Wednesday, July 18, 2007

Κινδυνεύει η Ελλάς!

Αύριο αναχωρώ για τον Πάρνωνα και τρέμω. Μέχρι στιγμής η περιοχή μας έχει προστατευτεί καλά - εννοώ από τους κατοίκους της. Στον Άη Βασίλη θα πάω. Η πλαγιά του βουνού, που είχε ένα μοναδικό πυκνό δάσος με έλατα και κέδρους, κάηκε από τον "εθνικό στρατό" προς το τέλος του εμφυλίου για να εμποδιστούν οι αντάρτες που κρύβονταν εκεί κι έτσι έγινε ευκολότερο το έργο της "εκκαθάρισης" (άλλη φορά θα πούμε για τη μάχη του Άη Βασίλη...)
Θέλω να πω ότι έχουν περάσει από τότε κοντά εξήντα χρόνια και η πλαγιά μοιάζει σαν κουρεμένο κεφάλι. Αυτό το ξέρουν οι κυβερνώντες Καραμανλήδες και Σουφλιάδες που (με ύφος) εξαγγέλλουν αναδασώσεις, λες και την άλλη εβδομάδα θα πρασινίσει η Πάρνηθα και ο Υμηττός και η Κορινθία... Έτσι όπως βλέπουμε στην τηλεόραση τις φωτιές να τρώνε αχόρταγα τα δάση μας, νιώθουμε στο έλεος του θεού.
Ο Ρουσσόπουλος επανέλαβε και τη δέσμευση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή ότι: «όπου ήταν δάσος, θα ξαναγίνει δάσος»! Να γελάσουμε, να κλάψουμε, να βρίσουμε, να σιχτιρίσουμε;
Ξημέρωσε και σήμερα και βλέπουμε ότι σε πύρινο κλοιό βρίσκεται για μία ακόμη ημέρα η χώρα. Σε εξέλιξη πυρκαγιές σε Κόρινθο, Ζάκυνθο, Οίτυλο και Αχαΐα, όπου εκκενώθηκε η κοινότητα Άνω Καλλιθέα. Υπό έλεγχο σε Άνδρο, Κεφαλονιά, Κύθηρα Πεντέλη και Ακροκόρινθο, και λίγο αργότερα ακούς για αναζωπύρωση...
Μέσα σ' αυτή την κόλαση βρήκε χτες, προχτές ο Σκάι [στα ελληνικά τι θα πει "Σκάι" - πάει η γλώσσα μας επισήμως] κι έλεγε ότι το βαρόμετρο της VPRC έλεγε πως η Νέα Δημοκρατία προηγείται του ΠΑΣΟΚ με τέσσερις (4) μονάδες! Για ποιο λόγο προηγείται (εννοώ, γενικώς) η ΝΔ, δεν μπορώ να καταλάβω! Διαβάστε στην Ελευθεροτυπία και οργιστείτε γι' αυτό τον κόσμο τον μαραζιάρη που δεν ξέρει τι του γίνεται. Μα τι παθαίνουν οι άνθρωποι; Ουφ!
Τι να πούμε γι' αυτή την κυβέρνηση; Για την ανυπαρξία της σ' αυτές τις δύσκολες ώρες που περνάει ο τόπος; Για το δράμα της εξωτερικής πολιτικής μ' αυτή την κόρη του βρικόλακα που παίρνει "γραμμή" κατευθείαν από τον Μπους, για τα Σκόπια που μας κερδίζουν και στο γήπεδό μας (γιατί η κυρία Μπακογιάννη δεν εξήγησε στον ελληνικό λαό τι ακριβώς έγινε στην Ευρωβουλή με τα Σκόπια που μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν το όνομα "Δημοκρατία ης Μακεδονίας";), για τον Αντώναρο, τον Ρουσσόπουλο, τον Γιακουμάτο, τον Αλογοσκούφη (τι ιστορίες είναι αυτές που διαβάζω στο Press.gr για την Πάολα Μάλοβιτς που είναι σύμβουλός του κι αυτός κάνει την πάπια;), τον Πολύδωρα, τη Γιαννάκου και τα σκάνδαλα με τις εξετάσεις (την έβλεπα σε μια φωτογραφία που έβγαινε χθες από το Μαξίμου να είναι γελαστή...) .
Ρε παιδιά, όλος αυτός ο συρφετός που κάνει την κυβέρνηση είναι για... φτύσιμο. Οι άνθρωποι υποδύονται τους σοβαρούς, ότι τάχα κυβερνάνε, ότι ο Καραμανλής είναι τάχα πρωθυπουργός, ότι τάχα ο «κρατικός μηχανισμός λειτούργησε πολύ γρήγορα και πολύ καλά συντονισμένα» στο ζήτημα των πυρκαγιών που μαίνονται, η ακτοπλοϊκή συγκοινωνία χειροτερεύει και ο Κεφαλογιάννης βγαίνει στην τηλεόραση και λέει διάφορες αρλούμπες γελώντας (να ξεχάσουμε αυτά που έλεγε ότι, δηλαδή, είναι κυβέρνηση καραγκιόζηδων...).
Με την ευκαιρία, διαβάστε κι ένα ενδιαφέρον άρθρο του Τάκη Καφετζή με τίτλο "Πόλωση και πολιτική" στην Ελευθεροτυπία, όπου συμπερασματικά αναφέρει ότι "Ο Καραμανλής αποκρύπτει ότι η πολιτική του παράγει διχασμό και σύγκρουση"...


Tuesday, July 17, 2007

Adam Smith (1723-1790)


O σκωτσέζος φιλόσοφος και πολιτικός οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ [Adam Smith] γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1723 και πέθανε στις 17 Ιουλίου 1790. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι σημαντική η συνεισφορά του στη σύγχρονη αντίληψη για την οικονομία. Είναι γνωστός πρώτιστα ως συγγραφέας δύο πραγματειών: Η θεωρία των ηθικών συναισθημάτων [The Theory of Moral Sentiments, 1759], απ’ όπου ορμώμενος επιδόθηκε στην ερμηνεία των νόμων, της εφαρμογής και της εξέλιξής τους μέσα στην ιστορία. Και, Μια έρευνα για τη φύση και τις αιτίες του πλούτου των εθνών [An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations, 1776].

Αυτό το δεύτερο ήταν μια από τις πιό πρώτες προσπάθειές του να μελετήσει συστηματικά την ιστορική ανάπτυξη της βιομηχανίας και του ελεύθερου εμπορίου στην Ευρώπη, καθώς επίσης και μια συνεχής επίθεση στα δόγματα του μερκαντιλισμού. Το έργο του Smith βοήθησε να δημιουργηθεί η σύγχρονη ακαδημαϊκή πειθαρχία της οικονομίας και έδωσε μια ολοκληρωμένη θεωρία για τη διανομή του εισοδήματος. Είναι ο θεμελιωτής του οικονομικού φιλελευθερισμού. Τώρα, θα μου πείτε τι σχέση έχω εγώ! Τα έμαθα στο πρώτο έτος της Νομικής, εκεί δηλαδή όπου δεν μάθαινα εκείνα τα βιβλία που διάβαζα από δική μου πρωτοβουλία και δεν μας τα έδιναν στο πανεπιστήμιο. Κι εννοώ όλα όσα είχαν σχέση με τον Μαρξ…

Πάντως, αυτό που λέει ο Σμιθ, ότι δηλαδή η ικανότητα στο κυνήγι προσδιορίζει και την κοινωνική θέση των ανθρώπων, είναι μια πραγματικότητα που είτε μας αρέσει είτε όχι μας έχει πεδικλώσει όλους. Όπως επίσης το γεγονός ότι η εξειδίκευση στην εργασία έχει άμεση σχέση με το μέγεθος της αγοράς. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι όλοι έχουμε μπλέξει και δεν φαίνεται φως στον ορίζοντα. Όσο για τη μείωση του κρατικού παρεμβατισμού στα οικονομικά πράγματα, δεν ξέρω αν αποφέρει όφελος στο κοινωνικό σύνολο…

Πώς κάνετε έτσι για μια κατεδάφιση;

Νέες αντιδράσεις για την κατεδάφιση

Καλά είπα εγώ ότι κάποιοι τα έχουν βάλει με τον υπουργό Πολιτισμού! Τι σας έχει κάνει ο άνθρωπος; Ζήτησε να πετάξουν τα μπάζα από την Διονυσίου Αρεοπαγίτου και κάποιοι κάτοικοι της περιοχής , καθηγητές πανεπιστημίου, ακαδημαϊκοί και αρχιτέκτονες αντιδρούν! Δεν το πιστεύω ότι δεν επιθυμούν να απελευθερωθούν από παλιόπετρες και παλιοκτίσματα. Πώς θα μπουν στη νέα εποχή που ανατέλλει;

Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Πράγματι οι ευαίσθητοι κάτοικοι της περιοχής και άλλοι καθ' ύλην ευαίσθητοι αντιδρούν στην απόφαση αποχαρακτηρισμού του κτιρίου της Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17 από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, που θα οδηγήσει στην κατεδάφισή του. Αιτιολογία της απόφασης είναι η ανεμπόδιστη θέα από το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, που θεωρήθηκε υπέρτερο δημόσιο συμφέρον.

Ομως, σύμφωνα με κατοίκους και πανεπιστημιακούς, σε όλους τους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως η ύπαρξη των κτιρίων 17 και 19 είναι βασική προϋπόθεση για το σχεδιασμό, ενώ κατά παρέκκλιση επιτρέπεται ύψος 24 μέτρων για το Νέο Μουσείο «ώστε να συνομιλεί με τον Παρθενώνα» πάνω από τα κτίρια της περιοχής. Ετσι, με αυτή την απόφαση, το ΚΑΣ αναιρεί τον εαυτό του.

Ισχυρίζονται πως με την κατεδάφιση των δύο κτιρίων ουσιαστικά ακρωτηριάζεται ο αρχιτεκτονικός χαρακτήρας της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και χάνεται ένα κομμάτι της σύγχρονης αστικής Ιστορίας, προκειμένου να πίνει τον καφέ του ο τουρίστας με ανεμπόδιστη θέα και να ενισχυθούν έτσι οι εμπορικές χρήσεις του μουσείου... Κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο της μπούρδας!

Saturday, July 14, 2007

Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ...

[Ο ηλίθιος Γλίξμπουργκ, ο Τσιριμώκος και πίσω, στη μέση, χαμογελαστός ο αρχιμάγειρας Μητσοτάκης]
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ,
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ,
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ,

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ,
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...
Τον Αττίλα γέννησε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, το πραξικόπημα το γέννησε ο Ιωαννίδης, τον Ιωαννίδη τον γέννησε η δικτατορία του Παπαδόπουλου, την δικτατορία του Παπαδόπουλου την γέννησε η Αποστασία του 1965-67, την Αποστασία την γέννησε το βασιλικό πραξικόπημα της 15.7.1965...
Η 15η Ιουλίου ή Ιουλιανά όπως καθιερώθηκαν, είναι μια μαύρη μέρα της νεότερης πολιτικής και εθνικής ιστορίας μας. Ας μην κάνουν πως δεν θυμούνται και η Δεξιά και ο Μητσοτάκης (θα μου πείτε τι είναι ο Μητσοτάκης - είναι ιδιαίτερη περίπτωση που δεν εντάσσεται πουθενά). Τότε μεγάλο ρόλο στις εξελίξεις έπαιξε και η δημαγωγία της Δεξιάς που έσπερνε τη διχόνοια, μιλούσε για κομμουνιστικό κίνδυνο και ψευδολογούσε ασύστολα.
Η περιβόητη ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ που μαγειρεύτηκε το 1965 στο παλάτι με αρχιμάγειρα τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ήταν η απαρχή δεινών που τα νιώσαμε οι Έλληνες στο πετσί μας και στην ψυχή μας. Γιατί μήπως και σήμερα δεν μας ταλαιπωρούν όσα τότε συνέβησαν; Μπορεί οι πολιτικοί να πουν ότι η δημοκρατία μας λειτουργεί καλά και δεν φοβάται κ.λπ., ωστόσο όταν νιώθει κανείς την παρουσία του βρικόλακα που κάνει εμφανίσεις στα μέσα ενημέρωσης για να μας θυμίσει την ύπαρξή του (άραγε, πεθαίνουν οι βρικόλακες;), θεωρεί ότι όλα μπορεί να συμβούν. Ο Βρικόλακας έχει μιλήσει επανειλημμένως για την ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ, αλλά πιστεύει ότι ο καιρός ξεπλένει. Αμ δεν ξεπλένει, κύριε βρικόλακα!
Γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπάρχει περίπτωση λήθης και συγγνώμης. Κι αυτό δεν έχει σχέση με κακότητα ή εκδικητικότητα. Βγαίνει από μια αίσθηση δικαίου και αυτοάμυνας: Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι λαοί που σβήνουν το παρελθόν και ξεχνούν και -κατά χριστιανικό τρόπο- συγχωρούν τους έχει επιβληθεί η καταδικαστική ποινή να ξαναπάθουν τα ίδια!
Αγαπητοί αναγνώστες, βρίσκω την ευκαιρία να παραθέσω ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου "Καλύτερα τύψεις παρά απωθημένα" (εκδόσεις "Άγκυρα") που αναφέρεται σ' εκείνη την περίοδο:
...Αλλά ο Γρατσουνιάς προερχόταν από έντονα πολιτικοποιημένη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν παπανδρεϊκός. Διάβαζε όλες τις φημοκρατικές εφημερίδες: τα "Νέα", το "Έθνος", την "Αθηναϊκή" και, κλάπου-κάπου, την "Ελευθερία", μέχρι που κάτι πήγε στραβά με την αποστασία. Εκείνη την περίοδο ο πατέρας του τον έπαιρνε στις διαδηλώσεις. Δεν είχαν χάσει καμιά από τις κινητοποιήσεις του Γέρου. Και στην πλατεία Κλαυθμώνος, και στην πορεία από το Καστρί.
Σε μια από τις εθνικές γιορτές που οι επίσημοι πήγανε στη δοξολογία της Μητρόπολης, ο κόσμος είχε παραταχθεί στις δυο πλευρές της Μητροπόλεως, στις παρόδους, και φυσικά στην πλατεία Συντάγματος. Ωστόσο, παντού βρίσκονταν αστυνομικοί, δεκάδες αστυνομικοί, άλλοι βλοσυροί, άλλοι σαν χαμένοι, οι περισσότεροι κρατούσαν το γκλομπ στο χέρι και γάβγιζαν για να μην περνάει ο κόσμος το σχοινί, ώστε να είναι ελεύθερος ο δρόμος. Τα αυτοκίνητα των αποστατών περνούσαν τρέχοντας δαιμονισμένα γιατί ο κόσμος ούρλιαζε με συνθήματα εναντίον τους. Ο Νόβας ο γαργάλατας, ο Τσιριμώκος ο προδότης, ο μπέρτας ο Αποστολάκος, ο ναύαρχος Τούμπας... Να κι ο Στεφανόπουλος.
"Ντροπή σου, ρε!" του φώναξε ο πατέρας του Γρατσουνιά, που τον γνώριζε αλλά είχε παλιότερα μια πιο στενή φιλική σχέση με τον Βάσο Στεφανόπουλο, τον αδελφό του Στέφανου.
Η φιλία του πατέρα Γρατσουνιά με τον Βάσο άρχισε πριν από τον πόλεμο, όταν τον διόρισε υπάλληλο στην εταιρία λιπασμάτων, στη Δραπετσώνα. Τότε, εκείνη την περίοδο στη Δραπετσώνα γεννήθηκε και ο γιος του Γρατσουνιά... Ο Γρατσουνιάς ο κοντός.
Κάποια στιγμή πέρασε και το αυτοκίνητο με τον Μητσοτάκη. Τότε ο Γρατσουνιάς είδε τον Μητσοτάκη σε απόσταση αναπνοής. Και φώναζε, όπως κι ο πατέρας του, όπως κι όλος ο κόσμος, με προτεταμένο, σε γροθιά, το δεξί χέρι και ρυθμικά:
"Μη-τσο-τά-κη κάθαρμα, Μη-τσο-τά-κη κάθαρμα, Μη-τσο-τά-κη κάθαρμα..."
Βούιζε η Μητροπόλεως κι όλο το Σύνταγμα. Μικροεπεισόδια έγιναν μετά τη δοξολογία. Τα συνήθη για εκείνη την περίοδο επεισόδια. Κυνηγητό της αστυνομίας, ξύλο, συλλήψεις, οι κλούβες, η ασφάλεια. Αλλά σαν να τα ήθελαν όλα αυτά οι αποστάτες, αφού μετά τη δοξολογία, πήγαν και στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη για την κατάθεση στεφάνων, οπότε η κατάσταση είχε πάρει φωτιά για τα καλά...

ΥΓ. Monahikelike,
βλέπεις ότι δεν το ξέχασα πως σήμερα γιορτάζει ο Μητσοτάκης!

Friday, July 13, 2007

Το γκρέμισμα της Βαστίλης...

Στις 14 Ιουλίου 1789 θα επισυμβεί ένα από τα συγκλονιστικότερα γεγονότα της ιστορίας: η άλωση της Βαστίλης, που υπήρξε για τη μοναρχία το σύμβολο της τυραννίας. Αλλα και στις μέρες μας, η Βαστίλη χρησιμεύει ως ένα ισχυρό σύμβολο για εκείνους που μισούνται κάτω από οποιοδήποτε τυραννικό καθεστώς. Για τη Γαλλία, η περίοδος 1789-1799 ήταν μια περίοδος πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής στην πολιτική ιστορία της Γαλλίας και της Ευρώπης συνολικά, κατά τη διάρκεια της οποίας η γαλλική κυβερνητική δομή, μια απόλυτη μοναρχία με τα φεουδαρχικά προνόμια για την αριστοκρατία και την καθολική ιεροσύνη, υποβλήθηκε στη ριζική αλλαγή σε μορφές βασισμένες στις αρχές Διαφωτισμού της δημοκρατίας, της υπηκοότητας, και των αναφαίρετων δικαιωμάτων του ατόμου.
Αυτές οι αλλαγές συνοδεύθηκαν από βίαια αναταραχή, συμπεριλαμβανομένων των εκτελέσεων και της καταστολής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τρόμου. Τα επόμενα γεγονότα που προκαλούνται από την επανάσταση περιλαμβάνουν τους ναπολεόντειους πολέμους, την αποκατάσταση της μοναρχίας, και δύο επαναστάσεις καθώς η σύγχρονη Γαλλία έπαιρνε τη μορφή της. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 75 ετών, η Γαλλία θα κυβερνιόταν, ποικιλοτρόπως, πότε ως δημοκρατία, πότε ως δικτατορία, πότε ως συνταγματική μοναρχία, και δύο διαφορετικές αυτοκρατορίες πριν από το 1900.
THE MARSEILLAISE

CHORUS

Aux armes, citoyens !

Formez vos bataillons !

Marchons, marchons !

Qu'un sang impur...

Abreuve nos sillons !

VERSES

I

Allons ! Enfants de la Patrie !

Le jour de gloire est arrivé !

Contre nous de la tyrannie,

L'étendard sanglant est levé ! (Bis)

Entendez-vous dans les campagnes

Mugir ces féroces soldats ?

Ils viennent jusque dans vos bras

Égorger vos fils, vos compagnes.

Aux armes, citoyens ! Etc.

II

Que veut cette horde d'esclaves,

De traîtres, de rois conjurés ?

Pour qui ces ignobles entraves,

Ces fers dès longtemps préparés ? (Bis)

Français ! Pour nous, ah ! Quel outrage !

Quels transports il doit exciter ;

C'est nous qu'on ose méditer

De rendre à l'antique esclavage !

Aux armes, citoyens ! Etc.

III

Quoi ! Des cohortes étrangères

Feraient la loi dans nos foyers !

Quoi ! Des phalanges mercenaires

Terrasseraient nos fiers guerriers ! (Bis)

Dieu ! Nos mains seraient enchaînées !

Nos fronts sous le joug se ploieraient !

De vils despotes deviendraient

Les maîtres de nos destinées !

Aux armes, citoyens ! Etc.

IV

Tremblez, tyrans et vous, perfides,

L'opprobre de tous les partis !

Tremblez ! Vos projets parricides

Vont enfin recevoir leur prix. (Bis)

Tout est soldat pour vous combattre.

S'ils tombent, nos jeunes héros,

La terre en produit de nouveaux

Contre vous tout prêt à se battre.

Aux armes, citoyens ! Etc.

V

Français, en guerriers magnanimes

Portons ou retenons nos coups !

Épargnons ces tristes victimes,

A regret, s'armant contre nous ! (Bis)

Mais ce despote sanguinaire !

Mais ces complices de Bouillé !

Tous ces tigres qui, sans pitié,

Déchirent le sein de leur mère !

Aux armes, citoyens ! Etc.

VI

Amour sacré de la Patrie

Conduis, soutiens nos bras vengeurs !

Liberté ! Liberté chérie,

Combats avec tes défenseurs ! (Bis)

Sous nos drapeaux que la Victoire

Accoure à tes mâles accents !

Que tes ennemis expirants

Voient ton triomphe et notre gloire !

Aux armes, citoyens ! Etc.

VII

Peuple français, connais ta gloire ;

Couronné par l'Égalité,

Quel triomphe, quelle victoire,

D'avoir conquis la Liberté ! (Bis)

Le Dieu qui lance le tonnerre

Et qui commande aux éléments,

Pour exterminer les tyrans,

Se sert de ton bras sur la terre.

Aux armes, citoyens ! Etc.

VIII

Nous avons de la tyrannie

Repoussé les derniers efforts ;

De nos climats, elle est bannie ;

Chez les Français les rois sont morts. (Bis)

Vive à jamais la République !

Anathème à la royauté !

Que ce refrain, partout porté,

Brave des rois la politique.

Aux armes, citoyens ! Etc.

IX

La France que l'Europe admire

A reconquis la Liberté

Et chaque citoyen respire

Sous les lois de l'Égalité ; (Bis)

Un jour son image chérie

S'étendra sur tout l'univers.

Peuples, vous briserez vos fers

Et vous aurez une Patrie !

Aux armes, citoyens ! Etc.

X

Foulant aux pieds les droits de l'Homme,

Les soldatesques légions

Des premiers habitants de Rome

Asservirent les nations. (Bis)

Un projet plus grand et plus sage

Nous engage dans les combats

Et le Français n'arme son bras

Que pour détruire l'esclavage.

Aux armes, citoyens ! Etc.

XI

Oui ! Déjà d'insolents despotes

Et la bande des émigrés

Faisant la guerre aux Sans-Culottes

Par nos armes sont altérés ; (bis)

Vainement leur espoir se fonde

Sur le fanatisme irrité,

Le signe de la Liberté

Fera bientôt le tour du monde.

Aux armes, citoyens ! Etc.

XII

O vous ! que la gloire environne,

Citoyens, illustres guerriers,

Craignez, dans les champs de Bellone,

Craignez de flétrir vos lauriers ! (Bis)

Aux noirs soupçons inaccessibles

Envers vos chefs, vos généraux,

Ne quittez jamais vos drapeaux,

Et vous resterez invincibles.

Aux armes, citoyens ! Etc.

CHILDREN'S VERSES

Nous entrerons dans la carrière,

Quand nos aînés n'y seront plus ;

Nous y trouverons leur poussière

Et la trace de leurs vertus. (Bis)

Bien moins jaloux de leur survivre

Que de partager leur cercueil

Nous aurons le sublime orgueil

De les venger ou de les survivre.

Aux armes, citoyens ! Etc.

Enfants, que l'Honneur, la Patrie

Fassent l'objet de tous nos vœux !

Ayons toujours l'âme nourrie

Des feux qu'ils inspirent tous deux. (Bis)

Soyons unis ! Tout est possible ;

Nos vils ennemis tomberont,

Alors les Français cesseront

De chanter ce refrain terrible :

Aux armes, citoyens ! Etc.


Τα "πεπραγμένα" Καραμανλή

[Η γελοιογραφία είναι του Πάνου Μαραγκού από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ]
Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πεπραγμένα της νεοδημοκρατικής κυβέρνησης του Κωστάκη Καραμανλή. Γιατί είναι φανερό ότι αυτός ο ίδιος θέλει να τα ξεχνά κι αυτά που κάθε τόσο εξακοντίζει με τους φανφαρόνικους λόγους, δείχνουν έναν άνθρωπο που αγνοεί την πραγματικότητα. Θέλει να επιβάλει σιωπή και ξεχνάει αυτό που έλεγε ο Σενέκας: "Η σιωπή φαίνεται ως ομολογία" [Silentium videtur confessio]. Σιωπά ο Καραμανλής για τα πεπραγμένα του. Και ξέρει όλος ο κόσμος ποια είναι! Έχε και μια υπουργό Εξωτερικών... διαμάντι! Η καημενούλα η Ντόρα Μπακογιάννη απλώς βλέπει τα τρένα να περνούν...
Ας δανειστώ ένα απόσπασμα από το κείμενο του Αλέξη Μυρτάλη με τίτλο "Παράλυτη κυβέρνηση και... εκφυλισμένο κράτος" που το αλίευσα στο μαχητικό και αποκαλυπτικό press-gr.blogspot.com:
...«πεπραγμένα» είναι η πτώση του Σινούκ, οι κουμπάροι, οι Χούπηδες, οι εταιρίες ενοικίασης υπαλλήλών, οι αθρόες προσλήψεις γαλάζιων παιδιών, οι εξεταστικές για τα οπλικά συστήματα, οι απαγωγές πακιστανών, οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων, τα ομόλογα, οι μεταγραφές φοιτητών, η απανθράκωση των δασών, τα μονοπύθμενα πλοία, οι λαθροχειρίες των εξετάσεων… Το τελευταίο, αποτελεί μνημείο πολιτικού αμοραλισμού και αξίζει να σημειωθεί πως ούτε η απριλιανή Χούντα δεν τόλμησε να αγγίξει. Είναι ίσως ο μοναδικός αξιόπιστος και αδιαμφισβήτητος θεσμός στην ελληνική κοινωνία που για πολλές δεκαετίες παραμένει όρθιος.

Ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος!


[Μόνο αυτό το κουμπί ξέρουν να πατάνε αυτοί της Νέας Δημοκρατίας.
Καταστρέφειν και χαίρειν!
]
Την ώρα που οι πολίτες παρακολουθούσαν την καταστροφή της Σκιάθου, τη σύγκρουση τρένων και το κρυφτό υπουργών με τις ευθύνες, ο πρωθυπουργός μιλούσε για στροφή στην καθημερινότητα και τα έριχνε στον... κακό καιρό! (Έθνος, 13/7/07).

Θρίαμβος για τα Σκόπια και χαστούκι για την Ελλάδα ήταν η υπερψήφιση χθες στο Στρασβούργο από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της έκθεσης προόδου αυτής της χώρας κατά το 2006, η οποία της αναγνωρίζει το απόλυτο δικαίωμα να ονομάζεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυτήν την έκθεση-χαστούκι για την Ελλάδα την υπερψήφισαν όλοι οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας... (Έθνος, 13/7/07).

Όπως καταλαβαίνει κανείς όχι μόνο η Μπακογιάννη (που είναι εξαφανισμένη) είναι άκρως επικίνδυνη για την Ελλάδα, ΑΛΛΑ και ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είναι ένας άνθρωπος επικίνδυνος.
Η Ελλάδα καίγεται, οι Έλληνες τα έχουν χαμένα κι ο Καραμανλής μπορεί να μας πει τι ρόλο παίζει; Πάντως, μας έχει χορτάσει από λόγια. Και, ξέρετε τι έλεγε ο Αισχύλος; "Η πιο αισχρή αρρώστεια είναι τα πλαστά λόγια" [Νόσημα γαρ αίσχιστον είναί φημι συνθέτους λόγους]. Διότι ο Κωστάκης είναι όλο λόγια, λόγια και λόγια πλαστά, και λόγια παχιά, και λόγια του αέρα! Ανέξοδα...



Για ποιον χτυπάει η καμπάνα;


"Κανένας άνθρωπος δεν είναι ένα νησί.
Κάθε άνθρωπος είναι ένα κομμάτι της ηπειρωτικής γης.
Ο θάνατος του κάθε ανθρώπου λιγοστεύει εμένα.
Έτσι, μη ρωτάς να μάθεις για ποιον χτυπάει η καμπάνα.
Χτυπάει για σένα..."

[Από αυτό το απόσπασμα προήλθε και ο τίτλος του γνωστού μυθιστορήματος του Έρνεστ Χεμινγουέι "Για ποιον χτυπάει η καμπάνα" - άλλωστε το έχει και στην προμετωπίδα του βιβλίου. Ο John Donne (1572-1631) ήταν Άγγλος μεταφυσικός ποιητής, και θεωρείται ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους ποιητές μαζί με τον Μίλτονα]

Thursday, July 12, 2007

Να φύγουν οι γκαντέμηδες!


[Δείτε φτώχεια που κυκλοφορεί στους δρόμους. Έλεος, βρε παιδιά!]

Ανοίγω την τηλεόραση πρωί-πρωί και η είδηση αναφέρει σύγκρουση προαστιακού με αμαξοστοιχία με είκοσι τραυματίες. Χθες μάθαμε ότι κάηκαν τρεις δασοπυροσβέστες στην Κρήτη. Πριν λίγες μέρες κάηκε όλη η Ελλάδα. Διαπράχθηκε μια παρανομία με τη διόρθωση της βαθμολογίας σε 33 γραπτά των Πανελλαδικών Εξετάσεων, στα οποία ήταν ανοιχτά τα ονόματα των εξεταζομένων. Ο Αλμούνια ζήτησε Ασφαλιστικό, συγκράτηση μισθών και νέους φόρους. Καταστροφές, εγκλήματα, φασιστική αστυνομική συμπεριφορά... Κάθε μέρα κάτι τρομερό συμβαίνει. Δεν ησυχάζουμε. Οι υποθέσεις των σκανδάλων διαδέχονται καθημερινά και την αναλγησία των κυβερνώντων και τον παχυδερμισμό τους. Δεν είναι λιγότερο διεφθαρμμένοι από προηγούμενους διεφθαρμένους. Η διαφθορά δεν έχει διαβαθμίσεις. Η διαφθορά και η ανικανότητα είναι... διαφθορά και ανικανότητα!
Η πολυδιαφημισμένη "νέα διακυβέρνηση" δεν ήταν τίποτε παραπάνω από μια ξεκάθαρη επιχείρηση εξαπάτησης του ελληνικού λαού και φυσικά κανείς δεν μπορεί ν' αρνηθεί ότι συνετέλεσε τα μέγιστα στην απαξίωση της πολιτικής. Η Ελλάδα πισωγυρίζει επικίνδυνα. Οι άνθρωποι του Καραμανλή και ο ίδιος ο Καραμανλής είναι γκαντέμηδες... Δεν ήταν γκαντέμης μόνον ο Μητσοτάκης.
ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΓΚΑΝΤΕΜΗΔΕΣ!

Wednesday, July 11, 2007

Καραμανλής και μεγαλόπνοα οράματα!



[Ο πρώτος σκληρός χειμώνας της κατοχής 1941-42 είχε 300.000 θύματα από την πείνα και το κρύο. Οι δυο φωτογραφίες είναι από το foto-art]

Διάβαζα στο ΒΗΜagazino (8 Ιουλίου 2007, 5.351) για τη "βιογραφία μιας εποχής", που αναφέρεται στον "εθνάρχη" Κωνσταντίνο Καραμανλή, με αφορμή μια φωτογραφική ανασκόπηση που φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη. Αντιπαρέρχομαι τα περισσότερα (κείμενο και φωτογραφίες) και στέκομαι στα παρακάτω:
Σε ηλικία 24 ετών εγκαινιάζει το δικηγορικό του γραφείο και προθερμαίνεται για τον πολιικό στίβο: "Θα ήθελα να αφιερωθώ στους ανθρώπους του λαού μου, για αυτούς και δια μέσου αυτών θα ήθελα να δικαιώσω το πέρασμά μου από τον κόσμο αυτόν".
Στις εκλογές του 1935, σε ηλικία 28 ετών, ο πρωτότοκος της οικογένειας Καραμανλή εκλέγεται για πρώη φορά βουλευτής, ωστόσο το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου 1936 βάζει φρένο στην κοινοβουλευτική του καριέρα. Θα περάσει μία δεκαετία προτού επανέλθει στα πολιτικά πράγματα, με τις πρώτες μεταπελευθερωτικές εκλογές...
Μήπως μπορεί κανείς να μου πει τι έκανε εκείνη την ΚΡΙΣΙΜΗ, για τον τόπο και το λαό, δεκαετία ο Καραμανλής, τι έκανε και πού βρισκόταν, εκείνος
ο οποίος δήλωνε υπερηφάνως ότι ήθελε να αφιερωθεί στους ανθρώπους του λαού του κ.λπ.;
Στην πιο δημιουργική ηλικία, στην πιο δυνατή περίοδο ενός νέου ανθρώπου που το αίμα βράζει, από το 1936 μέχρι το 1946, ο Καραμανλής πού ήταν εξαφανισμένος; Μιλάμε τώρα για μια περίοδο που ο Μεταξάς είχε δέσει χειροπόδαρα τον ελληνικό λαό, το ρετσινόλαδο ήταν σττην ημερήσια διάταξη της διατροφής των αντιφρονούνων, κυνηγητά, εξορίες, φυλακίσεις, συνδικαλιστικές διεκδικήσεις, καθημερινοί αγώνες στους δρόμους και παντού, στέρηση των βασικών ελευθεριών... Και οι πολιτικοί της δημοκρατικής παράταξης εκτοπισμένοι. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος δήλωνε υπερηφάνως ότι ήθελε να αφιερωθεί στους ανθρώπους του λαού του, πού βρισκόταν;
Ήρθε ο πόλεμος με τους Ιταλούς, τους Γερμανούς, η εισβολή των χιτλερικών, η κατοχή, η επιβολή της "νέας τάξης", η πείνα, οι εκτελέσεις, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα μπουντρούμια της Γκεστάπο, η σφαγή του λαού των Καλαβρύτων, του Διστόμου, το ολοσχερές κάψιμο του χωριού μου, η ομαδική εκτέλεση από τους Βουλγάρους 3000 πατριωτών στο Δοξάτο και τα άλλα χωριά, το αντάρτικο, ο φασισμός που δούλωσε την πατρίδα, τα σκελετωμένα Ελληνόπουλα, τα πτώματα σους δρόμους, ... Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος δήλωνε υπερηφάνως ότι ήθελε να αφιερωθεί στους ανθρώπους του λαού του, πού βρισκόταν;

"Μεμονωμένο φαινόμενο" η αλλοίωση βαθμολογίας!


O Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Παιδείας κ. Καραμάνος, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με το θέμα που προέκυψε με την καταγγελία για την αλλοίωση βαθμολογίας στα αγγλικά, σε βαθμολογικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, επισήμανε μεταξύ άλλων:

"Το φαινόμενο είναι μεμονωμένο. Αφορά σε 33 γραπτά και ουδέν έτερον. Οι διαδικασίες που ακολούθησε το υπουργείο Παιδείας, είναι σύμφωνες με το νόμο. Τα γραπτά θα βαθμολογηθούν από την αρχή από καθηγητές που δεν είχαν εμπλακεί στην προηγούμενη διαδικασία".
Κύριε Καραμάνε, μάλλον θα πρέπει να κουνήσετε λίγο το κεφάλι σας. Δηλαδή, ούτε γάτα ούτε ζημιά; Εσείς της Νέας Δημοκρατίας μας έχετε πρήξει με τα "μεμονωμένα" φαινόμενα και περιστατικά. Άκου 33 και κάθεται στην καρέκλα του κι αυτός και ο Καλός και η Γιαννάκου κι ο Καραμανλής! Μάλλον μας... βλέπω να παίρνουμε τα όπλα! Όπως ο pancho-new...

Tuesday, July 10, 2007

Ψηφίστε τις καλύτερες 100 ταινίες όλων των εποχών


Για να σπάσουμε τη μονοτονία (όπως λέει το καβαφικό: "Την μια μονότονην ημέραν άλλη / μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν / τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι - οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφήνουν..."), ας κάνουμε κάτι αλλιώτικο!

Να πάτε, λοιπόν, και να ψηφίσετε στη διεύθυνση http://cinema-nikos.blogspot.com/

Για να βρεθούμε, λοιπόν, μαζί περισσότεροι φίλοι του κινηματογράφου, λέω να οργανώσουμε από κοινού τη λίστα με τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες όλων των εποχών. Η λίστα δεν θα περιοριστεί στις ταινίες της Ευρώπης ή της Αμερικής, αλλά όλων των χωρών του κόσμου. Όλες οι προτάσεις είναι ευπρόσδεκτες.

Μπορείτε να στείλετε όχι περισσότερες από δέκα (10) ταινίες που θα θέλατε να τις δείτε να περιλαμβάνονται μέσα στις εκατό (100) καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Στο τέλος του χρόνου, αφού οργανωθούν οι απαντήσεις, θα ανακοινωθεί ο κατάλογος.

Για ν’ αρχίσει να λειτουργεί το σύστημα, παραθέτω δέκα από τις αγαπημένες μου ταινίες (χωρίς αξιολογική κατάταξη):

1) Orson Welles: Citizen Kane [Ο πολίτης Κέιν, 1941]
2)
Michael Curtiz: Casablanca [Καζαμπλάνκα, 1942]
3)
Yilmaz Guney: Yol [Ο δρόμος, 1982]
4)
François Truffaut: Les Quatre Cents Coups [Τα 400 χτυπήματα, 1959]
5)
Ingmar Bergman: Persona [Περσόνα, 1966]
6)
Alfred Hitchcock: Psycho [Ψυχώ, 1960]
7) Akira Kurosawa:
Ran [Ραν, 1985]
8) Θόδωρος Αγγελόπουλος:
Το βλέμμα του Οδυσσέα [1995]
9)
Elia Kazan: On the Waterfront [Το λιμάνι της αγωνίας, 1954]
10)
Dziga Vertov: The Man With a Camera [Ο άνθρωπος με την κάμερα, 1929]

Όσοι θέλουν περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να ανατρέξουν στις διευθύνσεις (που παρατίθενται), όπου οι λίστες με τους τίτλους των ταινιών θα βοηθήσουν στη δική τους επιλογή. Στη συνέχεια θα κάνουμε κάτι παρόμοιο για το θέατρο κ.ο.κ. Καλή αρχή!

Πάμε για τα Δαρδανέλλια...


[Στη φωτογραφία ένα στιγμιότυπο από τις εργασίες του συνεδρίου, με τους ξένους προσκεκλημένους να παρακολουθούν με αυξημένο ενδιαφέρον...]
Έχουν πλάκα εκεί στη Νέα Δημοκρατία. Έκαναν συνέδριο [sic] και εξελέγη νέα "Κεντρική Επιτροπή"! Οι εφημερίδες σήμερα για ευνοήτους (κυκλοφοριακούς) λόγους δημοσιεύουν τα ονόματα των εκλεγέντων, πόσους σταυρούς πήραν, σε ποια σφαίρα επιρροής είναι και διάφορα άλλα τετριμμένα που τα έχουμε φάει στη μάπα, από τη μεταπολίτευση και δώθε.
Το πράγμα έχει γίνει αστείο. Ένα συνέδριο, υποτίθεται ότι γίνεται χώρος ανταλλαγής απόψεων, θέσεων, τριβών, κ.λπ. μέχρι να υπάρξει σύγκλιση. Εδώ, καλά-καλά, ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στα παραδοσιακά αριστερά κόμματα λειτουργούν οι δημοκρατικές διαδικασίες που θα επιτρέψουν μέσα από την πάλη των ιδεών, να υπάρξει κάτι στο οποίο όλοι θα συμφωνούν και για το οποίο θα αγωνιστούν στη συνέχεια.
Δηλαδή, θέλουν να μας πουν ότι αυτός ο συρφετός που συγκεντρώθηκε εκεί στο συνέδριο, με την παρουσία και του "Κολλημένου" (τραγουδιστικού αστέρα της Αννίτας Πάνια), έπεσε με τα μούτρα στη διαπάλη των ιδεών; Γράφουν οι εφημερίδες πόσοι και ποιοι από τα μέλη της νέας Κ.Ε. είναι κρατικοδίαιτοι (τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα...), σύμβουλοι υπουργών, διευθυντές των πολιτικών γραφείων των υπουργών, μέλη διοικητικών συμβουλίων κρατικών οργανισμών...
Με διάφορες αλχημείες λέγεται ότι ο Καραμανλής θα χωρέσει όλους τους ενδιαφερόμενους για το Πολιτικό Συμβούλιο που θα εκλεγεί από την Κ.Ε., η οποία θα εκλέξει και το νέο Γραμματέα του κόμματος. Για κοιτάτε ρε, που και η Ν.Δ. είναι κόμμα με δημοκρατικές διαδικασίες, σύγχρονη οργάνωση...
Μείναμε όλοι με ανοιχτό το στόμα κι ας μας λείπουν μερικά δόντια (ας όψεται ο Πολύδωρας με τους... πραίτωρές του). Τώρα πλέον, τα μέλη της νέας Κεντρικής Επιτροπής θα στρωθούν στη δουλειά ώστε ν' αρχίσει η παραγωγή ιδεολογίας και πολιτικής - τρέμετε αριστεροί και σοσιαλιστές!

Monday, July 9, 2007

Θέλουν να ξεχάσουμε;

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ καταλόγισε στην κυβέρνηση ότι «με τη λασπολογία θέλει να κάνει τους Έλληνες να ξεχάσουν την πολιτική της». Και ανέφερε τις ακόλουθες πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, που επιδιώκει να σκεπαστούν:

Θέλουν να κάνουν τους Έλληνες να ξεχάσουν τα ομόλογα της δομημένης απάτης, τη λεηλασία των Ασφαλιστικών Ταμείων.

Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε τους εγκέφαλους της μεγάλης ληστείας. Αυτούς που σχεδίασαν και εξέδωσαν τα αμαρτωλά ομόλογα. Όλοι αυτοί, οι "Αγάπιοι", οι "Ευγένιοι", ο Τσιτουρίδης, ο Κουρής, ο Δούκας, ο Αλογοσκούφης.

Θέλουν να ξεχάσουμε τους "κουμπάρους", που πουλούσαν προστασία στα καρτέλ.

Θέλουν να ξεχάσουμε τις υποκλοπές.

Θέλουν να ξεχάσουμε τις απαγωγές πολιτών.

Θέλουν να ξεχάσουμε τα βασανιστήρια, που βλέπουμε στις τηλεοράσεις μας, από τα Αστυνομικά Τμήματα του κ. Πολύδωρα.

Θέλουν να ξεχάσουμε την κομματικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας.

Θέλουν να ξεχάσουμε τη διάλυση του ΕΣΥ και κάνουν προσλήψεις αγροφυλάκων, αντί για νοσηλευτικό προσωπικό.

Θέλουν να ξεχάσουμε την πόλωση και τα κλειστά πανεπιστήμια.

Θέλουν να ξεχάσουμε τις οικολογικές καταστροφές, που θα αφήσουν τα παιδιά μας χωρίς οξυγόνο.

Θέλουν να ξεχάσουμε τα σκάνδαλα στην Cosmote, στην Εθνική Τράπεζα, στην Αγροτική, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, στη Λάρκο και στην Ρ&Κ Χρηματιστηριακή.

Θέλουν να ξεχάσουμε τη διάλυση της Πυροσβεστικής και της Πολιτικής Προστασίας και της Αστυνομίας.

Θέλουν να ξεχάσουμε το απροκάλυπτο γαλάζιο κομματισμό στη Δικαιοσύνη, "τα έργα και τις ημέρες" του εκλεκτού τους αρχιδικαστή, του κ. Κεδίκογλου».
[Ελευθεροτυπία, 9/7/2007]

Sunday, July 8, 2007

Προστατευόμενο είδος ο βρικόλακας;

[Κύριε Βρικόλακα, όταν ο Καραμανλής αποκαλούσε τον Σημίτη "αρχιερέα της διαπλοκής", ήταν ύβρις ή κοπλιμέντο; ]
Τον είδα στην τηλεόραση, στο Mega να του παίρνουν συνέντευξη ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος και ο Δημήτρης Τάκης και σκέφτηκα ότι η μέρα μου χάλασε - αλλά, τι λέω, μόνο η δική μου χάλασε; Βγήκε, λοιπόν, πρωί-πρωί, ο βρικόλακας κι άρχισε να λασπώνει (μάλλον να βρωμίζει) την ατμόσφαιρα. Και τι δεν είπε!
Είπε και το κουφό, ότι δηλαδή ο Ανδρέας τον είχε αποκαλέσει "Εφιάλτη" και το μετάνιωσε! Πότε είπε ο Ανδρέας ότι μετάνιωσε; Ρε θα μας τρελάνει ο Μητσοτάκης;
Αλλά ο αποτυχημένος πολιτικός δεν λέει μονάχα ψέματα (και μάλιστα όταν αναφέρεται σε πεθαμένους), βγαίνει και δίνει συμβουλές!
Αν είσαι λογικός δημοσιογράφος, δεν καλείς πρωινιάτικα έναν "εφιάλτη", εκτός κι αν είναι διατεταγμένη συνέντευξη. Γιατί, εδώ που τα λέμε στα ιδιωτικά κανάλια, μη μας πουν πως η δημοσιογραφία είναι ανεξάρτητη!
Να πω και για το Mega που κοροϊδεύει τον κόσμο; Βάζουν τηλεφωνικά νούμερα κι όταν θέλεις να επικοινωνήσεις δεν το σηκώνουν ή το κατεβάζουν. Αυτό συνήθως συμβαίνει με όλα τα κανάλια. Δηλαδή, ο Μητσοτάκης - λάθος, ο βρικόλακας ήθελα να πω -, είναι προστατευόμενο είδος; Τηλεφωνούσα, οργισμένος με όσα άκουγα, σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης του Μητσοτάκη επί ματαίω. Η γραμμή κατέβαινε. Και το σήκωσαν μόλις τέλειωσε η συνέντευξη. Μίλησα στην κοπέλα (υπάλληλο ή δημοσιογράφο;), είπα ό,τι είπα και ησύχασα...
Ακούς εκεί, που ο βρικόλακας θα κάνει υποδείξεις για το επίπεδο της πολιτικής ζωής!

Friday, July 6, 2007

Ο «συμψηφισμός» και ο πόλεμος της λάσπης



«Νονό», αποκάλεσε τον πρωθυπουργό της χώρας Κώστα Καραμανλή, μιλώντας στη Βουλή ο πρόεδρος του Συνασπισμού Αλέκος Αλαβάνος, κάνοντας λόγο για συμπεριφορές «κόζα νόστρα». Υποστήριξε ότι παίζεται ένα πολιτικό παιχνίδι εξόντωσης στελεχών με ευθύνη της κυβέρνησης, στο οποίο πρωταγωνιστούν σύζυγοι και παιδιά, αντιδρώντας με τον τρόπο αυτόν στην απουσία του πρωθυπουργού από το Κοινοβούλιο.
Και στενοχωρήθηκαν οι υπερασπιστές του πρωθυπουργού τους, όπως ας πούμε ο Παυλόπουλος και ο Σούρλας, οι οποίοι ξέχασαν τους χαρακτηρισμούς ("αρχιερέας της διαπλοκής" κ.α.) του Κωστάκη τους, για τον Σημίτη:

Είναι φανερό πλέον ότι η ανικανότητα του Καραμανλή να πολιτευτεί με καθαρή επιχειρηματολογία, έχει ενσπείρει στην κοινωνία τα στοιχεία της αμφιβολίας γενικώς, της συνωμοσιολογίας, της καχυποψίας για τους πάντες κι έχει δημιουργήσει ένα κλίμα που πιστεύει ότι θα τον βοηθήσει να ξαναπάρει την εξουσία.
Αποδεικνύεται μέγας τεχνίτης λασπολόγος και πετάει, ο μπαγάσας, τη λάσπη με μαεστρία.
Ιδού ένα απόσπασμα από το κύριο άρθρο της εφημερίδας "Έθνος" (6/7/07) με μια παλιότερη γελοιογραφία του Μαραγκού από την ίδια εφημερίδα:

ΕΙΔΙΚΑ, μάλιστα, για την υπόθεση των ομολόγων και της λεηλασίας των Ταμείων, εκείνο που φαίνεται να διαφεύγει της προσοχής του πρωθυπουργού και των συνεργατών του είναι οι έρευνες που διενεργούνται στη Μεγάλη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες από επίσημες ελεγκτικές αρχές, οι οποίες είναι ενδεχόμενο να τινάξουν ανά πάσα στιγμή στον αέρα τους κυβερνητικούς και άλλους σχεδιασμούς.

ΩΣΤΟΣΟ, εκείνο που επίσης φαίνεται να διαφεύγει προς το παρόν της προσοχής του Κ. Καραμανλή και των συνεργατών του είναι η λάσπη, την οποία επέλεξαν ως βασικό όπλο τους, που έχει την κακή συνήθεια να καθίσταται κάποια στιγμή ανεξέλεγκτη. Και αυτό έχει ήδη συμβεί, αφού στο ανασυρθέν από τα συρτάρια της Ρηγίλλης πόρισμα για «σκανδαλώδεις» καταστάσεις στα ΙΕΚ αναφέρονται και συγγενικά πρόσωπα κορυφαίων νυν αλλά και τέως στελεχών της Νέας Δημοκρατίας.

ΚΑΙ ΤΟ ακόμη χειρότερο είναι ότι αν επικρατήσει η λογική της λάσπης, την οποία ο κ. Καραμανλής επέλεξε και οι συνεργάτες του έσπευσαν να υιοθετήσουν, κανένας δεν μπορεί να ξέρει πού θα οδηγήσει και ποιους θα πλήξει. Στο κάτω κάτω, δεν είναι μόνο ο πρώην γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ που έχει σύζυγο. Συζύγους, παιδιά, αδέλφια, αδελφές και γενικά συγγενείς πρώτου και δευτέρου βαθμού έχουν, λίγο ή πολύ, όλοι. Και όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ αλλά και στη Νέα Δημοκρατία.

Αετονύχηδες ή απλώς καραγκιόζηδες;

Γράφει ο φίλος μου ο gerontakos "ακόμα ένα έγκλημα" με αφορμή την πυρκαγιά στο Praktiker κατά Θεσσαλονίκη μεριά και "για τους καραγκιόζηδες που μας κυβερνούν". Με τούτα και μ' εκείνα, είμαστε μάρτυρες, μιας πρωτοφανούς καταστροφής και διάλυσης της κοινωνίας και του κράτους μας.
Κι αυτοί που έχουν αναλάβει τη διακυβέρνηση δεν είναι απλώς "καραγκιόζηδες", αλλά όλα δείχνουν ότι εσκεμμένα έχουν αναλάβει έργο αντεθνικό! Είναι άπειροι, επιπόλαιοι, πεινασμένοι, αλμπάνηδες, ψεύτες, υποκριτές, δικολάβοι, αετονύχηδες, φαταούληδες, μπάτσοι, ΔΕΞΙΟΙ!
Δεν αλλάζουν με τίποτε. Είναι κατευθείαν απόγονοι, κληρονόμοι, παιδιά της Δεξιάς που έχει βασανίσει για δεκαετίες τον ελληνικό λαό. Φοράνε τα ρούχα του προοδευτισμού, χρησιμοποιούν φρασεολογία κατ' επίφασιν δημοκρατική, υποτίθεται ότι το κόμμα τους λειτουργεί με δημοκρατικές διαδικασίες, αφού κάνει και συνέδρια [sic], άλλα τους ρωτάς κι άλλα σου απαντούν, συνεχώς το πρόσωπό τους δήθεν γελάει, κάποιοι δεν ορρωδούν προ ουδενός και λένε συνεχώς σαχλαμάρες από τηλεοράσεως, εμφανίζονται υπερασπιστές του λαού και το ψέμα πάει... σύννεφο!
Μέσα σε τρία χρόνια συνέβησαν σημεία και τέρατα:
Βουλγαράκης: ξεχνιούνται οι ύβρεις της νεολαίας της ΝΔ κατά του Παπανδρέου υπό τη διεύθυνση του Βουλγαράκη;, τηλεφωνικές υποκλοπές, απαγωγές Πακιστανών, Χούπηδες, η Νατάσσα που από νηπιαγωγός έγινε γιατρός, κουμπάροι, Τσιτουρίδης, κακοποίηση κρατουμένων από ένστολους στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας, Πολύδωρας, σιδηρογροθιές, κακοδιαχείριση και ανικανότητα,
ομόλογα, και αρπαγή τεράστιων χρηματικών ποσών από τις τσέπες των ασφαλισμένων, η εξαπάτηση των συνταξιούχων και των "τριτέκνων", η ακρίβεια, η καθήλωση των μισθών, ο εγκλωβισμός εκατομμυρίων πολιτών στις δαγκάνες των τραπεζών, ο Ρωμύλος Κεδίκογλου και ο γιος του, τα κλειστά Πανεπιστήμια...
Και για να αποστρέψει την προσοχή του κόσμου ο Καραμανλής από τα εγκλήματα της κυβέρνησής του πετάει στη Βουλή και την υπόθεση του Παπακωνσταντίνου που βέβαια δεν ισοφαρίζει με τίποτα τις δικές του ανομίες.
Και με την ευκαιρία, να πω και για τον Γιωργάκη: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν ήξερε - δεν ρώταγε; Προτιμάει κάποιους αετονύχηδες και τώρα ας πάει να ξεμπερδέψει. Έχει μαζευτεί γύρω του... και τι δεν έχει μαζευτεί. Αναρωτήθηκε ποτέ τι έγιναν τόσοι και τόσοι άνθρωποι που είχαν αρχές και ήθος και ΚΑΜΙΑ θητεία σε κυβερνητικές και κρατικές θέσεις, που δεν χλαπάκιασαν στα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ...
Αλλά, αυτοί δεν μιλάνε. Αει στο διάολο, ας το αφήσω αυτό...
Διάβαζα την ανακοίνωση-δήλωση του κυρίου Παπακωνσταντίνου και έφριξα:
"Στόχος της συκοφαντικής επίθεσης του πρωθυπουργού κ. Καραμανλή δεν είμαι εγώ, αλλά το ΠΑΣΟΚ..." Ποιος είσαι ρε μεγάλε, που σηκώνεις στις πλάτες σου το Κίνημα; Δεν ξέρω αν αυτά που λέγονται ή γράφονται είναι αλήθεια, αλλά όπου καπνός και φωτιά. Άκου, λέει, η γυναίκα του κρατούσε απουσιολόγιο!!!

Wednesday, July 4, 2007

Οι Αμερικάνοι

4 Ιουλίου. Οι Αμερικανοί γιορτάζουν!
231 χρόνια από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους...
Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι!
Οι Αμερικάνοι! Τι κι αν πήγαν στο φεγγάρι και ανεβοκατεβαίνουν στο διάστημα! Φτάνει που ακούμε τις οιμωγές, τους κλαυθμούς εκατομμυρίων ανθρώπων επί της γης που σιχτιρίζουν αυτή τη χώρα και τους ηγέτες της. Μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο το αίμα που χύθηκε κι εξακολουθεί να χύνεται "οφείλεται" σ' αυτούς...
Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι!
Οι Αμερικάνοι σήμερα γιορτάζουν! Καλά κάνουν. Ο φίλος μου ο monahikoslikos πενθεί! Όπως πενθεί ο κόσμος που θέλει να είναι εν εγρηγόρσει, που θέλει να είναι ελεύθερος, που δεν θέλει κανένα γκιουλέκα πάνω από το κεφάλι του...
Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι!
Είναι και αστείο όταν τους ακούμε που προσπαθούν να δώσουν ηθικό περιεχόμενο στα λόγια και τις πράξεις τους. Περιμένουμε να δούμε πότε θα χορτάσουν ερείπια και αίμα και, δυστυχώς, ανακαλύπτουμε ότι η πείνα και η δίψα του δεν χορταίνονται με τίποτε. Σαν να είναι βαρέλι δίχως πάτο! Ή για να το πούμε κι αλλιώς, σκοτώνει φρενιασμένα, γιατί έχουν την εντύπωση πως ζουν σ’ ένα κόσμο δίχως νόημα.
Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι!
Και εν πάση περιπτώσει, νομίζουν ότι μπορούν να υποτάξουν τους λαούς. Αυτό δεν γίνεται και το γνωρίζουν. Η ιστορία ίσως να μην επαναλαμβάνεται. Έχει, ωστόσο, μια συνέπεια στην καταδίκη εκείνων που θέλησαν να υποκαταστήσουν το… Θεό! Η μεγαλαυχία τους δεν κάνει άλλο τίποτε παρά να περιορίζει το σύμπαν στα δικά τους μέτρα. Αλλά, δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει!
Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι!
Να ξεχάσω τα χρόνια που βγαίναμε στους δρόμους και το φωνάζαμε αδιαφορώντας για τα κυνηγητά και το ξύλο της αστυνομίας; Να ξεχάσω ότι αυτοί ήσαν οι εγκέφαλοι τόσων δεινών που προκλήθηκαν στον τόπο μας; Δεν ξεχνώ. Και τα παιδιά μου ξέρουν. Και είμαι βέβαιος ότι όλα τα Ελληνόπουλα ξέρουν, όλοι οι Έλληνες έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι Αμερικάνοι είναι εκείνοι που ταλαιπωρούν τον κόσμο...

Tuesday, July 3, 2007

Οι "ταλιμπάν της ενημέρωσης"!



Οι "ταλιμπάν της ενημέρωσης"! Είναι σε εισαγωγικά. Το άκουσα (την ώρα που άνοιγα την τηλεόραση) να το λέει ο Γιώργος Παπαδάκης, ένας παρουσιαστής που παρουσιάζει μια εκπομπή επί πολλά χρόνια στον Αντέννα και διαφημίζει απορρυπανικά κατά καιρούς. Μαζί με τον Οικονομέα και τον Καμπουράκη, ως προσωπικότητες, απένειμαν κάποιο βραβείο σε μια "κοινωνική εκπομπή" (νομίζω στην εκπομπή "Φως στο τούνελ" της Νικολούλη).
Προσπάθησα να καταλάβω τι έλεγαν, αλλά μέσα στη χαβαλετζίδικη ατμόσφαιρα, δεν κατάλαβα... Αυτά, που λέτε, προβάλλονταν στη ΝΕΤ! Ένας "θεσμός" που οργανώνεται κάθε χρόνο από το τηλεοπτικό περιοδικό της εφημερίδας "Έθνος" για να βραβευτούν οι καλύτερες εκπομπές, οι καλύτεροι παρουσιαστές και διάφορα τέτοια.
Εγώ, είμαι απέξω και μπορώ να γράφω ό,τι θέλω, αφού είμαι ελεύθερος πολίτης και σε γενικές γραμμές ως φορολογούμενος... πληρώνω! Αυτό, λοιπόν, το πανηγύρι που γίνεται, στην προσπάθεια των οργανωτών να μιμηθούν αμερικανικά πρότυπα, εν τινι μέτρω "εξυπηρετεί" τους καλλιτέχνες για διαφόρους επικοινωνιακούς λόγους και φυσικά κάποιους παρουσιαστές που χρησιμοποιούν τη βράβευσή τους στα επαγγελματικά τους σχέδια.
Αν ρωτήσει κανείς τον Παπαδάκη ποιους εννοεί ως "ταλιμπάν της ενημέρωσης", προφανώς δεν θα έλεγε. Αν τον ρωτούσες για τον Αυτιά, ας πούμε, θα έλεγε "όχι, τον Γιώργο τον εκτιμώ..."! Τον Καμπουράκη μήπως και τον Οικονομέα, "όχι, τους εκτιμώ και είναι φίλοι μου..."! Τον Τέρενς Κουίκ, "όχι, διότι με τον Τέρενς συνεργαστήκαμε..."! Τον Χατζηνικολάου, "όχι, διότι ο Νίκος είναι ο πρώτος..."! Τον Κακαουνάκη, "όχι, διότι ο Νϊκος είναι έμπειρος ρεπόρτερ" και πάει λέγοντας. Τότε, ποιους εννοείς, βρε Παπαδάκη; Εμένα; Δημοσιογράφος είμαι κι εγώ. Συνεπώς, ή λες ή κάνεις την πάπια!
Η υποκρισία είναι ένα πουκάμισο που το φοράει κανείς ανάλογα με τις περιστάσεις. Καμιά φορά έχω την αίσθηση ότι μας πετροβολάνε αυτοί που φωνάζουν κάθε πρωί ή μεσημέρι και βράδυ στις διάφορες εκπομπές, που κυνηγάνε την τηλεθέαση, με τους προσκεκλημένους που κι αυτοί κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος (μπορεί ο Παπαδάκης να μας πει πόσες φορές έχει μιλήσει με τον νομάρχη Ψωμιάδη, και πόσες φορές με τους άλλους πενήντα νομάρχες που δεν τους ξέρουμε καν...).
Κι αν πω ότι η τηλεοπτική συμπεριφορά όλων αυτών που μας κλέβουν το χρόνο και τη διάθεση, που τσακώνονται μεταξύ τους και μετά χαριεντίζονται σα να μη συμβαίνει τίποτα, που κάνουν τους εισαγγελείς του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, έχω την αίσθηση ότι ο δικός τους είναι ένα κομπολόι θυσιών συνείδησης στο είδωλο της καρδιάς τους που είναι η προβολή και το χρήμα. Αυτά.
ΥΓ. Γιώργο, ελπίζω ότι δεν τα πήρες στα σοβαρά όσα γράφω παραπάνω! Εμείς, εδώ στο διαδίκτυο, που "μπλογκάρουμε", γράφουμε χωρίς να έχουμε καμιά αξίωση να μας πάρουν στα σοβαρά...
Το μόνο που θέλουμε είναι να γελά κανείς και να παρακινεί και τους άλλους στα γέλια, διότι ξέρεις ότι το γέλιο είναι υγιεινό πράγμα, ιδίως χωνευτικό, καθώς λένε οι φυσιολόγοι και δεν πιστεύω να με μεμφθείς.
Άλλωστε, αν παραδεχτούμε αυτά που λένε οι σοφοί, το γέλιο είναι σπουδαίο διακριτικό μεταξύ ανθρώπων και αλόγων ζώων κι όπως καταντήσαμε σήμερα, είναι απαραίτητο ο καθένας να έχει πρόχειρα τα διακριτικά του σημεία για να μη μπερδευτούμε μεταξύ μας, όπως συμβαίνει μετά από κοινωνικο-πολιτικές αλλαγές όταν διάφοροι καιροσκόποι κάνουν το σήμα της νίκης ή φοράνε τις κονκάρδες του θριάμβου σε ένδειξη πίστης στη νέα κατάσταση...
Εν πάση περιπτώσει, θέλουμε να γελάσει το χειλάκι μας, διότι η ζωή έχει γίνει κόλαση και τα μάτια μας στρέφονται σ' αυτό το κολασμένο κουτί που το λένε τηλεόραση, για να γελάσουμε με ό,τι βλέπουμε κι ακούμε, με ό,τι μπορούμε να δούμε, με ό,τι μας επιτρέπουν να βλέπουμε...

Ο Δήμαρχος και το 1ο gay pride

«Γιατί το 1ο gay pride, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας πριν από λίγες μέρες δεν τέθηκε υπό την αιγίδα του δήμου, όπως συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες;», ρωτήσαμε τον Νικήτα Κακλαμάνη. Απ' ό,τι ξέρουμε οι διοργανωτές είχαν κάνει σχετικό αίτημα. Και ο δήμαρχος Αθηναίων δεν μας απάντησε, αλλά μας παρέπεμψε στα πρακτικά του δημοτικού συμβουλίου. Εχει εξηγήσει τους λόγους δύο φορές, είπε. Τι τον πείραζε να τους ξαναεξηγήσει δημοσίως;

Τα παραπάνω τα διάβασα στην Ελευθεροτυπία.

Κι αρχίζω ν' ανησυχώ για την αδιακρισία των δημοσιογράφων. Αφού τους εξηγεί
ο Δήμαρχος ότι έχει εκθέσει τους λόγους του στο Δημοτικό Συμβούλιο, τι πάνε και ξαναρωτάνε; Είναι σα να ρωτάει κάποιος που συναντάει στρείδια στην κορυφή του βουνού: "Πώς βρέθηκαν αυτά τα πράγματα σε τόσο ψηλό τόπο;" Ο Θεοτούμπης του Ροϊδη έχει δώσει την απάντηση: "Κατακλυσμός μετέφερεν αυτά εκεί"!

Monday, July 2, 2007

Ο Εθνάρχης! Ποιος;

[Λεζάντα: Στη φωτογραφία, πάνω, κατά την αναχώρησή του για τη Ζυρίχη το 1963, η χρονιά δηλαδή που ουσιαστικά κατέρρευσε η περιώνυμη "Συμφωνία", όταν ο Μακάριος επιχείρησε να κάνει αλλαγές στο Σύνταγμα κι άρχισαν ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων που ακολούθησαν το 1963-64. Στην κάτω φωτογραφία, ο Καραμανλής βολτάρει στο Δάσος της Βουλόνης, την εποχή που εμείς εδώ τραβούσαμε τον... αλίμονό μας]

Διάβασα ένα άρθρο στην εφημερίδα Καθημερινή και μου σηκώθηκε η τρίχα! Ένα άρθρο με τίτλο "Καραμανλής και Βενιζέλος: μια συγκριτική θεώρηση", του κ. Θ. Κουλουμπή που είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Όποιος θέλει μπορεί να το διαβάσει εκεί. Αρχίζει ο αρθρογράφος:
Δύο μεγάλες μορφές δεσπόζουν στην πολιτική ζωή του τόπου μας στον εικοστό αιώνα: ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Και οι δύο αυτοί άνδρες –προερχόμενοι από την ελληνική περιφέρεια (Κρήτη και Μακεδονία αντίστοιχα)– αφιέρωσαν τη ζωή τους σε αυτό που αποκαλούμε σήμερα «υψηλή στρατηγική»...
Ο καθένας και μάλιστα όταν είναι επιστήμονας, έχει κάθ
ε δικαίωμα να συγκρίνει τα πάντα - πορτοκάλια και μπανάνες, κολοκύθια και φακές, αυτοκίνητα με άλογα, ποδήλατα με αεροπλάνα κ.ο.κ. Ο Βενιζέλος ήταν ο Βενιζέλος, η ιστορία τον έχει κατατάξει εκεί που του άρμοζε. Δεν υπάρχει περίπτωση να τον αμφισβητήσει κανείς. Αλλά, έλα που για τον Καραμανλή, και "εθνάρχη" αποκαλούμενο, έχουμε γνώση και ζούμε, που να πάρει ο διάολος και έχουμε υποστεί διάφορα, ων εκ έστιν αριθμός, ο καθένας χωριστά κι όλοι οι Έλληνες μαζί και γενικά ο τόπος!

Πολλοί έγραψαν για τον πολιτικό με τα δυο πρόσωπα. Κι έτσι ήταν. Ο μεταπολιτευτικός Καραμανλής συνετέλεσε στο ομαλό πέρασμα της χώρας σε ήρεμα νερά – έστω και με το απειλητικό εκείνο σύνθημα «Καραμανλής ή τανκς»! Και φυσικά με δική του πρωτοβουλία η Ελλάδα εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Αυτό μόνο…
Τις δημοκρατικές ελευθερίες του ο ελληνικός λαός όμως τις κατέκτησε με αγώνες, με αίμα, με νεκρούς, με φυλακίσεις, κυνηγητά και πριν τη δικτατορία και στη διάρκεια της δικτατορίας [όταν ο Καραμανλής έκανε τους περιπάτους του στο Δάσος της Βουλόνης...] αλλά και μετά τη μεταπολίτευση. Τίποτα δεν του χαρίστηκε! Κρατάμε παρακαταθήκη τις μνήμες για όσα πέρασε ο τόπος αφότου με το θάνατο του Αλ. Παπάγου, τα Ανάκτορα θα αναθέσουν την εντολή σχηματ
ισμού κυβέρνησης στον τότε υπουργό Δημοσίων Έργων Κ. Καραμανλή…

Στην οικονομία ο μαυραγοριτισμός της Κατοχής βρίσκει νομιμοποίηση, οι εργολάβοι, στο βωμό του κέρδους, λεηλατούν την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, οι «νεοβιομήχανοι» απομυζούν την οικονομική ικμάδα του κράτους. Το συνδικαλιστικό Κίνημα δυναστεύεται από τον «εθνικόφρονα εργατοπατερισμό», υπό την προστασία του Συνδικαλιστικού Τμήματος της Ασφάλειας. Το Φοιτητικό Κίνημα διαβάλλεται από τους «εθνικώς σκεπτόμενους» –με το αζημίωτο– «συνδικαλιστές. Το δικαίωμα της εργασίας διέρχεται από το «καθαρτήριο» των πιστοποιητικών «Κοινωνικών Φρονημάτων». Στρατός και Σώματα Ασφαλείας συστοιχίζονται στη διαφύλαξη της «εθνικοφροσύνης». Το παρακράτος οργιάζει και τελικά πνίγει στην εγκληματική του δαγκάνη, με τη δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, και τον ίδιο τον Κ. Καραμανλή. Οι υπηρεσίες κατασκοπείας κυνηγούν το «φάντασμα του Κομμουνισμού». Η ελληνική διπλωματία εκτρέφει αντιλήψεις πατρωνίας της χώρας από τους «μεγάλους συμμάχους». Η Παιδεία αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη και ως εκτροφείο «αντεθνικώς σκεπτομένων»… (Τα Νέα, 23/4/1998).

Και για να τα πούμε πιο απλά: όσοι σκέπτονται δεν μπορούν να ξεχάσουν τις αντιπαροχές που τσιμεντάρανε την Αθήνα, την Ασφάλεια με τα κυνηγητά της, τους χαφιέδες της, το παρακράτος με τους Γκοτζαμάνηδες, το γεγονός ότι ψηφίζανε την ΕΡΕ οι νεκροί και τα δέντρα, τον αυταρχισμό του κράτους και την πληγή της μετανάστευσης! Χιλιάδες ελληνικές οικογένειες είναι ακόμη μισές και μετράνε τα τραύματά τους και υποφέρουν και πονάνε. Πόσα σπίτια διαλύθηκαν, πόσες οικογένειες κόπηκαν στα δυο, στα τρία κι εξοντώθηκαν;

Τελικά, ο Καραμανλής δεν έκανε ποτέ την αυτοκριτική του για τις «εκλογές της βίας και νοθείας» του 1961, όταν στην τότε επαρχιακή Ελλάδα και ιδιαίτερα στις παραμεθόριες περιοχές οι εκλογές «είχαν χαρακτήρα στρατιωτικής επιχείρησης και την ημέρα των εκλογών μέσα στην πόλη των Γιαννιτσών στρατιωτικά τμήματα έκαναν γυμνάσια με αληθινά πυρά» (Σπύρος Λιναρδάτος, Η Αυγή, 12 Μαρτίου 1995)… Ούτε για τη δράση του παρακράτους και των οργανώσεων που εξέθρεψε και που οδήγησαν στη δολοφονία του Λαμπράκη…

Α, και κάτι ακόμη: την περίοδο της γερμανικής κατοχής ο εθνάρχης πού βρισκόταν;
Αφήστε μας, επιτέλους, με τον εθνάρχη σα
ς!