυτό σαφώς και το υπαγορεύουν οι πρόσφατες κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις, που δείχνουν ένα διαλυμένο και αποδιοργανωμένο κράτος. Ωστόσο, ο Καραμανλής καιροφυλακτεί ακούγοντας με προσοχή τους συμβουλάτορές του που ανοήτως πιστεύουν ότι μπορεί η κατάσταση να έχει λειανθεί μέχρι τότε. Έτσι όμως όπως μας έχει μάθει, κάθε εβδομάδα συμβαίνει και κάτι. Το τελευταίο γεγονός της απόδρασης του Παλαιοκώστα και του Αλβανού, έχουν στιγματίσει την κυβέρνηση. Αλλά είναι βέβαιο ότι οσονούπω θα υπάρξουν κι άλλα γεγονότα που δεν θ'΄αφήνουν σε χλωρό κλαρί τον Καραμανλή.

Με πιάνουν τα γέλια όταν ακούω διαφόρους αναλυτές να λένε ότι ακόμη δεν έχει υπάρξει σημαντική αύξηση στη συσπείρωση της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας και πως όταν αυτό συμβεί, τότε θα υπάρξει και ανατροπή υπέρ της κυβερνητικής παράταξης! Αστεία πράγματα... Εκείνο που φαίνεται στον ορίζοντα είναι πως θα γίνονται πιο ορατές οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης [είτε της διεθνούς είτε της εγχώριας...] και θα είναι σχεδόν αδύνατο η Νέα Δημοκρατία να ανατρέψει το σκηνικό. Η ήττα της είναι προδιαγεγραμμένη.

Και λοιπόν; θα μου πείτε... Αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Λυπάμαι, αλλά δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία σας!

Είπα να μην ασχοληθώ στην παρούσα φάση με τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν μπορώ να μην το κάνω. Φοβάμαι ότι όλοι, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετέχουν σε κομματικά όργανα, ή είναι βουλευτές ή προαλείφονται για υποψήφιοι, ή για υποψήφιοι όλων εκείνων των θέσεων που θ' αδειάσουν από τους νεοδημοκράτες, είναι χαρούμενοι, πανηγυρίζουν κιόλας που το ΠΑΣΟΚ έχει εδραιώσει την "πρωτιά" σε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Λυπάμαι, αλλά δεν συμμερίζομαι την κατάστασή τους.

• Με φόβο διαπιστώνω ότι τα πράγματα δεν θα είναι ρόδινα για το ΠΑΣΟΚ την επομένη των εκλογών, εφόσον τις κερδίσει. Και θα τις κερδίσει είτε από την πρώτη Κυριακή είτε από τη δεύτερη. Αυτό είναι βέβαιο. Το ζήτημα όμως είναι πως το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει ακόμη να διαμορφώσει την πλειοψηφία εκείνη που θα το κάνει ατρόμητο, και θα του δίνει τη δύναμη να αντιμετωπίσει τα μύρια όσα προβλήματα επισώρευσε στη χώρα η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μια κατάκτηση η πρωτιά σε σχέση με τη ΝΔ, αλλά δεν μπορεί να εφησυχάζει κανείς από τη στιγμή που η παρούσα πολιτική τακτική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να δημιουργήσει το πλειοψηφικό εκείνο ρεύμα που θα παρασύρει τους πάντες στο διάβα του.

• Εγώ που κυκλοφορώ στην κοινωνία, που μιλάω με τον μανάβη, τον περιπτερά, τον μπακάλη, τον χασάπη, τον γείτονα, με τον γραφίστα που φτιάχνει τα έντυπά μου, με τους συνομηλίκους, με τη γενιά μου που παλέψαμε, βλέπουμε με λύπη μας το ΠΑΣΟΚ να διατηρεί νούμερα που βρίσκονται κάτω από το 40%. Ποιος από το ΠΑΣΟΚ μπορεί να δώσει μια απάντηση γιατί μεγάλα τμήματα λαού αρνούνται ν' ακολουθήσουν το ΠΑΣΟΚ και είναι στραμμένα σε άλλες επιλογές;

• Είναι σε θέση σήμερα το ΠΑΣΟΚ να διαμορφώσει μια πλειοψηφία, η οποία δεν θα έχει ανάγκη τη μαγκούρα του οποιουδήποτε απολίτικου "πράσινου" ή "οικολόγου"; Και φοβάμαι πως δεν μπορεί να καρπωθεί ούτε την αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο εδώ και μήνες θερμοπαρακαλεί για συνεργασία. Όταν βλέπω στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων να παγιώνεται ο "ΚΑΝΕΝΑΣ", με πιάνει σύγκρυο! Είναι δυνατό - αναρωτιέμαι- καμιά πολιτική δύναμη να μην μπορεί να εκφράσει αυτό το μεγάλο λαϊκό κομμάτι που βροντοφωνάζει υπέρ του... "Κανένα";Η προσέλευση π.χ. του Βενιζέλου σε μια εκδήλωση των "Οικολόγων" [;], έδωσε λαβή για σχόλια και αναλύσεις, ότι δήθεν το ΠΑΣΟΚ προσβλέπει σε μια μελλοντική συνεργασία κ.λπ. Αν αυτό δεν είναι πολιτική αφέλεια, τότε τι είναι;

• Κι αν ασχοληθώ ιδιαίτερα με όσους βλέπω να εργάζονται στον κομματικό μηχανισμό, θ' αρχίσω τις ιερεμιάδες. Κάτι δεν πάει καλά και οι άνθρωποι που κουμαντάρουν τα πράγματα δεν αντιλαμβάνονται κάποιες λεπτομέρειες. Από τη μια μιλάνε για ανανέωση επειδή δήθεν αυτό θέλει ο λαός, κι από την άλλη δεν έχουν τη σωστή κρίση για τις επιλογές εκείνες που θα ωφελήσουν το Κίνημα. Για να μη σας πω και γελάσετε κιόλας ότι ήταν ένα μεγάλο λάθος να επιλέξουν το συγκεκριμένο κτίριο, όπου πλέον στεγάζονται τα νέα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Το μόνο πλεονέκτημα που έχει είναι ότι βρίσκεται στο κέντρο της πόλης - τίποτε περισσότερο. Έχει μια είσοδο, λες και μπαίνεις σε γιάφκα! Τέλος πάντων, είναι δεδομένο πλέον...

• Έγραφα σε ένα σημείωμά μου προσφάτως ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε κάθε μέρα να κάνουν Ερωτήσεις και Επερωτήσεις για θέματα που άπτονται του Πολιτισμού. Κι αυτό το λέω, γιατί στη χάση και στη φέξη η Δαμανάκη κάνει μια Ερώτηση κι ο υπουργός Πολιτισμού αμφιβάλλω αν απαντάει. Εγώ ως δημοσιογράφος που ασχολούμαι ειδικότερα με τα ζητήματα του πολιτισμού θα είχα να παρατηρήσω ένα σωρό λάθη και παραλείψεις του εκάστοτε υπουργό Πολιτισμού και της εν γένει πολιτιστικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας και ολόκληρο ΠΑΣΟΚ... κοιμάται; Ψάχνω απελπισμένα καμιά φορά στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ μη τυχόν και βρω καμιά Ερώτηση ή ανακοίνωση πάνω σε πολιτιστικά ζητήματα και δεν βρίσκω.

• Επίσης, είναι δυνατόν να κρέμεσαι από την "καλή διάθεση" του όποιου Χατζηνικολάου, αν θα σε καλέσει στο "δελτίο ειδήσεων", ή θα σου ζητήσει μια συνέντευξη για την φυλλάδα του; Δηλαδή, με τούτα και μ' εκείνα κάποιους δημοσιογράφους τους κάνανε "νοματαίους" που λένε και στο χωριό μου, χωρίς αποχρώντα λόγο. Δηλαδή, είναι σε θέση ο κάθε Χατζηνικολάου να μπορεί να φτιάχνει ραδιόφωνο, να εκδίδει εφημερίδα, να είναι κυρίαρχος στον Alter και το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να οργανώσει τον τομέα της επικοινωνίας;

Δυστυχώς ξέρω τι θα συμβεί την "επομένη". Εγώ δεν φοβάμαι πλέον, γιατί προσωπικά δεν προσδοκώ τίποτε! Απλώς, επισημαίνω...

ΕΝΑΣ ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Η ευκαιρία: στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη, Ναυαρίνου & Ζωοδόχου Πηγής βρίσκεται οικόπεδο έκτασης 1.700 τ.μ. που ανήκει στο ΤΕΕ. Μέχρι πρόσφατα λειτουργούσε ως πάρκινγκ. Τώρα υπάρχει κίνδυνος να οικοδομηθεί

Διεκδικούμε:

• Άμεσο χαρακτηρισμό του οικοπέδου στο ρυμοτομικό ως χώρου πρασίνου
• Να προβεί ο Δήμος το ταχύτερο σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την απόκτησή του

Στις 7 Μαρτίου το μεσημέρι σας καλούμε σε γιορτή στο χώρο του οικοπέδου με μουσική, φαγητό, ποτό, χορό και τραγούδι!

• Τα Εξάρχεια είναι μια πυκνοχτισμένη περιοχή κατοικίας της Αθήνας, μια γειτονιά με ψηλά κτίρια και στενούς δρόμους σε μια πόλη που πνίγεται από το καυσαέριο. Ταυτόχρονα, αποτελούν κομμάτι του κέντρου της πόλης, γεγονός που συνεπάγεται τη συγκέντρωση δραστηριοτήτων που προσελκύουν μια πληθώρα επισκεπτών όλες τις μέρες και ώρες.

Σε αυτή, λοιπόν, τη γειτονιά που η ανάγκη δημιουργίας χώρων πρασίνου είναι επιτακτική παρατηρείται έλλειψη σε αδόμητες εκτάσεις, που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν σε δημόσιους χώρους και να προσφέρουν μια ανάσα από το τσιμέντο της πόλης.

• Σε αυτά τα πλαίσια, οι κάτοικοι των Εξαρχείων δυστυχώς πληροφορηθήκαμε πως ενώ η δυνατότητα δημιουργίας ενός χώρου υψηλού πρασίνου στη συμβολή των οδών Χαρ. Τρικούπη, Ναυαρίνου και Ζωοδ. Πηγής, σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου, υπάρχει εδώ και δεκαοχτώ χρόνια, ο δήμος δεν έχει προχωρήσει ακόμα στις απαραίτητες ενέργειες.

Σύμφωνα με απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ το Μάιο 1990 (1203/15.5.90) που αποστέλλεται στο Δήμο Αθηναίων, ζητείται τμήμα 1476 τ.μ. «να χαρακτηριστεί ως χώρος πλατείας λόγω του ότι η θέση του παραπάνω τμήματος του οικοπέδου είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα από πολεοδομική άποψη». Ταυτόχρονα το ΤΕΕ ζητά να αποζημιωθεί με τίτλο μεταφοράς συντελεστή δόμησης και αυτός ο συντελεστής να μεταφερθεί στο οικόπεδο ιδιοκτησίας του στο Μαρούσι. Στο οικόπεδο αυτό έγινε αργότερα αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για το νέο κτίριο του ΤΕΕ αλλά τα σχέδια δεν προχώρησαν.

• Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, το Νοέμβρη 1990 (1673/7.11.90) αποφάσισε ομόφωνα την αποδοχή της πρότασης του ΤΕΕ τονίζοντας ότι προτεινόμενη «η μετατροπή του χώρου κρίνεται απαραίτητη επειδή το οικόπεδο αυτό είναι κατάλληλο για τη δημιουργία πλατείας, σε μια κεντρική πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας, η οποία έχει απόλυτη ανάγκη από σημαντικού μεγέθους κοινόχρηστους χώρους».

Τα προηγούμενα χρόνια, το οικόπεδο χρησιμοποιούνταν ως υπαίθριο parking, όμως η μίσθωση έληξε πρόσφατα και το ΤΕΕ φαίνεται πως ενδιαφέρεται εκ νέου για το οικόπεδό του. Σε ερώτημα του το ΤΕΕ προς την Υπηρεσία Σχεδίου Πόλεως - Τμήμα Πολεοδομικών Μελετών σχετικά με το ισχύον πολεοδομικό καθεστώς στο συγκεκριμένο οικόπεδο, έλαβε τον περσινό Ιούλιο την απάντηση ότι «ο χώρος είναι οικοδομήσιμος με παρόδια στοά 3 μ.». Η συγκεκριμένη απάντηση αποτελεί απόδειξη πως ο δήμος ποτέ μέχρι σήμερα δεν προχώρησε στην υλοποίηση των όσων υποσχέθηκε, με αποτέλεσμα τον σημερινό κίνδυνο οικοδόμησης του οικοπέδου.
Οι κάτοικοι των Εξαρχείων, κρίνοντας πως με αυτό τον τρόπο θα βελτιωθεί η ποιότητα ζωής στη γειτονιά μας, διεκδικούμε από το δήμο να προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την απόκτηση του ακινήτου και τη δημιουργία ενός δημόσιου κοινόχρηστου χώρου υψηλού πρασίνου, άμεσα, προτού εκδοθεί η όποια οικοδομική άδεια.

• Στις 7 Μαρτίου όλοι μαζί δυναμικά θα απαιτήσουμε το αυτονόητο, το parking να γίνει πράσινο! Σας περιμένουμε μετά τις 12 το μεσημέρι, σε μια μεγάλη ολοήμερη εκδήλωση με μουσική, φαγητό, ποτό, παιχνίδια για τα παιδιά. Φέρτε τα ταπεράκια και τα καρεκλάκια σας, θα φανούν χρήσιμα.

Η Καθημερινή: Ανίκανο κράτος, θρασύτατο έγκλημα!

• Όπως και να χαρακτηρίσει κανείς αυτά που συμβαίνουν, δεν θα βρίσκει τις σωστές λέξεις και εκφράσεις. Το κράτος του Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας είναι ένα ανίκανο, διαλυμένο, και συνάμα εξευτελισμένο κράτος. Ιδού τι γράφει σήμερα η εφημερίδα "Καθημερινή":

Ανίκανο κράτος, θρασύτατο έγκλημα Εικόνα ανοχύρωτης πολιτείας έναντι των κακοποιών στοιχείων μεταδίδει για μια ακόμη φορά τους τελευταίους μήνες η Ελλάδα. Μετά τις ταραχές του Δεκεμβρίου και την επανεμφάνιση της εγχώριας τρομοκρατίας, η προχθεσινή, δεύτερη και πανομοιότυπη με εκείνη τον Ιούνιο 2006, απόδραση των Παλαιοκώστα και Ριζάι με ελικόπτερο από τον Κορυδαλλό ήλθε να επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών. Η κινηματογραφική απόδραση εγείρει πλήθος ερωτημάτων και προκάλεσε την οργή του πρωθυπουργού. Σε έκτακτη σύσκεψη της Κυβερνητικής Επιτροπής, ο κ. Καραμανλής ζήτησε «να πέσουν κεφάλια» και ελήφθησαν δέκα μέτρα, μεταξύ των οποίων το σημαντικότερο είναι τα καρτοκινητά τηλέφωνα των κρατουμένων να είναι επώνυμα... Στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα, με τίτλο "Προσωπικές ευθύνες" σημειώνει: Η νέα απόδραση των δύο διασήμων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού απέδειξε αυτό που νιώθει ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης: οι μηχανισμοί ασφαλείας του κράτους έχουν καταρρεύσει. Τεράστια είναι ασφαλώς η ευθύνη των υπουργών που βρέθηκαν σε κρίσιμες θέσεις τα τελευταία χρόνια και οι οποίοι απέτυχαν στην εξαγγελθείσα επανίδρυση του κράτους. Είναι όμως καιρός οι ευθύνες να αποδίδονται προσωπικά σε πολιτικούς, αλλά και κρατικούς υπαλλήλους. Μόνο έτσι θα αλλάξει κάτι στο ελληνικό κράτος, όταν οι υπεύθυνοι της διάλυσης θα αρχίσουν να πληρώνουν για τα λάθη ή την εγκληματική τους αμέλεια. ΣΧΟΛΙΟ Το ζήτημα όμως είναι ότι δυστυχώς οι ευθύνες βαραίνουν αποκλειστικά την κυβέρνηση και προσωπικά τον Καραμανλή, ο οποίος έχει γίνει παγκοίνως αντιληπτό ότι κυβερνάει βαρετά, σχεδόν δεν έχει όρεξη και μόνο όταν πρόκειται να μιλήσει σε κάποια εκδήλωση ή στη Βουλή, τότε βγάζει τα εξάσφαιρα και πυροβολεί... το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά τον Γιώργο Παπανδρέου. Όσο για τον υπουργό Δικαιοσύνης Νίκο Δένδια, είναι αστείο κάποιοι δημοσιογράφοι που επιτελούν διατεταγμένο έργο να επικαλούνται τον λίγο χρόνο που βρίσκεται στην υπουργική καρέκλα. Και λοιπόν; Ο κάθε αξιωματούχος έχει ευθύνες από τη στιγμή που το πόδι του θα πατήσει στο χώρο του υπουργείου που έχει αναλάβει. Αλλά ο Νίκος Δένδιας δεν είχε καιρό να δουλέψει, διότι σχεδίαζε πώς θα επιτεθεί στον Παπανδρέου! Θυμόμαστε τις πρώτες μέρες που ήταν φρέσκος στο υπουργείο Δικαιοσύνης τον αήθη τρόπο με τον οποίο επιτέθηκε στον Παπανδρέου. Τώρα, ο λαλίστατος υπουργός Δικαιοσύνης δεν έδειξε αν έχει πολιτική ευαισθησία. Έχει πάρει το μάθημά του από τον Καραμανλή: Φταίνε οι άλλοι, οι κατώτεροι! Και πριν καλά-καλά καταλάβουμε τι έγινε στον Κορυδαλλό, παρέπεμψαν στο αυτόφωτο τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Αν υπήρξαν συνεργοί των δυο δραπετών, θα αποδειχθεί στο δικαστήριο. Ωστόσο, ο διευθυντής των φυλακών δεν ακούστηκε να ευθύνεται! Δεν παραιτείται ο διευθυντής των φυλακών, δεν παραιτείται ο υπουργός Δικαιοσύνης, δεν παραιτείται ο υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος [χαίρει ασυλίας λόγω...], δεν δείχνει να ενοχλείται ο Καραμανλής. Τι διάολο συμβαίνει με αυτή την κυβέρνηση;

Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη - Κούβελου - Μητσοτάκη για ποιο λόγο είναι υπουργός Εξωτερικών;

Διάβαζα στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ τα ρεπορτάζ, τα σχετικά με την Ντόρα Μπακογιάννη-Κούβελου-Μητσοτάκη. Τέτοια μανία με την εξουσία είναι πρωτοφανής. Ζει και αναπνέει για την ώρα που θα αρπάξει στα χέρια της το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η καθημερινότητά της δυστυχώς δεν έχει σχέση με το αντικείμενο του υπουργείου της, αλλά με το πώς θα οργανώσει καλύτερα την επόμενη μέρα.

Εάν ο Καραμανλής φύγει από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και φυσικά εφόσον δεν προκύψουν κι άλλοι υποψήφιοι διάδοχοί του! Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο Αντωνάκης Σαμαράς καιροφυλακτεί να πάρει στα χέρια του την καραμανλική παρακαταθήκη. Από την άλλη μεριά είναι ο κύριος "Τίποτα" που δεν βγάζει από το μυαλό του ότι είναι ο "καλύτερος" και συνεπώς αυτός πρέπει να ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας στη νέα [μετακαραμανλική] εποχή. Όλοι βέβαια λογαριάζουν χωρίς τον "ξενοδόχο". Υπάρχει ο "αστάθμητος παράγων" και δεν πιστεύω ότι τον έχουν λάβει υπόψη τους.

Το σκίτσο στο αεροπλάνο το αλίευσα από το site της Ντόρας και δείχνει αυτοσαρκαστική διάθεση. Τίποτε περισσότερο...

Για να επανέλθω στη Ντόρα, θέλω να πω ότι ως υπουργός Εξωτερικών είναι χειρότερη από τους χειρότερους. Ας μην παραθέσω τα ονόματα των "χειρότερων". Μόνο ταξίδια ξέρει να κάνει, τα οποία κοστίζουν και πανάκριβα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του "Πρώτου Θέματος", η Ντόρα είναι πρωταθλήτρια στις πτήσεις το 2007 με 51 αποστολές στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. Διατηρεί, ωστόσο, τα σκήπτρα και το 2008, οπότε χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες των κυβερνητικών αεροσκαφών συνολικά 30 φορές. Με μια απλή πολλαπλασιαστική πράξη προκύπτει ότι για τις μετακινήσεις της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών, το ελληνικό Δημόσιο ξόδεψε τους πρώτους εννέα μήνες του 2008, 810.000 ευρώ!

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η συγκεκριμένη θέση απαιτεί συνεχείς μετακινήσεις και επισκέψεις στο εξωτερικό. Το ζήτημα για μας είναι όμως ότι θα έπρεπε να υπάρχει και κάποιο ορατό, απτό αποτέλεσμα αυτών των μετακινήσεων. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Η Ντόρα έχει αποδειχθεί ότι έχει σχέση με τα εξωτερικά ζητήματα όσο ο Φάντης με το ρετσινόλαδο. Οι δηλώσεις της εξάλλου είναι κοινότοπες ότι, δηλαδή, συνάντησε τον ένα ή τον άλλον υπουργό και συζήτησαν για τις σχέσεις μας ή για την ειρήνη!

Η δραστηριότητά της τον τελευταίο καιρό αναλώνεται σε συνάξεις κολλητών της. Μια από τις "μικρές νίκες" του μητσοτακέικου θεωρείται και η εκλογή του Σπύρου Καπράλου στην προεδρία της ΕΟΚ, με ταυτόχρονη εξουδετέρωση του Μίνωα Κυριακού. Έχει συσπειρώσει γύρω της ορισμένα μέλη του επιχειρηματικού κόσμου και προετοιμάζει "μεθοδικά" [αυτό μένει να αποδειχθεί στην πορεία] την επικράτησή της. Οι κινήσεις της είναι διακριτικές για να μην προκαλέσει τον Καραμανλή, με τον οποίο λέγεται και γράφεται κατά κόρον ότι έχει συμφωνήσει τα της διαδοχής! Και η ομιλία της στο Ινστιτούτο Δημοκρατίας "Κωνσταντίνος Καραμανλής" καταρχήν θεωρείται ως εκπόρθηση ενός καραμανλικού φρουρίου, αλλά και οι αναφορές της στα περί "σύγχρονης πατριωτικής πολιτικής" οδηγούν στο συμπέρασμα ότι επιζητεί να σκιτσάρει ένα νέο προφίλ, φυσικά ηγετικό, αλλά και "φιλικό" στους σκληροπυρηνικούς καραμανλικούς. Τους χρειάζεται όλους...

Η Ντόρα, όμως, θα αποτύχει! Τίποτε δεν είναι ίδιο σήμερα, πολύ δε περισσότερο αύριο με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν. Δυστυχώς γι' αυτήν "παίζει" με όρους που έχει διαμορφώσει ο πατέρας της και όσο κι αν μερικοί πιστεύουν ότι έχει αυτονομηθεί, κάνουν λάθος. Η Ντόρα μόνη της δεν μπορεί να σταθεί. Και φυσικά δεν είναι ο αδερφός της Κυριάκος που θα στηρίξει το εγχείρημά της για την κατάληψη της ηγεσίας.

Η Ντόρα δεν έχει ΤΙΠΟΤΕ να προσφέρει στη Δεξιά ούτε βέβαια στη χώρα. Είναι μια τελειωμένη υπόθεση. Η ενασχόλησή της με την πολιτική θα ξυπνάει διάφορα "σύνδρομα" στους πολίτες. Δεν έχει καταφέρει να ξεκολλήσει από τη μητσοτακική λογική και τακτική, από το ύφος του πατέρα της που είναι απεχθές στους περισσότερους Έλληνες, με το εντελώς ψεύτικο χαμόγελό της [μερικές φορές κάνει προσπάθεια για να φαίνεται ότι χαμογελάει], και την προσπάθειά της να μας πείσει ότι μπορεί να είναι αρχηγός και πρέπει να γίνει και πρωθυπουργός!

Διαπιστώσαμε τις δυνατότητές της από τη θητεία της στο Δήμο Αθηναίων. Έγινε Δήμαρχος και κανείς δεν κατάλαβε τι προσέφερε στην Αθήνα! Η Ντόρα απλώς περιφέρει τις φιλοδοξίες της.

Απόδραση Παλαιοκώστα: Διασυρμός του συστήματος Καραμανλή!

Η γελοιογραφία είναι του Γιάννη Ιωάννου [ΕΘΝΟΣ]

• Για ποιο λόγο να πάρουμε στα σοβαρά τις υποσχέσεις του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, τις διακηρύξεις του, τις εξαγγελίες του, τις επαγγελίες του, τα παχιά τα λόγια του; Σωρηδόν κυκλοφορούν πλέον οι αποδείξεις ότι το κράτος αυτό το έχουν διαλύσει μέσα σε πέντε χρόνια. Δεν έχει μείνει όρθιο τίποτε! Έχει γίνει πια κοινός τόπος να μιλάει κανείς για την ανεργία, την ακρίβεια, τα οικονομικά σκάνδαλα, τις απάτες και τις παρανομίες των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, για το λουρί που έχουν βάλει στο λαιμό του ελληνικού λαού και το σφίγγουν...

• Η Νέα Δημοκρατία απέτυχε, ο Καραμανλής απέδειξε ότι είναι λίγος, ελάχιστος, ανίκανος να δει πέρα από τη μύτη του και σύρεται πότε από τις δημοσκοπήσεις, πότε από την Μπακογιάννη-Μητσοτάκη-Κούβελου, πότε από τον Σουφλιά, κάποτε από τον Ρουσόπουλο ή τον Αγγέλου ή από τον κακό του εαυτό! Έχει γίνει τόσο καταγέλαστος, ώστε μόλις γίνεται γνωστό ότι ο Παπανδρέου θα κάνει μια ομιλία ή μια εμφάνιση, να τρέχουν οι άνθρωποί του να ανακοινώνουν κάτι παρόμοιο και γι' αυτόν μη τυχόν και ο Παπανδρέου κερδίσει τις εντυπώσεις το ίδιο βράδυ στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων!

• Λέγοντας τη φράση «δεν σκέφτομαι τις εκλογές», ο Καραμανλής, είπε το αντίθετο από εκείνο που στην πραγματικότητα σκέφτεται τους τελευταίους μήνες. Οι εκλογές -είπε- δεν είναι στο σχεδιασμό του, αλλά είναι τοις πάσι γνωστό πως αγωνιά διότι ενώ θέλει μανιωδώς τις εκλογές δεν του "βγαίνουν" τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Και εξαπολύει χωρίς λόγο επιθέσεις στο ΠΑΣΟΚ δείχνοντας έτσι την αμηχανία του για τις εξελίξεις που είναι δυσοίωνες για τον ίδιο και την παράταξή του.

ΠΑΧΙΑ ΛΟΓΙΑ

• «Εκείνο που μας απασχολεί είναι η προστασία της οικονομίας, η προστασία της κοινωνίας».
• «Δεν παίζω με το μέλλον του τόπου».
• «Σενάρια, πυροτεχνήματα, τεχνάσματα άλλων κομμάτων δεν μας αφορούν. Δεν παίζουμε με κορυφαίους θεσμούς όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Όλα τα άλλα είναι χονδροειδείς ανευθυνότητες που εκθέτουν τους πρωταγωνιστές τους. Αυτά που εκτοξεύονται από το ΠΑΣΟΚ είναι πυροτεχνήματα».
  
• «Δεν σκέφτομαι εκλογές. Η εκλογολογία δεν μας αφορά, δεν απασχολεί. Οι εκλογές δεν είναι στον σχεδιασμό μας. Τέρμα η συζήτηση αυτή».

Άννα Κοκκίνου: παράδειγμα προς αποφυγή!

Την είχα ξεχάσει, ωσότου σήμερα διάβασα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία μια συνέντευξη του σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Γιάνναρη ο οποίος στο θέατρο «Χώρα» κάνει τη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του στο θέατρο, ανεβάζοντας το έργο του Μάριους φον Μάγενμπουργκ «Eldorado». Μια μαύρη κωμωδία με πρωταγωνιστές τα μέλη μιας μεγαλοαστικής οικογένειας που βουλιάζει εξαιτίας της φιλοδοξίας του απατεώνα γαμπρού, καταμεσής ενός εμφυλίου πολέμου. Η δημοσιογράφος του κάνει την εξής ερώτηση:

- Η πρώτη σας θεατρική δουλειά ήταν στο «Σφενδόνη» μ' ένα τρίπτυχο βασισμένο σε κείμενα των Μπέκετ - Κοκτό - Ντίκινσον. Πώς τα πήγατε με την Αννα Κοκκίνου;

Και η απάντηση του Γιάνναρη: «Θαυμάσια. Βέβαια, επιμηκύνθηκε ο χρόνος προετοιμασίας της παράστασης και μετά δυσκολευόταν να με πληρώσει. Σ' αυτό το θέμα είμαι λίγο δύσκολος... Απείλησα ότι θα της καταστρέψω το σκηνικό αν δεν καταβάλει την αμοιβή μου, και το έκανε το επόμενο πρωί».

Γι' αυτό κι εγώ θα ξαναφέρω στην επικαιρότητα το γεγονός ότι συνεργάστηκα με την Άννα Κοκκίνου στην οργάνωση του "Φεστιβάλ Μπέκετ" και δεν με πλήρωσε ποτέ! Με εξαπάτησε, όπως προφανώς έχει κοροϊδέψει άπειρους ηθοποιούς και άλλους ανθρώπους του θεάτρου. Δεν πλήρωνε προφανώς τον Γιάνναρη κι εκείνος, καθ' ομολογία του απείλησε ότι θα της καταστρέψει το σκηνικό! Κι έτσι τακτοποίησε την υποχρέωσή της. Λοιπόν, η Άννα Κοκκίνου δεν είναι... εντάξει! [Δεν θα γράψω καμιά κακή κουβέντα]. Μου χρωστάει την αμοιβή μου και είμαι βέβαιος ότι δεν θα με πληρώσει ποτέ... Μη συνεργαστείτε ποτέ με την Κοκκίνου. Θα σας φάει τα λεφτά σας! Τη θυμάμαι μια ζωή να κλαψουρίζει ότι ΔΕΝ έχει λεφτά. Όμως έχω την εντύπωση ότι εισπράττει επιχορηγήσεις από το υπουργείο Πολιτισμού. Ενδεχομένως και από αλλού... Μακριά από την Άννα Κοκκίνου!

Η Δανάη "έφυγε"!

Στα 96 της χρόνια, η αγαπημένη μας Δανάη [Στρατηγοπούλου], βαρέθηκε τον μάταιο τούτο κόσμο και τους ανθρώπους και "έφυγε". Ήταν μια ωραία γυναίκα, κοκέτα μέχρι τα τελευταία της, και βέβαια ένα πολυσύνθετο ταλέντο: τραγουδίστρια, μουσικός, συγγραφέας, καθηγήτρια της ελληνικής λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Σαντιάγο της Χιλής και φωνητικής μουσικής σε πολλά ωδεία, ενώ μυθική έχει μείνει η συνεργασία της με τον Αττίκ.

Γεννήθηκε το 1913 [ή 1911;] στην Αθήνα και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Γαλλία. Παρακολούθησε για ένα έτος οικονομικές επιστήμες και γράφτηκε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με το ελαφρό τραγούδι και σπούδασε ορθοφωνία και φωνητική μουσική. Ήταν στα τέλη του 1935, όταν η Δανάη βρέθηκε για πρώτη φορά μπροστά στον διάσημο πρωτεργάτη της θρυλικής «Μάντρας», τον Αττίκ. να τη χαρακτηρίζουν ως το «αηδόνι» του Αττίκ.

Η ίδια έγραψε περισσότερα από 300 τραγούδια, πολλά σε στίχους δικούς της και πολλά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Μετέφρασε, μεταξύ άλλων, ελληνικά δημοτικά τραγούδια στα ισπανικά και ποιήματα του Πάβλο Νερούδα στα ελληνικά. Διετέλεσε καθηγήτρια φωνητικής στο Ωδείο και καθηγήτρια της ελληνικής λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο της Χιλής. Η Δανάη παντρεύτηκε τον Γιώργο Χαλκιαδάκη και έκανε μια κόρη, τη Λήδα. Ανάμεσα στα πολύ γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε η Δανάη ήταν το «Ας ερχόσουν για λίγο», «Άδικα πήγαν τα νιάτα μου» και άλλα.

Ας μου επιτραπεί να σημειώσω την προσωπική φιλία που είχα με τη Δανάη, από το 1975-76. Ήταν τότε που δούλευα στο περιοδικό "Θέατρο" του Κώστα Νίτσου, με τον οποίο η Δανάη είχε στενή προσωπική φιλία. Έγινε ένα αφιέρωμα του περιοδικού στον Νερούδα. Σχεδόν όλο το υλικό το είχε επεξεργαστεί η Δανάη και κυρίως το θεατρικό έργο του μεγάλου Χιλιανού ποιητή "Δόξα και θάνατος του Χοακίν Μουριέτα". Είχε μεταφράσει και κάποια ποιήματα του Νερούδα και ο Νίτσος μου είχε πει τότε να φωνάξουμε τον Λευτέρη τον Παπαδόπουλο να κάνει το ρετουσάρισμα. Βέβαια αυτό ήταν "απαράδεκτο" για τη Δανάη. Ο Λευτέρης μου έλεγε ότι είναι και ο ίδιος ποιητής και με τη δική του απόδοση θα ήταν ευπρόσωπα τα ποιήματα, η Δανάη ότι αυτή μπορούσε να αποδώσει αριστοτεχνικά τον Νερούδα. Τέλος πάντων η παρεξήγηση δεν έγινε αφού ήταν στη μέση ο Νίτσος. Ωστόσο εγώ σαν μικρότερος γινόμουν αποδέκτης των παραπόνων. Πάντως το τεύχος εκείνο του Θεάτρου που ήταν αφιερωμένο στον Νερούδα έδωσε την ευκαιρία και στον μεγάλο χαράκτη μας, τον Α.Τάσσο, να φιλοτεχνήσει ένα καταπληκτικό έργο με τη φιγούρα του Μουριέτα. Μπήκε στο εξώφυλλο του τεύχους και έγινε και αφίσα που δόθηκε δωρεάν στους συνδρομητές του περιοδικού. Θυμάμαι που ο Α.Τάσσος έβαζε την υπογραφή του κι εγώ δίπλα του έβαζα την αρίθμηση... Μυθική εποχή με μυθικούς ανθρώπους.

Φτάνει πια με τους τσαρλατάνους! Δεν πρόκειται να εξαπατήσουν ξανά το λαό!

Αν αυτό είναι πολιτική λογική, τότε εγώ θ’ αρχίσω τις κωλοτούμπες! Αυτές οι δημοσκοπήσεις που γίνονται εν θερμώ είναι ανόητες και γελοιοποιούν αυτή την ίδια τη διαδικασία. Εάν οι πολίτες αλλάζουν τόσο εύκολα τις απόψεις τους, τότε να πάμε να πνιγούμε - ή καλύτερα να πνιγούν! Επειδή έδιωξε τον Αλογοσκούφη ο Καραμανλής, τώρα όλα θα πάνε καλά; Να μην τρελαθούμε!

Το θέμα όμως είναι ότι σέρνουν το χορό κάποιοι δημοσιογράφοι με τα κανάλια και τις εφημερίδες τους κι εμείς καθόμαστε στον καναπέ του σπιτιού μας και τους ακούμε να λένε τις διατεταγμένες παπαριές τους. Επιπλέον δίνουν λαβή στα στελέχη της Δεξιάς να πανηγυρίζουν ότι τάχατες μειώθηκε η ψαλίδα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κι έτσι αν συνεχιστεί αυτό, ο Καραμανλής μάλλον πάει την Άνοιξη για εκλογές επειδή έχει βάσιμες ελπίδες ότι θα τις κερδίσει! Είναι βέβαιο ότι αυτό το σενάριο των πρόωρων εκλογών το έχει στο μυαλό του ο Καραμανλής, επειδή θεωρεί ότι η ελαχίστη μείωση της ψαλίδας -σύμφωνα με τις κατά παραγγελίαν δημοσκοπήσεις-δίνει πιθανότητες ανατροπής του σκηνικού.

Με τα βλέμματα σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο κινούνται σε όλα τα επίπεδα. Ακόμα και στην οικονομία, όπου στοχεύουν στην ενίσχυση των μικρομεσαίων πιστεύοντας ότι μπορούν να επαναφέρουν πολλούς από αυτούς στο κόμμα τους. Ακόμα και μια επιμέρους ανάγνωση του ανασχηματισμού -σε ό,τι αφορά τις περιφέρειες- δείχνει τον εκλογικό προσανατολισμό του. Όμως είναι μια ανόητη συλλογιστική όταν βλέπει κανείς να υπουργοποιεί π.χ. τον Κοντογιάννη του νομού Ηλείας πιστεύοντας ότι αυτό μπορεί να αναδιατάξει τον εκλογικό χάρτη της περιοχής. Είναι μακριά νυχτωμένοι και ο Καραμανλής και οι συμβουλάτορές του [Λούλης, Σουφλιάς, Μεϊμαράκης, Μπακογιάννη].

Πιστεύουν ότι η ενδεχόμενη περαιτέρω μείωση της ψαλίδας, δηλαδή κάτω και από τις δυο (2) μονάδες, τους δίνει τη δυνατότητα να πιστεύουν ότι οι εκλογές θα είναι περίπατος για τη Νέα Δημοκρατία! Κι απ’ ό,τι διαβάζω στα ρεπορτάζ πρόκειται ν’ ακολουθήσουν από την πλευρά της κυβέρνησης και άλλες [εκτός του ανασχηματισμού] κινήσεις εντυπωσιασμού: αλλαγή οικονομικής πολιτικής με μέτρα για τους αδύναμους, μείωση της έντασης στο χώρο της Παιδείας, με αναβολή επ’ αόριστον των μεταρρυθμίσεων, «νέο» πρόσωπο της αστυνομίας, εγκαίνια δημοσίων έργων, άνοιγμα μιας νέας ατζέντας κ.λπ.

Πρέπει όμως να μας περνάει για ηλίθιους ο Καραμανλής όταν πιστεύει ότι θα ξεχαστούν τα σκάνδαλα: Μονή Βατοπεδίου, ξεπούλημα του ΟΤΕ [από τις 8 Ιαν. είναι οριστικά και τυπικά στα χέρια της Deutsche Telekom και η διοίκηση του Οργανισμού πέρασε στον έλεγχο της γερμανικής εταιρείας], δομημένα ομόλογα και λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, παράνομες προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο από τον Χούπη, στενό συνεργάτη του Προκόπη Παυλόπουλου, απαγωγές Πακιστανών, παροχή [από Αδάμ Ρεγκούζα] κρατικής διαφήμισης σε υπόδικο ιδιοκτήτη τηλεοπτικού καναλιού στη Θεσσαλονίκη, τηλεφωνικές υποκλοπές κορυφαίων στελεχών της πολιτικής ζωής του τόπου, ξυλοδαρμός από την ΕΛΑΣ του Κύπριου φοιτητή, εξαγορά της “Γερμανός” από την Cosmote, παρανομίες Μαγγίνα, αυθαιρεσίες Σουφλιά, Ζαχόπουλος, Κουκοδήμος, Siemens, Τσιτουρίδης, Παυλίδης, Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, πυρκαγιές σε Πάρνηθα, Εύβοια, Πελοπόννησο, τα λιμάνια στους Κινέζους…

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Κι έχουν το θράσος οι απατεώνες να χαμογελάνε και να θέλουν να αντιστρέψουν το κλίμα για να κερδίσουν ξανά τις εκλογές! Ο βίος και η πολιτεία της Νέας Δημοκρατίας και των στελεχών της είναι φορτωμένος με σκάνδαλα, υποκρισία, ψευδολογία, απάτες. Προεξάρχει ο πρωθυπουργός και αρχηγός της ΝΔ Κώστας Καραμανλής, που με το σοβαρό υφάκι του έχει την εντύπωση ότι μας τυλίγει όλους σε μια κόλλα χαρτί. Και όλοι αυτοί που συμμετέχουν σ’ αυτό το παιχνίδι των ψευδών δημοσκοπήσεων θα έπρεπε να πάνε για εξομολόγηση, αφού θέλουν να εξαπατήσουν για άλλη μια φορά τον ελληνικό λαό. Φτάνει πια με τους τσαρλατάνους…

Πέθανε ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, Χάρολντ Πίντερ

Είναι ένα γεγονός με τεράστια σημασία. Δεν ξέρω αν το κενό που αφήνει είναι δυσαναπλήρωτο. Αυτό που ξέρω είναι ότι τέτοιοι είδους πνευματικοί άνθρωποι δύσκολα γεννιούνται! Ήταν το παράδειγμα του μεγάλου συγγραφέα που βρίσκεται μέσα στη ζωή κι όχι μέσα στο γυάλινο πύργο του! Ενήμερος για ό,τι συνέβαινε όχι μόνο στην πατρίδα του, αλλά σε όλο τον πλανήτη. Δεν δίστασε να τα "βάλει" με όλους τους μεγάλους πολιτικούς και ηγέτες των χωρών που καταδυναστεύουν τον κόσμο. Ο "ακτιβισμός" του ήταν φωτεινό παράδειγμα για όλους εκείνους τους διανοούμενους που νόμιζαν ότι με μια εμφάνιση στην τηλεόραση ή με μια συνέντευξη σε κάποιο έντυπο συμμετείχαν στους κοινωνικούς αγώνες. Για τον Χάρολντ Πίντερ μιλάω...

Σε ηλικία 78 ετών «έφυγε» από τη ζωή ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, Χάρολντ Πίντερ, μετά από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο. Σύμφωνα με τη σύζυγό του, Αντόνια Φρέιζερ, ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, ο οποίος είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2005, ο Πίντερ άφησε την τελευταία του πνοή την Τετάρτη. «'Ηταν προνόμιο να ζήσω μαζί του για πάνω από 33 χρόνια. Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ», δήλωσε η σύζυγός του.

Ο Χάρολντ Πίντερ έχει χαρακτηριστεί ως ο συγγραφέας με τη μεγαλύτερη επιρροή στη Βρετανία. Ο Πίντερ έχει συγγράψει περισσότερα από 30 θεατρικά έργα, τα οποία κατατάσσονται από τους κριτικούς μεταξύ των καλύτερων έργων που γράφτηκαν στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα.

Η συγγραφική του ιδιότητα δεν περιορίστηκε όμως μόνο στα θεατρικά έργα. Ήταν και ποιητής και είχε γράψει και σενάρια για ταινίες, πολλά εκ των οποίων ήταν προσαρμογή των έργων του για τον κινηματογράφο. Ο Βρετανός συγγραφέας είχε σκηνοθετήσει εξάλλου και πολλές θεατρικές παραστάσεις.

Το 1957 έγραψε Το Δωμάτιο, του οποίου ακολούθησε αμέσως το Βουβό γκαρσόνι και την επόμενη χρονιά το Πάρτι Γενεθλίων. Η επιτυχία τον βρήκε με τον Επιστάτη το 1959, το οποίο έγινε και ταινία το 1963. Μεταξύ των σημαντικών του έργων που ακολούθησαν είναι ο Εραστής (1962), η Επιστροφή (1964), οι Παλιοί Καιροί (1971) και η Προδοσία (1979).

Η δράση του Πίντερ δεν περιοριζόταν όμως μόνο στη συγγραφή και τη θεατρική σκηνοθεσία. Ήταν επίσης ένας πολύ σημαντικός πολιτικός ακτιβιστής, ο οποίος παρενέβαινε συστηματικά και ριζοσπαστικά στα πολιτικά δρώμενα.

Τη δεκαετία του '80 ασκούσε κριτική στον αμερικανό πρόεδρο Ρόναλντ Ρίγκαν και στη σύγχρονή του Βρετανίδα πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ, ενώ πιο πρόσφατα είχε στρέψει το θυμό του κατά της δέσμευσης του ΟΗΕ στο Κόσοβο (1999), την αμερικανική εισβολή στο Αφγανιστάν (2001) και τον πόλεμο στο Ιράκ (2003), συγκρίνοντας τον Τόνι Μπλερ με «έναν ανόητο γεμάτο ψευδαισθήσεις» και χαρακτηρίζοντας τον Τζορτζ Μπους «εγκληματία πολέμου».

Κύριε Καραμανλή, απαλλάξτε μας από την παρουσία σας!

Είπε ο Καραμανλής: «Αναλαμβάνω λοιπόν με ευθύτητα το μερίδιο των ευθυνών που μας αναλογεί. Η κυβέρνηση έχει αντικειμενική, πολιτική ευθύνη για κάθε ζήτημα που πληγώνει τους πολίτες...».

Κι ακόμα είναι στη θέση του; Δεν παραιτήθηκε; Δεν παραιτήθηκε! Αλλά, το θέμα είναι ότι δεν έδιωξε και τους ονοματισμένους ως άμεσα υπευθύνους υπουργούς. Αντί να τους διαολοστείλει, τους προστατεύει και τα πρόβατα από κάτω χειροκροτούσαν γιατί ο αρχηγός τους ομολογούσε ότι δεν είχε καταλάβει τίποτε, ότι δεν είχε υποψιαστεί το μέγεθος του προβλήματος, ότι δεν είχε πλήρη ενημέρωση... Ένας σοβαρός άνθρωπος και πολιτικός και μάλιστα πρωθυπουργός, μετά από τέτοια ομολογία κανονικά... αυτοκτονεί! Αλλά από έναν φοβισμένο, αναποφάσιστο, πολιτικό σαν τον Καραμανλή, τι θα περίμενε κανείς;

Η κυβερνητική πρακτική της Νέας Δημοκρατίας επί πέντε συναπτά χρόνια καταστρέφει το ελληνικό κράτος. Όταν το λέγαμε αυτό, το ΠΑΣΟΚ το έλεγε, κανείς δεν ήθελε να το πιστέψει. Η πραγματικότητα όμως μερικές φορές ξεπερνά τη φαντασία. Παλιότερα ο Καραμανλής έλεγε ότι ελέγχει την κατάσταση, ότι έχει πλήρη γνώση των πάντων και σήμερα ήρθε και ομολόγησε την ΑΔΥΝΑΜΙΑ του να ελέγξει τον εαυτό του.

Κούγιας: «Η σφαίρα εξοστρακίστηκε και χτύπησε τον άτυχο μαθητή»!

Όπως υποστήριξε ο [άλλοτε συμμαθητής μου στο Λύκειο] Αλέξης Κούγιας, που ανέλαβε την υπεράσπιση των δολοφόνων του 15χρονου Αλέξανδρου, «η σφαίρα εξοστρακίστηκε και χτύπησε τον άτυχο μαθητή»! Σύμφωνα με τον Αλέξη, «το βλήμα είναι λειασμένο από τη μια πλευρά και η πύλη εισόδου στο σώμα του μαθητή είναι από πάνω προς τα κάτω».

«Τώρα, εάν έπρεπε ή όχι να πυροβολήσει ο αστυνομικός, θα το κρίνει η Δικαιοσύνη», δήλωσε ο Κούγιας, ενώ εξέφρασε τη λύπη του, όπως είπε, προς τους κορυφαίους πολιτικούς ταγούς, [εννοεί τον πρωθυπουργό και τον Προκόπη Παυλόπουλο;] «οι οποίοι προκειμένου να σώσουν το τομάρι τους, δεν σκέφτηκαν ούτε το παιδί, που είναι το μεγάλο θύμα αυτής της ιστορίας, ούτε τους αστυνομικούς».

Στο γραπτό υπόμνημα του ενός κατηγορούμενου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Δεχτήκαμε επίθεση από αναρχικούς και πυροβολήσαμε τρεις φορές. όπως έχουμε πληροφορηθεί οι νέοι αυτοί κατοικούν σε περιοχές των βορείων προαστίων αλλά συχνάζουν στα Εξάρχεια και στα γήπεδα, όπου προκαλούν επεισόδια, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ηλικία τους. Μάλιστα, ο θανών είχε αποβληθεί από τη Σχολή Μωραΐτη και άλλαζε συχνά σχολεία εξαιτίας αυτής της απρεπούς συμπεριφοράς του»!!!

Το αίσχος σε όλο του το μεγαλείο. Συνεχίζουν και μετά θάνατον να δολοφονούν τον Αλέξανδρο. Ρε συ Αλέξη Κούγια, μας ντροπιάζεις. Σε ήξερα για καλό παιδί και μας προκύπτεις υπερασπιστής ενός δολοφόνου. Το ξέρω ότι όλοι [ανεξαιρέτως] έχουν δικαίωμα υπεράσπισης, αλλά υπάρχουν και κάποια όρια...

Η Τηλεόραση φταίει!!

Ναι, η τηλεόραση φταίει! Μιλώ για μια πτυχή του προβλήματος. Διότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας μάς δίνουν αφορμή για πολλές και διάφορες αναλύσεις. Σαφώς και πρώτος φταίχτης είναι η πολιτική ηγεσία και μάλιστα η σημερινή που, εδώ και πέντε χρόνια, μας έχει φλομώσει στο ψέμα και στα οικονομικά και ηθικά σκάνδαλα και πρέπει να φύγει από την εξουσία. Αξίζει όμως να δούμε και μια άλλη παράμετρο για να μπορέσουμε να εξηγήσουμε την συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση της νεολαίας που "εκτρέπεται" - αν δεχτούμε ότι έχει ένα μερίδιο ευθύνης στις καταστροφές.

Όσο, λοιπόν, κι αν οι εργαζόμενοι στην τηλεόραση δημοσιογράφοι θα εξεγερθούν για να υπερασπιστούν το μέσο που υπηρετούν, ένα είναι γεγονός που δεν επιδέχεται απόρριψη: όλοι αυτοί έχουν γαλβανίσει τα μυαλά των νέων, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση άλλων κόσμων. Δεν είναι δυνατό να μένουν άνεργα τόσα παιδιά που σπούδασαν κι έχουν προσόντα και πτυχία και να βλέπουν να επιπλέουν στην τηλεόραση η Μενεγάκη και ο Αρναούτογλου, η Δρούζα και η Αννίτα Πάνια, η Τατιάνα ή διάφορες γκόμενες που "σπούδασαν" στις σχολές του Αντέννα "δι' αλληλογραφίας" ή στα ΙΕΚ τάδε...

Δεν είναι δυνατόν όλες αυτές οι εκπομπές του κώλου -έτσι τις λέω και δεν ντρέπομαι- να συγκεντρώνουν διαφόρους τύπους και τύπισσες χωρίς προσόντα και πτυχία, να επιπλέουν, να βγάζουν χρήμα και να είναι συνεχώς φάτσα-κάρτα στο γυαλί ή εξώφυλλα στα περιοδικά και με συνεντεύξεις στις εφημερίδες. Και φταίνε και σοβαροί δημοσιογράφοι που δήθεν κάνοντας τη δουλειά τους ασχολούνται συνεχώς με όλα τα φρόκαλα που βρομίζουν τον αέρα και λένε σαχλαμάρες, και ασχολούνται με τα βρακιά που φοράει η μία και η άλλη, με τις γκόμενες του ενός και τους γκόμενους της άλλης, με τα διαζύγια, με τους gay που βγαίνουν για να πουν τον πόνο τους, με τους μόδιστρους, με τη μόδα, με τις καφετέριες και τα χοροδηδάδικα, με τους τραγουδιστές και τις τραγουδίστριες της κακιάς ώρας που δεν ξέρουν να μιλήσουν και να τραγουδήσουν, με τους αυτοδιοριζόμενους ως "κριτικούς" των νέων ταλέντων.

Τραγικό είναι να βλέπεις τη δυστυχία των κοριτσιών που παρουσιάζουν εκπομπές με τα βυζιά και τους κώλους στη λάκα, προσπαθώντας να ξεπεράσει η μια την άλλη - ποια θα τα βγάλει παραέξω. Κι όσο για τη Μενεγάκη, κάποτε θα πρέπει να πάψει να κοροϊδεύει τον κόσμο, δείχνοντας την αφέλεια και αγραμματοσύνη της, γλείφοντας τεντζερέδες και κουτάλες, πιπιλίζοντας το δάχτυλό της και αφήνοντας διάφορα υπονοούμενα, μιλώντας και παρουσιάζοντας την κοιλιά της όταν γκαστρώνεται, ύστερα τα βαφτίσια των παιδιών της, τα μπούτια της κι ό,τι άλλο πιστεύει ότι θα τραβήξει την προσοχή των ξελιγωμένων.Έλεος!

Διαβρωμένη η Ελληνική Αστυνομία, ανίκανη η κυβέρνηση!

Πού είναι ο Προκόπης Παυλόπουλος που, αναφερόμενος στη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου, μιλούσε για "μεμονωμένο" περιστατικό;; Το νέο κρούσμα αστυνομικής αυθαιρεσίας ενισχύει όσους υποστηρίζουν ότι οι αστυνομικές νοοτροπίες που οδηγούν σε τραγωδίες σαν κι αυτή των Εξαρχείων δεν είναι «μεμονωμένα φαινόμενα», όπως θέλει να πιστεύει η πολιτική και φυσική της ηγεσία. Είναι φανερό πλέον ότι αστυνομικό σώμα είναι διαβρωμένο, από την κορυφή μέχρι τα νύχια!

Οι υποκριτικές αναφορές των στελεχών της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας γενικότερα ότι καταδικάζουν το περιστατικό είναι άνευ νοήματος. Δηλαδή, ο βασανισμός δύο πολιτών στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας, οι απαγωγές των Πακιστανών, η σιδερογροθιά, η υπόθεση με τον ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή ["ζαρντινιέρα"], οι πυροβολισμοί στο υπουργείο Αιγαίου στη Φιλελλήνων, οι πυροβολισμοί χθες στο Παλαιό Φάληρο όπου έγινε η κηδεία του 15χρονου, και πολλά άλλα, δεν μπορεί να είναι "μεμονωμένα" περιστατικά. Πρόκειται για μια αστυνομία που είναι βαθιά ποτισμένη με το πνεύμα της αυθαιρεσίας, που έχει χωνέψει για τα καλά ότι είναι το σιδερένιο χέρι της κρατικής εξουσίας, που θέλει να γυρίσει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω σε μαύρες εποχές βίας.

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ είναι ο Καραμανλής. Δεν επιδέχεται αμφισβήτηση αυτό. Φταίει για όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία πέντε χρόνια στον τόπο μας. Κι αν δεν νιώθει ότι φταίει ο ίδιος, τότε μάλλον είναι ανίκανος να συνειδητοποιήσει πού έχει οδηγήσει τη χώρα με τα αντιδραστικά στοιχεία που στελεχώνουν την κυβέρνησή του και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Δεν λέμε υπερβολές, αφού οι "κορυφαίοι" υπουργοί του συνελήφθησαν κλέπτοντες οπώρας! Παράνομος ο Μαγγίνας, αυθαίρετος ο Σουφλιάς, αχαρακτήριστος ο Ρουσόπουλος, "ασύμμετρη απειλή" ο Πολύδωρας, σκανδαλιάρηδες οι Δούκας, Μπασιάκος και άλλοι...

«Τον Αλέξη τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ...»

«Τον Αλέξη τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ. Ο αστυνομικός έστρεψε το όπλο του προς την πλευρά που βρίσκονταν τα παιδιά και πυροβόλησε στο ψαχνό για να σκοτώσει και όχι για να εκφοβίσει».

Η Κατερίνα, που διηγείται στα «ΝΕΑ» τις τραγικές στιγμές του φόνου του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, βρισκόταν στο καφέ της οδού Τσαμαδού μαζί με τον φίλο της όταν ο νεαρός μαθητής έπεσε νεκρός με μια σφαίρα στο στήθος. Λίγο αργότερα, όλη η Ελλάδα άρχισε να συνταράσσεται από σοβαρά επεισόδια...

Δυστυχώς η πολιτική των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά του Καραμανλή ξαναγύρισαν την Ελλάδα σε μαύρες εποχές. Έχουν το θράσος να βγαίνουν περίλυποι και στην τηλεόραση, οι διάφοροι παράγοντες της κυβερνητικής παράταξης και να εκφράζουν τη λύπη τους, αντί να ψάχνουν σπηλιές και πηγάδια για να κρυφτούν. Ανακοινώθηκε χθες ταυτοχρόνως ότι ο υπουργός Προκόπης Παυλόπουλος υπέβαλε την παραίτησή του αλλά ο πρωθυπουργός δεν την έκανε δεκτή! Μας "δουλεύουν" κανονικά όλοι τους. Αν λυπάται πραγματικά και νιώθει ότι έχει πολιτικές ευθύνες θα έπρεπε να παραιτηθεί χωρίς να περιμένει απάντηση.

Το αίμα του νεκρού Αλέξη δεν θέλει εκδίκηση, αλλά ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ, πλανάται. Γιατί η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας έφερε τη χώρα πίσω; Βγήκε στην τηλεόραση και ο Καραμανλής για να εκφράσει τη λύπη του και να πει διάφορες μπούρδες. Ότι έδωσε εντολή στον υπουργό Εθνικής Οικονομίας να εξαντλήσει τα περιθώρια που έχει ώστε να αποζημιωθούν εκείνοι των οποίων οι περιουσίες καταστράφηκαν ή έπαθαν ζημιές...

Δεν έχει πια κανένα νόημα. Το μόνο που "σώζει" τον Καραμανλή και την παράταξή του είναι να φύγουν από την εξουσία. Αρκετά ταλαιπωρήθηκαν ο τόπος και ο λαός από την ανικανότητά τους, τους πειραματισμούς, τα ψέματα, τις διαβολές, τα οικονομικά σκάνδαλα, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την υποκρισία όλων αυτών που βγαίνουν για να εκφράσουν δήθεν τη λύπη τους. Γιατί έφτασαν τα πράγματα εδώ που έφτασαν;

Θα είναι πολιτική αφέλεια να περιορίσουμε τις ευθύνες στην ασυδοσία της Ελληνικής Αστυνομίας ή στο ότι η ηγεσία της δεν έχει σαφή και συγκεκριμένα σχέδια για την αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων όπως αυτές που βιώνουμε τα τελευταία 24ωρα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Είναι τραγικό λάθος ν' αρχίσουμε να τα βάζουμε με κάποιους αστυνομικούς, όπως κάνουν στα κανάλια οι ανεύθυνοι δημοσιογράφοι. Δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό όπως ανοήτως και ηλιθίως είπε ο Προκόπης Παυλόπουλος. Δεν είναι λύση του προβλήματος που ανέκυψε, με το να καταλογισθούν ευθύνες στον δολοφόνο. Έτσι κι αλλιώς δεν τους πειράζει να τον δικάσουν. Βεβαίως και πρέπει να δικαστεί και να καταδικαστεί. Αλλά, αύριο θα βρεθεί άλλος αστυνομικός, μεθαύριο ένας άλλος κ.ο.κ. Το ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει υπεύθυνη πολιτική ηγεσία να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Δεν ήταν ένας ο νταής στους κόλπους της Ελληνικής Αστυνομίας. Υπάρχουν κι άλλοι. Μπορεί ο κύριος Παυλόπουλος να μας πείσει ότι με την τιμωρία του δολοφόνου όλα θα γίνουν όμορφα κι ωραία;

Υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα που έχει σχέση με τη συμπεριφορά των πολιτικών κομμάτων. Συγκέντρωση στα Προπύλαια έχουν προγραμματίσει στις 6 το απόγευμα της Δευτέρας εργατικά συνδικάτα, φοιτητές και μαθητές. Συγκέντρωση την ίδια ώρα στην Ομόνοια, κατά την οποία θα μιλήσει η Αλέκα Παπαρήγα, διοργανώνει το ΚΚΕ. Στη Θεσσαλονίκη, το ΚΚΕ έχει εξαγγείλει κινητοποίηση στις 6 το απόγευμα, στο Άγαλμα Βενιζέλου, την ίδια ώρα ο ΣΥΝ διοργανώνει συγκέντρωση στην πλατεία Αγίας Σοφίας και πορεία, ενώ μισή ώρα αργότερα προγραμματίζεται συγκέντρωση αντεξουσιαστών στην Καμάρα...

Δηλαδή, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ φρόντισαν να αναγγείλουν τις δικές τους πρωτοβουλίες για να προβάλουν την πολιτική "ευαισθησία" τους! Μήπως κάποτε θα πρέπει να βάλουν μυαλό και να αναζητούν τρόπους προσέγγισης όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης για κοινή δράση σε ζητήματα όπως αυτό που προέκυψε;

Πολιτικοί στην υπηρεσία των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων

Πριν λίγες μέρες είχα γράψει ένα κείμενο με τίτλο "Δημοσιογράφοι και πολιτικοί σ' ένα μόνιμο καρναβάλι!", θέλοντας να υπογραμμίσω τα αλισβερίσια πολιτικών και δημοσιογράφων. Διάβαζα και στην "Καθημερινή" χθες ένα σχετικό:

Με όρους επικοινωνίας κινούνται οι πολιτικοί

Με όρους επικοινωνίας και με τα βλέμματα στραμμένα στις «ανάγκες» των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων και τις δημοσκοπήσεις κινούνται κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως δείχνει και το στιγμιότυπο από την είσοδο της Βουλής με τα τηλεοπτικά συνεργεία. Η στάση αυτή επιβαρύνει περαιτέρω την προβληματική κατάσταση της χώρας με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται συνθήκες πλήρους πολιτικού αδιεξόδου. Την ίδια ώρα το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, με τις συνεχιζόμενες αποκαλύψεις, έχει καταστεί πληγή που όζει, ενώ οι επιπτώσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης έχουν αρχίσει να γίνονται ορατές στην ελληνική οικονομία και στα νοικοκυριά.

Είναι φανερό ότι πλέον υπάρχει ένας προβληματισμός γύρω από τις πολιτικές εξελίξεις σε ό,τι αυτές σχετίζονται έστω και εμμέσως με τα μέσα ενημέρωσης. Δεν μπορεί οι δημοσκοπήσεις, η παρουσίασή τους κυρίως από την τηλεόραση και τα καθημερινά βραδινά "δελτία ειδήσεων" να διαμορφώνουν πολιτικές εξελίξεις! Είναι απίστευτο το πώς οι άνθρωποι της τηλεόρασης έχουν ισοπεδώσει κάθε έννοια πολιτικής σκέψης, αφού όλα τα τα υποβάλλουν στη βάσανο της τηλεθέασης.

Κανείς μέχρι σήμερα πολιτικός δεν κατάφερε να τα βροντήξει και να τα βάλει με τα ΜΜΕ. Όλοι φοβούνται τις επιπτώσεις. Φοβούνται διότι όπως όλοι γνωρίζουμε, όταν τα βάζεις με τα ΜΜΕ, οι άνθρωποι των ΜΜΕ έχουν τον τελευταίο λόγο, και μπορεί να σε "θάψουν". Δεν είναι δυνατόν οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης και του ραδιόφωνου να έχουν μετεξελιχθεί σε εισαγγελείς, τους οποίους όμως κινητοποιεί η τηλεθέαση ή το συμφέρον του επιχειρηματία.

Δυστυχώς είναι αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς ειδήσεις, διότι αυτά που ακούγονται πλέον είναι "ειδήσεις", που διαμορφώνονται για τις ανάγκες του συγκεκριμένου σταθμού. Και κάθε σταθμός έχει τους δικούς του λόγους, τις θέσεις και τις απόψεις. Το έχω ξαναπεί, ότι δεν είναι δυνατό ο Χατζηνικολάου να λέει πρώτα τις δικές του απόψεις και μετά να εκφωνεί την είδηση! Και αφού έχει "γανώσει" το μυαλό μας με τις περιούσιες σκέψεις του, άντε μετά να καταλάβεις αν η είδηση είναι αληθινή ή κατασκεύασμα για τις ανάγκες του "δελτίου"!

Και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι που βγαίνουν στην τηλεόραση, έχουν εκπομπή και σε κάποιο ραδιόφωνο ή γράφουν σε κάποια εφημερίδα. Συνεπώς μην περιμένουμε αντίδραση από τους πολιτικούς για τα τηλεοπτικά αίσχη. Αλλά δεν είναι νοητό οι πολιτικοί και τα κόμματα να κινούνται με βάση τις δημοσκοπήσεις και τα σχεδιαγράμματα των τηλεοπτικών σταθμών. Δεν παράγεται έτσι πολιτική, δεν λειτουργεί έτσι η πολιτική, δεν υπηρετείται έτσι το συμφέρον του λαού, δεν διαμορφώνονται ομαλές πολιτικές εξελίξεις.

Κάτι λέμε για τον Σπύρο Παπαδόπουλο...

"Τη βαριέμαι την τηλεόραση..."

«Τη βαριέμαι την τηλεόραση. Από μικρός. Είμαι νευρικός. Ούτε τον εαυτό μου φυσικά βλέπω...».

Ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει [μέσω της ΕΡΤ] έναν βαριεστημένο ηθοποιό, παρουσιαστή, καλλιτέχνη... Στην υγειά σου, βρε Παπαδόπουλε... κομμουνιστή!

• ΥΓ. Λέει και το ψεματάκι του, ότι δηλαδή δεν βλέπει ούτε τον εαυτό του! Μα υπάρχει περίπτωση να κάνει κάποιος εκπομπή στην τηλεόραση και μετά να μη βλέπει το αποτέλεσμα; Πώς θα προχωρήσει παρακάτω;
  

Δημοσιογράφοι και πολιτικοί σ' ένα μόνιμο καρναβάλι!

Διάβαζα την επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά στην "Καθημερινή με τίτλο "Σταλινοποίηση: σοκ και δέος". Ενδιαφέρουσες απόψεις, αλλά εν πολλοίς διαφωνώ. Ωστόσο, στάθηκα σε μια φράση που με κέντρισε και μου άρεσε, λες και την είχα γράψει εγώ. Η φράση αυτή είναι η εξής: "Η τηλεόραση υποτάσσει τον κοινοβουλευτισμό στη λογική κουτσομπολιού συνοικιακών κομμωτηρίων..."!

Δεν έχει άδικο. Δυστυχώς είναι έτσι. Κάθε μέρα, κάθε πρωί, κάθε μεσημέρι, κάθε βράδυ, ζούμε σ' ένα μόνιμο καρναβάλι! Αυτά που βιώνουμε, όσοι παρακολουθούν τηλεόραση -και φαντάζομαι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού- δεν είναι κίνηση δημοσιογραφική, κίνηση πολιτική, δραστηριότητα απαραίτητη στην παραγωγή, δεν είναι έστω ένας "οργασμός" ζωής, αλλά είναι βακχεία, είναι κραιπάλη.

Βλέπουμε απίθανους ανθρώπους να καμώνονται τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς, τους πνευματικούς ηγέτες, βλέπουμε άτομα που είναι πλέον αναγνωρίσιμα λόγω της συνεχούς παρουσίας τους στο "γυαλί", να αγωνίζονται ξεπνοημένα να ξεπεράσουν τον ίδιο τους τον εαυτό σ' έξαλλες χειρονομίες, σε τεχνητές υστερίες. Διαδηλώνουν ψύχραιμα και κυνικά την πρόθεσή τους να σκανδαλίσουν, δηλαδή να μην υπηρετήσουν τίποτα, παρά μονάχα να θορυβήσουν!

Αλλά το πιο φοβερό είναι ότι εξαιτίας της κατάχρησης σκανδάλων το σύμπαν έχει πάθει ανοσία και έχει περιπέσει σε μια εμβρόντητη απάθεια. Κανένας πια δεν σκανδαλίζεται για τίποτα...

Οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν όλα, κάνουν κριτική σε όλους, έχουν τα "μέσα"και συνεπώς μπορούν να μιλούν και να γράφουν "ελεύθερα", δίχως να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Υπάρχει, ωστόσο, και το άλλο: η αλήθεια δεν είναι πλέον ζήτημα περιεχομένου, αλλά είναι θέμα κύρους του φορέα της. Εγώ, λόγου χάρη, σε σχέση με τον Πρετεντέρη που μιλάει από το Mega ή γράφει στο "Βήμα", βρίσκομαι σε μειονεκτική θέση. Το δικό μου μετερίζι, το φτωχό αυτό ιστολόγιο δεν "μετράει" όσο το τηλεοπτικό κανάλι ή μια "ιστορική" εφημερίδα ενός μεγάλου εκδοτικού συγκροτήματος.

Οι πολιτικοί, δυστυχώς, είναι πλέον έρμαια των ορέξεων των δημοσιογράφων και των "μέσων" στα οποία αυτοί εργάζονται. Εδώ, βέβαια, φτάσαμε στο σημείο αρκετοί πολιτικοί να εργάζονται σε εφημερίδες και ραδιόφωνα και δεν διαταράσσεται η δημοσιογραφική και πολιτική ισορροπία. Όλα καλά...

Για το "Πολυτεχνείο"!!!

ΔΕΝ πρόκειται να γράψω για την επέτειο της εξέγερσης της νεολαίας στο Πολυτεχνείο την εποχή της χούντας των Απριλιανών. Φτάνει η καπηλεία. Ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει. Κάποιοι "ήρωες" πιστεύουν ότι προσφέρουν στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης και γράφουν και μιλάνε και πάνε σε εκδηλώσεις και δίνουν συνεντεύξεις για μυριοστή φορά και ξανά τα ίδια και πάλι οι κλάψες και πάλι η Επιτροπή και ξανά και ξανά. Ό,τι έγινε τότε, εγώ το κρατώ μέσα μου και φυσικά προσπάθησα να εμπνεύσω τα παιδιά μου. Αυτά.

• ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: ΑΡΧΕΙΟ

• 14 ΝΟΕ. 2007. 8.100 αστυνομικοί στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Σειρά μέτρων έχει προγραμματίσει η Ελληνική Αστυνομία για τις εορταστικές εκδηλώσεις της 34ης επετείου εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Σάββατο
• 15 ΝΟΕ. 2007. Εκδηλώσεις της Νεολαίας του ΣΥΝ για το Πολυτεχνείο
• 15 ΝΟΕ. 2007. ΚΚΕ, ΣΥΝ: «Πολυτεχνείο χωρίς καμεροχαφιέδες». Και στη Θεσσαλονίκη
• 15 ΝΟΕ. 2007. Τολμάμε ν αγωνιζόμαστε... τολμάμε να νικάμε! Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν γιορτή. Ήταν μια πρωτοφανής, σημαδιακή και εξαιρετικά κρίσιμη για την έκβαση της ιστορίας έκρηξη, που προήλθε από την άρνηση ενός δυναμικού κομματιού της νεολαίας να παραμείνει παθητικός θεατής μιας ζωής και μιας παιδείας χωρίς ελευθερία, χωρίς δημοκρατία, χωρίς δικαιώματα.
• 16 ΝΟΕ. 2007. 34η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ». Αντιιμπεριαλιστικό το μήνυμα και ο αγώνας. Με πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία κορυφώνονται αύριο οι εκδηλώσεις για το «Πολυτεχνείο».
• 16 Νοε. 2007. Αρχισαν οι εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο
• 16 ΝΟΕ. 2007. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: «Όχι άλλη ζαρντινιέρα - ναι στην άρση του ασύλου». Επί ποδός περίπου 11.000 αστυνομικοί σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, από αύριο το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, εν όψει του εορτασμού του Πολυτεχνείου
• 16 ΝΟΕ. 2007. Επέτειος εξέγερσης του Πολυτεχνείου
• 16 ΝΟΕ. 2007. ΠΑΣΟΚ: Τα ιδεολογικά προτάγματα του αντιδικτατορικού αγώνα παραμένουν επίκαιρα
• 16 ΝΟΕ. 2007. Συνεχίζονται οι εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
• 16NOE. 2007. Εκδηλώσεις μνήμης για το Πολυτεχνείο. otenet.gr -ΑΠΕ
• 16ΝΟΕ. 2007. 34η Επέτειος του Πολυτεχνείου - Ένα Σύντομο Ιστορικό της Εξέγερσης.
• 16ΝΟΕ. 2007. Ημέρες μνήμης, όχι βίας. Το Πολυτεχνείο έχει ανοίξει τις πύλες του για να δεχθεί τις χιλιάδες πολιτών που καταθέτουν ένα λουλούδι. ΕΘΝΟΣ
• 18 ΝΟΕ. 2007. Στο ίδιο έργο θεατές... Τα ίδια και τα ίδια. Χρόνια τώρα. Κει κοντά στις 17 Νοέμβρη. Λες και σταθερό ραντεβού το 'χουν. Το ραντεβού τους με την ιστορία. Με την πρόσφατη ιστορία. Αυτή, ντε, των πατεράδων τους. Κι ας είναι ετεροβαρής η σχέση που θέλουν να συνάψουν. Γιατί χούντα τότε, δημοκρατία σήμερα… Παναγιώτης ΧΑΤΖΗΜΩΥΣΙΑΔΗΣ
• 18 ΝΟΕ. 2007. ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ – ΜΙΑ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ. Του Άγγελου ΤΣΕΚΕΡΗ
• 18 ΝΟΕ. 2007. Τότε - σήμερα – πάντα. Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά. Εδώ που η γενιά του "άρθρου 16" συναντιέται αγωνιστικά με τη γενιά της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Από τα κολαστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ στις κάμερες του Μεγάλου Αδελφού. Στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, σ' όλες τις μεγάλες πόλεις, σ' όλα τα πανεπιστήμια και στα εκπαιδευτήρια της χώρας, η ελληνική νεολαία γιόρτασε χθες μαχητικά και διεκδικητικά τη μεγάλη φωτεινή επέτειο. Το σύμβολο του διαρκούς αγώνα...
• 19 ΝΟΕ. 2007. Δυναμικό «παρών» παρά την καταιγίδα. ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2007: Φοιτητές, μαθητές αλλά και αρκετοί μεγαλύτεροι τίμησαν και φέτος την εξέγερση του Νοέμβρη του '73. Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ
• 19 ΝΟΕ. 2007. Πολλαπλές πορείες και μικροένταση στη Θεσσαλονίκη. Πολυτεχνείο χωρίς επεισόδια. Η βροχή, οι «ανοιχτές» εκδηλώσεις του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, η συνεργασία των πολιτικών νεολαιών και ο σχεδιασμός των Αρχών επέδρασαν καταλυτικά στον εορτασμό μιας ειρηνικής επετείου. Των Ν. ΡΟΥΜΠΟΥ, Ν. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, Β. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΟΥΛΗ
• 20 ΝΟΕ. 2007. 34 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή. Μαζικές και μαχητικές οι αντιιμπεριαλιστικές πορείες, με τις οποίες κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Χιλιάδες κόσμου συνέρρευσαν στην Αθήνα στην πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία. Στη Θεσσαλονίκη, η διαδήλωση κατέληξε με δυναμική παρέμβαση μέσα στο λιμάνι της πόλης ενάντια στη ΝΑΤΟική αρμάδα. ΣΕΛΙΔΕΣ 12-13
• 20 ΝΟΕ. 2007. Παρακολουθούσαν την πορεία του Πολυτεχνείου. Τις παραιτήσεις τους υπέβαλαν ο πρόεδρος και τα μέλη της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, τις οποίες η κυβέρνηση έκανε δεκτές

Η τρομοκρατία της Vodaphone!

Πρώτα παρακολουθεί την κυβέρνηση και τον Έλληνα πρωθυπουργό και τώρα απειλεί και τους πολίτες! Ναι, καλά διαβάζετε. Και για να είμαι πιο σαφής, θα σας πω εν ολίγοις την προσωπική μου περιπέτεια. Κάποτε είχα μια "σύνδεση" με τη Vodaphone. Μου έδωσαν κι ένα "πρόγραμμα" μαζί με μια γραμμή παραπάνω [προσφορά! όπως μου είχε πει ο υπάλληλος της εταιρίας στο επί της οδού Εθνικής Αντιστάσεως κατάστημα], την οποία ΟΥΔΕΠΟΤΕ χρησιμοποίησα. Εν πάση περιπτώσει για διαφόρους λόγους αποφάσισα κάποια στιγμή να διακόψω με τη Vodaphone. Και διέκοψα. Πλήρωσα ό,τι χρώσταγα και τους αποχαιρέτισα... Μετά από μήνες μου τηλεφωνεί, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, μια κυρία με "απόκρυψη" [private], μου συστήθηκε ως δικηγόρος της Vodaphone, λέγοντάς μου ότι χρωστάω 117.76 ευρώ. Καταρχήν, της είπα ότι δεν μιλώ σε κάποιον που μου τηλεφωνεί με απόκρυψη. Ωστόσο, αφού την άκουσα την απέπεμψα, διότι όπως της είπα δεν χρωστάω ΤΙΠΟΤΕ στην Vodaphone κι αν έχω κάποια εκκρεμότητα μαζί της να μου στείλει σχετικό έγγραφο και έκλεισα το τηλέφωνο. Σήμερα, επικοινώνησα με την Vodaphone, μίλησα με δυο υπαλλήλους εξέθεσα το πρόβλημα και μου είπαν ότι θα μου στείλουν αναλυτική κατάσταση με τις οφειλές μου, οι οποίες έχουν σχέση με τη δεύτερη γραμμή ["προσφορά"] και είναι τα πάγια τέλη εκείνης της γραμμής! Και λέω ότι δεν έλαβα σχετική ειδοποίηση, ώστε να φροντίσω για την εξόφλησή της. Άλλωστε το σχετικό ποσό παρότι παραπέμπει σε ... "κερατιάτικα", θα το πλήρωνα. Αργά το μεσημέρι μου ήρθε μια επιστολή από το δικηγορικό γραφείο Θ. Δημητρακοπούλου, την οποία και θα παραθέσω για να καταλάβετε που ζούμε και ότι ζούμε υπό... απειλή:

Με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι ενεργώντας κατ' εντολή της εταιρίας Vodaphone-Παναφον ΑΕΕΤ, θα προβούμε σε κάθε νόμιμη ενέργεια για την είσπραξη της ληξιπρόθεσμης οφειλής σας από τέλη κινητής τηλεφωνίας, η οποία ανέρχεται σε 117.76 ευρώ. Με την λήψη της παρούσας σας καλούμε όπως εντός τριών (3) ημερών να προβείτε στην τακτοποίηση της προαναφερθείσας υποχρέωσής σας, χωρίς άλλες επιβαρύνσεις ή συνέπειες. Σε αντίθετη περίπτωση και χωρίς άλλη όχλησή μας είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε καταρχήν σε κατάθεση τακτικής αγωγής ή σε έκδοση διαταγής πληρωμής σε βάρος σας, η οποία εκτός της κατά πολύ αύξησης του ανωτέρω ποσού με τόκους υπερημερίας, αμοιβών δικηγόρων και εξόδων επιδόσεως καθώς και άλλων δυσμενών επιπτώσεων σε βάρος σας, θα έχει και ως συνέπεια την καταχώρηση του ονόματός σας στα δυσμενή στοιχεία των τραπεζών... Μετά τιμής Θ. Δημητρακοπούλου κ.λπ.

Όπως είναι φανερό, ΤΑΡΑΧΤΗΚΕ πρώτα η γυναίκα μου και ύστερα εγώ με το ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΟ και ΙΤΑΜΟ ΥΦΟΣ της δικηγορικής επιστολής. Από πού άντλησε η [ο] Θ. Δημητρακοπούλου το δικαίωμα να γράφει έτσι, λες και είμαι απατεώνας του κοινού ποινικού δικαίου; Φυσικά ο ηθικός αυτουργός είναι η Vodaphone. Αλλά θα ήθελα να ξέρω εάν ζω σε κράτος δικαίου ή σε κράτος που κυβερνούν οι εταιρίες και οι δικηγόροι τους!

Το ποσό θα το πληρώσω γιατί θέλω να ξεμπλέξω, αλλά αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να κλείσω αυτό το κεφάλαιο ή να προσφύγω στη δικαιοσύνη διότι νιώθω ότι ζω υπό καθεστώς τρομοκρατίας και απειλής. Διότι το επόμενο βήμα, όπως μπορεί κανείς να υποθέσει, είναι να μας περιμένουν έξω από το σπίτι μας "μπράβοι" των εισπρακτικών εταιριών, να μας ξυλοφορτώσουν, να μας κακοποιήσουν, για 117.76 ευρώ!!! Αυτά είναι τα "καλά" της γενικότερης ιδιωτικοποίησης και της φιλελεύθερης οικονομίας που πρεσβεύει αυτή η κυβέρνηση. Και για να σας πω την αλήθεια, έχω αρχίσει να φοβάμαι που γράφω για τη Vodaphone και τούτο διότι μια ολόκληρη κυβέρνηση δεν τόλμησε να τα βάλει μαζί της! Κι έκανε γαργάρα την παρακολούθηση του πρωθυπουργού!!! Θυμάστε τότε με τις τηλεφωνικές υποκλοπές...

Οι μπούρδες του Ρουσόπουλου!

Ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος είπε, μεταξύ άλλων αθλιοτήτων, για τα σπίτια που απέκτησε:

«Δεν έφτιαξα τέσσερις βίλες σε τέσσερα χρόνια. Αποκτήσαμε από τότε που μπήκα στην πολιτική, με τη σύζυγό μου με υψηλά δάνεια ένα ισόγειο με υπόγειο σε πολυκατοικία του '70 στο Π. Ψυχικό και η σύζυγός μου ένα διαμέρισμα 63 τ.μ. με υπόγειο στην Πάρο. Δεν μπορούσαμε να τα αποκτήσουμε; Και εγώ και η σύζυγός μου ήμασταν από τους πιο αναγνωρισμένους δημοσιογράφους και με υψηλές αμοιβές από την τηλεόραση. Δεν με πήρε από το δρόμο ο κ. Καραμανλής. Είμαι ο μόνος βουλευτής που έχω δώσει το "Πόθεν Εσχες" από την ημέρα που άρχισα να εργάζομαι». Για το ασυμβίβαστο, επίσης, που είχε ως υπουργός Επικρατείας με τη δημοσιογραφική δραστηριότητα της συζύγου του Μ. Ζαχαρέα : «Η σύζυγός μου έλεγε το κεντρικό δελτίο στο MEGA. Δηλαδή ο Λαμπράκης, ο Μπόμπολας ο Βαρδινογιάννης, ο μακαρίτης ο Τεγόπουλος πίστευαν ότι θα μπορούσαν να με επηρεάσουν; Αν ο καθένας κάνει σοβαρά τη δουλειά του και δεν μπερδεύει τους, ρόλους δεν υπάρχει πρόβλημα».

Ο Ρουσόπουλος έτσι όπως τα λέει, με θράσος σαράντα καρδιναλίων, θέλει μάλλον να μας... κουφάνει! Τέτοιες μ@λ@κίες είναι πρωτοφανείς. Άκου "αναγνωρισμένοι" δημοσιογράφοι αυτός και η γυναίκα του, η Μάρα η κλάψα! Μεγάλη δημοσιογράφος η Μάρα, που την έβλεπα καμιά φορά στο γυαλί και έλεγα ότι βγήκε να ζητιανέψει!

Κι ο Ρουσόπουλος τι "αναγνωρισμένος" δημοσιογράφος ήταν, αφού εκπομπούλες έκανε στην τηλεόραση. Καλούσε διαφόρους και τους έπαιρνε συνεντεύξεις ή έκανε εκπομπές σαν αυτή με τον ηγούμενο Εφραίμ. Δεν κατάλαβα να έκανε και καμιά "επιτυχία"! Λοιπόν, αυτές τις παπαρολογίες κανείς λογικός δεν μπορεί να τις πιστέψει. Στη μικρή μας πόλη των δημοσιογράφων γνωριζόμαστε πολύ καλά. Μπορώ εγώ σήμερα να πάρω δάνειο σαν αυτά που πήρε στο παρελθόν ο Ρουσόπουλος; Και πού ήξερε ότι θα μπορούσε να τα ξεπληρώσει και ότι την επομένη δεν θα ήταν άνεργος; Ή μπορούσε να διαβλέψει την επαγγελματική του καριέρα; Εγώ ούτε στα όνειρά μου δεν θα αποκτήσω τα σπίτια που έχει ο Ρουσόπουλος [όχι βέβαια ότι τα ζηλεύω].

Πρέπει να είμαστε ηλίθιοι για να πιστέψουμε τις μπούρδες του Ρουσόπουλου. Αλλά, δεν φταίει ο Ρουσόπουλος. Ντρέπομαι και για τους δημοσιογράφους που τον έβγαλαν στο γυαλί χθες και σήμερα, δήθεν για να τον "ανακρίνουν"! Ή ο Ρουσόπουλος είναι "τέρας" ψυχραιμίας ή προηγουμένως είχαν συζητήσει για τα θέματα που θα έθιγαν. Ας με συγχωρέσουν οι συνάδελφοι, αλλά μου ήρθε να σπάσω την τηλεόραση με αυτά που άκουγα. Θα έλεγα να κάνουμε μια πρόσθεση των ποσών που δαπάνησε για την αγορά (ή το χτίσιμο) όλων των σπιτιών του και τότε θα καταλάβει ο καθένας - και ο κάθε καλοπληρωμένος δημοσιογράφος - ότι είναι απλησίαστα τα ρεκόρ του Ρουσόπουλου.

Δεν θα σταθώ περισσότερο στο ηθικό μέρος της παρουσίας του. Αλαζόνας, εγωπαθής, εγωιστής, υψηλόφρων, θεώρησε ότι κατατρόπωσε και τον Γιώργο Παπανδρέου χαρακτηρίζοντας "αθλιότητα" τη στάση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Τι να πω, ρε γαμώτο; Θα χαραμίσω λέξεις τζάμπα!

Τελειώνω, απευθυνόμενος στον Ρουσόπουλο με μια ρήση του Κορνηλίου Νέπωτος: Nimia fiducia magnae calamitati solet esse [= Η υπερβολική αυτοπεποίθηση φέρνει συνήθως μεγάλη συμφορά]. Συνεπώς, για το γυρισμό στους καλούς τρόπους ζωής ποτέ δεν είναι αργά [= Sera numquam est ad bonos mores via, Σενέκας ο νεότερος].