Νίκος Λαγκαδινός

Κώστα [Σκανδαλίδη], τελικά, τι θέλεις από τον Παπανδρέου;;;

2012-01-25T02:33:00.000-08:00

«Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του οφείλει να συγκαλέσει άμεσα την Κοινοβουλευτική Ομάδα για να συζητήσει τη διάταξη μάχης και τους στόχους και να εκλέξει τον πρόεδρό της. Είναι αδιανόητο οι βουλευτές μας να μην αντιμετωπίζουν συντεταγμένα τα πολύ βαρύτερα και κρισιμότερα καθήκοντα που προμηνύονται της αμέσως επόμενες μέρες», αναφέρει ο Κώστας Σκανδαλίδης και σημειώνει: «εξυπακούεται ότι η εκλογή του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι ανεξάρτητη από τις δρομολογημένες διαδικασίες εκλογής του προέδρου του Κινήματος». «Η κυβέρνηση και η χώρα δεν μπορούν να περιμένουν τις εσωτερικές μας διαδικασίες. Οι αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου είναι για τον καθένα μας σεβαστές, αλλά εξαρτώνται καταλυτικά από τις εξελίξεις που είναι αβέβαιες και καταιγιστικές», υπογραμμίζει ο Σκανδαλίδης.

...................

Εγώ θα τα δεχτώ όλα όσα λέει ο Κώστας. Αλλά, για να έρθουμε τώρα στη θέση του Παπανδρέου, τον οποίο ουσιαστικά εγκαλεί. Τη μια τον φορτώνει σ' ένα γάιδαρο και τον ρεζιλεύει αυτός, την άλλη ο Χρυσοχοϊδης τον βρίζει σκαιότατα, την παράλλη η Διαμαντοπούλου λέει τα δικά της, ο Λοβέρδος επίσης (από το "Βήμα" του Ψυχάρη) τον έχει αποστρατεύσει, μετά ο Βενιζέλος τον ευχαριστεί επειδή (άκουσον, άκουσον) παραιτήθηκε από την ηγεσία του Κινήματος (ενώ δεν συνέβη ποτέ κάτι τέτοιο), ακολουθούν τα διάφορα πολιτικά μειράκια της κοινοβουλευτικής ομάδας (Γιαννακά, Καϊλή, Αντωνίου κ.ά.) που μπαίνουν στο παιχνίδι των μέσων ενημέρωσης και του επιχειρηματικού/εκδοτικού κατεστημένου, και άχρηστο τον ανέβαζαν, άχρηστο τον κατέβαζαν...

...................

Δηλαδή, από τη μια θέλουν και κομματικές διαδικασίες σε μια μέρα που λέει ο λόγος κι από την άλλη τον έχουν... παραιτήσει και τώρα του ζητούν τα ρέστα γιατί δεν... προεδρεύει!!!

...................

Καλό είναι ν' αποφασίσουν τι θέλουν όλοι αυτοί. Αλλά, το κακό (γι' αυτούς) είναι ότι δεν κατάλαβαν πως μονάχα με τον Παπανδρέου μπορεί να προχωρήσει ΕΝΩΜΕΝΟ το ΠΑΣΟΚ. Κι αν φύγει ο Γιώργος, πάει, πέταξε το πουλάκι. Βέβαια ο Γιώργος λέγεται (σύμφωνα με τον Μπεγλίτη) ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα ούτε για πρόεδρος ούτε για πρωθυπουργός. Αφήνει ελεύθερο το πεδίο για όλους τους κάφρους, που νομίζουν ότι θ' αλλάξουν το πολιτικό τοπίο. Και πορεύονται βυθισμένοι στις ψευδαισθήσεις τους. Είναι αλήθεια ότι τελευταία παρατηρείται ένα μπάχαλο στους κόλπους της κοινοβουλευτικής ομάδας. Ομως, ο μόνος που δεν φταίει είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Απαξάπαντες θέλουν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, να λένε ό,τι θέλουν και να δρουν όπως θέλουν. Δηλαδή, ασυδοσία. Αφού όλοι αυτοί δημιούργησαν κατάσταση διάλυσης, τώρα ζητούν τα ρέστα! Κατάφεραν τα "κορυφαία" στελέχη να απαξιώσουν τον Πρόεδρο του Κινήματος στα μάτια των βουλευτών και των στελεχών. Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα...

...................

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μετρηθούν με τον Παπανδρέου. Γιατί ο Γιώργος έχει όλα όσα μπορεί να έχουν όλοι τους (ευτυχώς όχι τα μειονεκτήματά τους, που είναι πάμπολλα). Και κυρίως δεν έχουν αυτό που περισσεύει στον Παπανδρέου: Ευαισθησία και ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΗΘΟΣ!

Σημειώσεις για την Κεντροαριστερά

2012-01-22T01:12:00.000-08:00

Αυτή τη στιγμή στην ελληνική κοινωνία όλες οι πολιτικές δυνάμεις πιστεύουν ότι έχουν τα κλειδιά για τη λύση των προβλημάτων. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι μπορούν να λυθούν τα προβλήματα μόνον όταν υπάρχει μια γενική συναίνεση για τον προσδιορισμό τους και για τις λύσεις που πρέπει να υιοθετηθούν για την αντιμετώπισή τους. Αν μελετήσουμε περισσότερο την ελληνική κοινωνία θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολωτικά διαιρεμένη κι αυτό καθιστά σχεδόν αδύνατη την επίλυση των προβλημάτων.

Δεν είναι το τέλος των ιδεολογιών που ταλανίζει τους πολίτες, αλλά η ακρίβεια, η ανεργία κι όλα εκείνα τα προβλήματα που απομακρύνουν την αισιοδοξία για καλύτερες μέρες – όσο κι αν κάποιες πολιτικές δυνάμεις διακηρύσσουν ότι επιδιώκουν στόχους κοινωνικής δικαιοσύνης, ότι υπερασπίζονται το κράτος πρόνοιας.

Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι και άλλες πολιτικές δυνάμεις επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα πλαίσιο αρχών για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.

Μετά και τη θύελλα των αντιλαϊκών μέτρων από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι δυνάμεις κυρίως της Αριστεράς προτάσσουν, όπως αναφέρεται και στη διακήρυξη της Δημοκρατικής Αριστεράς, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, των ανέργων, των νέων, των γυναικών, των μεταναστών, την προστασία του περιβάλλοντος, την οικολογική ανάπτυξη, τη δημοκρατική ολοκλήρωση και την προοδευτική ευρωπαϊκή πορεία.

Η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει στο ανώτατο επίπεδο ανισότητας, και νιώθουμε όλοι ότι υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα πλούσιων και φτωχών. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το μείζον θέμα, όπως επίσης μείζον και ποια είναι τα μέτρα που μπορεί να λάβει η Κεντροαριστερά για να βάλει φρένο στον καλπασμό του αχαλίνωτου καπιταλισμού, που έχει τσακίσει την ελληνική κοινωνία.

Δεχόμαστε την αγορά, το κέρδος και την επιχείρηση; Θα δεχτούμε τα αιτήματα όποιου θέλει να προτείνει μεγαλύτερη στράτευση στον αγώνα εναντίον της ανισότητας και εναντίον των υπερβολών του καπιταλισμού, υπό τον όρο ότι αυτός δεν θα υπερασπίζεται ομάδες συμφερόντων;

Εύλογο είναι το ερώτημα για την επιλογή των κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών.

Πρέπει να προτιμηθούν οι σχέσεις με τις δυνάμεις που τοποθετούνται πιο αριστερά, με εκείνες του κέντρου ή με τους Οικολόγους Πράσινους;

Σε ποια στρώματα κυρίως απευθύνεται η Κεντροαριστερά;

Στα λαϊκά στρώματα που υφίστανται τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και αγωνιούν για τις εξελίξεις που αγγίζουν και τη δική μας κοινωνία αλλά ολόκληρο τον κόσμο;

Είναι προφανές ότι στις επόμενες εκλογές θα προτιμήσουν τη Δεξιά, με την ελπίδα ότι αυτή θα ενισχύσει την ανάπτυξη, ή θα μειώσει τη φορολογία ή θα καταστείλει την εγκληματικότητα και θα προστατεύσει τις περιουσίες τους.

Μπορεί να λέμε ότι η Δεξιά «υψώνει οδοφράγματα στις ελπίδες» ή «απορρυθμίζει» ή «διαχειρίζεται» κ.λπ., όμως η Δεξιά είναι εκείνη που αυτή τη στιγμή φωνάζει ότι θα προστατεύσει τους καταναλωτές, δεν θα βάλει νέους φόρους ούτε θα πειράξει τις συντάξεις κ.ά.

Τι απαντάμε στη μάζα για το κράτος πρόνοιας όταν γνωρίζουμε ότι ιδιαίτερα οι δυνάμεις που συμμετείχαν στη διακυβέρνηση της χώρας τα δυο τελευταία χρόνια συνέβαλαν με την κυβερνητική δράση στη διάλυσή του;

Η κατάργηση των ανισοτήτων, η προβολή των αρχών της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης ή γενικώς ο σεβασμός του πολίτη, ασφαλώς ως «αρχές» και δεν παρέχουν τα εχέγγυα ώστε οι πολίτες που δυναστεύονται αυτή τη στιγμή από την επιβολή μιας «νεοφιλελεύθερης» πολιτικής, να διακρίνουν την σωτήρια ποιότητα της Κεντροαριστεράς.

Η Κεντροαριστερά βρίσκεται σε κρίση και σε σχέση με τις οργανωτικές της μορφές. Είναι δυνατό να δεχτούμε ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι ένα μαζικό ή πολυσυλλεκτικό κόμμα με την παλιά του λειτουργία, που θεμελίωνε ταυτότητα και συλλογική κουλτούρα;

Ποια η σχέση με τα συνδικάτα και πώς μπορεί να πορευτεί η Κεντροαριστερά, όταν βλέπουμε πως η σχέση τους με το ΠΑΣΟΚ έχει διαρραγεί.

Πώς διαφοροποιούνται οι δυνάμεις που συνωθούνται στο χώρο του ΠΑΣΟΚ από τις δυνάμεις της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς, όπως είναι οι ομάδες που συσπειρώνονται στον ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις που πιθανολογείται ότι θα συνεργαστούν με τη Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη.

Αυτές οι Πασοκογενείς δυνάμεις που συσπειρώνονται στο κόμμα του Κουβέλη ή του Τσίπρα πιστεύουν ότι αποστρέφονται το ΠΑΣΟΚ γιατί τα δυο τελευταία χρόνια που κυβέρνησε, υλοποίησε μια αντικοινωνική πολιτική, ενώ η Δημοκρατική Αριστερά που υπερασπίζεται μονίμως (και βεβαίως ανέξοδα) τα λαϊκά συμφέροντα δείχνει ένα θελκτικό πρόσωπο.

Ακόμη και ο Τσίπρας έχει αρχίσει σιγά-σιγά να κερδίζει νεολαιίστικες μάζες με την συνεχή «επαναστατική» (ή επαναστατημένη, θα έλεγα) τακτική του.

Δεν μας ενδιαφέρει η κομμουνιστική αριστερά (ΚΚΕ) διότι με τις θέσεις της είναι αλήθεια ότι έχει εγκλωβίσει ένα ευάριθμο ποσοστό ψηφοφόρων που διαπνέεται από αντιαμερικανικά, αντιευρωπαϊκά και γενικώς αντικαπιταλιστικά αισθήματα, ευαγγελιζόμενη ένα «πλούσιο» κοινωνικό κράτος.

Σε γενικές γραμμές, όλα τα κόμματα ταιριάζουν στις διαπιστώσεις και στις θέσεις τους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Έχω την εντύπωση ότι η Κεντροαριστερά [του ΠΑΣΟΚ], θα βρίσκεται σήμερα σε μια κατάσταση απογοήτευσης μπροστά στην πρωτοβουλία των προς τ’ αριστερά αντιπάλων της, και φοβάμαι πως θα κινείται με ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει και το γεγονός ότι προσφάτως ο Σημίτης «συμμετείχε» μαζί με άλλα πρώην στελέχη του «εκσυγχρονισμού», σε μια εκδήλωση της Δημοκρατικής Αριστεράς του Κουβέλη.

Ο κεντροαριστερός λόγος για να πείσει θα πρέπει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις πώς αντιμετωπίζει την ανεργία, πώς θεραπεύει την κοινωνική περιθωριοποίηση!

Με ποια πολιτική θα χτυπηθεί η μαζική ανεργία που κάποτε αποτελούσε αρνητικό πρόσημο για την Κεντροαριστερά και που σήμερα αποτελεί ένα βασικό στοιχείο αποδιάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας;

Πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει σήμερα μια πολύ σοβαρή κρίση απονομιμοποίησης.

Θέλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να παλέψουμε μέσα στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ ή για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα για να διεκδικήσει ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που το θεωρούμε παραδοσιακά αντιδεξιό, δημοκρατικό, προοδευτικό;

Ωστόσο πρέπει να σημειώσω ότι ο ίδιος ο χώρος του ΠΑΣΟΚ σήμερα ΔΕΝ πιστεύει ότι το Κίνημα είναι σε θέση να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Η εσωτερική πολυδιάσπαση αποτελεί έναν αρνητικό παράγοντα για την οργάνωση και την εμφάνιση στις επικείμενες εκλογές με προϋποθέσεις νίκης.

Αντιμνημονιακές δυνάμεις: Ονειρα χειμωνιάτικης νύχτας!!!

2012-01-21T09:36:00.000-08:00

Διάβασα το ρεπορτάζ "Ο ΣΥΡΙΖΑ πανταχού παρών για αντιμνημονιακό μέτωπο. Συναντήσεις με Κοτζιά, Κουρουμπλή, Αλαβάνο" της Π.Μπιτσίκα στο "Βήμα", και το μυαλό μου πήγε στις σχέσεις θεάτρου και πολιτικής. Θα κάνετε τον κόπο να διαβάσετε το σχετικό ρεπορτάζ και θα δείτε ότι το έργο που παρακολουθούμε έχει πολύ ενδιαφέρον. Είχα διαβάσει παλιότερα ένα κείμενο σχετικό του αείμνηστου Μάριου Πλωρίτη, ο οποίος έγραφε ότι οι πολιτικοί δεν μιμούνται απλώς τους τρόπους και τα τεχνάσματα της θεατρικής - τηλεοπτικής σκηνής. Υποτάζονται σ' αυτήν, έτσι που, στην δημόσια επαφή τους με το κοινό, τον πρώτο ρόλο παίρνει όχι πια η πολιτική ουσία, ο πολιτικός λόγος, αλλά η παρουσία τους στη μικρή οθόνη, η σκηνοθετημένη «παράσταση» μπρος στις κάμερες για χιλιάδες δέκτες - θεατές. Οι πολιτικοί δεν «αντιγράφουν» μόνο τους ηθοποιούς, γίνονται κι αυτοί ηθοποιοί ενός έργου, που οι ίδιοι έχουν γράψει μόνο τον σκελετό του, αλλά το ύφος, το ήθος του, την εμβέλειά του έχουν αναλάβει καταλυτικά οι τηλεοπτικοί σκηνοθέτες...

Εάν δείτε προσεκτικά τις κινήσεις όλων αυτών που ευαγγελίζονται την δημοκρατική αριστερά, την σοσιαλδημοκρατία, την κεντροαριστερά κι άλλες εκφάνσεις του εν γένει σοσιαλισμού, θα διαπιστώσετε ότι βρίσκονται στην πιο ευχάριστη περίοδο της ζωής τους. Βέβαια εκείνο που τους "συντονίζει" είναι το "αντιμνημονιακό" μένος, πίσω από το οποίο έχουν κρύψει επιμελώς τον αντιπαπανδρεϊσμό και τον αντιπασοκισμό τους.

Διαβάζω στο ρεπορτάζ δεκάδες ονόματα και προϊόντος του χρόνου κι ενώ θα πλησιάζουμε προς τις εθνικές εκλογές, θα εμφανίζονται περισσότερα, τα οποία ονόματα έχουν κι από έναν τίτλο. Εχουν εμφανιστεί άπειρες ομάδες, άπειροι κομματικοί σχηματισμοί, ενώσεις, κινήσεις, οργανώσεις κ.λπ. που εκπροσωπούνται από έναν, ή δυο ή τρεις ή τέσσερις κ.ο.κ., που βάζουν μια ταμπέλα και περιδιαβαίνουν την πολιτική αγορά προσδοκώντας να πλασαριστούν ή στη Δημοκρατική Αριστερά του Κουβέλη ή στον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα ή στο ΚΚΕ της Παπαρήγα, με την ελπίδα να παίξουν ενεργό ρόλο στα πολιτικά πράγματα. Η πλάκα είναι ότι οι περισσότεροι έχουν βρεθεί μαζί, στον ίδιο φορέα πολλές φορές, αλλά είναι το χαρακτηριστικό να διασπώνται, μετά να βάζει ο καθένας μια άλλη ταμπέλα και να ξαναβρίσκονται για να συζητήσουν εκ νέου πώς θα συνεργαστούν!!!! Απλό παράδειγμα ο Κουβέλης και ο Τσίπρας. Ο καθένας από την μεριά του διακηρύσσει ότι αγωνίζεται για τη συνεργασία κ.λπ.

Δηλαδή, πιστεύουν ότι το ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου έχουν τελειώσει και συνεπώς ανοίγεται στάδιον δόξης λαμπρόν για όλους εκείνους που είχαν κρυφούς πολιτικούς καημούς και δεν είχαν τη δυνατότητα να εκπληρώσουν τους μύχιους πόθους τους. Είναι πεπεισμένοι ότι οι επόμενες εκλογές θα τους δώσουν το πολυπόθητο αξίωμα για να μπουν στη Βουλή των Ελλήνων!

Ο Τσίπρας πιστεύει ότι θα είναι ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Κουβέλης επίσης πιστεύει το ίδιο και οι διάφοροι "ηγετίσκοι" που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ πιθανολογούν την πολιτική διάσωσή τους κάτω από τη σκέπη του ενός ή του άλλου. Ολοι μαζί είναι πεπεισμένοι ότι πρέπει να κουρελιαστεί το ΠΑΣΟΚ και να πάρει ο καθένας ό,τι θεωρεί πιο πολύτιμο... Ονειρα χειμωνιάτικης νύχτας!!!

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι δεν έχουν καταλάβει ότι ίσως αθέλητα συμμετέχουν σε μια παράσταση, την οποία όμως οι ίδιοι θα έπρεπε να παρακολουθήσουν για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι την κατάπτωση της πολιτικής στη χώρα μας. Και τι επιδιώκουν οι "αντιμνημνονιακές" λεγόμενες δυνάμεις;;;; Να συσπειρώσουν την πλειοψηφία του λαού για μια νέα διακυβέρνηση που πρώτο μέλημα θα έχει να άρει τις υπογραφές και να καταγγείλει μονομερώς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και δανειακές συμβάσεις!!! Σήμερα, απαιτούν την παραίτηση της κυβέρνησης και την προσφυγή στις κάλπες για «να μιλήσει ο λαός».

Τον ξέχασαν ΟΛΟΙ τον Κωστάκη Καραμανλή!

2012-01-21T01:39:00.000-08:00

Μα να είναι στο απυρόβλητο;;; Αυτό από μια πλευρά θα έλεγα ότι αυτή είναι η μοίρα των πολύ, μα πολύ μικρών πολιτικών, ή των πολιτικών εκείνων που όταν πήραν εξουσία στα χέρια τους, μάζεψαν το ασκέρι τους και άλωσαν το κράτος, απομύζησαν την περιουσία του, διέφθειραν τον κοσμάκη.... Από την άλλη όμως λέω ότι ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν εισπράττει έναν παχυλό μισθό, έναν μισθό που βγαίνει από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Κι αυτός ο ανεύθυνος, σιωπά επί τρία περίπου χρόνια. Σιωπά για όσα έκανε, σιωπά για την άθλια κατάσταση στην οποία έχωσε κυριολεκτικά την ελληνική οικονομία και δεν σκέφτηκε ή δεν του είπε κάποιο από τα τσιράκια του ότι είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι και στη Βουλή για να μην παίρνει τζάμπα μισθό! Και κανένας από τα καθάρματα της πληρωμένης, διατεταγμένης δημοσιογραφίας, δεν γράφει κάτι γι' αυτόν ώστε να αναγκαστεί να βγει στο φως και να ζητήσει αυτός συγγνώμη για τα όσα έκανε, να δώσει εξηγήσεις για τα απύθμενα ψεύδη που είπε στον Γιώργο Παπανδρέου σχετικά με τα ελλείμματα και για όσα του είχαν πει οι Ευρωπαίοι ομοϊδεάτες του που στη συνέχεια έπιασαν από τον λαιμό τον Παπανδρέου για να πληρώσει εκείνος τα σπασμένα του χοντρο-Καραμανλή.

Ένας λαός ευνουχισμένος, έρμαιο στις ορέξεις των «κερδοσκόπων»!

2012-01-21T01:12:00.000-08:00

Με αφορμή μια συζήτηση με δυο παλιούς φίλους, που είναι Δεξιοί και δεν θέλουν να το παραδεχτούν, αλλά ψηφίζουν πάντα Δεξιά… Άπειρες φορές έχουμε κάνει συζητήσεις, αλλά… στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα! «Εμπνέονται» πάντα από τα φραστικά πυροτεχνήματα κάποιων πολιτικών δημοκόπων. Έχω διαπιστώσει για μυριοστή φορά το χθαμαλό επίπεδο της πολιτικής αγωγής μας. Και φυσικά το επίπεδο της πολιτικής αγωγής και η αρετή της πολιτικής ζωής δεν αναστηλώνονται με συλλαλητήρια υπέρ της αρετής!

Στη χαμηλή πολιτική και πολιτιστική στάθμη των μαζών βασίζονται και βρίσκουν την ευημερία τους οι πολιτικοί τυχοδιώκτες, οι οποίοι στην πραγματικότητα με τη δράση τους συσκοτίζουν τα προβλήματα και επιβάλλουν μεθοδικά τις δικές τους έγνοιες. Ο λαός θαμπώνεται από την πρόσοψη και αργά αλλά σταθερά η σκέψη ευνουχίζεται.

Οι παραποιημένες ειδήσεις επηρεάζουν σε μέγιστο βαθμό τους ιδεολογικούς και πολιτικούς προσανατολισμούς των καθημερινών ανθρώπων, οι οποίοι όταν δεν μπορούν να είναι (και δεν μπορεί να είναι…) φιλοσοφικά καταρτισμένοι και θεωρητικά αυτοδύναμοι, γίνονται αφελή θύματα της πολιτικής απάτης. Η ιδεολογική αποσκευή της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων είναι, κατά μέγιστο ποσοστό, μηδαμινή. Επιζητούν και ικανοποιούνται με τα έτοιμα και εύηχα σχήματα. Και τρέμουν την «καθυστέρηση», ή ό,τι πιστεύουν ως «καθυστέρηση», στο να δεχθούν ό,τι τους προτείνεται στιλπνό και ριζοτομικό. Ποιες ρίζες κόβονται, δεν τους ενδιαφέρει και πολύ. Διότι δεν έχουν την ικανότητα να διακρίνουν το βάθος της ρίζας… Αλλά το χειρότερο είναι ότι οι περισσότεροι «προσχωρούν» χωρίς να πιστεύουν. Γιατί η πίστη προϋποθέτει εσωτερική ταλαιπωρία και δυνατότητα ελέγχου των ιδεών. Έτσι στρατεύονται κι έχουν την ψευδαίσθηση ότι γίνονται «ζώα πολιτικά», ενώ είναι απλώς άβουλα ζωντανά.

Ο λαός, λοιπόν, έχει μπει για τα καλά και χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει σ’ ένα ακάθαρτο παζάρι όπου έχει πέραση η εξαπάτηση, και το αλισβερίσι των ιδεών. Καταχρηστικά χρησιμοποιώ τη λέξη «ιδέες», διότι στην πραγματικότητα πρόκειται για πραμάτεια που διαφημίζεται κι αυτή με τα μπακάλικα μέσα της αγοράς.

Δεν είμαι βέβαιος αν τα λαϊκά και εθνικά συμφέροντα έχουν ασκήσει εξυγιαντική επίδραση στην πολιτική και στους πολιτικούς, ώστε αυτοί να είναι περισσότερο υπεύθυνοι για να καταστήσουν το δημόσιο βίο της χώρας περισσότερο ορθολογικό…

Αλλά και οι πολιτικοί και οι μάζες σήμερα, σαν τους τυφλούς του Μπρέγκελ πάνε στο γκρεμό!

Είναι αλήθεια ότι το ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ πάντοτε πολεμούσε τους Παπανδρέου...

2012-01-20T11:12:00.000-08:00

Τα έβαλε κάποτε με τον Γέρο της Δημοκρατίας κι όταν είδε τελικά ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου θα κέρδιζε τις εκλογές με θρίαμβο, έκαναν τη δικτατορία. Και για να εξαφανίσουν τον Γέρο αλλά και γιαν αεξουδετερώσουν τον Ανδρέα. Ο Λαός πέρασε από τα Καυδιανά δίκρανα για μια εφταετία. Ηρθε η μεταπολίτευση, κέρδισε η Δεξιά με τον Καραμανλή, αυτόν τον άθλιο πατέρα της βίας και της νοθείας, του δεξιού παρακράτους, του αστυνομικού κράτους.

Κάποια στιγμή τα πράγματα άλλαξαν και ο ΑΝΔΡΕΑΣ μας έδειξε πώς είμαστε σαν Λαός άξιος να ζήσουμε καλύτερες μέρες. Του στήσανε άπειρες παγίδες και φτάσανε στο σημείο να τον παραπέμψουν στο Ειδικό Δικαστήριο. Η Δεξιά, το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο, σε αγαστή συνεργασία με την λεγόμενη παραδοσιακή Αριστερά...

Και ήρθε η ώρα του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν άντεξαν όλοι αυτοί το γεγονός ότι ο Γιώργος πάντοτε πολιτεύτηκε με ανοιχτά χαρτιά. Είπε "όλα στο φως"!!! Δεν υπέκεψε σε κανέναν. Μπορεί να έκανε λάθη. Και λοιπόν; Ανθρωπος είναι, δεν είναι θεός! Δεν υπέκυψε στις απαιτήσεις του κατεστημένου. Και τώρα "εισπράττει" τα επίχειρα της επιμονής του να παλέψει μόνον για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και της χώρας. κατάλαβε ότι τον εξαπάτησαν και οι συνεργάτες του, οι σύντροφοί του στο Κίνημα, που υπέκυψαν στις σειρήνες του κατεστημένου.

Οταν ο Γιώργος ονομάτιζε αυτά τα οικονομικά και εκδοτικά "συμφέροντα", ήξερε ότι έβαζε το κεφάλι του στον ντορβά. Ομως ουδέποτε τον απασχόλησε το πολιτικό κόστος, το προσωπικό συμφέρον, το πολιτικό μέλλον του. Κι αν ο Γιώργος τώρα σκέφτεται να μην ξαναβάλει υποψηφιότητα για την αρχηγία στο Κίνημα ή για την πρωθυπουργία, δεν θα είναι αυτός ο χαμένος. Ο ελληνικός λαός θα έχει χάσει την ευκαιρία να έχει έναν ηγέτη "καθαρό", αληθινό, ειλικρινή, έντιμο και πατριώτη. Βέβαια, το θλιβερό είναι ότι η Αριστερά δεν έχει ηγέτες, αλλά ανθρωπάκια. Ανθρωπάκια που έχουν όλα τα μειονεκτήματα θλιβερών όντων που δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα μας.

Η μόνη ασφαλής πορεία του ΠΑΣΟΚ είναι με πρόεδρο τον Γιώργο Παπανδρέου!

2012-01-17T21:15:00.000-08:00

Μπορεί ν' αργήσουν να το καταλάβουν αυτοί που τον πολεμούν, όμως θα το καταλάβουν!!! Δεν πρέπει να έχουν αυταπάτες. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να προχωρήσει ενωμένο και δυνατό χωρίς τον Παπανδρέου... Δεν είμαι "κολλημένος" με τον Παπανδρέου, αλλά είμαι λογικός και, τουλάχιστον, πιο λογικός και "βλέπω" καλύτερα απ' όλους αυτούς τους ρεμπεσκέδες που επί χρόνια έχουν κωλοκαθίσει σε κομματικά ή κυβερνητικά αξιώματα και κάνουν τους ινστρούκτορες και νομίζουν ότι έχουν την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος. Δεν κατάλαβαν ή δεν θέλουν να καταλάβουν ότι απλώς κατάντησαν γραφικοί γραφειοκράτες, που ανεμίζουν τη σημαία του αξιώματός τους, ενός αξιώματος που δεν το κατέκτησαν, αλλά που τους απονεμήθηκε από... τους Παπανδρέου!

Μήπως πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική η Αννα Διαμαντοπούλου; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανή για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει στο σπίτι της;
Μήπως θα πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική ο Κώστας Σκανδαλίδης; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανός για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει σπίτι του;
Μήπως θα πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική ο Χρήστος Πρωτόπαπας; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανός για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει σπίτι του;
Μήπως θα πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική ο Ανδρέας Λοβέρδος; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανός για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει σπίτι του;
Μήπως θα πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική η Βάσω Παπανδρέου; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανή για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει σπίτι της;
Μήπως θα πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική ο Νίκος Σαλαγιάννης; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανός για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει σπίτι του;
Μήπως θα πρέπει να μετρήσω πόσα χρόνια είναι στην πολιτική ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου; Πόσα αξιώματα γεύτηκε; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθώ αν ήταν ικανός για όλα όσα ανέλαβε; Μήπως θα έπρεπε να πάει σπίτι του;
[Συνεχίζεται...]

...Και ο Ψυχάρης ξεσκόνιζε τη Χούντα των Απριλιανών!!!

2012-01-17T10:47:00.000-08:00

Δεν μ' αρέσει να παρελθοντολογώ, αλλά βλέπετε ότι δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε... Γι' αυτό όσοι θέλετε να έχετε μνήμη, που είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας, διαβάστε τα ονόματα κάποιων δημοσιογράφων, οι οποίοι τον Ιανουάριο του 1968 θέλησαν να εκφράσουν "τας ευγνωμόνους ευχαριστίας τους προς την Εθνικήν Κυβέρνησιν", για λογαριασμό "του συνόλου του δημοσιογραφικού κόσμου", λες και τους είχε εξουσιοδοτήσει ο δημοσιογραφικός κόσμος!!! Ήταν ουσιαστικά ο πρώτος χρόνος της δικτατορίας της 21ης Απριλίου και οι φυλακές και τα ξερονήσια ήσαν φορτωμένα με αγωνιστές (μεταξύ αυτών και δημοσιογράφους). Το ευχαριστήριο κείμενο:

"Πιστεύομεν ότι απηχούμεν τα αισθήματα του συνόλου του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας, εκφράζοντας τας ευγνωμόνους ευχαριστίας μας προς την Εθνικήν Κυβέρνησιν και ιδιαιτέρως προς τον Πρωθυπουργόν κ. Γερώργιον Παπαδόπουλον, τον υφυπουργόν Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Μ. Σιδεράτον και τον Γενικόν Διευθυντήν Τύπου Συνταγματάρχην κ. Κωνστ. Καρύδαν, δια την εμπράκτως εκδηλωθείσαν αμέριστον συμπαράστασίν των και ουσιαστικήν μέριμναν δια την ικανοποίησιν ζωτικών ζητημάτων του κλάδου..."

Ακολουθούν οι υπογραφές των δημοσιογράφων. Όσοι είμαστε δημοσιογράφοι, τους γνωρίζουμε ή τους γνωρίσαμε. Θα δείτε ονόματα ζώντων και τεθνεώτων. Μεταξύ αυτών φιγουράρει και το όνομα του σημερινού αφέντη του συγκροτήματος Λαμπράκη, του Σταύρου Ψυχάρη. Αλλά ο Ψυχάρης ήταν και μεταξύ εκείνων που υπέγραψαν το συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Παπαδόπουλο για τη διάσωσή του από την απόπειρα του Αλέξανδρου Παναγούλη. Θέλω να πω ότι ο εν λόγω δημοσιογράφος δεν υπέγραψε μια φορά, που μπορεί να ήταν και από... σπόντα ή λάθος, αλλά και δεύτερη, και φυσικά είχε και φιλικότατες σχέσεις με κάποιους από τους πραξικοπηματίες. Αλλά, η ζωή είναι ένα φουσκωμένο ποτάμι που παρσέρνει τα πάντα στοδιάβα του. Πέρασαν τα χρόνια, πέρασαν κι όσα μας στεναχωρούσαν. Βέβαια, ο λαός λέει και το άλλο. Μακρύναν οι ποδιές και σκεπαστήκαν οι πομπές. Μπορεί όμως να προχωρήσει κανείς χωρίς μνήμη; Οχι, βέβαια. Αυτός, λοιπόν ο άνθρωπος έγραφε χθες στην εφημερίδα του, "Το Βήμα", ένα άρθρο υπερασπιζόμενος το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, "όπου δεκάδες λαλούν και περισσότεροι χορεύουν"! Αλλά επειδή είναι δημοκράτης καταλήγει στο άρθρο του, λέγοντας ότι "η δημοκρατική παράταξη θα βρει τον δρόμο της"!!! Έμεινε τίποτε ξεκάρφωτο;;;

Το σχετικό υλικό το άντλησα από το περιοδικό ΑΝΤΙ (περίοδος Β΄τεύχος 1, Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 1974)

Οι δελφίνοι ξαναφέρνουν στην εξουσία την ανισότητα και τον σατραπισμό από άλλο δρόμο!

2012-01-16T22:54:00.000-08:00

Οι πολιτικοί, όπως ξέρουμε, δεν εκπαιδεύονται στα θρανία, αλλά εκπαιδεύονται στην πράξη της κοινωνικής ζωής. Μιλάνε για τη δημοκρατία και τα λαϊκά συμφέροντα, αγορεύουν για τη δημοκρατία και τα λαϊκά συμφέροντα, τσακώνονται με τακτ για τη δημοκρατία και τα λαϊκά συμφέροντα… Στον κόσμο μας προτείνεται να διαλέξει ανάμεσα σε μηχανισμούς. Αλλά που όμως είναι γκαγκστερικοί. Ο καθένας νομίζει πως θα λύσει το πρόβλημά του, θα κατατροπώσει τον αντίπαλο, αν προστρέξει στον επαγγελματισμό της συκοφαντίας και της γλωσσικής βίας. Το λιοντάρι πίνει το ίδιο του το αίμα, τρίβοντας τη γλώσσα του στη λίμα.Κάποιοι είπαν ότι ο Παπανδρέου κρίνεται «ρομαντικός», δεν είχε το αίσθημα του εφικτού, πίστεψε στη νίκη των δημοκρατικών μέσων. Και γι’ αυτό εξωθήθηκε στην παραίτηση! Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα.

*************

Αυτό που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στο ΠΑΣΟΚ με παραπέμπει στο φαινόμενο της λειτουργίας του εσωτερικού μηχανισμού του φαινομένου «θέατρο». Κι αυτό έχει σχέση με τους όρους «ταύτιση» και «κριτική στάση». Πάντοτε και ο πλέον αδαής σκέφτεται ότι ο θεατής λειτουργεί σύμφωνα με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Κι εμείς που έχουμε κάποια ιδιαίτερη σχέση με το θέατρο, θα σημειώσουμε ότι ο μέγας γερμανός δραματουργός Μπέρτολτ Μπρεχτ ήθελε τον θεατή του να κρατάει κριτική στάση. Αυτή είναι ο ένας τρόπος λειτουργίας του θεατή. Ο άλλος που μπορεί και να θεωρείται ως η ορθόδοξη στάση είναι η ταύτιση του θεατή με τα συμβαίνοντα πάνω στη σκηνή.

*************

Και πάνω στη σκηνή του κόμματος που είχε κερδίσει στις εκλογές, παίζεται τα δυο τελευταία χρόνια ένα δράμα. Και καλείται ο θεατής, το κοινό, ο κόσμος, οι ψηφοφόροι, οι φίλοι, οι οπαδοί, να ταυτιστούν με τον ήρωα του δράματος. Και τούτο γιατί αυτός είναι η φωτεινή εστία, το επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

*************

Προφανέστατα αναφέρομαι στον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι ο θεατής, το κοινό, καλείται να ταυτιστεί μαζί του, να μπει στη θέση του, να συμπάσχει μαζί του, να δονείται από ανάλογα μ’ εκείνο συναισθήματα. Φυσικά, η ταύτιση συνεπάγεται και μια μεροληψία. Διαλέγω με ποιον θα ταυτιστώ. Με τον «καλό», βέβαια, που έχει την πρωτοκαθεδρία, ας μην είναι και άμεμπτος. Όχι όμως με τον ωχρό αντίπαλό του!

*************

Κι εδώ στην περίπτωσή μας, ο αντίπαλος δεν ήταν ή δεν είναι… ένας! Είναι πολλοί. Είναι πολλά πρόσωπα που ακολουθούν αντίθετους μεταξύ τους δρόμους, διαφορετικούς σκοπούς, κι αν ακόμα δεν έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους, εκφράζουν διαφορετικές νοοτροπίες, διαφορετικά συμφέροντα. Είναι χρήσιμα τα πρόσωπα στο μέτρο που αναδεικνύεται ο δικός μου ήρωας. Κατά τ’ άλλα, τα πρόσωπα αυτά είναι δραματουργικά άχρηστα, αδιάφορα, περιθωριακά. Τα πρόσωπα αυτά λειτουργούν σαν τον ραδιούργο του δράματος, τον σεξπιρικό Ιάγο, του οποίου ο ρόλος είναι αχάριστος, αξιολύπητος.

*************

Τα πρόσωπα που ανέλαβαν στο Πασοκικό δράμα να «εκθρονίσουν» τον ηγέτη, χρησιμοποίησαν πρακτικά απατηλές μεθόδους και πολιτικά αθέμιτες. Το μάτι μας έπιασε την αθλιότητα, τη μικρολογία, την ευτέλεια. Και είδαμε τα αναστήματα των ανθρώπων που φοράνε το ένδυμα του βουλευτή ή του υπουργικού αξιωματούχου να αποκτούν τώρα τις φυσικές τους διαστάσεις και να μην μπορούν να μας ξεγελάσουν χοντραίνοντας τη φωνή τους, όπως στο γνωστό παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας.

*************

Όλοι έχουν ίσα δικαιώματα, αλλά οι δελφίνοι και τα τσιράκια τους βιάστηκαν να μας αφαιρέσουν το δικό μας δικαίωμα να κρίνουμε και τους ίδιους και τον ήρωα, τον πρωταγωνιστή του δράματος, τον Παπανδρέου. Πίστεψαν ότι είναι πρωταγωνιστές, ενώ είναι δεύτερα πρόσωπα, δεύτερα βιολιά… Και δεύτεροι θα παραμείνουν! Βέβαια δεν είναι σωστό να διατηρούμε τη μνήμη καταστάσεων που υποβάλλουν το μίσος, που διαιωνίζουν την αντιδικία. Παραδέχομαι ότι στο δράμα όλοι οι ρόλοι είναι χρήσιμοι.

*************

Επιπροσθέτως θα ήθελα να παρατηρήσω ότι τα δεύτερα αυτά πρόσωπα, οι δελφίνοι εν προκειμένω, βλέπουν τον κόσμο σαν ένα συγκρότημα από κύβους, σχήματα γεωμετρικά, όγκους στερεομετρικούς, υλικά που μπορείς να τα μετακινείς όπως θέλεις βάσει σχεδίου. Καλό είναι, αν θέλουν να συνεχίσουν να συμμετέχουν στο «έργο», να αλλάξουν νοοτροπία, να ξεπεράσουν τα εμπόδια που ορθώνονται μπροστά τους κι εμείς θα ξεχάσουμε τα όποια αδικήματά τους και θα στρέψουμε την προσοχή μας στις αρετές τους! Αρκεί ν' απαγκιστρωθούν από τον εναγκαλισμό του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου, που έχει συνεχώς απλωμένα τα δίχτυα του, ενθαρρύνοντας και κολακεύοντας τις κάθε λογής αδυναμίες των δελφίνων και των ακολούθων τους. Και το κατεστημένο υπόσχεται σατραπείες και "βήμα" για να αγορεύουν και να εξαπολύουν τις επιθέσεις τους εναντίον του μεγάλου εχθρού... Πρέπει να ξέρουν όμως ότι τα προσωπεία δεν κάνουν ποτέ "σώμα" με τα πρόσωπα κι έρχεται μια στιγμή που πέφτουν και τότε αποκαλύπτονται όλα!

Τα "Νέα" και το "Βήμα" δεν εκφράζουν πια τη δημοκρατική παράταξη!

2012-01-16T06:30:00.000-08:00

Δεν το ανακάλυψα τώρα. Οπως κι εσείς, πάλαι ποτέ αναγνώστες αυτών των δυο εφημερίδων, που κάποτε υπηρέτησαν τις ιδέες της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης. Σήμερα το συγκρότημα Λαμπράκη διευθύνεται από έναν επιχειρηματία (που υπήρξε δημοσιογράφος), ο οποίος ακολουθεί την πολιτική της προαγωγής των επιχειρηματικών συμφερόντων του. Επιδίωξε αρκετές φορές να διαμορφώσει αυτός τις πολιτικές εξελίξεις και δεν το πέτυχε. Το μόνο που κατάφερε ήταν να εκμαυλίσει συνειδήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων. Θέλησε ο χαρακτήρας της πολιτικής να προσδιορίζεται από τα δικά του συμφέροντα. Αν, ας πούμε, η πολιτική είναι μια έννοια ρευστή και κυμαινόμενη, αυτός προσπάθησε ο χαρακτηρισμός της να διέπεται από τα ειδικότερα επιχειρηματικά του συμφέροντα. Κι αυτό το πάλεψε και το παλεύει καθημερινά με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που διαχειρίζεται.

Στα σημερινά "Νέα" το σχετικό με τη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ ρεπορτάζ είναι έμφορτο αρνητικών χαρακτηρισμών. Και είναι κρίμα για τους δημοσιογράφους που παρακολούθησαν τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου, που δεν μπόρεσαν να περάσουν κάποιο αισιόδοξο μήνυμα. Ο πρωτοσέλιδος τίτλος "Το ΠΑΣΟΚ είναι αλλού..." ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως. Οσο για το "Βήμα", άπειρες φορές διαβάσαμε κείμενα που όχι απλώς κατέκριναν το ΠΑΣΟΚ ή τον Παπανδρέου, αλλά ήσαν και υπονομευτικά της πολιτικής τους.

Εγώ ξέρω ότι κάποτε οι δημοσιογράφοι έδιναν τις καθημερινές εξετάσεις τους μπροστά στο κοινό με καρδιοχτύπι. Ενα στραβοπάτημα, ένας άσκεπτος λόγος, μια αστοχασιά αντιμετώπιζαν τρομερές κυρώσεις. Σήμερα οι δημοσιογράφοι δίνουν δυστυχώς καθημερινές εξετάσεις στα αφεντικά τους. Και δεν μπορώ να πω ότι το κοινό είναι πάντοτε ομοίωση του Τύπου ή γενικότερα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Υπάρχει ένα μπάχαλο στην κοινωνία μας και όλοι όσοι ασχολούνται με την ανάλυση του φαινομένου που διαπλέκει τις διαθέσεις του κοινού και του επιχειρηματία, φτάνουν σε αδιέξοδες σκέψεις. Εχω την εντύπωση ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων τα μέσα ενημέρωσης προσαρμόζονται στα γούστα και τις πνευματικές διαθέσεις του κοινού. Σε ό,τι όμως αφορά στην πολιτική, θεωρώ ότι το κοινό άγεται και φέρεται. Γι' αυτό θα πρέπει ν' αξιοποιήσουμε μια λέξη από τους περίφημους στίχους στο ομώνυμο ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού: "Αντισταθείτε"! Αντισταθείτε σ' εκείνους που καθημερινά επιχειρούν να σας κάνουν πειθήνια όργανά τους. Αντσταθείτε στους κουτσαβάκηδες της κοινωνίας και της πολιτικής ζωής του τόπου.

Μιχάλης Κατσαρός - Αντισταθείτε (1983)

- Watch more Videos at Vodpod.

Χρυσοχοϊδης, ο υβριστής και συκοφάντης του Γιώργου Παπανδρέου!

2012-01-16T04:05:00.000-08:00

Ο Χρυσοχοΐδης επιμένει στην υποψηφιότητά του, με σύνθημα: «Να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα από την αρχή». Σχολιάζοντας τα όσα διεξήχθησαν στο διήμερο Εθνικό Συμβούλιο, είπε μιλώντας στον ΒΗΜΑ 99,5 πως «το ΠΑΣΟΚ δεν είναι εδώ, δεν ήταν εκεί χθες, γιατί δεν υπήρξε στοιχειώδης αυτοκριτική» και σημείωσε ότι «έπρεπε να υπάρξει κατάθεση ψυχής και πνεύματος για το τι έχει συμβεί, ποια τα λάθη και που χρειάζονται διαφορετικές απαντήσεις»... Τώρα τι νομίζει ο Χρυσοχοϊδης; Οτι θα σαγηνεύσει τις μάζες; Κάνει μια προσπάθεια να αμβλύνει τις εντυπώσεις αλλά θα παραμείνει ως ο υβριστής και συκοφάντης του Γιώργου Παπανδρέου.

Είπε ακόμη ότι «το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αναζητήσει με ποιο τρόπο θα ξαναβρεί την ψυχή του» και: «Οφείλουμε να πάμε στον κόσμο να συζητήσουμε». Την ψυχή του το ΠΑΣΟΚ την έχει χάσει με κάτι τέτοιους σαν και του λόγου του. Κι αν έχει την τόλμη, ας κατέβει στον κόσμο να συζητήσει και μετά ας έρθει να μας μιλήσει για την εμπειρία του αυτή.

Ανέφερε, δε στο ψυχαρικό ραδιόφωνο, ότι το δικό του σύνθημα είναι: «Πρέπει να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα από την αρχή. Να επικρατήσει η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη. Και μετά να φτιάξουμε την οικονομία, έτσι ώστε να στηρίζεται στην εξωστρέφεια και την ανταγωνιστικότητα, γιατί μόνο έτσι θα βγούμε από την κρίση». Μα, αυτά που λέει τον εκθέτουν διότι πριν λίγες μέρες αναφερόμενος στον Παπανδρέου είπε τα αίσχιστα. Τώρα υποδύεται τον... θεολόγο για να αποσπάσει τον συναισθηματισμό του κόσμου, ο οποίος κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο!

Ερωτηθείς για τις επιθέσεις που δέχεται μετά την κριτική που άσκησε στις αποφάσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο Μ.Χρυσοχοΐδης αναρωτήθηκε: «Κάθε φορά που διαφωνεί ένας υπουργός θα παραιτείται; Εγώ έχω πει τις απόψεις μου και προφορικά και γραπτώς. Αλλά το βασικό που ξεχνούν αυτοί που τα λενε αυτά είναι ότι πριν από δύο μήνες η κυβέρνησή μας κατέρρευσε». Κατέρρευσε η κυβέρνησή μας ή κάτι τύποι σαν κι εσένα την υπονομεύσατε;;;; Μερικές φορές κύριε Χρυσοχοϊδη, η σιωπή είναι πράγματι χρυσός!!!!

ΟΛΟΙ έχουν πάθει την πλάκα τους με τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ...

2012-01-15T23:18:00.000-08:00

Εάν δεν είχαμε τους υπολογιστές, θα έλεγα ότι πολύ μελάνι χύθηκε για να στραπατσαριστεί ο Παπανδρέου, για να ξεδιπλωθούν άπειρα σενάρια, για να γραφτούν σχόλια της σαχλαμάρας, εξυπνακίστικες αναλύσεις και άλλες παπαριές των δήθεν ενημερωμένων δημοσιογράφων και δημοσιογραφούντων. Διάφοροι τύποι που διαχειρίζονται κάποια μπλογκ κατάπιαν τη γλώσσα τους και ψάχνονται για να γράψουν άλλα σενάρια που θα κατατροπώνουν τον Παπανδρέου. Όπως κι εκείνοι οι δημοσιογραφικοί "αναλυτές" που δημοσιεύουν τη γνώμη τους σε "έγκριτες" εφημερίδες... Διυλίζουν τον κώνωπα νυχθημερόν και αναζητούν τα ευάλωτα σημεία του Παπανδρέου για να πετάξουν τη λάσπη τους.

Διαπιστώθηκε ότι δεν χρειάζεται να είσαι υποστηρικτής του Παπανδρέου, αλλά απλώς να διαθέτεις την κοινή λογική και να κάνεις σωστές αναλύσεις. Να θέλεις να κάνεις σωστές αναλύσεις και να μην είσαι υποχείριο του αφεντικού που σε πληρώνει!

Εγραψα ένα άρθρο πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου με τίτλο "Δεν θέλουν διαρχία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά έρχεται το δίδυμο Παπαδήμου - Παπανδρέου"! Οι εξελίξεις ΕΚΕΙ οδηγούν. Οι δελφίνοι που εδώ και πολύ καιρό περιόδευαν στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια και σε άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, διαπίστωσαν ότι αυτό που δεν είναι μέσα στα σχέδιά τους, ΔΕΝ μπορεί ν' αλλάξει. Οτι το ΠΑΣΟΚ ακόμη και ηττημένο, είναι συνυφασμένο με τον παπανδρεϊσμό. Ο παπανδρεϊσμός είναι μια λέξη, ένας όρος, που καταχρηστικά τον χρησιμοποιώ για να καταδείξω ότι ΠΑΣΟΚ χωρίς Παπανδρέου ΔΕΝ νοείται!

Οι δελφίνοι και τα στρατιωτάκια που τους ακολουθούν, θα είδαν προφανώς ότι παρά την προσπάθεια που κατέβαλαν τον τελευταίο καιρό με προκλητικές αλλά και υβριστικές δηλώσεις κατά του Παπανδρέου, η πολιτική χρειάζεται ήθος και πίστη στις αρχές της δημοκρατίας. Δεν μπορεί ο καθένας να παίζει παιχνίδια σε βάρος του λαού, αδικώντας τον ηγέτη του. Γιατί ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Παπανδρέου, που τον έκανε πρωθυπουργό η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, οδηγήθηκε (για να μην ξαναπώ "ανατράπηκε") στην παραίτηση, στην απομάκρυνση από την εξουσία για να υλοποιηθούν τα σχέδια των συνταγματαρχών του εκδοτικού κατεστημένου.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι πλέον τα πραξικοπήματα δεν επιχειρούνται με άρματα μάχης και πυροβολαρχίες ή πεζικάριους με κράνη και όπλα τελευταίας τεχνολογίας. Αρκεί να έχει κανείς στη διάθεσή του τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα αυτός που τα διαθέτει, μπορεί να κερδίζει. Κι αν φαίνεται ότι κερδίζει, οι νίκες αυτές είναι πρόσκαιρες, στιγμιαίες! Και πώς αποτυπώνονται αυτές οι νίκες; Με μια "δημοσκόπηση" την εβδομάδα επιχειρούν οι συνταγματάρχες ν' αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό. Και επειδή δεν τους βγαίνει το χαρτί, μηχανεύονται συνεχώς καινούργια σχέδια. Αλλά κάποτε στερεύει η φαντασία και όλοι έρχονται στα ίσα τους.

Δεν έχει σημασία στο εξής τι θα σκαρφιστεί ο Ψυχάρης ή ο Πρετεντέρης, για να "καρφώσουν" τον Παπανδρέου. Οσα μυθιστορήματα και να γράψουν οι μπιστικοί του Ψυχάρη, θα είναι απλώς μυθιστορήματα. Όσες ενστάσεις κι αν προβάλει ο Πρετεντέρης, με την -τάχατες- απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του, όλοι όσοι διαβάζουν και βλέπουν είναι υποψιασμένοι. Δεν πείθουν τα γλωσσικά ιδεογράμματά του και οι δήθεν πολιτικοί ακροβατισμοί του. Το υπομειδίαμα που υπαινίσσεται διάφορα παραμύθια, είναι συνώνυμο πλέον της απατηλής πραγματικότητας του Πρετεντέρη και των αφεντικών του. Σε τελευταία ανάλυση, κανείς δεν τους εξουσιοδότησε να υπερασπίζονται αυτό που οι ίδιοι ονοματίζουν "αλήθεια". Και τούτο γιατί η αλήθεια που υπερασπίζονται είναι η δική τους αλήθεια, που αποτυπώνει τα δικά τους επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο Παπανδρέου δεν προσφέρεται πια για χάχανα. Έχει πολιτικές αρχές, έχει θέσεις, σταθερή γραμμή πλεύσης, έχει ήθος και μάχεται για το κοινό συμφέρον, κάτι δηλαδή που οι εχθροί του όσο κι αν προσπαθούν δεν μπορούν να μας πείσουν ότι κάνουν. Ας καταλάβουν οι συνταγματάρχες του κατεστημένου ότι λίκνο και τάφος της πολιτικής είναι η κάλπη και όχι η εφαρμογή των δικών τους σχεδίων. Πολλάκις το συγκρότημα Λαμπράκη επιχείρησε να ποδηγετήσει τις πολιτικές εξελίξεις και δεν τα κατάφερε, γιατί ο λαός αντέδρασε αστραπιαία. Τώρα που δεν υπάρχει ο Λαμπράκης, δεν άλλαξε και τίποτα.

Ο συγχαρητηριοδότης του δικτάτορα Παπαδόπουλου, ο Σταύρος Ψυχάρης, παλεύει απεγνωσμένα ο δυστυχής και σχεδιάζει, πατώντας σε δύο σανίδες. Όπως διαβάζουμε στις εφημερίδες, έχει τον γιο του να πολιτεύεται με τη Δεξιά, δίπλα στον Σαμαρά κι αυτός με τις εφημερίδες του υποτίθεται ότι υπερασπίζεται την δημοκρατική παράταξη! Αυτό είναι παράδοξο, για να μην πω ότι είναι τυχοδιωκτισμός.

Δεν μας ενδιαφέρει όμως η πολιτική ηθική των συνταγματαρχών του κατεστημένου, διότι στο κατεστημένο δεν υπάρχει πολιτική. Στο κατεστημένο υπάρχει επιχειρηματικό συμφέρον, και γι' αυτό βάζει τους "μικρούς" βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μπροστά στην κάμερα και στο ραδιοφωνικό μικρόφωνο για να εξακοντίσουν τα βέλη τους κατά του Παπανδρέου, του οποίου όμως η πολιτική ηθική είναι διαυγής. Και δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εναντιώθηκαν στις θέσεις του Παπανδρέου, εργάστηκαν, ως δημοσιογράφοι, στο συγκρότημα Λαμπράκη. Τα ονόματά τους είναι γνωστά.

Δεν θέλουν διαρχία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά έρχεται το δίδυμο Παπαδήμου - Παπανδρέου!

2012-01-14T22:12:00.000-08:00

Το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο βλέπει με πολύ καλό μάτι και στηρίζει μετά μανίας την επικράτηση του δίδυμου Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο ένας να κερδίσει τις εκλογές και ο άλλος να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ. Αλλά, αυτά είναι όνειρα χειμωνιάτικης νύχτας. Και τούτο γιατί τις θέσεις τις έχουν καπαρώσει ήδη ο Παπαδήμος και ο Παπανδρέου! Κι αυτό είναι που φαίνεται να κερδίζει έδαφος, παρά τις επιθυμίες εκείνων που γράφουν σενάρια. Η σεναριογραφία καλύτερα θα ήταν να παραμείνει στα στενά όρια του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Στο χώρο της πολιτικής θα πρέπει επιτέλους να μάθουν κάποιοι ότι υπάρχουν πραγματικά προβλήματα κι εκεί δεν χρειάζονται οι φαντασιώσεις των σεναριογράφων, είναι άχρηστες. Και για τη λύση των πραγματικών προβλημάτων χρειάζονται άνθρωποι, πολιτικοί, ειδικοί, με γνώσεις, εμπειρία, πολιτική οξύνοια, και ξεκάθαρες προθέσεις.

Ο Σαμαράς ακολουθεί τον καημό του που είναι να πάρει την κυβερνητική εξουσία πάση θυσία κι αυτός να γίνει πρωθυπουργός. Ευγενής ανθρώπινος πόθος, αλλά στην πολιτική και στα εθνικά ζητήματα ο ελληνικός λαός δεν παίζει και δεν πρέπει να παίζει πια. Μέχρις εδώ τα διάφορα παιχνίδια που παίχτηκαν σε βάρος του, σε πολλά από τα οποία ήταν και ο λαός συμμέτοχος για διαφόρους -κατανοητούς- λόγους. Η χώρα όμως που έχει φτάσει στα όριά της ζητεί την αλήθεια και κανείς από τους πολίτες δεν νομίζω ότι θέλει μια ανίσχυρη κυβέρνηση. Θέλει κυβέρνηση με πυγμή.

Από την άλλη, ο Βενιζέλος είναι δέσμιος και αυτός του διακαούς πόθου του να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ και ν' αρχίσει τη δική του πολιτική περιπέτεια. Δικαίωμά του να έχει υψηλόφρονες επιθυμίες. Ομως έχει δείξει προπέτεια που θυμίζει τη γελάδα, οποία γεμίζει τήν καρδάρα με γάλα και μετά δίνει μια κλοτσιά και το χύνει! Στην ομιλία του, στο Εθνικό Συμβούλιο είπε απίστευτα πράγματα.

Συγκρατώ τη φράση: "Φίλε Γιώργο, σε συγχαίρω για τις γενναίες αποφάσεις, γιατί η αποχώρηση από την πρωθυπουργία και την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δείχνει έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό..."!!! Πρόκειται για μια προμελετημένη και καλά σχεδιασμένη κίνηση του Βενιζέλου, που στηριζόμενος στο ψέμα, επιχείρησε να υποκλέψει και τον συναισθηματιμσό των μελών του Εθνικού Συμβουλίου για να τον κουλαντρίσει κατά το δοκούν, αλλά και να εγκλωβίσει τον Παπανδρέου σε μια συναισθηματική κατάσταση τέτοια που ίσως τον "υποχρέωνε" να αλλάξει γνώμη. Ο Βενιζέλος έκανε τραγικό λάθος.

Ο Παπανδρέου ΔΕΝ ΕΙΠΕ ότι αποχωρεί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Κι αν αποχώρησε από την πρωθυπουργία, το έκανε γιατί πρυτάνευσε η λογική για τη σωτηρία της χώρας για την οποία δεν ενδιαφέρεται κανείς από όλους εκείνους που του έβαζαν τρικλοποδιές και τον υπονόμευαν επί δυόμισι περίπου χρόνια. Συνειδητά ο Παπανδρέου έκανε πολιτικές κινήσεις με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και όχι το δικό του πολιτικό συμφέρον. Εξάλλου, έχει δείξει με τον πλέον ευκρινή τρόπο ότι ουδέποτε τον απασχόλησε το λεγόμενο πολιτικό κόστος.

Ο Παπανδρέου πάντοτε ενδιαφέρθηκε για την οικοδόμηση μιας νέας εθνικής συνείδησης, ικανής να ανταποκριθεί στις αξιώσεις που διεκδικεί από τους πολίτες η νέα εποχή μας. Δεν υπάρχει Έλληνας πολίτης σήμερα που να μην έχει κατανοήσει πλήρως την κατάσταση της χώρας! Αντιλαμβάνονται οι πολίτες ότι το ήθος του Παπανδρέου έχει αχρηστεύσει την πανουργία των εχθρών του λαού. Κι αν κάποιος επικαλεστεί τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, θα απαντήσω ότι αυτά είναι παιχνίδια για τα παιδιά. Μπορεί τα νούμερα να φορτίζουν και τις φιλοδοξίες του Σαμαρά και τους μύχιους πόθους του Βενιζέλου. Ωστόσο, η ορθογραφία της ψυχής έχει μεγαλύτερη αξία από την ορθογραφία των λέξεων και των αριθμών...

Ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να καταλάβουν άπαντες, είναι εχθρός της πειθαρχίας και του κανόνα. Είναι ίσως αντικονφορμιστές περισσότερο από κάθε άλλο λαό. Γι' αυτό μην επιχαίρουν όσοι βλέπουν τα νούμερα και διασκεδάζουν. Προϊόντος του χρόνου, γίνεται όλο και πιο καθαρή η εικόνα της πολιτικής δράσης και της κυβερνητικής θητείας του Παπανδρέου, ο οποίος πάντοτε πολιτεύτηκε με ανοιχτά χαρτιά. Ας πολιτευτούν και οι εχθροί του με ανοιχτά χαρτιά για το καλό του Κινήματος και της χώρας. Και αυτό που ενώ το βλέπουν, δεν το θέλουν επ' ουδενί, είναι να έχουμε και μετά τις εκλογές κυβέρνηση Παπαδήμου και στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πάλι τον Γιώργο Παπανδρέου.

Οι δελφίνοι οδηγούν το ΠΑΣΟΚ σε μια νέα «ένωση κέντρου»!

2012-01-12T06:23:00.000-08:00

· Είναι φανερό πλέον ότι υπάρχει σχετική αμηχανία στις δυνάμεις των αντιπαπανδρεϊκών, που διασπασμένοι επιχειρούν να διασωθούν οι ίδιοι, οδηγώντας τις δυνάμεις του Κινήματος στη δημιουργία μιας νέας, αποσαθρωμένης όμως, «ένωσης κέντρου» , που θα παραπέμπει στην θλιβερή περίοδο του Ζίγδη. Εκείνο το «κόμμα» που κράτησε μέχρι το θάνατό του ο Ζίγδης δεν ήταν παρά η σκωληκοειδής απόφυση μιας παράταξης που κάποτε συνένωσε πολιτικές προσωπικότητες του παραδοσιακού δημοκρατικού χώρου, για να αντιμετωπιστεί η Δεξιά.

Σήμερα, τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Υπάρχει μια τεράστια πολιτική και κομματική εμπειρία. Είναι, ακόμη, η ιστορική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου που πέτυχε να συσπειρώσει διάσπαρτες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου για να ανοίξει ο δρόμος για τις μεγάλες αλλαγές που είχε ανάγκη ο τόπος.

Οι επίδοξοι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, ο Χρυσοχοΐδης, η Διαμαντοπούλου, κι όποιος άλλος εμφανιστεί απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου, είναι βέβαιο ότι θα αποτύχει να κρατήσει ενωμένο το Κίνημα. Διότι οι φίλοι, οι οπαδοί, τα μέλη και οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ γαλουχήθηκαν με σοσιαλιστικά ιδεώδη. Η επάνοδος στην εποχή των οπλαρχηγών έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Καμιά γραφειοκρατική συνένωση και καμιά προσωπικότητα στη σημερινή συγκυρία, έξω από αυτήν του Γιώργου Παπανδρέου δεν είναι ικανή να κρατήσει, υπό τις παρούσες συνθήκες, στο Κίνημα και τις δυνάμεις του στο σοσιαλδημοκρατικό δρόμο.

Αυτό σημαίνει ότι ο Παπανδρέου, που ασφαλώς έχει τεράστια αποδοχή στον ευρωπαϊκό χώρο, μπορεί να διευθύνει το Κίνημα μέσα στο πλαίσιο της δράσης των άλλων σοσιαλιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης. Το παιχνίδι εκεί πλέον θα παίζεται και δεν μπορούμε να κάνουμε τη στρουθοκάμηλο, ότι δήθεν έχουμε τη δύναμη και τη θέληση είτε να αποχωρήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να προχωρήσουμε μόνοι μας είτε να διαγράψουμε χρέη, όπως θέλουν οι παραδοσιακές δυνάμεις της εν Ελλάδι αριστεράς που δείχνουν εντελώς αναλφάβητες στη νέα εποχή που έχει ανατείλει, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της οικονομικής κρίσης.

Είναι αυτονόητο ότι ο λαϊκισμός τους, όπως επίσης και εκείνων των Πασοκογενών στελεχών που νόμισαν ότι το Κίνημα με τον Παπανδρέου «αυτομόλησε» στο νεοφιλελευθερισμό, είναι σαθρός και τους εμπνέει τη βακχεία της κολακείας των πόθων και της αγωνίας του ελληνικού λαού που θέλει καλύτερες μέρες.

Τώρα επιζητούν να καρπωθούν τους αγώνες άλλων. Οι πάντες γνωρίζουν ότι το πλαίσιο της σημερινής κυβερνητικής δραστηριότητας είναι εκείνο που καθορίστηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος με τους αγώνες του στην Ευρώπη, πέτυχε να ανοίξει το δρόμο για να στηριχτεί η προσπάθεια της χώρας να ξεφύγει από τη χρεοκοπία.

Θα υπογραμμίσω , ωστόσο, ότι είναι ξεκάθαρη η εμπλοκή του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου στην πολιτική ζωή του τόπου και εμφανέστατη η προσπάθεια των δυνάμεων της ανωμαλίας να διασπάσουν το ΠΑΣΟΚ, να απομακρύνουν από το πολιτικό προσκήνιο τον Γιώργο Παπανδρέου και να οργανώσουν έναν κομματικό σχηματισμό με καπεταναίους που ήθελαν να είναι αρχηγοί, αλλά που στην ουσία οι αποφάσεις για την κοινωνία και την πορεία του τόπου θα παίρνονται αλλού.

Η οργάνωση από το εκδοτικό κατεστημένο ενός διαύλου επικοινωνίας εκείνων που όρθωσαν το ανάστημά τους στον Παπανδρέου φανέρωσε και τις αδυναμίες τους. Κάποιες εφημερίδες, κάποια ραδιόφωνα, κάποια τηλεοπτικά κανάλια, έδωσαν «βήμα» σε κάποιες κρυπτοηρωικές γαλές για να εξακοντίσουν λάσπη και ύβρεις κατά του Παπανδρέου. Και οι επιθέσεις αυτές κατέληγαν στο ότι ο Παπανδρέου κατέστρεψε το Κίνημα και τη χώρα!!! Τόσα χρόνια που ο Παπανδρέου (σύμφωνα με τα λεγόμενά τους) κατέστρεφε τη χώρα, πού ήσαν όλοι αυτοί οι βραδυφλεγείς βάκχοι του δημοκρατικού παροξυσμού; Προς τι η αιδήμων σιγή; Η εκδήλωση του ιδεολογικού βρασμού των δερβίσηδων της προστασίας των λαϊκών συμφερόντων, τώρα είχε ως αποτέλεσμα να πεταχτεί το καπάκι της κατσαρόλας! Και η φλυαρία τους αποκάλυψε πολιτικούς που δημιούργησαν τη νοσηρότητα και το κλίμα της αμφιβολίας κυρίως στους οπαδούς του Κινήματος.

Πώς θα βγουν να μιλήσουν στον κόσμο οι επίδοξοι αρχηγοί; Ο ένας θα λέει ότι τον στηρίζει ο Ψυχάρης και ο Μπόμπολας και το δημοσιογραφικό ασκέρι τους, ο άλλος ότι έχει τον Κόκκαλη, η άλλη ότι έχει τον Βαρδινογιάννη, ο άλλος ότι μπορεί μόνος του! Ο Παπανδρέου ουδέποτε στηρίχτηκε σε ξένα δεκανίκια. Μόνος, με τη δύναμη που του έδωσε ο λαός. Και τόλμησε αυτό που κανείς από τους σημερινούς υποψήφιους δεν θα τολμούσε να κάνει. Ονομάτισε το κατεστημένο. Δεν μίλησε αόριστα. Δεν φοβήθηκε το πολιτικό κόστος. Δεν κρατήθηκε ακλόνητος στην καρέκλα του πρωθυπουργού. Γιατί δεν μπορεί κανείς εχέφρων να δεχτεί όλη αυτή την επιχειρηματολογία που ασφαλώς και είναι έωλη ότι τάχα μου εξαιτίας της πολιτικής του Παπανδρέου φτάσαμε εδώ που είμαστε! Οι υποψήφιοι αρχηγοί ήσαν από την αρχή της εποχής Παπανδρέου υψηλόβαθμα στελέχη και στο Κίνημα και στην κυβέρνηση. Όλες οι αποφάσεις που ελήφθησαν είχαν και τη δική τους συγκατάνευση, τη δική τους υπογραφή. Είναι θλιβερό σήμερα να δείχνουν ως εξιλαστήριο θύμα τον Παπανδρέου, και να ξεχνούν την καταστρεπτική θητεία στη διακυβέρνηση της χώρας του Κώστα Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας. Ζητούν τον παραμερισμό του Παπανδρέου, και συγχρόνως προβάλλουν τη δική τους δήθεν αμόλυντη κυβερνητική θητεία.

Ο Παπανδρέου είναι πολιτικός και κοινωνικός αναμορφωτής γιατί οραματίστηκε μια νέα κατάσταση, ένα νέο κράτος, καλύτερο από το προηγούμενο, απαλλαγμένο από τη διαφθορά, για να είναι στην υπηρεσία της κοινωνίας, ένα κράτος δικαιοσύνης. Αλλού πέτυχε και αλλού δεν πέτυχε. Άλλωστε μέσα σε περίπου δυο χρόνια δεν ήταν εύκολο. Αυτοί δεν έδωσαν κανένα απολύτως στίγμα των δικών τους νέων ιδεών. Καμιά πρόταση. Αναλώθηκαν στην μικροπολιτική των ύβρεων και της αποχής από τους αγώνες που έδινε ο Παπανδρέου. Αλλά η μικροπολιτική καταντά εύκολα καιροσκοπισμός

Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο πρέπει να φύγει ο Παπανδρέου και να αναλάβουν οι δελφίνοι; Μου θυμίζουν ποδοσφαιρική ομάδα. Μετά από μια κακή εμφάνιση πρέπει ν’ αλλάξει ο προπονητής; Αντί να συσπειρωθούν στον πρόεδρο του Κινήματος και να αναγνωρίσουν τις υπηρεσίες του, να αποδεχτούν και τα δικά τους λάθη και να χτυπήσουν μαζί με αυτόν τα επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα που ονομάτισε, αυτοί τον «άδειασαν», αποτραβήχτηκαν και ως οπλαρχηγοί ετοιμάζονται να μοιραστούν τα κομμάτια του.

Νέα «ένωση κέντρου» δεν πρόκειται να υπάρξει. Άλλαξαν οι εποχές. Ξύπνησε ο λαός. Κάποιοι είπαν ότι οι σημερινές πολιτικές εξελίξεις θύμισαν κάπως την περίοδο της Αποστασίας του ‘65. Θα συμφωνήσω. Απλώς να θυμίσω ότι τότε ο γίγαντας λαός πήγε και έκαψε τις εφημερίδες του γνωστού συγκροτήματος όταν ο Λαμπράκης επιχείρησε ν’ αλλάξει στάση καρφώνοντας πισώπλατα τον Γέρο της Δημοκρατίας.

Σήμερα ξέρουμε ότι το συγκρότημα, που διευθύνει ένας δημοσιογράφος που κάποτε υπέγραφε το συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον δικτάτορα Παπαδόπουλο για τη διάσωσή του από την απόπειρα του Αλέξανδρου Παναγούλη, έχει ακολουθήσει τα τελευταία χρόνια μια τακτική υπονόμευσης του ΠΑΣΟΚ και του Παπανδρέου (Το Βήμα, Τα Νέα, Mega), αλλά και άπειρες φορές ευθείας επίθεσης εναντίον του. Ο άνθρωπος σκέφτεται με το παλιό μυαλό. Γι’ αυτό θ’ αποτύχει κι αυτός αλλά και όσοι έχουν στο μυαλό τους την ανασύσταση μιας «ένωσης κέντρου» όπου εκεί μέσα θα συνωθούνται διάφοροι μωροφιλόδοξοι οπλαρχηγοί, για να αποφασίζουν όμως και να κυβερνούν… άλλοι!.

Για το "γνήσιο" ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τον Κίμωνα Κουλούρη

2012-01-11T03:06:00.000-08:00

Εκτιμώ τον Παντελή Μπουκάλα, τον δημοσιογράφο, κριτικό, δοκιμιογράφο, τέλος πάντων τον πνευματικό άνθρωπο. Δεν εκτιμώ όμως τον φανατισμό που τον διακατέχει όταν θέλει να αναφερθεί στο ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, πάντα βρίσκει τρόπο να τα διυλίσει όλα για να στήσει το ΠΑΣΟΚ κι ό,τι συμπυκνώνεται μέσα του, στον τοίχο του.

Με τίτλο «Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ, ρε;» (Η Καθημερινή, 10/01/2012), τα βάζει με τον Κίμωνα Κουλούρη. Και πολύ καλά κάνει, διότι ο εν λόγω πρώην πολιτικός ήταν ένα κακό παράδειγμα για όλους. Αλλά θεωρώ ότι το τελευταίο αυτό κείμενο γράφτηκε απλώς και μόνο για να ξεφουρνίσει ο φίλτατος Μπουκάλας αυτή τη φράση: «Ο κ. Κουλούρης, σαρξ εκ της σαρκός του γνήσιου ΠΑΣΟΚ και πνεύμα από το πνεύμα του…»!!!

Από δω το έφερε, από κει το έφερε, τελικά το είπε και, φαντάζομαι, ξαλάφρωσε που για πολλοστή φορά «καθάρισε» με το ΠΑΣΟΚ. Αλλά, όχι απλώς με το ΠΑΣΟΚ. Με το «γνήσιο»! Επειδή κι εγώ είμαι «γνήσιος» Πασόκος, με παίρνει κι εμένα η μπάλα. Ο Κουλούρης δεν ήταν αυτό που γράφει ο Μπουκάλας. Ήταν μια εξαίρεση ενός ανθρώπου που πολιτεύτηκε με τον δικό του τρόπο και που, φυσικά, δεν θα μπορούσε να είναι αποδεκτός από όλο το ΠΑΣΟΚ. Ούτε απολάμβανε της ιδίας εκτίμησης. Στη δεδομένη χρονική στιγμή ίσως το έργο του «συγκεντρωσιάρχη» να του πήγαινε. Αλλά και τα αξιώματα που έλαβε κατά καιρούς δεν σήμαινε ότι ήσαν τα «βραβεία» για τη «σάρκα» και το «πνεύμα» του.

Δεν θα αντιδικήσω με τον Μπουκάλα. Αντιδικώ με την αντίληψη που θέλει το ΠΑΣΟΚ να είναι ένα παράδειγμα πολιτικού οργανισμού προς αποφυγή! Είναι αλήθεια ότι το ΠΑΣΟΚ από την ημέρα της εμφάνισής του στην πολιτική ζωή του τόπου, είναι στόχος. Στόχος για τη Δεξιά, στόχος για την Αριστερά, στόχος για το Κέντρο, στόχος για τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς. Μπορεί κανείς αυτό να το επικαλεστεί έτσι όπως τον βολεύει – εξαρτάται πού στέκεται!

Ωστόσο, θα έλεγα ότι η πιο σφοδρή πολεμική που έχει δεχτεί κόμμα, είναι το ΠΑΣΟΚ. Πολεμήθηκε, μισήθηκε, επιχειρήθηκε η διάλυσή του, ο εξοβελισμός του από το πολιτικό προσκήνιο και η διαπόμπευση των στελεχών και ψηφοφόρων, μελών, οπαδών και φίλων του. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίοδος του «βρώμικου ’89», όταν στην προσπάθεια του τότε επιχειρηματικού, εκδοτικού και πολιτικού κατεστημένου, να χτυπηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, στήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα όλος ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ. Δεν χαρακτήριζαν κλέφτη μονάχα τον Παπανδρέου ή κάποια από τα στελέχη που παραπέμφθηκαν τότε στο Ειδικό Δικαστήριο…

Ο Κουλούρης είναι ένας απόμαχος της πολιτικής. Και όπως δείχνουν τα πράγματα δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναπολιτευτεί. Αυτός ο ίδιος ίσως να κάνει προσπάθειες για να αναδειχθεί και να επιβιώσει πολιτικά και γι’ αυτό «μάχεται». Είναι μια sui generis προσωπικότητα που δυστυχώς εμφιλοχώρησε στο Πασοκικό περιβάλλον και ανέπτυξε την κοσμία διαγωγή που όλοι μας ξέρουμε, δηλαδή του ψευτόμαγκα, του νομίζει ότι μπορεί να κουλαντρίζει τη ζωή μας και μετά την ανώμαλη προσγείωσή του!

Τα έβαλε και με τον Γιώργο Παπανδρέου, διότι τον απομάκρυνε – και καλώς έπραξε. Εδώ που τα λέμε, πολλούς θα έπρεπε να έχει απομακρύνει, αφότου ανέλαβε την προεδρία του Κινήματος. Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε μια προσπάθεια εξυγίανσης και κάθαρσης της πολιτικής ζωής ως δημόσιας λειτουργίας. Δεν τα κατάφερε, αλλά δεν φταίει αυτός ή αν φταίει έχει το μικρότερο μερίδιο ευθύνης. Το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες τελούσε υπό τον εκβιασμό της θεμιτής ή αθέμιτης αξίωσης βουλευτών του Κινήματος με τελικό αποτέλεσμα την ανατροπή του, αυτό είναι ένα επεισόδιο που η ιστορία θα το καταγράψει και προϊόντος του χρόνου θα το αποκαθάρει από τον συναισθηματισμό της στιγμής.

Η ανατροπή ή εκδίωξη ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το, του Παπανδρέου από την κυβέρνηση και η εμμονή των «στελεχών» του Κινήματος να απομακρυνθεί δια παντός από την πολιτική, είναι ένα φαινόμενο που μόνο σε καθεστώτα φασιστικού τύπου παρουσιάζεται. Και βέβαια εκείνοι που οργάνωσαν όλη αυτή την περιπέτεια, αποφάσισαν να συσπειρωθούν και να ενεργήσουν συγχρόνως, ώστε να λειανθούν οι εντυπώσεις. Είναι γνωστό ότι το ομαδικό έγκλημα παύει να είναι έγκλημα κατά τους κανόνες της σχετικής ηθικής.

Η Βάσω Παπανδρέου, ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου...

2012-01-10T09:17:00.000-08:00

....είναι από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που χορτάσανε όσα χρόνια (και είναι πάμπολλα) ασχολούνται με την πολιτική με κομματικά, κυβερνητικά και κρατικά αξιώματα. Πέρα από τον Παπαϊωάννου που προφανώς έχει εργαστεί ως δικηγόρος, ο Κώστας και η Βάσω ΔΕΝ δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους για να καταλάβουν πώς βγαίνει το ψωμάκι! Τι σημαίνει να μην έχεις δουλειά, να έχεις οικογένεια και να πρέπει να φιλήσεις κατουρημένες ποδιές για να βρεις μια δουλειά ή να ιδρώσεις ή να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ ή να είσαι υποχρεωμένος να ανέχεσαι παλιανθρωπιές, παρενοχλήσεις και άλλα βασανιστήρια, επειδή στο μυαλό σου είναι η έγνοια σου για την οικογένεια.

Λοιπόν, αυτοί οι τρεις μάλλον έχουν φαγωθεί να κατασπαράξουν τον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι τρεις άνθρωποι, τρεις πολιτικοί, που γίνανε πολιτικές προσωπικότητες λόγω Παπανδρέου. Εντάξει, εντάξει, σας προλαβαίνω. Θα επικαλεστούν τον Ανδρέα! Και λοιπόν; Οι θέσεις που είχαν πάντοτε ήσαν πολύ αποφασιστικές. Στην "αυλή" των Παπανδρέου ένιωσαν τις ανάσες της εξουσίας... Τώρα, μάλλον νιώθουν ότι έχουν να προσφέρουν πάρα πολλά στο έθνος και στον χειμαζόμενο ελληνικό λαό και επειδή δεν τους αφήνει ο Γιώργος, αποφάσισαν να τον γκρεμίσουν στον Καιάδα. Βέβαια, η απόφασή τους δεν κοινοποιήθηκε ποτέ ευθαρσώς, αλλά άρχισαν να ψελλίζουν στην αρχή και σιγά-σιγά συντονίστηκαν με την τακτική των άλλων επίδοξων αρχηγών.

Οι επιθέσεις που γίνονται πλέον στον Γιώργο και που θα ξεδιπλωθούν στο Εθνικό Συμβούλιο, απλώς θα πέσουν στο κενό. Γιατί -ρωτώ- να φύγει ο Γιώργος και να μην εξαφανιστεί η Βάσω; Γιατί να μην πάει σπίτι του ο Σκανδαλίδης; Γιατί να μην πάει για χαμομήλι στο σπίτι του και ο Παπαϊωάννου; Ποιο είναι το λάθος του Παπανδρέου; Ότι μίλησε για ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ; Καλύτερα να μην το συζητήσω. Ότι τους άφησε όλους να αυτενεργούν; Ούτε αυτό θα το συζητήσω. Ότι όλοι τους δεν είναι σε θέση να υπερηφανευτούν για το έργο τους - ποιο έργο τους;;;;

Ξέρω τι κάνουν τόσον καιρό. Ξέρω ότι βυσσοδομούν πίσω από τις πλάτες όλων μας. Ξέρω ότι έχουν λιποψυχήσει. Ξέρω ότι προσπαθούν να βρουν κοινούς δρόμους τα πρόσωπα που διεκδικούν την εξουσία. Ξέρω τις επαφές με το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο. Δεν λέω για κάποιους βλάκες βουλευτές που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα και πάνε στα ΜΜΕ και ξερνάνε τα απωθημένα τους για τον Παπανδρέου. Αυτοί δεν είναι ούτε για φτύσιμο.

Ο Παπανδρέου ήταν άτυχος κι έκανε ένα τραγικό λάθος. Δηλαδή επέλεξε αυτούς που θα τον μαχαίρωναν!!! Πέρα από τους άντρες συνεργάτες του, αποθέωσε τις γυναίκες κι έδωσε άφθονη δημοσιογραφική τροφή. Αλλά ήταν ειλικρινής. Κi εκείνες τον πρόδωσαν. Σοφία Γιαννακά, Εύα Καϊλή, Συλβάνα Ράπτη, Σούλα Μερεντίτη, Ελενα Παναρίτη, Τόνια Αντωνίου… Αυτό το «πληρώνει» τώρα. Αλλά η ζωή δεν τελείωσε και πολύ περισσότερο η πολιτική ζωή. Η ζωή και για τον πολιτικό Γιώργο Παπανδρέου αρχίζει κάθε πρωί!

Γιώργο, εδώ είμαστε… εμείς που δεν κουραστήκαμε, που δεν πήραμε και δεν θέλουμε αξιώματα, εμείς που έχουμε και φυλάμε ως κόρην οφθαλμού τις παρακαταθήκες του ιδρυτή του Κινήματός μας. Εμείς σε στηρίζουμε, όποια απόφαση κι αν πάρεις. Φτάνει που ονομάτισες με θάρρος, χωρίς να λογαριάσεις το πολιτικό κόστος, εκείνους που εκμεταλλεύονται τους πόθους του ελληνικού λαού. Ποιος λογαριάζει τους Ψυχάρηδες και τα τσιράκια τους; Ποιος λογαριάζει τις κάλπικες δημοσκοπήσεις;; Ποιος λογαριάζει τη διατεταγμένη δημοσιογραφία;;; Δυστυχώς ζούμε σ' αυτή την θλιβερή πραγματικότητα

Και γι' αυτό, ο αγώνας συνεχίζεται.

Τα σενάρια του Ψυχάρη, η ασύδοτη δημοσιογραφία και ο Παπανδρέου

2012-01-07T05:39:00.000-08:00

Δεν αντέχω να μη σχολιάσω τον μεγαλοεκδότη και άλλοτε διοικητή του Αγίου Ορους Σταύρο Ψυχάρη που με τη δύναμη του πλούτου πιστεύει ότι μπορεί να έχει το πάνω χέρι! Κάνει λάθος. Τα σενάρια είναι δουλειά των σεναριογράφων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Τηλεόραση έχει - το Mega. Κι εκεί μπορεί άνετα να μεταδίδει αυτά που λέει και γράφει. Εχει μπιστικούς. Και τις εφημερίδες - Τα Νέα και Το Βήμα. Δυο εφημερίδες με μακρά δημοκρατική προϊστορία και με διαλείμματα παρεκτροπών. Τώρα δεν κάνει διάλειμμα! Απλώς το συγκρότημα υπηρετεί το κατεστημένο. Η πορεία του στο χώρο του Τύπου και της ελληνικής κοινωνίας είναι στιγματισμένη.

Αυτά που γράφει σήμερα για τον Γιώργο Παπανδρέου ο Ψυχάρης στο Βήμα, εντός εισαγωγικών, είναι παπαριές! Κι εγώ βάζω εντός εισαγωγικών κάποια πράγματα που μου είπε ο Θεός και τα δημοσιεύω. Και τα γράφει έτσι που οι ανίδεοι αναγνώστες - υπάρχουν πολλοί τέτοιοι - θα πιστέψουν τα παραμύθια του. Λέει: "Ο διάλογος πίσω από τις κλειστές πόρτες του Μεγάρου Μαξίμου"!!! Και μέσα στο κείμενο γράφει: "... απέφυγα το ομιλείν αρκούμενος εις το ακούειν"!!! Ποιος διάλογος, λοιπόν;;;

Ωστόσο, επιχειρεί μ' ένα δήθεν μυστηριώδη λόγο να προσδώσει κάποια αίγλη σε δικές του κινήσεις. Οτι άφησε το αυτοκίνητό του (μα δεν πήγε μόνος του - έχει οδηγό) σε απόσταση, ότι ένας κλητήρας τους οδήγησε από το υπόγειο στο ισόγειο του Μεγάρου, ότι έκαναν τη "θητεία" τους στην αίθουσα αναμονής, ότι σκόνταψε και παραπάτησε διερχόμενος πλησίον τους ο τότε υπουργός Χάρης Καστανίδης που έδειχνε έκπληκτος [sic] από την παρουσία τους στο συγκεκριμένο χώρο, ότι "αιφνιδίως ενεφανίσθη ο κ.Μόσιαλος με ένα μεγάλο σημειωματάριο στο χέρι"... Τέτοιες κοινοτοπίες, άχρηστες, δεν θα σκεφτόταν κανείς λογικός να τις παραθέσει. Κι όμως ο Ψυχάρης για να προσδώσει μυθιστορηματικό ύφος στη γραφή του λέει τις παπαριές του, πιστεύοντας ότι αυτές θα συγκινήσουν τους αναγνώστες του.

Επιχειρείται με τον τίτλο "ΤΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ Ο κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ", να υποκλέψει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. ΤΙΠΟΤΕ δεν αναφέρεται εντός εισαγωγικών, που να το είπε ο Παπανδρέου. Πρόκειται περί ΔΟΛιας γραφής. Γράφει ο Ψυχάρης: "Σχεδόν μισή ώρα κράτησε η συζήτηση, με τον κ. Παπανδρέου να ομιλεί διαρκώς για το Μέγα Τσάνελ. [...] Ο κ. Παπανδρέου μας ρώτησε αν υπάρχουν συγκεκριμένα αιτήματα ημών των εκδοτών....κ.λπ." Το τι του είπε ο Παπανδρέου, ο Ψυχάρης μπορεί να ισχυρίζεται ό,τι θέλει.

Επιμένει για την "πίσω πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου". Δεν πρόκειται για την πίσω, αλλά για την πλαϊνή πόρτα.Τι ήθελε ο Ψυχάρης, να τον ανεβάσουν από την κυρία είσοδο που ανεβαίνουν οι πρόεδροι, οι πρωθυπουργοί, και οι υπουργοί; Ποιος νομίζει ότι είναι; Πού βρίσκει το κακό ότι ο Παπανδρέου μίλησε στους εκδότες για το Mega; Το κανάλι αυτό με τους δημοσιογράφους που εμφανίζονται κάθε βράδυ έχει αποδυθεί σ' έναν αγώνα απαξίωσης του Παπανδρέου τα τελευταία χρόνια, μηδενίζοντας την πολιτική του δράση, αλλά και μειώνοντάς τον προσωπικά σαν άτομο. Κάτι δηλαδή που το Βήμα έχει κάνει άπειρες φορές, δια χειρός Πρετεντέρη, Καρακούση, Μαλλούχου, Λώρης Κέζα κ.ά. Ασφαλώς όλα αυτά δεν είναι τυχαία, αλλά είναι ενταγμένα σ' ένα συνολικό σχέδιο υπονόμευσης του ΠΑΣΟΚ και του ίδιου του Παπανδρέου.

Επίσης ο Ψυχάρης στην πρώτη δήλωσή του ανέφερε: "Η Εθνική είπε ΟΧΙ επισήμως. Ανεπισήμως μας είπαν ότι δεν το ενέκρινε το Μαξίμου"!!!! Η ανακοίνωση της Εθνικής αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η Εθνική Τράπεζα ουδέποτε δέχτηκε ή, πολύ περισσότερο, επεδίωξε ανάμιξη τρίτων, πολιτικών ή άλλων προσώπων, στη διαδικασία χορήγησης δανείων ή, γενικώς, στη λειτουργία της. κ.λπ.». Και προφανέστατα η διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτεί ότι ειπώθηκε κάτι "ανεπισήμως" στον Ψυχάρη. Τότε γιατί το επικαλείται αυτό το "ανεπισήμως" ο Ψυχάρης αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι σαν την λάσπη; Αν δεν είναι λάσπη, ας δημοσιοποιήσει το όνομα εκείνου του διοικητή ή του υποδιοικητή της Εθνικής που του είπαν ότι το δάνειο "δεν το ενέκρινε το Μαξίμου"!!!

Θα πρέπει να καταλάβει ο Ψυχάρης (και ο στρατός του) ότι ο λαός δεν τρώει κουτόχορτο. Επιδίδεται σε εξυπνάδες με ευστροφία αιλουροειδούς. Γρατσουνίζει το μπουζούκι του ψεύδους. Κι ο κόσμος, όχι μόνο οι οπαδοί και ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, καταλαβαίνει και νιώθει την αναταραχή που προηγείται του εμετού. Δεν ξέρω γιατί μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του έδωσε το αξίωμα του διοικητή του Αγίου Ορους. Με ποια προσόντα; Μ' εκείνα που είχε όταν πήγαινε και δίδασκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο; Αλλά ο Ψυχάρης καρπώθηκε αγώνες που δεν του ανήκουν. Και βρήκε τώρα να βάλει τον γιο του δίπλα στον Σαμαρά, για να τον προετοιμάσει να κατέβει στο στίβο της πολιτικής. Με τη ΔΕΞΙΑ! Εκεί, δηλαδή, που ανήκει ο Ψυχάρης, αυτός που κάποτε υπέγραφε το συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον δικτάτορα Παπαδόπουλο για την διάσωσή του από την απόπειρα του ήρωα Αλέξανδρου Παναγούλη.

Οι σαλταδόρικες εξορμήσεις των εφημερίδων του συγκροτήματος κατά του ΠΑΣΟΚ και του Παπανδρέου δεν θα περάσουν. Στεναχωριέμαι πραγματικά γιατί ο εκμαυλισμός των δημοσιογράφων είναι πλέον στην ημερήσια διάταξη. Οι διευθύνοντες το συγκρότημα -πέρα από τον ίδιο τον Ψυχάρη- υποδύονται τους πολιτικούς κήνσορες με την ξεγνοιασιά των αρλεκίνων στο παλκοσένικο της πιο ασύδοτης δημοσιογραφίας.

Αυτά φυσικά ισχύουν και για το τηλεοπτικό κανάλι "Μέγα Τσάνελ", όπως το λέει ο Ψυχάρης. Εκεί κανοναρχεί ο Πρετεντέρης, που μονοπωλεί για τον εαυτό του τη συλλογική θέληση της πλειοψηφίας. Αυτός γνωρίζει την αλήθεια, και βρίζει από καθέδρας, όποιον πιάσει στο στόμα του. Αλλά δεν είναι δυνατό πλέον να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα και με επικίνδυνη απάθεια το βάναυσο ποδοπάτημα της αλήθειας. Ας μην κάνουν το λάθος ότι τα βάζουμε με τη ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ! Κάθε άλλο.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατά τη δική μου αντίληψη, θα πρέπει να πειθαρχούν σε ορισμένες αμετακίνητες ηθικές αρχές. Κάτι τέτοιο, δηλαδή, που δεν συμβαίνει στις μέρες μας. Πιστεύω ακράδαντα ότι η αυθεντικότητα μιας προσωπικότητας κυρώνεται από την κοινή συνείδηση. Κι όλοι ξέρουν πια ότι ο έλεγχος στις μέρες μας έχει περάσει στους ξυλοσχίστες. Κατά τον Πρετεντέρη, έλεγχος σημαίνει εμπαθής και κατά κανόνα ιδιοτελής πολεμική που την συνθέτει ένα αλλοπρόσαλλο συνονθύλευμα συκοφαντίας, κακοπιστίας και αισχρών χαρακτηρισμών, που απευθύνεται προς αμαθείς, προθυμότατους πάντοτε αποδέκτες της οποιασδήποτε μωρίας. Σήμερα ο πολιτικός μας βίος διέπεται, δυστυχώς, από τη δύναμη του εκβιασμού που είναι σε θέση να ασκούν οι ασυδότως θρασείς. Ο Παπανδρέου υπέστη και υφίσταται ακόμη μια εκβιαστική συμπεριφορά που στόχο έχει την αδρανοποίησή του και την περιχαράκωσή του στα σύνορα της εν Καστρί κατοικίας του!

ΓΙΑΤΙ μισούν τον Γιώργο Παπανδρέου;;;

2012-01-04T22:48:00.000-08:00

Οι τελευταίες εξελίξεις στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ευρύτερα στην ελληνική πολιτική ζωή, δίνουν την αφορμή για εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων που ίσως βοηθήσουν να δούμε καθαρότερα τα πράγματα και τους ανθρώπους. ΤΟΛΜΗΡΟΣ ο Γιώργος Παπανδρέου, διέβη τον Ρουβίκωνα των δισταγμών και μίλησε ανοιχτά, έτσι όπως θέλουν οι πολίτες, έτσι όπως θέλουμε όλοι να είναι οι πολιτικοί μας. Ελειψε σ' αυτόν τον τόπο η ευθύτητα, η αλήθεια, το θάρρος.

Οι περισσότεροι πολιτικοί επί χρόνια είναι πεδικλωμένοι στα κάθε είδους συμφέροντα, και δυστυχώς η πολιτική τους λειτουργία και συμπεριφορά υπαγορεύεται από τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι αυτών των "συμφερόντων". Κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, πριν την δικτατορία, μιλούσε για το "κατεστημένο" κι εμείς νιώθαμε τι έλεγε, αλλά ήταν και δύσκολο να χωνέψουμε ότι κάποιοι επιχειρηματίες, κάποιοι εκδότες, επιζητούν μετά μανίας να ποδηγετήσουν τη λαϊκή θέληση και να κουλαντρίσουν την πολιτική ζωή του τόπου. Τώρα πλέον είναι σχεδόν όλα στο φως.

Η ατυχία για το ΠΑΣΟΚ ήταν ότι πάντα, με ελαχιστότατες εξαιρέσεις, έπασχε από συνωστισμό, στις υπεύθυνες θέσεις, μικρανθρώπων. Και διαπιστώσαμε όλοι, με λύπη βέβαια, ότι κρατούσαν καίριες κομματικές ή κυβερνητικές θέσεις μικροματαιόδοξοι ή μικρόψυχοι. Οι πιο πολλοί από αυτούς που σήμερα διεκδικούν την αρχηγία και φανατισμένα επιχειρούν, να εκπαραθυρώσουν τον ΓΑΠ, είναι επαγγελματίες της αυτοπροβολής, όταν δεν είναι εγκάθετοι "επιχειρήσεων" κάθε λογής. Είναι δυστύχημα το γεγονός ότι δεν μπορούν να ξεκόψουν από τις αιώνιες "δουλείες" στο κατεστημένο, στο κεφάλαιο, στα οργανωμένα συμφέροντα και στα προσωπικά τους συμπλέγματα. Μην ακούτε κάποιες φωνές που κάποτε μιλάνε με ευγλωττία. Είναι απάτη...

Είναι αλήθεια πως όταν ο ΓΑΠ ανέλαβε τα ηνία του Κινήματος και της διακυβέρνησης, είπαμε ότι αρχίζει μια άλλη εποχή για τον τόπο και τον λαό. Οι προϋποθέσεις που είχαμε υπόψη ήσαν γνωστές. Ελα όμως που το πρόβλημα της χώρας δεν το ξέραμε σε όλη του την έκταση. Ούτε ο ΓΑΠ. Τα ψευδή στοιχεία που παρέλαβε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχαν δημιουργήσει ένα δισεπίλυτο πλέγμα σχέσεων που ο ΓΑΠ έπρεπε να ξεδιαλύνει. Α, λένε, οι διάφοροι καλοθελητές. Δεν είπε την αλήθεια, που την ήξερε! Ας μην είμαστε προκατειλημμένοι.

Ο ΓΑΠ απεγνωσμένα προσπάθησε να βρει λύσεις, να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο για την καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών, να κερδίσει χρόνο απέναντι στην δυσπιστία των Ευρωπαίων εταίρων που πίστευαν ότι όλοι οι Ελληνες είναι παλιάνθρωποι και πονηροί και απατεώνες και κλέφτες! Αυτό δεν ήταν εύκολο. ΟΜΩΣ, η βιασύνη μας να δούμε καλύτερες μέρες δημιούργησε ένα πρόσθετο αρνητικό πρόσημο για την πολιτική του ΓΑΠ. Και φυσικά με την τακτική που ακολούθησαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το αρνητικό για τον ΓΑΠ κλίμα εντεινόταν.

Και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Δηλαδή, να έχουν συνασπιστεί εναντίον του, αυτοί τους οποίους δεν δίστασε να κατονομάσει. Και ήταν ολέθριο για την προσωπική πολιτική του επιβίωση, αλλά όμως ήταν και είναι συμφέρον για τον ελληνικό λαό και τον τόπο. Πρέπει ο λαός να ξέρει την αλήθεια. Πρέπει όλα να είναι στο φως. πρέπει να διοικούν την χώρα αυτοί τους οποίους ο ίδιος ο λαός εκλέγει με την ψήφο του.

Το κατεστημένο όμως με τη δύναμη των ΜΜΕ προσεταιρίστηκε τους μικρανθρώπους που στελέχωσαν το ΠΑΣΟΚ για να το ξεστρατίσουν. Ο Παπανδρέου χτύπησε τα συμφέροντα. Ηξερε ότι αυτό θα έχει πολιτικό κόστος, αλλά δεν πισωγύρισε. Κλόνισε τις αυθεντίες των ΜΜΕ, και τους ιδιοκτήτες τους που καμώνονται ότι νοιάζονται για την ενημέρωση και το συμφέρον του λαού.

«Στα δύο αυτά χρόνια, και εγώ θα μπορούσα να αλλάξω πολλά, κοιτάζοντας πίσω. Ήξερα ότι το πρόβλημα είναι βασικά διαρθρωτικό, θεσμικό, ότι υπήρχε ανάγκη βαθύτερων αλλαγών στο κράτος, πάταξης της διαφθοράς και της ανομίας. Έπρεπε να επιμείνω. Έκανα λάθος που δεν επέμεινα περισσότερο σε αυτό, παρά τις πολλές συσκέψεις για τα φάρμακα και τη συνταγογράφηση, για τη φοροδιαφυγή, για την μέχρι τώρα ασυλία στους μεγαλοπαράγοντες, για την αργοπορία της Δικαιοσύνης. Ήταν λάθος που δεν αλλάξαμε άμεσα το εκλογικό σύστημα, που δεν βάλαμε άμεσα ένα πλαίσιο διαφάνειας στα Μέσα Ενημέρωσης, που πιστέψαμε τις προβλέψεις των διεθνών Οργανισμών - έγκυρων, βεβαίως - για το εύρος και τη διάρκεια της κρίσης. Φορτωθήκαμε στις πλάτες μας αμαρτίες πολλών άλλων. Αλλά δεν θα αναλάβω και δεν πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για λάθη άλλων, για το ότι φτάσαμε εδώ. Δεν έχω πρόβλημα να αναλάβω τις ευθύνες μου ως Πρωθυπουργός, δεν με νοιάζει - και το απέδειξα - το πολιτικό κόστος. Δεν δέχομαι, όμως, μαθήματα περί τόλμης. Δεν ήμουν ούτε άτολμος, αλλά και δεν ήμουν εγώ ο άτολμος. Η μόνη μομφή που δέχομαι, είναι ότι πάντα ήθελα να προχωρήσω με συναίνεση μεταξύ μας».

Η θλιβερή εξέλιξη ενός προβληματικού δημοσιογράφου!

2012-01-01T02:47:00.000-08:00

Δεν θα κάνω προσπάθεια να επιχειρηματολογήσω για το ήθος, την πολιτική επάρκεια και την υπευθυνότητα του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ώστε να ανατρέψω αυτά που έγραψε στο δικό του site ο δημοσιογράφος ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΑΠΤΗΣ [ΓΑΠ: Το θλιβερό τέλος ενός προβληματικού «ηγέτη»]. Και τούτο διότι είναι κρυστάλλινος ο βίος και η πολιτεία του Παπανδρέου.

Ο λίβελλος του Ράπτη δεν είναι "αθώος"! Αλλά θα χρειαστεί ένα άρθρο μας για να τον "περιποιηθούμε". Το μόνο που του λέω τώρα είναι ότι έχει το "επαγγελματικό" τέλος που δικαιούται, δηλαδή να είναι πανελίστας του Παπαδάκη και συνδαιτημόνας της Πυργιώτη (υψηλού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας). Αυτά είναι αρκετά.

Αν, πάντως, νομίζει ότι κατετρόπωσε τον Παπανδρέου, κάνει λάθος, το ίδιο λάθος που κάνει και η βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ Σοφία Γιαννακά, η οποία έχει βαλθεί να πυροβολεί ασυστόλως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το ίδιο λάθος που έχει κάνει και ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης με την αηθέστατη συμπεριφορά του απέναντι στον Παπανδρέου.

Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους για τον γερο-Καραμανλή. Εφυγε από την πρωθυπουργία γιατί ήταν δειλός! Ναι, δειλός. Εβλεπε την καταιγίδα του Ανδρέα Παπανδρέου και δεν το άντεχε. Ο άνθρωπος παρέδωσε στον Ράλλη για να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας. Εξουσιομανής μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Κι όταν ο Ανδρέας πρότεινε (και καλά έκανε) τον Σαρτζετάκη, ο Καραμανλής απεχώρησε παραιτούμενος πριν τη λήξη της θητείας, χωρίς να "παραδώσει" στον διάδοχό του - όπως επέβαλλε και η ηθική τάξη. Αλλωστε ο Καραμανλής ήταν συνηθισμένος. Όπως τότε που έβλεπε ή ένιωθε τον επερχόμενο θρίαμβο του Γεωργίου Παπανδρέου, του Γέρου της Δημοκρατίας, έφυγε κρυφά και με ψευδώνυμο για το Παρίσι. Γι' αυτόν τον "αξιοπρεπή" πολιτικό μιλάει ο Ράπτης...

Οσο για τον Κωστάκη Καραμανλή, εκείνος εξαφανίστηκε από μόνος του - ή μάλλον ήταν εξαφανισμένος στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Κι όταν διέλυσε το κράτος με τους διεφθαρμένους συνεργάτες του (δεν θα απαριθμήσω τα άπειρα σκάνδαλα - πολιτικά, οικονομικά, ηθικά και άλλα) και η διαφθορά είχε χτυπήσει... "κόκκινο", έκανε εκλογές γιατί δεν άντεχε άλλο. Ο Ράπτης κάνει τώρα πως δεν θυμάται ή δεν ξέρει την πρόσφατη ιστορία.

Να μιλήσω για τον αρχι-αποστάτη και πολιτικό βρικόλακα Κώστα Μητσοτάκη; Ο Ράπτης και σ' αυτή την περίπτωση κάνει πως δεν θυμάται τι πέρασε η χώρα στα 2-3 χρόνια που κυβερνούσε ο Μητσοτάκης. Από τα Καυδιανά δίκρανα πέρασε η χώρα και ο ελληνικός λαός και είναι κρίμα που βγάζει... λάδι και τον Μητσοτάκη, ο οποίος στη συνείδηση του ελληνικού λαού έχει ταυτιστεί με μια από τις χειρότερες πολιτικές περιόδους του τόπου.

Τώρα, αυτά τα περί "οικογενειοκρατίας" είναι παραμύθια της Χαλιμάς! Με τη λογική αυτή και στο χώρο του Τύπου, θα πρέπει ο Ράπτης να βγάλει απαγορευτικό νόμο λόγου χάρη για τους αδελφούς Σαραντάκους επειδή ο πατέρας τους ήταν δημοσιογράφος, για τους Καψήδες επειδή ο πατέρας τους ήταν δημοσιογράφος, για τον Στρατή Αγγελή επειδή ο πατέρας του ήταν δημοσιογράφος, για τον Κωνσταντίνο Ζούλα επειδή ο πατέρας του είναι δημοσιογράφος, για τον Θέμη Μάλλη επειδή ο πατέρας του ήταν δημοσιογράφος, η Τσαπανίδου (στην ΕΤ-3) επειδή είναι κόρη της Πόπης Τσαπανίδου! Και για άλλους δημοσιογράφους μπορώ να μιλήσω. Αυτό ασφαλώς ισχύει και για παιδιά γιατρών, δικηγόρων πανεπιστημιακών κ.λπ. Δηλαδή, όλοι θα πρέπει να πάνε στην πυρά που ανάβει ο Ράπτης;;; Αυτή η νοοτροπία είναι ρατσιστική, για να μην πω... φασιστική! Όλοι οι Έλληνες είμαστε μεσοτοιχία. Μικρός λαός και καλώς-ή κακώς γνωριζόμαστε. Μη φάμε και τα σωθικά μας για να ικανοποιηθεί ο Ράπτης!

Δημοσιογραφικός τεντιμποϊσμός. Με αφορμή την κυρία Ακριβοπούλου του "Σκάι"!!!

2011-12-29T09:57:00.000-08:00

Κάποιοι δημοσιογράφοι νομίζουν πως μπορούν να λένε ό,τι θέλουν, και να ασχημονούν ατελώνιστα από τον τηλεοπτικό "αέρα". Κι έχουν την εντύπωση ότι είναι αχτύπητη η δικτατορία του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου, που το έχει βάλει σκοπό να εξοντώσει τον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι αυτονόητο πως αν ο Παπανδρέου ήταν ή είναι "μικρός", όπως τον θέλουν, δεν θα τον χτυπούσαν και θα τον άφηναν στο έλεος του Θεού. Αλλά ο Παπανδρέου, αφότου ανέλαβε και την προεδρία του ΠΑΣΟΚ αλλά και τη διακυβέρνηση της χώρας, έδειξε θάρρος και ήθος, που δυστυχώς απουσιάζει από τους περισσότερους πολιτικούς, και από μια μερίδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Για τον Παπανδρέου έχουμε ακούσει πολλά και το έχουμε πάρει απόφαση ότι έτσι είναι το είδος της πολιτικής ζωής και στον τόπο μας. Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι είναι... παράδεισος!

Ακουσα την δημοσιογράφο Κατερίνα Ακριβοπούλου να εξαπολύει (πέρα από κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία), από τον τηλεοπτικό σταθμό του "Σκάι", έναν λίβελλο κατά του Παπανδρέου, έναν χείμαρρο αθλιότητας, με φρασεολογία ακατονόμαστη και με ύφος που προσιδιάζει μόνον στους εκπροσώπους άλλων κομμάτων που αντιπολιτεύονται τον Παπανδρέου. Ξεστόμισε ευτελείς και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς - μόνον χαρακτηρισμούς, δείχνοντας έτσι το δικό της ήθος.

Είναι λυπηρό και το συγκεκριμένο κανάλι που δείχνει κατά καιρούς μιαν επίφαση σοβαρότητας και τεκμηριωμένης κριτικής. Και είναι απορίας άξιον πώς επέτρεψε να ακουστούν όσα ειπώθηκαν από την κυρία Ακριβοπούλου! Και διαπιστώσαμε ότι η εμπάθειά της γλίστρησε πολύ εύκολα στην κακοήθεια. Δεν μπορείς να κάνεις δημοσιογραφία αξιοποιώντας την ευτέλεια και την ηθική των συμποσιαστών της ανωμαλίας. Η φρασεολογία που χρησιμοποίησε η κυρία Ακριβοπούλου που δεν προσπάθησε καν να διατηρήσει κάποιαν, έστω μικρή, πρόσοψη ευπρέπειας, ανταποκρίνεται στα σχέδια εκείνων που επιζητούν μετά μανίας να ποδηγετήσουν την κοινή γνώμη. Αυτό που χρειάζεται η κοινή γνώμη είναι ο υπεύθυνος λόγος, ο τεκμηριωμένος λόγος, η αληθινή είδηση και όχι η κατασκευασμένη!

Το πραξικόπημα των δελφίνων δεν πέτυχε... Ο ανασχηματισμός έρχεται!

2011-12-28T07:57:00.000-08:00

Θα εκφράσω την απορία ενός απλού πολίτη που διαθέτει τον κοινό νου: Ενώ ο Παπαδήμος θα εφαρμόσει σκληρότερη δημοσιονομική πολιτική από αυτήν που εφάρμοζε η κυβέρνηση υπό τον Παπανδρέου, γιατί είναι πιο δημοφιλής ο τωρινός πρωθυπουργός; Επίσης, είναι σαφές ότι σε γενικές γραμμές κινείται στο πλαίσιο προγράμματος που είχε εξαγγείλει το ΠΑΣΟΚ.

Ο Παπανδρέου είναι γνωστό ότι όχι μόνο γνωρίζει τα ευρωπαϊκά προβλήματα, αλλά έχει κάνει πολλές προτάσεις για την ακολουθητέα ευρωπαϊκή πολιτική και στο πλαίσιο της δράσης του ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Έχει επισημάνει τα ζητήματα που σχετίζονται με την απορρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα, όπως επίσης ότι οι ακραίες καταστάσεις αδιαφανών, ευνοϊκών προϊόντων, τα γνωστά «CDS's», οι φορολογικοί παράδεισοι, είναι μόνο μερικά από αυτά τα οποία, παρά τα πολλά λόγια, που το G20 και η Ευρώπη δεν έχουν ρυθμίσει. Και είναι ευθύνη και της Διεθνούς Κοινότητας, είναι ευθύνη των μεγάλων δυνάμεων της Διεθνούς Κοινότητας, να πάρουν πρωτοβουλίες.

Σε πρόσφατη, μάλιστα, ομιλία του είπε ότι η αδυναμία να ρυθμίσουν τις αγορές δημιουργεί τεράστιες κοινωνικές εκρήξεις, εκρήξεις που ζούμε σε όλο τον κόσμο. Και είναι ένα στοίχημα για τη Δημοκρατία, να μπορούμε να βάλουμε την πολιτική, δηλαδή την απόφαση των λαών μας και των Κυβερνήσεών μας, υπεράνω των αποφάσεων των άναρχων αγορών. Και βέβαια, θα ήταν απαράδεκτο να προσπαθήσουν κάποιοι πολιτικοί στην Ευρώπη, η λύση που θα υιοθετηθεί, να είναι λύση που θα οδηγεί ξανά στην ξενοφοβία, στο ρατσισμό και στον ακραίο εθνικισμό. Αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη είναι μεγαλύτερη σύγκλιση, κατανόηση και αλληλεγγύη.

Αυτά είναι μερικά από τα σημεία πολιτικής τριβής που έχουν απασχολήσει τον Παπανδρέου και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν υπάρχει διαφορετική πολιτική πρόταση από τους επίδοξους αρχηγούς κι όλους εκείνους που κατηγορούν τον Παπανδρέου;

Είναι χαρακτηριστικό πως όταν κάποια στιγμή ρωτήθηκε σχετικά ο Σκανδαλίδης από έναν συνάδελφο, έξω από την αίθουσα όπου συνεδρίαζε το άτυπο Πολιτικό Συμβούλιο, αυτός απάντησε: «Αυτά δεν ενδιαφέρουν τους δημοσιογράφους…»!

Είναι φανερό πλέον ότι ως επαρχιώτες συμπεριφέρονται οι δελφίνοι κι όλες οι παρεμβάσεις τους, κυρίως δια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, όπου καθημερινά ασκούνται στην αντιπαπανδρεϊκή ρητορεία, έχουν ως στόχο να λύσουν το υπαρξιακό τους πρόβλημα.

Στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου τα τέσσερα γνωστά στελέχη του Κινήματος που φέρονται και ως οι πιθανότεροι διεκδικητές της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ, έθεσαν ζήτημα διαδοχής και επίσπευση των διαδικασιών. Πιο συγκεκριμένα, οι Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Ανδρέας Λοβέρδος, Γιάννης Μίχας και Ευάγγελος Βενιζέλος, μίλησαν ανοιχτά για την ανάγκη αλλαγής ηγεσίας. Και μάλιστα ζήτησαν να επισπευσθούν οι διαδικασίες. Τους έχει πιάσει τόση πρεμούρα που είναι ν’ απορεί κανείς για τη βιασύνη τους. Οι κομματικές διαδικασίες τι είναι; Το εξπρές του μεσονυκτίου; Θέλουν εν μια νυκτί να ξεμπερδέψουν (και με τον Παπανδρέου);

Επιπλέον, ο Βενιζέλος ζήτησε να έχουν εκκινήσει οι διαδικασίες έως τις 15 Ιανουαρίου και να έχει κλείσει το θέμα πριν την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης. Προφανώς είναι άσχετος, όπως και ο Λοβέρδος. Αν θέλουν αρχηγιλίκι, ας παραιτηθούν από την κυβέρνηση. Αλλιώς να μη βιάζονται. Θέλουν άρπα-κόλλα διαδικασίες; Όλοι αυτοί θέλουν τον απολογισμό να τον κάνει μόνον ο Παπανδρέου για τον εαυτό του. Αυτοί οι ίδιοι, τίποτε! Και είναι κρίμα ότι αναλώνονται στην προσπάθεια εξόντωσης του Παπανδρέου και ηθελημένα αγνοούν και παραλείπουν το έργο που επιτελέστηκε κατά τα δυο χρόνια διακυβέρνησης.

Αν απέτυχε η κυβέρνηση, απέτυχε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και συνεπώς απέτυχαν και οι υπουργοί, οι οποίοι δεν έδειξαν καμιά διάθεση παραίτησης. Διαφώνησαν με το Μνημόνιο, δεν παραιτήθηκαν. Διαφώνησαν με το Δημοψήφισμα, δεν παραιτήθηκαν. Διαφώνησαν και με άλλες αποφάσεις, και δεν παραιτήθηκαν!

Τελευταία, θα έλεγα ότι αυτή η ομοβροντία δηλώσεων και συνεντεύξεων των δελφίνων, δημιούργησε μια άτυπη συνεργασία, συνομωσιολογικού τύπου, για να εξωθήσουν τον Παπανδρέου για άλλη μια φορά στην παραίτηση. Κάπου ένιωσαν ότι την πρώτη φορά η παραίτηση από την πρωθυπουργία ουσιαστικά ήταν ένα είδος ανατροπής και περίμεναν στη γωνία για την οριστική εκπαραθύρωσή από το πολιτικό προσκήνιο.

Ουσιαστικά ήταν ένα πραξικόπημα που το θεωρούσαν μια εύκολη υπόθεση και που απέτυχε, όπως θ’ αποτύχει και οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια να αλώσουν το ΠΑΣΟΚ.

Ξεχνούν ότι ο Παπανδρέου, σύμφωνα και με το Καταστατικό, έχει δικαίωμα να παραμείνει στην προεδρία του Κινήματος άλλους έξι μήνες. Το άλλο είναι ότι ζήτησαν επίμονα να αποχωρήσει! Ρώτησαν τους οπαδούς, τα μέλη, τους φίλους του ΠΑΣΟΚ – αυτούς δηλαδή που έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο; Αλλά, αυτή η επιμονή τους να θεωρούν τους εαυτούς τους αρμόδιους να κρίνουν τον Παπανδρέου χρήζει ψυχιατρικής εξέτασης. Οι εφημερίδες για δικούς τους λόγους, τους αναφέρουν ως «κορυφαίους». Ωστόσο, μόνον κορυφαίοι δεν είναι, διότι η μέχρι τώρα πολιτική τους συμπεριφορά, τους κάνει να φαίνονται ως επαρχιώτες κομματάρχες!

Ένα πρόσθετο χαρακτηριστικό της όλης ιστορίας είναι η περιώνυμη «ενότητα». Αυτή η καραμέλα πρέπει κάποτε να τελειώσει. Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται μια ψευδεπίγραφη ενότητα. Αυτοί που δεν μπορούν, καλό είναι να αποχωρήσουν, και το ΠΑΣΟΚ ας μείνει ένα συμπαγές κόμμα, έστω και με 15%. Στο κάτω της γραφής η κυβερνητική εξουσία δεν είναι αυτοσκοπός.

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος και πολύ περισσότερο ο Παπανδρέου να δώσει εξηγήσεις στο επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο και σε όσους επιζητούν μετά μανίας την απομάκρυνσή του από τον δημόσιο πολιτικό βίο της χώρας, είτε αυτοί είναι εκείνοι που «λιμπίζονται» τη θέση του στο κόμμα, είτε είναι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που φορτίζουν αρνητικά το κλίμα σε βάρος του Παπανδρέου.

Επιπροσθέτως, ας λάβουμε υπόψη ότι ο Παπανδρέου έδωσε «πράσινο φως» για ανασχηματισμό, εφόσον ο πρωθυπουργός το κρίνει αναγκαίο, ενώ σχετικά με το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών φέρεται να επανέλαβε ότι συνδέεται με την ολοκλήρωση του έργου της κυβέρνησης. Αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ιστορική ευκαιρία να λάβει σημαντικές αποφάσεις για τα θέματα διαφάνειας, φοροδιαφυγής και λειτουργίας του πολιτικού συστήματος.

Πώς ο Σαμαράς εξαπατά τους πάντες!

2011-12-24T21:45:00.000-08:00

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συνειδητά ο Αντώνης Σαμαράς επιχειρεί να εξαπατήσει και τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους πάντες! Κι όλη αυτή η επιχείρηση απάτης που έχει στήσει αυτός και το κόμμα του έχει σχέση με την φιλοδοξία του να αναλάβει ο ίδιος τα ηνία της κυβερνητικής εξουσίας. Άλλα λέει στον ένα, άλλα στον άλλο, άλλα διακηρύσσει στους οπαδούς του και βέβαια έχει βάλει τα στελέχη του κόμματός του να λένε διαφορετικά πράγματα για να ικανοποιούνται όλα τα ακροατήρια!

Μπορεί αυτό να δείχνει μια κάποια διαφοροποίηση στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, στην ουσία όμως είναι η τακτική που ακολουθούσε πάντοτε η Δεξιά: Να θολώσει το πολιτικό τοπίο για να κερδίσει ψήφους! Είναι καιροσκοπισμός, είναι μια αηδής συναλλαγή, όπου μπλέοκονται η ανηθικότητα, το ψέμμα, το δήθεν ενδιαφέρον για τα λαϊκά συμφέροντα, η πατριδοκαπηλεία... Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι το κλίμα της αμφιβολίας που γενικώς δημιουργείται, ευνοεί τους ρυπαρούς καιροσκόπους.

Για να καταλάβει κανείς τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό του Σαμαρά, αρκεί να παρακολουθήσει την τακτική του που τις τελευταίες μέρες είναι προφανέστατη: Προχθές την Παρασκευή συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο και τον διαβεβαίωσε ότι «δεν άλλαξε κάτι», το Σάββατο ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Κ.Μαρκόπουλος χαρακτηρίζει τον Παπαδήμο «πρωταγωνιστή του τρόπου με τον οποίο μπήκε στην ΟΝΕ» η Ελλάδα, και ο βουλευτής Κ.Χατζηδάκης ζητάει «εθνικό μέτωπο» κατά της κρίσης.

Κι ο ακραίος λαϊκιστής Γ. Μανώλης εξαπολύει συνεχώς λεκτικές επιθέσεις κατά του πρωθυπουργού, λέγοντας ότι "ο κ. Παπαδήμος έχει μια ιστορία, δεν έχει έρθει από το πουθενά και μην ξεχνάμε ότι ήταν στενός συνεργάτης και σύμβουλος δυο πρωθυπουργών που απέτυχαν, δηλαδή έχουν καταδικαστεί από τον λαό"!!! Αλλά ο Γ.Μανώλης έχει πει κι άλλα και μάλιστα στο "πάρτι" (στο κέντρο "Το αντιμνημόνιο του Καραβάνα" στη Δάφνη) που οργανώθηκε από συνεργάτες του Σαμαρά και την λεγόμενη "Λαϊκή Δεξιά". Και βέβαια ότι θα γκρεμίσουν το "Μνημόνιο", τη στιγμή που επισήμως το κόμμα του συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου, που εφαρμόζει το Μνημόνιο!!! Τραγέλαφος, δηλαδή.

Αλλά, ενώ μπορεί για όλους εμάς να είναι τραγέλαφος, για τη Νέα Δημοκρατία και τον αρχηγό της είναι μια συνήθης τακτική θόλωσης του πολιτικού τοπίου, τη στιγμή που βλέποντας τα δημοσκοπικά τους κεκτημένα, κάνουν απέλπιδες προσπάθειες να περιορίσουν τον βίο της κυβέρνησης Παπαδήμου! Στην ουσία πρόκειται για υπονόμευση του έργου που έχει αναλάβει αυτή η κυβέρνηση

Την ίδια ώρα, είχε ήδη τυπωθεί συνέντευξη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος Κ.Μαρκόπουλου στο Βήμα της Κυριακής, όπου οι χαρακτηρισμοί και τα υπονοούμενα για τον πρωθυπουργό είναι σκληρότατα: «Δεν δίνω το δικαίωμα σε κανέναν μεταβατικό να διεκδικεί μονιμότητα. Δεν πιστεύω σε κανέναν "μεσσία" ή μάγο - που μάλιστα δεν πρόκειται ποτέ να λογοδοτήσει, αφού δεν είναι πολιτικός...», λέει ο Μαρκόπουλος, αλλά δεν σταματάει εκεί.

Χαρακτηρίζει τα εκτός πολιτικής σκηνής πρόσωπα που ήρθαν στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα «ομάδα τεχνοκρατών ημι-πολιτικών, που παριστάνουν τους αμέτοχους της πραγματικότητας, ξεχνώντας ότι ήταν πρωταγωνιστές του τρόπου με τον οποίο η χώρα μπήκε στην ΟΝΕ, από θέσεις είτε εξωκοινοβουλευτικών υπουργών, είτε διοικητών τραπεζών».

ΤΕΛΙΚΑ, είναι μια κακοστημένη επιχείρησης εξαπάτησης του ελληνικού λαού, αλλά συγχρόνως κι ένα σημάδι της πολιτικής ασθένειας της Δεξιάς που έχοντας απομακρυνθεί από την κυβερνητική εξουσία κάνει τα αδύνατα... δυνατά για να επανέλθει. Δεν νοιάζεται για τη χώρα, καταφεύγει σε γενικότητες και αοριστίες και δεν ξεκαθαρίζει τις θέσεις της. Όλα τα μετρά με το δικό της σύστημα αξιών ή καλύτερα με το συμφέρον της. Αυτό κι αν είναι το ευτελέστερο και χυδαιότερο είδος πολιτικής προσφοράς στον τόπο! Είναι, απλώς δείγμα ηθικής αχρειότητας και έλλειψης στοιχειώδους αυτοσεβασμού αλλά και σεβασμού στον ελληνικό λαό. Δεν είναι δυνατό να ισχυρίζεται ο Σαμαράς ότι υπηρετεί τον λαό όταν χρησιμοποιεί τέτοια μέσα ανυποληψίας. Μια ψύχραιμη παρατήρηση της πολιτικής συμπεριφοράς του Σαμαρά και των στελεχών του κόμματός του, θα δείξει ότι η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο υπεύθυνο και το ανεύθυνο ολοένα θολώνεται και κινδυνεύει να εξαλειφθεί.

Έχω εμπιστοσύνη στον Παπανδρέου!

2011-12-23T12:51:00.000-08:00

Περιμένω τις εξελίξεις! Δεν θέλω να τις προδιαγράψω. Τις εξελίξεις στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, εννοώ. Θα ήθελα να έχω την ψυχραιμία του Παπανδρέου. Αλλά δεν την έχω. Και αντιδρώ αυτομάτως. Αλλά δεν μπορεί κανείς να μου προσάψει το οτιδήποτε. Είμαι ένας ελεύθερος πολίτης, που ξέρω και βλέπω, και δεν προτιμώ τη σιωπή, αλλά τον προσωπικό λόγο. Γιατί νιώθω ότι όλα πια κατρακυλούν στη συναλλαγή και στο παζάρι.

Και οι συμμετέχοντες είναι πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης, οι παράγοντες εκείνοι δηλαδή που ανέτρεψαν τον Παπανδρέου. Η συμπεριφορά τους με αυτά τα χαρακτηριστικά έχει κυριαρχήσει στον δημόσιο βίο και τείνει να γίνει καθεστώς. Πρόθεσή τους είναι να δημιουργήσουν τον δικό τους ιδιότυπο κώδικα πολιτικής αγωγής. Η στάση λόγου χάρη του Φλωρίδη ξεπέρασε τα εσκαμμένα και αποτυπώνει μια νέα πολιτικά αλλοπρόσαλλη τακτική που δεν έχει ερείσματα σε θέσεις και ιδέες.

Η στάση επίσης του Χρυσοχοΐδη δείχνει ότι ο άλλοτε αποτυχημένος γραμματέας του Κινήματος και νυν υπουργός βρίσκεται σε σύγχυση και αστάθεια πολιτικού προσανατολισμού. Αφού ο ίδιος δεν ένιωσε ότι έπρεπε να έχει παραιτηθεί μετά τους χαρακτηρισμούς που "στόλισε" τον πρόεδρο του Κινήματος, πιστεύω ότι η μόνη σωστή εξέλιξη θα ήταν η διαγραφή του Ναι, ο Χρυσοχοΐδης έπρεπε να διαγραφεί. Αλλά ο Χρυσοχοΐδης είναι από άλλο ανέκδοτο. Ακόμη -είμαι βέβαιος- δεν έχει καταλάβει ότι είναι καμμένο χαρτί!

Όσο για τους άλλους επίδοξους αρχηγούς, το μόνο που βλέπω είαι ότι εξαπατούν τους εαυτούς τους. Όπως έχει εξαπατηθεί και η μάζα εκείνη των πολιτών που στράφηκαν κατά του ΠΑΣΟΚ, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι (πληρωμένες και κατευθυνόμενες) δημοσκοπήσεις. Και σ' αυτή την εξαπάτηση συνέβαλαν τα κόμματα της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς σε αγαστή συνεργασία με τους φανφαρόνους "διαφωνούντες" και δήθεν "αντιμνημονιακούς" που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ.

Η συστηματική απαξίωση της πολιτικής αλλά και της ίδιας της προσωπικότητας του Γιώργου Παπανδρέου, στηρίχτηκε στην τακτική που ακολούθησαν ορισμένοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι βρήκαν ανοιχτές κάμερες και μικρόφωνα για να δημιουργήσουν τη σύγχυση εκείνη που ήταν απαραίτητη για να εκδιωχθεί ο Παπανδρέου. Από την πρωθυπουργία παραιτήθηκε ο Παπανδρέου, αλλά όχι από το πολιτικό προσκήνιο και φυσικά ούτε και από την καθοδήγηση του Κινήματος.

Έχω την εντύπωση ότι η έννοια της δημοκρατίας έχει αποκτήσει στον Παπανδρέου την ηθική παντοδυναμία της κι έχει ριζώσει ως αμετακίνητο ιδεώδες. Γι' αυτό πιστεύω ακράδαντα ότι ο Παπανδρέου θα συνεχίσει να ηγείται του ΠΑΣΟΚ και της δημοκρατικής παράταξης.

Δεν θέλω τώρα να μπω σε λεπτομέρειες για το τι θα πρέπει να γίνει. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι έγινε ένα τραγικό λάθος κι αυτό είχε σχέση με τη διάλυση της οργάνωσης. Εγώ, φερ' ειπείν, ευτυχώς που έχω το (φιλόξενο) διαδίκτυο και μπορώ να εκτονώνω την αγωνία και το πάθος μου για το μέλλον του Κινήματος που ίδρυσε ο μεγάλος Ανδρέας. Αλλιώς, δεν βλέπω πού θα μπορούσα να ανταλλάξω σκέψεις, απόψεις, να κονταροχτυπηθώ, να προτείνω!!!

"Εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν ελλιπείς..."

2011-12-20T06:28:00.000-08:00

Πριν μιλήσουν και εκφράσουν τους μύχιους ή ήδη εκπεφρασμένους πόθους τους οι πολιτικοί που αξιοποιήθηκαν από τον Γιώργο Παπανδρέου στα υπουργικά αξιώματα, θα έπρεπε να κάνουν την αυτοκριτική τους, να μας πουν τι έκαναν, ποιο είναι το έργο που πραγματοποίησαν στη διάρκεια της υπουργικής θητείας τους.

Και μόνο το γεγονός ότι τα βιβλία των μαθητών δεν έφτασαν ακόμη στα χέρια τους, ενώ έχουμε φτάσει στα Χριστούγεννα, η Αννα Διαμαντοπούλου θα έπρεπε ήδη να έχει παραιτηθεί για να πάει οριστικά και δια παντός στο σπίτι της. Αλλωστε βρίσκεται πάρα πολλά χρόνια στο κουρμπέτι, θα πρέπει να έχει χορτάσει από αξιώματα και φυσικά έχει στερέψει από ιδέες. Το προχθεσινό "μανιφέστο" της είναι αφελές και κοινότοπο.

Και μόνο το γεγονός ότι ο τομέας της Υγείας εξακολουθεί να είναι ο μεγάλος "ασθενής", ο Ανδρέας Λοβέρδος που δείχνει να νοιάζεται περισσότερο για το μέλλον της ποδοσφαιρικής ομάδας της οποίας είναι φανατικός οπαδός, θα έπρεπε ήδη να έχει πάει σπίτι του.

Και μόνο το γεγονός ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης βγήκε, όπως βγήκε, και μίλησε με τον αήθη τρόπο που μίλησε για τον Γιώργο Παπανδρέου, θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί για να πάει στο σπίτι του.

Και μόνο ότι στην κρίσιμη ώρα ο Γιάννης Ραγκούσης άρχισε τους υπαινιγμούς, τις ασάφειες, και φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία να δώσει την πισώπλατη μαχαιριά στον άνθρωπο που τον ανέσυρε από τον μικρόκοσμό του και τον έκανε νοματαίο. Θα τον κρίνουμε κι αυτόν στην ώρα του.

Το έργο όλων είναι ανύπαρκτο. Είναι [καταχρηστικά το λέω] "μεγάλα" στελέχη στα οποία έπρεπε να βασιστεί ο Παπανδρέου όταν ξεκίνησε τη διακυβέρνηση της χώρας πριν δυόμισι περίπου χρόνια. Και βασίστηκε και σ' αυτά τα στελέχη. Είναι σήμερα σε θέση να παρουσιάσουν το έργο τους για να χαρεί και ο Παπανδρέου και να βουλώσει τα στόματα των αντιπάλων;;;

Δυστυχώς δεν έχουν έργο. Κι όχι μόνο δεν έχουν έργο, αλλά έχουν το θράσος σήμερα να βγαίνουν και να κρίνουν τον Γιώργο Παπανδρέου, να ζητούν την κεφαλή του επί πίνακι, και αντί να δουλεύουν στο πλαίσιο της κυβέρνησης Παπαδήμου όπου συμμετέχουν, δίνουν συνεχώς συνεντεύξεις και βυσσοδομούν για το μέλλον του ίδιου του Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. Και τελικά μάλλον δεν εργάζονται για να πετύχει στο έργο της αυτή η κυβέρνηση.

Τους θυμάμαι τα τελευταία χρόνια να σπαταλάνε περισσότερο χρόνο στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια, με ατέρμονες συνεντεύξεις, δηλώσεις, σχολιασμούς κ.λπ. Πιο πολύ καιρό περνούσαν στα διάφορα δημοσιογραφικά "πάνελ", παρέα με τον Πρετεντέρη, τον Χατζηνικολάου, τους Χασαπόπουλο-Αναγνωστάκη, τον Παπαδάκη, τον Αυτιά και, τέλος πάντων, με όλο αυτό τον εσμό της ραδιοτηλεοπτικής κουλτούρας που ασχημονεί σε βάρος του τόπου. Αποδείχτηκε ότι ενδιαφέρονταν πιο πολύ για το προφίλ τους, παρά για την ουσία του έργου που έπρεπε να επιτελέσουν. Να μη μιλήσω για τον Παπανδρέου ως πρωθυπουργό, που ποτέ δεν τον υποστήριξαν πέρα από κάποιες γραφειοκρατικές, τυπικές αναφορές. Και αποδείχτηκε τις δύσκολες μέρες που τελικά παραιτήθηκε ο Παπανδρέου ότι δεν του έτρεφε κανείς τους όχι αγάπη αλλά και την τυπική εκτίμηση που αρμόζει στον πρόεδρο του κόμματος στο οποίο ανήκουν.

Σήμερα βγήκε και η ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας, που κάνει τον θλιβερό απολογισμό, κάνοντας επίθεση στο ΠΑΣΟΚ με όπλα που παρέλαβαν από τους επίδοξους αρχηγούς. Και τι έχουν πει; Ιδού:

Ο κ. Σαχινίδης ομολογεί ότι, άλλη μια φορά, έπεσαν έξω σε όλα. Ενώ ο κ. Χρυσοχοϊδης, ανάμεσα στ’ άλλα, είπε χθες, ότι:
Έχουμε μεγάλη ευθύνη ως κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ.
Έπρεπε να αποφύγουμε το μνημόνιο.
Έπρεπε να εξασφαλίσουμε γρήγορο δανεισμό.
Δεν διαπραγματευτήκαμε σωστά.
Αποδειχθήκαμε πλήρως ανίκανοι στη διαχείριση των υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει.
Όχι απλώς καθυστερήσαμε, αλλά κάναμε χειρότερα πράγματα, μοιράζοντας ως επιδόματα λεφτά που δεν είχαμε.
O κ. Χρυσοχοΐδης αναγνωρίζει ότι δυσφημούσαν τη χώρα με αποτέλεσμα 'να επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η εικόνα', 'να μας επιτεθούν οι αγορές' και 'να έρθει η καταστροφή'.
Λέει ακόμη ότι 'δεν πρέπει να ξαναγίνει τέτοιο κακό που έγινε τα δύο προηγούμενα χρόνια'.

Τι έχουν να πουν τώρα; Θα πρέπει να βγει ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ή ο ίδιος ο Παπανδρέου να πει ότι... κύριοι κάνετε λάθος, δεν είναι έτσι, αλλά είναι αλλιώς;;; Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Λοβέρδος έλεγε χθες ότι οι κομματικές διαδικασίες για την εκλογή προέδρου θα πρέπει να είναι (άκουσον, άκουσον) "καθαρές"! Δηλαδή τι υπαινίσσεται ο Λοβέρδος; Του είπε κανείς ότι θα είναι βρόμικες για να μην εκλεγεί ο ίδιος επειδή οι διατεταγμένες δημοσκοπήσεις τον βγάζουν να προηγείται;;; Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ θα τους μετρήσει, θα τους ζυγίσει και τότε θ' αποφασίσει.

Γιώργο, σε παρακαλώ ενημέρωσε τον κ. Πρετεντέρη αν θα είσαι εσύ ο αρχηγός!

2011-12-11T07:13:00.000-08:00

Πρετεντέρης: "Είµαστε ήδη δύο µήνες πριν από την προεκλογική περίοδο και ακόµη δεν ξέρουµε ούτε µε ποιον, ούτε πώς θα πάει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές..."

Ολοι γνωρίζουμε το θλιβερό ρόλο που έχει διαδραματίσει ο δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης στην αντιμετώπιση της πολιτικής αλλά και του ίδιου, προσωπικά, του Γιώργου Παπανδρέου. Αποτέλεσε ίσως την αιχμή της πολεμικής όλων εκείνων που θέλουν τον Παπανδρέου ΕΞΩ από την πολιτική ζωή της χώρας. Δεν μ' ενδιαφέρει αν εκφράζει τις απόψεις του ή τις απόψεις κάποιων άλλων ή ακόμη και αν ασκεί τη συγκεκριμένη "δημοσιογραφική" τακτική εκτελώντας τις επιθυμίες του θείου του ή της θείας του.

Είναι μια περίπτωση που μόνον ο Εμμανουήλ Ροϊδης θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει. Δεν θα τολμήσω να παραθέσω συγκεκριμένο ροϊδειο απόσπασμα. Ο ίδιος ο Πρετεντέρης είναι πολύ... διαβασμένος και προφανώς θα έχει διαβάσει και τον Ροϊδη, οπότε ξέρει καλά τι θέλω να πω. Γράφει, λοιπόν, ότι "δεν ξέρουµε ούτε µε ποιον, ούτε πώς θα πάει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές...". Και γιατί να ξέρετε;;;

Όποτε γουστάρει ο Παπανδρέου θα μας πει τι θέλει να κάνει. Δεν θα δώσει λογαριασμό στον κάθε Πρετεντέρη! Αυτό το "ενδιαφέρον για το μέλλον του τόπου, από την πλευρά του Πρετεντέρη, έχει καταντήσει μονότονο τροπάριο. Αφότου ανέλαβε την προεδρία του ΠΑΣΟΚ ο Παπανδρέου, δέχεται σε μόνιμη βάση τα πυρά και τη μανιοκαταθλιπτική έξαρση του εν λόγω δημοσιογράφου, ο οποίος προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει το κοινό του ότι σκέφτεται "απλά", "λογικά", "εθνικά", "κομματικά" κι ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου.

Οπως στο σημερινό άρθρο στο Βήμα που χρησιμοποιεί τη "λογική" των αριθμών για να παραδώσει στην πυρά τον Παπανδρέου, υπερασπιζόμενος υποτίθεται την αγωνία του λαού και των καθημερινών ανθρώπων. Η μόνιμη επωδός του Πρετεντέρη και κάποιων άλλων δημοσιογράφων και αναλυτών έχει ως αναφορά το [μη-] δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα που δεν έγινε ποτέ! Το δημοψήφισμα που ήταν μια απόφαση του ίδιου του Παπανδρέου που την υπερασπίστηκε με επιχειρήματα αρκετές φορές και προσφάτως στη Βουλή κατά την συζήτηση για τον προϋπολογισμό.

Είναι δυνατόν ο λαός να αρνείται μια απόφαση του πρωθυπουργού που ανέθετε στον ίδιο τον λαό τη λήψη μιας τόσο σοβαρής απόφασης, όπως ήταν τα μέτρα και το μέλλον του, που αφορούν στον ίδιον;;; Μήπως στεναχωρήθηκαν οι ντόπιοι "κονδυλοφόροι" επειδή ενοχλήθηκαν η Μέρκελ και το κατάμαυρο Δεξιό κογκλάβιο που κουλαντρίζει την Ευρώπη και οι περίφημες "αγορές";;;

Ομως ο Πρετεντέρης και η Όλγα... Τρέμει [sic] μαζί με την παρέα τους έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους, δηλαδή το κανάλι τους το Mega, να απαξιώσουν τον Παπανδρέου, την απόφασή του, και να διαμορφώνουν ένα κλίμα σήψης και κρίσης, μεγαλύτερης ακόμη και από την οικονομική κρίση που μαστίζει ολόκληρη την Ευρώπη. Είμαι βέβαιος ότι στα γραφεία τους, σε κάποιον τοίχο θα έχουν κάποια φωτογραφία του Παπανδρέου και θα τον σημαδεύουν με τα βελάκια!!!

Στο σημερινό υπονομευτικό άρθρο του επικαλείται τους αριθμούς των δημοσκοπήσεων που αποτυπώνουν την αρνητική στάση και διάθεση των ερωτηθέντων απέναντι στον Παπανδρέου. Απλώς να υπενθυμίσω τα τεράστια νούμερα που έβγαζε ο Πρετεντέρης στην εκπομπή του υπέρ του Βενιζέλου και τα χαμηλά του Παπανδρέου (τότε που θα γίνονταν εκλογές για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ). Τα θυμάται άραγε ή τα έχει καταχωνιάσει στα άδυτα της μνήμης του;

Αυτή η επιχειρηματολογία που βασίζεται στο "ακατανίκητο" των αριθμών είναι έωλη και μαχητή. Αυτό φυσικά το παραβλέπει ο δημοσιογράφος που νοιάζεται μονάχα για την εντύπωση. Κάτι τα άρθρα, κάτι η καθεβραδινή του παράσταση από τα τηλεοπτικά παράθυρα του Mega, κάνουν τον Πρετεντέρη ημίθεο στα μάτια του κοινού του και των εργοδοτών του. Διότι αν δεν έφερναν νούμερα στην τηλεθέαση τα αφεντικά του στον συγκεκριμένο σταθμό, δεν θα τον έβγαζαν στα δεξιά της Τρέμει! Ξέρει πολύ καλά ο Πρετεντέρης όπως άλλωστε και ο κάθε νοήμων άνθρωπος ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης διαμορφώνουν "κλίμα".

Λοιπόν, είναι γνωστό τοις πάσι ότι αυτός ειδικά είναι εξπέρ και γνωρίζει άριστα τον μηχανισμό της διαχείρισης των μαζών. Αλλά ΔΕΝ μπορεί πάντα να γνωρίζει πώς μπορεί ν' αντιδράσει κάποια στιγμή ο λαός. Θα του υπενθυμίσω για άλλη μια φορά το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας στην οποία εργάζεται, που καλούσε τον Παπανδρέου να παραιτηθεί. Αλλά επιπλέον θα του υπενθυμίσω και την αντίδραση του λαού στα χρόνια της Αποστασίας που έκαιγε τις εφημερίδες του συγκροτήματος όταν ο Λαμπράκης θέλησε να κάνει στροφή και να χτυπήσει τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Τα ξέρει αυτά ο Πρετεντέρης, αλλά σου λέει, ότι τώρα βρισκόμαστε σε άλλες εποχές, έχουμε καλύτερα και πιο αποτελεσματικά μέσα για να χτυπήσουμε τον εχθρό και στην περίπτωσή μας τώρα, εχθρός είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Το έχει η μοίρα των Παπανδρέου να δέχονται τα απανωτά χτυπήματα του κατεστημένου. Κι εδώ θα πρέπει να πω ότι και ο Πρετεντέρης "κατεστημένο" είναι κι ας μην κάνει τον ανίδεο. Στην εφημερίδα που εργάζεται είναι ακούνητος, όπως επίσης και στον τηλεοπτικό σταθμό. Τα αφεντικά του τον θεωρούν "κολόνα" των επιχειρήσεών τους και συνεπώς είναι απέναντί μας. Ας μάθει ότι η πολιτική δεν τελειώνει με τα νουμεράκια που επικαλείται ούτε με τις λεκτικές ακροβασίες του κάθε δημοσκόπου που καλεί στην εκπομπή του. Θα επανέλθω...

Κοίτα ποια μιλάει; Α, η κυρία Αποστολάκη!!!

2011-12-08T11:24:00.000-08:00

Ηγεσία στιβαρή και αξιόπιστη που θα εμπνεύσει τους πολίτες και θα αναλάβει το έργο της αποκατάστασης του κύρους της χώρας στο εξωτερικό, ζητεί η ανεξάρτητη βουλευτής Μιλένα Αποστολάκη με άρθρο της στα Νέα αναφορικά με την επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ. Επισημαίνει, μάλιστα, ότι «το μέγεθος των προκλήσεων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, το εύρος και το βάθος των αλλαγών που απαιτούνται, καθώς και η ανύπαρκτη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και στο πολιτικό σύστημα προϋποθέτουν ευρείες κοινωνικές συναινέσεις για την υπέρβαση της κρίσης».

«Απαιτούνται συμμαχίες και συνεργασίες, και η Κεντροαριστερά με τις ιδεολογικές ταυτίσεις που παρουσιάζει αποτελεί τον πιο ώριμο και πρόσφορο χώρο για να εγκαινιαστεί η νέα αυτή περίοδος» αναφέρει. «Η επιστροφή των πολιτών στο ΠΑΣΟΚ θα διασφαλιστεί μόνο εάν αυτό καταφέρει να τους πείσει ότι είναι ένα χρήσιμο κόμμα, που έχει τη βούληση και τη δύναμη να επηρεάσει και να αλλάξει τις αποφάσεις εκείνες που σήμερα έχουν μετατρέψει την καθημερινότητά τους σε εφιάλτη» σημειώνει, τονίζοντας ότι «δεν αναφέρομαι σε παλαιάς κοπής επιχειρήσεις επικοινωνιακής 'επαναπροώθησης' του ΠΑΣΟΚ με όρους πολιτικού marketing. Θα ήταν χαμένος κόπος».

Η κ. Αποστολάκη ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου για το πώς διαπραγματεύτηκε την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο αλλά και στο πώς εργάστηκε για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της χώρας.

Για τελευταία φορά ασχολούμαι και με την εν λόγω βουλευτίνα, που ασχολείται αρκετά χρόνια με την πολιτική και μάλιστα από καίριες κυβερνητικές θέσεις και που απ' ό,τι έχω διαβάσει είναι συνταξιούχος, κι αλλού ότι δεν είναι! Δεν θα μπω σ' αυτές τις λεπτομέρειες. Πάνε, είναι παρελθόν. Ομως δεν θα ξεχάσω ότι όταν ζητήθηκε η άρση της ασυλίας της στη Βουλή, διότι είχε μια διένεξη με τον άλλοτε σύζυγό της, η ασυλία δεν ήρθη κι εκείνος προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που τον δικαίωσε και υποχρέωσε το Ελληνικό Δημόσιο σε αποζημίωση. Δηλαδή, ο ελληνικός λαός, εμείς, πληρώσαμε για τις παπαριές της Βουλής και τα νάζια της κυρίας Αποστολάκη. Η κυρία Αποστολάκη, πάντως, βρήκε την ευκαιρία να κάνει αισθητή την ύπαρξή της, όταν κατά τις πρόσφατες μέρες της "κρίσης" βρέθηκε απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου.

Ανεξαρτητοποιήθηκε η κυρία Αποστολάκη γιατί διαφώνησε με βασικές επιλογές της κυβέρνησης και του ίδιου του τότε πρωθυπουργού: Είχε πει ότι "το δημοψήφισμα αποτελεί μια βαθειά διχαστική διαδικασία"!!! Και σήμερα, με άρθρο της στα Νέα αναφορικά με την επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ, ζητεί ηγεσία στιβαρή και αξιόπιστη που θα εμπνεύσει τους πολίτες και θα αναλάβει το έργο της αποκατάστασης του κύρους της χώρας στο εξωτερικό!!!

Η κυρία Αποστολάκη ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου για το πώς διαπραγματεύτηκε την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο αλλά και στο πώς εργάστηκε για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της χώρας.

«Οι αστοχίες, οι καθυστερήσεις, η αμφιθυμία και οι εσωτερικοί καβγάδες είχαν ως συνέπεια οδυνηρές για τους πολίτες αναθεωρήσεις προβλέψεων και αλλεπάλληλα πρόσθετα μέτρα. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς την ανυπαρξία ενός αναπτυξιακού σχεδιασμού ως αντίδοτου στην τρελή κούρσα της ύφεσης και της παρεπόμενης ανεργίας, έχει ίσως μια μερική απάντηση στο γιατί σήμερα δοκιμάζονται η αντοχή και η συνοχή της ελληνικής κοινωνίας» υπογραμμίζει.

Λοιπόν, η κυρία Αποστολάκη, αφού είναι "ανεξάρτητη", τι "τρώγεται" με το ΠΑΣΟΚ και την ηγεσία του; Δεν της αρέσει ο Παπανδρέου; Ε, και; Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα της αρέσει - για αρχηγός!

Κυρία Καϊλή, ακόμη δεν αλλάξατε κόμμα;

2011-12-08T10:46:00.000-08:00

Την εκτίμηση ότι το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται αλλαγή ηγεσίας εξέφρασε η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Εύα Καΐλή μιλώντας την Πέμπτη στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. «Προφανώς υπάρχει θέμα για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ και θα ανοίξουν οι εσωκομματικές διαδικασίες» δήλωσε στον ΣΚΑΪ η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. «Χρειάζεται αλλαγή για να μεταφερθεί η προσοχή του κόσμου σε νέα ζητήματα, χρειάζεται μία καινούρια αρχή» δήλωσε. Η κ. Καϊλή εξαπέλυσε δε, σφοδρή επίθεση στους 12 βουλευτές του κόμματος για την επιστολή τους που έκανε αναφορά για υπονόμευση του κ. Παπανδρέου εκ των έσω. «Απόρησα με το κείμενο των 12 δεν το θεωρώ διόλου τιμητικό. Κάποιοι δεν μπορούν να αντέξουν ότι ο κ. Παπανδρέου είχε το σθένος να πάρει πίσω το δημοψήφισμα. Αν έχεις χάσεις την επαφή σου με την κοινωνία χρειάζεσαι συνωμοσιολογία. Δεν μπορείς να εκβιάζεις και να διχάζεις τον κόσμο» σημείωσε. «Μας έχει ξεπεράσει η κοινωνία» πρόσθεσε για το ΠΑΣΟΚ.

Για την κυβέρνηση δήλωσε ότι είναι «κυβέρνηση ενότητας» και όχι κυβέρνηση συνεργασίας και πρέπει να αφεθεί να λειτουργήσει απερίσπαστα ανεξαρτήτως χρονικών περιορισμών.

Ερωτηθείσα για τον υπουργό Ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, η κ. Καΐλη τάχθηκε υπέρ της κατάθεσης απόψεων για την επόμενη μέρα του ΠΑΣΟΚ. «Θα ήταν υποκριτικό να μην θέλουμε να κάνει κάποιος κριτική και αυτοκριτική. Ο κ. Χρυσοχοΐδης θα ήθελα να είχε εκφραστεί νωρίτερα» πρόσθεσε. Αναφερόμενος στον υπουργό Ανάπτυξης Σωκράτης Ξυνίδη και το χαρακτηρισμό του περί «καλτσοδέτας». Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τόνισε πως δεν έχει της έχει ζητήσει συγγνώμη ο κ. Ξυνίδης. «Σε ένα κόμμα δημοκρατικό είναι υγιές να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, το ζήτημα με τον κ. Ξυνίδη είναι ζήτημα ηθικής τάξης και όχι προσωπικό». Η βουλευτής αποκάλεσε σεξιστική τη συμπεριφορά του. [Πηγή: skai.gr]

Το διαβάσατε το παραπάνω ρεπορτάζ του Σκάι; Καλώς. Κι ακόμη δεν βγήκατε από τα ρούχα σας; Το μόνο που μπορούσα να κάνω για να ηρεμήσω ήταν να σπάσω τον υπολογιστή. Αλλά δεν θα το κάνω, γιατί μετά πώς θα γράφω;;; Και θέλω πολύ να περιποιηθώ την κυρία Καϊλή, που θυμίζει το "γύρισαν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι"!!! Αν δεν το κατάλαβε, και μας διαβάζει, καλό είναι να το χωνέψει ότι ο Παπανδρέου είναι ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, και οι άλλοι είναι απλώς... οδοντόκρεμες. Η δε Καϊλή δεν κατάλαβε ότι τα έχει βάλει με τον Παπανδρέου κατά τρόπο αναίσχυντο, τα βάζει τώρα με τους δώδεκα βουλευτές (Καστανίδη, Μίχο κ.ά.), υπερασπίζεται τον εκτός τόπου και χρόνου Χρυσοχοϊδη (που προφανώς ακόμη δεν έχει κι αυτός καταλάβει τι είπε...), απορεί γιατί ο Ξυνίδης δεν της ζήτησε συγγνώμη και διάφορα άλλα. Πραγματικά η κυρία δεν ήταν ποτέ στο ΠΑΣΟΚ. Εξάλλου, για τη δραστηριότητά της διάβαζα σχετικά στην κουτσομπολίστικη εφημερίδα Espresso και στις επίσης κουτσομπολίστικες τηλεοπτικές εκπομπές... Αντε γεια κυρία Καϊλή! Πώς σε αντέξαμε;;;

Αφήστε ήσυχο το ΠΑΣΟΚ! Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει... Μιλήστε αργότερα!

2011-12-08T01:07:00.000-08:00

Γελάω με αυτά που γράφουν οι εφημερίδες, καθώς επίσης και με όσα λένε κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων οι τηλε-εισαγγελείς για τις εξελίξεις στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, φαγωμάρα, διάλυση, καταστροφή... Τα πράγματα είναι απλούστερα, διότι πρέπει να αποδεχθούμε την πραγματικότητα. Κι αυτή έχει σχέση με το φθαρτό της επίγειας ζωής. Και το ΠΑΣΟΚ γήινο είναι!

Λοιπόν, γελάω και με τις απέλπιδες προσπάθειες των μεγαλοστελεχών του ΠΑΣΟΚ που έχουν αποδυθεί σε αγώνα επικράτησης μέσα σ' ένα χώρο όπου πλέον δεν ισχύει το "η ισχύς εν τη ενώσει", αλλά απλώς η στράτευση στον αγώνα για προσωπική πολιτική επιβίωση. Κάποτε πίστευα, αλλά τώρα δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει η πολυθρύλητη "ενότητα" για να αντιμετωπιστεί η λαίλαπα της οικονομικής κρίσης που έχει ενσκήψει στη χώρα.

Για να υπάρχει ΕΝΟΤΗΤΑ, θα πρέπει να υπάρχει ενότητα στόχων, ιδεών και πολιτικών αρχών. Δυστυχώς αυτά έχουν διασκορπιστεί στους πέντε ανέμους. Ο καιροσκοπισμός, εφαρμοζόμενος κατεξοχήν στη σύγχρονη μικροπολιτική, έχει καταφάει τα σπλάχνα του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ. Και οι φερόμενοι ως υποψήφιοι αρχηγοί και πρωθυπουργοί, έχουν καταντήσει αφόρητοι τυχοδιώκτες. Η ιδιοτέλεια έχει υποκαταστήσει την έγνοια για το κοινό συμφέρον. Κι όσοι το διακηρύσσουν, δεν το πιστεύουν (το κοινό συμφέρον). Η κομματική ηθική είναι πλέον διάτρητη. Δεν θα το πω για όλους, αλλά για ορισμένους ισχύει ότι χρησιμοποιούν ως στρατηγική την απάτη και ως τακτική τον τυχοδιωκτισμό.

Συχνά μου έρχεται στο νου μια ωραία κουβέντα του Τζορτζ Όργουελ στο σατιρικό εκείνο προείκασμα μιας φανταστικής αταξικής κοινωνίας, στο περίφημο "1984". [Κάπως έτσι:] Όλοι οι άνθρωποι εκεί μέσα είναι ίσοι, αλλά υπάρχουν και μερικοί που είναι περισσότερο ίσοι από τους άλλους! Αυτοί που δείχνουν ή θέλουν να δείχνουν ότι ενδιαφέρονται περισσότερο από τους άλλους για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ και το συμφέρον του λαού, ταιριάζουν με αυτούς που υπαινίσσεται ο Όργουελ. Έχουν πιστέψει, οι διάφοροι επιτελάρχες, που λυμαίνονται τα κομματικά και κυβερνητικά αξιώματα, ότι είναι περισσότερο ίσοι από άλλους οπαδούς, μέλη ή ψηφοφόρους του Κινήματος.

Εγώ, φερ' ειπείν, πόσο μπορώ να επηρεάσω τις κομματικές ή κυβερνητικές αποφάσεις ή την κοινή γνώμη από αυτήν εδώ τη γωνίτσα; Είμαι προφανώς αμελητέα ποσότης! Ωστόσο, θα εξακολουθήσω να γράφω τις απόψεις μου και να κατακρίνω όλους εκείνους που πίστεψαν τούτες τις μέρες ότι θα προκαταλάβουν τις εξελίξεις. Και βλέπω πλέον όχι την κομματική αλληλεγγύη, αλλά τον ανταγωνισμό του ηγετικού προβαδίσματος. Και δεν αρμόζει αυτός ο περίεργος ηγετικός ανταγωνισμός σ' ένα κομματικό χώρο, όπου κάποτε και τα μέλη λόγου χάρη της τοπικής οργάνωσης Αγίας Τριάδας Αμπελοκήπων, είχαν λόγο. Τώρα δεν έχουν λόγο γιατί δεν υπάρχουν τοπικές, δεν υπάρχουν οργανώσεις, γιατί διαλύθηκαν από το εκσυγχρονιστικό σύστημα του Σημίτη, αλλά και από την τακτική ορισμένων συνεργατών του Γιώργου που δεν διέβλεψε ότι ήταν ένα τραγικό λάθος η διάλυση της οργάνωσης.Υπάρχουν απλώς οι καπεταναίοι που, λόγω των ισχυρών δεσμών που έχουν αναπτύξει με τα μέσα ενημέρωσης, έχουν τη δυνατότητα να μιλάνε και να λένε ό,τι κατεβάζει η κούτρα τους κι ο λόγος τους να γίνεται αντικείμενο ειδησεογραφικής προβολής.

Κι εδώ είναι το παράδοξο. Τα μέσα ενημέρωσης περισσότερο "αγαπούν" τα διάφορα μεγαλοστελέχη παρά αυτόν τον ηγέτη του ΠΑΣΟΚ, τον οποίο με διαφόρους τρόπους τον περνάνε από γενεές δεκατέσσερις και τον οικτείρουν για την πολιτική του, τον μέμφονται για τις αποφάσεις που παίρνει ή για τη στάση του ή για τον προφορικό λόγο του κ.λπ. Θα έλεγα ότι πολλές φορές οι ακρότητες που εκστομίζουν οι τηλε-εισαγγελείς και εκείνες που "στολίζουν" τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (σχεδόν όλες είναι απέναντι στον Γιώργο), είναι απόρροια της τακτικής των ακροβολιστών που βλέπουν μονάχα την καρέκλα του αρχηγού και των οπαδών τους.

Πιστεύω ότι πρέπει να μείνει στην προεδρία ο Γιώργος Παπανδρέου. Με όσους τον πιστεύουν και μπορούν να πολεμήσουν μαζί του για ό,τι έχει διακηρύξει κατά καιρούς. Είδαμε ότι οι μάχες που έδωσε στην Ευρώπη ο Γιώργος ήσαν σκληρές κι ας μη θέλουν να το χωνέψουν τα μορμολύκια της τηλεόρασης. Απέναντί του είχε την Ευρώπη της Δεξιάς, μόνος! Και τώρα, όσοι δεν τον γουστάρουν τον Γιώργο, ας φύγουν και να μη μπερδεύονται στα πόδια του και στα πόδια μας.

Μαθεύτηκε ότι η Διαμαντοπούλου και κάποιοι άλλοι έχουν συναντηθεί με βουλευτές της Δεξιάς για να συζητήσουν την "επόμενη" μέρα. Και για άλλους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μάθαμε διάφορα. Ας μην ταλαιπωρούνται. Ο δρόμος ανοιχτός να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, αλλά μακριά από το ΠΑΣΟΚ. Ας μείνει το κόμμα του 15-20%. Και λοιπόν; Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί, οι πολιτικές ιδέες κυκλοφορούν ελεύθερες, οι αρνητές της κοινωνικής ηρεμίας επίσης κυκλοφορούν ελεύθεροι και προσπαθούν να εγκλωβίσουν τον λαό με κίβδηλα συνθήματα.

Είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ να ξανακερδίσει την πλειοψηφία που το έφερε στην κυβερνητική εξουσία. Δεν είναι δυνατό να εξαφανιστεί δια μαγείας η υστερία που έπιασε τον κόσμο μετά την πολεμική που έχει ασκηθεί κατά του Παπανδρέου προσωπικά. Εχει δημιουργηθεί ένα ψυχολογικό κλίμα απωθημένου ταμερλανισμού, όπου το σκέπτεσθαι έχει γίνει αμάρτημα.

"Δεν σκέπτομαι, υπάρχω" θα μπορούσε να είναι το έμβλημα όλης αυτής της αγελαίας πολεμικής στα κράσπεδα της οποίας συσπειρώνονται ο Χρυσοχοϊδης (απορώ πώς θα εμφανιστεί στις εσωκομματικές διαδικασίες;;;), η Σοφία Γιαννακά, η Εύα Καϊλή, ο Γιώργος Λιάνης (αυτός που κάποτε έλυνε κι έδενε παρέα με την ξαδέρφη του την Δήμητρα Λιάνη), η Βάσω Παπανδρέου, ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Λιντζέρης, ο Ραγκούσης (αυτόν ο Γιώργος ανέσυρε από την αφάνεια) και άλλοι που ζητούν από τον Παπανδρέου να φύγει από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ και ίσως από την πολιτική και να εγκαταλείψει τη χώρα! Κι από κοντά όσοι έχουν αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ για διαφόρους λόγους: ο Δημαράς, ο Μητρόπουλος, ο Μαριάς, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, η Σοφία Σακοράφα, ο Οικονόμου, ο Φλωρίδης... Δεν έχουν παρά να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Τσίπρα που μιλάει για ένα μεγάλο κόμμα της Κεντροαριστεράς!!!

Εμείς όμως θα μείνουμε με τον Γιώργο Παπανδρέου. Κάποτε είχαμε προβάλει πολλούς λόγους ΓΙΑΤΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Από τότε πέρασε πολύς καιρός. Ο Γιώργος έγινε πρωθυπουργός και δοκιμάστηκε και άντεξε. Υπέκυψε όμως στην πολεμική των εχθρών του λαού αλλά είναι όρθιος και συνεχίζει να μάχεται.

Ποιος θα σώσει τη χώρα;

2011-12-06T02:47:00.000-08:00

Διαβάζω τα ρεπορτάζ στις εφημερίδες και τα σχόλια και φρίττω. Ωστόσο, ΔΕΝ συμμερίζομαι όλα όσα λέγονται από τα Πασοκικά στελέχη περί "Ενότητας" (κι εγώ πίστευα σ' αυτήν). Δεν υπάρχει πλέον συγκολλητική ουσία για να κρατήσει "ενωμένο" το κόμμα, με όλους αυτούς τους "αρχηγίσκους", τους τυχοδιώκτες που μεταμορφώθηκαν σε σωτήρες και που νομίζουν ότι έχουν το φάρμακο που θα λυτρώσει το Κίνημα.

ΟΧΙ πλέον, κι ας μην έχουμε αυταπάτες. Το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν θα είναι αυτό που ξέραμε. Είχα γράψει χθες ότι η μόνη ελπίδα είναι ο Γιώργος. Δεν μπορώ να ξέρω τι σκέφτεται. Όμως δεν έχει παρά ν' ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του που μετά τη μεταπολίτευση, αδιαφορώντας για την παλιά "Ένωση Κέντρου", προχώρησε στο δικό του εγχείρημα και δημιούργησε μια μεγάλη παράταξη. Κι εκεί μέσα βεβαίως εμφιλοχώρησαν παράσιτα κι έκαναν μεγάλο κακό στο ΠΑΣΟΚ και το λαϊκό κίνημα.

Παρότι, λοιπόν, ο Γιώργος συναντήθηκε μαζί τους πιστεύοντας ότι μπορεί να υπάρξει "κοινός τόπος", εντούτοις ουδέποτε άνοιξαν τα χαρτιά τους όλοι αυτοί που νομίζουν ότι θα είναι εσαεί οπλαρχηγοί. Όποιος θέλει να είναι οπλαρχηγός, ας φτιάξει το δικό του κονάκι, το δικό του κουρμπέτι, τιν δικό του στρατό κι ας προχωρήσει για να σώσει τη χώρα! Ο Παπανδρέου πρέπει να σκεφτεί καλά το επόμενο βήμα του. Δικαιούμαστε κι εμείς να του πούμε δυο-τρία πράγματα. Ωστόσο, πρέπει να καθαρίσει τον περίγυρο, να αγνοήσει τους καπεταναίους και να τραβήξει το δικό του δρόμο.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο αυτή τη στιγμή ξεδιπλώνει νέες μάχες κι όπως βλέπουμε, λόγου χάρη, στο Βήμα, όπως και στο Mega, η διατεταγμένη δημοσιογραφία, είναι στα πάνω της. Στόχος το ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου! Για την επόμενη μέρα πάντα νε ξέρετε ότι δεν υπάρχει ένα σενάριο, αλλά πολλά, έστω δυο-τρία. Το παλεύουν κι όποιο πετύχει. Αυτό γινόταν πάντα, αυτό γίνεται και τώρα.

Το συγκρότημα επιτίθεται ξανά στον Παπανδρέου με τον "μοιραίο" κ. Καρακούση!

2011-12-05T21:18:00.000-08:00

Πρώτος σήμερα στην επίθεση ο "μοιραίος κ. Καρακούσης". Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι οι εχθροί του λαού βλέπουν πως κάτι δεν πάει καλά στα σχέδια του κατεστημένου και αμολάνε τα τσιράκια τους να λερώσουν τον Παπανδρέου και να υλοποιήσουν ό,τι έχουν σχεδιάσει. Ποιο είναι το πρόβλημα του ευγενούς κ. Καρακούση; Επαναφέρει στην επιχειρηματολογία το [μη-] δημοψήφισμα, επειδή έκανε χθες στις δηλώσεις της η Μέρκελ αναφορά (καθαρά για δικούς της λόγους) στον Παπανδρέου γι' αυτό, ότι δηλ. ανησύχησαν οι αγορές! Κι εμείς έπρεπε να κατεβάσουμε το κεφάλι και τα παντελόνια για να ικανοποιηθούν οι αγορές και η Μέρκελ;;;; Δεν πάτε στο διάολο όλοι σας;;; Είναι ξεκάθαρο και στον πλέον άσχετο ότι εδώ παίζονται παιχνίδια στα οποία ο Παπανδρέου δεν ήθελε να συμμετέχει και καλά έκανε. Ας μας πει ο Καρακούσης και ο κάθε Καρακούσης του συγκροτήματος και όποιου άλλου συγκροτήατος τι θέλουν! Ας αφήσουν τα ανόητα άλλοθι. Είναι τόση η μανία κατά του Παπανδρέου που γίνεται αντιληπτό ότι κάποιοι που διψάνε για ανεξέλεγκτη δύναμη, δεν ορρωδούν προ ουδενός! Δεν ξέρω πού βρισκόταν την περίοδο της Αποστασίας το '65 ο Καρακούσης κι αν θυμάται τον οργισμένο λαό που πήγαινε έξω από τα γραφεία του συγκροτήμαστος στη Χρήστου Λαδά κι έκαιγε τις εφημερίδες του, αλλά να είναι βέβαιος ότι αναλόγως και σήμερα ο λαός που καταλαβαίνει περισσότερο απ' όσο νομίζουν, θα πράξει τα δέοντα. Βέβαια, το διαδίκτυο δεν "καίγεται", αλλά οι "κυκλοφορίες" μπορούν να πέσουν κατακόρυφα και τότε θα γελάει το κάθε παρδαλό κατσίκι. Βέβαια τώρα που ο γιος του ισχυρού κυρίου Ψυχάρη προαλείφεται για υποψήφιος βουλευτής στην Α΄Αθηνών στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας, θα έχουν όλοι τους εκεί στη Μιχαλακοπούλου πεδίον δόξης λαμπρόν...

Δείτε και το αισχρό δημοσίευμα. Το αναδημοσιεύω για να το έχω "πρόχειρο";

Αντώνης Καρακούσης

Ο μοιραίος κ. Παπανδρέου

Αν επιστρέψει κανείς στις αρχές του Νοέμβρη και αξιολογήσει με την απόσταση του χρόνου εκείνες τις θλιβερές μέρες θα διαπιστώσει ότι η χώρα δεν κατρακύλησε απλώς στην άβυσσο, αλλά παρ' ολίγον να παρασύρει ολόκληρη την Ευρώπη στην καταστροφή.

Ήταν η κίνηση του κ. Παπανδρέου για το δημοψήφισμα τόσο προβληματική, που ακόμη δεν έχει αναιρεθεί η επικινδυνότητά της.

Η κρίση αξιοπιστίας που προκλήθηκε τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό, από την επιλεγείσα με όρους εσωστρεφείς, σχεδόν καθαρά κομματικούς, απόφασή του, ήταν πρωτοφανής και θα καταδιώκει για πολλά χρόνια την Ελλάδα.

Υπό το βάρος της κατακραυγής τα πήρε όλα πίσω και επιστρέφοντας από τη Νίκαια βρέθηκε αντιμέτωπος με απόλυτο αδιέδοδο, που τον ανάγκασε να παραιτηθεί και να αποδεχθεί τη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας, την οποία μέχρι την τελευταία στιγμή ήθελε ποδηγετημένη και ελεγχόμενη.

Το δυστύχημα είναι ότι ο εμπνευστής της επιμένει να την υπερασπίζεται, μη αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσε.

Και το χειρότερο είναι ότι διαστρέφει απολύτως την πραγματικότητα. Εχει βάλει τους υποτακτικούς του να φωνάζουν δεξιά - αριστερά ότι δήθεν τον ρίξανε τα συμφέροντα, ότι δεν το ήθελαν οι εκδότες, οι τραπεζίτες και όλοι οι κακοί του κόσμου τούτου.

Τα όσα έπραξε, τα αποτελέσματα που μπορεί να είχαν οι επιλογές του για την Ελλάδα, ότι ο κόσμος, οι ψηφοφόροι του κόμματός του τον έχουν εγκαταλείψει, ότι το μέχρι πριν ένα μήνα κυβερνών κόμμα έρχεται πέμπτο στις δημοσκοπήσεις στο λεκανοπέδιο της Αττικής και ότι από τα καμώματά του κινδυνεύει να διαλυθεί η δημοκρατική παράταξη, όλα αυτά δεν τα συλλογίζεται, ούτε τα συζητάει.

Κακά τα ψέματα, ο κ. Παπανδρέου αποδεικνύεται το μοιραίο πρόσωπο της παρούσης περιόδου.

Από την αρχή είχε προβλήματα κατανόησης και αντίληψης των συνθηκών. Ουδέποτε κατανόησε το βάθος της κρίσης, ούτε συνέλαβε το μέγεθος της απειλής για την οικονομία και τη χώρα.

Προσέγγισε κατά απόλυτα ελλειμματικό τρόπο το πρόβλημα της χώρας, ουδέποτε ασχολήθηκε συστηματικά μαζί του, μας πήγε από κρίση σε κρίση, πριν από ένα μήνα μάς έστειλε στα Τάρταρα και τώρα δυστυχώς επιμένει να συμπεριφέρεται σαν το πριγκιπόπουλο που του πήραν το παιγνίδι από τα χέρια.

Ο κ. Παπανδρέου απέτυχε παταγωδώς και οφείλει να αναλάβει πλήρως τις ευθύνες του, όπως θα συνέβαινε σε κάθε δημοκρατικό κόμμα στην Ευρώπη και στην Αμερική. Όπου αλλού, ένας ηγέτης με τέτοια επίδοση δεν θα στεκόταν ούτε μέρα.

Ο κ. Παπανδρέου επιμένοντας στης Ανατολής τα ήθη, στις αντιδημοκρατικές οικογενειοκρατικές και ιδιοκτησιακές δομές, βασανίζει και βασανίζεται.

Στη συνείδηση των πολιτών έχει αποτύχει και όσο ταχύτερα το αντιληφθεί τόσο καλύτερα για τον ίδιο, το κόμμα του και την ευρύτερη δημοκρατική παράταξη.

Οι βρικόλακες και η φάτνη της εξουσίας

2011-12-04T20:59:00.000-08:00

Το μέγα κέρδος από την εθνική αυτή περιπέτεια θα είναι αναμφίβολα η πολιτική και ηθική συνειδητοποίηση του λαού μας. Είναι βέβαιο ότι αυτό θα συμβεί - αργά ή γρήγορα. Κι αυτό διότι σιγά-σιγά έχουν αρχίσει να γίνονται φανεροί οι σκοποί όλων εκείνων που απεγνωσμένα πάλεψαν -κι ακόμη μάχονται σθεναρά- να εξοβελίσουν από την πολιτική ζωή του τόπου τον Γιώργο Παπανδρέου. Η Δεξιά από τη δική της πλευρά αγωνιζόταν και αγωνίζεται να ξαναμπεί από ανεύθυνο παράθυρο στη φάτνη της εξουσίας, που η πόρτα της της είχε κλειστεί από την υπεύθυνη λαϊκή θέληση.

Η σημερινή κατάσταση έχει ασφαλώς πολλές ομοιότητες με παλιότερες περιόδους του εθνικού βίου. Βέβαια, στις μέρες μας ολέθριο ρόλο παίζουν τα μέσα ενημέρωσης και οι διατεταγμένοι δημοσιογράφοι που με το ψεύδος και την επάτη επιχειρούν να ερμηνεύσουν γεγονόταν, να κατασκευάσουν ειδήσεις και να χαλκεύσουν μύθους. Φυσικά επειδή η εποχή μας είναι "ηλεκτρονική" και γνώρισμά της είναι η ταχύτητα, δεν καθυστερεί και η διάψευση των ισχυρισμών τους.

Αλλά όπως λέει και μια αραβική ρήση, όταν πετάξεις λάσπη σ' έναν τοίχο, η λάσπη θα πέσει αλλά ο τοίχος θα λερωθεί! Είναι εξωφρενικό το πόση λάσπη έχουν πετάξει στον Παπανδρέου! Κι αν παρακολουθήσει κανείς με προσοχή τα όσα έχει πει ο Παπανδρέου και πώς έχει πολιτευτεί, θα διαπιστώσει μια συνέπεια λόγων και έργων. Ίσως αυτό να ακούγεται υπερβολικό, αλλά έτσι είναι. Δεν παραγνωρίζω κάποια λάθη και παραλείψεις. Αλλά η προσπάθεια ορισμένων κύκλων και προσώπων να τον εξουθενώσουν θα αποδειχθεί ότι τελικά δεν στόχευε αυτόν αλλά την καρδιά του έθνους και της δημοκρατίας.

Η οικονομική ολιγαρχία αποδεικνύεται πολύ ισχυρή και είναι εύκολο να συμμαχεί με τους βρικόλακες του μίσους και του διχασμού. Τι βλέπουμε σήμερα στη χώρα μας; Εναν λαό τεμαχισμένο, συνειδήσεις διαλυμένες, την απαισιοδοξία στα πρόσωπα των απλών ανθρώπων, την αδυναμία τους να εμπιστευτούν τους πολιτικούς, την απομόνωσή τους στο καβούκι τους, τη διολίσθηση σε μια κοινωνία που αφομοιώνει εύκολα το κίβδηλο. Κάποιοι θα πουν ότι υπάρχει λειψανδρία σε ηγετικές μορφές που θα μπορούσαν να γίνουν πυρήνες προωθητικοί των συνειδήσεων! Ίσως.

Ωστόσο, περισσότερο νιώθω όχι τη λειψανδρία αλλά την κατάρρευση της εμπιστοσύνης για τις αξίες που συνηθίσαμε να συντηρούμε πκαι τις οποίες πιστέψαμε ως άρτιες και μονολιθικές. Και μέσα σ' αυτό το χαλασμό και την αναρχία των μεταξιώσεων, απαιτείται πολλή δύναμη για να συντηρηθούν κάποια ορόσημα. Ναι, με γεμίζει θλίψη το γεγονός ότι η κοινωνία μας είναι ανθρωποφαγική. Μ' ενοχλεί ότι κυριαρχεί ο πολιτικός καιροσκοπισμός ατόμων και ομάδων. Στενοχωριέμαι όταν κάποοιοι φίλοι μου θίγουν την εμμονή μου στην υπεράσπιση του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν είναι η εμμονή μου στο πρόσωπο του Παπανδρέου, αλλά σε μια στάση ζωής, σε κάποιες αξίες των οποίων φορέας είναι ο Γιώργος. Δεν δίνω διαστάσεις μεγαλύτερες από τις πραγματικές.

Έχω την πεποίθηση ότι οι πολιτικοί μας πρέπει, αλλά δεν ξέρω αν μπορούν, να συμβάλουν και να ποδηγετήσουν για την οικοδόμηση μιας νέας εθνικής συνείδησης που θα είναι ικανή να ανταποκριθεί στις αξιώσεις που διεκδικεί από τους πολίτες η νέα κοσμογονική εποχή μας. Ο Παπανδρέου κινείται, πιστεύω, προς αυτή την κατεύθυνση. Και φυσικά δεν είναι σε θέση να τον ανακόψει κανένας Χρυσοχοϊδης και πολύ περισσότερο οι άλλοτε σύντροφοι στο χώρο του ΠΑΣΟΚ που ζήλωσασν δόξα αρχηγού (δεν υπάρχει λόγος ν' αναφέρω τα ονόματά τους). Επιπλέον, δεν μπορούν να ανακόψουν τις εξελίξεις εκείνοι οι άνθρωποι του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου με τα δημοσιογραφικά τσιράκια τους, όλοι αυτοί οι κρυπτοήρωες που επιδίδονται με την ευστροφία του αιλουροειδούς στο πλασάρισμα κίβδηλων αξιών. Απλώς είναι η συγκυρία. Θα περάσει. Γιατί εγώ πιστεύω στην πολιτική και ηθική συνειδητοποίηση του λαού μας.

Πάντως είτε προβάλω τη δική μου αισιοδοξία ή απαισιοδοξία, οι εξελίξεις είναι αναπότρεπτες. Εύχομαι να είναι ευνοϊκές και για το συμφέρον του λαού και του τόπου.

Και την επομένη των εκλογών, στο μέσο του κάδρου ο Γιώργος Παπανδρέου!

2011-12-03T08:10:00.000-08:00

Ενα εξαιρετικό κείμενο ήταν αυτό του φίλου Φώντα Χήτα, http://chitasf.blogspot.com/, για τους υποψήφιους αρχηγίσκους του ΠΑΣΟΚ. Και ίσως δίνει μια άλλη διάσταση στη συζήτησή μας που μαίνεται στο διαδίκτυο και στις σελίδες των φίλων για τον ρόλο που διαδραματίζουν όλοι αυτοί που διετέλεσαν επί χρόνια υπουργοί και υφυπουργοί ή τέλος πάντων που είχαν κομματικά και κυβερνητικά αξιώματα.

Εάν θέλαμε να ζητήσουμε έναν απολογισμό των πεπραγμένων της διετίας από τον Παπανδρέου, θα λέγαμε ότι πέτυχε αυτό το τρισκατάρατο αλλά αναπόφευκτο Μνημόνιο, που ήρθε μεν ως "ταφόπλακα" του κοινωνικού κράτους, αλλά που όμως έβαλε τα θεμέλια για να μην πτωχεύσει η χώρα και να δημιουργηθούν κάποιες προϋποθέσεις ενός νέου ξεκινήματος ώστε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να δουν καλύτερες μέρες.

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι κι εμείς δεν θα περάσουμε καλά το υπόλοιπο του βίου μας. Απλώς χρειάζεται μια προσαρμογή η οποία είναι εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη. Δεν είναι δυνατό να συνταχθώ με τις κραυγές εκείνων που αλωνίζουν τις πόλεις για να παραβιάσουν και να καταργήσουν νόμους, να διαλύσουν το κράτος, να βροντοφωνάξουν ότι πρέπει μονομερώς να διαγράψουμε τα επαχθέστατα δάνεια (και είναι ν' απορεί κανείς πώς μπορεί να γίνει αυτό!), να φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και... τι να κάνουμε δηλαδή, να γίνουμε σαν την Αλβανία την εποχή του Χότζα;

Και για να μη φύγω μακριά από το θέμα μου, θέλω να ρωτήσω ποιος είναι ο απολογισμός όλων εκείνων των "στελεχών" του ΠΑΣΟΚ που κρύφτηκαν κάτω από την ομπρέλλα του Παπανδρέου και πίστεψαν ότι "ξεπλύθηκαν" από τις αμαρτίες και τα βάρη του παρελθόντος;

Τι έκαναν όλοι αυτοί οι βραδυφλεγείς βάρδοι του πατριωτικού παροξυσμού όταν ο Παπανδρέου αλώνιζε την Ευρώπη και τον κόσμο για να βρει τη λύση στα προβλήματα της χώρας;

Την περιμένουμε πιο "οργανωμένη" και μεθοδευμένη την κριτική της σκοπιμότητας στον Παπανδρέου. Αυτού του είδους η κριτική προεξοφλεί για τον πολίτη και ιδιαίτερα για τον φίλο, τον ψηφοφόρο ή το μέλος του ΠΑΣΟΚ, βαθμό ορατότητας μηδέν! Είναι έτσι όμως;

Γιατί η "νέα εποχή" που ευαγγελίζεται ο φίλος Κώστας Σκανδαλίδης περιλαμβάνει τον ίδιο και όχι τον Γιώργο; Γιατί να περιλαμβάνει τον Λοβέρδο ή την Διαμαντοπούλου και όχι τον Γιώργο; Η κριτική αυτή είναι ένα προϊόν ενοφθαλμισμού της πολιτικής πρακτικής και της κομματικής δημαγωγίας.

Λένε διάφορα για ιδεολογία και κεντροαριστερά και ανακαλώ στη μνήμη μουμια συνέντευξη του Σκανδαλίδη που καλούσε τον πρωθυπουργό να ηγηθεί των εξελίξεων και της ανάδειξης της νέας εθνικής πρότασης, διορθώνοντας τα κακώς κείμενα σε κυβέρνηση και παράταξη! Τώρα ο Σκανδαλίδης το κάνει πιο σαφές: Να φύγει ο Παπανδρέου!!! Λέει: «Πρέπει να βρισκόμαστε όλοι στο κάδρο της προσπάθειας ώστε να επωφεληθεί η πατρίδα από αυτό». Προσέξτε ότι βάζει τον εαυτό του αλλά εξαιρεί τον Παπανδρέου: "Το κόμμα πρέπει να πάει στις εκλογές με νέο αρχηγό"!!!

Ο Γιώργος, δηλαδή, αφού καθάρισε την κόπρο του Αυγείου, αφού πήρε καινοτόμες πρωτοβουλίες που ούτε στ' όνειρό τους είχαν δει όλοι αυτοί, αφού έβαλε τις βάσεις για να χτυπηθεί η διαφθορά κ.λπ. τώρα να τον πετάξουμε σαν στυμένη λεμονόκουπα! Εγώ βλέπω και την επομένη των εκλογών, στο μέσο του κάδρου, τον Γιώργο Παπανδρέου και γι' αυτό πρέπει να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι μπορούμε να προχωρήσουμε στη νέα εποχή όπου το κράτος θα λειτουργεί σωστά και δεν θα υπονομεύει αυτή την ίδια τη ζωή των πολιτών, με δικαιοσύνη και όχι ανισότητες.

Το ΠΑΣΟΚ έχει Πρόεδρο - τον Γιώργο Παπανδρέου!

2011-12-02T10:01:00.000-08:00

Άρμα Πολιτών, Ελεύθεροι Πολίτες, Κοινωνική Αριστερά, Ενωτική Κίνηση, σε λίγο θα «γεννηθούν» κι άλλες κινήσεις, ομάδες, κομματίδια και κάποια πρόσωπα που δρουν ως ελεύθεροι σκοπευτές. Όλες και όλοι θα διαπνέονται δήθεν από αντιμνημονιακή λογική, αλλά στην ουσία τους θα είναι οδοφράγματα για να μην προχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου.

Αλλαγή σελίδας στο ΠΑΣΟΚ, τόσο σε πρόσωπα όσο και σε ιδέες και πάντως πριν από τις εκλογές, ζητούν έξι βουλευτές σε άρθρο-παρέμβαση που δημοσιοποίησαν προχθές. Προσπαθούν να διατυπώσουν μία ιδεολογική πλατφόρμα κεντροαριστερής πολιτικής με ευρωπαϊκό προσανατολισμό!

«Το ΠΑΣΟΚ», προσθέτουν, «οφείλει να τολμήσει την ανανέωση ιδεών και προσώπων, γιατί η πολιτική χωρίς ανανέωση βαλτώνει».

Κατά την άποψή τους, αν όλα γίνουν «θεσμικά και συντεταγμένα», δεν κινδυνεύει ούτε η πορεία τής χώρας ούτε η ενότητα του ΠΑΣΟΚ! Ποιος είχε τη φαεινή ιδέα ότι δεν θα υπάρξουν διαδικασίες θεσμικές και συντεταγμένες; Τι θέλουν να προλάβουν;

Απορρίπτουν δε κάθε σκέψη να καθυστερήσουν οι διαδικασίες για την επόμενη μέρα: «Αρκετοί ισχυρίζονται ότι η συζήτηση για το ΠΑΣΟΚ είναι μία εσωτερική κομματική υπόθεση για την οποία έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε στο μέλλον. Δεν συμφωνούμε. Η δημοκρατία έχει ανάγκη από ισχυρά κόμματα. Ιδίως σε περιόδους κρίσης» αναφέρουν χαρακτηριστικά. Μα ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι αυτός που απευθύνθηκε στο λαό, θέλοντας να σηματοδοτήσει το γεγονός ότι οι αποφάσεις παίρνονται από τον λαό και όχι από κλειστές ομάδες και μυστικά διαβούλια; Ποιος τον εξέλεξε στην προεδρία του Κινήματος – μα φυσικά ο λαός!

Γι' αυτό, και όπως σημειώνουν, αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να αποφύγει «ένα επώδυνο χωρισμό» θα πρέπει να μετασχηματιστεί σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα. Τι υπαινίσσονται; Ποιος μιλάει για χωρισμό και διασπάσεις και σαχλαμάρες;

Έχουν καταλάβει… λάθος ότι η κοινοβουλευτική ομάδα είναι εκείνη που μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις. Αλλά υπάρχει το μεγάλο λάθος που διατρέχει την όλη τοποθέτησή τους.

Δεν θέλουν να καθυστερήσουν οι διαδικασίες. Κανείς δεν θέλει να καθυστερήσουν. Καταρχήν θα πρέπει να ξέρουν ότι προηγείται ο προϋπολογισμός και μέχρι τότε δεν είναι δυνατό ν’ αφήσουμε το γάμο, να πάμε για πουρνάρια. Ποιος ο λόγος να βιάζονται; Μιλάνε για ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Είδαν πουθενά ότι το ΠΑΣΟΚ έχει αφρικανικό ή ασιατικό προσανατολισμό; Πού κινείται τα δυο τελευταία χρόνια ο Γιώργος Παπανδρέου και με ποιες έγνοιες ασχολείται; Είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και συνεχώς μιλάει, λέγοντας ότι είναι ανάγκη για περισσότερη Ευρώπη! Δείτε και αυτό: Γιώργος Παπανδρέου: Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι και δικό μας μέλλον...

Κι όσο για το τροπάριο του Μνημονίου, ξεχνούν τα αίτια που οδήγησαν στην υιοθέτηση του Μνημονίου, ώστε να αποφευχθούν οι συνέπειες της πτώχευσης (αδυναμία πληρωμών, αδυναμία δανεισμού, ραγδαία πτώση του ΑΕΠ κλπ).

Ο Γιώργος Παπανδρέου τότε είχε καταγγείλει «αντιλήψεις συντηρητικές, αλλά και αντιλήψεις βολεμένων συμφερόντων», που υπηρετήθηκαν από τις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης και μας οδήγησαν στα πρόθυρα της πτώχευσης. «Δεν διστάσαμε ούτε μια στιγμή να αναλάβουμε τις ιστορικές μας ευθύνες, να οδηγήσουμε την Ελλάδα έξω από την κρίση», τόνισε.

«Πριν τις εκλογές του προηγούμενου Οκτωβρίου, ξέραμε ότι θα αναλαμβάναμε μια χώρα με πολλά προβλήματα και αδικίες και υποσχεθήκαμε και υποσχόμαστε να την αλλάξουμε. Αυτό όμως που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν χωρίς προηγούμενο. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την κατάρρευση, με το ενδεχόμενο της πτώχευσης, σε ένα κράτος απόλυτα διαβρωμένο, αναποτελεσματικό, σπάταλο και άδικο, αλλά και με την απαξίωση της χώρας μας στα μάτια των εταίρων μας και των διεθνών αγορών. Δεν διστάσαμε όμως ούτε μια στιγμή να αναλάβουμε τις ιστορικές μας ευθύνες, να οδηγήσουμε την Ελλάδα έξω από την κρίση. Αυτή ήταν η πρώτη μας προτεραιότητα. Δώσαμε μάχες παντού, μάχες για να κρατήσουμε την Ελλάδα στα πόδια της, μάχες για να πείσουμε τους εταίρους μας, να πείσουμε και τις αγορές, ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα άξια, είναι μια χώρα που μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες της, είναι μια χώρα αξιόπιστη, είναι μια χώρα που μπορεί να διορθώσει και τα λάθη της.»

Ας μην κάνουν τους "άγνωστους στρατιώτες" όλοι όσοι βγήκαν στο κουρμπέτι για να ζητήσουν με στεντόρεια φωνή την αλλαγή προσώπων και ιδεών. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν λάβει ουκ ολίγα αξιώματα. Και ζητούν τώρα την αλλαγή του Προέδρου. ΓΙΑΤΙ; Είναι στιγμές που οι σημερινές εξελίξεις παραπέμπουν σε άλλες εποχές. Αλλά δεν θέλω να το σκέφτομαι. Το ΠΑΣΟΚ έχει Πρόεδρο κι αυτός είναι ο Γιώργος Παπανδρέου κι ο καημός μου είναι ότι όλοι αυτοί που τώρα διαμαρτύρονται ή με επιστολές, διακηρύξεις, δηλώσεις κ.λπ., δεν βρίσκουν λόγια για να υποστηρίξουν το έργο της κυβέρνησης αυτά τα δυο χρόνια που πέρασαν και τον Γιώργο που με απαράμιλλη αγωνιστικότητα, πατριωτισμό και υπευθυνότητα πάλεψε για να ορθοποδήσει η χώρα. κρίμα. Ωστόσο, είμαι βέβαιος ότι ο Γιώργος θα δικαιωθεί.

Το συγκρότημα Λαμπράκη

2011-11-27T00:34:00.000-08:00

Το συγκρότημα Λαμπράκη (δηλαδή ο Ψυχάρης) έχει χάσει τον μπούσουλα. Αδυνατεί να διακρίνει τις εξελίξεις. Επιχειρεί με κάθε τρόπο να τις δημιουργήσει, να τις κουλαντρίσει, να κατευθύνει τις επιθυμίες του αναγνωστικού κοινού... Δέν είναι εύκολο. Αλλά προσπαθεί και δεν μπορεί να με πείσει κανείς ότι επιτρέπει στους συντάκτες του να γράφουν ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι. Δεν γίνεται να είναι μισθοδοτούμενοι και να κάνουν του κεφαλιού τους.

Καθημερινά δημοσιεύονται είτε στα "Νέα" είτε στο κυριακάτικο "Βήμα" είτε στο διαδικτυακό, "γνώμες" που κάνουν απεγνωσμένες προσπάθειες να μουντζουρώσουν το πρόσωπο του Παπανδρέου. Αυτού του Παπανδρέου με τα λάθη και τις παραλείψεις αλλά και με το ήθος που σπανίζει στους πολιτικούς άνδρες της εποχής μας. Η υπονόμευση είναι στην ημερήσια διάταξη. Έτσι, μετά την παραίτηση του Παπανδρέου που απέδειξε ότι είναι υπεράνω προσωπικών πολιτικών επιδιώξεων, το συγκρότημα συνέχισε να πυροβολεί.

Δεν ξεχνά κανείς εκείνο το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο του "Βήματος" που καλούσε τον Παπανδρέου να παραιτηθεί επειδή το ΠΑΣΟΚ είχε ηττηθεί στις εκλογές! Στη συνέχεια ο Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές κι έγινε καλός και το συγκρότημα στάθηκε σε απόσταση ασφαλείας. Ωσότου τα πράγματα άλλαξαν μετά το ξέσπασμα και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αλλά και της κρίσης που εμφιλοχωρούσε στην ελληνική οικονομία την οποία διέλυσε ο Κωστάκης Καραμανλής, αυτός που τώρα στόμα έχει και μιλιά δεν έχει, αλλά χέρια έχει για να εισπράττει τη βουλευτική αποζημίωση.

Ο Παπανδρέου, λοιπόν, έκανε φοβερές προσπάθειες για να ανατρέψει την κακή εικόνα της χώρας, για να περιορίσει το σπάταλο κράτος, για να χτυπήσει τη διαφθορά. Τα αποτελέσματα έχουν αρχίσει δειλά-δειλά να φαίνονται. Στο μεταξύ ο Παπανδρέου παραιτήθηκε κι όλοι έπεσαν να τον κατασπαράξουν, με αφορμή το "δημοψήφισμα". Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά κι ακόμη οι πληρωμένοι, ένθεν και ένθεν, κονδυλοφόροι επαναφέρουν συνεχώς το δημοψήφισμα για να αποδείξουν δήθεν ότι καταρρακώθηκε το κύρος της χώρας εξαιτίας αυτής της απόφασης του Παπανδρέου. Μα τελικά δημοψήφισμα ΔΕΝ έγινε!

Ωστόσο, εξακολουθούν να το έχουν, το μη-δημοψήφισμα, ως ψωμοτύρι στις λεγόμενες "ειδήσεις" - που μόνον ειδήσεις δεν είναι, αφού ξέρουμε πλέον ότι επιχειρούν να τις ερμηνεύσουν κατά το δοκούν. Παρακολουθώ το διαδικτυακό "Βήμα". Προχθές, προς γενική κατάπληξη, "ανάρτησε" τα δημοσιεύματα των γερμανικών μέσων ενημέρωσης ποιυ αποθέωναν τον Παπανδρέου: «Ο Παπανδρέου προσδίδει "γκλάμουρ" στους Πράσινους». Τι έγραψαν τα γερμανικά ΜΜΕ για την ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού στο συνέδριο του Κιέλου]. Ομως το συγκρότημα παίζει με τα νεύρα των αναγνωστών του. Η υπονομευτική αρθρογραφία συνεχίστηκε.

Γράφει σήμερα ο Σήφης Πολυμίλης [Ο Γιώργος θέλει; Οι δελφίνοι μπορούν;]: Δεν ξέρει κανείς – και ίσως λίγο ενδιαφέρει – αν ο Γιώργος Παπανδρέου εννοεί πραγµατικά ότι σκέφτεται να µη διεκδικήσει ξανά το πρωθυπουργικό αξίωµα, όπως αφήνει να διαφανεί στις συναντήσεις του µε υποψήφιους και µη δελφίνους του ΠΑΣΟΚ. Ανεξάρτητα από το τι θέλει και τι επιδιώκει ο ίδιος, είναι προφανές ότι έχει απολέσει το βασικό προσόν ενός πολιτικού, την αξιοπιστία. Τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό για διαφορετικούς λόγους έχει υποστεί βαρύ προσωπικό πλήγµα που θα λειτουργεί υπονοµευτικά από εδώ και πέρα σε οποιαδήποτε πολιτική του επιδίωξη...

Δεν διάβασε τα προχτεσινά δημοσιεύματα ο φίλτατος Πολυμίλης; Είναι δυνατόν ο Παπανδρέου να έχει υποστεί, όπως λέει, "βαρύ προσωπικό πλήγμα", ώστε να τον αποθεώνουν ακόμα και οι ίδιοι οι Γερμανοί, κι ενώ αυτός κατηγορούσε τις ευρωπαϊκές συντηρητικές ηγεσίες για το κατάντημα της Ευρώπης;

2011-11-25T06:30:00.000-08:00

Ακούω νέα παιδιά να πιπιλάνε την ίδια καραμέλα, ότι η ίδια τους η χώρα τα διώχνει για να πάρουν το δρόμο της... ξενιτιάς! Προσέξτε: Εχω τέσσερα αδέρφια που σε δίσεκτα χρόνια φύγανε και πλέον είναι "Ελληνοαυστραλοί". Είναι καλά, έχουν τις δουλειές τους, τις οικογένειές τους, τα παιδιά τους, τώρα και τα εγγόνια τους... Αλλά, πονάνε την πατρίδα. Κι αυτό δεν είναι απλώς μια κουβέντα. Εχει βάσανα, καημούς, πόνο. Και για μας φυσικά που μείναμε εδώ.

Εγώ προσωπικά, παρότι πήγα στη Γαλλία και πέρασα κάμποσο καιρό εκεί, δεν διανοήθηκα να εγκατασταθώ στο Παρίσι - και μιλώ για μια πόλη που την αγάπησα. Η Ελλάδα τρέχει στο αίμα μου, στη σκέψη μου, οι γνώσεις μου, οι μνήμες μου, τα πάθη και οι καημοί και όλα, είναι ΕΛΛΑΔΑ. Λοιπόν, δεν μπορώ να χωνέψω την ευκολία με την οποία κάποιοι παίρνουν μια απόφαση για φυγή στο εξωτερικό, το φωνάζουν, κάποια μέσα ενημέρωσης δίνουν διαστάσεις...

Κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολα στη χώρα μας. Αλλά το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες: Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία κ.ά. Η ΖΩΗ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ! Όποιος θέλει να ζήσει καλά, ας κάτσει εδώ να παλέψει. Θα 'ρθουν καλύτερες μέρες.

Δεν με εκφράζει ο ακτιβισμός της ΕΣΗΕΑ!

2011-11-24T07:52:00.000-08:00

Διαβάζω την ανακοίνωση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ:

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ εκφράζει τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη του στον αγώνα των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Στέκεται στο πλευρό των 400 εργατών-απεργών και δηλώνει με βεβαιότητα ότι ο αγώνας αυτός είναι ήδη νικηφόρος. Η απεργία στην «Ελληνική Χαλυβουργία» που συνεχίζεται εδώ και 24 ημέρες, εμπνέει κάθε εργαζόμενο. Οι 400 εργάτες απεργούν σαν μια γροθιά. Διάλεξαν το δρόμο της τιμής και της αξιοπρέπειας, υπερασπίζουν το ψωμί και το μέλλον των παιδιών τους. Αυτή η απεργία διαρκείας, για την ανάκληση των 34 απολύσεων, τη σύμβαση και το 8ωρο, είναι μάθημα αγώνα για όλους μας. Σε μια περίοδο που και οι εργαζόμενοι στον Τύπο και τα ΜΜΕ αντιμετωπίζουμε μια πρωτοφανή και ανελέητη επίθεση από την εργοδοσία, το παράδειγμα της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» μας δείχνει το δρόμο. Είναι η ίδια εργοδοσία που ευθύνεται και για το «θάψιμο» -και μάλιστα με προκλητικό τρόπο- αυτής της απεργίας από τη μεγάλη πλειοψηφία των εφημερίδων και των σταθμών. Ο αγώνας των χαλυβουργών δεν χώρεσε στα δελτία ειδήσεων, ούτε στις στήλες των εφημερίδων τους. Γιατί η ενότητα και η αποφασιστικότητά τους, η ανυπότακτη στάση τους, θα ήταν «κακό παράδειγμα» για τον αναγνώστη και τον τηλεθεατή. Ο αγώνας των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» είναι και δικός μας αγώνας.

Δεν διαφωνώ με την ουσία του κειμένου, αλλά υπάρχουν κάποια όρια στον ακτιβισμό της διοίκησης της ΕΣΗΕΑ που μάς γυρίζει σε άλλα χρόνια. Να διαμαρτυρηθούμε για τις απολύσεις στην Ελληνική Χαλυβουργία, αλλά για τις απολύσεις στο συγκρότημα Λαμπράκη θα πρέπει να πάρουμε τα όπλα και να επιτεθούμε στο κτίριο της Μιχαλακοπούλου! Ο δημοσιογραφικός κλάδος έχει τόσα πολλά προβλήματα που δεν πιστεύω ότι περισσεύει χρόνος για τις απολύσεις γενικώς. Ποιος φταίει που ο αγώνας των χαλυβουργών δεν χώρεσε στα δελτία ειδήσεων και στις στήλες των εφημερίδων; Μονάχα τ' αφεντικά; Αν η ΕΣΗΕΑ έχει δύναμη ας μην κάνει απεργία μονάχα στα κρατικά μέσα! Αν έχει δύναμη... Δεκάδες μέλη της εργάζονται στα ιδιωτικά "μαγαζιά". Τι κάνουν; Ολοι κοιτάζουν τη βολή τους, φοβούμενοι την απόλυση. Αλλά εγώ πιστεύω ότι η ευθύνη των δημοσιογράφων, εκείνων τουλάχιστον που θεωρούν πως αν υπάρχει μια στράτευση άξια της τιμής και της ανεξαρτησίας της συνείδησης, είναι η στράτευση στην υπόθεση της ελεύθερης διακίνησης της ενημέρωσης, της πληροφορίας, της είδησης.

Πέρα από τις ιδεολογίες και τις πολιτικές τοποθετήσεις υπάρχει ή πρέπει να υπάρχει ένα σημείο συνάντησης όλων των δημοσιογράφων: η ευθύνη της ελευθερίας. Αυτό που νιώθω εγώ είναι ότι ευαίσθητοι πρέπει να είναι οι δημοσιογράφοι των κρατικών μέσων ενώ οι δημοσιογράφοι των ιδιωτικών μέσων πρέπει να σιωπούν. Οταν ο κόσμος ακούει ότι το όργανο των δημοσιογράφων συμπαραστέκεται στους χαλυβουργούς, σκέφτεται την αντίφαση που υπάρχει σε σχέση με τα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια και τις εφημερίδες που αγνοούν αυτόν τον αγώνα και αυτομάτως τοποθετεί την ΕΣΗΕΑ σ' εκείνα τα διαμαρτυρόμενα σωματεία που νοιάζονται για όλους γενικώς. Ξέρετε τι μου θυμίζει η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ; Τον μακαρίτη τον Μάριο Χάκκα που γράφει στο "Κοινόβιο":

[...] Ήταν μια εργάτρια του εργοστασίου προφυλακτοποιίας της περιοχής Τσουτσούνοβο της Επιτροπικής Ενωσης που διαμαρτύρονταν για την Ελλάδα. Ασφαλώς δεν θα ήξερε πού πέφτει στο χάρτη. Υπόγραψα κι εγώ μια διαμαρτρία για το Καμερούν κι είχα πολλές ανησυχίες πώς θα λυθεί το πρόβλημα των Κούρδων. Έγινα επιτέλους διεθνιστής ξεκολλώντας από τη ρημάδα την Καισαριανή.

[...] Αχ, οι Κούρδοι, οι Κούρδοι, πρέπει να νοιαστώ πριν τους σφάξουν όλους... Θα πω σ' ένα φίλο μου να σκέφτεται τους Εσθονούς και τους Αρμένηδες...

[...] Από κάτι τέτοια προβλήματα παγκοσμιότητας άρχισε η γκρίνια. Πού να προλάβω μόνος μου τους κίτρινους, τους μαύρους, τους μπλε και τους πράσινους. Κι από πάνω η Καισαριανή. Βάλε το δημοτικό της συμβούλιο να βγάλει μάνι-μάνι ένα ψήφισμα για τη Δημοκρατία του Μάλι, κινητοποίησε τη Φαινάκη της Φ.Ε.Ν., της Μ.Ε.Ν., της Δ.Ε.Ν. Δεν προλαβαίνω πια ν' ασχοληθώ με τα τοπικά κι όλο περισσότερο με κόβει το παγκόσμιο πρόβλημα κι ας μη με ρωτάνε, στέλνω υπομνήματα κ.λπ.

Ποιοι ζητούν την "αποστρατεία" του Γιώργου Παπανδρέου;

2011-11-20T22:48:00.000-08:00

«Είναι η Ελλάδα χώρα της Ευρώπης;» ρωτούσε πριν λίγες μέρες με ειρωνεία ο Monde. Η γαλλική εφημερίδα έγραφε ότι είμαστε λιγότερο Ευρωπαίοι από όσο φαινόμαστε! Από την ημέρα εκείνη παρακολουθώ -στο μέτρο που μπορώ- τα ελληνικά ΜΜΕ μη τυχόν και δω αντίδραση κάποιου Έλληνα! Δυστυχώς τηρούν άπαντες σιγήν ιχθύος σα να αποδέχονται αυτά που μας καταλογίζουν οι Γάλλοι. Οι πολιτικοί είναι χαμένοι στα μικροκομματικά τους, οι κοινωνιολόγοι και γενικώς διανοούμενοι ομφαλοσκοπούν και όσοι βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα φλυαρούν χωρίς να καταλαβαίνει κανείς τι λένε ή τι επιθυμούν.

Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι να αποκαθηλώσουν τον Παπανδρέου και αν είναι δυνατόν να τον κρεμάσουν στην πλατεία Συντάγματος για να πληρώσει για τις αμαρτίες των δεκαετιών που πέρασαν και για να βγάλουν από πάνω τους το "μίασμα" οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων. Όλοι ζητούν ένα εξιλαστήριο θύμα για να ξαναβγούν στο προσκήνιο, προβάλλοντας ποικίλα άλλοθι. Απαξάπαντες (υπάρχουν εξαιρέσεις που θα πρέπει να "μιλήσουν" χωρίς φόβο αλλά με πάθος), βλέπουν τον εαυτό τους στις μελλοντικές εξελίξεις, στους νέους πολιτικούς σχηματισμούς.

Κανείς δεν κάνει την αυτοκριτική του και μετά να πάει στο σπίτι του. Ζητούν την απομάκρυνση του Παπανδρέου με διάφορα λεκτικά σχήματα είτε γιατί δεν κατάλαβαν ποτέ τι έκανε ο Παπανδρέου στα δυο τελευταία χρόνια είτε φοβούνται είτε γιατί δεν έχουν καταλάβει την εποχή τους. Να φύγει ο Παπανδρέου και να μείνει η Διαμαντοπούλου; Για ποιο λόγο να μείνει η Διαμαντοπούλου και να φύγει ο Παπανδρέου; Στα 26 της έγινε Νομάρχης Καστοριάς και έκτοτε ανέλαβε το ένα μετά το άλλα τα κομματικά και κυβερνητικά αξιώματα - ακόμα και Επίτροπος στην ΕΕ.

Θ' αναρωτηθεί κανείς για ποιο λόγο επαίρεται η Αννα Διαμαντοπούλου - δηλαδή, ποια είναι η προσφορά της; Μήπως η πρότασή της να γίνει και η αγγλική γλώσσα επίσημη γλώσσα; Ο Κώστας Σκανδαλίδης για ποιο λόγο διαμαρτύρεται; Έχει φάει τα αξιώματα με το κουτάλι. Γραμματέας του Κινήματος, υφυπουργός, υπουργός, κουμπάρος με τον Ανδρέα και την Μιμή... Τι άλλο πια; Ο Λοβέρδος δεν ήταν που πρωτοστατούσε στην ίδρυση νομικής σχολής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο; Δεν του έφτανε η Νομική του Καποδιστριακού!

Ο Χρυσοχοϊδης που δειλιάζει να μιλήσει ευθέως μήπως μπορεί να είναι πιο σαφής; Μας φτάνει η αποτυχημένη θητεία του ως γραμματέας του Κινήματος.

Ο Βενιζέλος μήπως δεν τιμήθηκε με υπουργικά αξιώματα;;;

Όλοι αυτοί, λοιπόν και κάποιοι άλλοι, πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να ζητούν την κεφαλήν επί πίνακι του Παπανδρέου που τους έδωσε πλήρη ελευθερία και αυτοί κοιτούσαν την προσωπική πολιτική τους επιβίωση και διαδρομή; Ποιο είναι το "τραγικό λάθος" του Παπανδρέου;;; Το "δημοψήφισμα";;; Μα, δημοψήφισμα δεν έγινε. Πάει και τέλειωσε. Θα πληρώσει για κάτι που δεν έγινε; Τι λογική είναι αυτή; Ο Παπανδρέου ξεκαθάρισε τη θέση του γι' αυτό στη Βουλή:

"Ακούσαμε και το παράδοξο, ότι δήθεν εγώ έθεσα σε κίνδυνο τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου. Σαν να μην κινδύνευε πριν, όταν αμφισβητούταν από παντού. Είναι πάντως καλό για την πατρίδα, ότι ανησύχησαν για τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου κάποιοι, που υποτιμούσαν αρχικά τη σημασία της.

Όχι, δεν αποφάσισα ξαφνικά να θέσω σε κίνδυνο αυτό, για το οποίο εγώ πάλεψα τόσο πολύ, επί τόσους μήνες. Μια συμφωνία καθοριστική για το μέλλον της χώρας, μια συμφωνία που αποτελεί την δικαίωση τόσων κόπων και θυσιών των Ελλήνων πολιτών. Το αντίθετο, όπως όλοι βλέπουμε τελικά, αυτή η συμφωνία είναι σήμερα πιο ασφαλής από ποτέ, αποτελεί βασικό προγραμματικό πλαίσιο μιας Κυβέρνησης συνεργασίας, που στηρίζεται από την συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής. Και η πρόταση για δημοψήφισμα, εάν συνέβαλε ακριβώς σ' αυτή την εξέλιξη, καλώς έγινε.

Μια θετική έκβαση ενός δημοψηφίσματος θα αποτελούσε και την πιο ουσιαστική εγγύηση - υπογραφή, όχι Αρχηγών κομμάτων, αλλά υπογραφή του Ελληνικού λαού, για το τι ήθελε και πώς θα όριζε την δική του τύχη και το δικό του μέλλον. Εάν κάτι φόβισε τους εταίρους μας, αυτό ήταν πιθανώς ο φόβος για την απόφαση του Ελληνικού λαού..."

Γιώργος Παπανδρέου: Ήρωας ή προδότης της λαϊκής εντολής;

2011-11-20T12:24:00.000-08:00

Το εκδοτικό κατεστημένο

Ετσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, και δεν μπορώ (αν και θα το ήθελα) για τεχνικούς λόγους να συζητήσω με τον Γιώργο Παπανδρέου, παραμένω στον μονόλογό μου. Οι εξελίξεις, έτσι όπως τις θέλουν τα επιχειρηματικά-εκδοτικά συμφέροντα δεν είναι ευοίωνες, με την έννοια ότι θα έχουμε απέναντί μας δυνάμεις που έχουν την ευχέρεια του επηρεασμού της κοινής γνώμης. Αυτό που συνέβη με το σημερινό "Βήμα" δεν είναι πρωτοφανές. Απλώς ο συγκροτηματάρχης Ψυχάρης επέλεξε έναν άλλο τρόπο, πιο "ανώδυνο" κατά τη γνώμη του, να αποκαθηλώσει τον Γιώργο Παπανδρέου.

Αφού τον φορτώνει ευγενικά με ωραία λόγια ("εισήγαγε καινοτομίες", "πήρε πρωτοβουλίες" κ.λπ.), στο τέλος του δίνει τη χαριστική βολή: "Η απόφασή του να παραδώσει και την προεδρία του κόμματός του...". Φυσικά ουδέποτε ο Παπανδρέου δήλωσε ή αποφάσισε κάτι σχετικό και γι' αυτό άλλωστε σήμερα το Γραφείο Τύπου του Κινήματος ανακοίνωσε ότι: "Η επιτυχία της κυβέρνησης, η σταθερή πορεία της χώρας, η σταθερή πορεία του ΠΑΣΟΚ, αποτελούν προτεραιότητα για τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Α. Παπανδρέου. Οτιδήποτε άλλο, όπως αναφορές ή σχόλια σε πάσης φύσεως ΜΜΕ, δεν απηχούν παρά διαθέσεις, προθέσεις και σχεδιασμούς άλλων".

Ποια η στάση του Παπανδρέου;

Δεν επιδιώκω να ερμηνεύσω τον Παπανδρέου αλλά είμαι βέβαιος ότι ακράδαντα πιστεύει ότι η ευθύνη του πολιτικού απέναντι στην εποχή του δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Είναι μια κατάσταση συνεχούς στράτευσης εν δυνάμει, που εκδηλώνεται με ενεργό ανάμιξη στον αγώνα για την περιφρούρηση των βασικών αρχών που περιφρονούνται από το κατεστημένο. Και η στάση του Παπανδρέου ήταν πάντοτε ανεξάρτητη από οποιαδήποτε πολιτική ή κομματική σκοπιμότητα. Το συμφέρον του έθνους και του λαού ήταν και είναι πάνω απ' όλα. Οι εχθροί του, που δεν είναι παρά και εχθροί του λαού και της δημοκρατίας, τον υπονόμευσαν σε όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργικής θητείας του.

Η φυσιογνωμία της πολιτικής

Πρέπει να γίνει κατανοητό από τον λαό ότι πλέον η φυσιογνωμία της πολιτικής φαίνεται να έχει αλλάξει ριζικά. Και αιτία αυτής της αλλαγής είναι η ολοένα και μεγαλύτερη σύνδεση της πολιτικής με την επιδίωξη στόχων ορισμένων που έχουν άμεση συνάφεια με τα συμφέροντα του εκδοτικού και επιχειρηματικού κατεστημένου. Πώς όμως θα πείσει κανείς για την αλήθεια όταν τα μέσα ενημέρωσης είναι παγιδευμένα από τους μεγαλοκαρχαρίες που νοθεύουν τον συσχετισμό των κοινωνικών δυνάμεων και των θελήσεων;

Ο Παπανδρέου φορτώθηκε αμαρτίες άλλων!

Ο Παπανδρέου που φορτώθηκε τις αμαρτίες ολόκληρων δεκαετιών και κυρίως τις αμαρτιές της προηγούμενης κυβέρνησης του (μουγγού) Καραμανλή, δυστυχώς δεν είχε τη στήριξη όχι των πολιτικών αντιπάλων του, αλλά των ίδιων των συνεργατών του. Και πάλεψε μόνος του. Φυσικά ήταν επόμενο να κάνει και λάθη. Το βασικότερο λάθος του ήταν η κακή επιλογή των ανθρώπων που θα τον στήριζαν στον αγώνα του για να κάνει τις μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα. Ακόμα και τώρα απορώ γιατί δεν κάνει άνοιγμα στους ψηφοφόρους, τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ!

Η κομματική οργάνωση σε αποσύνθεση

Η προηγούμενη ηγεσία του Κινήματος (εννοώ τον Σημίτη) είχε διαλύσει την οργάνωση. Ήρθε ο Γιώργος στην προεδρία και η οργάνωση αποσυντέθηκε. Δεν υπάρχει πλέον κομματική οργάνωση. Ενδεχομένως ο νυν γραμματέας να έχει αυταπάτες, πιστεύοντας ότι αυτοί που ανοιγοκλείνουν κάποιες πόρτες και κρατάνε μια σφραγίδα σε διάφορες πόλεις, αποτελούν "οργάνωση"! Τώρα όμως που ο Πρόεδρος δέχεται πανταχόθεν επιθέσεις θα έχει καταλάβει ο γραμματέας ότι η οργάνωση που είναι απαραίτητη για να στηρίξει τον Παπανδρέου, ΔΕΝ υπάρχει!

Ίσως να θεωρούν κάποιοι ότι το ΠΑΣΟΚ μίκρυνε. Δεν το πιστεύω. Απλώς η τακτική των μέσων ενημέρωσης δουλεύει σε καθημερινή βάση για να απομακρύνει τους πολίτες από τον Παπανδρέου και να τον σκορπίσει [τον κόσμο] στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Όλοι γνωρίζουν την εικόνα των αποτελεσμάτων των επερχόμενων εκλογών. Αυτοδυναμία δεν θα υπάρξει. Θα έχουμε κομματίδια κι ένα μπάχαλο στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Οι συναντήσεις με τα στελέχη

Να πω και το άλλο. Αυτές τις μέρες διαβάζουμε ότι ο Παπανδρέου κάνει συναντήσεις κατ' ιδίαν με τα στελέχη και τους καπετάνιους του ΠΑΣΟΚ. Για να του πουν τις απόψεις τους; Μα αφού τις λένε καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης και ξέρουμε τι πρεσβεύει ο καθένας. Ξέρουμε ποιοι προορίζουν τους εαυτούς τους για διαδόχους, ποιοι έχουν στοιχηθεί με τον ένα ή τον άλλον, ποιοι λοξοκοιτάζουν κάπου αλλού...

Αυτό που θα έπρεπε να κάνει ο Παπανδρέου είναι να αφουγκραστεί τον κόσμο, να διώξει κάποιους που τον συμβουλεύουν με ανοησίες, να ξαναδεί την οργάνωση και να δείξει μπροστά! Πρέπει να απελευθερωθεί από εκείνους που τώρα κάνουν την πάπια. Εννοώ τους υπουργούς που σφυρίζουν αδιάφορα. Οι ευθύνες επιμερίζονται. Υπήρξαν λάθη και παραλείψεις στη διάρκεια της διετούς διακυβέρνησης αλλά δεν μπορεί για όλα να φταίει ο πρωθυπουργός!

Ο Κώστας Σκανδαλίδης για τη "νέα εποχή"

Σε μια συνέντευξή του ο Σκανδαλίδης είπε τα εξής: «Πιστεύω ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα πάρει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες... Έχει εθνικό και ιστορικό χρέος να οδηγήσει την παράταξη στη νέα εποχή. Και αυτό πρέπει να ξεκινήσει αμέσως.» Ποια νέα εποχή; Αυτή που τώρα ζούμε, δεν είναι νέα εποχή; Δηλαδή, βάλαμε τον Παπανδρέου να ξεπατωθεί τρέχοντας εδώ κι εκεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για να αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας και τώρα τον στέλνουμε στο πυρ το εξώτερο;

Λυπάμαι φίλε Κώστα, αλλά αυτό που θα έπρεπε να σε απασχολήσει πρώτα θα είναι η δική σου αποστρατεία. Το ίδιο θα έλεγα και για αρκετούς άλλους που κορδώνονται ότι ενδιαφέρονται για το συμφέρον της χώρας και της παράταξης. Γιατί, δηλαδή, να αποχωρήσει ο Παπανδρέου; Επειδή είχε την ιδέα του δημοψηφίσματος; Έλεος! Δεν μπαίνω στον κόπο να επιχειρηματολογήσω. Διότι το δημοψήφισμα (που τελικά δεν έγινε, οπότε και δεν υπάρχει πρόβλημα) έγινε τελικά το υλικό της επιχειρηματολογίας όλων εκείνων που περίμεναν ένα στραβοπάτημα του Παπανδρέου για ν' αρχίσουν το επίσημο πριόνισμα. Στη νέα εποχή μας οδηγούσε ο Παπανδρέου. Εσύ Κώστα, ποιος νομίζεις ότι είναι ικανός να οδηγήσει το κόμμα και τη χώρα; Η Διαμαντοπούλου, ο Λοβέρδος, ο Χρυσοχοϊδης, ο Βενιζέλος;;; Βέβαια ξέρω πολύ καλά ότι ουδείς αναντικατάστατος, διότι τα νεκροταφεία είναι γεμάτα αναντικατάστατους. Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας ηγέτης. Και καλώς ή κακώς, κανείς από τους φερόμενους ως "διαδόχους" δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θεωρούνται απαραίτητες για την συγκυρία.

Οι εχθροί του λαού θέλουν να διώξουν τον Παπανδρέου

2011-11-20T07:56:00.000-08:00

Ξαναδιάβασα και το σημερινό άρθρο του Ψυχάρη στο "Βήμα", όπου φαίνεται πλέον ότι χρησιμοποιούν άλλη μέθοδο για την απομάκρυνση του Παπανδρέου. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, που τώρα κουλαντρίζει το συγκρότημα Λαμπράκη, κάποτε είχε στείλει στον δικτάτορα Παπαδόπουλο συγχαρητήριο τηλεγράφημα για τη διάσωσή του από την απόπειρα δολοφονίας του από τον Αλέξανδρο Παναγούλη. Τώρα θέλει να συνεχίσει το έργο της ποδηγέτησης της ελληνικής πολιτικής ζωής. Γράφει με ύπουλο τρόπο, ένα άρθρο με τίτλο ΓΕΝΝΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, αφού πρώτα τον χαϊδεύει τον Παπανδρέου:

Η απόφαση του κ. Παπανδρέου να παραδώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σηµατοδοτεί το τέλος µιας περιόδου της Εθνικής Ιστορίας µεστής σε γεγονότα. Ταυτοχρόνως οριοθετεί την αρχή µιας νέας εποχής για την Ελλάδα. Ο αποχωρών πολιτικός, κληρονόµος λαµπράς οικογενειακής παραδόσεως, µε τις πράξεις του (αλλά και τις παραλείψεις του) δεν έκλεισε σελίδες της Ιστορίας. Αντιθέτως εισήγαγε καινοτοµίες τις οποίες έχει καταγράψει θετικά η λαϊκή µνήµη. Οι νεωτεριστικές πρωτοβουλίες του χαρακτηρίζουν ολόκληρη την περίοδο της πολιτικής σταδιοδροµίας του. Οπου πέρασε κάτι άφησε. Η µοίρα του επιφύλαξε την δυσάρεστη έκπληξη να παραλάβει ένα κράτος µε εντελώς άδεια ταµεία. Η Ιστορία θα κρίνει αργότερα το έργο του κατά την τελευταία διετία. Ουδείς όµως δύναται να αµφισβητήσει το θάρρος των αποφάσεών του µε το βαρύτατο πολιτικό κόστος. Οσο και αν επικρίθηκε για ορισµένες, τελευταίες ενέργειές του, είναι ο πρώτος πρωθυπουργός στην Ιστορία της χώρας που παρέδωσε την εξουσία οικειοθελώς, όταν πείσθηκε ότι αυτό απαιτούσε η συγκυρία στο Εσωτερικό και στο Εξωτερικό. Η απόφασή του να παραδώσει και την προεδρία του κόµµατός του συµπληρώνει την εικόνα γενναιότητας που αφήνει πίσω του.

Η τελευταία παράγραφος του άρθρου τα λέει όλα! Ομως επειδή και ακούμε και διαβάζουμε και ψάχνουμε και είμαστε πολίτες εν εγρηγόρσει ο Παπανδρέου ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ να παραδώσει την προεδρία. Θα μας τρελάνει ο Ψυχάρης; ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ δεν θα σταματήσουν οι εχθροί του λαού να βυσσοδομούν;

Είμαι οργισμένος!

2011-11-19T21:38:00.000-08:00

Εχω την εντύπωση ότι όσο πλησιάζουμε προς το τέλος (;;;) της θητείας της κυβέρνησης Παπαδήμου κι όσο οι κομματικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ θα εντείνονται, τόσο θα πληθαίνουν και τα αρνητικά για τον Γιώργο δημοσιεύματα (δημοσκοπήσεις, κριτική κ.λπ.) Να υπενθυμίσω το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο του "Βήματος", που καλούσε τον Παπανδρέου να παραιτηθεί. Βέβαια, τώρα τα πράγματα είναι χειρότερα διότι το κλίμα που έχουν δημιουργήσει οι διάφοροι πληρωμένοι κονδυλοφόροι και τα διατεταγμένα μέσα ενημέρωσης, κάνουν πολύ δύσκολο το έργο της ανασυγκρότησης.

Δυστυχώς είναι και οι "εσωτερικοί" εχθροί που συνεπικουρούν στο έργο της πολεμικής κατά του Παπανδρέου. Ολοι μας ξέρουμε ποιοι είναι. Ομως, ας περιμένουμε. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι επιχείρησαν να καρπωθούν αγώνες που δεν τους ανήκουν, προσπάθειες απέναντι στις οποίες έμειναν με πείσμα αρνητές, βιρτουόζοι της δυσφήμησης και του διασυρμού, στιλβωτές στις περιόδους της δειλίας ή της καιροσκόπου αναμονής, στιλβωτές στην εποχή της άνετης και επικερδούς υμνολογίας.

Μόλις είδαν τον Παπανδρέου στριμωγμένο ύψωσαν το μικρό ανάστημά τους. Και -επαναλαμβάνω- τους γνωρίζουμε ποιοι είναι. Το φαινόμενο δεν προσφέρεται καν σε ψυχολογική ανάλυση. Είναι τυπική περίπτωση που επαναλαμβάνεται κάθε φορά που ανοίγει ο στίβος για τις σαλταδόρικες εξορμήσεις εκείνων που σκούνται για του είδους αυτού τα αθλήματα. Και δεν ανήκουν μόνο στην κατηγορία των δημόσιων θεαμάτων.

Υπάρχουν και επιδείξεις ιδιωτικές (démonstrations privées), στο σπιτάκι τους ή στις σπιταρώνες τους, μπροστά στον καθρέφτη, όπου θα μπορούν να τις απολαμβάνουν. Δεν αρνούμαι ότι στη δημοκρατία είναι θεμιτό και νόμιμο όλοι να έχουν φιλοδοξίες. Αλλά, να έχουν τις προϋποθέσεις. Να έχουν τοι πάθος και την ειλικρίνεια. Αλλά οι καρδιές τους (μιλώ γι' αυτούς τους οποίους καλά γνωρίζουμε) είναι πολύ στενές για να χωρέσουν και τα δυο. Εξάλλου, το πάθος φοβάμαι πως είναι μονάχα για την εξουσία. Οσο για την ειλικρίνεια, αυτή έχει πάει περίπατο. Θα επανέλθω στους "εσωτερικούς" εχθρούς.

Υπάρχουν και οι κήνσορες των ΜΜΕ οι οποίοι καθημερινά, με την ξεγνοιασιά των αρλεκίνων στο παλκοσένικο της πιο ασύδοτης δημοσιογραφίας, αναλώνονται στο έργο της καταστροφής της εικόνας του Παπανδρέου. Είναι οι κρυπτοήρωες που κινούνται ανάμεσά μας με την πόζα των θεσμοθετών της δημοκρατίας και της αρετής, πιστεύοντας ότι ήρθε η ώρα να δείξουν τον... ανδρισμό τους. Αλλά ο ανδρισμός έχει εκλείψει προ πολλού από την πολιτική ζωή του τόπου.Και για να κλείσω τούτο το σημείωμα, απευθύνομαι στον Παπανδρέου: ΜΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ!

Πίσω από τις γραμμές των δημοσκοπήσεων

2011-11-12T22:43:00.000-08:00

Είναι φανερό ότι σήμερα υπάρχει ρευστότητα και ηθικών αλλά και πολιτικών κριτηρίων. Η γενική φυσιογνωμία της πολιτικής έκφρασης προδίδει ένα χαρακτήρα έξαλλης αναζήτησης, με διάσπαρτες τάσεις, που αδυνατούν να συγκροτήσουν ενιαίο κορμό, ενώ μέσα σ' αυτές τις ίδιες τάσεις αλληλοσυγκρούονται τα πιο ετερόκλητα και αντιφατικά στοιχεία. Μέσα στην τόση σύγχυση, είναι δύσκολο έως αδύνατο να ανιχνεύσει κανένας κάποια έφεση ανανέωσης.

Είναι όμως εύκολο να διαπιστώσει την ασυναρτησία, αλλά και την ολοκληρωτική απουσία πειθαρχίας προς ένα ριζοτομικό πολιτικό ιδεώδες. Ωστόσο, μπορεί κανείς να εξηγήσει την τόση ασυδοσία και την αδυναμία προσανατολισμού. Σε όλους ενυπάρχει η συνείδηση της ανατροπής της παλιάς ισορροπίας, αλλά δεν έχει καν διατυπωθεί το αίτημα για μια νέα ισορροπία. Ιδιαίτερα οι νέες γενιές ζουν τη σύγχυση και την πιστεύουν ως καθεστώς!

Αναρωτιέμαι αν οι νέοι άνθρωποι έχουν συλλάβει την ουσία αυτής της σύγχυσης και τη μεταβατικότητα που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Η εμμονή σε κάποιους χαρακτηρισμούς για τον απελθόντα πρωθυπουργό, τον Γιώργο Παπανδρέου, απλώς αποδεικνύει ότι υπάρχει μια γιγαντιαία επιχείρηση απατηλής συγκάλυψης της πραγματικότητας και συγχρόνως αλλοίωσης των λέξεων και των εννοιών των λέξεων.

Το κατεστημένο έχει καταφέρει με τη σύγχυση που προκαλεί να εξαπατά τους πολίτες. Εφαρμόζοντας την τακτική του οδοστρωτήρα, εξομοιώνει τους πάντες και επηρεάζει αποτελεσματικά (ως προς τους σκοπούς που επιδιώκει) τους πολίτες. Κι έτσι μέσα στον αλαλαγμό είναι δύσκολο έως αδύνατο οι πολίτες ν' ακούσουν τον ήχο της ψυχής τους.

Προσπαθώντας να "διαβάσω" πίσω από τις γραμμές τ' αποτελέσματα των δημοσκοπικών ερευνών, μ' έπιασε μια μελαγχολία. Καταρχήν δεν πιστεύω στην "αλήθεια" τους. Αλλά από κει και πέρα υπάρχουν κάποια στοιχεία που μου δημιουργούν απελπισία. Είναι δυνατό να πιστέψω ότι (σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση) το ποσοστό των πολιτών που υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει στο 11%;;;; Δηλαδή, αυτοί οι αλχημιστές κάπου θα πρέπει να σταματούν! Γιατί μετά αρχίζει η φαρσοκωμωδία...