=============================================
Με επιστολή της στο Μίκη Θεοδωράκη η κ. Θάλεια Δραγώνα διαμαρτύρεται για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον της.
——————————————-Ο Μίκης, με δική του επιστολή, ξεκαθαρίζει τα πράγματα.
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
Η επιστολή της κ. Δραγώνα:
2 Ιανουαρίου 2010
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
Αγαπητέ Μίκη Θεοδωράκη,Κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στο διαδίκτυο επιστολή σας προς τον Στέφανο Ληναίο με πολύ απαξιωτικά σχόλια για το πρόσωπό μου και παραθέματα από το δημοσιευμένο έργο μου που είναι όλα παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα.
Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Λόγος σαν «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου.
Είμαι κοινωνική ψυχολόγος, ερευνώ και γράφω πάνω στις κοινωνικές ταυτότητες έχω δώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου για την υπεράσπιση των αρχών της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης σε αυτόν τον τόπο.
Σας στέλνω μέρος των δημοσιεύσεών μου για να κρίνετε εάν όσα παρατίθενται στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.
Σας γράφω επειδή θαυμάζω την αστείρευτη δημιουργικότητά σας και τους αγώνες σας για τη δημοκρατία και είμαι σίγουρη ότι η αναζήτηση της αλήθειας και η προάσπιση των δημοκρατικών αρχών έχει πρώτιστη σημασία για σας.
Με εκτίμηση
Θάλεια ΔραγώναΣας επισυνάπτω και 2 πρόσφατες συνεντεύξεις μου όπου θα βρείτε και όλα τα παραποιημένα παραθέματα
====================================Απάντηση Μίκη
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Επιφανους 1
117 42, Αθήνα
τηλ. 210-9214863
fax 210-9236325
e-mail: mikisthe@otenet.grΠρος την κ. Θάλεια Δραγώνα
Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην προσχολική ηλικία
του Εθνικού και Καποδστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ναυαρίνου 13, 10680 Αθήνα
Αθήνα, 10.1.2010
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’Αγαπητή κυρία Δραγώνα,
Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».
Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ’ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.
Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».
Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».
Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γι’ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.
Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.
Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.
Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.
Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.
Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.
Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.
Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.
Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σ’ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.
Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.
Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.
Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σ’ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.
Τέλος οφείλω να σας πω ότι:
Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:
«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».
Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα., ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».
Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.
Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μ’ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σ’ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)
Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.
Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.
Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.
«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.
Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σ’ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ’ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ’ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;
Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν’ η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ’αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…
Γι’ αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.
Σας χαιρετώ,
Μίκης Θεοδωράκης
ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!
Wednesday, January 13, 2010
Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντά στη Θάλεια Δραγώνα
Wednesday, January 6, 2010
Νέα βέλη εκ Γερμανίας για την ελληνική οικονομία
«Δεν θα σώσουμε την Ελλάδα» λέει μέλος της ΕΚΤ
Το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Γιούργκεν Σταρκ, σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Il Sole», τονίζει ότι η Ε.Ε. δεν θα βοηθήσει τη χώρα μας να αποφύγει τις υποχρεώσεις της.
"Ειλικρινά, δεν νομίζουμε ότι χρειαζόταν μια τέτοια διευκρίνιση», σχολίασε ο κ. Παπακωνσταντίνου μιλώντας στην τηλεόραση του Bloomberg. «Δεν περιμένουμε να ενισχυθούμε από κανέναν, ενώ, την ίδια στιγμή, είναι ξεκάθαρο ότι κάνουμε οτιδήποτε χρειάζεται για να μειώσουμε το έλλειμμα και να συγκρατήσουμε το δημόσιο χρέος», κατέληξε. Ο Γ. Σταρκ ανέφερε ότι οι αγορές αυταπατώνται εάν νομίζουν ότι σε κάποιο σημείο τα άλλα κράτη-μέλη θα βάλουν το χέρι στην τσέπη για να σώσουν την Ελλάδα. Παράλληλα σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια η Αθήνα δεν μπόρεσε να ελέγξει τα δημόσια οικονομικά της και δεν προσπάθησε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της χώρας. "Οι Συνθήκες προβλέπουν τη ρήτρα μη διάσωσης και οι κανόνες πρέπει να γίνονται σεβαστοί" υπογράμμισε.
Εγώ, πάντως, απορώ. Γιατί δεν τους διαολοστέλνουν τους Γερμανούς, που έχουν μούτρα να μας κάνουν παρατηρήσεις! Ποιοι; Αυτοί που αιματοκύλησαν την Ευρώπη! Αυτοί που σκότωσαν εκατομμύρια ανθρώπους! Αυτοί που έκαψαν, αυτοί που λεηλάτησαν, αυτοί που διέλυσαν τους λαούς, αυτοί που πισωγύρισαν την ανθρωπότητα αιώνες πίσω! Εξαιτίας τους εκατομμύρια ανθρώπων πείνασαν, υπέφεραν, έκλαψαν για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, για την πατρίδα τους που υπέφερα κάτω από τη ναζιστική μπότα, έχασαν τη ζωή τους...
Δεν χρειάζεται να πω ότι ακόμη υποφέρουν άνθρωποι και λαοί εξαιτίας τους! Και στο κάτω της γραφής, μας έδωσαν τις νόμιμες αποζημιώσεις για το κακό που έκαναν στη χώρα μας;
Βρε, ουστ! Αντε στο διάολο, δολοφόνοι!Tuesday, January 5, 2010
H Tουρκία θέλει τον Aγιο Nικόλαο!!!
Διάβασα (στο "Εθνος") ότι οι Τούρκοι θέλουν τον Αγιο Νικόλαο! Και το Βατικανό απαντά ότι η Aγκυρα θέλει να εκμεταλλευθεί τον Aγιο Nικόλαο για τουριστικούς λόγους, όχι ως θρησκευτικό πρόσωπο αλλά ως εμπνευστή του Aγιου Bασίλη! H εφημερίδα «Λα Στάμπα» του Tορίνου δημοσιεύει χθες ολοσέλιδο άρθρο για το αίτημα που θα θέσει η Tουρκία στην Iταλία ως προς την επιστροφή των λειψάνων του αγίου από εκκλησία του Mπάρι.
Tο Bατικανό στηρίζει την άποψη αυτή στο ότι ο δήμαρχος της τουρκικής πόλης Nτέμρε (παλαιά Mύρα) έχει στήσει ένα τεράστιο άγαλμα του Aϊ- Bασίλη σε κεντρική πλατεία. Oπως αναφέρει το δημοσίευμα, υπάρχει δήλωση του Tούρκου υπουργού Πολιτισμού Eρτουγρούλ Γκιουνάι, σύμφωνα με την οποία τα λείψανα πρέπει να εκτεθούν στη χώρα «και όχι σε μια πόλη πειρατών»!
Mε τη δήλωση αυτή ο Tούρκος αξιωματούχος κάνει αναφορά στην ιστορική παράδοση, σύμφωνα με την οποία 62 ναυτικοί από το Mπάρι μετέφεραν τα οστά του αγίου από τη Mικρά Aσία στη νότιο Iταλία κατά τον 11ο αιώνα, εποχή της πρώτης σταυροφορίας.
H ιταλική εφημερίδα προσθέτει πως η Tουρκία είναι έτοιμη να ζητήσει την ενεργοποίηση της διαδικασίας που επέτρεψε σε πολλές χώρες να αποκτήσουν και πάλι πολιτιστικά αγαθά τα οποία είχαν αφαιρεθεί παράνομα. O πατέρας Nταμιάνο Mπόβα, ο ιερέας της εκκλησίας του αγίου Nικολάου στο Mπάρι, υπογραμμίζει ότι ως τώρα η Tουρκία δεν έχει ζητήσει τα λείψανα από το Bατικανό, που αυτή τη στιγμή είναι νόμιμος κάτοχός τους. Στο Mπάρι έχει ήδη συσταθεί επιτροπή προς υπεράσπιση του πολιούχου.
O πρόεδρός της Mατέο Σιτσιλιάνο σημειώνει πως πρόκειται για σημαντικότατη περιουσία, «αφού συρρέουν στην πόλη μας προσκυνητές από όλο τον κόσμο. Για τους χριστιανούς τα λείψανα είναι σημαντικότατα, ενώ οι μουσουλμάνοι δεν τιμούν τους αγίους. Aρα, πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και με τους ορθοδόξους ώστε να μείνουν στο Mπάρι».
Ε, όχι και οι Τούρκοι! Δεν φτάνει που έχουν στρογγυλοκαθήσει στην Ανατολική Θράκη και στη Μικρασία και κάνουν τους Ευρωπαίους, θέλουν να διαχειριστούν κι αυτά που δεν τους ανήκουν; Υπάρχουν δεκάδες αρχαιολογικά κυρίως στοιχεία, τα οποία δεν έχουν σχέση με τους Τούρκους, αλλά αυτοί κάνουν τους... άξιους απογόνους. Είμαστε μια κοινωνία που βρίσκεται σε μια εξελικτική πορεία προς την παγκοσμιοποίηση αλλά δεν πιστεύω, τουλάχιστον όσο βρισκόμαστε στη ζωή, ότι θα επέλθει άμβλυνση των σχέσεων με τους Τούρκους. Μην πεταχτεί κανείς και μου γράψει διάφορες παπαριές...
Εγώ ΔΕΝ θέλω την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, γιατί άμα πλακώσουν τα εκατομμύρια ανέργων και άλλων λιμοκοντόρων Τούρκων και στην Ελλάδα, τότε θα δείτε τι ωραία που θα είναι. Βέβαια, είμαι σε πλήρη αντίθεση με την επίσημη θέση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, αλλά έχω δικαίωμα να πιστεύω ό,τι θεωρώ πως είναι σωστό. Ε, λοιπόν, θα πρέπει να καταλάβει και η κυβέρνηση ότι οι Τούρκοι συνεχώς μας εμπαίζουν. Αφού ο πονηρός Ερντογάν επιχειρεί να ισοφαρίσει το αίτημα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με τα ζητήματα της "τουρκικής μειονότητας" στη Δυτική Θράκη!!!
Και η ελληνική πλευρά κάνει την κουφή ή κρύβεται πίσω από τυπικότητες ότι τάχα μου δεν υπάρχει "τουρκική μειονότητα", ότι δεν καταπιέζονται οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης και άλλα τέτοια. Θα ήθελα να ήξερα, όταν ο Παπανδρέου, αμέσως μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, που πήγε στην Τουρκία, ποιο ήταν το μείζον θέμα που τον απασχολούσε και έπρεπε να πάει για να το λύσει; ΓΙΑΤΙ πήγε; Μήπως κάποτε θα έπρεπε να μας πει τι έγινε μ' εκείνη τη συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του;
Νιώθω πως έχω μέσα μου αρκετό απόθεμα πνευματικής ανιδιοτέλειας και ανεξαρτησίας γνώμης της αποξένωσης από τους άκριτους και γι' αυτό παροδικούς "ιδεολογικούς" ενθουσιασμούς. Σήμερα, ο διάλογος με λέξεις που εκφράζουν [τελικά] αφηρημένες έννοιες, είναι σχεδόν αδύνατος. Τόσο μεταξύ των εθνών, όσο και μεταξύ των ατόμων.
Εν πάση περιπτώσει οι Τούρκοι είναι Τούρκοι και δεν πρόκειται ν' αλλάξουν. Και γιατί ν' αλλάξουν; Ο λαός μας, όταν θέλει να υπογραμμίσει την αντιδραστικότητα κάποιου, λέει το γνωστό "Τούρκος... τούρκαρος"!
Sunday, January 3, 2010
Εγώ, ο Έλληνας [του Γιάννη Α. Πανούση], “Ώρες ώρες αναρωτιέμαι «ποιας χώρας πολίτης είμαι»;”
«Το δρόμο, / πρέπει να βρούμε το δρόμο, / κάθε στιγμή, / να ξαναβρίσκουμε το δρόμο [...] /Κι εμείς, / μ’ όλες μας τις αδυναμίες: / Η μόνη ελπίδα σωτηρίας».
ΤΙΤΟΥ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ, Κ’εσύ…
———————————–
Ώρες ώρες αναρωτιέμαι «ποιας χώρας πολίτης είμαι»; Ποιας κοινωνίας μέλος; Ποιοι είναι οι «δικοί μου» και ποιοι οι «αλλόδημοι»; Ποιος με κυβερνάει και από ποιον να ζητήσω ευθύνες; Οι πολιτικοί, τα ΜΜΕ, τα διάφορα κέντρα εξουσίας, με έκδηλη απορία, έκπληξη, ίσως και περιφρόνηση, μου απαντούν πως ανήκω σε ένα «παγκόσμιο χωριό», σε μια παγκόσμια κοινωνία, η οποία περιέχει όλες τις κοινωνίες και κοινότητες που μέχρι σήμερα ήξερα.
Και πως σ’ αυτό το παγκόσμιο χωριό μπορεί εγώ να ‘μαι περιπλανώμενος χωρικός, αλλά ο φεουδάρχων δεν είναι ορατός, δεν έχει σάρκα και οστά, είναι virtual.
Έτσι, ανεπαισθήτως, βρέθηκα υπήκοος «δικτύων», οπτικών ινών, χειριστών mega-συστημάτων.
Κι ας μην υπέγραψα ποτέ μαζί τους «κοινωνικό συμβόλαιο», κι ας μην έχω βρει διαδικασίες ελέγχου της χρήσης και των χρηστών, κι ας μην αποδέχομαι την ιδεολογία και την ηθική τους.
Πάνε, πέρασαν οι θεσμοί, αποδιοργανώθηκαν οι παραδοσιακές δομές της κοινωνίας, διαβρώθηκαν οι αξίες, υπονομεύτηκε η συνοχή. Παγκόσμια αγορά, τεχνοπόλεμος, ανταγωνισμός, απελευθέρωση, ιδιωτικοποίηση. Κι όλα αυτά χωρίς -ή με λίγη- δημοκρατία και με έμφαση στην εμπορευματοποίηση κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας.
Πόσο ξένα αντηχούν ετούτα σ’ έναν Έλληνα, γέννημα-θρέμμα της σύγχρονης ιστορίας μας, των δραμάτων και των θαυμάτων της.
Εγώ, ο Έλληνας, που αρνήθηκα βασιλιάδες και δικτάτορες, που αμφισβήτησα δεξιούς, αριστερούς και σοσιαλιστές, που πολέμησα για λευτεριά και δικαιοσύνη, νιώθω να εξουσιάζομαι από διευθυντές διοικητικών συμβουλίων, προέδρους ιδρυμάτων, συζύγους επιχειρηματιών, top managers, «black» τεχνολόγους του πλούτου και flat γραφειοκράτες της ανισότητας.
Αυτοί (νομίζουν ότι) έγιναν «μοντέρνοι» επειδή αποκήρυξαν το παλιό κι εγώ κρατάω καλά φυλαγμένες τις κουβέντες των παλιών πιστών συντρόφων. Με αρνούνται και τους αρνούμαι.
Αρνούμαι να γίνω συνέταιρος/συνένοχος σε μια Εξουσία που δέχτηκε να προσληφθεί υπηρέτρια της αγοράς.
Αρνούμαι τα κοινωνικά μοντέλα που τα παράγουν οι επενδύσεις και όχι οι επαναστάσεις.
Αρνούμαι μια κερδώα δημοκρατία που καλλιεργεί εξαρτημένα ανακλαστικά στους πολίτες (ν’ αποδέχονται ως μονόδρομο, ως δεδομένο, ως αναπόφευκτο τον κάθε τύραννο «του οικονομικά ορθού»).
Θα ζήσω στην «κοινωνία των κοινωνιών» κρατώντας ως σημαία μου το δικαίωμα στην ανυπακοή.
Θα ζήσω ερήμην της κοσμικότητας των σαλονιών και υπέρ των απλών ανθρώπων. Την ελευθερία μου θα την κερδίζω μέσα στην κοινωνία και μαζί με τους συγ-κοινωνούς μου.
Δε θα ψάχνω σε μετακαφκικά δίκτυα επικοινωνίας συμφερόντων για να συναντήσω τους πολιτικούς πραγματιστές, οι οποίοι ως μόνη αρχή έχουν το enter. Διεκδικώ το δικαίωμα στην ευτυχία με την ίδια ένταση και πάθος που αυτοί υποστηρίζουν τις αναπτυξιακές τους προτάσεις.
Δεν εμπιστεύομαι τους κάθε λογής πατεντάτους επιστήμονες όταν αναμειγνύουν αριθμούς χωρίς να «βλέπουν» πρόσωπα και κάνουν λογαριασμούς χωρίς υποψία για θυματοποιήσεις.
Παραμένω Έλληνας και ως Έλληνας θα εγγραφώ στους «πολίτες του κόσμου».
Δεν είμαι ιστορικά αναλώσιμος και δε δέχομαι να στιγματίζουν «τον τρόπο ζωής μου», την κοσμοάποψή μου.
Μοναχικός όταν οι άλλοι γίνονται πλήθος, με τους πολλούς για να βοηθήσω τον κάθε αποκλεισμένο, αυστηρός με τους δικαίους και επιεικής με τους αδικοπραγούντες, γλεντζές στη ζωή και λεβέντης στο θάνατο, ασυμφιλίωτος με τα «ελάχιστα» και ασυμβίβαστος με τα «ταπεινά», τρυφερός αντάρτης, πολυμήχανος στον έρωτα, μπεσαλής στον μπεσαλή, ορίζω τους ρυθμούς της ζωής μου κοιτώντας τους ανθρώπους στα μάτια (και όχι τους δείκτες της οικονομίας), ενεργοποιώ τα όπλα της ψυχής μου όταν η ιστορική μου συνείδηση το επιτάσσει (και όχι όταν υπογράφονται συμφωνίες και pacta), επικοινωνώ με τους λαούς και τους πολιτισμούς μιλώντας τη γλώσσα των ποιητών (και όχι τα «πακέτα» του Internet). Θα δω το μέλλον με το δικό του τρόπο και θ’ αγωνιστώ για το μερτικό μου στην ευημερία με τη δικιά μου αίσθηση δικαίου.
Ούτε η κοσμικότητα των πάτων ούτε η παγκοσμιοποίηση των πάντων με αφορούν. Αυτά αναδίνουν μπόχα μπίζνες και όχι άρωμα ζωής.
ΥΓ. Εξαιρετικό το παραπάνω κείμενο του καθηγητή Γιάννη Πανούση και γι' αυτό το αναδημοσιεύω. Ευχαριστώ τον φίλο μου Στέφανο Ληναίο για την επισήμανση!
Thursday, December 31, 2009
O David Levine...
Στα 83 του χρόνια έφυγε ο πασίγνωστος σκιτσογράφος Ντέιβιντ Λιβάιν [David Levine]. Από το 1963 δημιουργούσε στο The New York Review of Books τα μοναδικά του σκίτσα-καρικατούρες των πιο διάσημων προσωπικοτήτων της εποχής, απ' όλους τους χώρους. Πολιτικοί, ηθοποιοί, συγγραφείς, τραγουδιστές, στρατιωτικοί, ποιητές, επιστήμονες, μουσικοσυνθέτες, αθλητές... Κανείς δεν του ξέφυγε —από τους Achebe, Agnew και Albee μέχρι τους Zapata, Zola και Zyuganov.
O David Levine γεννήθηκε στο Brooklyn το 1926, και για περισσότερα από σαράντα χρόνια κοσμούσε τα κείμενα των εντύπων με τα οποία συνεργάστηκε, δίνοντας μια άλλη διάσταση στα πρόσωπα που τον ενέπνεαν.
Από το 1963 μέχρι το 2006, οπότε και διαγνώστηκε μια σοβαρή ασθένεια των ματιών του, ο Levine έφτιαξε περισσότερα από 3,800 σκίτσα στο The New York Review, αλλά και σε άλλα έντυπα με τα οποία συνεργάστηκε: Esquire, The New York Times, The Washington Post, Rolling Stone, Sports Illustrated και The New Yorker.
Wednesday, December 30, 2009
Ο Νίκος Κακαουνάκης "έφυγε"!
Πολύ νωρίς διάβηκε τον Ρουβίκωνα της επίγειας ζωής ο δημοσιογράφος Νίκος Κακαουνάκης. Πλήρωσε, όπως ακούγεται, λάθη των γιατρών. Για μια απλή εγχείρηση μπήκε στο νοσοκομείο και αυτό ήταν το καμπανάκι για την αντίστροφη μέρτρηση της ζωής του.
Ο Ν. Κακαουνάκης νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση τις τελευταίες ημέρες στο ΙΑΣΩ, μετά από αλλεπάλληλες αποτυχημένες εγχειρίσεις στο παχύ έντερο, που είχαν ως αποτέλεσμα να παρουσιάσει ανεπάρκεια σε πολλά ζωτικά του όργανα. Ήταν 72 ετών!
Ο Κακαουνάκης ήταν ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ! Κι έμεινε μέχρι τέλους μαχητής της αλήθειας. Υπερασπίστηκε την αλήθεια, και πολέμησε τη δημοσιογραφική υποκρισία. Δεν φοβήθηκε ποτέ και κανέναν. Μιλούσε χωρίς φόβο αλλά με πάθος για όσα πίστευε ότι αποτελούν αξίες αναλλοίωτες στη ζωή μας. Είχαμε γνωριμία από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο "Οι μεγάλες δίκες στην Ελλάδα" [που είχε συγγράψει σε συνεργασία με τον Ερρίκο Μπαρτζινόπουλο]. Αργότερα με πίκρανε σε μια δύσκολη πολιτική στιγμή, αλλά ποτέ δεν του κράτησα κακία.
Προσέφερε πάρα πολλά στη δημοσιογραφία και ως δημοσιογράφος ταυτίστηκε με το ρεπορτάζ και την έρευνα [αυτή η επισήμανση γίνεται και στη σχετική δήλωση του πρωθυπουργού]. Ήταν το πρότυπο του ρεπόρτερ. Πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν να τον μιμηθούν, αλλά εις μάτην... Το ταλέντο και η πίστη στις δημοκρατικές αξίες δεν μεταβιβάζονται.
Friday, December 25, 2009
Θέλω μια μέρα ηρεμίας!
Η ξεφτίλα των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν έχει όρια!Σήμερα είναι ΧριστούγενναΔεν αφήνουν τον κόσμο στην ησυχία του, να περάσει μια μέρα χωρίς όλες αυτές τις μαλακίες για τα οικονομικά, τη φορολογία, τις Βρυξέλλες, την Ευρωπαϊκή Ενωση, τον προϋπολογισμό, τις αποδείξεις, τους λογιστές, τους πολιτικούς, τον ΦΠΑ, τις δηλώσεις των διαφόρων - που σημειωτέον αυτές οι δηλώσεις δεν έγιναν σήμερα, αλλά τις έχουν κρατήσει τα κανάλια και τις πλασάρουν σήμερα και μας κρατούν σε εγρήγορση... ανησυχίας! Σιχάθηκα ν' ακούω τα ηλίθια ρεπορτάζ του Ιορδάνη Χασαπόπουλου, της Σπυράκη και διαφόρων άλλωνΧασαπόπουλος: "Μου έλεγε σήμερα υπουργός της κυβέρνησης...". Πού στα έλεγε ρε Χασαπόπουλε και ποιος ήταν σήμερα και πού ήταν Χριστουγεννιάτικα και παράτησε την οικογενειακή θαλπωρή για σένα..
- Ουστ και πάλι ουστ, κάφροι
Wednesday, December 23, 2009
ΕΡΤ: Αντρο... σπατάλης και εκμετάλλευσης του ιδρώτα του ελληνικού λαού!
ΛΥΡΙΤΖΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 324.000 -Δ/ΝΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΤΟΣ 324.000
ΧΟΥΚΛΗ ΜΑΡΙΑ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 218.976
ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΜΠΗΛΙΩ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 176.400
ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 143.514
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 136.800
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 126.000
ΖΟΥΛΑΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ - ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 120.000
ΝΤΑΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 114.000
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΥΛΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 113.880
ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - ΕΞΑΜΗΝΟ 113.516
ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ 105.600
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ -ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ -104.400
ΚΥΒΕΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 102.002
ΛΕΩΝΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ 98.400
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 96.000
ΡΟΥΜΠΑΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ -ΣΥΝΤΗΡ.& ΑΝΑΤΥΠ.ΦΩΤΟΓΡ.ΑΡΧΕΙΟΥ ΕΤΟΣ 94.286
ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 87.600
ΑΝΤΩΝΑΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 84.000
ΓΡΙΠΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ 84.000
ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 84.000
ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 84.000
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ ΑΝΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 78.840
ΤΣΩΧΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 78.840
ΤΑΝΙΜΑΝΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ - ΕΙΚΟΝΟΛΗΠΤΗΣ 76.066
ΓΑΒΡΑ ΠΗΝΕΛΟΠΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 75.420
ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ - ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Η/Υ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ 75.000
ΚΟΥΒΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 72.000
ΚΩΣΤΑΡΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 72.000
ΠΟΛΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 72.000
ΧΡΗΣΤΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 71.520
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.800
ΜΑΛΟΥΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.080
ΖΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ - ΣΥΝΤΗΡ.& ΑΝΑΤΥΠ.ΦΩΤΟΓΡ.ΑΡΧΕΙΟΥ 68.985
ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 66.000
ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 66.000
ΒΕΡΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 65.880
ΒΕΡΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 65.880 (21.960+43.920)Δ/ΝΣΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΚΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΥ ΑΝΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΜΠΑΛΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΠΟΛΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800 (21.600+43.200)Δ/ΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Π.ΧΡΗΣΤ 347.659,98 - Πρόεδρος Δ/Σ
ΥΦΑΝΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 279.362,38 - Γενικός Διευθυντής
ΛΟΥΚΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 257.033,14 ¤ Εντετ/νος Σύμβουλος
ΚΕΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 256.174,39 ¤ Εντετ/νος Σύμβουλος
ΑΝΔΡΙΚΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 249.161,32 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 153.562,50 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΑΔΗΛΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ 150.050,87 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 138.600,00 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 136.500,02 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΣΠΥΡΙΔΟΥ ΤΑΤΙΑΝΑ 132.344,80 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΣΑΛΕΣΙΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 130.773,76 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γ.ΓΕΩΡΓ 128.524,18 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 128.472,40 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΦΑΡΑΚΗΣ ΦΩΤΙΟΣ 122.244,29 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΖΟΥΛΑΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ 122.066,25 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Β 121.481,67 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΔΡΕΤΟΥΛΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 118.305,42 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΔΗΜ. 118.093,13 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΑΡΓ-ΚΥΡ 115.621,26 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚ 114.749,26 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΕΛΕΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 112.812,50 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΣΙΟΥΜΠΟΥΡΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 101.427,50 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΧΑΤΖΗΣ Δ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 101.210,00 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 99.141,81 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΥΡΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 99.075,30 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΥΡΤΗ-ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟ 98.635,92 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΚΩΝ/ΝΑ 98.437,53 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΕΥΚΙΑΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 97.925,00 ¤ 102.786,56 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΒΑΔΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 92.634,38 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΔΗΜΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 86.356,68 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ 85.584,06 ¤ 86.661,78 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΙΣΚΕΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 83.114,99 ¤ ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 82.547,29 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 81.181,27 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΟΥΧΤΑΡΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 80.518,57 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΛΕΩΝΙΔΑΣ ΛΕΩΝΙΔ. 80.093,07 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΜΥΡΣΙΝΗ 79.800,00 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΑΡΩΝΗ ΕΛΕΝΗ 78.498,82 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΔΟΥΡΙΔΑ ΜΑΤΙΛΝΤΑ-ΜΑΡ 78.096,34 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΡΙΖΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 76.943,76 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΜΠΡΑΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 76.932,53 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗ ΜΑΡΙΑ 76.764,18 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΧΑΛΒΑΤΖΑΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 76.683,80 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΑΡΑΜΙΝΤΖΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΑ 76.683,78 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΤΑΒΟΥΛΑΡΗ ΧΡΥΣΑ 76.463,79 - Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗ 76.463,76 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΛΕΣΣΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ 76.285,76 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ 70.216,83 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΦΕΡΕΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 69.750,03 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΑΛΑΦΟΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟ 69.512,55 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΤΡΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 68.710,30 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΑΡΓΥΡΗ ΕΛΕΝΗ 68.509,37 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΑΡΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ 68.305,59 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ ΚΩΝ/ΝΤΙΑ 67.923,13 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΠΟΥΓΙΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 67.921,90 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 66.900,97 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΑΛΑΒΡΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 66.454,35 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΓΥΠΑΡΗ ΜΑΡΙΑ 66.440,16 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτ
ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 65.529,79 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΑΠΑΤΑΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 64.091,27 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΤΡΟΥΠΗΣ ΚΙΜΩΝ 63.984,39 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΡΔΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 62.741,29 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 60.581,55 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙ 60.224,53 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ)64.547
ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.500
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ(ΕΞΑΜΗΝΟ)63.072
ΑΜΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 62.400
ΤΣΙΤΣΙΜΠΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 62.400
ΚΟΤΤΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 61.320ΖΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 58.428
Ονόματα πολύ γνωστά, λιγότερο γνωστά και άλλα που δεν τα αναφέρω, ων ουκ έστιν αριθμός. Χιλιάδες ευρώ, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, σε δημοσιογράφους και συμβούλους, τους οποίους εγώ θεωρώ ως συνυπεύθυνους στο άγριο αυτό φαγοπότι σπατάλης, αυθαιρεσίας και εκμετάλλευσης του ιδρώτα του ελληνικού λαού. Με παραπέμπει η περίπτωσή τους στους κλεπταποδόχους. ΦΤΑΙΝΕ οι ηγέτες της ΕΡΤ που υπογράφανε αυτές τις γιγάντιες συμβάσεις, ΦΤΑΙΝΕ οι πολιτικοί προϊστάμενοί τους [βλέπε Ρουσόπουλος], φταίνε κι αυτοί οι ίδιοι που συμμερτείχαν σ' αυτή την παράκρουση. Δεν καταλάβαιναν τι υπογράφανε; Δεν μ' ενδιαφέρει αν είναι καλοί ή κακοί δημοσιογράφοι. Ο μακαρίτης ο πατέρας μου έλεγε "καλοί είμαστε... όλοι σας"! Οποιος θέλει ας βγει να πει ότι είναι ο... καλύτερος δημοσιογράφος ή, και το πιο εξωφρενικό, ότι φέρνει "νούμερα" τηλεθέασης! Αφού οι εκπομπές της κρατικής τηλεόρασης πιάνουν πάτο!
Οργίζεται κανείς όταν ξέρει πως δεκάδες δημοσιογράφοι είναι άνεργοι ή κάποιοι δουλεύουν για 400 και 500 ευρώ το μήνα και είναι όλη τη μέρα στους δρόμους. Είναι δυνατό π.χ. η Παναγιωταρέα να εισπράττει τόσους μισθούς από το Δημόσιο και να μην μιλάει κανένας; Θα τρελαθούμε;Μπορούμε να μάθουμε τι σημαίνει "Ειδικών Θέσεων" και ποιο είναι το αντικείμενο των κυρίων που έχουν αυτή την ιδιότητα και τι έχουν προσφέρει μέχρι σήμερα; Ποιο είναι το αντικείμενο του κυρίου Μάνου Αντώναρου και τι κάνει σήμερα στην ΕΡΤ ή της κυρίας Χρύσας Ταβουλάρη, την οποία βλέπουμε μονάχα σε διάφορες εκπομπές ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Το ίδιο κι ο Κοττάκης, ο οποίος κάνει μια εκπομπή σαχλή και τρισάθλια, και τις περισσότερες φορές τον βλέπουμε σε εκπομπές ιδιωτικών καναλιών. Τώρα έχει καταφέρει να παίρνει συνεντεύξεις και από υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, με την προσδοκία ότι θα δημιουργήσει φιλικούς δεσμούς και θα τον βοηθήσουν να κρατήσει τη θεσούλα του.
- Μήπως μπορούμε να μάθουμε ποιο είναι το αντικείμενο των "ειδικών συμβούλων" Φώτη Σιούμπουρα [101.427,50], Νίκου Ρίζου [76.943,76], Γιάννη Πευκιανάκη [102.786,56] και τι έχουν "συμβουλεύσει" μέχρι σήμερα για να εισπράττουν τόσα χρήματα; Και οι τρεις είναι καραμπινάτοι άνθρωποι της Δεξιάς. Θυμάμαι κάποτε που ο Σιούμπουρας είχε έρθει στην κλαδική Δημοσιογράφων του ΠΑΣΟΚ και σε μια βδομάδα έφυγε κι άρχισε να γράφει τα εξ αμάξης για το ΠΑΣΟΚ στην "Απογευματινή". Ο Πευκιανάκης είναι ο γνωστός συνεργάτης του Μητσοτάκη και ο Νίκος Ρίζος, αδελφός του γνωστού κεκράκτη της Δεξιάς κουλτούρας γενικώς, Δημήτρη Ρίζου, και εξαίρετος άνθρωπος και δημοσιογράφος αλλά αν ξέραμε το αντικείμενο της εργασίας του και τι έχει κάνει μέχρι τώρα θα ανακαλούσαμε τις ενστάσεις μας. Θέλουμε να δούμε τις εισηγήσεις που έχουν κάνει στη διεύθυνση της ΕΡΤ!!!
Ας πάνε στο ρεπορτάζ όλοι αυτοί για να καταλάβουν τι εστί βύσσινο! Να έχουν ωράριο, να γράφουν τις ειδήσεις και ν' αφήσουν την εξυπνάδα της "εκπομπής". Το βρήκαμε τώρα, όλοι θέλουν εκπομπές! Ακόμη και η Βίκυ Φλέσσα...
Οι κηφήνες της κρατικής ραδιοτηλεόρασης!
Οι προνομιούχοι της ΕΡΤ που έχουν βυθίσει την κουτάλα στη χύτρα του κρατικού προϋπολογισμού! Η κυβέρνηση κοιμάται;
- Στο troktiko διάβασα σήμερα κι έφριξα! Δεν μπορώ να ησυχάσω. Υπάρχουν, λοιπόν, τόσα τρωκτικά στην ΕΡΤ κι εμείς ιδρώνουμε καθημερινά για να ζήσουμε την οικογένειά μας; Δεν υπάρχουν πλέον καλά παιδιά, αλλά κάποιοι που έχουν μεγάλες κουτάλες και τις βουτάνε στη χύτρα του δημόσιου προϋπολογισμού και τρώνε, τρώνε, τρώνε!!! Δεν θα σχολιάσω άλλο, παρά θα αναδημοσιεύω από το troktiko όλα όσα αναφέρει γι’ αυτούς τους καρχαρίες που πληρώνονται με τα λεφτά που καταθέτει ο ελληνικός λαός.
Για την εκπομπή του που είναι μια φορά την εβδομάδα παίρνει 84.000 ευρώ!
Πως να μην έχει υγεία με τόσα που μπαίνουν στο παντελόνι!
Δεν ξέρουμε αν όλα αυτά προκαλούν οργή, αλλά δεν υπάρχει καμία αντίδραση από κανένα υπεύθυνο για αυτούς τους μισθούς που παίρνουν κάποιοι δημοσιογράφοι! Ο Μιχάλης Κεφαλογιάνης… αμείβεται με 84.000 ευρώ για μια εκπομπή την εβδομάδα με θέματα υγείας. Πρόκληση παιδιά!!!
Ο διπλοθεσίτης Κωνσταντίνος Ζούλας
Σε ΕΡΤ και Δημοτικό ραδιόφωνο Αθήνας!
Τα 58000 περίπου ευρώ που παίρνει από την ΕΡΤ το εξάμηνο, δεν του φτάνουν,οπότε μπορεί να απασχολείται και στο δημοτικό ραδιόφωνο. Οι δημότες της Αθήνας τον πληρώνουν διπλά, και στα τέλη και στην ΔΕΗ! Εύγε! Α, είναι και ο μπαμπάς στην… ΕΡΤ, ο Στάμος Ζούλας να μην το ξεχνάμε αυτό, με παχυλό επίσης μισθό αρκετών χιλιάδων ευρώ!
O Λυριτζής με τον Οικονόμου κλαίγονταν για τους συμβασιούχους
Ένας από αυτούς είναι και ο αρχισυντάκτης τους, που παίρνει 57.000!
Τι υποκρισία, τι ντροπή για όλους αυτούς που εμπαίζουν όλους εμάς που δίνουμε καθημερινό αγώνα επιβίωσης. Τι υποκρισία από δυο άνδρες που λογικό είναι να ασχολούνται με τον Ολυμπιακό, αφού έχουν λύσει όλα τα άλλα προβλήματα. Καλά λένε την εκ[πομπή τους στο ραδιόφωνο "Οι εργολάβοι", γιατί τέτοιους μισθούς μόνο υπερεργολάβοι έχουν. Όσο για τον Τριλίκη, τον...αρχισυντάκτη τους; Βγάζει μόνο 57.000 ευρώ το εξάμηνο! Τίποτα.
65.000 ευρώ για να είναι η περιγραφή γεμάτη σαρδάμ είναι πολλά!
Ερε τι πληρώνουμε...
Και μην πείτε ότι είμαστε προκατειλημμένοι! Η αλήθεια είναι πάντως ότι μας χάρισε πολλές στιγμές συγκίνησης στην Πορτογαλία το 2004 με την Εθνική και το Euro. Από τότε τον χρυσοπληρώνουμε Θεέ μου....
Διαβάστε Περισσότερα
Μένουμε Ελλάδα για να κονομάμε!
Θα μπορούσε να λέει η Ρένια Τσιτσιμπίκου με αυτά που βγάζει!
62,000 ευρώ!
Η δουλειά της είναι να κάνει ταξίδια , να δείχνει τις ομορφιές της Ελλάδς και να βάζει ζεστό χρήμα στην τσέπη. Την χρυσοπληρώνουμε την Ρένια Τσιτσιμπίκου, όπως και τον Γιώργο Αμυρά που...και αυτός παίρνει τα ίδια πάνω κάτω.
Η συμβασιούχος καθηγήτρια που παίρνει... ψίχουλα!
"Ουδείς αναμάρτητος" με 78,840 ευρώ το εξάμηνο!
Εύγε στους καθηγητές πανεπιστημίων που διάγουν ήθος! Και χωρίς να αναφερόμαστε προσωπικά, ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους οι αναγνώστες, όταν βλέπουν την κυρία Παναγιωταρέα, να βγάζει πάνω από 4000 ευρώ την εκπομπή...που μπορεί να είναι και παραπάνω, καθώς δεν μεταδίδεται ανελλιπώς κάθε εβδομάδα!
Να και ο ξάδερφος του πρώην υπουργού τύπου!
Σιγά μην έλειπε ο Αντώναρος από την λίστα της ντροπής!
Αυτός είναι ξάδερφος του Ευάγγελου Αντώναρου, πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας. Δημοσιογράφος το επάγγελμα....αμείβεται με το... ευτελές ποσό των 84.000 ευρώ! Τον έριξε τον ξάδερφο ο Ευάγγελος...
O σκηνοθέτης των επιτυχιών και ο χρυσός αθλητικός!
Ο Παύλος Παπαδημητρίου τσεπώνει κάθε χρόνο 113.880 ευρώ!
Δεν θα μπορούσε μια αθλητική εκπομπή σαν την Αθλητική Κυριακή, να μην χρυσώνει το χάπι στον παρουσιαστή Παύλο Παπαδημητρίου. Εντάξει ο άνθρωπος είναι και διευθυντής, να μην παίρνει κάτι παραπάνω; Από την άλλη ο Γιώργος Νταούλης, σκηνοθέτης, βγάζει...114,000 ευρώ. Πω πω χρήμα....
H συμβασιούχος Πόπη Τσαπανίδου που αμείβεται με 956 ευρώ τη μέρα!
143.514 ευρώ για το εξάμηνο!
Και εμείς που νομίζαμε ότι δεν έχουμε δει τα χειρότερα! Όσο είναι ένας καλός μηνιαίος μισθός για έναν εργαζόμενο, είναι το μεροκάματο της Πόπης Τσαπανίδου. Κοντά 1000 ευρώ τη μέρα ...παίρνει η συμπαθής δημοσιογράφος γι την εκπομπή της. μακάρι να ήταν όλοι οι συμβασιούχοι Έτσι! Της Πόπης!
Για δείτε εδώ κάτι συμβασιούχους!
Εξαμηνιαίες συμβάσεις ύψους 75.000 ευρώ!
Η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου της ΝΕΤ το Σαββατοκύριακο Πηνελόπη Γαβρά, αμείβεται με εξαμηνιαία σύμβαση με το ποσό των 75.420 ευρώ ή καλύτερα με 12.570 ευρώ το μήνα, όσα δηλαδή και ένας συμβασιούχος stage. Από την άλλη ο Γιάννης Πολίτης... παίρνει λιγότερα, μόλις 72,000 ευρώ περίπου για έξι μήνες εργασία. Κρίμα, να μην τους ανανεώσουν τις πενιχρές συμβάσεις...
Η Μπήλιω Τσουκαλά που δεν έχει εκπομπή παίρνει 176,000 ευρώ
Ξέρει να χορεύει όμως στους ρυθμούς του Ρουβά!
Επειδή πολλοί δεν θα θυμάστε το χορό που έκανε για τον Σάκη Ρουβά, λίγη σημασία έχει άλλωστε, το ζητούμενο είναι ότι αυτή η κυρία, που κάθεται χωρίς να έχει εκπομπή, παίρνει μηνιαίο μισθό...σχεδόν 15.000 ευρώ! Κύριε Γερουλάνε μπλέξατε...
Η σεμνή Μαρία Χούκλη παίρνει μόλις 218.000 ευρώ!
Ψίχουλα σε σχέση με τους Λυριτζή - Οικονόμου!
Αν θέλετε περιέργεια να μάθετε πως αμείβεται το δίδυμο της πρωινής γραμμής , δεν έχετε παρά να πολλαπλασιάσετε για τον μεν Οικονόμου να πολλαπλασιάσετε τους 12 μήνες με το 27.000 ευρώ το μήνα και...για τον Βασίλη Λυριτζή- ας μην κάνετε πολλαπλασιασμούς-, απλά αμείβεται με 180.000 ευρώ!
Μη νομίσετε ότι αυτοί είναι μόνον. Υπάρχουν κι άλλοι. Υπομονή... Το θέμα όμως είναι ποιο ρόλο παίζει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ! Πόσο θα υπομείνουμε την ανοησία ορισμένων, όπως επίσης και την ασχετοσύνη τους. Εν μια νυκτί θα έπρεπε η κυβέρνηση να έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο. Δεν είναι δυνατό να βλέπουμε την Παναγιωταρέα, "καθηγήτρια" στο Αριστοτέλειο και να πληρώνεται από το Δημόσιο, "δημοσιογράφο" στην ΕΡΤ και να πληρώνεται από το Δημόσιο, "δημοσιογράφο" στο δημοτικό ραδιόφωνο της Αθήνας και να πληρώνεται από το Δημόσιο... Τα ίδια θα πούμε και για τον βλαστό της οικογένειας Ζούλα, τον Κωνσταντίνο. Εάν ο κύριος [καθ' ύλην αρμόδιος] Γερουλάνος αδυνατεί να κουλαντρίσει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, να το δηλώσει και να απέλθει, ώστε να αναλάβει κάποιος που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις,να πάρει τη σκούπα και να καθαρίσει!!! Το ΠΑΣΟΚ με τη δύναμη του λαού πήρε την κυβερνητική εξουσία. Φαντάζομαι να γνωρίζει με ποιο τρόπο ξαναπέφτει από εκεί…
Ευαισθητοποιήθηκε η κυβέρνηση με τα παιδιά των stage, κι εδώ δεν "ακούει" τίποτε. Με τα λεφτά όλων αυτών των κηφήνων θα μειωνόταν η ανεργία.
Το θέμα είναι ότι όλοι οι παραπάνω, με τα τόσα λεφτά που παίρνουν, φωτογραφίζονται και στα διάφορα κωλοπεριοδικά "λάιφ-στάιλ" και να μας λένε μετά πως με σκληρή δουλειά πέτυχαν!!!
Δεν τελειώνουμε εδώ. Θα επανέλθουμε...
ΥΓ. Ο πρωθυπουργός “ευαισθητοποιήθηκε” στην περίπτωση του Ρόβλια και τον έδιωξε από την κυβέρνηση, επειδή ο Τριανταφυλλόπουλος παρουσίασε ένα κωλόχαρτο στην εκπομπή του. Δηλαδή ο Παπανδρέου φαίνεται πλέον ότι άγεται από το τι θα πει ο κάθε Τριανταφυλλόπουλος! ΕΛΕΟΣ.
Saturday, December 5, 2009
6 Δεκεμβρίου: Ημέρα μνήμης για τον Αλέξη...
Τελικά η μέρα τούτη του Δεκέμβρη θα είναι ημέρα μνήμης για ένα παλικαράκι που χάθηκε πάνω στη νιότη του από μια σφαίρα. Ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος "έπεσε" θύμα της κρατικής αγριότητας. Δεν έχει σημασία πια πώς λέγεται το αστυνομικό "όργανο" που πυροβόλησε τον Αλέξη. Πριν από αυτόν υπήρξε άλλος αστυνομικός που είχε σκοτώσει κάπου, κάποτε, σε μια διαδήλωση... Και είναι μαθηματικά βέβαιο ότι κάποια άλλη στιγμή θα βρεθεί ένας άλλος για να σκοτώσει! Το κράτος δυστυχώς φαίνεται δύσκολο έως αδύνατο να μπορεί να ελέγξει τους μηχανισμούς του. Από την άλλη, μ' ενοχλεί η άγρια εκμετάλλευση αυτής της επετείου, από οπουδήποτε και εάν προέρχεται. Ο Αλέξης δεν μπόρεσε να χαρεί το δώρο της ζωής, η μάνα του κι ο πατέρας του έχασαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν.
Αυτό που θέλουμε όλοι είναι μια ζωή δημοκρατική, ήρεμη, ειρηνική και αξιοπρεπή.
Ο Άγιος Νικόλαος, φορητή εικόνα του 15ου αιώνα, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών-
- Απολυτίκιο Αγίου Νικολάου (ήχος δ΄)
- "Κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητος
- εγκρατείας διδάσκαλον ανέδειξέ σε
- τη ποίμνη σου η των πραγμάτων αλήθεια
- δια τούτω εκτείσω τη ταπεινώσει τα υψηλά
- τη πτωχεία τα πλούσια.
- Πάτερ ιεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ
- σωθήναι τας ψυχάς ημών".
-
-
- Κοντάκιο Αγίου Νικολάου (ήχος γ΄)
- "Εν τοις Μύροις Άγιε, ιερουργός ενεδείχθης,
- του Χριστού γαρ όσιε, το ευαγγέλιο πληρώσας,
- έθηκας την ψυχήν σου υπέρ λαού σου,
- έσωσας τους αθώους εκ του θανάτου,
- δια τούτο ηγιάσθεις,
- ως μέγας μύστης του Θεού της χάριτος".
-
- Μεγαλυνάριο του Αγίου Νικολάου
- "Μύρων ιεράρχης προχειρισθείς
- μυριπνόοις έργοις κατεμύρισας
- αληθώς Μύρων επαρχίαν,
- διό και μύρα βλύζειν,
- Νικόλαε τρισμάκαρ,
- όντως ηξίωσαι.
Tuesday, December 1, 2009
Νέα στοιχεία για Πλουμπίδη, Μπελογιάννη και Ζαχαριάδη
- ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ Η ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ
Οι πιο σκοτεινές σελίδες της κομμουνιστικής Αριστεράς στη χώρα μας, την εποχή της κυριαρχίας του τερατώδους σταλινικού μηχανισμού, έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Από μια ακέραια αγωνίστρια και ιστορική προσωπικότητα της ελληνικής Αριστεράς.
«Κατέθεσα τις δικές μου μαρτυρίες (για να μην πω και τα μαρτύρια) για όσα (πάντως, όχι όλα) είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας -χωρίς ανταλλάγματα και εξαργυρώσεις», γράφει η Ελλη Παππά Πρόκειται για τις άγνωστες μαρτυρίες που μας κληροδότησε η αείμνηστη Ελλη Παππά, σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, που έφυγε από τη ζωή στις 27 Οκτωβρίου, την ημέρα των γενεθλίων του συντρόφου της.
Χθες ανακοινώθηκε από το Μουσείο Μπενάκη ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2010 θα εκδοθούν σε βιβλίο οι μαρτυρίες που η Ελλη Παππά κατέθεσε στα Ιστορικά Αρχεία του, όσο βρισκόταν στη ζωή. Η επιλογή της συνοδευόταν από τη ρήτρα το υλικό να δημοσιοποιηθεί μόνο μετά τον θάνατό της. Πρόκειται για μαρτυρίες σχετικές με τα ιστορικά γεγονότα που συνδέθηκαν άμεσα με τη ζωή και τη δράση της μέσα στις γραμμές της κομμουνιστικής Αριστεράς, όπως είναι η «υπόθεση Πλουμπίδη» και η σκληρή σταλινική περίοδος του ΚΚΕ.
Η σοβαρότητα των καταθέσεών της, σημειώνουν οι υπεύθυνοι του Μουσείου Μπενάκη, «ενισχύεται από το γεγονός ότι η ίδια, υπακούοντας στους ηθικούς - αξιακούς κώδικες της κομμουνιστικής αγωνιστικής παράδοσης, αρνήθηκε να εξαργυρώσει τη μαρτυρία της ή να προβεί σε εύκολες, ευκαιριακές ή υστερόβουλες καταγγελίες. Επέλεξε συνειδητά να δώσει ψύχραιμα και υπεύθυνα, ύστερα από τόσα χρόνια, τη συνολική μαρτυρία της».
Ο πρώτος «Φάκελος», ένα δακτυλόγραφο κείμενο πενήντα δύο σελίδων με τίτλο «Υπόθεση Πλουμπίδη», κατατέθηκε στο Ιδρυμα τον Ιούλιο του 1993. Περιλαμβάνει την ολοκληρωμένη μαρτυρία για την προσωπικότητα, την κομματική δράση, τις ιδέες, τις συγκρούσεις, τη δίκη και το τέλος του αγωνιστή της κομμουνιστικής Αριστεράς. Εχει μεγάλο πολιτικό και ιστορικό ενδιαφέρον να διαβάσουμε τη μαρτυρία της Ελλης Παππά για την «υπόθεση Πλουμπίδη» και για την απόφαση του ΚΚΕ και του Νίκου Ζαχαριάδη να «τορπιλίσουν» τη δραματική προσπάθεια του Πλουμπίδη να αποτρέψει την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.
Ο δεύτερος «φάκελος» έφτασε στο Μουσείο Μπενάκη τον Ιανουάριο του 1996. Πρόκειται για ένα κείμενο εκατόν οχτώ δακτυλόγραφων σελίδων, στο οποίο η Ελλη Παππά μιλάει εκτενώς για τη δράση της, για κρίσιμες στιγμές της πορείας της, για πρόσωπα και γεγονότα, αναπτύσσοντας με θάρρος τον προβληματισμό της για τη δημιουργία των κομματικών μηχανισμών, τον σταλινισμό και τις συνέπειές του στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς.
Ο Δημήτρης Αρβανιτάκης, υπεύθυνος των εκδόσεων του Μουσείου Μπενάκη, μάς επισήμανε χθες την ιστορική σημασία αυτής της έκδοσης, αν και δεν θέλησε προς το παρόν να σχολιάσει τις μαρτυρίες της Ελλης Παππά, τονίζοντας ότι αυτή τη στιγμή διενεργείται η μελέτη, η έρευνα και ιστορική αξιοποίηση των κειμένων.*
Αποκαλύπτει «τους χαφιέδες του κόμματος»
Ο Νίκος Μπελογιάννης, γιος της Ελλης Παππά και του Νίκου Μπελογιάννη, υπήρξε πιο σαφής, αφού γνώριζε την ύπαρξη των κειμένων και τα είχε φυλλομετρήσει: «Μιλάει ανοιχτά και με στοιχεία για τους πραγματικούς χαφιέδες του κομματικού μηχανισμού, που ήταν συνήθως υψηλόβαθμα στελέχη και άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά», μας είπε. «Υπήρχαν δυο ειδών μυστικοί πράκτορες, οι κρυφοί συνεργάτες της Δεξιάς και τα κομματόσκυλα που εκτελούσαν τις σταλινικές εντολές».
Η μητέρα του πλήρωσε την ανυπακοή της στον κομματικό μηχανισμό με σκληρό και απάνθρωπο τρόπο. «Η μεγάλη αντίδρασή της ξεκίνησε από τη στιγμή που ο Ζαχαριάδης άρχισε να ηγείται αυτού του τερατώδους μηχανισμού, πιστού στα πρότυπα της Ανατολικής Γερμανίας, της Τσεχοσλοβακίας και της Αλβανίας. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή ένιωσε και τη βία του κομματικού μηχανισμού: με εντολές του Ζαχαριάδη την απομόνωσαν και οι σύντροφοί της δεν της έλεγαν ούτε καλημέρα. Βίωσε μια δεύτερη φυλακή μέσα στη φυλακή. Παρ' όλα αυτά μέχρι και τη δεκαετία του '80 διατηρούσε την ψευδαίσθηση ότι η Αριστερά θα μπορούσε να πάρει άλλη κατεύθυνση».
Ποιους ενδέχεται να ενοχλήσει η δημοσιοποίηση των μαρτυριών της Ελλης Παππά; Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι κάθετος. «Θα αναστατώσει μόνο το "ανεξάρτητο" κρατίδιο του Περισσού. Και θα αξιοποιηθεί σίγουρα από τους ιστορικούς». [Ελευθεροτυπία, Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009]
«Στην ιεραρχία του ΚΚΕ «ανέβαιναν» οι τυφλοί και τα πτώματα»
Η επιστολή με την οποία η Ελλη Παππά συνόδευσε τη δεύτερη κατάθεσή της στο Μπενάκη με ημερομηνία 27 Δεκεμβρίου 1995
«Οποιος ενδιαφερθεί να διαβάσει αυτό το κείμενο δεν πρέπει να πιστεύει πως θα βρει μιαν αυτοβιογραφία. Αναμφισβήτητα όσα γράφω με αφορούν, αφορούν τη ζωή μου και τις εμπειρίες μου, αλλά περιορίζομαι αυστηρά (όσο μπορούσα και όσο μπόρεσα) σε μια κατηγορία εμπειριών: σε όσες αφορούσαν τη θέση μου στο ΚΚΕ και τις περιπέτειες της αμοιβαίας σχέσης μας.
Δεν ήταν εύκολο να είσαι μέλος του ΚΚΕ στα χρόνια του σταλινισμού - εκτός κι αν επιδίωξή σου ήταν "να ανέβεις" στην κομματική ιεραρχία. Προϋποθέσεις αυτής της ανόδου ήταν, πρώτον, να έχεις αυτή τη φιλοδοξία, δεύτερον, να κλείνεις τα μάτια και τα αυτιά σε όσα στραβά ή απαράδεκτα ή και ύποπτα διαπίστωνες. Με άλλα λόγια, να συμπεριφέρεσαι σύμφωνα με το ιησουιτικό δόγμα που θύμισε ο Μαρξ, το perinde ac cadaver, αντιδράς όσο και όπως αντιδρά ένα πτώμα σε όσα έβλεπες αν δεν ήσουν εκ κατασκευής τυφλός.
Δεν ήμουν εκ κατασκευής τυφλή, κι αυτό μ' έκανε από πολύ νωρίς να διαπιστώνω πράξεις, παραλείψεις, καταστάσεις, που δεν συμφωνούσαν με την αντίληψή μου για το κομμουνιστικό κίνημα και για το Κόμμα που αναλάμβανε να αναπτύξει αυτό το κίνημα και να το οδηγήσει στη νίκη. Αυτή ήταν η πρώτη ατυχία μου. Η δεύτερη ήταν ότι κάθε φορά που διαπίστωνα κάτι στραβό κι ανάποδο βρισκόμουν σε σύγκρουση με το γενικότερο πνεύμα του Κόμματος, μ' αυτό που συνοπτικά άκουγε στο γενικότατο όρο "κομματικότητα". Μεταφερόμενη στο χώρο του συγκεκριμένου, η "κομματικότητα" δεν σήμαινε παρά την υποταγή "στη γραμμή του Κόμματος", δηλαδή στη γραμμή της καθοδήγησης.
Ηταν πολύ δύσκολο να προσπαθείς να συμβιβάσεις με την "κομματικότητα" τις αντιδράσεις σου για πράγματα -και πρόσωπα- με τα οποία δεν συμφωνούσες. Η λύση ήταν να αποδίδεις σε "αδυναμίες προσώπων" τα στραβά και, κατά τα άλλα, να προσπαθείς να τηρείς πιστά τη "γραμμή" - όσο πιο νέος είσαι τόσο και μεγαλύτερη είναι η ταπεινοφροσύνη με την οποία δέχεσαι ότι δεν είναι δυνατόν να βλέπεις εσύ πράγματα που δεν τα βλέπει η καθοδήγηση. Περιμένεις λοιπόν να ενεργήσει δεόντως και εν καιρώ η καθοδήγηση.
Οσο ωριμάζεις, αρχίζεις να πιστεύεις πως η παρέμβασή σου για πράγματα και καταστάσεις που γνωρίζεις καλά -και από πρώτο χέρι- μπορούν να βοηθήσουν το Κόμμα να αποφύγει τις κακές -έως και ολέθριες- συνέπειες που μπορεί να έχει η κακή του πληροφόρηση, πράγμα όχι σπάνιο και μάλιστα σε συνθήκες παρανομίας και διωγμών. Εκεί αρχίζει η σύγκρουση που εσύ, μέσα στην καλή σου πίστη και στο ότι ενέργησες στα πλαίσια του καταστατικού, δεν μπορούσες να προβλέψεις.
Από κει και πέρα αντιμετωπίζεις ποινές, αντιπαλότητες, εχθρότητες, ακόμη και εμπάθειες και μίση που διαρκούν χρόνια, δεν σβήνουν ούτε όταν οι προειδοποιήσεις σου δικαιώθηκαν και έχουν αρθεί οι "ποινικές" σου διώξεις, ούτε όταν οι σταλινικές μέθοδες έχουν καταδικαστεί και το Κόμμα δέχτηκε την ανάγκη των "ανανεώσεων" - όπως έγινε στη χρουτσοφική περίοδο και στην περίοδο της επανενοποίησης της Αριστεράς, στο τέλος της δεκαετίας του '80.
Σ' αυτές τις εμπειρίες μου στάθηκα, αυτές προσπάθησα να δώσω στο κείμενό μου, που καταθέτω στο Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη με την ελπίδα πως σε κάτι μπορεί να χρησιμεύσει. Η αλλαγή μεθόδων λειτουργίας, λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων, ο σεβασμός στους αγωνιστές είναι πλέον στοιχειώδεις ανάγκες για την Αριστερά του τόπου μας, ύστερα κι από τις σκληρές εμπειρίες της κατάρρευσης του "υπαρκτού σοσιαλισμού". Το ζήτημα είναι αν αυτές οι ανάγκες -ή οι ιστορικές αναγκαιότητες- έχουν γίνει κοινή συνείδηση σε όλα τα κομμάτια της Αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος.
Αυτός είναι και ο λόγος που με παρακίνησε να καταθέσω τις δικές μου μαρτυρίες (για να μην πω και τα μαρτύρια) για όσα (πάντως, όχι όλα) είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας - χωρίς ανταλλάγματα και "εξαργυρώσεις".
Ε.Π.
Αθήνα, 27/12/1995»
Subscribe to:
Posts (Atom)